gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish — ניצבים וילך (2026-08-31)

מוציא לאור: א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish

שבוע: ניצבים וילך (2026-08-31)

א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish — ניצבים וילך (2026-08-31)

פתח את ה-PDF הורדה

‫גליון נה | פר' נצבים‪-‬וילך תשפ"ו‬ ‫א חסידישער‬ ‫בסייעתא דשמיא‬ ‫פארברענגען‬ ‫נדבת ידידנו‬ ‫מוה"ר ר' פנחס טודרוס הי"ו‬ ‫לזכות הוריו הרב ברוך בנימין שי'‬ ‫ולעילוי נשמת מרת מרים ע"ה‬ ‫אלטהויז‬ ‫אן אמת'ן‪ ,‬ריכטיגן לעבן — אין דער תורה‪ ,‬תורת‬ ‫חיים‪ ,‬און די מצות אויף וועלכע עס שטייט 'וחי‬ ‫די שאלה וואס מיר דארפן‬ ‫וואס האב איך געטוהן‪,‬‬ ‫און וואס טוה איך?‬ ‫אזא אויפפירונג פארזיכערט א רואיגן און‬ ‫בהם'‪.‬‬ ‫זיך אלע פרעגן‬ ‫אין דער איצטיגער צייט פון‬ ‫גליקליכן לעבן פאר דעם יחיד‪ ,‬פאר דעם כלל‬ ‫א פארבליק צום נייעם יאהר ‪ //‬א פארברענגען‬ ‫הרת עולם‪ ,‬וואס די גאנצע‬ ‫און פאר כל העולם כולו — גליקליך סיי אין‬ ‫וועלט טרייסלט זיך פון חבלי‬ ‫רוחניות און סיי אין גשמיות‪ ,‬ווייל אין אמת'ן‬ ‫משיח‪ ,‬וואס השי"ת האט‬ ‫אריין — זענען רוחניות און גשמיות נישט צוויי‬ ‫דער באדייט פון ראש השנה‬ ‫דער בריוו איז געווען אדרעסירט "אל בני‬ ‫אנגעצונדען די גלות ווענט ‪. .‬‬ ‫באזונדערע וועלטן‪:‬‬ ‫דער טאג פון ראש השנה גיבט אונז דעם‬ ‫ובנות ישראל אשר בכל מקום ומקום ה' עליהם‬ ‫איז די פליכט פון יעדען אידען‪,‬‬ ‫שמע ישראל (ווען א איד פארשטייט און‬ ‫ענטפער און אזוי אויך די מעגליכקייט‪:‬‬ ‫יחיו"‪ ,‬און איז ארויסגעגעבן געווארן דורך דער‬ ‫מאן און פרוי‪ ,‬אלט און יונג‪ ,‬זיך‬ ‫דערהערט‪ ,‬אז) ה' (איז) אלקינו (סיי פונעם‬ ‫ראש‪-‬השנה‪ ,‬דער יום‪-‬המשפט פון דעם‬ ‫ליובאוויטשער רבי‪ ,‬כהכנה צום יום טוב ראש‬ ‫צו שטעלן די פראגע‪:‬‬ ‫איינצלנעם ישראל און סיי פון כלל ישראל‪,‬‬ ‫גאנצער‬ ‫יחיד‪ ,‬פון דעם כלל און פון דער ַ‬ ‫השנה‪ ,‬שנת תשכ"ג*‪.‬‬ ‫און אז) ה' (איז) אחד (איינציג איבעראל און‬ ‫וועלט — איז סיי דער אריינפיר אין דעם נייעם‬ ‫"שלום רב וברכה!" האט דער רבי אנגעהויבן‬ ‫וואס האב איך געטוהן און וואס‬ ‫אומעטום — לעולם ועד)‪ ,‬ברענגט ער אריין אט‬ ‫יאהר‪ ,‬און סיי דער ראש ‪ -‬דער קאפ פונעם‬ ‫דעם בריוו‪" ,‬דער יאהר ה'תשכ"ב וועלכער‬ ‫טוה איך צו פארלייכטערען די‬ ‫דעם איינציגקייט און ער אנטפלעקט איר אין‬ ‫אנקומענדיגן יאהר‪.‬‬ ‫קומט באלד צום שלוס‪ ,‬איז געווען א יאר פון‬ ‫חבלי משיח און זוכה צו זיין צו‬ ‫כל העולם כולו‪ ,‬און ער זעהט ווי ג‪-‬ט'ליכקייט‬ ‫די נקודה פון ראש השנה איז הכתרה —‬ ‫ערנסטע געשעענישן אין דער וועלט בכלל און‬ ‫דער גאולה שלמה דורך משיח‬ ‫און רוחניות איז דאס וואס פירט אן מיט די‬ ‫באקרוינען פונדאסניי דעם אויבערשטען אלס‬ ‫אין דער אידישער וועלט בפרט‪:‬‬ ‫צדקנו?‬ ‫גשמיות‪ ,‬און א פארבעסערונג אינעם גייסטיגן‬ ‫מלך — דורך מלכותו ברצון קבלו עליהם‪.‬‬ ‫אין די וועלט בכלל‪ :‬די שרעק איבער‬ ‫ממכתב כ"ק אדמו"ר מוהריי"צ‪ ,‬היום יום‬ ‫לעבן ברענגט ממילא א פארבעסערונג אינעם‬ ‫מיט א גרויסער שמחה‪ ,‬א שטארקן ביטול‬ ‫דער מאכט פון די אטאמישע וואפן; די‬ ‫מאטעריאלן לעבן‪.‬‬ ‫און א גרויסער יראה‪ ,‬טוען מיר קרוינען און‬ ‫ַַאנגעשטרענגטקייט און צערודערונג פון די‬ ‫אויפנעמען דעם אויבערשטען אלס מלך און‬ ‫באציאונגען פון די פעלקער צווישן זיך; דער‬ ‫אזוי איז מען זיכער‬ ‫מיר טוען זיך אונטערווארפן אויסצופירן זיין‬ ‫גלאבאלער געלויף נאך פעלקער־באוואפענונג‬ ‫מעבירין את רוע הגזירה‬ ‫זוכה בדין‬ ‫רצון‪.‬‬ ‫א‪.‬ז‪.‬וו‪.‬‬ ‫די פארבעסערונג אינעם גייסטיגן לעבן —‬ ‫על פי כל הנ"ל וועט מען אויך‬ ‫דורכן ערפילן די מצות המלך — מוז קומען אין‬ ‫יעדער איד ערפילט אין דעם טאג פון ראש‬ ‫און אין דער אידישער לאגע ספעציעל‪,‬‬ ‫פארשטיין די שייכות צווישן‬ ‫ביידע געביטן‪ :‬סיי אין די מצות בין אדם למקום‬ ‫השנה דעם אנזאג (ר"ה טו‪ ,‬א) "שתמליכוני‬ ‫זענען אידישע ישובים אין געוויסע טיילן פון‬ ‫דעם פירוש הפשוט פון "אתם‬ ‫און סיי אין די מצות בין אדם לחבירו‪ ,‬און דאס‬ ‫עליכם" — קרוינט מיר אלס קעניג איבער אייך‬ ‫דער וועלט ערנסט אויפגעטרייסלט געווארן‪.‬‬ ‫נצבים" (וואס איז מדגיש דער ענין‬ ‫ווערט טאקע אונטערגעשטראכן אין דעם‬ ‫— וואס דעם אנזאג איז דאך א ציווי צו יעדן‬ ‫אזוי אויך בנוגע צום יחיד‪ ,‬ביז אין זיין‬ ‫פון אחדות) מיטן פירוש הבעש"ט‬ ‫אויסגעשריי פון ראש‪-‬השנה‪ :‬תשובה תפילה‬ ‫איינעם פון אונז באזונדער‪.‬‬ ‫טאג־טעגליכן לעבן‪ ,‬איז כאטש עס האט זיך‬ ‫אז "אתם נצבים — קיימים‬ ‫וצדקה‪ ,‬מעבירין את רוע הגזירה‪.‬‬ ‫פון דער הכתרה פון די יחידים — וואס‬ ‫באמערקט א התעוררות און א דארשט זיך‬ ‫ועומדים" איז דער ברכה פון‬ ‫תשובה‪ ,‬דער פעסטער באשלוס זיך‬ ‫יעדער פון זיי איז דאך א בעשטאנד חלק פון‬ ‫אומצוקערן צו אונזערע אייביגע קוואלן פון‬ ‫אומצוקערן צום מלך — מיט א חרטה גמורה‬ ‫כלל ישראל — ווערט דער הכתרה פון דעם‬ ‫אמונה‪ ,‬און מסורה פון תורה און מצות — איז‬ ‫דעם אויבערשטן אין דעם שבת‬ ‫אויפ'ן עבר און א קבלה טובה אויף להבא —‬ ‫אויבערשטען אלס דעם מלך ישראל וגואלו‪,‬‬ ‫דאך אבער די געוואלדיגע שעת הכושר‬ ‫מברכים פון "חודש השביעי" אז‬ ‫און דאס קבלת המלכות פונעם יחיד ‪ -‬בתוך‬ ‫ליידער (נישט אין סליחות טעג גערעדט) נישט‬ ‫טוט זיך אויסדריקן סיי אין תפילה ‪ -‬אין דעם‬ ‫אידן זענען זוכה בדין‪" ,‬היום" —‬ ‫כלל ישראל‪ ,‬ווירקט אויף דעם גאנצן ארום‬ ‫אויסגענוצט געווארן אין דער געהעריגער‬ ‫געביט פון בין אדם למקום‪ ,‬און סיי אין צדקה‬ ‫אין דעם טאג פון ראש השנה‪:‬‬ ‫‪ -‬אין דעם געביט פון בין אדם לחבירו‪.‬‬ ‫און אויף דער גאנצער וועלט‪ ,‬אז עס ווערט‬ ‫מאס (ראה כתובות סז‪ ,‬רע"א)‪.‬‬ ‫דורך דעם וואס "אתם נצבים‬ ‫דאס אלעס נעמט אראפ 'את רוע הגזירה'‪,‬‬ ‫ערפילט די בקשה‪ :‬מלוך על כל העולם כולו‪.‬‬ ‫•••‬ ‫גו' כולכם" כפירוש הפשוט‪ ,‬אז‬ ‫און ברענגט ‪ -‬פאר'ן יחיד‪ ,‬פאר'ן כלל‪ ,‬און פאר‬ ‫אין פארבליק צו דעם נייעם יאהר הבא עלינו‬ ‫יעדער איד איז זיך כולל מיט‬ ‫כל העולם כולו ‪ -‬א כתיבה וחתימה טובה‬ ‫וואס מיינט דאס קבלת המלכות?‬ ‫ועל כל ישראל לטובה‪ ,‬דארף זיך יעדער איד‬ ‫כלל ישראל אין אן אופן פון‬ ‫לשנה טובה ומתוקה‪ ,‬בגשמיות וברוחניות‬ ‫קבלת מלכותו דריקט זיך אויס אין‬ ‫שטעלן די פראגע‪:‬‬ ‫גם יחד‪.‬‬ ‫אויסשטעלן די טאג‪-‬טעגליכע אויפפירונג אין‬ ‫וואס קען איך טוהן צו פארבעסערן און‬ ‫"לאחדים כאחד"‪ ,‬מען מאכט‬ ‫בברכת כתיבה וחתימה טובה בטוב הנראה‬ ‫פולן איינקלאנג מיט דעם מלך'ס ווילן‪ ,‬וואס‬ ‫פארזיכערן די לאגע אין דעם קומענדיגען‬ ‫נישט קיין חשבונות ווער ס'איז‬ ‫איז אונז געגעבן געווארן פון דעם אויבערשטן‪,‬‬ ‫והנגלה"‪.‬‬ ‫יאהר? וואס קען איך טוהן פארן יחיד‪ ,‬פאר זיך‪,‬‬ ‫העכער און ווער נידעריגער; מען‬ ‫דעם מלך חפץ בחיים — וואס וויל אונז שענקן‬ ‫פאר כלל ישראל און פאר דער וועלט ארום?‬ ‫לחיים אידן‪ ,‬לחיים ולברכה!‬ ‫גייט ארויס פון דעם אייגענעם‬ ‫מציאות און מען ווערט א טייל‬ ‫פון כלל ישראל — דאן האט מען‬ ‫מצוה לספר‬ ‫די הבטחה אז מען איז זוכה בדין‪,‬‬ ‫ווארום כלל ישראל איז דאך‬ ‫טעג – אלעס פאר דער געוואלדיגער‬ ‫דאס פראווען דעם יום טוב ראש השנה אין‬ ‫אודאי און אודאי גוט‪ ,‬און מען‬ ‫זכייה צו קענען שטיין בצל הקודש פונעם‬ ‫ליאזנא בחצר הקודש פונעם בעל התניא‪,‬‬ ‫באקומט א כתיבה וחתימה טובה‬ ‫רבי'ן‪ ,‬מיטלעבן די הייליגע‪ ,‬דערהויבענע‬ ‫איז בכלל נישט געווען קיין קלייניגקייט‪.‬‬ ‫ערוואקסענע מענטשן‬ ‫לשנה טובה ומתוקה‪.‬‬ ‫מאמענטן און זיך אנזאפן מיט כוחות אויף א‬ ‫שוין א וואך פאר ראש השנה‪ ,‬פלעגן‬ ‫שטייען אויף אינמיטן די‬ ‫גאנץ יאר‪ .‬פאר דעם האט זיך שוין געלוינט‬ ‫חסידים זיך ארויסלאזן אויף א לאנגן וועג‬ ‫(משיחות ש"פ נצו"י תשח"י ותשי"ט)‬ ‫יעדער טירחה פון די נסיעה‪.‬‬ ‫– וואס האט געקענט געדויערן עטליכע‬ ‫נאכט‪ ,‬צו בעטן מילך?!‬ ‫המשך >‬ ‫פרישקייט און קלארקייט‪.‬‬ ‫המשך >‬ ‫"סליחות?!" פרעגט ר' שמואל ווייטער‬ ‫דער באוואוסטער חסיד רבי שמואל‬ ‫חודש תשרי האט נישט קיין‬ ‫מיט וואונדער‪ ,‬כאילו ער האט אין זיין לעבן‬ ‫מונקעס זצ"ל — באקאנט מיט זיין‬ ‫'שבת מברכים'‪ .‬פארוואס?‬ ‫נישט געהערט דאס ווארט‪" .‬וואס איז דאס‬ ‫סליחות?"‬ ‫געוואלדיגער פקחות‪ ,‬שארפקייט און‬ ‫פרייליכן געמוט — איז אויך געווען פון‬ ‫סוף זומער אין יאר ה'ת"ש האט מען אפגעקויפט דעם בנין אויף ‪ 770‬איסטערן פארקוועי‪,‬‬ ‫דער קרעטשמער קען עס נישט גלייבן‪.‬‬ ‫די חסידים וואס האבן זיך ארויסגעלאזט‬ ‫עס זאל דינען אלס בית מדרש פאר די קליינע קהילה פון חסידים וואס האבן זיך אנגעהויבן‬ ‫"קוק נאר אויף דעם מענטש!" האט ער‬ ‫אויפן וועג‪ ,‬צו זיין ביים רבי'ן אויף ראש‬ ‫באזעצן אין קרוין הייטס נאכן אנטלויפן פונעם חורבן אין אייראפע‪.‬‬ ‫זיך אויסגעדריקט‪" .‬אן אנגעזעענער איד‪,‬‬ ‫השנה‪.‬‬ ‫אריינקומענדיג צום ערשטן מאל אין דעם נייעם בית מדרש‪ ,‬האט דער מוהריי"צ זי"ע זיך‬ ‫א צורה פון א תלמיד חכם‪ ,‬און ער ווייסט‬ ‫מייל נאך מייל‪ ,‬טאג נאך טאג‪ ,‬האט‬ ‫אפגעשטעלט און געזאגט די פאלגנדע ווערטער ‪ //‬א' ניצבים‪ ,‬ה'ת"ש‬ ‫נישט וואס איז דאס סליחות?!"‬ ‫ער געשפאנט אין ריכטונג פון ליאזנא‪,‬‬ ‫האט ער אים אנגעהויבן מסביר צו זיין‬ ‫האפנדיג צו דערגרייכן דעם רבי'נס הויף‬ ‫הקב"ה זענען אלע גלייך‪.‬‬ ‫יהי רצון אז די תפלות זאלן זיין מיט‬ ‫מיט א תמימות‪:‬‬ ‫נאך אויף שבת סליחות‪.‬‬ ‫אתם נצבים איז מרמז אויף די צייט‬ ‫א פנימיות‪ ,‬און עס זאל זיך דאווענען‬ ‫"סליחות איז ווען מיר גייען אין בית‬ ‫ווען משיח וועט אי"ה קומען‪ .‬דעמאלט‬ ‫מיט דעם אמת‪-‬עבודה‪-‬פנימיות'דיגן‬ ‫המדרש און בעטן פונעם אויבערשטן‪ ,‬אז‬ ‫שבת סליחות אונטערוועגנס‬ ‫וועט דאך זיין אן עולם חדש‪ ,‬ווי עס‬ ‫געשמאק‪.‬‬ ‫די פעלדער זאלן ארויסגעבן גוטע גראז‬ ‫עס איז געקומען פרייטאג נאכמיטאג‪,‬‬ ‫שטייט "כאשר השמים החדשים וגו'"‬ ‫אלע חדשים אין יאר האבן א שבת‬ ‫וואס זאל גוט קענען שפייזן די בהמות‪,‬‬ ‫און דער זון האט באלד געהאלטן ביים‬ ‫(ישעי סו‪ ,‬כב)‪ .‬די וועלט וועט דאך נחרב‬ ‫מברכים‪ .‬פארוואס האט חדש תשרי‬ ‫אז די בהמות זאלן ארויסגעבן אסאך מילך‬ ‫אונטערגיין‪ .‬זעהנדיג אז ער איז נאך‬ ‫ווערן ווי עס שטייט "כי שמים כעשן‬ ‫נישט קיין שבת מברכים? נאר עס‬ ‫און פוטער‪ ,‬און אז די ערד זאל ארויסגעבן‬ ‫גאר ווייט פון זיין ציהל‪ ,‬האט ר' שמואל‬ ‫נמלחו והארץ וגו'" (ישעי' נא‪ ,‬ו)‪ ,‬און די‬ ‫איז ידוע פונעם אלטן רבי'ן בשם דער‬ ‫פעטע תבואות‪ ,‬כדי מיר זאלן האבן גענוג‬ ‫אנגעהויבן ארומצוקוקן פאר א אידישע‬ ‫אידן וועלן ווערן פארצווייפלט‪ ,‬וואס‬ ‫בעש"ט (ראה 'התמים' ח"ב ע' סח; היום יום ע'‬ ‫ברויט און פירות צו דער זעט‪".‬‬ ‫אכסניא‪ ,‬וואו ער וועט קענען פראווען‬ ‫וועט זיין מיט זיי?‬ ‫צ)‪ ,‬אז אלע חדשים פונעם יאר בענטשן‬ ‫"וואס?!" רופט אויס ר' שמואל מיט‬ ‫דעם שבת‪.‬‬ ‫זאגט אויף דעם דער אויבערשטער‪,‬‬ ‫די אידן דעם חודש‪ ,‬אבער חודש תשרי‬ ‫וואונדער‪,‬‬ ‫ענדליך האט ער טאקע געפונען א‬ ‫"אתם נצבים"‪ ,‬און ווי עס ווערט‬ ‫טוט דער אויבערשטער אליין בענטשן‪.‬‬ ‫"א בושה!‬ ‫קליינעם קרעטשמע‪ ,‬מיט א מזוזה אויפן‬ ‫געברענגט אין מדרש‪ ,‬אז "אף על פי‬ ‫שבת מברכים תשרי פאלט אלעמאל‬ ‫ערוואקסענע מענטשן שטייען אויף‬ ‫טיר‪.‬‬ ‫שכולם מתמוטטים‪ ,‬ישראל נצבים‬ ‫אויס אום פר' נצבים‪ .‬פ' נצבים הייבט זיך‬ ‫אינמיטן די נאכט – צו בעטן פאר א שטיקל‬ ‫ער האט געקלאפט אויפן טיר און‬ ‫וקיימים לעולם" (תנחומא‪ ,‬ריש פר' ניצבים)‪.‬‬ ‫אן מיט "אתם נצבים היום גו'" און דער‬ ‫ברויט צו עסן?!‬ ‫געבעטן רשות אריינצוקומען אויף שבת‪.‬‬ ‫מיר לעבן יעצט אין זייער א שווערע‬ ‫פסוק רעכנט אויס אלע פרטי מדריגות‬ ‫פעה!"‬ ‫דער קרעטשמער האט אים תיכף‬ ‫צייט‪ ,‬ווען חיי האדם איז נישט נחשב‬ ‫אין נשמות ישראל‪ ,‬וואס קמי' ית'‪ ,‬פארן‬ ‫•••‬ ‫אויפגענומען מיט גרויס כבוד‪ .‬פון זיין‬ ‫לכלום ובפרט דאס לעבן פון בני ישראל‬ ‫אויבערשטן‪ ,‬זענען זיי דאך אלע גלייך‪,‬‬ ‫[נאכן אראפברענגען דעם מעשה אין א‬ ‫איידעלן‪ ,‬דערהויבענעם געשטאלט איז‬ ‫און דאס לעבן פון בני תורה‪ .‬יעדער‬ ‫ווי ער זאגט אין תניא (פרק ל"ב) "שכולן‬ ‫בריוו (בקיצור ובלשון קודש)‪ ,‬האט דער‬ ‫געווען קלאר‪ ,‬אז דער אורח איז נישט‬ ‫איינער איז פאר'דאגה'ט‪ ,‬פארצווייפלט‬ ‫מתאימות ואב א' לכולנה"‪.‬‬ ‫מוהריי"ץ אויסגעפירט‪]:‬‬ ‫קיין פשוט'ער מענטש‪ .‬מסתמא איז ער א‬ ‫וועגן זיינע נאנטע‪ .‬מען טאר נישט ח"ו‬ ‫מיט עיני בשר דערקענט מען אן איש‬ ‫בסיפור הזה משתקפת האנושיות בכלל‬ ‫מלמד‪ ,‬אדער אפשר גאר א דיין‪ .‬מען האט‬ ‫זאגן‪ ,‬אז מיר זענען דאס ווערט‪ ,‬נאר‬ ‫חשוב‪ ,‬אן עשיר‪ ,‬לויט די בגדים מיט‬ ‫ואידישקייט בפרט‪ .‬לא על הלחם לבדו ‪-‬‬ ‫אים שיין צוגערישט אויף שבת‪.‬‬ ‫מען דארף מתפלל זיין צו השי"ת‪ ,‬ער‬ ‫וועלכע ער איז אנגעטוהן‪ .‬אזוי אויך א‬ ‫הם הצרכים הגופניים והבשריים ‪ -‬יחיה‬ ‫דער שבת איז אדורך מיט א‬ ‫זאל אונז מזכה זיין‪ ,‬עס זאל אונז ווערן‬ ‫תלמיד חכם דערקענט מען 'לפי רוב‬ ‫האדם‪ .‬אלא כל החי בישראל‪ ,‬בין איש‬ ‫דערהויבנקייט‪ ,‬און אט איז עס שוין מוצאי‬ ‫גוט‪.‬‬ ‫ידיעותיו' ווי דער רמב"ם זאגט "נפש‬ ‫בין אשה‪ ,‬יש לו תכלית שבשבילו הוריד‬ ‫שבת קודש‪.‬‬ ‫איצטער איז די צייט תשובה צו‬ ‫זכה בלבוש זך" (אדער ווי עס איז דער לשון‬ ‫הקדוש ברוך הוא את נשמתו מאיגרא רמה‬ ‫א פארכטיגע ערנסטקייט האט זיך‬ ‫טוהן‪ .‬‬ ‫אין גמרא [תענית ז‪ ,‬א] 'בכלי מכוער')‪ ,‬אבער ביי‬ ‫דעולמות העליונים הטהורים והבהירים‬ ‫אראפגעלאזט אויפן שטילן דארף‪ .‬עס איז‬ ‫המלאים אור קדושת הוד וזיוו יתברך‬ ‫דאך די הייליגע נאכט פון סליחות‪.‬‬ ‫ויתעלה בגלוי‪ ,‬לבירא עמיקתא דעולם‬ ‫הזה הגשמי המלא חוחים וקוצים מסיתים‬ ‫רבי שמואל‪ ,‬וועקט אייך אויף!‬ ‫בלימודים בבית הכנסת‪ ,‬להחזיק את‬ ‫מצבו ומעמדו‪.‬‬ ‫ומדיחים בתחבולות שונות ומשונות מחיי‬ ‫שפעט ביינאכט‪ ,‬נאנט צו חצות‪ ,‬ווען די‬ ‫הישיבות‪ ,‬תלמודי תורה ועוד ועוד‪ ,‬והנשים‬ ‫כל אחד מישראל בכל מקום שהוא‪ ,‬עליו‬ ‫דרכי תורה ומצוה‪.‬‬ ‫פעלדער זענען נאך געווען איינגעהילט‬ ‫צריכות להיות חברות באגודות טהרת‬ ‫לעבוד עבודתו בכל אשר יוכל‪ ,‬בחיבת‬ ‫ובשביל התכלית הלזה‪ ,‬מוליכה ההשגחה‬ ‫אין א טיפן שלאף‪ ,‬איז דער קרעטשמער‬ ‫המשפחה‪ ,‬מחזיקי לומדי תורה ועוד ועוד‬ ‫המצות‪ ,‬בהרבצת התורה ובאהבת ישראל‪.‬‬ ‫העליונה את האדם ממדינה למדינה ומעיר‬ ‫אויפגעשטאנען און זיך אנגעהויבן גרייטן‬ ‫‪ -‬שבזה ימלאו את החשבון האמור ב"ועל־‬ ‫וכל אחד מישראל מחויב וגם ביכלתו‬ ‫לעיר וממקום למקום ‪ -‬אל אותו המקום‬ ‫אריבערצוגיין צום נאנטן שטעטל זאגן‬ ‫כרחך" החמישי‪" :‬ועל כרחך אתה עתיד‬ ‫לעורר ולעשות סביבה של אור תורה‬ ‫שנגזר על האיש ההוא להאירו באור תורה‬ ‫סליחות מיט מנין‪.‬‬ ‫ליתן דין וחשבון"‪.‬‬ ‫ומצוה‪ ,‬כי לבם של ישראל פתוח לכל דופק‬ ‫ומצות‪ .‬וההשגחה העליונה מזמנת להאדם‬ ‫ער האט זיך תיכף געמוזט ארויסלאזן‬ ‫ועד לחשבון ‪ -‬הנה בעד מפעלם הטוב‬ ‫בתום לב באהבת אחים‪.‬‬ ‫כמה מיני הזדמנויות שיוכל להשלים‬ ‫כדי אנצוקומען אין צייט‪.‬‬ ‫ישפיע עליהם ה' יתברך שפעת חיים‬ ‫עבודה כזו הנה לא זו בלבד שהיא מקילה‬ ‫תעודתו‪ ,‬אבל עם זה ‪ -‬גם כמה מיני מניעות‬ ‫אויפן וועג ארויס‪ ,‬שטעלט ער זיך אפ‬ ‫וברכה מרובה בגשם וברוח‪.‬‬ ‫את כובד החיים‪ ,‬אלא שהיא מביאה נועם‬ ‫ועיכובים שהאדם יתגבר עליהם וימלא את‬ ‫אויפצווועקן דעם חשוב'ן גאסט‪.‬‬ ‫יעזר לו ה' יתברך ויוציאהו מן המיצר אל‬ ‫בחיים וממתיקה אותם‪.‬‬ ‫תעודתו‪.‬‬ ‫"רבי שמואל‪ ,‬וועקט אייך אויף! מען‬ ‫המרחב בגשמיות וברוחניות‪.‬‬ ‫כל איש ואשה בישראל צריכים לעמוד‬ ‫דארף שוין גיין!"‬ ‫אגרות קודש אדמו"ר מוהריי"ץ ח"ה‪ ,‬ע' תלו ‪‬‬ ‫בשורה הראשונה של עבודה‪ :‬להשתתף‬ ‫תעודתינו עלי ארץ‬ ‫רבי שמואל עפנט זיינע פארשלאפענע‬ ‫[‪" ]..‬כי לי בני ישראל עבדים‪ ,‬עבדי הם"‬ ‫אויגן א שפאלט און קוקט אן דעם‬ ‫הגליון מוקדש ע"י ידידנו מוה"ר שניאור זלמן גודמאן הי"ו‬ ‫אמר ה' אלקינו‪ .‬זו היא תפארתינו על‬ ‫קרעטשמער מיט ערשטוינונג‪:‬‬ ‫זכות הרבצת תורת החסידות יעמוד לו ולבני ביתו שיחיו להתברך בכל מילי דמיטב‬ ‫כל העמים אשר על פני האדמה‪ ,‬וזו היא‬ ‫"וואו אהין גייט מען?"‬ ‫מנפש ועד בשר‪ ,‬בגשמיות וברוחניות — ובטוב הנראה והנגלה!‬ ‫תעודתינו [שליחותנו] עלי ארץ‪ ,‬ועלינו כולנו‬ ‫"וואס הייסט וואו?! צום דערנעבנדיגן‬ ‫למלאות את חובתינו איש איש מאתנו כפי‬ ‫דארף‪ ,‬צו זאגן סליחות!"‬ ‫* להקל על הקורא‪ ,‬מובא כאן עם שינויי לשון קלים — ע"פ‬ ‫יוצא לאור ע"י 'נרות להאיר'‬ ‫סגנון שפה המדוברת היום — ועל אחריות המערכת בלבד‪.‬‬ ‫‬‪gilyon@Lehuir.com | ‪(845) 600-0229‬‬ ‫נא לשמור על קדושת הגליון‬ ‫צו באקומען דעם גליון יעדע וואך אויף אימעיל‪ ,‬אדער פאר סיי וועלכע הערות‪ ,‬ביטע שיקט א מעסעדזש צו די מערכת‪.‬‬