א משל זוך צו לערנען · A Mushel Zich Tzi Lernen — ניצבים וילך (2026-08-31)

פרשת נצבים-וילך
יכם יכםָ ,ר ׁ ֵ
אש ֶ ַא ֶּתם נִ ָ ּצ ִבים ַה ּיוֹ ם ֻּכ ְּל ֶכם ִל ְפנֵ י ה׳ ֱאל ֹ ֵק ֶ
יכםּ ,כֹל ִא ׁ
יש יִ שְׂ ָר ֵאל. יכם ְו ׁש ְֹט ֵר ֶ יכם זִ ְקנֵ ֶ ׁ ִש ְב ֵט ֶ
ר׳ נחום האט געענטפערט אז ער דארף בלויז א רואיג פלאץ אין די אמאליגע יארן איז חשובע איד מיט א גרויסן יחוס
פאר דער נאכט .דער מענטש האט זיך פאראינטערעסירט ווער מיטן נאמען ר' נחום ,געפארן אויף א ווייטן וועג .ר' נחום איז
ער איז ,און ווען ער האט גערהערט זיין נאמען ,האבן זיך זיינע געווען פון א חשוב׳ער און באקאנטער משפחה ,וואו ער איז נאר
אויגן אויפגעלויכטן פון איבערראשונג„ .וואס?! איר זענט דער אנגעקומען האט מען אים אויפגענומען מיט גרויס כבוד ,ווייל ער
חשוב׳ער ר׳ נחום ,פון וועמען איך האב שוין אזויפיל געהערט? איז געווען בארימט אלס א קלוגער און גוטהארציגער מענטש,
איך בעט אייך ,קומט צו מיר אהיים! עס וועט פאר מיר זיין דער וועלכער האט אסאך געטון פאר אנדערע .ער האט קיינמאל
גרעסטער כבוד אייך צו האבן אלס גאסט!“ נישט געזוכט קיין כבוד פאר זיך; פונקט פארקערט ,ער האט
שטענדיג פרובירט זיך צו האלטן שטיל .אבער זיין גוטער נאמען
ר׳ נחום זעענדיג זיין אמת׳ע פרייד ,האט דער חשוב׳ער ר׳ נחום
איז אים נאכגעגאנגען פון שטאט צו שטאט.
מסכים געווען אריינצופארן אין שטאט און דארט איבערנעכטיגן.
ווי נאר די וואגן איז דורכגעפארן דעם אלטן שטאט-טויער ,האבן איין אוונט ,ווען די זון האט שוין געהאלטן ביים אונטערגיין,
די שווערע רעדער הילכיג געקלאפט אויף די שטיינערנע גאסן, זענען די פערד געווארן אויסגעמאטערט און די וועג איז געווארן
און דער גאנצער שטילער ארום איז מיטאמאל אויפגעשאקלט פינצטערער .דער בעל עגלה האט זיך אויסגעדרייט צו ר' נחום
געווארן .מענטשן האבן זיך אפגעשטעלט אינמיטן זייער ארבעט, און אים געזאגט„ :מיר וועלן נישט קענען אנקומען היינט
פענצטער האבן זיך געעפנט ,און נייגעריגע קעפ האבן זיך נאכט צום שטעטל ווי אונז האבן געפלאנט .עס איז א סכנה
ארויסגעשטעקט צו זען ווער דער חשוב׳ער פרעמדער גאסט ווייטערצופארן אין אזא פינצטערניש“.
איז.
דער טאג האט שוין גענויגט צום אוונט ,ווען ר׳ נחומ׳ס וואגן
אנקומענדיג צום הויז ,איז דער נייער בעל-אכסניא שנעל האט זיך אפגעשטעלט נישט ווייט פונעם שטאט-טויער .דער
ארויסגעלאפן און האט פערזענליך געעפנט די טיר פאר ר׳ לאנגער וועג האט אים אויסגעמאטערט ,און ער האט געוואלט
נחום .מיט א פנים וואס האט געשיינט פון פרייד האט ער אים טרעפן א רואיג פלאץ וואו צו איבערנעכטיגן ,איידער ער וועט
אריינגעפירט דורכן ליכטיגן קארידאר ,ביז צום שענסטן צימער ווייטערפארן צומארגנס אינדערפרי.
אינעם הויז ,וואו אלעס איז תיכף ומיד אנגעגרייט געווארן לכבוד
איינער פון די חשוב׳ע איינוואוינער פון שטאט איז פונקט
דעם חשוב׳ן גאסט.
דעמאלטס אהיימגעקומען פון זיינע געשעפטן .ווען ער האט
עס האט נישט גענומען לאנג ביז די ידיעה האט זיך צעשפרייט באמערקט דעם פרעמדן וואגן שטיין אויפן וועג ,איז ער
איבער דער גאנצער שטאט :דער גרויסער און חשוב׳ער גאסט ר' צוגעגאנגען נענטער .ער האט גלייך דערקענט אויפן גאסט'ס
נחום איז דא! ביי איין הויז האט מען עס איבערדערציילט פארן איידעלן פנים און באשיידענעם אויפפירונג ,אז דאס איז נישט
שכן .ביים צווייטן הויז איז א קינד אריינגעלאפן מיט די נייעס. קיין פשוט׳ער דורכגייער„ .זענט איר אפשר א פרעמד אין אונזער
אין בית-המדרש האבן מענטשן זיך געקופקעט און געשמועסט שטאט?“ האט ער אים פריינדליך געפרעגט„ .זוכט איר וואו צו
וועגן דעם אורח .יעדער האט געוואלט האבן א חלק אינעם כבוד איבערנעכטיגן?“
האט ער געענטפערט„ .אבער איך בין דאך נאר איינער .וואס קען וואס די שטאט וועט אים אפגעבן.
שוין איין קרוגעל וואסער אויסמאכן צווישן הונדערטער קרוגעלן
די ראשי הקהל האבן זיך נאך יענעם אוונט צוזאמגעזעצט און
וויין? דער אורח וועט טרינקען וויין ,די שטאט וועט האבן כבוד,
באשלאסן צוצוגרייטן א גרויסע סעודה לכבודו .איינער פון זיי
און איך וועל האבן געשפארט אן הוצאה“.
האט זיך אויפגעשטעלט און געזאגט„ :אזא גאסט קומט נישט
שפעט ביינאכט ,ווען די גאסן זענען שוין געווען שטיל, יעדן טאג צו אונזער שטאט .יעדער איינוואוינער אין שטאט
האט ער אנגעטון זיין מאנטל ,גענומען דעם קרוגעל און איז זאל שיקן פון זיין בעסטן וויין און געבעקס .מארגן וועלן מיר
געגאנגען צום ברונעם .ער האט זיך ארומגעקוקט צי קיינער צושטעלן א שיינע סעודה לכבודו פונ'ם גאסט ,אז ער זאל
זעט אים נישט ,אראפגעלאזט דעם עמער און אנגעפילט דעם געדענקען דעם כבוד וואס אונזער שטאט האט אים אפגעגעבן“.
קרוגעל מיט קאלט וואסער.
דער פלאן איז אנגענומען געווארן מיט גרויס התלהבות.
ווען ער איז אנגעקומען צום קעלער ,איז דער משרת מען האט געשיקט מענטשן פון גאס צו גאס אנצוזאגן אז יעדע
געשטאנען ביים גרויסן פאס און אריינגעגאסן יעדן קרוגעל וואס משפחה זאל ברענגען א קרוגעל וויין .אינעם גרויסן קעלער
מען האט געברענגט .צוליב דער טונקלקייט און דעם גרויסן פונעם בעל-אכסניא האט מען אוועקגעשטעלט א ריזיגן וויין-
שטראם פון מענטשן האט ער נישט געקענט אונטערזוכן יעדן פאס .יעדער קרוגעל וויין וואס איז אנגעקומען האט מען
קרוגעל באזונדער. אריינגעגאסן אינעם פאס.
דער מענטש האט איבערגעגעבן זיין קרוגעל .דער משרת אין יענער שטאט האט געוואוינט א מענטש וועלכער האט
האט אים אריינגעגאסן אינעם פאס .שששש ...דאס וואסער איז זיך געהאלטן פאר אויסטערליש קלוג .ער האט שטענדיג געהאט
אריינגעפאלן אינעם פאס און פארשוואונדן געווארן. חשבונות ווי אזוי ארויסצוקריכן פון אן הוצאה און ווי אזוי צו
פארדינען געלט אן קיין מי .ווען ער האט געהערט אז יעדער
קיינער האט גארנישט געזאגט .דער מענטש האט דארף שיקן א קרוגעל פונעם בעסטן וויין ,האט זיין פנים זיך
אפגעאטעמט„ .איך האב געוויסט אז מען וועט נישט פארקנייטשט.
באמערקן “,האט ער געטראכט .מיט א צופרידענעם שמייכל
איז ער אהיימגעגאנגען ,זיכער ביי זיך אז ער האט אלעמען „א גאנצער קרוגעל וויין?“ האט ער געמורמלט„ .פאר
אויסגעשפילט .אבער ער האט נישט געוואוסט אז עטליכע גאסן איין גאסט וואס בלייבט דא בלויז איין נאכט?“ זיין פרוי האט
ווייטער איז געזעסן נאך א מענטש מיט גענוי דעם זעלבן חשבון. שוין ארויסגענומען א קרוגעל און געוואלט אראפגיין אין
קעלער אפנעמען פון זייער בעסטן וויין .אבער ער האט איר
„די גאנצע שטאט ברענגט וויין “,האט יענער געזאגט צו זיין אפגעשטעלט" .ווארט “,האט ער געזאגט„ .מען דארף נישט אזוי
זון„ .אויב מיר ברענגען וואסער ,וועט דאס זיך אויסמישן מיט די שנעל אויסגעבן געלט .לאמיר קודם אריינטראכטן“.
פילע קרוגעלן וויין .קיינער וועט נישט וויסן“.
ער איז געגאנגען אהין און צוריק אין שטוב ,ביז פלוצלינג
אין אן אנדערן הויז האט א סוחר אויך געמאכט דעם זעלבן האט זיך א שמייכל צעשפרייט אויף זיין פנים„ .איך האב אן
חשבון„ .פארוואס זאל איך ברענגען מיין טייערסטע וויין? עצה “,האט ער שטיל געזאגט„ .די גאנצע שטאט שיקט דאך
מיינסט אז מיין איין קרוגעל וועט עפעס טוישן? די רייכע וועלן וויין .הונדערטער קרוגעלן וועלן אריינגעגאסן ווערן אינעם
שוין ברענגען גענוג“. גרויסן פאס .אויב איך וועל אריינגיסן איין קרוגעל וואסער
אנשטאט וויין ,וועט קיינער עס נישט קענען באמערקן .מיין
און ווייטער אין שטאט האט נאך איינער געזאגט„ :די ראשי
קליינע פארציע וואסער וועט זיך אינגאנצן פארלירן אינעם
הקהל האבן גרויסע קעלערס .זיי וועלן זיכער שיקן צענדליגער
גרויסן ים פון וויין“.
קרוגעלן .איך קען זיך פארלאזן אויף זיי “.אזוי זענען איינער
נאכן צווייטן ארויסגעגאנגען צום ברונעם .יעדער האט זיך זיין פרוי האט אים אנגעקוקט פארוואונדערט„ .אבער מען
ארומגעקוקט מיט שרעק ,יעדער האט געמיינט אז בלויז ער האט דאך געבעטן אז יעדער זאל שיקן וויין„ “.יעדער זאל שיקן“,
טויט-שטיל .יעדער האט געקוקט אויפן גרויסן פאס ,אבער אליין טוט דעם קלוגן שטיק ,און יעדער האט זיך בארואיגט מיט
קיינער האט נישט געוואוסט וואס צו זאגן. די זעלבע ווערטער:
„איך בין דאך נאר איינער“...
עס איז שוין געווען צו שפעט צו שאפן א נייעם פאס וויין.
דער אורח און די גאנצע עולם האבן שוין געווארט ביים טיש. די גאנצע נאכט האט דער משרת אריינגעגאסן קרוגעל נאך
מען האט געמוזט ארויפברענגען דעם פארוואסערטן טרונק. קרוגעל אינעם גרויסן פאס .ער האט געהערט דעם פליסיגן
דער משרת האט אנגעפילט דעם שענסטן בעכער און אים געטראנק גיסן ,אבער אין דער פינצטערניש האט ער נישט
אראפגעשטעלט פארן אורח .דער אורח האט גענומען א קליינעם געזען וואס עס איז .אמאל איז טאקע אנגעקומען א קרוגעל
שלוק ,זיך אפגעשטעלט און שטיל אראפגעשטעלט דעם בעכער. טייערן רויטן וויין .אבער דערנאך איז געקומען וואסער ,נאך
וואסער און ווידער וואסער.
א רויטקייט פון בושה האט זיך צעשפרייט אויף די פנימ׳ער
די מענטשן וועלכע האבן באמת געשיקט וויין האבן זיך
פון די ראשי הקהל .די מענטשן ביים טיש האבן אראפגעלאזט
געפרייט אז זיי האבן א חלק אינעם כבוד פונעם גאסט .די
די אויגן .און צווישן זיי זענען געזעסן די אלע „קלוגע“ מענטשן.
אנדערע זענען געשלאפן רואיג ,ווייל יעדער האט זיך פארלאזט
יעדער האט פלוצלינג פארשטאנען אז ער איז נישט געווען דער
אויף דער ערליכקייט פונעם גאנצן ציבור.
איינציגסטער מיט זיין חכמה.
צומארגנס האט די שטאט געווירבלט מיט הכנות .מען
יעדער האט זיך פארלאזט אויף אלעמען-און דערפאר האט אויסגעשפרייט ווייסע טישטיכער ,אנגעצונדן ליכט
איז צום סוף נישט געווען אויף וועמען זיך צו פארלאזן .נאכן און אויסגעשטעלט גלאנציגע בעכערס .די ראשי הקהל האבן
עסן האט דער עלסטע ראש הקהל פון דער שטאט גערופן די אנגעטון זייערע שבת׳דיגע מלבושים ,און חשוב׳ע לייט זענען
איינוואוינער .ער האט געוויזן אויפן גרויסן פאס און געזאגט: געקומען באגריסן דעם אורח.
אינעם קעלער האט דער משרת געעפנט דעם פאס און
„יעדער וואס האט אריינגעגאסן וואסער האט געטראכט: געוואלט אנפילן דעם ערשטן זילבערנעם קרוגעל .אבער ווי
מיין איין קרוגעל קען גארנישט אויסמאכן .אבער זאגט מיר-פון נאר די פליסיגקייט האט אנגעהויבן ארויסצורינען ,האט ער זיך
וואס איז א גרויסער פאס צוזאמענגעשטעלט? פון איין קרוגעל, אפגעשטעלט .ער האט נישט געשפירט דעם שטארקן גערוך
און נאך איין קרוגעל ,און נאך איין קרוגעל .ווען יעדער זאגט אז פון וויין.
דער צווייטער וועט ברענגען וויין ,ווערט דער פאס אנגעפילט
מיט וואסער“. ער האט אריינגעטונקען א קליינע גלעזל ,עס געהאלטן
קעגן דער לאמטערנע און דערנאך גענומען א קליינעם שלוק.
זיין פנים איז ווייס געווארן„ .וואס איז געשען?“ האט דער בעל-
ער האט אראפגעקוקט אויף די פארשעמטע פנימ׳ער און
אכסניא געפרעגט .דער משרת האט נישט געענטפערט .ער האט
צוגעגעבן„ :א שטאט ווערט נישט פארשעמט דורך איין גרויסן
בלויז איבערגעגעבן דאס גלעזל.
פאררעטער .א שטאט ווערט פארשעמט ווען הונדערטער
מענטשן זאגן‘ :מיין קליינע פארציע מאכט נישט אויס“’. דער בעל-אכסניא האט עס געקאסט ,און זיין האנט
האט אנגעהויבן ציטערן„ .דאס איז נישט קיין וויין!“ האט ער
די מענטשן זענען שטיל אהיימגעגאנגען .אינעם קעלער איז אויסגערופן„ .דאס איז וואסער-כמעט בלויז וואסער!“ די ראשי
געבליבן שטיין דער גרויסער פאס-פול ביזאויבן .א פולער פאס הקהל זענען שנעל אראפגעלאפן אינעם קעלער .איינער נאכן
וואסער ,געשאפן פון הונדערטער קליינע חשבונות. צווייטן האבן פארזוכט פונעם פאס .דער קעלער איז געווארן
וועט זיך שוין אינגאנצן פארלירן דערין“. טייערע אידן ,דער משל רעדט נישט פון א ווייטער
שטאט און נישט בלויז פון מענטשן וועלכע האבן געוואלט
דאס מיינט „לְ ַמ ַען ְספֹות ָה ָרוָ ה ֶאת ַה ְּצ ֵמ ָאה“-ער וויל צולייגן
שפארן א קרוגעל וויין .דער פאס שטייט פאר אונז .דער
דעם „דורשטיגן“ ,דעם מענטש וואס איז ליידיג און דורשטיג
חשבון איז אונזער חשבון .און דער שעדליכער געדאנק
אין מצוות ,צום „זאטן“ ,צום צדיק וואס איז אנגעפילט און
„איך בין דאך נאר איינער“ קען זיך אריינכאפן אין יעדן
דערקוויקט מיט תורה און מעשים טובים.
מענטשנס הארץ.
ער זאגט„ :איך בין טאקע נישט ווי איך דארף צו זיין,
די תורה זאגטַ :א ֶּתם נִ ָּצבִ ים ַהּיֹום ּכֻ ּלְ כֶ ם לִ ְפנֵ י ה׳ ֱא ֵ
ֹלקיכֶ ם.
אבער איך געהער דאך צו א חשוב׳ן כלל .איך דאווען אין
משה רבינו האט צוזאמענגענומען גאנץ כלל ישראל-די
א גוטן בית-המדרש .איך שטאם פון ערליכע עלטערן .איך
ראשי שבטים ,די זקנים ,די שופטים ,די פשוט׳ע מענטשן,
האב א רבי׳ן ,איך האב צדיקים ,איך בין ארומגענומען מיט
די האלצהאקער און די וואסער-שעפער .אלע שטייען
אידן וואס טוען גוטע זאכן .זייער זכות וועט שוין פארדעקן
אינאיינעם .אבער יעדער איינער שטייט אויך באזונדער
מיין קרוגעל וואסער“. מיט זיין אייגענעם קרוגעל ,מיט זיין אייגענעם חלק און
אודאי איז דער כח פונעם ציבור געוואלדיג .אודאי מיט זיין אייגענער אחריות.
קענען די זכיות פון צדיקים באשיצן כלל ישראל .מיר ווען מען קוקט אויף א צדיק וועלכער איז אנגעפילט מיט
לעבן אלע פון די תפילות ,מסירות נפש און קדושה פון די תורה ,מצוות און מעשים טובים ,קען מען פארשטיין פון
גרויסע צדיקים .אבער דאס מיינט נישט אז א מענטש קען וואו זיין רואיגקייט קומט .זיין קרוגעל איז פול מיט ריינעם
לכתחילה אריינגיסן וואסער און פארלאנגען אז די אנדערע וויין .ער האט וואס צו ברענגען צום גרויסן פאס פון כלל
זאלן ברענגען וויין פאר אים. ישראל.
די זכות פונעם צדיק קען העלפן א איד תשובה טון; זי אבער ווען מען זעט א בינוני-א מענטש וואס ווייסט
קען אבער נישט תשובה טון אנשטאט אים. גוט אז ער האט מעלות ,אבער אויך גרויסע חסרונות; ער
די ברכה פון א רבי׳ן קען עפענען א טיר .די תפילה פונעם ווייסט אז זיין דאווענען דארף א תיקון ,זיין לערנען קען
ציבור קען ברענגען רחמים .די זכות אבות קען באגלייטן א זיין בעסער ,זיינע מידות זענען נאך ווייט פון שלימות-און
מענטש .אבער ווען די טיר עפנט זיך ,דארף דער מענטש דאך גייט ער ארום אן קיין פחד פון יום הדין ,דארף מען
פרעגן:
אליין אריינגיין .ווען דער אייבערשטער שיקט אן התעוררות,
דארף ער אליין עפענען דעם סידור ,זיך איבערבעטן מיט א אויף וואס פארלאזט ער זיך? ווער האט אים צוגעזאגט
צווייטן איד ,פארמאכן דעם מויל פון רעדן א שלעכט ווארט, אז „שלום יהיה לי“?
און נעמען א קבלה טובה.
דער תירוץ ליגט אין די ווערטער פונעם פסוק :וְ ִה ְתּבָ ֵרְך
דער „קלוגער“ מענטש אינעם משל האט גוט געקענט ּבִ לְ בָ בֹו לֵ אמֹרָׁ ,שלֹום יִ ְהיֶ ה ּלִ י ּכִ י ּבִ ְׁש ִררּות לִ ּבִ י ֵאלֵ ְך ,לְ ַמ ַען ְספֹות ָה ָרוָ ה
רעכענען וויפיל וויין די אנדערע וועלן ברענגען .ער האט ֶאת ַה ְּצ ֵמ ָאה.
בלויז פארגעסן איין זאך :אפשר רעכענען די אנדערע אויך
אויף אים. דער מענטש בענטשט זיך אליין אין זיין הארץ .קיינער
האט אים נישט צוגעזאגט קיין שלום; ער זאגט עס צו זיך
אזוי קען א מענטש טראכטן„ :איך דארף נישט זיין דער אליין„ .זארג נישט “,רעדט ער זיך איין„ .כלל ישראל האט
ערשטער וואס שטייט אויף לערנען .עס זענען דא גענוג דאך אזויפיל צדיקים .עס זענען פארהאן אידן וואס לערנען
אנדערע “.א צווייטער זאגט„ :איך דארף נישט זיין דער וואס גאנצע נעכט ,אידן וואס דאווענען מיט מסירת נפש ,אידן
האלט צוריק א מחלוקת; יענער זאל נאכגעבן “.א דריטער וואס געבן צדקה ,טוען חסד און פארגיסן טרערן ביי תיקון
זאגט„ :איך קען היינט קומען שפעט צום דאווענען; דער חצות .זייער וויין איז אזוי שטארק ,אז מיין קרוגעל וואסער
ֹלח לֹו.
יֹאבֶ ה ה׳ ְס ַ מנין וועט זיך שוין אנהייבן אן מיר “.און איינער זאגט„ :מיין
קליינע מצוה וועט דאך סיי-וויי גארנישט טוישן“.
פארוואס איז די ווארענונג אזוי שארף? ווייל דאס
איז נישט בלויז א דורכפאל .דאס איז א חשבון וואס קען אבער פון וואס ווערט א מנין געמאכט? פון איין איד און
פארשפרייט ווערן .אויב יעדער בינוני וועט זאגן אז דער נאך איין איד .פון וואס ווערט א כלל געבויט? פון איין שטוב,
צדיק וועט תשובה טון פאר אים ,ווער וועט דעמאלטס נאך איין שטוב ,איין תפילה ,איין בלאט גמרא ,איין קאפיטל
פאקטיש תשובה טון? אויב יעדער קרוגעל וועט זיך תהלים ,איין גוט ווארט און איין מאל וואס א מענטש האט
פארלאזן אויפן וויין פונעם צווייטן ,וועלן זיך די וואסערן זיך איינגעהאלטן.
פארמערן ביז זיי וועלן איבערוועגן דעם וויין. כלל ישראל איז נישט א גרויסער פאס וואס עקזיסטירט
מען קען נישט בויען די תשובה פון כלל ישראל אויף אן אונז .מיר זענען די קרוגעלן וואס פילן אים אן .דו
דעם חשבון אז „יענער וועט עס שוין טון“ .די תשובה פון שטייסט אינעם גרויסן פאס פון כלל ישראל ,אבער קיינער
כלל ישראל הייבט זיך אן ווען די זאגסט„ :איך וועל עס קען נישט אריינגיסן דיין קרוגעל פאר דיר.
טון“. קומט דער יצר הרע ערב ראש השנה און זאגט„ :וואס
וועט שוין אויסמאכן איין קליינע קבלה? דו וועסט סיי-וויי
דער גרויסער פאס שטייט אפן .די ימים נוראים קומען
נישט ווערן קיין צדיק אין איין טאג “.דער ענטפער איז:
נענטער .יעדער איד קומט מיט זיין קרוגעל .איינער ברענגט
קיינער פארלאנגט נישט אז דו זאלסט היינט אליין אנפילן
א שעה תורה .איינער ברענגט א צעבראכן הארץ .איינער
דעם גאנצן פאס .מען בעט בלויז איין זאך-ברענג נישט קיין
ברענגט א שווערע מחילה .איינער ברענגט א פארמאכטע
וואסער ווען דו קענסט ברענגען וויין.
מויל בשעת א נסיון .איינער ברענגט א צדקה ,א ווארעמע
ברכה ,א ריינע מחשבה. אויב דיין תפילה איז ביז היינט געווען פארשלאפן ,נעם
זיך פאר איין שטיקל דאווענען מיט כוונה .אויב עס איז דא
קיינער דארף נישט ברענגען יענעמ׳ס קרוגעל .קיינער
א שיעור וואס דו פארפאסט ,כאפ זיך צוריק אן דערין .אויב
דארף נישט זיין יענער צדיק .אבער יעדער דארף ברענגען דו טראגסט אן אלטע מחלוקה ,מאך א טעלעפאן קאל און
עפעס וואס איז באמת זיינס .דעמאלטס ווערן מיר אלע בעט איבער .אויב עס איז דא א נסיון וואס שלעפט דיך
צוזאמען אן אמת׳ער ציבור .נישט א ציבור אין וועלכן אראפ ,שטעל אוועק א קליינעם אבער קלארן גדר.
יעדער באהאלט זיין וואסער אינעם וויין פון א צווייטן ,נאר
א ציבור אין וועלכן יעדער לייגט צו זיין אייגענע תורה ,זיין דאס איז דיין קרוגעל וויין .און אפילו אויב עס איז נישט
אייגענע תפילה און זיין אייגענע תשובה. דער טייערסטער וויין ,אפילו אויב דיין קבלה איז קליין,
איז עס אמת׳ע וויין .עס איז דיין אייגענע תשובה ,דיין
און דעמאלטס קען מען שטיין מיט אן אמת פארן אייגענע יגיעה ,דיין אייגענע מתנה פארן אויבערשטן .א
„א ֶּתם נִ ָּצבִ ים ַהּיֹום ּכֻ ּלְ כֶ ם“-מיר שטייען אלע
אויבערשטןַ : קליינע אמת׳ע קבלה איז טייערער ווי א גרויסער חשבון
אינאיינעם ,אבער קיינער קומט נישט מיט ליידיגע הענט. אויף יענעמ׳ס צדקות.
יעדער איד ברענגט זיין קרוגעל; יעדער איד ברענגט זיין
הארץ; יעדער איד ברענגט זיין אייגענע תשובה. דער מענטש קען זיך טאקע בענטשן אין הארץ און זאגן:
„ׁשלֹום יִ ְהיֶ ה ּלִ י “.ער קען זיך בארואיגן אז אנדערע וועלן שוין
ָ
תולדות יעקב יוסף אנפילן וואס עס פעלט .אבער דער פסוק ווארנט תיכףֹ :לא
כל הזכויות שמורות
להערות והארות או לקבל הגליון מדי שבוע במייל,
למכון א משל זיך צו לערנען
musheltolearn@gmail.com אין להעתיק שום חלק מגליון זה בלי רשות המערכת
