gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish — ראש השנה (2026-09-07)

מוציא לאור: השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish

שבוע: ראש השנה (2026-09-07)

השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish — ראש השנה (2026-09-07)

פתח את ה-PDF הורדה

‫וואונדערליכע‬ ‫'השגחה פרטית'‬ ‫מעשיות פון‬ ‫היינטיגע צייטן –‬ ‫דערציילט אויף‬ ‫דער‬ ‫השגחה פרטית‬ ‫האטליין‬ ‫א וועלט פון אמונה‪ .‬א לעבן פון בטחון‬ ‫עלון ‪207‬‬ ‫ראש השנה תשפ"ז‬ ‫סיפורי אמונה וביטחון מצדיקי הדורות זי"ע‬ ‫השגחה עליונה‬ ‫בהשגחה‬ ‫אלעס איז לטובה‬ ‫די ווערטער וואס האבן צוריקגעברענגט‬ ‫ערב ראש השנה ביים הייליגן מקובל רבי יהודה פתיה זצ"ל‪ ,‬עטליכע‬ ‫א איד האט מיר דערציילט‪:‬‬ ‫אומאנגענעמע פאסירונגען שפילן זיך אפ איינס נאכן צווייטן‪ .‬די‬ ‫איך האב אין א געלעגנהייט זיך געטראפן מיט א איד וואס האט‬ ‫אנוועזנדע האבן אנגעהויבן טראכטן צי דאס איז חלילה א נישט‬ ‫אויסגעזען ממש אויסערגעווענליך‪.‬‬ ‫גוטע סימן אויפן נייעם יאר‪ ,‬אבער רבי יהודה איז מחזק‪" :‬האט בטחון‬ ‫דער איד האט זיך געעפענט פאר מיר און דערציילט‪" :‬זאלסט‬ ‫אינעם באשעפער!"‬ ‫וויסן‪ ,‬אויב וואלסטו מיר באגעגנט מיט צוויי יאר צוריק – השם‬ ‫אויף זיין פנים‪ ,‬און ער האט‬ ‫ס'איז ראש השנה ביינאכט‪,‬‬ ‫ישמרנו‪ ,‬וויאזוי איך האב דעמאלטס אויסגעזען‪.‬‬ ‫אויסגערופן פון די פינסטערניש‪:‬‬ ‫אין שטוב פון צדיק ר' יהודה‬ ‫"איך קום פון א גאר פרומע און חסידישע היים‪ ",‬האט ער‬ ‫"מיינע טייערע חשוב'ע געסט און‬ ‫פתיה‪ .‬ארום פופציג ארימע אידן‬ ‫דערציילט‪" ,‬אבער נאך אלס גאר אינגער בחור'ל בין איך נעבעך‬ ‫בני בית – מיר גלייבן אז גארנישט‬ ‫פון ירושלים זיצן ביים גרויסן‬ ‫געפאלן פון איין נידריגע מדריגה צום צווייטן‪ ,‬ביז איך בין‬ ‫אויף דער וועלט פאסירט נישט‬ ‫טיש וואס איז געווען באדעקט‬ ‫אנגעקומען ממש צום תהום‪.‬‬ ‫צופעליג‪ ,‬אלעס איז פונעם‬ ‫מיט ליכט‪ ,‬געשמאקע חלות אין‬ ‫איך האב כמעט נישט געהאט קיין קשר מיט מיינע עלטערן‪.‬‬ ‫אויבערשטן‪ ,‬און אלעס וואס דער‬ ‫איראקער פיתות‪ ,‬וואס דער‬ ‫איין אוונט רופט מיר מיין טאטע אן און זאגט‪' :‬איך און די מאמע‬ ‫באשעפער טוט איז לטובה‪ .‬מיר‬ ‫גוטער ריח צעשפרייט זיך איבערן‬ ‫ווילן רעדן מיט דיר‪ '.‬איך האב מסכים געווען‪.‬‬ ‫דארפן זיין פרייליך‪ ,‬און בעזרת‬ ‫גאנצן שטוב‪ ,‬זיך אויסמישנדיג‬ ‫איך בין אריבערגעקומען צו מיינע עלטערן אינדערהיים‪ ,‬זיי‬ ‫השם וועלן מיר זוכה זיין צו א‬ ‫מיט די פיינע מאכלים וואס האבן‬ ‫האבן זיך אראפגעזעצט מיט מיר און אנגעהויבן וויינען – א געוויין‬ ‫גוט און זיס יאר! חלילה מיר זאלן‬ ‫געקאכט אין די ריזיגע טעפ אין‬ ‫אן קיין קאנטראל‪ .‬טרערן האבן גערונען פון זייערע פנימ'ער אן‬ ‫אריינפאלן אין א מרה שחורה‬ ‫קאך‪.‬‬ ‫אויפהער; זיי האבן פרובירט ארויסצוברענגען א ווארט פון מויל‪,‬‬ ‫אדער אין כעס אין אזא גרויסן‬ ‫אבער אן ערפאלג‪.‬‬ ‫איינער‬ ‫האט‬ ‫פלוצלינג‬ ‫טאג! לאמיר גיין ברענגען פייער‬ ‫א האלב שעה איז אזוי אריבער‪ ,‬וואס זיי האבן פשוט געוויינט‪.‬‬ ‫פון די ארעמע געסט זיך‬ ‫פון א שכן און צוריק אנצינדן די‬ ‫אויפגעשטעלט‪ ,‬און זיין שוך האט‬ ‫נאך א האלבער שעה האט מיין טאטע ענדליך באוויזן‬ ‫ליכט‪ ,‬מיר וועלן אויפרוימען דעם‬ ‫זיך פארהאנקערט אינעם עק‬ ‫ארויסצואווארטן די דאזיגע ווערטער‪:‬‬ ‫פלאץ‪ ,‬און אלעס וועט צוריק ווערן‬ ‫פונעם זיידענעם טישטוך וואס‬ ‫'מיין טייערער זון‪ ,‬מיר האבן דיר נאר אהערגערופן צו זאגן איין‬ ‫מסודר מיט שלום ושלווה‪ ".‬נישט‬ ‫האט אראפגעהאנגען ביזן ערד‪.‬‬ ‫זאך‪ :‬וואו אימער דו ביסט‪ ,‬אין וועלכע מצב דו געפינסט זיך‪ ,‬און‬ ‫לאנג דערויף איז דאס הויז צוריק‬ ‫מיט איין מאל איז דער גאנצער‬ ‫אין וועלכע צייט – מיר שטייען צו דיין האנט‪ .‬דו האסט א טאטע‪,‬‬ ‫געווארן ליכטיג פונקט ווי פריער‪.‬‬ ‫טישטוך אראפגעשלעפט געווארן‪.‬‬ ‫דו האסט א מאמע וואס האבן דיר ליב נישט קיין חילוק וואס‪.‬‬ ‫מ'האט אויפגערוימט וויפיל מ'האט‬ ‫די שיינע גלאזערנע כלים האבן‬ ‫וואס אימער דו דארפסט – קום און בעט‪'.‬‬ ‫געקענט‪ .‬און מיט א לעכטיג און‬ ‫זיך צעבראכן אויף שטיקער‪,‬‬ ‫דער איד האט געענדיגט זיין רירנדע מעשה און געזאגט‪" :‬די‬ ‫שטראלענדיג פנים איז רבי יהודה‬ ‫אלע ליכט זענען אומגעפאלן‬ ‫דאזיגע אומבאגרעניצטע‪ ,‬ענדלאזע ליבשאפט‪ ,‬דאס איז וואס האט‬ ‫געשטאנען און געמאכט קידוש‬ ‫און פארלאשן געווארן‪ ,‬און דאס‬ ‫מיר צוריקגעברענגט אהיים‪".‬‬ ‫מיט א געוואלדיגע התרגשות‪.‬‬ ‫אויל פון די לעמפלעך האט זיך‬ ‫דער מהר"ל (ראש השנה י"א) איז מסביר דעם סוד פון שופר‬ ‫דער עולם האט זיך געוואשן צו‬ ‫אויסגעגאסן איבערן גאנצן שטוב‪.‬‬ ‫בלאזן ראש השנה און דעם סוד פון שופר של משיח‪ ,‬וואס זענען‬ ‫די סעודה‪ ,‬און די רעבעצין איז‬ ‫אין איין מאמענט איז די לעכטיגע‬ ‫בעצם די זעלבע זאך‪ .‬דער שופר גיבט ארויס א פשוט'ן קול‪ ,‬כדי‬ ‫אריין אין קאך צו ברענגען די‬ ‫שטוב געווארן איין שטיק חושך‬ ‫אלע אידן וואס זענען צעזייט און צעשפרייט‪ ,‬וואו אימער זיי זענען‪,‬‬ ‫געשמאקע פיש‪ .‬דער טאץ איז‬ ‫און כאאס‪.‬‬ ‫זאלן זיי הערן דעם קול און זיך צונויפקומען צו איין פלאץ‪.‬‬ ‫געווען שווער‪ ,‬אנגעפילט מיט‬ ‫אבער צו יעדנס איבערראשונג‪,‬‬ ‫דאס קול שופר איז די קול דורך וועלכע דער הייליגער‬ ‫פילע פארציעס פיש‪ .‬די רעבעצין‬ ‫איז דער צדיק רבי יהודה בכלל‬ ‫באשעפער זאגט פאר זיין פאלק‪ :‬אין יעדן פלאץ און אין יעדן מצב‬ ‫איז געגאנגען פארזיכטיג‪ ,‬אבער‬ ‫נישט געווארן דערשראקן אדער‬ ‫– האב איך אייך ליב‪.‬‬ ‫די איבערבלייבענישן פונעם אויל‬ ‫אריינגעפאלן אין א כעס‪ .‬א‬ ‫און דאס דאזיגע קול איז די אמת'ע גאולה‪.‬‬ ‫אויף דער ערד האבן געמאכט‬ ‫ברייטער שמייכל האט זיך באוויזן‬ ‫אז זי זאל זיך אויסגליטשן און‬ ‫שבת שלום ומבורך‪ ,‬פינחס שאפער‬ ‫<<<‬ ‫דער גליון איז אויסצוגן פון 'קו השגחה פרטית' – טויזנטער מעשיות‪ ,‬פול מיט חיזוק‪.‬‬ ‫ווילט איר האבן שלוות החיים? רופט אריין צו קו השגחה פרטית ‪1-518-613-0140‬‬ ‫מן החלונות‬ ‫"ניין‪ ,‬זי שטייט איין ביי מיין פעטער‪ ,‬דיפטער‪".‬‬ ‫איבערגעבעטן‬ ‫"דיפטער!" האב איך אויסגעשריגן מיט שאק‪" .‬ביסטו אפשר‬ ‫פערציג יאר זענען פארביי זינט איך בין געווען א אינגל אין‬ ‫א קרוב מיט דעם דיפטער וואס איז געווען א מלמד אין חדר‬ ‫חדר‪ .‬דעמאלט‪ ,‬אין יאר תשמ"ז‪ ,‬האב איך געלערנט אין א חדר‬ ‫אין בארא פארק?"‬ ‫אין בארא פארק‪ ,‬וואו איך האב געהאקט א לעבן – אבער‬ ‫"יא‪ ",‬האט דער יונגערמאן געענטפערט מיט א תמימות‪ ,‬אן‬ ‫נישט נאר אויף א פאזיטיוון אופן‪ .‬פון חדר בין איך אריבער‬ ‫וויסן וואס פאר א שטורעם ער רודערט אויף ביי מיר אין‬ ‫אין ישיבה‪ ,‬און דארט האב איך אנגעהויבן פארשטיין וואס‬ ‫הארץ‪" .‬מיין זיידע איז געווען א מאטעמאטיק לערער אין‬ ‫עס מיינט ערנסטקייט און באזעסנקייט‪ ,‬איך בין געווארן מער‬ ‫חדר‪".‬‬ ‫באוואוסטזיניג איבער די הארבקייט פון ענינים שבין אדם‬ ‫לחבירו‪ .‬איך האב אלץ געפילט אן אחריות איבערצובעטן די‬ ‫"איך זוך אים שוין יארן לאנג!" האב איך אויסגעפלאצט‪.‬‬ ‫וואס איך האב וויי געטון‪ .‬ווען איך בין עלטער געווארן און‬ ‫"איך בין געווען א ווילד קינד‪ ,‬און איך האב שטארק חרטה‬ ‫זוכה געווען צו זיצן באהלה של תורה‪ ,‬האבן זיך ביי מיר פון‬ ‫אז איך האב אים גורם געווען צער‪ .‬איך האב אים שוין לאנג‬ ‫צייט צו צייט דערוועקט חרטה‪-‬געפילן איבער מיין אויפפירונג‬ ‫געוואלט איבערבעטן‪".‬‬ ‫אין די חדר יארן‪.‬‬ ‫"היינט איז פונקט זיין יארצייט‪ ",‬האט דער יונגערמאן‬ ‫נאכמיטאג האבן מיר געהאט א לערער פאר לימודי חול‬ ‫צוגעלייגט א וויכטיגע דעטאל‪ ,‬רירנד‪" .‬מיין מאמע איז שוין‬ ‫מיט'ן נאמען ר' דיפטער‪ .‬מיר‪ ,‬די תלמידים‪ ,‬פלעגן כסדר‬ ‫געווען ביים קבר‪ ,‬און איך פלאן אויך אהינצוגיין נאך אביסל‪".‬‬ ‫חוזק מאכן פון אים‪ .‬אין יענע שעות האב איך געטון וואס‬ ‫איך בין געווען ממש איבערראשט‪ .‬פערציג יאר וואס איך‬ ‫עס האט מיר נאר אנגעפאקט‪ ,‬און ליידער האב איך גורם‬ ‫זוך אים‪ ,‬און פלוצלונג ווער איך געוואויר אז דער יונגערמאן‬ ‫געווען דעם לערער פיל עגמת נפש‪ .‬עטליכע חברים האבן זיך‬ ‫מיט וועמען איך לערן איז גאר זיין אייניקל‪ .‬אונזער לערנען‬ ‫מיטגעכאפט מיט מיר‪ ,‬און איך האב שטארק מורא אז ער האט‬ ‫אינאיינעם ברענגט אים זיכער א נחת רוח אין הימל‪ .‬יעצט‬ ‫זייער געליטן פון אונז‪.‬‬ ‫האב איך געהאט די זכיה אים איבערצובעטן און לערנען‬ ‫מיט די יארן האב איך געהערט אז ער איז נפטר געווארן‪ .‬איך‬ ‫משניות לעילוי נשמתו פונקט אין טאג פון זיין יארצייט‪ .‬ווי‬ ‫האב פרובירט צו געפינען זיין קבר אבער אן הצלחה‪ .‬דערווייל‬ ‫דאנקבאר בין איך צום באשעפער פאר דעם!‬ ‫בין איך ווייטער אנגעגאנגען מיט מיין לעבן‪ ,‬ברוך השם‪ ,‬א‬ ‫לאות בין עיניך‬ ‫פארנומען לעבן פול מיט תורה און מצוות‪.‬‬ ‫רבי משה גראנדאש שליט"א‪ ,‬דער גבאי אין 'זכרון משה'‪,‬‬ ‫אין דעם כולל אין לעיקוואוד וואו איך לערן‪ ,‬קומען כסדר‬ ‫דערציילט‪:‬‬ ‫צו נייע יונגעלייט‪ .‬איינער פון זיי‪ ,‬א גאנץ יונגער יונגערמאן‪,‬‬ ‫האט מיך געבעטן צו לערנען מיט אים‪ .‬עס איז געווען אביסל‬ ‫עש"ק נאכמיטאג גרייט איך צו דעם בית המדרש פאר שבת‪.‬‬ ‫מאדנע און נישט ממש אין פלאץ‪ ,‬אבער דער ענין וואס ער‬ ‫כאטש עס איז כמעט אוממעגליך צו טרעפן א צייט ווען דאס‬ ‫האט געוואלט לערנען האט מיר אויך אינטערעסירט‪ ,‬און‬ ‫שטיבל איז ליידיג‪ ,‬איז אבער פרייטאג נאכמיטאג א רואיגערע‬ ‫אזוי זענען מיר געווארן חברותא‪ .‬איין טאג זאגט מיר דער‬ ‫צייט ווען יעדער איז פארנומען אינדערהיים מיט די הכנות‬ ‫יונגערמאן‪:‬‬ ‫לכבוד שבת‪ ,‬וואס דאס האט מיר געגעבן א געלעגנהייט צו‬ ‫קענען אויפרוימען דעם פלאץ‪.‬‬ ‫"מיין מאמע איז יעצט אנגעקומען אהער אויף א באזוך פון‬ ‫ארץ ישראל‪".‬‬ ‫פלוצלינג טרעף איך אן אוצר וואס איז טייערער פון גאלד‪:‬‬ ‫א תפילין של ראש‪ ,‬אן זיין פאר ‪ -‬די תפילין של יד‪ .‬איך‬ ‫"זי שטייט איין ביי דיר?" האב איך געפרעגט מיט א‬ ‫זוך אהין און אהער‪ ,‬אפשר וועל איך טרעפן עפעס א תפילין‬ ‫פריינטליכקייט‪.‬‬ ‫<<< המשך השגחה עליונה‬ ‫ליב‪ ,‬און אן קיין שום ספק וועט ער אונז פארשרייבן א ניי יאר‬ ‫אראפפאלן מיט א זעץ‪ ,‬און דער גאנצער טאץ פיש האט זיך‬ ‫פיל מיט שפע‪ ,‬ברכה און הצלחה!" דער רבי האט ווייטער ממשיך‬ ‫אויסגעגאסן‪.‬‬ ‫געווען מיט ברען‪" :‬אוודאי האבן אסאך פון אייך אנגעהויבן מורא‬ ‫א טויט‪-‬שטילקייט האט ארומגענומען דאס הויז‪ .‬יעדער האט‬ ‫צו האבן נאך אלעס וואס האט דא פאסירט‪ ,‬נאך אזויפיל אומגליקן‬ ‫געקוקט מיט שרעק אויף די סצענע‪ .‬אלע פיש זענען געלעגן‬ ‫– אפשר איז דאס א רמז אויף שלעכטע זאכן וואס קענען חלילה‬ ‫אויף דער ערד‪ ,‬און די רעבעצין אינצווישן‪ ...‬רבי יהודה איז שנעל‬ ‫פאסירן אינעם נייעם יאר‪ ...‬אבער ניין‪ ,‬ניין! מיר האבן נישט מורא!‬ ‫צוגעלאפן העלפן די רעבעצין‪ ,‬אבער דאן האט ער זיך אליין‬ ‫מיר וועלן האבן בטחון אינעם באשעפער! אלעס ווענדט זיך אין די‬ ‫אויסגעגליטשט אינעם אויל און פיש‪-‬זאפט‪ ,‬און זיינע שניי‪-‬ווייסע‬ ‫מחשבה; אויב מיר טראכטן גוט – וועט זיין גוט! און אין דעם זכות‬ ‫בגדים זענען געווארן אנגעשמירט מיט א פעטע אראנדזשע קאליר‪.‬‬ ‫וועלן מיר זיכער זוכה זיין צו א גוט יאר!"‬ ‫נאכדעם וואס רבי יהודה און די רעבעצין האבן זיך אויפגעשטעלט‬ ‫און זיך בארואיגט‪ ,‬איז רבי יהודה געשטאנען און אויסגערופן מיט‬ ‫אין די שפעטערע יארן האט רבי יהודה דערציילט אז יענע יאר‬ ‫א דראמאטישע שטימע‪" :‬מיינע ברידער און פריינט! דאס איז‬ ‫איז טאקע געווען די מערסטע מוצלח‪ ,‬און ער האט זוכה געווען‬ ‫אלעס פונעם אויבערשטן! אלעס וואס האט דא היינט פאסירט‬ ‫צו געוואלדיגע חידושים און גילויים אין תורה‪ ,‬סיי אין נגלה און‬ ‫איז גראד פון די האנט פון אונזער רחמנות'דיגן פאטער אין הימל‪,‬‬ ‫סיי אין נסתר‪.‬‬ ‫און אלעס איז זיכער לטובה‪ .‬דער באשעפער האט אונז דאך אזוי‬ ‫מאמר חיזוק ממשפיעי קו השגחה פרטית‬ ‫אבטח בך‬ ‫מעשיות פון השגחה פרטית פון היינטיגע צייטן‬ ‫הרה”ח ר’ יהודה מאנדל שליט”א‬ ‫ה' אוספני‬ ‫בייטל וואס איינער האט דא פארגעסן‪ ,‬אבער גארנישט‪ ,‬ס'איז‬ ‫דוד המלך‪ ,‬נעים זמירות ישראל‪ ,‬איז אדורך גאר שווערע צייטן‬ ‫נישטא קיין זכר דערפון‪.‬‬ ‫זיין גאנץ לעבן ‪ -‬אפילו נאכדעם וואס מ'האט אים שוין געקרוינט‬ ‫ס'איז געווען ממש מאדנע‪ .‬מיין הארץ איז אויסגעגאנגען‬ ‫פאר דעם איד וואס האט פארלוירן זיין תפילין‪ .‬איך האב אים‬ ‫אלס מלך ישראל‪ ,‬און זיכער פארדעם‪ .‬זיין גאנץ לעבן איז געווען‬ ‫זייער געוואלט העלפן‪ ,‬האב איך באשלאסן צו גיין באטראכטן‬ ‫איין קייט פון רדיפות‪ ,‬אבער דוקא צוליב דעם איז ער געווען דער‬ ‫די קאמערעס צו זען ווער עס האט עס דא איבערגעלאזט‪ .‬די‬ ‫גרעסטער מאמין און בעל בטחון אין כלל ישראל‪ .‬עס לערנט אונז‪,‬‬ ‫בילדער לויפן מיר שנעל פאר די אויגן‪ ,‬און פלוצלינג זע איך‬ ‫אז עס מאכט נישט אויס אויב דו האסט א פאזיציע אדער נישט‪,‬‬ ‫אים‪ .‬ער ענדיגט לייגן תפילין‪ ,‬ער לייגט אריין די של יד אינעם‬ ‫בייטל‪ ,‬לאזט איבער די של ראש אויפן טיש‪ ,‬און שפאנט‬ ‫אדער וואספארא סארט ארבעט דו טוסט; אויב דו ביסט א בעל‬ ‫ארויס‪ .‬דאס איז עס‪ ,‬איך האב גענומען די תפילין וואס איך‬ ‫הבית אדער א ביזנעסמאן‪ ,‬און אויב דו ביסט חשוב און מצליח‬ ‫האב געפונען‪ ,‬עס געלייגט אין א פארשלאסענע שאפע‪ ,‬און‬ ‫אדער די פארקערטע ‪ -‬דאס וויכטיגסטע איז צי דו האסט זוכה‬ ‫מתפלל געווען אז איך זאל זיין א גוטער שליח צוריקצוגעבן‬ ‫געווען זיך אביסל צו מקרב צו זיין צום באשעפער‪ ,‬אדער חלילה‬ ‫די אבידה‪.‬‬ ‫נישט‪.‬‬ ‫זונטאג אינדערפרי זע איך אים ביים אריינגאנג צום‬ ‫שטיבל‪ ,‬ער האלט פונקט אינמיטן לייגן תפילין‪ .‬איך בין גלייך‬ ‫דער צדיק און ירושלימ'ער מגיד‪ ,‬רבי שלום שוואדראן זצ"ל‪,‬‬ ‫צוגעגאנגען צו אים און אים געפרעגט‪" :‬דארפט איר אפשר‬ ‫פלעגט מאכן א תענית דיבור פאר פערציג טעג פון יאר‪ :‬פון‬ ‫תפילין?" ער האט מיך אנגעקוקט ווי איך בין אראפ פון זינען‪.‬‬ ‫ראש חודש אלול ביז נאך יום כיפור‪ .‬רבי שלום איז געווען א‬ ‫וואס פאלט מיר איין אים צו פרעגן אזא שאלה?!‬ ‫גאר געזעלשאפטליכער מענטש‪ ,‬א פרייליכער און שטענדיג‬ ‫דאס איז געווען פונקט צווישן לייגן די תפילין של יד און של‬ ‫ראש‪ .‬ער האט נישט געקענט ענטפערן‪ ,‬אבער איך האב נישט‬ ‫פארברענגט געשמאק צווישן מענטשן‪ ,‬אבער דורכאויס די ימים‬ ‫געווארט ער זאל מיר ענטפערן; עס איז מיר געווען קלאר אז‬ ‫נוראים האט ער געפילט דעם טעם פון "אני לדודי" ‪ -‬איך האב א‬ ‫ער זוכט יעצט די תפילין של ראש‪ .‬איך בין שנעל געלאפן צום‬ ‫נאנטן חבר‪ ,‬דעם רבונו של עולם‪ .‬און ווען מ'האט אזא טייערן חבר‪,‬‬ ‫שאפע וואו איך האב עס געהאט אוועקגעלייגט און איך האב‬ ‫דארף מען נישט קיין אנדערע חברים‪.‬‬ ‫אים עס דערלאנגט‪.‬‬ ‫אזוי ווי ער האט געענדיגט לייגן תפילין‪ ,‬איז דער איד‬ ‫איך געדענק נאך צוויי אנדערע רבנים וואס האבן ליב געהאט צו‬ ‫צוגעקומען צו מיר מיט א געוואלדיגע התרגשות און מיר‬ ‫זיין מיטן באשעפער מער ווי מיט מענטשן‪ ,‬כאטש זיי זענען געווען‬ ‫געזאגט‪" :‬איר ווייסט וואס דא האט פאסירט?! געווענליך לייג‬ ‫געזעלשאפטליכע און פרייליכע מענטשן‪ :‬רבי אביגדור מילער און‬ ‫איך תפילין אינדרויסן פון שטיבל‪ ,‬ביי די טישן אין קארידאר‪,‬‬ ‫רבי גרשון ליבמאן‪ .‬רבי גרשון פלעגט שטענדיג אויסהערן אנדערע‬ ‫אבער פונקט היינט האב איך מחליט געווען אריינצוגיין דא‬ ‫אינעווייניג‪ .‬איר זענט צוגעקומען פונקט אין די סעקונדע ווען‬ ‫און זיך זארגן פאר זיי‪ ,‬כאטש ער אליין האט נישט פיל גערעדט‪.‬‬ ‫איך האב אריינגעשטעקט די האנט אין בייטל ארויסצונעמען די‬ ‫אבער אין א מוסר שמועס פלעגט ער שטענדיג ארויסברענגען זיין‬ ‫של ראש‪ ,‬און איך זע אז ס'איז ליידיג! עס האט מיר אויסגעזען‬ ‫דארשט צו זיין נאנט צום באשעפער‪ .‬רבי אביגדור מילער פלעגט‬ ‫זייער מאדנע‪ ,‬האב איך אנגעהויבן זוכן אינעם טלית‪-‬בייטל‪,‬‬ ‫אויך שמועסן מיט מענטשן‪ ,‬אבער ער האט שטענדיג בעסער‬ ‫טראכטנדיג אז אפשר האב איך עס בטעות דארט אריינגעלייגט‪.‬‬ ‫פונקט אין יענע רגע‪ ,‬ווען איך האב נישט געוואוסט וואס צו‬ ‫געוואלט זיין מיטן רבונו של עולם‪.‬‬ ‫טון‪ ,‬און איך האב שוין אנגעהויבן טראכטן וואס איך זאל דא‬ ‫אסאך מענטשן פילן זיך אליין‪ ,‬זיי פילן אז זיי האבן נישט מיט וועמען‬ ‫טון יעצט אינמיטן לייגן תפילין – פונקט דעמאלט זענט איר‬ ‫אנגעקומען מיט די תפילין אין די האנט!"‬ ‫צו רעדן‪ .‬אמאל איז דאס א רמז מן השמים אז דער באשעפער‬ ‫איך האב אויסגעהערט די מעשה מיט אלע דעטאלן‪ ,‬און איך‬ ‫וויל הערן פון זיי‪ .‬ער ווארט זיי זאלן רעדן צו אים‪ .‬אסאך זענען‬ ‫האב אים געזאגט אז איך אליין פארשטיי אויך נישט פונקטליך‬ ‫געהאלפן געווארן דורך דעם וואס זיי האבן אויפגעבויט א נאנטן‬ ‫וואס איך האב דעמאלט געזוכט אין יענעם ספעציפישן שטיבל‪.‬‬ ‫קשר מיטן באשעפער דורך רעדן צו אים‪.‬‬ ‫איך וואלט דאך געקענט זיין אין א גאנץ אנדערע שטיבל‬ ‫צו גיין נאך געלט‪ ,‬אזוי ווי איך טו געווענליך‪ .‬עס איז געווען‬ ‫אויך דוד המלך‪ ,‬וואס איז געווען דערווייטערט פאר אכט און‬ ‫ממש אן אפענע השגחה פרטית ווי דער באשעפער האט מיך‬ ‫צוואנציג (!) יאר‪ ,‬און זיין ברודער אליאב האט אים גאר שטארק‬ ‫געפירט איך זאל אים דערקענען און וויסן אז דאס איז דער איד‬ ‫מבזה געווען (שמואל א' י"ז‪-‬כ"ח)‪ ,‬איז אנטלאפן אין די ארעמס‬ ‫וואס איך האב געזען אויף די קאמערע אז ער האט פארלוירן‬ ‫די תפילין‪" .‬קוק‪ ",‬האט דער איד געזאגט מיט עקסטאז‪" ,‬עס‬ ‫פונעם באשעפער‪ ,‬ווי ער באשרייבט עס אין קאפיטל כ"ז אין‬ ‫איז געווען באשערט אז מיינע תפילין זאלן פארלוירן גיין און‬ ‫תהלים ‪ -‬דאס קאפיטל וואס מיר זאגן אין די טעג‪.‬‬ ‫צוריקקומען‪ ,‬אבער דער באשעפער האט מיר געוואלט שפארן‬ ‫די גאנצע עגמת נפש און דאגה פון די אבידה‪ .‬איר זענט‬ ‫ווען דו האסט שוועריגקייטן‪ ,‬לייג אריין מער כוחות אין דיין קשר‬ ‫אנגעקומען פונקט‪ ,‬אבער ממש פונקט אין די ריכטיגע מינוט!"‬ ‫מיטן באשעפער‪ .‬דאנק אים אויף דעם גוטס וואס דו האסט יא‪ ,‬אויף‬ ‫מען זעט וויאזוי דער באשעפער היט אונז אפ ביז די קלענסטע‬ ‫די מעלות וואס ער גיבט דיר‪ .‬דערצייל אים דיינע שוועריגקייטן‪ ,‬און‬ ‫דעטאלן‪.‬‬ ‫האף אויף די גוטס וואס נאר דער באשעפער קען דיר ברענגען‪.‬‬ ‫<<<‬ ‫>>>‬ ‫דער רבי האט אונז דערציילט מיט גרויס התרגשות אז עס איז‬ ‫ביים גרעניץ‬ ‫געווען א מורא'דיגע השגחה פרטית אז מיר האבן זיך באגעגנט‪.‬‬ ‫די מלחמה אין אוקריינע האט מיך נישט ממש פערזענליך‬ ‫"מיר זענען שוין דא געווען פערציג מינוט צוריק‪ ",‬האט דער‬ ‫אינטערעסירט‪ ,‬ווייל איך וואוין אין קאנאדע‪ .‬אבער ווען‬ ‫רבי דערציילט‪" ,‬נאר איינער פון אונזערע פאסאזשירן האט‬ ‫כ"ב תמוז האט זיך דערנענטערט‪ ,‬האב איך איינגעזען אז די‬ ‫געמוזט ארויסגיין פון די קאר פאר אפאר מינוט‪ .‬מיר האבן‬ ‫מלחמה האט יא א שייכות צו מיר‪ .‬כ"ב תמוז איז די יארצייט‬ ‫געווארט אויף אים‪ ,‬און ווען ער איז צוריקגעקומען‪ ,‬האבן‬ ‫פונעם הייליגן רבי שלמה קארלינער זי"ע‪ ,‬וואס ליגט אין‬ ‫מיר געזען אז צען קארס שטייען שוין פאר אונז‪ .‬היות די‬ ‫לודמיר‪ ,‬אוקריינע‪ .‬איך האב זייער געוואלט זיין ביי זיין ציון‬ ‫גרעניץ‪-‬קאנטראל נעמט צייט‪ ,‬איז אויסגעקומען אז מיר האבן‬ ‫הקדוש אינעם טאג פונעם יארצייט‪.‬‬ ‫געווארט א לאנגע צייט‪ .‬אבער דאס אלעס איז געווען ווייל‬ ‫דער אויבערשטער האט רחמנות געהאט אויף אייך אויך‪ ,‬כדי‬ ‫האב איך געקויפט טיקעטס פאר מיר און פאר מיין זון‪.‬‬ ‫איר זאלט קענען אריבערגיין די גרעניץ און אנקומען קיין‬ ‫צוליב די מלחמה האב איך נישט געקענט פארן דירעקט‬ ‫לודמיר אין צייט‪".‬‬ ‫קיין אוקריינע‪ ,‬האט מיר דער טרעוול עידזשענט געראטן צו‬ ‫פליען קיין ווארשע‪ ,‬פוילן‪ ,‬און פון דארט פארן מיט א קאר‬ ‫א ספר פון אידן‬ ‫קיין אוקריינע‪ .‬איך האב געוואוסט אז די טירחא איז ווערד‪,‬‬ ‫ר' משה שעיו דערציילט‪:‬‬ ‫האב איך געפאלגט זיין עצה און מיר זענען ארויסגעפארן‪.‬‬ ‫מיט עטליכע יאר צוריק זענען מיר ארויף פון מעקסיקא קיין‬ ‫נאכן לאנדן אין ווארשע‪ ,‬זענען מיר אריינגעשפרינגען אין‬ ‫ארץ ישראל‪ .‬מיינע עלטערן און מיין ווייב'ס עלטערן וואוינען‬ ‫א לאקאלע טעקסי און געפארן זעקס שעה ביז מיר זענען‬ ‫דארט‪ ,‬זענען מיר פאר סוכות געפארן קיין מעקסיקא צו זיין‬ ‫אנגעקומען צום גרעניץ‪ .‬ווען מיר האבן זיך דערנענטערט צום‬ ‫מיט די עלטערן און זיי ברענגען נחת פון די אייניקלעך‪ ,‬וואס‬ ‫גרעניץ‪ ,‬האט זיך דער דרייווער אנטשולדיגט און געזאגט‪" :‬איך‬ ‫וואקסן ב"ה אין די אוירא דארץ ישראל‪ .‬אויף די דאזיגע‬ ‫האב נישט קיין רשות אריבערצוגיין דעם גרעניץ‪ .‬איר וועט‬ ‫נסיעה האב איך מיטגענומען מיין קליינע גמרא‪ ,‬וואס איז‬ ‫מוזן ארויסגיין פונעם טעקסי און אריבערגיין דעם גרעניץ‬ ‫פאסיג צו לערנען אין דעם אויפ'ן וועג‪ .‬דאס איז געווען א‬ ‫צופיס‪ .‬פארן ווייטערדיגן וועג וועט איר דארפן נעמען אן‬ ‫מסכת שבת‪ ,‬די מסכתא וואס מיר האבן דעמאלט געלערנט‬ ‫אוקריינישע טעקסי‪".‬‬ ‫אין כולל‪ .‬אין יענע טעג איז דער 'עמוד יומי' אויך געווען‬ ‫עס האט אויסגעזען גאנץ פשוט‪ ,‬און איך האב נישט געטראכט‬ ‫מסכת שבת‪ ,‬דערפאר האט מיר די גמרא באגלייט איבעראל‪.‬‬ ‫אז עס וועט זיין א פראבלעם‪ .‬מיר זענען ארויס פונעם קאר‪,‬‬ ‫בשעת'ן לערנען פלעג איך צושרייבן הערות און חידושים‪,‬‬ ‫געגאנגען צום גרעניץ ליניע‪ ,‬און דארט זענען מיר געוואויר‬ ‫מראה מקומות און ביאורים‪ ,‬און איך האב געפילט אז מיין‬ ‫געווארן אז עס איז אינגאנצן נישט שייך אריבערצוגיין דעם‬ ‫גאנצע הארץ און נשמה ליגט אין די דאזיגע טייערע גמרא‪.‬‬ ‫גרעניץ צופיס; נאר מיט א קאר‪ .‬דער איינציגסטער אופן‬ ‫איין טאג דארט אין מעקסיקא האבן מיר געמוזט גיין צום‬ ‫אריבערצוגיין דעם גרעניץ צווישן פוילן און אוקריינע צופיס‪,‬‬ ‫דאקטאר מיט איינע פון די קינדער‪ .‬פארשטייט זיך אז איך‬ ‫איז געווען צו נעמען א קאר פאר דריי שעה וואס זאל אונז‬ ‫האב מיטגענומען די גמרא‪ ,‬כדי איך זאל קענען לערנען‬ ‫טראגן צו אן אנדערע פלאץ אויפן גרעניץ וואו מען קען יא‬ ‫בשעת'ן ווארטן‪ .‬אין די ווארטזאל האב איך נאך געלערנט‬ ‫אריבערגיין צופיס‪.‬‬ ‫דערין‪ ,‬אבער זינט דעמאלט איז עס פשוט נעלם געווארן‪ .‬איך‬ ‫איך בין געווען שטארק באזארגט איבער די פארשפעטיגונג‪.‬‬ ‫האב גוט געדענקט אז איך בין ארויס מיט די גמרא צו די‬ ‫עס איז מיר בכלל נישט געווען באקוועם זיך צוריקצוזעצן‬ ‫גאס‪ .‬איך האב געמיינט אז איך האב עס צוריקגענומען צו‬ ‫אין א קאר פאר נאך א לאנגע און אויסמאטערנדע רייזע‪,‬‬ ‫אונזער אכסניה‪ ,‬אבער איך האב עס בשום אופן נישט געקענט‬ ‫און די געלט וואס איך האב שוין געהאט אויסגעגעבן אויף‬ ‫געפינען דארט‪.‬‬ ‫די טייערע טעקסיס איז געווען פיל מער וויפיל איך האב‬ ‫ערשט נאך צוויי טעג זוכן האב איך געפרעגט מיין ווייב אויב‬ ‫לכתחילה פלאנירט‪ .‬אבער דער עיקר פראבלעם וואס האט‬ ‫זי האט געזען מיין גמרא‪ .‬זי איז דערשראקן געווארן פון די‬ ‫מיר דאס מערסטע וויי געטוהן איז געווען דער זייגער וואס איז‬ ‫שאלה‪ .‬זי האט דאך אויך געוויסט ווי טייער די גמרא איז‬ ‫געלאפן‪ :‬אויב די רייזע קיין לודמיר וועט זיך פארציען‪ ,‬וועל‬ ‫מיר‪ ,‬און אז מען קען עס נישט ערזעצן‪ .‬מיר האבן פרובירט‬ ‫איך אנקומען צום ציון נאך די יארצייט‪.‬‬ ‫זיך דערמאנען וואס עס איז געשען‪ ,‬אבער איך האב אלעס‬ ‫פארגעסן בנוגע די גמרא‪ .‬מיר האבן אנגעהויבן זוכן איבעראל‪.‬‬ ‫איך בין דארט געשטאנען און זיך איבערגעטראכט וואס צו‬ ‫איך האב אנגערופן די קליניק און געפרעגט אויב זיי האבן‬ ‫טון‪ ,‬ווען פלוצלינג באמערק איך א איד א בעל צורה‪ ,‬מיט א‬ ‫געזען א גמרא ליגן דארט אין דעם וועיטינג‪-‬רום‪ .‬עס איז‬ ‫רבני'שע טראגע‪ .‬איך בין געווארן זייער איבערראשט פון דעם‬ ‫דאך א פלאץ וואו אידן דרייען זיך נישט‪ ,‬און אויב די גמרא‬ ‫אליין‪ ,‬ווייל עס איז גאר זעלטן צו טרעפן א היימישן איד ביי די‬ ‫וואלט דארט געבליבן‪ ,‬וואלטן זיי עס זיכער באמערקט‪ .‬אבער‬ ‫דאזיגע גרעניץ‪ .‬איך בין צוגעגאנגען צו אים און געפרעגט אויב‬ ‫זיי האבן בכלל נישט פארשטאנען וואס איך וויל פון זייער‬ ‫איך קען מיטפארן מיט אים אריבערצוגיין די גרעניץ‪" .‬אוודאי‪",‬‬ ‫לעבן‪ .‬מיר האבן ווייטער געזוכט אומעטום‪ :‬אין די דירה וואו‬ ‫האט ער געזאגט‪ ,‬און ער האט אונז געבעטן אריינצוגיין אין‬ ‫מיר זענען איינגעשטאנען‪ ,‬ביי מיינע עלטערן אינדערהיים‪,‬‬ ‫קאר און זיך באקוועם מאכן‪ .‬אין געציילטע מינוט זענען מיר‬ ‫און אויך ביי מיינע שוויגער‪-‬עלטערן‪ .‬מיר האבן יעדן איינעם‬ ‫שוין געווען אויף די אוקריינישע ערד‪ .‬פון דארט האט זיך‬ ‫מודיע געווען אז מיר זוכן א קליינע גמרא וואס האט הערות‬ ‫אנגעהויבן א נסיעה וואס איז געווען א הערליכע הכנה פארן‬ ‫און חידושים אויף די זייטן פון די בלעטער‪ ,‬און מיין נאמען‬ ‫זיך משתטח זיין אויפן ציון‪ ,‬א דערהויבענע און התעוררות'דיגע‬ ‫שטייט אויפ'ן שער‪-‬בלאט‪ .‬אבער יעדנ'ס גוטע ווילן האט בלויז‬ ‫רייזע‪ .‬דער איד וואס האט אונז אריינגענומען איז געווען נישט‬ ‫געהאלפן אז מיר זאלן האבן מיט וועמען מיטצופילן אונזער‬ ‫קיין אנדערער ווי כ"ק אדמו"ר מקוידינוב שליט"א‪.‬‬ ‫און ווען נישט די גרויסע רחמי שמים וואלט זיך די מעשה‬ ‫ווייטאג‪ ,‬אבער גארנישט מער פון דעם‪.‬‬ ‫דארט געענדיגט‪ .‬אבער דער נותן התורה האט געהיטן אויפ'ן‬ ‫דער טאג פון צוריקפארן קיין ארץ ישראל האט זיך שוין‬ ‫גמרא מיט א ספעציעלע שמירה‪ .‬א גוי וואס איז פונקט דארט‬ ‫דערנענטערט‪ ,‬און איך האב מתפלל געווען צום אויבערשטן‬ ‫דורך‪-‬געגאנגען האט אויפגעהויבן דעם ספר‪ ,‬עס אביסל‬ ‫ער זאל מיר העלפן און צוריקברענגען די גמרא אין וואס איך‬ ‫האב אריינגעלייגט אזויפיל מי און הארעוואניע‪.‬‬ ‫דורכגעבלעטערט‪ ,‬און גלייך פארשטאנען אז דאס איז א ספר‬ ‫געציילטע טעג פאר מיר זענען צוריקגעפארן קיין ארץ‬ ‫וואס באלאנגט צו אידן‪.‬‬ ‫ישראל‪ ,‬רופט זיך מיין מאמע אן צו מיר מיט גרויס התרגשות‪:‬‬ ‫ער האט עס אהיימגעטראגן און געוויזן פאר זיין פרוי‪ .‬זיין‬ ‫"אונזער שכן‪ ,‬דאקטאר דזשי‪ ,‬האט אהערגעברענגט דיין‬ ‫גמרא!"‬ ‫פרוי ארבעט אלס סעקרעטארין ביי דאקטאר דזשי‪ .‬און זי‬ ‫האט אים געזאגט‪" :‬איך וועל מיטנעמען דעם ספר צו מיר אין‬ ‫"דאקטאר דזשי?!" איך בין געווען אינגאנצן שאקירט‪" ,‬איך‬ ‫בין דאך אפילו נישט געווען ביי אים אין קליניק!"‬ ‫אפיס; אפשר וועט דער דאקטאר וויסן וואס צו טון דערמיט‪".‬‬ ‫מיין מאמע האט מיר דעמאלט דערציילט אז די סעקרעטארין‬ ‫זי האט עס טאקע מיטגענומען צו די ארבעט‪ ,‬און אזוי איז עס‬ ‫פונעם דאקטאר האט עס געברענגט‪ .‬ווען איך האב פרובירט‬ ‫אנגעקומען צו דאקטאר דזשי – וואס איז נישט קיין צווייטער‬ ‫צו פארשטיין וויאזוי דאס איז מעגליך‪ ,‬האב איך זיך פלוצלינג‬ ‫ווי אונזערע עלטערן'ס א שכן!‬ ‫דערמאנט וואס דא איז פארגעקומען‪.‬‬ ‫די גמרא איז צוריקגעקומען צו מיר בשלימות‪ ,‬אן קיין שום‬ ‫ווען מיר זענען ארויסגעגאנגען פון קליניק‪ ,‬האב איך‬ ‫אראפגעלייגט די גמרא אויפ'ן דאך פונעם קאר‪ ,‬בשעת‬ ‫סימן פון דעם גאנצן דורכגאנג וואס עס איז אריבער אין די‬ ‫איך האב צוזאמגעלייגט דאס וועגעלע‪ .‬דערנאך האב איך‬ ‫לעצטע וואך‪ .‬דאס איז פאר מיר געווען א געוואלדיגער חיזוק‪,‬‬ ‫אינגאנצן פארגעסן פונעם ספר וואס ליגט נאך אינדרויסן‪,‬‬ ‫א הערליכער גרוס פון הימל‪ ,‬אז דער אויבערשטער האט הנאה‬ ‫אריינגעשפרינגען אין קאר און זיך ארויסגעלאזט אין וועג‪.‬‬ ‫פון מיין לערנען און איך בין זוכה אים צו ברענגען נחת רוח‪.‬‬ ‫די גמרא איז אראפגעפלויגן פונעם דאך גלייך צום סיידוואק‪,‬‬ ‫האט איר זוכה געווען צו זען א מעשה פון השגחה פרטית?‬ ‫רופט אריין צו קו השגחה פרטית‪1-518-613-0140 :‬‬ ‫אדער שיקט אן אימעיל צו די מערכת ‪hashgachaprutis@gmail.com‬‬ ‫בריוון צו די מערכת‬ ‫בסוד ישרים ועדה‬ ‫צומאל נישט איין צו שיקן א פאציענט פאר מער גרונטליכע‬ ‫לכבוד די חשובע רעדאקציע פונעם 'השגחה פרטית' גליון‪,‬‬ ‫טעסטס‪ ,‬און אפילו ווען יא‪ ,‬מוטשען זיי זיך ריכטיג צו פארשטיין‬ ‫איך וויל אייך באדאנקען פאר אייער הערליכן גליון‪.‬‬ ‫די רעזולטאטן‪.‬‬ ‫איך וואלט געוואלט מיטטיילן מיט די חשוב'ע לייענער א‬ ‫עס איז מיר וויכטיג צו באטאנען אז דאס קומט נישט פון קיין‬ ‫וואונדערליכע נקודה וואס איך האב בייגעוואוינט וויילנדיג‬ ‫פארנאכלעסיגונג!! דאס זענען מענטשן מיט א ווארעם הארץ‬ ‫אין שפיטאל‪ .‬איך בין אנגעקומען אין שפיטאל אינגאנצן‬ ‫וואס ווילן העלפן – אבער זיי האבן פשוט נישט קיין כח צו‬ ‫אומגעראכטן‪ ,‬פאר א באהאנדלונג וואס איז דעפינירט געווארן‬ ‫היילן! זיי ווילן זייער שטארק‪ ,‬אבער זיי זענען אזוי באגרעניצט!‬ ‫אלס דרינגענד‪ ,‬און בחסדי שמים האב איך זוכה געווען צו‬ ‫פארברענגען עטליכע טעג בצל כנפי השכינה‪ ,‬און צו זען מיט‬ ‫איך האב אליין געזען אויף מיין אייגענער הויט אז מ'טאר זיך‬ ‫די אייגענע אויגן זיינע גרויסע חסדים‪.‬‬ ‫נישט פארלאזן אויף קיין בשר ודם‪ ,‬און די ידיעה ברענגט מיר‬ ‫די שפיטאל וואו איך בין געלעגן ווערט פאררעכנט אלס‬ ‫רואיגקייט און נישט פחד‪ .‬מיר האבן נישט מורא וואס מ'וועט‬ ‫איינע פון די סאמע פארגעשריטענע אין גאנצן לאנד און אין‬ ‫אונז טון; פונקט פארקערט‪ ,‬מיר גלייבן און פארלאזן זיך אויפ'ן‬ ‫די גאנצע וועלט‪ ,‬און זיי שטאלצירן מיט זייערע עקספערטן‬ ‫איינציגן באשעפער וואס ער איז באמת דער איינציגסטער בעל‬ ‫און דאקטוירים‪ .‬איך האב דארט געטראפן וואוילע מענטשן‬ ‫הבית‪ .‬איך האב מיט מיינע אייגענע אויגן צוגעזען ווי מענטשן‬ ‫וואס פראבירן מיט אלע כוחות צו העלפן און היילן מיט א‬ ‫גייען ארויס פון שפיטאל געזונטערהייט בלויז א דאנק דעם‬ ‫געוואלדיגע איבערגעגעבנהייט צו זייער ארבעט‪ ,‬אבער איך בין‬ ‫באשעפער‪ ,‬ווייל נאר ער איז דער 'מלך ממית ומחיה'‪ ,‬און נאר‬ ‫פשוט געבליבן געפלעפט צו זען אז קיין לעזונג האבן זיי נישט!‬ ‫צו אים איז פאסיג און ריכטיג צו האפן‪.‬‬ ‫נאכאמאל און נאכאמאל האב איך מיטגעהאלטן ממש‬ ‫מסוכנ'דיגע טעותים‪ :‬מען גיבט איבער פאלשע אינפארמאציע‬ ‫בכבוד רב‪,‬‬ ‫איבער א פאציענט'ס מצב אדער באהאנדלונג ביים טוישן די‬ ‫חננאל לוי‪ ,‬ירושלים‬ ‫שיפטס (משמרות)‪ .‬אפילו די ערפארענע דאקטוירים פאלט‬ ‫האט איר הערות והארות? שיקט אן אימעיל צו דער מערכת‪.‬‬ ‫ינ ֶדער‬ ‫דּורְך ִדי ִק ְ‬ ‫אט ֵליין ְ‬ ‫אֹויפן ַה ְ‬ ‫ְ‬ ‫יילט‬ ‫ער ֵצ ְ‬ ‫ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַמ ֲע ִׂשּיֹות‪ֶ ,‬ד ְ‬ ‫עֹול ִלים‬ ‫ְ‬ ‫ִמ ִּפי‬ ‫עּבענִ יׁש‬ ‫ער ֶל ֶ‬ ‫יּב ְ‬ ‫יע ֶלע ִא ֶ‬ ‫עצ ֶ‬ ‫ְס ֶּפ ִ‬ ‫ער ֵציילְ ט‪:‬‬ ‫אס ַמאן פּון ְּבנֵ י ְּב ַרק ֶד ְ‬ ‫ּדּודי גְ ָר ְ‬ ‫ִ‬ ‫ערט ַאז ִאין‬ ‫עה ְ‬‫ער ֶיּבער וֶ וען ִאיְך ָהאּב גֶ ֶ‬‫אּפן וָ ואס ֶמער‪ֶ .‬ד ִ‬ ‫אציֶ ע? ִאיְך זּוְך ַא ַריינְ צּוכַ ְ‬ ‫ואק ְ‬ ‫ּומער וָ ַ‬ ‫וָ ואס טּוט ִאיר ִאין ִדי ז ֶ‬ ‫אנְטע מּוזִ יק וואּו ֶעס‬ ‫עס ֶ‬‫ער ַ‬ ‫ינְט ֶ‬ ‫נָסת ֵס ֶפר ּת ָֹורה‪ִ ,‬מיט ֶע ְק ְס ֶטער ִא ֶ‬ ‫עצ ֶיעלֶע ַהכְ ַ‬‫קּומען גָ אר ַא ְס ֶּפ ִ‬ ‫אר ֶ‬ ‫ּוׁשלַיִ ם גֵ ייט ָפ ְ‬ ‫יְ ר ָ‬ ‫ייּביג ָאן ָהאּב ִאיְך לִיּב צּו זֶ ען‪,‬‬ ‫ּוׁשלַיִ ם פּון ֵא ִ‬ ‫ּונְדן ַמיין וִ וילְ ן‪ .‬יְ ר ָ‬ ‫וייטנְס‪ָ ,‬האט זִ יְך ָאנְגֶ עצ ְ‬ ‫ערוַ ְ‬ ‫קּומען ֲא ִפילּו פּון ֶד ְ‬ ‫לֹוינְט צּו ֶ‬ ‫ער ַהאלְ טּונְגֶ ען ִאין ֵאיין ָטאג‪ .‬אֹויְך גֵ יין צּו‬‫ּונְט ְ‬ ‫אּפן ִפיל א ֶ‬ ‫נְהייט ַא ַריינְ צּוכַ ְ‬ ‫עצט ָהאּב ִאיְך ַא גֶ עלֶעגְ ֵ‬ ‫אצ ְירן‪ ,‬אּון יֶ ְ‬‫צּו ְׁש ַּפ ִ‬ ‫ּופן פּון‬‫אּבן ִמיר ׁשֹוין גֶ ער ְ‬‫אצ ְירן ִמיט ַמיינֶע ָקאזִ ינְס ִאין ֶע ֶּפעס ַאן ָא ְרט וואּו זֵ יי ָה ְ‬ ‫נָסת ֵס ֶפר ּת ָֹורה; אֹויְך ְׁש ַּפ ִ‬ ‫ִדי ַהכְ ַ‬ ‫ֹויּבענִיׁש פּון ַמיינֶע‬‫ענִיׁשן‪ַ .‬אזֹוי ִפיל זַ אכְ ן! ִמיטן ֶע ְרל ֶ‬‫לֶעּב ְ‬ ‫ער ֶ‬ ‫לַימ'ער ִא ֶיּב ְ‬‫ּוׁש ֶ‬ ‫לַאנְג צּו גֵ יין ִמיט זֵ יי; אּון נָאְך ִפילֶע יְ ר ָ‬ ‫עסן ִאיז צּו ְפ ֶרעגְ ן‬ ‫ארגֶ ְ‬ ‫ּוׁשלַיִ ם‪ .‬וָ ואס ִאיְך ָהאּב ַפ ְ‬‫ֹויפן ָּבאס ַקיין יְ ר ָ‬ ‫ימ ְטן ָטאג ַארֹויף א ְ‬ ‫אׁש ִט ְ‬ ‫ערן ִּבין ִאיְך ִאין ֶדעם ַּב ְ‬ ‫לְט ְ‬ ‫ֶע ֶ‬ ‫אּפצּוגֵ יין‪...‬‬ ‫אנְציֶ ע וואּו ַא ָר ְ‬ ‫ּונְק ְטלִיכֶ ע ְס ַט ְ‬ ‫ערן ַא ּפ ְ‬ ‫לְט ְ‬‫ַמיינֶע ֶע ֶ‬ ‫אנְציֶ ע ִאיז נָאנְט צּו ַמיין ָקאזִ ינְ'ס‬ ‫אטא ַאנּונְג וֶ ועלְכֶ ע ְס ַט ְ‬ ‫עס ֶ‬ ‫ינְד ְ‬ ‫ּוׁשלַיִ ם ָאן ֵקיין ִמ ֶ‬ ‫ִאיְך ְט ֶרעף זִ יְך ַּביים ַא ַריינְגַ אנְג פּון יְ ר ָ‬ ‫עלְפן?‬ ‫הֹויז? וֶ וער ֶקען ִמיר ֶה ְ‬ ‫ֹויפן ָּבאס ִצי‬ ‫יׁשן ָּבחּור א ְ‬ ‫יימ ְ‬ ‫עפ ֶרעגְ ט ַא ֵה ִ‬ ‫וייפלְט ָאנְגֶ ְ‬ ‫אר ְצוֵ ְ‬ ‫עפער‪ָ .‬א ֶּבער ִאין יֶ ענֶע ִמינּוט ָהאּב ִאיְך ַפ ְ‬ ‫אׁש ֶ‬ ‫נִיׁשט‪ֶ .‬דער ַּב ֶ‬ ‫וֶ וער? ָדאס ִאיז ֵקיין ְפ ַראגֶ ע ְ‬ ‫אר ְפ ְסט‪ָ ",‬האט‬ ‫אנְציֶ ע וֶ ועלְכֶ ע דּו ַד ְ‬ ‫ּונְקט ַּביי ִדי ְס ַט ְ‬ ‫"איְך גֵ יי ַא ָראּפ ּפ ְ‬ ‫ּוסט! ִ‬ ‫אּפגֵ יין‪ .‬אּון ֶער ָהאט גֶ עווא ְ‬ ‫ארף ַא ָר ְ‬‫אנְציֶ ע ִאיְך ַד ְ‬ ‫וייסט וֶ ועלְכֶ ע ְס ַט ְ‬ ‫ֶער וֵ ְ‬ ‫אמע וואּו ִאיְך‬‫עסן צּו ְפ ֶרעגְ ן ַמיין ַמ ֶ‬ ‫ארגֶ ְ‬ ‫ּונְק ְטלִיְך וואּו צּו גֵ יין‪ִ ".‬איז וָ ואס ַאז ִאיְך ָהאּב ַפ ְ‬ ‫"אזֹוי ַאז ִאיְך וֶ ועל ִדיר ָאנְוַ וייזְ ן ּפ ְ‬ ‫עׁש ֵמייכְ לְט צּו ִמיר‪ַ ,‬‬ ‫ֶער גֶ ְ‬ ‫עסן פּון ִמיר‪.‬‬‫ארגֶ ְ‬ ‫נִיׁשט ַפ ְ‬ ‫עפער ָהאט ְ‬ ‫אׁש ֶ‬ ‫אּפגֵ יין‪ֶ .‬דער ַּב ֶ‬ ‫ארף ַא ָר ְ‬‫ַד ְ‬ ‫ֶגעפּונֶ ען ַא ִמ ְצ ָוה‬ ‫ער ֵציילְ ט‪:‬‬ ‫סֹופר פּון ְצ ַפת ֶד ְ‬ ‫יֹוחנָ ן ֵ‬ ‫ָ‬ ‫יס ְטן‬ ‫ארט ִפיל ט ִּור ְ‬ ‫קּומען ָד ְ‬‫ֹויסע ְׁש ְט ָראזְ ן‪ֶ .‬עס ֶ‬ ‫עסעלֶעְך אּון גְ ר ֶ‬ ‫ייער ַא ֵׁשיינֶע ְׁש ָטאט‪ֶ .‬עס ָהאט ִפיל ְקלֵיינֶע גֶ ֶ‬ ‫ְצ ַפת ִאיז זֵ ֶ‬ ‫ארט אֹויְך ִפיל ִא ְידן‪.‬‬ ‫אּון ֶעס וואֹוינֶען ָד ְ‬ ‫עסאנְט אּון ִצ ֶיע ִנְדיג‪.‬‬ ‫ער ַ‬ ‫ינְט ֶ‬ ‫ֹויסנַאם ִא ֶ‬ ‫א ְ‬ ‫ארוָ ואס‪ָ ,‬האט ֶער‬ ‫ויסן ַפ ְ‬ ‫ּוצלּונְג ָאן ֵקיין ֶע ְר ְקלֶערּונְג ָא ֶדער וִ ְ‬ ‫ֵאיין ָטאג ִאיז ַמיין ְּבר ֶּודער גֶ עגַ אנְגֶ ען ִאין גַ אס אּון ְּפל ְ‬ ‫עסעלֶע‪.‬‬ ‫ייען ִאין ַא ְקלֵיין גֶ ֶ‬ ‫יינְד ֵר ֶ‬ ‫הֹויּפט וֶ ועג אּון זִ יְך ַא ְ‬ ‫אר ִק ֶירעוֶ וען פּון ֶדעם ְ‬ ‫ימט צּו ַפ ְ‬ ‫אׁש ִט ְ‬‫ַּב ְ‬ ‫ּוּפט ֶע ֶּפעס ִמיט זַ יין פּוס‪ .‬אֹוי? וָ ואס ִאיז ֶעס?‬ ‫אר ְט ַראכְ ט ִאין וֶ ועג ְׁש ִּפ ְירט ֶער וִ וי ֶער ְׁשט ְ‬ ‫ייע ִנְדיג ַפ ְ‬ ‫גֵ ֶ‬ ‫עפאלְ ן פּון ַא ִאיד‪.‬‬ ‫ֹויסגֶ ַ‬ ‫עלְפאֹון! וָ ואס ִאיז וַ וייזְ ט אֹויס ַאר ְ‬ ‫ֶעס ִאיז ַא ֶס ָ‬ ‫יס ְטן‪.‬‬ ‫אסן זֶ ענֶען ָדאְך פּול ִמיט ט ִּור ְ‬ ‫ויסן פּון וֶ ועם? ִדי גַ ְ‬ ‫וִ וי ֶקען ֶמען וִ ְ‬ ‫ֹויסע ִמ ְצוָ ה פּון ֲה ָׁש ַבת ֲא ֵב ָידה‪.‬‬ ‫נִיׁשט ַארֹויס ִדי גְ ר ֶ‬ ‫עפט ַאן ֲא ֵב ָידה לָאזְ ט ֶער ְ‬ ‫יׁשער ִאינְגְ ל ְט ֶר ְ‬ ‫ָא ֶּבער וֶ וען ַא ִא ִיד ֶ‬ ‫ּומער‬‫ּונְקט ִאיז ֶעס גֶ עוֶ וען ֶדער ֵאייגְ נְ ט ֶ‬ ‫ֹויפן ְס ְק ִרין‪ּ .‬פ ְ‬ ‫ּומער וָ ואס ָהאט זִ יְך ַּבאוִ ויזְ ן א ְ‬ ‫עלֶעפאן נ ֶ‬ ‫ָ‬ ‫ּופן צּום ֶע ְר ְׁש ְטן ֶט‬‫ֶער ָהאט ָאנְגֶ ער ְ‬ ‫אפן‪.‬‬ ‫עט ָר ְ‬‫יידט ַאז ַא וואֹוילֶער ִאינְגְ ל ָהאט ֶעס גֶ ְ‬ ‫עפ ֵר ְ‬ ‫ארק גֶ ְ‬‫עלְפאן‪ ,‬וֶ ועלְכֶ ער ָהאט זִ יְך ְׁש ַט ְ‬ ‫פּון ֶדעם ֶס ָ‬ ‫עפער‬ ‫אׁש ֶ‬ ‫אר ִק ֶירעוֶ ועט פּון וֶ ועג‪ .‬וַ וייל ַאזֹוי ָהאט ִאים ֶדער ַּב ֶ‬ ‫ארוָ ואס ֶער ָהאט ַהיינְט ַפ ְ‬ ‫ּוסט ַפ ְ‬ ‫ּונְקט גֶ עווא ְ‬ ‫עצט ָהאט ׁשֹוין ַמיין ְּבר ֶּודער ּפ ְ‬ ‫יֶ ְ‬ ‫ואלְדיגֶ ע ִמ ְצוָ ה פּון ֲה ָׁש ַבת ֲא ֵב ָידה‪.‬‬ ‫עפ ְירט צּו ְמ ַקיֵ ים זַ יין ִדי גֶ עוַ ִ‬ ‫צּוגֶ ִ‬ ‫יצט פּון ִדי זּון‬ ‫אׁש ְ‬ ‫ַּב ִ‬ ‫ער ֵציילְ ט‪:‬‬ ‫ייפער פּון ֵּבית ֶׁש ֶמׁש ֶד ְ‬ ‫מֹויׁשי לַ ֶ‬ ‫ִ‬ ‫אדן וָ ואס‬ ‫ֹויסע ָּב ְ‬ ‫ארט ִאיז ָדא ַא גְ ר ֶ‬ ‫ֹויסע ִאינְגְ לֶעְך פּון ֵח ֶדר‪ַ ,‬ארֹויס ְׁש ִּפילְ ן ִאין הֹויף‪ָ .‬ד ְ‬ ‫ֹויפן ִמיר‪ִ ,‬די גְ ר ֶ‬ ‫יסעס ל ְ‬ ‫עדע ִר ֶ‬ ‫יֶ ֶ‬ ‫נֶערגִ ֶיע‪.‬‬ ‫ערע ֶע ְנְדלָאזֶ ע ֶע ְ‬ ‫עּבן אּונְזֶ ֶ‬ ‫ֹויסצּוגֶ ְ‬ ‫ֹויּבט אּונְז ַאר ְ‬‫ֶע ְרל ְ‬ ‫יצן‪.‬‬ ‫לַייּבן זִ ְ‬ ‫ימט ַאז ַהיינְט וִ וילְ ן זֵ יי ְּב ְ‬ ‫אׁש ִט ְ‬‫ינְדער ַּב ְ‬ ‫אּבן ַא ֵטייל ִק ֶ‬ ‫עצ ֶיעלֶע ִס ָיּבה‪ָ ,‬ה ְ‬ ‫ֵאיין ָטאג‪ָ ,‬אן ֵקיין ְס ֶּפ ִ‬ ‫ֹויפן‬ ‫אּפצּול ְ‬ ‫עד ֵרייט פּון ְׁשוֶ ועל פון ְקלַאס‪ִ ,‬מיט ַא פּוס גְ ֵרייט ַא ָר ְ‬ ‫ֹויסגֶ ְ‬ ‫ערע ִאינְגְ לֶעְך זִ יְך א ְ‬ ‫אּבן ַא ֶנְד ֶ‬ ‫יצן וואּו?" ָה ְ‬ ‫"זִ ְ‬ ‫צּום הֹויף‪.‬‬ ‫ויׁשן ִדי ִפיר וֶ וענְט‪".‬‬ ‫ּוע ְסן‪ ,‬אּון ֶא ְפ ָׁשר אֹויְך ְׁש ִּפילְ ן ְצוִ ְ‬‫אר ְּב ֶרענְגֶ ען אּון ְׁשמ ֶ‬ ‫יצן ָדא‪ִ .‬אין ְקלַאס‪ַ .‬פ ְ‬ ‫"זִ ְ‬ ‫אמען‪.‬‬‫עׁש ֶטעלְט‪ִ .‬מיר זֶ ענֶען ַאלֶע ְּב ַא ְחדּות אּון ְׁש ִּפילְ ן צּוזַ ֶ‬ ‫נִיׁשט ֶקעגְ ן גֶ ְ‬ ‫"נּו נּו‪ֵ ".‬קיינֶער ָהאט זִ יְך ְ‬ ‫ּוטע‬‫עׁש ֶטעלְט פּון צּו ִׁש ְיקן ג ֶ‬ ‫יׁשן ָהאט זִ יְך ָא ְּפגֶ ְ‬ ‫אנְד ְ‬ ‫לֶעק ֶטער אּון אֹויְך ִדי ֶע ְר ָק ִ‬ ‫עפאלְ ן ִדי ְ‬ ‫יסעס ִאיז גֶ ַ‬ ‫ינְמ ְיטן ִר ֶ‬‫ִא ִ‬ ‫ּופט‪.‬‬ ‫אלְטע ל ְ‬‫ַק ֶ‬ ‫ואלְטן ִמיר גֶ עטּון ָאן‬‫ויצט! וָ ואס וָ ְ‬ ‫אר ְׁשוִ ְ‬ ‫עקּומען ַפ ְ‬ ‫ֶ‬ ‫ֹויפגֶ‬ ‫ואלְטן ִמיר ָדאְך ַאר ְ‬ ‫ּונְטן ִאין הֹויף וָ ְ‬ ‫עׁש ִּפילְט א ְ‬ ‫ואלְטן גֶ ְ‬ ‫וֶ וען ִמיר וָ ְ‬ ‫אּפן?‬‫יׁשן זִ יְך ָא ְּפצּוכַ ְ‬ ‫אנְד ְ‬ ‫ֵקיין ֶע ְר ָק ִ‬ ‫עדאנְק פּון צּו‬‫ּונְקט ַהיינְט ַא ַריינְגֶ עלֵייגְ ט ָדאס גֶ ַ‬ ‫אׁשט פּון ִדי ַה ְׁשּגָ ָחה ְּפ ָר ִטית וָ ואס ָהאט אּונְז ּפ ְ‬ ‫ער ְ‬ ‫ִמיר זֶ ענֶען גֶ עוֶ וען ַאזֹוי ִא ֶיּב ַ‬ ‫ּוט ֶׁשען אֹויף ִדי זּון‪.‬‬ ‫ֹויסמ ְ‬ ‫נִיׁשט א ְ‬ ‫לַייּבן ִאין ְקלַאס אּון זִ יְך ְ‬ ‫ְּב ְ‬ ‫ינ ֶּדער!‬ ‫ייע ֶרע ִק ְ‬‫ֵט ֶ‬ ‫יער ִקינְ ד! ָהאט ִאּיר ַא ַמ ֲע ֶׂשה פּון ַה ְׁשּגָ ָחה ְּפ ָר ִטית?‬ ‫ֵטיְ ֶ‬ ‫הודעות‬ ‫ווינקל‬ ‫ערן‪,‬‬ ‫יינע ַמ ֲע ִׂשּיֹות ֶקען ֶמען ֶה ְ‬ ‫ָּגאר ַא ַסאְך ֵׁש ֶ‬ ‫ינ ֶּדער‪:‬‬ ‫פאר ִק ְ‬ ‫רּופט ַא ֵריין צּו ַקו ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַ‬ ‫ְ‬ ‫ינ ֶּדער‪:‬‬ ‫אר ִק ְ‬ ‫ִאין ַקו ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַפ ְ‬ ‫אר ֵצייל ַדיין ַמ ֲע ֶׂשה‪.‬‬ ‫יקט ‪ 0/4‬אּון ַפ ְ‬‫‪ְ 1-518-613-0140‬ד ִר ְ‬ ‫יקט ‪0/2‬‬‫‪ְ 1-518-613-0140‬ד ִר ְ‬ ‫ועלט‬‫אנ ֶצע ֶו ְ‬‫מּונה ִאין ִּדי ַג ְ‬ ‫ייטן ֱא ָ‬ ‫ּפר ְ‬‫ארׁש ֵ‬ ‫ְ‬ ‫עמט ַא ֵח ֶלק צּו ַפ‬ ‫אּון ֶנ ְ‬ ‫אֹויּגן‬ ‫ְ‬ ‫ענע‬ ‫ייג ֶ‬ ‫עהט ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ִמיט ִדי ֵא ֶ‬ ‫ֶמען זֶ ְ‬ ‫רֹואה‬ ‫ָ‬ ‫ַע ִין‬ ‫יער‪ֶ :‬דער מוֹ ֵהל ר' ִי ְ ׂש ָר ֵא ִל'י‬ ‫קור ְצן ּפוּן ְפ ִר ֶ‬ ‫ְ‬ ‫ִאין‬ ‫יען ֶדעם בְּ ִרית פוּן ֶדעם‬ ‫יטאג‪ ,‬צו ִּליבּ ֶדעם‬ ‫ייגער ִמ ָ‬ ‫אר ְפ ִר ֶ‬ ‫ָקאבֶּ על בֶּ עט צ ּו ַפ ְ‬ ‫גוֹ ְׁ‬ ‫י'שן ֶ ּבעיבִּ י צ ּו ְד ַריי ַאזֵ ֶ‬ ‫ִדי ִר ְיר ְנ ֶדע‬ ‫ערן‬ ‫אר ְפט צו ִּפ ְירן זַ יינֶ ע ֶע ְל ֶט ְ‬ ‫עפיל ַאז‬ ‫יפן וֶ ועג ָהאט ֶער ַא ֶג ִ‬ ‫עסן‪...‬‬‫אר ֶג ְ‬ ‫עד ְ‬ ‫וָ ואס ֶער ָהאט ֶג ַ‬ ‫עלד‪ .‬אוֹ ְ‬ ‫ויכ ִטיג ַפ ְ‬ ‫צוּם לו ְּפט ֶפ ְ‬ ‫ֶער ָהאט ֶע ֶּפעס וִ ְ‬ ‫ַא ְנ ְט ּ ְפלֶ עק ּו ְנג‬ ‫פרק ‪ 3‬ופן ‪4‬‬ ‫ועל ָקאם*!‬ ‫ָאה‪ ,‬וֶ ְ‬ ‫יכע ַא ְד ֶרעס‪.‬‬ ‫ָדאס ִאיז ִדי ּפוּנְ ְק ְט ִל ֶ‬ ‫יך ִ ּבין ָאנְ ֶגעקו ֶּמען‪...‬‬ ‫ָ ּברו ְּך ה' ִא ְ‬ ‫יסל‬ ‫אב ַשוְ יָ ן ַא ִ ּב ְ‬ ‫יך ָה ּ‬ ‫אט ׁש ִא ְ‬‫ָכ ְ‬ ‫עט ְיגט‪......‬‬ ‫אר ְׁש ֶּפ ִ‬‫ַפ ְ‬ ‫*ברו ְּך ַה ָ ּבא‬ ‫ָּ‬ ‫ער ָמאנְ ט וָ ואס‬ ‫יך ֶד ְ‬ ‫אב ִז ְ‬‫יך ָה ּ‬ ‫אוֹ י‪ִ ,‬א ְ‬ ‫אכן ִדי‬‫עס ְן‪ַ ...‬מ ְ‬ ‫אר ֶג ְ‬ ‫אב ַפ ְ‬‫יך ָה ּ‬ ‫ִא ְ‬ ‫ישט‬ ‫אב ֶעס נִ ְׁ‬ ‫ְ ּב ָר ָכה ֲ'א ֶׁשר יָ ַצר'! ִאיך ָה ּ‬ ‫אמע‬ ‫נָ אר ַא ֶסעקוּנְ ֶדע‪ַ ,‬זיין ַמ ֶ‬ ‫ווא ּו ִאיז ִדי‬ ‫עפט פוּן לו ְּפט‬ ‫עש ְ‬ ‫אגן ִאין ֶג ֶׁ‬ ‫ואלט ָ ְז ְ‬ ‫ֶגעוָ ְ‬ ‫ּב ַארו ִּא ְיגט ִאים ָדא ִאינֶ עם‬ ‫עיבי?‬ ‫ֶ ּב ִ ּ‬ ‫וארט ַא ַריינְ צו ֵּגיין‬ ‫אב ֶגעוַ ְ‬ ‫יך ָה ּ‬ ‫עלד ִא‬ ‫ֶפ ְ‬ ‫ימער‪...‬‬‫עבנְ ִד ְיגן ִצ ֶ‬ ‫ערנֶ ְ ּ‬ ‫ֶד ְ‬ ‫אכן ִאין ַא ֵריינֶ עם‬ ‫ִאין ַקאר אוּן ַמ ְ‬ ‫יפן קוֹ ל‬ ‫ָא ְרט‪ִ ,‬מיט ַא רו ִּא ְיג ַקייט‪ ,‬אוֹ ְ‬ ‫אוּן ִמיט ַ ּכוָ ונָ ה‪...‬‬ ‫אוּן וֶ וען ִא ְ‬ ‫יך ִ ּבין ַא ַר ְיין‬ ‫אגן ַא‬ ‫עצט וֶ ועל ִא ְ‬ ‫יך ָז ְ‬ ‫יֶ ְ‬ ‫אב ִאיך‬ ‫ִאין ַקאר ָה ּ‬ ‫עבעט ַפאר ֶגעזוּנְ ט‬ ‫יד ֶׁ‬ ‫ישע ֶג ֶ ּ‬ ‫ִא ִ‬ ‫עסן!‬ ‫אר ֶג ְ‬ ‫ַפ ְ‬ ‫אוּן ַפאר ֵהיילוּנְ ג!‬ ‫אשר יצר‬ ‫ויכ ִט ֶיגע‬ ‫אוֹ י אוֹ י אוֹ י‪ָ ...‬דאס ִאיז וִ ְ‬ ‫ישט‬ ‫אציֶ ע‪ֶ ...‬עס טוֹ ְׁ‬ ‫אר ַמ ְ‬ ‫ִאינְ ָפ ְ‬ ‫וָ ואס???‬ ‫ער ֶקען‬ ‫אוֹ י‪ִ ,‬א ְ‬ ‫יך ֶד ְ‬ ‫ַא ֶלעס‪...‬‬ ‫ַא ֵטייל פוּן ֶדעם‬ ‫אמע ַא ִאיד?‬ ‫ִאיז ִדי ַמ ֶ‬ ‫עבעט‪...‬‬‫ֶג ֶ ּ‬ ‫יך! ַמיין‬ ‫עק ִל ְ‬ ‫אוֹ י וִ וי ְׁש ֶר ְ‬ ‫יסן‬ ‫ער ְ‬ ‫וערט ֶצ ִ‬ ‫ארץ וֶ ְ‬ ‫ַה ְ‬ ‫וייטאג‪ַ .‬א ַזא‬‫ַפאר וֵ ָ‬ ‫יילט‬‫ער ֵצ ְ‬ ‫ָאה‪ ,‬יֶ עס‪ִ ...‬זי ָהאט ַא ָמאל ֶד ְ‬ ‫ילירוּנְ ג‪ָ ...‬זאל ֶדער‬ ‫ימ ִ‬ ‫ַא ִס ִ‬ ‫אמע ִאיז ַא ִאיד‪ַ .‬א ְלס ִקינְ ד‬‫ַאז ִאיר ַמ ֶ‬ ‫ער ְׁש ֶטער ַר ֲח ָמנוּת‬ ‫יב ְ‬‫אוֹ ֶ ּ‬ ‫אמע‬ ‫עגט ִזי ֲא ִפיל ּו ֵגיין ִמיט ִאיר ַמ ֶ‬‫ְפ ֶל ְ‬ ‫אבן‪...‬‬‫ָה ְ ּ‬ ‫אגאג‪...‬‬‫ִאין ִסינַ ָ‬ ‫פארזעצונג אי"ה‬ ‫א שמועס מיט די גליקליכע משפיעים‬ ‫זיכה וזכה‬ ‫יא‬ ‫וואו פארשפרייט איר די אזוי פיל השגחה פרטית!‬ ‫איר‬ ‫גליון?‬ ‫גענוי ווי ס’שטייט “ועל‬ ‫קענט‬ ‫איך וואוין אין קרית יואל‪ .‬נסיך שבכל יום עמנו”‪.‬‬ ‫ווערן‬ ‫איז דא עפעס וואס איר‬ ‫איך האב דארט אפאר‬ ‫חברים און באקאנטע‬ ‫קענט איבערגעבן פאר‬ ‫א משפיע!‬ ‫פאר וועמען איך געב עס‪,‬‬ ‫און די איבריגע טראג אנדערע וואס טראכטן צו‬ ‫איך אריבער ביי מיר זיי זאלן עס פארשפרייטן?‬ ‫אין בית המדרש‪ .‬איך טאמער מ’שעמט זיך נישט‬ ‫צעטייל עס‪ ,‬א חלק צופרי‬ ‫צו קומען אין ביהמ”ד און‬ ‫און א חלק ביינאכט‪.‬‬ ‫ארויסלייגן אפאר גליונות‬ ‫וואס האט אייך געברענגט אויפ’ן טיש‪ ,‬איז עס כדאי‪.‬‬ ‫צו גיין אין דעם ענין?‬ ‫אמאל איז דא מענטשן‬ ‫וואס האט אייך געמאכט‬ ‫צו צושפרייטן דעם גליון? וואס האלטן זיך צוריק‪,‬‬ ‫ער שעמט זיך צו ברענגען‬ ‫איך האב עס געזען‪ ,‬איך‬ ‫דעם גליון‪ .‬טאמער האסטו‬ ‫האב עס באקומען אויף‬ ‫ס’האט א זיכערקייט און א געפיל‬ ‫און‬ ‫אימעיל‪,‬‬ ‫צו דעם זאך‪ ,‬מ’זאגט‪“ ,‬איך‬ ‫גערעדט צו מיר‪.‬‬ ‫האט זיך אמאל געמאכט ברענג דעם גליון”‪ ,‬איז‬ ‫איר זאלט עפעס צוריקהערן נישטא קיין שום סיבה‬ ‫פון די עולם וואס נעמט עס? פארוואס נישט‪ .‬אלע‬ ‫די אידן וואס נעמען עס‪ ,‬עלטערס נעמען עס און‬ ‫זיי האבן עס שטארק ליב‪ .‬ליינען עס דורך‪ ,‬און דאס‬ ‫אין בית המדרש ווי איך איז נאך א געוואלדיגע‬ ‫פארשפרייט עס‪ ,‬זענען זכות אויך‪.‬‬ ‫דא אלע עלטער; אינגלעך‪,‬‬ ‫אויסער דעם‪ ,‬ווי באקאנט‬ ‫בחורים‪ ,‬טאטעס‪ ,‬יעדער‬ ‫איינער ווער ס’טרעפט שטערט פאר פיל גבאים‬ ‫עס‪ ,‬יעדער איינער‪ ,‬אלע אז מען לייגט אן די בית‬ ‫עלטערס‪ ,‬נעמען עס יעדע המדרש מיט גליונות‪ ,‬און‬ ‫נאכדעם דארפן זיי זיך‬ ‫וואך און ליינען עס‪.‬‬ ‫ספראווען מיט די שמות‪.‬‬ ‫עפעס אן אינטערעסאנטע‬ ‫ביי דעם גליון‪ ,‬סיי איז‬ ‫מעשה וואס איר האט אמאל‬ ‫נישט דא קיין הארבע‬ ‫געהאט אין השגחה פרטית‬ ‫שמות‪ ,‬און בכל אופן מאכט‬ ‫וואס איר קענט מיטטיילן?‬ ‫עס נישט אויס – ס’בלייבט‬ ‫איך לעב מיט השגחה‬ ‫סייווי נישט איבער אויפן‬ ‫פרטית‪ ,‬איך האלט עס‬ ‫‪585-308-3293‬‬ ‫מיט‪ ,‬טאג טעגליך זע איך‬ ‫טיש‪...‬‬ ‫בהמלצת רבנים קען מען צאלן מיט מעות מעשר‬ ‫אויב האט איר סיי וועלכע הערות‬ ‫דאס האט נישט חשש שמות לגניזה מען דארף נזהר‬ ‫לאזט איבער א הודעה‪ 1-518-613-0140 :‬אדער שיקט א אימעיל צו די מערכת‬ ‫זיין בקדושת הגליון עס זאל נישט צוקומען צו קיין‬ ‫‪hashgachaprutis@gmail.com‬‬ ‫בזיון אזוי ווי מען איז זיך נוהג מיט תשמישי קדושה‬