gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

א טיפערן בליק · A Tiferen Blick — ניצבים וילך (2026-08-31)

מוציא לאור: א טיפערן בליק · A Tiferen Blick

שבוע: ניצבים וילך (2026-08-31)

א טיפערן בליק · A Tiferen Blick — ניצבים וילך (2026-08-31)

פתח את ה-PDF הורדה

‫א קלאר ע‬ ‫בליק‬ ‫·‬ ‫בג‬ ‫בעזהשי"ת‬ ‫ב הגליו ן‬ ‫נצבים‬ ‫מדברי‬ ‫כ"ק אדמו"ר מליובאוויטש זי"ע‬ ‫לחיזוק יסודות היהדות והחסידות‪ ,‬בשייכות‬ ‫לפרשיות השבוע ומועדי השנה‬ ‫דבר המערכת‬ ‫לקוטי שיחות‪ ,‬או שיחות קודש‪,‬‬ ‫תש"י‪-‬‬ ‫השנים‬ ‫במשך‬ ‫כפי שמצויין בסוף כל שיחה‪ ,‬עם‬ ‫תשנ"ב התוועד כ"ק אדמו"ר‬ ‫קצת ביאור באותיות קטנות וכותרות‬ ‫מליובאוויטש זי"ע התוועדויות‬ ‫שנעשו על ידינו‪.‬‬ ‫רבות ובמשך שעות ארוכות‬ ‫במשך הדורות‪ ,‬הרבו כ"ק‬ ‫השמיע שיחות קודש ומאמרים‬ ‫האדמו"רים נשיאי חב"ד ללמד‬ ‫בכל חלקי התורה‪.‬‬ ‫ולהשפיע חסידות‪ ,‬מיוסד על‬ ‫שיחות אלו שנאמרו באידיש‬ ‫תורת כ"ק מורנו הבעש"ט‪,‬‬ ‫נרשמו בשעתם ונדפסו בסדרת‬ ‫והדריכו את החסידים בעבודת‬ ‫שיחות קודש‪ ,‬אח"כ תורגמו ג"כ‬ ‫ה' בהתאם למצבו של כל דור‬ ‫ללה"ק ונדפסו בסדרת תורת‬ ‫ודור‪ .‬בשיחות קודש שלו מבאר‬ ‫מנחם התוועדויות‪.‬‬ ‫כ"ק אדמו"ר מליובאוויטש זי"ע‬ ‫חלקים מתוך אלפי שיחות קודש‬ ‫את עבודת ה' עפ"י דרך החסידות‬ ‫אלו לוקטו והוגהו על ידו במשך‬ ‫השייכת למצב של דורנו זה‪ ,‬מרחיב‬ ‫השנים ונדפסו בל"ט הכרכים של‬ ‫עלי' ומסביר אותה בשפה קלה‬ ‫לקוטי שיחות‪.‬‬ ‫ופשוטה לאנשים כערכינו‪.‬‬ ‫בקונטרס "א טיפערן בליק"‬ ‫מערכת "א טיפערן בליק"‬ ‫הננו מביאים קטעים מספרי‬ ‫מתן שכרו בצדו!‬ ‫בע"ה בכל שבוע יתקיים מבחן על הקונטרס "א טיפערן‬ ‫בליק" של אותו שבוע על ידי הטלפון‪.‬‬ ‫בכל יום שישי יעלה המבחן על הסיסטעם עד יום שני‪.‬‬ ‫תנאי ההשתתפות במבחן‪:‬‬ ‫א‪ .‬ללמוד את הקונטרס לכל הפחות פעם אחת‪.‬‬ ‫ב‪ .‬לא להקשיב לשאלות המבחן לפני עשיית המבחן‪.‬‬ ‫במבחן יהיו ‪ 3-4‬שאלות‪ ,‬העונה תשובות נכונות יזכה‬ ‫במתן שכר של ‪ $10‬לכל מבחן (שיינתן פעם בחודש לערך)‪.‬‬ ‫לעשיית המבחן ולשאלות נוספות ניתן להתקשר‬ ‫ל‪718.977.5099‬‬ ‫© כל הזכויות שמורות‬ ‫הטעקסט של הלקוטי שיחות נדפס ברשות קה"ת‬ ‫הרוצה לקבל הקונטרס באימייל או לנדב‬ ‫נא לשלוח בקשה ל‪atifernblik@gmail.com‬‬ ‫?לוא ןיא ץראה רעזנוא טימ רעטשרעביוא רעד טוט סָאוו‬ ‫ל‬ ‫נצבים‬ ‫וואס טוט דער אויבערשטער מיט אונזער‬ ‫ָ‬ ‫הארץ אין אלול?‬ ‫א‪.‬‬ ‫אויפן פסוק‪" 1‬ומל ה' אלקיך את לבבך ואת לבב זרעך" שטייט‬ ‫אין תרגום‪" 2‬ויעדי ויסיר ה"א ה' אלקיך ית טפשות לבך"‪.‬‬ ‫ּפאסט דער לשון‬ ‫ווארנט דערמיט דער תרגום‪ :‬ווי ַ‬ ‫בא ָ‬ ‫בפשטות ַ‬ ‫"ומל גו' את לבבך ואת לבב זרעך"? דער ענין פון "ומל" כריתה‬ ‫והסרה איז שייך דוקא ביי ערלת הלב‪ ,‬ניט בנוגע הלב עצמו‪ .‬און‬ ‫טאקע אין ַא פריערדיקער סדרה‪" 3‬ומלתם את ערלת‬‫ווי עס שטייט ַ‬ ‫געדארפט לכאורה שטיין "ומל ה"א את‬ ‫ַ‬ ‫דא‬ ‫האט אויך ָ‬ ‫לבבכם"‏ ‏‪ָ -‬‬ ‫ערלת לבבך ואת ערלת לבב זרעך"‪.‬‬ ‫דערפאר איז דער תרגום מוסיף‏ ‏‪ -‬כתרגומו בסדרה הנ"ל‏‪-‬‏ דעם‬ ‫ַ‬ ‫ווארט "טפשות (לבך)"‪ ,‬ד‪.‬ה‪ .‬דאס הייסט ַאז עס איז ווי ַא "מקרא‬ ‫ָ‬ ‫געזאגט בפירוש‬ ‫ָ‬ ‫וואלט‬ ‫קצר"‪ ,‬און ס'איז כאילו ווי דער פסוק ָ‬ ‫"ערלת לבבך"‪.‬‬ ‫ווארנט ניט רש"י די‬ ‫בא ָ‬ ‫רוואס ַ‬ ‫פא ָ‬‫פארשטיין‪ַ :‬‬ ‫דארף ָאבער ַ‬‫מען ַ‬ ‫שאלה ‏ ‏‪ -‬ע"ד ווי דער תרגום (וכמדובר כמה פעמים‪ַ ,4‬אז רש"י‬ ‫וואס ווערט נתעורר בלימוד פשוטו‬ ‫פארענטפערט יעדע שאלה ָ‬ ‫ַ‬ ‫של מקרא)?‬ ‫‪ .1‬פרשתנו ל‪ ,‬ו‪.‬‬ ‫‪ .2‬אונקלוס‪ .‬ועד"ז בתרגום יונתן‪.‬‬ ‫‪ .3‬עקב י‪ ,‬טז‪.‬‬ ‫‪ .4‬ראה ס' כללי רש"י (קה"ת תש"מ) פ"א ס"ב‪ .‬פי"ז ס"א‪ .‬וש"נ‪ .‬ועוד‪.‬‬ ‫ג‬ ‫א טיפערן ב<>ליק‬ ‫דארף מען די שאלה ניט‬ ‫זאגן‪ַ ,‬אז לויט שיטת רש"י ַ‬ ‫מוז מען ָ‬ ‫ווארענען (צי ווייל קושיא מעיקרא ליתא‪ָ ,5‬אדער ווייל רש"י‬ ‫בא ָ‬ ‫ַ‬ ‫ווארנט די שאלה אין ַא פריערדיקן פירוש‪ ,6‬כמדובר‬ ‫בא ָ‬‫האט שוין ַ‬ ‫ָ‬ ‫כמה פעמים‪.)4‬‬ ‫ב‪.‬‬ ‫זאגט ניט "ערלת לבבך"‬‫רוואס דער פסוק ָ‬ ‫פא ָ‬ ‫בנוגע דעם טעם ַ‬ ‫רשטאנדיק פון המשך הכתובים גופא‪:‬‬ ‫ַ‬ ‫פא‬ ‫‏‪-‬‏ יש לומר‪ַ ,‬אז ָ‬ ‫דאס איז ַ‬ ‫פריער שטייט‪" 7‬והי' כי יבואו עליך גו' ושבת עד ה"א ושמעת‬ ‫דערנאך איז די‬ ‫ָ‬ ‫בקולו גו' אתה ובניך בכל לבבך ובכל נפשך"‪ ,‬און‬ ‫‪ .5‬לכאורה אפשר לתרץ שהוא ע"ד שמצינו בכ"מ הלשון "המול" (פעולת המילה)‬ ‫בנוגע האדם עצמו*‪ ,‬כמו בפ' לך (יז‪ ,‬י) "המול לכם כל זכר"‪ ,‬וכיו"ב בכ"מ (ראה לך שם‪:‬‬ ‫יב‪ ,‬יג‪ ,‬כו‪ ,‬כז‪ .‬וירא כא‪ ,‬ד‪ .‬וישלח לד‪ ,‬טו‪ .‬שם‪ ,‬כב‪ .‬כד‪ .‬בא יב‪ ,‬מד‪ .‬שם‪ ,‬מח)‏ ‏‪ -‬ועד"ז‬ ‫בעניננו‪ ,‬שמתאים הלשון "ומל" גם בשייכות להלב עצמו‪.‬‬ ‫אבל אינו‪ .‬כי במילה כפשוטה שענינה ידוע (הסרת בשר ערלתכם) אין הכרח לפרש‬ ‫בכ"מ הלשון "ערלה"‬ ‫[ובפרט שברוב המקומות שנאמר הלשון "מל" על האדם עצמו‪ ,‬נאמר בסמיכות‬ ‫לפעולת מילת בשר הערלה‪ ,‬כבפ' לך שם‪" :‬המול לכם כל זכר (ותיכף לאח"ז ‏ ‏‪ -‬שם‪,‬‬ ‫יא) ונמלתם את בשר ערלתכם" (וראה גם לך שם‪ ,‬יד‪ .‬שם‪ ,‬כג־כה‪ .‬וכן בפ' וישלח‬ ‫שם (פסוק יד) מקדים "לאיש אשר לו ערלה"‪ .‬ובפ' בא שם (פסוק מח) "וכל ערל לא‬ ‫יאכל בו")]‪,‬‬ ‫משא"כ בנדו"ד‪" ,‬מילת" הלב‪ ,‬שנזכר (לעיל) בחומש רק פעם אחת (עקב שם)** ‏‪-‬‏‬ ‫דוחק גדול לומר שהכתוב יסתום "ומל גו' לבבך"‪ ,‬מבלי לפרט "ערלת לבבכם"‪ .‬‏‪-‬‏‬ ‫ועכ"פ הי' לו לרש"י לפרש זה (ובמכש"כ מת"א שמפרשו)‪.‬‬ ‫*) אין הכרח לומר שהוא "מקרא קצר" (ראה הערה הבאה) ‏ ‏‪ -‬כ"א שמכיון שע"י‬ ‫פעולת המילה נעשה האדם "מהול"‪ ,‬מתאים ע"ז הלשון "המול גו' כל זכר" וכיו"ב‬ ‫(היינו‏‪-‬‏ שעושים אותו כולו ל"מהול")‪.‬‬ ‫[אלא שבנדו"ד קשה לפרש "ומל גו' לבבך" שהקב"ה יעשה שהלב יהי' "מהול" ‏‪-‬‏‬ ‫מכיון שהמושג ד"מילת" הלב נמצא רק פ"א בחומש (כבפנים ההערה בסופה)]‪.‬‬ ‫**) בפ' בחוקותי (כו מא) "לבבם הערל"‪ ,‬אבל שלילת ערלת הלב מתוארת שם‬ ‫באופן (בלשון) "יכנע" (לא "מילה")‪.‬‬ ‫‪ .6‬ולכאורה דוחק לומר שרש"י סומך על פירושו (ר"פ בראשית‪ .‬ועוד) שיש מקראות‬ ‫"שמקצרים לשונם וממעטים תיבה אחת" (וראה פרש"י נח (ט‪ ,‬ו)‪ ,‬ויחי (מח‪ ,‬ב) "הרבה‬ ‫במקרא"‪" ,‬והרבה מקראות כו'") ‏ ‏‪ -‬שהרי בכו"כ מקומות מפרש רש"י "מקרא קצר"‬ ‫וכיו"ב (ראה לדוגמא פרש"י‪ :‬בראשית ד‪ ,‬טו (ב"פ)‪ .‬לך יג‪ ,‬ו‪ .‬ויצא כט‪ ,‬ב‪ .‬וישב לט‪,‬‬ ‫ד‪ .‬מקץ מא‪ ,‬יג‪ .‬שם‪ ,‬מט‪ .‬ויחי מח‪ ,‬א־ב) ‏‪-‬‏ ולא סמך על פירושו בר"פ בראשית וכו'‪.‬‬ ‫ואכ"מ‪.‬‬ ‫‪ .7‬ל‪ ,‬א ואילך‪.‬‬ ‫ד‬ ‫?לוא ןיא ץראה רעזנוא טימ רעטשרעביוא רעד טוט סָאוו‬ ‫ל‬ ‫תורה ממשיך "(ושב ה"א את שבותך גו' והביאך ה"א אל הארץ‬ ‫גו') ומל ה"א את לבבך גו'"‪ ,‬ד‪.‬ה‪ַ .‬אז דער "ומל ה"א את לבבך"‬ ‫וועט זיין לאחרי ווי אידן זיינען שוין אין ַא מצב פון "ושבת גו' בכל‬ ‫לבבך ובכל נפשך";‬ ‫זאגן ַאז "ומל גו'"‏‪-‬‏ ערלת הלב‪ ,‬ווייל אידן‬ ‫האט קיין ָארט ניט צו ָ‬‫ָ‬ ‫זיינען אין ַא מצב פון "ושבת גו' בכל לבבך ובכל נפשך"‪ ,‬איז שוין‬ ‫ניטא ביי זיי "ערלת הלב"‪( 8‬טפשות (כפי' התרגום)‪ָ ,‬אדער ווי רש"י‬‫ָ‬ ‫איז מפרש "ערלת לבבכם"‏ ‏‪" -‬אוטם לבבכם וכיסויו"‪ַ ,9‬אז דער לב‬ ‫איז אטום "מהבין"‪!)10‬‬ ‫זאגן‪ַ ,‬אז "ומל גו' לבבך" מיינט ַא העכערן ענין אין‬ ‫מוז מען ָ‬ ‫עבודת השם‪ 11‬‏ ‏‪ -‬בנוסף אויף דער פריערדיקער שלילה (העדר‬ ‫זאל זיין ַאן ענין חיובי‬ ‫ראּפנעמען דעם "אוטם" הלב)‪ָ ,‬‬ ‫הטפשות‪ַ ,‬א ָ‬ ‫ועשי'‪ ,‬כהמשך הכתוב‏ ‏‪(" -‬ומל גו') לאהבה את ה"א גו"‪.‬‬ ‫טאן און‬ ‫בנוסח אחר קצת‪ :‬פריער שטייט ַאז אידן וועלן תשובה ָ‬ ‫דאס קען‬‫וואס ָ‬ ‫פאלגן דעם אויבערשטן "בכל לבבך ובכל נפשך"‪ָ ,‬‬ ‫ָ‬ ‫זיין אפילו ווען זיי דינען דעם אויבערשטן מיראה‪ָ ;12‬אבער "ומל‬ ‫אויפטאן ‏ ‏‪" -‬לאהבה‪ 13‬את ה"א בכל לבבך‬ ‫ָ‬ ‫ה"א גו'" וועט ביי זיי‬ ‫ובכל נפשך"‪.14‬‬ ‫‪ .8‬כקושיית האוה"ח כאן‪ .‬וראה גם תו"ח ס"פ לך (צג‪ ,‬סע"ג ואילך)‪ .‬ועוד‪.‬‬ ‫‪ .9‬פרש"י עקב שם‪.‬‬ ‫‪ .10‬פרש"י וארא ו‪ ,‬יב‪.‬‬ ‫‪ .11‬ראה ע"ד החסידות ‏ ‏‪ -‬אגה"ק ס"ד (קה‪ ,‬ב ואילך)‪ .‬תו"א ס"פ לך‪ .‬תו"ח שם‪.‬‬ ‫לקו"ת ראה יח‪ ,‬ג ואילך‪ .‬אוה"ת פרשתנו עה"פ (ע' א'רכג)‪ .‬ועוד‪.‬‬ ‫‪ .12‬ראה צרור המור כאן (ל‪ ,‬א)‪.‬‏ ‏‪ -‬וכן מובן מהכתובים עצמם‪ ,‬שה"ושבת גו'" הוא‬ ‫תוצאה מזה ש"יבואו עליך ‪ . .‬הברכה והקללה גו'"‪ ,‬עבודה מיראה‪.‬‬ ‫‪ .13‬ראה כלי יקר כאן‪.‬‬ ‫‪ .14‬ומ"ש אח"כ (פסוק ח־י) "ואתה תשוב ושמעת גו' ועשית גו' כי תשמע גו' בכל‬ ‫לבבך ובכל נפשך" (וראה אוה"ח וצרור המור כאן)‏ ‏‪ -‬י"ל שלפרש"י ה"ז ביאור ופירוט‬ ‫למ"ש לפנ"ז (פסוק ב) "ושבת גו' ושמעת גו'"‪ ,‬דבתחילה נאמר רק כללות הענין שע"י‬ ‫"ושבת גו'" ‏‪-‬‏ "והטיבך והרבך מאבותיך" (פסוק ה)‪ ,‬ואח"כ (פסוק ז ואילך) מפרט‬ ‫ההטבה כו'‏‪-‬‏ "ונתן גו' האלות האלה על אויביך גו' ואתה תשוב גו' והותירך ה"א בכל‬ ‫מעשה ידך בפרי בטנך וגו' כי תשמע גו'"‪ .‬וראה כלי יקר כאן‪.‬‬ ‫ה‬ ‫א טיפערן ב<>ליק‬ ‫האט‬ ‫פאר ַא שייכות ָ‬ ‫וואס ַ‬ ‫פארשטיין‪ָ :‬‬ ‫‏ ‏‪ -‬עס בלייבט ָאבער צו ַ‬ ‫"ומל" ‏‪-‬‏ ַא פעולה פון כריתה (הסרה‪ )15‬‏ ‏‪ -‬מיט דער פעולה אויפן‬ ‫לב "לאהבה גו'"‪!?16‬‬ ‫אויך איז ניט מובן‪ :‬פון לשון הכתוב "ומל ה"א גו'" קומט אויס‪ַ ,‬אז‬ ‫אויפגעטאן ניט דורך דעם אדם‬ ‫ָ‬ ‫דאס איז ַאן ענין וועלכער ווערט‬ ‫ָ‬ ‫נאר על ידי פעולת הקב"ה‪ָ ;17‬אבער אויב דער אויפטו פון‬ ‫עצמו‪ָ ,‬‬ ‫דאך אהבת השם‬ ‫באשטייט בלויז אין "לאהבה גו'"‏ ‏‪ -‬איז ָ‬‫"ומל גו'" ַ‬ ‫ַא ציווי אויף כאו"א מישראל‪" ,‬ואהבת‪ 18‬את ה"א גו' בכל לבבך‬ ‫ובכל נפשך"‪ ,19‬ופעמיים בכל יום!‬ ‫ג‪.‬‬ ‫ווארנט אין המשך‬ ‫בא ָ‬ ‫ויש לומר‪ַ ,‬אז אויך די שאלה ווערט ַ‬ ‫הכתובים‪:‬‬ ‫די פסוקים "והי' כי יבואו עליך גו' ושבת גו' ושב גו' ומל גו'"‬ ‫קומען בהמשך צו דער אריכות פריער‪ ,‬וועגן דעם מצב בלתי טוב‬ ‫וואס "עזבו את ברית ה'"‪ ;20‬און‬ ‫וואס קומט מצד דעם ָ‬ ‫אין גלות‪ָ ,‬‬ ‫זא הנהגה‏ ‏‪" -‬כי‪ 21‬אתם ידעתם‬ ‫די תורה איז מתאר די סיבה פון ַא ַ‬ ‫גו' בארץ מצרים גו' ותראו את שקוציהם גו' פן יש גו' אשר לבבו‬ ‫פונה גו' לעבוד את אלקי הגוים ההם גו'"‪.‬‬ ‫רשטאנדיק‪ַ ,‬אז דער "ומל ה"א את לבבך גו'"‬‫ַ‬ ‫פא‬ ‫איז דערפון ַ‬ ‫(וואס וועט זיין לאחרי ווי "והביאך ה"א אל הארץ גו'") איז אויף‬ ‫ָ‬ ‫‪ .15‬כבתרגום כאן (ועד"ז בעקב שם) "ויעדי"‪.‬‬ ‫‪ .16‬לאחרי שכבר הוסרו אוטם וטפשות הלב והאדם שומע בקול ה"א בכל לבבו ובכל‬ ‫נפשו ‪ -‬וחסרה לכאורה רק פעולה חיובית שתפעול בו האהבה‪.‬‬ ‫‪ .17‬ראה רמב"ן‪ ,‬צרור המור ועוד כאן‪ .‬וראה (ע"ד החסידות) במקומות שנסמנו‬ ‫בהערה ‪.11‬‬ ‫‪ .18‬ואתחנן ו‪ ,‬ה‪ .‬וראה גם פרשתנו ל‪ ,‬טז‪ .‬ועוד‪.‬‬ ‫‪ .19‬וגם‪ :‬מכיון ש"ואהבת גו'" הוא ציווי על האדם ‏‪-‬‏ לכאורה נכלל במ"ש לפנ"ז‬ ‫"ושמעת בקולו גו' בכל לבבך גו'" (אבל ראה הערה ‪.)12‬‬ ‫‪ .20‬כט‪ ,‬כד‪.‬‬ ‫‪ .21‬שם‪ ,‬טו־יז‪.‬‬ ‫ו‬ ‫?לוא ןיא ץראה רעזנוא טימ רעטשרעביוא רעד טוט סָאוו‬ ‫ל‬ ‫ראּפנעמען די סיבה פון דער ירידה רוחנית‏‪-‬‏ די אפשריות פון‬ ‫צו ַא ָ‬ ‫"ותראו את שקוציהם גו' לבבו פונה גו'"‪.‬‬ ‫און די הסברה אין דעם‪:‬‬ ‫וואס דער לב פון ַא אידן קערט זיך ָאּפ מאחרי השם‪,‬‬ ‫אין דעם ָ‬ ‫דא צוויי סיבות כלליות (וועלכע דריקן זיך אויס אין די‬ ‫זיינען ָ‬ ‫צוויי לשונות‪ :‬ערלת הלב און "לבבו פונה")‪:‬‬ ‫דא ערלת הלב‬ ‫א) ַא חסרון אין דער מציאות הלב עצמו‏ ‏‪ -‬עס איז ָ‬ ‫(טפשות ָאדער ַאן אוטם)‪ ,‬און מצד דעם איז דער לב נמשך צו‬ ‫דברים רעים ואסורים‪.‬‬ ‫ב) ַא סיבה שחוץ הימנו ‏ ‏‪ -‬מהלב‪ ,‬ובלשון רש"י‪ 22‬‏ ‏‪" -‬העין רואה‬ ‫נאך איידער‬ ‫דאס איז אופן הירידה של האדם‪ָ :‬‬ ‫וואס ָ‬ ‫והלב חומד"‪ָ ,‬‬ ‫האט‬‫עס ווערט ַא שינוי (לגריעותא) אין מציאות הלב גופא‏ ‏‪ -‬ער ָ‬ ‫וואלט ער‬ ‫נאך ניט קיין טפשות ָאדער אוטם‪ַ ,‬אזוי ַאז מצד עצמו ָ‬ ‫ָ‬ ‫זאכן‏‪-‬‏ קומט ראיית העין און‬ ‫געהאט קיין חמדה צו ניט גוטע ַ‬ ‫ַ‬ ‫ניט‬ ‫איז מוליד ַא חמדה בלבו‪.‬‬ ‫דאס איז דער דיוק לשון הכתוב בפרשתנו‪ַ ,‬אז די סיבה‬ ‫און ָ‬ ‫ראשונה צו דער ירידה רוחנית פון בנ"י איז "איש גו' אשר לבבו‬ ‫פונה" ‏‪-‬‏ דער לשון ("לבבו פונה") ווייזט אויף ַא חסרון (ניט אין‬ ‫נאר) בלויז אין נטיית‬ ‫דעם לב עצמו ‏ ‏‪ -‬ווי "לבבם הערל"‪ 23‬‏ ‏‪ָ -‬‬ ‫(וואס קען קומען מצד ַא סיבה שמבחוץ); וכמפורש בקרא‬ ‫הלב ָ‬ ‫די השתלשלות המצב ‏ ‏‪" -‬כי אתם ידעתם את אשר ישבנו בארץ‬ ‫מצרים גו' ותראו את שקוציהם גו' לבבו פונה גו' לעבוד את אלקי‬ ‫הגוים ההם" (דער אופן פון "העין רואה והלב חומד")‪.‬‬ ‫ד‪.‬‬ ‫רשטאנדיק‪:‬‬ ‫ַ‬ ‫פא‬ ‫ע"פ הנ"ל איז ַ‬ ‫ּפאסט דערויף דער לשון "ומל" (כריתה) ‏‪-‬‏ ווייל דער‬ ‫א) ווי ַ‬ ‫ראּפנעמען די אפשריות פון "לבבו‬ ‫אויפטו פון "ומל" איז צו ַא ָ‬ ‫‪ .22‬שלח טו‪ ,‬לט (בפ' ציצית שאומרים בכל יום)‪ .‬ולהעיר מפרש"י פרשתנו כט‪ ,‬יח‪.‬‬ ‫‪ .23‬בחוקותי כו‪ ,‬מא‪.‬‬ ‫ז‬ ‫א טיפערן ב<>ליק‬ ‫דארף מען ָאּפשניידן דעם קשר צווישן דער‬‫וואס דערצו ַ‬ ‫פונה"‪ָ ,‬‬ ‫זאל ניט חומד זיין דעם "ותראו‬ ‫ראי'‏ ‏‪ -‬מיטן לב ַ(אזוי ַאז דער לב ָ‬ ‫(מיט דעם עין) את שקוציהם")‪.‬‬ ‫דארף ָאנקומען צו פעולת הקב"ה‬ ‫ב) "ומל ה"א גו'" דוקא‏ ‏‪ -‬מען ַ‬ ‫בזה‪ַ :‬אן אדם איז בכחו צו מסיר זיין די ערלת הלב ‏ ‏‪ -‬זיין אוטם‬ ‫און טפשות; ָאבער דער קשר צווישן ראית עיניו ולבו איז ַאן ענין‬ ‫האט אין אים מטביע געווען‪ ,‬און ס'איז‬ ‫וואס דער אויבערשטער ָ‬ ‫ָ‬ ‫דאס צו מבטל זיין‪.24‬‬‫נאר בכחו יתברך ָ‬ ‫ָ‬ ‫וואס דער פסוק איז ממשיך "(ומל ה"א את‬ ‫דאס איז אויך ָ‬‫און ָ‬ ‫לבבך ואת לבב זרעך) לאהבה את ה"א בכל לבבך גו' למען חייך"‪:‬‬ ‫אינגאנצן צוגענומען ווערן די אפשריות אויף‬‫ַ‬ ‫וויבאלד ַאז עס וועט‬ ‫ַ‬ ‫"לבבו פונה"‪ ,25‬וועט ממילא זיין‪" 26‬לאהבה את ה"א בכל לבבך‬ ‫נאר אין ַאן אופן ַאז‬ ‫ובכל נפשך למען חייך"‪ :‬ניט סתם אהבת ה'‪ָ ,27‬‬ ‫גאנצער לעבן פון ַא אידן‪.28‬‬ ‫דאס וועט ווערן דער ַ‬‫ָ‬ ‫ה‪.‬‬ ‫פון דעם ענין הנ"ל קומט ַארויס ַא נפק"מ אין דעם תוכן העבודה‬ ‫פון דעם זמן ווען מען לייענט פרשת נצבים‏ ‏‪ -‬חותם חודש אלול‪:‬‬ ‫‪ .24‬ולהעיר מרש"י לך (יז‪ ,‬א)‪ :‬והי' תמים‪ ,‬עכשיו אתה חסר ה' איברים ב' עינים כו'‪.‬‬ ‫‪ .25‬להעיר מרמב"ן כאן [אלא שהוא מבאר ש"ומל גו'" היינו הסרת ערלת הלב‪ ,‬היינו‬ ‫היצה"ר‪ ,‬שאז יהי' ביטול היצה"ר לגמרי (וכ"ה בתיב"ע כאן)‪ .‬ולהעיר מפרש"י ואתחנן‬ ‫שם‪ :‬בשני יצריך (היינו שג"ז נכלל בהציווי דואהבת גו')‪ .‬ואכ"מ]‪.‬‬ ‫‪ .26‬ראה ספורנו כאן‪.‬‬ ‫‪ .27‬ובפרט את"ל שזה נכלל כבר במ"ש לפנ"ז "ושמעת גו' בכל לבבך גו'"‪ ,‬כנ"ל‬ ‫הערה ‪.19‬‬ ‫‪ .28‬ראה אגה"ק שם‪ .‬ועוד‪.‬‬ ‫ועפ"ז מובן ג"כ זה שהתורה מוסיפה "ואת לבב זרעך" (וגם‪ :‬נקט "זרעך"‪ ,‬ולא "בניך"‬ ‫‏ ‏‪ -‬כלעיל פסוק ב "אתה ובניך") ‏ ‏‪ -‬להדגיש שזה יהי' ענין נצחי בעם ישראל (ראה‬ ‫תיב"ע כאן‪ :‬עד עלמין)‪ ,‬לא רק לדור ההוא אלא לכל יו"ח (זרעם)‪.‬‬ ‫ח‬ ‫?לוא ןיא ץראה רעזנוא טימ רעטשרעביוא רעד טוט סָאוו‬ ‫ל‬ ‫אויפן פסוק "ומל גו' את לבבך ואת לבב זרעך" שטייט אין בעל‬ ‫הטורים‪ַ ,29‬אז "את לבבך ואת לבב ר"ת אלול‪ ,‬לכך נהגו להשכים‬ ‫להתפלל סליחות מר"ח אלול ואילך"‪.‬‬ ‫פארבינדט די ר"ת פון‬‫וואס דער בעה"ט בעל הטורים ַ‬ ‫פון דעם ָ‬ ‫דעם פסוק מיט אמירת סליחות איז מובן‪ַ ,‬אז ער איז מפרש דעם‬ ‫תוכן הפסוק פון "ומל גו'" ַאלס עבודת התשובה‪.30‬‬ ‫דאס איז בהתאם מיטן פירוש התרגום ַאז "ומל גו'‬ ‫ויש לומר‪ַ ,‬אז ָ‬ ‫ראּפ די טפשות הלב‪.‬‬ ‫את לבבך" מיינט ַאז מען נעמט ַא ָ‬ ‫אויבנדערמאנטן ביאור (לויט שיטת רש"י‪ ,‬בפשוטו‬ ‫ָ‬ ‫משא"כ לויטן‬ ‫של מקרא)‪ַ ,‬אז דער אויפטו פון "ומל גו'" דריקט זיך אויס אין דעם‬ ‫(ווארום די הסרת טפשות‬‫המשך הכתוב‏ ‏‪" -‬לאהבה גו' למען חייך" ָ‬ ‫פאר'ן "ומל ה"א") ‏‪-‬‏‬ ‫נאך ַ‬ ‫ּפגעטאן ָ‬ ‫ָ‬ ‫האט זיך שוין ָא‬ ‫ואוטם הלב ָ‬ ‫קומט אויס‪ַ ,‬אז די עבודה פון אלול (המרומז אין פסוק "ומל גו'‬ ‫את לבבך ואת לבב זרעך") איז ניט עבודת התשובה והסליחה‪,‬‬ ‫נאר עבודת האהבה‪.31‬‬‫ָ‬ ‫ווארום דער אויפטו פון אלול איז אויך אין קו האהבה‪ ,‬כמובן פון‬ ‫ָ‬ ‫וואס "דודי" איז‬ ‫די ר"ת‪ 32‬ראשי תיבות דאלול "אני‪ 33‬לדודי ודודי לי"‪ָ ,‬‬ ‫רשטאנדיק אויך פונעם משל‬‫ַ‬ ‫פא‬ ‫דאך ַאן ענין פון אהבה‪ .‬און ווי ַ‬ ‫ָ‬ ‫זאגט אויף הארת י"ג מדות הרחמים‬ ‫וואס דער ַאלטער רבי‪ָ 34‬‬ ‫הידוע ָ‬ ‫וואס "מקבלין פניו‬ ‫דאס איז בדוגמא צו ַא מלך ָ‬ ‫בחודש אלול‪ַ ,‬אז ָ‬ ‫בשדה ‪ . .‬והוא המלך‪ ,‬ובנמשל‪ :‬הקב"ה מקבל את כולם בסבר פנים‬ ‫דאס זה‬ ‫וואס כמובן‪ ,‬איז ָ‬‫יפות ומראה פנים שוחקות לכולם" ‏ ‏‪ָ -‬‬ ‫‪ .29‬וכ"ה באבודרהם ס' תפלת ר"ה‪ .‬ב"ח לטור או"ח סתקפ"א‪ .‬ר"ח ש' התשובה פ"ד‬ ‫(ד"ה עוד)‪ .‬של"ה ריש מס' ר"ה (ריג‪ ,‬א)‪ .‬ועוד‪.‬‬ ‫‪ .30‬וכמפורש בב"ח‪ ,‬ר"ח ושל"ה שם‏‪-‬‏ ש"ומל גו'" הוא סמך לתשובה‪.‬‬ ‫‪ .31‬וכן משמע בלקו"ת ראה (לג‪ ,‬ד)‪ :‬ומל ‪ . .‬ר"ת אלול והיינו לבוא לבחי' פנימית‬ ‫הלב‪ .‬ועייג"כ לקו"ת שם יט‪ ,‬א (בהקיצור לפ"ג‪ .‬וראה שם בפנים המאמר)‪ .‬וראה‬ ‫אוה"ת פרשתנו עה"פ (עי א'רכג)‪.‬‬ ‫‪ .32‬אבודרהם שם‪ .‬פע"ח ש' ר"ה פ"א‪ .‬ב"ח‪ ,‬ר"ח ושל"ה שם‪ .‬ובכ"מ‪.‬‬ ‫‪ .33‬שה"ש ו‪ ,‬ג‪.‬‬ ‫‪ .34‬ד"ה אני לדודי‏ ‏‪ -‬לקו"ת פ' ראה לב‪ ,‬ריש ע"ב‪ .‬מאמרי אדה"ז‏ ‏‪ -‬פרשיות (ח"ב)‬ ‫ע' תתכה‪.‬‬ ‫ט‬ ‫א טיפערן ב<>ליק‬ ‫שהקב"ה מקבל את כולם בסבר פנים יפות וכו' מעורר ביי כולם ַאן אהבה‬ ‫צום מלך‪ ,‬כמים הפנים לפנים גו'‪.35‬‬ ‫ו‪.‬‬ ‫וואס לויטן בעה"ט איז אין עבודת אלול‬‫דאס ָ‬ ‫ויש לומר‪ַ ,‬אז ָ‬ ‫(המרומזת אין פסוק "ומל גו'") ניט נכלל דער המשך הכתוב‬ ‫"לאהבה גו'"‪ ,‬איז ווייל לויטן לימוד ע"ד הרמז (פירוש הבעה"ט)‪,‬‬ ‫איז דער "לאהבה גו'" ַא העכערע מדריגה ווי די אהבת השם‬ ‫שבחודש אלול‪.‬‬ ‫ובהקדמה‪ :‬דער ַאלטער רבי איז מבאר‪ 36‬דעם חילוק צווישן‬ ‫עבודת חודש אלול און עבודת ימים נוראים שלאח"ז‪ַ ,‬אז אלול‬ ‫איז בעיקר דער זמן פון "אני לדודי"‪ ,‬אתעדל"ת‪ 37‬עבודת האדם‬ ‫בכחות עצמו‪ .‬ולכן מגיע רק לדרגא פשוטה באהבת ה' שביכולת האדם להגיע‬ ‫אליה בכחות עצמו; משא"כ די ימים נוראים איז דער עיקר זמן פון‬ ‫"ודודי לי" "אתערותא דלעילא" (התגלות אלקות הבאה מלמעלה) ‪-‬‏ "זמן‬ ‫וואס איז "מקבל‪ 38‬פני‬‫התגלות מלכותו ית'" (בדוגמא ווי איינער ָ‬ ‫המלך בהיכל מלכותו" שם רואים את כל הדר מלכותו‪ .‬ובדרך ממילא זה‬ ‫נאר‬ ‫וואס צו דעם זיינען זוכה ָ‬ ‫פועל עליו אהבה עזה ועצומה אל המלך‏ ‏‪ָ -‬‬ ‫דעמאלט ווערט‬ ‫ָ‬ ‫וואס דוקא‬ ‫די "מובחרים שבעם ויחידי סגולה"‪ָ ,)39‬‬ ‫אהבתו‪ 40‬ית' "נטוע בלב האדם"‪.‬‬ ‫‪ .35‬ראה תניא פמ"ו‪ ,‬מט (אלא ששם מובא בנוגע ל"מכניסו להיכלו כו'")‪.‬‬ ‫‪ .36‬לקו"ת שם בריש המאמר‪.‬‬ ‫‪ .37‬והארת י"ג מדות הרחמים בחודש אלול הוא רק מפני שלפני כל אתעדל"ת צ"ל‬ ‫אתעדל"ע לפני' (ראה לקו"ת פ' ראה כה‪ ,‬ב־ג‪ .‬אוה"ת שם ע' תשסט‪ .‬לקו"ש חי"ט ע'‬ ‫‪ .159‬לעיל ע' ‪.)163‬‬ ‫‪ .38‬ל' הלקו"ת שם כה‪ ,‬ג‪.‬‬ ‫‪ .39‬לקו"ת שם לב‪ ,‬ריש ע"ב‪.‬‬ ‫‪ .40‬בד"ה אני לדודי בלקו"ת שם‪ ,‬דבר"ה ויוהכ"פ הוא בחי' יראה (מצד התגלות‬ ‫מלכותו ית')‪ .‬אבל מזה גופא שמקשר זמן זה עם "ודודי לי" מובן‪ ,‬שאז הוא (גם)‬ ‫ענין האהבה (וכן מפורש בלקו"ת ס"פ תבא (שצויין בד"ה אני לדודי שם)‪ :‬מקבלים‬ ‫‪ . .‬דחילו ורחימו מלמעלה‪ .‬וראה לקו"ת שם מב‪ ,‬א)‪ .‬וראה מאמרי אדה"ז ‏‪-‬‏ פרשיות‬ ‫שם (ע' תתכו)‪ :‬ביוה"כ ‪ . .‬כמשל האוהב של המלך המופלג כשמקבל הארת פנים של‬ ‫אהבה עזה בחדר מיוחד‪.‬‬ ‫י‬ ‫?לוא ןיא ץראה רעזנוא טימ רעטשרעביוא רעד טוט סָאוו‬ ‫ל‬ ‫דאס הייסט‪ַ ,‬אז די מדריגת האהבה פון חודש אלול איז ניט ַאזוי‬ ‫ָ‬ ‫וואס ווערט דערגרייכט אין די ימים נוראים‪,‬‬ ‫הויך ווי די אהבה ָ‬ ‫דעם (עיקר ה)זמן פון "ודודי לי"‪.‬‬ ‫ועפ"ז יש לבאר דעם חילוק צווישן די צוויי אופנים הנ"ל (צי‬ ‫דער "לאהבה גו'" איז ַא טייל פון חודש אלול)‪:‬‬ ‫דער לימוד ע"ד הפשט‏ ‏‪ -‬לימוד השווה לכל נפש‏ ‏‪ -‬איז בהתאם‬ ‫צו די ניט ַאזוי הויכע מדריגות אין עבודת השם‪ ,‬מדריגות צו‬ ‫וועלכע ַאלע אידן זיינען שייך‪ .‬ובעניננו‏ ‏‪ -‬דער "לאהבה את ה"א‬ ‫גו'" אין "עולם הפשט" איז ַא מדריגה אין אהבה צו וועלכער ַאלע‬ ‫דאס ַא טייל פון עבודת אלול‪,‬‬ ‫דערפאר איז ָ‬ ‫ַ‬ ‫אידן זיינען שייך‏ ‏‪ -‬און‬ ‫דאס איז ַאן אהבה צו וועלכע מען קען דערגרייכן אפילו ווען‬ ‫ווייל ָ‬ ‫מ'געפינט זיך "בשדה"‪;41‬‬ ‫משא"כ אין לימוד ע"ד הרמז ‏ ‏‪ -‬העכערע‪ 42‬מדריגות אין (לימוד‬ ‫התורה‪ ,‬ובמילא אין) עבודת השם ‏‪-‬‏ איז דער "לאהבה את ה"א‬ ‫וואס קומט ערשט (לאחרי די‬ ‫גו'" ַא העכערע מדריגה אין אהבה‪ָ ,‬‬ ‫עבודה פון אלול‏‪-‬‏) אין דעם (עיקר ה)זמן פון "דודי לי"‪( 43‬בימים‬ ‫נוראים);‬ ‫דערפאר איז התחלת הכתוב ‏ ‏‪" -‬ומל גו' את לבבך ואת לבב‬ ‫ַ‬ ‫און‬ ‫זרעך" די עבודה פון סליחות ( ‏‪ -‬מר"ח ואילך‪ ,‬פון כל ימים) דחודש‬ ‫דערנאך‪ ,‬אין די ימים נוראים (שלאחרי חודש אלול)‬ ‫ָ‬ ‫אלול‪ ,‬און‬ ‫דערגרייכט מען צו "לאהבה את ה"א בכל לבבך ובכל נפשך למען‬ ‫חייך"‪.‬‬ ‫(משיחות ש"פ נצבים תשל"ד‪ ,‬ש"פ נצו"י תשמ"ג)‬ ‫[נדפס בלקוטי שיחות חלק כט]‬ ‫‪ .41‬ראה סה"מ ‏ ‏‪ -‬מלוקט ח"א ע' תסח ד"שדה" משווה כל הנמצאים בו (וראה‬ ‫מאמרי אדה"ז פרשיות שם)‪.‬‬ ‫‪ .42‬כידוע דפרד"ס שבתורה הם כנגד ד' עולמות (ש' הגלגולים הקדמה יז בסופה‪.‬‬ ‫ע"ח (הובא בנגיד ומצוה בתחלתו‪ .‬נהר שלום בהקדמת רחובות הנהר בסופה)‪ .‬משנת‬ ‫חסידים מס' חיוב הנשמות פ"א מ"ב‪ .‬ועוד)‪.‬‬ ‫‪ .43‬אהבה הבאה מלמעלה (כנ"ל בפנים) ‪ -‬מתאים לתוכן הכתוב "ומל ה"א גו'‬ ‫לאהבה גו'"‪ ,‬הבאה מלמעלה‪.‬‬ ‫אי‬ ‫המשך המכתב שמתחיל בעמוד האחרון‬ ‫אתם נצבים ‪ -‬אידן דארפן שטייען פעסט און אונבויגזאם ‪ -‬ניט‬ ‫קוקענדיג וואס זיי זיינען המעט מכל העמים (די ווייניגסטע צווישן‬ ‫אלע פעלקער)‪,‬‬ ‫און דאס קאן זיין דאן‪ ,‬ווען זיי זיינען פארבונדן און פאראייניקט‬ ‫צוזאמען ‪ -‬כולכם‪.‬‬ ‫ווי איז אבער מעגלעך צו שאפן אן אמת'ע און שטענדיקע‬ ‫פאראייניקונג פון פארשידענע מענטשן‪ ,‬מיט באזונדערע‬ ‫געדאנקען‪ ,‬אינטערעסן און שטרעבונגען?‬ ‫דער ענטפער איז ‪ -‬לפני ה' אלקיכם‪ .‬די פאראייניקונג פון‬ ‫אלע אידן איז מעגלעך דערפאר וואס אייגנטליך זיינען זיי שוין‬ ‫פארבונדן דורך זייער נשמה‪ ,‬די נפש האלקית‪ ,‬וואס זי איז א חלק‬ ‫אלק' ממעל ממש‪ ,‬וואס געפינט זיך בא יעדן אידן‪ ,‬אן אויסנאם‪.‬‬ ‫און דער טיפער אריינטראכטען זיך אז מען שטייט לפני ה'‬ ‫וואס ער איז אלקיכם‪ ,‬אייער כח און לעבן ‪ -‬ברענגט ארויס און‬ ‫פארווירקליכט די פארבינדונג פון איין אידן מיט א צווייטן‪ ,‬און‬ ‫פון דעם יחיד מיט דעם כלל‪ ,‬אין דער פולסטער מאס‪.‬‬ ‫וואס איז דער ציל און צוועק פון דער פאראייניגונג? ערקלערט‬ ‫ער גלייך‪ :‬לעבדך בברית ה' אלקיך אשר ה' אלקיך כורת עמך היום‬ ‫‪ -‬כדי דו זאלסט אריין אין א בונד מיט'ן אויבערשטן אננעמענדיק‬ ‫זיין שבועה ‪ -‬א בונד וואס דער אויבערשטער שליסט מיט דיר‬ ‫היינט ‪ -‬פון דאס ניי‪ .‬א בונד וואס איז געמאכט למען הקים אותך‬ ‫היום לו לעם ‪ -‬אז דו זאלסט אויפגעשטעלט ווערן אלס דעם‬ ‫אויבערשטען'ס פאלק ‪-‬‬ ‫א פאלק וואס פירט זיך‪ ,‬ביז אין טאג טעגליכען לעבן ‪ -‬לויט‬ ‫דעם אויבערשטען'ס תורה און ערפילט אלע זיינע אנוויזונגען‪.‬‬ ‫ויהי רצון אז די אויבענדערמאנטע זאל דורכגעפירט ווערען פון‬ ‫יעדערן און יעדערע אין א גוטן אופן און אין דער פולסטער מאס‪,‬‬ ‫און דער נייער אנקומענדער יאר זאל זיין א שנה טובה ומתוקה‬ ‫בגשמיות וברוחניות‪.‬‬ ‫די‬ ‫המשך‬ ‫בברכת כתיבה וחתימה טובה לשנה טובה ומתוקה בטוב‬ ‫הנראה והנגלה‪.‬‬ ‫מנחם שניאורסאהן‬ ‫[נדפסה באגרות קודש חלק כ מכתב ז'תשנו]‬ ‫נדפסה בלקו"ש ח"ט ע' ‪.429‬‬ ‫לעמאל כו'‪ :‬לקוטי תורה (פון אלטן רבי'ן) ָאנהייבס פ' נצבים‪.‬‬ ‫ָ‬ ‫ווערט ַא‬ ‫היום גייט אויף ראש השנה‪ :‬זע זוהר ח"ג רלא‪ ,‬א‪.‬‬ ‫דאס קען זיין כו'‪ :‬מדרש תנחומא ר"פ נצבים‪.‬‬ ‫מעגלעך דערפאר כו'‪ :‬זע תניא פרק לב‪.‬‬ ‫אלקיכם אייער כו'‪ :‬זע שולחן ערוך אורח חיים סימן ה'‪.‬‬ ‫היינט פון דאס ניי‪ :‬זע ראש השנה טז‪ ,‬א‪ :‬בראש השנה ‪ . .‬שתמליכוני‬ ‫עליכם‪ .‬הוריות יא‪ ,‬ב‪ :‬אין מושחין מלך בן מלך וא"ת מפני מה משחו כו'‪.‬‬ ‫שמואל א יא יד‪-‬טו‪ :‬ונחדש גו' וישמח גו' עד מאד‪ .‬אגרת הקדש (פון‬ ‫אלטן רבי'ן) סימן יד‪.‬‬ ‫◄ רוב מכתבי כ"ק אדמו"ר זי"ע שנדפסו באגרות קודש נכתבו לאנשים פרטיים‬ ‫ולמצבים מסוימים‪ ,‬ולכן לא כל הוראה נוגעת בהכרח לכל אחד‪ .‬אך בכל זאת‪ ,‬בהם באה‬ ‫לידי ביטוי גישתו הכללית והברורה בכל ענייני התורה והחיים‪ ,‬ומכל מכתב ניתן לשאוב‬ ‫הדרכה והשקפה לחיי היום־יום‪.‬‬ ‫וט‬ ‫בריוון פון ליובאוויטשער רבי זצ"ל‪ ,‬מיט פראקטישע תורה'דיגע עצות פארן טאג טעגליכען לעבן‬ ‫די שליסל צו אחדות‬ ‫‪1‬‬ ‫ב"ה‬ ‫שלום וברכה מרובה!‬ ‫מיר געפינען זיך אין די טעג פון צוגרייטונג צום נייעם יאהר‬ ‫הבא עלינו ועל כל ישראל לטובה ולברכה‪.‬‬ ‫אויב אין יעדער זאך איז תורתנו תורת חיים‪ ,‬די לערערין און‬ ‫וועג ווייזערין פון א אידן‪,‬‬ ‫ספעציעלער וויכטיקייט ‪ -‬ווען‬‫איז דאס דאך זיכער אזוי און פון ּ‬ ‫עס רעדט זיך וועגן צוגרייטן זיך צו א נייעם יאהר‪,‬‬ ‫א יאהר וואס מען בעט און מען האפט אז ער וועט אנהייבען א‬ ‫נייעם פיל בעסערען לעבן‪ ,‬בעסערען אין אלע הינזיכטען‪.‬‬ ‫***‬ ‫די סדרה פון תורה פון היינטיגע טעג ‪ -‬אתם נצבים היום ‪-‬‬ ‫וואס "ווערט אלעמאל געליינט פאר ראש השנה און דאס ווערט‬ ‫אויך אנגעדייטעט אין דעם ווארט היום ‪ -‬וואס גייט אויף ראש‬ ‫השנה" ‪ -‬גיט גלייך אין אנהייב סדרה די אנווייזונג אין דאס‬ ‫אויבענדערמאנטע‪:‬‬ ‫אתם נצבים היום כולכם לפני הוי' אלקיכם (איר שטייט פעסט‬ ‫היינט אלע צוזאמען פאר דעם אויבערשטן אייער ג‪-‬ט)‪,‬‬ ‫‪ .1‬ערב שבת קדש פרשת אתם נצבים היום‪ ,‬ה'תשכ"א‬ ‫ברוקלין‪ ,‬נ‪.‬י‪.‬‬ ‫אל בני ובנות ישראל אשר בכל מקום ומקום‬ ‫ה' עליהם יחיו‬ ‫בכל שנה ושנה‪ ,‬לקראת ראש השנה‪ ,‬היה כ"ק אדמו"ר זי"ע נוהג לשלוח מכתב‬ ‫כללי לכללות בני ישראל שיחיו‪ ,‬ובו הוראה כללית על שנה הבאה‪.‬‬ ‫המשך אויף עמודים יד‪-‬טו‬