gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish — ראש השנה (2026-09-07)

מוציא לאור: א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish

שבוע: ראש השנה (2026-09-07)

א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish — ראש השנה (2026-09-07)

פתח את ה-PDF הורדה

‫גליון נו | ראש השנה תשפ"ז‬ ‫א חסידישער‬ ‫בסייעתא דשמיא‬ ‫פארברענגען‬ ‫נדבת ידידנו‬ ‫מוה"ר ר' פנחס טודרוס הי"ו‬ ‫לזכות הוריו הרב ברוך בנימין שי'‬ ‫ולעילוי נשמת מרת מרים ע"ה‬ ‫אלטהויז‬ ‫א שבת'דיגער יאר‬ ‫דער חידוש פון ר"ה שחל בשבת‬ ‫"אין דעם ענין פון ביטול אליין זענען אבער‬ ‫ראש השנה אהן קיין שופר?‬ ‫די השפעה פון ראש‪-‬השנה —‬ ‫פאראן צוויי אופנים‪ ",‬איז דער רבי ווייטער‬ ‫א שבת’דיגע הכתרה ‪ //‬א פארברענגען‬ ‫"קאפ" פון יאר — דארף זיך פילן‬ ‫מסביר אינעם בריוו‪.‬‬ ‫אין דער פולסטער מאס אין אלע‬ ‫"איין אופן איז‪ ,‬אז ער איז טאקע אן "עבד‬ ‫אנדערע "איברים" — טעג‪ ,‬וואכן‬ ‫מלך"‪ ,‬און זיין גאנצער מציאות איז טאקע‬ ‫דער ביטול פועל'ט‪ ,‬אז דער קעניג זאל טאקע‬ ‫דער שפיץ פון ראש השנה‪ ,‬דער העכסטער‬ ‫און חדשים — פון יאר‪ .‬דער שבת‬ ‫איבערגעגעבן בלויז צו דינען דעם מלך‪ .‬אבער‬ ‫אננעמען די בקשה פון דעם פאלק און ווערן‬ ‫מאמענט פונעם יום הדין‪ ,‬איז בלי שום ספק‬ ‫ראש‪-‬השנה פון היינטיגן יאר‬ ‫פונדעסטוועגן‪ ,‬שפירט ער זיך נאכאלץ פאר א‬ ‫זייער מלך‪.‬‬ ‫די דערהויבענע מינוטן פון תקיעת שופר‪.‬‬ ‫דארף איינשטעלן א סדר החיים‪,‬‬ ‫מציאות‪ .‬טאקע בלויז א מציאות פון אן עבד‪,‬‬ ‫דאס זעלבע איז בנוגע דער קרוינונג פון דעם‬ ‫דער גבאי גיבט א קלאפ אויף דער בימה און‬ ‫פאר יעדן טאג פון דעם גאנצן‬ ‫אבער דאך א באזונדערע מציאות וואס האט‬ ‫אויבערשטן‪:‬‬ ‫ער רופט אויס 'למנצח'‪ .‬א חרדת קודש נעמט‬ ‫יאר‪ ,‬אין פולן איינקלאנג מיט דעם‬ ‫זיך אליין איבערגעגעבן צום האר‪.‬‬ ‫עס קומט דורך דעם וואס אידן ווייזן ארויס‬ ‫איבער יעדן ווינקל אין ביהמ"ד‪ .‬דער בעל תוקע‬ ‫א העכערע מדריגה אין ביטול איז‪ ,‬אז ער‬ ‫זייער ביטול צום אויבערשטן; דער געפיל אז‬ ‫שרייט אויס דעם 'מן המיצר'‪ .‬מען האלט שוין‬ ‫גייסט פון שבת קודש‪:‬‬ ‫שפירט זיך נישט אפילו פאר א מציאות‪ .‬אפילו‬ ‫מ'איז נישט מער ווי אן עבד פון הקב"ה‪.‬‬ ‫אט אט ביים בלאזן‪ .‬עס שפירט זיך די הרגשה‬ ‫‪ . .‬יעדן טאג פון יאר דארף זיין אן‬ ‫נישט א מציאות פון אן עבד‪ .‬ביי אים איז נישטא‬ ‫אזוי איז טאקע געווען גלייך ביים ערשטן‬ ‫פון 'שתמליכוני עליכם — ובמה? בשופר!' און‬ ‫ענין פון שבת ‪ -‬פון דערהויבנקייט‪,‬‬ ‫קיין שום זאך אויסער דעם מלך אליין‪".‬‬ ‫ראש‪-‬השנה ווען אדם הראשון איז באשאפן‬ ‫די התעוררות וואס הערשט אין די לופטן איז‬ ‫דורך א ספעציעלער הוספה‬ ‫דאס פונקט איז דער חידוש פון דער הכתרת‬ ‫געווארן‪ :‬אדם הראשון האט אויפגעפאדערט‬ ‫אין לשער‪.‬‬ ‫אין דעם לעבן פון א איד‪ .‬צום‬ ‫המלך וואס געשענט ווען מיר בלאזן נישט קיין‬ ‫און אויסגעפירט אז אלע באשעפענישן פון די‬ ‫קומט אבער א קביעות ווי היי יאר‪ ,‬ווען ראש‬ ‫ביישפיל‪ :‬א נייע הידור במצוות‪ ,‬א‬ ‫שופר‪:‬‬ ‫וועלט זאלן אננעמען די הערשאפט פון דעם‬ ‫השנה געפאלט אום שבת קודש‪ ,‬און ס'איז‬ ‫נייע קביעות‪-‬עתים לתורה‪ ,‬א נייע‬ ‫"בדרך כלל ווערט דער קרוינונג פונעם‬ ‫באשעפער‪ ,‬און ער האט אויסגערופן "בואו‬ ‫נישטא קיין תקיעת שופר‪ .‬עס שפירט זיך ווי‬ ‫הוספה אין עבודת התפלה‪ ,‬א‪.‬ד‪.‬ג‪.‬‬ ‫אויבערשטן אויפגעטוהן דורך די עבודה פון‬ ‫נשתחוה ונכרעה נברכה לפני ה' עושנו" (וואס‬ ‫עס פעלט ממש 'א שטיק פונעם עיקר מהות‬ ‫צוזאמען דערמיט דארף יעדער‬ ‫א איד און זיין תקיעת שופר ("תמליכוני עליכם‪,‬‬ ‫כריעה און השתחוואה איז דאך דער ביטול וואס א נברא‬ ‫פון ראש השנה'‪.‬‬ ‫איד‪ ,‬מאן אדער פרוי‪ ,‬יונג‬ ‫ובמה‪ ,‬בשופר" ‪ -‬ר"ה טז‪ ,‬א)‪ .‬ווען עס קומט אבער‬ ‫ווייזט ארויס צום בורא)‪ ,‬און דעמאלט איז טאקע‬ ‫וואס דארף זיין אונזער עבודה אין אזא ראש‬ ‫אדער אלט‪ ,‬אריינברענגען‬ ‫'ראש השנה שחל להיות בשבת' און מען בלאזט‬ ‫דער אויבערשטער געווארן מלך (ווי מיר זאגן יעדן‬ ‫השנה‪ ,‬ווען ס'איז נישטא די מצוה פון תקיעת‬ ‫אין‬ ‫אויך‬ ‫"שבת'דיגקייט"‬ ‫דאך נישט קיין שופר‪ ,‬איז דאס נישט‪-‬בלאזן‬ ‫פרייטאג בקשר מיט דער קרוינונג פון דעם אויבערשטן‬ ‫שופר?‬ ‫מלאכות;‬ ‫וואכעדיגע‬ ‫די‬ ‫נישט א פאסיווער צושטאנד פון נישט טוהן‪,‬‬ ‫דורך אדם הראשון אויפן ערשטן פרייטאג פון דער‬ ‫אריינברענגען רוחניות און קדושה‬ ‫נאר עס ברענגט ארויס א פיהל טיפערן ביטול‬ ‫באשאפונג‪ :‬ה' מלך גאות לבש)‪.‬‬ ‫א נקודה משותפת‪ :‬ביטול‬ ‫אין די געווענליכע און וואכעדיגע‬ ‫צום מלך מלכי המלכים הקב"ה‪:‬‬ ‫דאס איז גענוי אויך דער נקודה פון שבת‪:‬‬ ‫אלס הקדמה איז דער ליובאוויטשער רבי‬ ‫ענינים פונעם טאג‪-‬טעגליכן לעבן‪,‬‬ ‫[וויבאלד די גאנצע עבודה באשטייט (נישט פון‬ ‫דער ענין פון שבת איז דאך אויך צו שאפן ביי‬ ‫מסביר — אינעם "מכתב כללי" ארויסגעגעבן‬ ‫ביז אז יעדע מחשבה דיבור און‬ ‫זיך אריינלייגן אין א געוויסער פעולה‪ ,‬נאר דוקא)‬ ‫א איד דעם געפיל פון ביטול צום אויבערשטן —‬ ‫לקראת ראש השנה תש"נ — אז ראש השנה און‬ ‫מעשה זאל דורכגענומען ווערן‬ ‫פונעם נישט טוהן‪ ,‬איז עס למעשה אן עבודה וואס‬ ‫דער בורא עולם (ה' עושנו)‪ .‬שבת טוט איינקריצן‬ ‫שבת קודש טראגן אין זיך בעצם א וויכטיגע‬ ‫מיט שבת'דיגקייט‪.‬‬ ‫שטאמט פון דער עצם הנפש‪ ,‬וואס איז ממילא‬ ‫ביי א איד די אמונה אין חידוש העולם‪" ,‬כי ששת‬ ‫נקודה משותפת‪:‬‬ ‫העכער פון צו קענען דערלעבט ווערן אין די‬ ‫ימים עשה ה' את השמים ואת הארץ"‪.‬‬ ‫"די עיקר נקודה פון ראש השנה איז‪ ,‬אז אידן‬ ‫דער ברכה פון שבת‬ ‫מענטשליכע מחשבות און געפילן‪ .‬עס איז א פלאץ‬ ‫טיפער גערעדט‪ :‬דער קדושת השבת וואס‬ ‫טוען דעמאלט קרוינען דעם אויבערשטן אלס‬ ‫אינעם נפש וואו עס שיינט מיט אזא קלארקייט אז‬ ‫שיינט אין דעם נפש פון יעדן איד (שבת מיקדשא‬ ‫מלך‪ :‬אלס מלך ישראל און אלס מלך העולם‪,‬‬ ‫אזוי ווי די קדושה פון שבת גייט‬ ‫ער איז א חלק אלוק ממעל ממש‪ ],‬אז דער נפש‬ ‫וקיימא)‪ ,‬שאפט ביי יעדעם דעם געפיל אז ער‬ ‫ווי מיר בעטן אין אלע תפילות פון ראש‪-‬השנה‬ ‫צוזאמען מיט דער ברכה פון שבת‪,‬‬ ‫שפירט זיך נישט אפילו פאר א מציאות‪ .‬ביי אים‬ ‫שטייט "קמי מלכא" — אין דער אנוועזנהייט‬ ‫"מלוך על העולם כולו"‪.‬‬ ‫ווי תורה זאגט‪ :‬ויברך אלקים את‬ ‫איז נאר דא איין זאך — דער אויבערשטער אליין‪.‬‬ ‫פונעם מלך מלכי המלכים הקב"ה — וואס דאס‬ ‫די קרוינונג פון א מלך איז פארבונדן מיט א‬ ‫יום השביעי ויקדש אותו — וועלן‬ ‫ר"ה שחל להיות בשבת‪ ,‬ווען עס שיינט אט‬ ‫ברענגט נאטורליך ארויס א פולשטענדיגן‬ ‫פולשטענדיגן ביטול וואס דער פאלק ווייזט‬ ‫די פעסטע באשלוסן אין דעם‬ ‫דעם העכערן סארט ביטול‪ ,‬איז דער ביטול‬ ‫ביטול‪ ,‬שטייענדיג אין א מצב פון עומד לפני‬ ‫ארויס צום מלך‪ ,‬סיי פונעם פאלק אלס א‬ ‫אלעם‪ ,‬תיכף אראפפערענגען‬ ‫המלך‪".‬‬ ‫כלל און סיי פון יעדן איינעם פערזענלעך‪.‬‬ ‫המשך >‬ ‫אליין פועל די הכתרה‪".‬‬ ‫ברכות ה' בכל‪ ,‬ובמיוחד — א כתיבה‬ ‫בדידי הוי עובדא‬ ‫וחתימה טובה‪ ,‬לשנה טובה ומתוקה‪,‬‬ ‫בגשמיות וברוחניות גם יחד‪,‬‬ ‫ובמיוחד די הויפט ברכה‪ ,‬אז דער‬ ‫אויבערשטער‪ ,‬שומע קול תרועת‬ ‫איין יאר ערב ראש השנה האט ער מחליט‬ ‫אין כפר חב"ד האט געוואוינט א איד מיטן‬ ‫עמו ישראל ברחמים‪ ,‬וועט זיך‬ ‫געווען אז דאס יאר ראש השנה וועט ער‬ ‫נאמען ר' משה סלונים ז"ל‪ .‬ער איז געווען‬ ‫צוהערן צו תפלות עמו ישראל ‪. .‬‬ ‫אראפלייגן אן עבודת התפילה מיט אן אמת'ע‬ ‫גאר א דערהויבענער‪ ,‬פלאם‪-‬פייערדיגער‬ ‫"פאר אזא ראש השנה‬ ‫און ברענגען דעם פאלק ישראל‪,‬‬ ‫דביקות און התרוממות הנפש‪ ,‬מיט אן אריכות‬ ‫חסיד‪ .‬במשך זיין גאנצער לעבן איז ער געווען‬ ‫האב איך אינגאנצן נישט‬ ‫און יעדער איינעם און איינע‬ ‫און התבוננות‪ ,‬ווי ער האט מקבל געווען‬ ‫איבערגעגעבן בלב ונפש לטובת די מוסדות‬ ‫בפרט‪ ,‬צו דעם שלימות'דיגן "שבת‬ ‫נאך אין זיינע ישיבה‪-‬יארן‪ ,‬פונעם באקאנטן‬ ‫'אהלי יוסף יצחק'‪ ,‬א קייט פון חדרים און‬ ‫פלאנירט"‬ ‫קודש" — יום שכולו שבת ומנוחה‬ ‫משפיע החסיד ר' שלמה חיים קסלמן ז"ל‪.‬‬ ‫תלמוד תורה'ס אין שטעטלעך איבער גאנץ‬ ‫לחיי העולמים‪ ,‬ותיכף ומיד ממש‪.‬‬ ‫ערב ראש השנה האט ער געבעטן אין שטוב‬ ‫ארץ ישראל‪ ,‬געגרינדעט אויפן נאמען פונעם‬ ‫דערציילט דורך הרה"ג ר' טובי' זילברשטרום‬ ‫המשך >‬ ‫אז "היי יאר זאל מען ביטע‬ ‫מוהריי"צ זי"ע‪.‬‬ ‫שליט"א‪ ,‬מחשובי רבני חב"ד בירושלים‬ ‫מכתב כללי‪ ,‬ח"י אלול ה'תשמ"ט‬ ‫פרישקייט און קלארקייט‪.‬‬ ‫המשך >‬ ‫כל אחד ואחד מכם ישים לבו ודעתו‬ ‫איז גרייט צו טוהן נישט וואס איך זוך און‬ ‫וואס איך וויל; נאר אז מען איז גרייט זיך צו‬ ‫נישט איינלאדענען קיין אורחים‪ ,‬איך וועל‬ ‫קענען צוריקקומען שפעט פון דאווענען‪,‬‬ ‫להשפיע על אחיו‪ ,‬קרוביו ומכיריו‬ ‫פרעגן איין פשוט'ער שאלה‪ :‬וואס וויל דער‬ ‫אויבערשטער פון מיר דא‪ ,‬יעצט‪ ,‬און אין דעם‬ ‫בערך עלף אזייגער ביינאכט"‪.‬‬ ‫נאכדעם וואס דער צענטראלער מנין‬ ‫חלק ממכתב קודש מכ"ק אדמו"ר מוהריי"צ זי"ע לתלמידי הישיבות ‪ //‬י"ג אלול תרצ"ז‬ ‫מאמענט! ווי די ווערטער פונעם בעל התניא‬ ‫האט געענדיגט דאווענען און דער ציבור‬ ‫(פרק מ"א)‪" :‬והוא גם הוא מקבל עליו מלכותו‪,‬‬ ‫איז אהיימגעגאנגען‪ ,‬האט ר' משה זיך‬ ‫דר"ה ‪ -‬מלבד בזמני התפלות ‪ -‬אשר‬ ‫"תלמידים נכבדים‪:‬‬ ‫להיות מלך עליו‪ ,‬ולעבדו ולעשות רצונו בכל‬ ‫אוועקגעזעצט אין א ווינקל‪ ,‬צווישן נאך‬ ‫קבוצה אחת ‪ -‬במדת האפשרות ראוי'‬ ‫התלמידים שמוצאם מגזע החסידים‪ ,‬או‬ ‫מיני עבודת עבד"‪.‬‬ ‫עטליכע 'עובדים'‪ ,‬און אנגעהויבן זיך גרייטן צו‬ ‫שתהי' בת עשרה אנשים ‪ -‬תאמר תהלים‬ ‫אלו החפצים ללמוד תורת החסידות‪ ,‬הנה‬ ‫אין איין רגע האט זיך זיין גאנצער בליק‬ ‫א דערהויבענעם מעריב‪ .‬ער האט זיך גענומען‬ ‫שעות שתים או שלש‪ ,‬ואח"כ הקבוצה‬ ‫בשני חדשים אלו אלול ותשרי יקבעו להם‬ ‫געביטן‪" :‬איך האב זיי דאך נישט געזוכט—זיי‬ ‫פארטיעפן אין א מאמר אין לקוטי תורה און‬ ‫השני' והשלישית וכו' כל הלילה וכן ביום‬ ‫מועד וזמן מיוחד ללמוד תורת החסידות‪,‬‬ ‫זענען געקומען צו מיר! דאס מוז דאך זיין די‬ ‫איז אריין אין דער אינערליכע וועלט פון‬ ‫וגם בזמן הסעודות ‪ -‬ובעשי"ת ישקדו‬ ‫והלימוד יהי' שנים שלשה חברים יחדיו‬ ‫עבודה וואס דער אויבערשטער וויל פון מיר‬ ‫ראש השנה‪ ,‬דער וועלט פון קבלת המלכות‪,‬‬ ‫בלימוד דברי חסידות ‪ -‬וכן ביום הקדוש‬ ‫ילמדו מאמר אחד איזה פעמים‪ ,‬ולקבוע‬ ‫אין דעם דאזיגן מינוט‪".‬‬ ‫באלויכטן מיט דעם אור פון תורת החסידות‪.‬‬ ‫ישתדלו באמירת תהלים‪ ,‬ובחג הסכות‬ ‫זמנים להתועד לשוחח בעניני חסידות‪.‬‬ ‫ר' משה האט זיך געטראפן אפדאווענען‬ ‫עס גייט קוים אריבער א פערטל שעה‪ ,‬און‬ ‫ירבו לשמוח בשמחת החג ושמחת התורה‪.‬‬ ‫בשני ימים דר"ה הבע"ל‪ ,‬משעה אחת‬ ‫מעריב גאר שנעל‪ .‬זיין דאווענען איז אפילו‬ ‫פלוצלינג שפירט ער א קלאפ אין פלייצע‪.‬‬ ‫תלמידי הישיבות‪ ,‬עמודי עולם‪ ,‬הושלבו‬ ‫קודם תפלת המנחה של ער"ה עד תפלת‬ ‫נישט געווען ווי א געווענליכער ראש‬ ‫וואס גייט פאר? ווער דארף אים שטערן פונקט‬ ‫כולכם כאחד לשקוד בתורה ביראת‬ ‫ערבית במוצאי ר"ה‪ ,‬הנה כל אחד ואחד‬ ‫השנה'דיגער דאווענען‪ ,‬נאר ווי א פראסטער‬ ‫יעצט‪ ,‬ווען ער וויל זיך שטעלן פארן מלך אום‬ ‫שמים‪ ,‬כל אחד ואחד מכם יקבע לו לימוד‪,‬‬ ‫מכם ישקוד באמירת תהלים לילה ויום‪,‬‬ ‫מיטוואך'דיגער מעריב‪ .‬ווייט פון וואס ער‬ ‫ראש השנה מיט א התבוננות און דבקות?‬ ‫אשר יביאו לידי יראת שמים‪ ,‬וכל אחד‬ ‫כי בשני ימים אלו צריכים להזהר מדבורי‬ ‫האט אזוי שטארק געגלוסט און פלאנירט‪.‬‬ ‫"משה!" הערט ער דעם קול פונעם אלטן חסיד‬ ‫ואחד מכם ישים לבו ודעתו להשפיע על‬ ‫חול עד קצה האחרון‪ ,‬למעט בשינה‬ ‫ער קומט אהיים מיט די געסט‪ ,‬אבער אפילו‬ ‫ר' בערל קעסלמאן‪" .‬מען דארף דיר האבן‪".‬‬ ‫אחיו קרוביו ומכיריו ‪ -‬בעלי עסקים ‪-‬‬ ‫ולהרבות בתפלה ובתחנונים מקרב ולב‬ ‫גענוג עסן פאר די געסט איז אויך נישט געווען‬ ‫"וואס איז?" פרעגט ר' משה‪ .‬זאגט אים רבי‬ ‫לקבוע עתים לתורה‪ ,‬ולעוררם לעשות‬ ‫עמוק‪ ,‬ובכל רגע פנוי לאמר תהלים‪.‬‬ ‫ווייל מען האט זיך נישט גערישט אויף זייער‬ ‫בערל‪" :‬הער זיך צו‪ ,‬עס זענען דא אנגעקומען‬ ‫אגודות של לימוד ברבים‪.‬‬ ‫מדי דברי הנני להעיר‪ ,‬אשר גם אלו‬ ‫אנקום‪ .‬למעשה האבן זיי זיך אן עצה געגעבן‬ ‫צוויי געסט‪ ,‬דו מוזט זיך אפגעבן מיט זיי און‬ ‫ולקראת השנה החדשה הבאה עלינו‬ ‫שהם מעשנים ‪ -‬רייכערן ‪ -‬כל השנה‬ ‫און זיך אוועקגעזעצט מיט די געסט פאר א יום‬ ‫זיי העלפן"‪.‬‬ ‫ועל כל ישראל לטובה ולברכה‪ ,‬הנני‬ ‫ומעשנים גם ביו"ט הנה בר"ה נמנעים‬ ‫טוב'דיגע סעודה כדת וכדין‪ .‬ר' משה האט זיך‬ ‫וואס האט דא פאסירט? עס איז געווען‬ ‫לברך אתכם תלמידים אהובים ויקרים‪,‬‬ ‫מזה‪ ,‬וראוי הדבר‪ ,‬אשר הבני תורה יזהרו‬ ‫גענומען שטארק פארברענגען מיט זיי ווי לאנג‬ ‫א פארפאלק וואס האבן זיך ליידער‬ ‫ואת הוריכם אחיכם ואחיותיכם ובני‬ ‫בזה‪ ,‬וישפיעו גם על מכיריהם‪.‬‬ ‫ער האט נאר געקענט‪ .‬נאך דער סעודה‪ ,‬ווען‬ ‫ארויסגעלאזט מיט א קאר בליל התקדש החג‪,‬‬ ‫משפחתם‪ ,‬בתוך כלל אחינו בנ"י‪ ,‬בשנה‬ ‫נכון הדבר‪ ,‬אשר תלמידי הישיבה יעשו‬ ‫טובה ומתוקה בגשמיות וברוחניות‪ ".‬‬ ‫ביניהם משמורת בשני לילות ושני ימים‬ ‫עס איז שוין געווען צוויי אזייגער פארטאגס‪,‬‬ ‫מיט די פלאן צו פארן פון ראשון לציון קיין‬ ‫האט ער זיי איבערגערעדט אז עס לוינט זיי‬ ‫רמלה‪ .‬אויפן וועג האבן זיי געבלאנדזשעט‬ ‫שוין נישט צוריקצופארן קיין ראשון לציון אום‬ ‫און בטעות אריינגעפארן אין כפר חב"ד‪ .‬ווען‬ ‫יום טוב‪ ,‬נאר ענדערש איבערנעכטיגן אין כפר‬ ‫זיי האבן געזען א חסידישער אינגערמאן‬ ‫חב"ד ביי אים אין שטוב‪.‬‬ ‫צוריקקומען פון בית מדרש‪ ,‬האבן זיי אים‬ ‫‪ //‬א פארברענגען > המשך‬ ‫אויפצומארגנס אינדערפרי האט ר' משה‬ ‫אפגעשטעלט‪ ,‬און געפרעגט‪" :‬מען האט‬ ‫מיטגעברענגט זיינע געסט אין בית מדרש‪,‬‬ ‫אונז איינגעלאדנט אויף א יום‪-‬טוב סעודה‬ ‫שיינט בגלוי ווי מיר זענען בכלל נישט א‬ ‫וואו זיי האבן זיך באטייליגט אין די תפילות‬ ‫אין רמלה‪ ,‬וויאזוי קומט מען אן אהין?" האט‬ ‫באזונדערע טייל פון אלוקות‪ ,‬נאר מיר‬ ‫פראקטיש גערעדט‬ ‫און געהערט די תקיעות‪ .‬דערנאך האט ער זיי‬ ‫יענער זיי געענטפערט‪ :‬א יום טוב'דיגע סעודה‬ ‫מיט דעם אויבערשטן זענען איין זאך ממש‬ ‫דורכאויס דעם יאר טוען אידישע‬ ‫ווידער אהיימגענומען מיט זיך צו פראווען‬ ‫קענט איר דאך פראווען אויך דא‪ ,‬ס'איז א שאד‬ ‫— מיר זענען איין קלארער המשך פון גילוי‬ ‫קינדער זיך כסדר "אוועקלייגן אין א‬ ‫סעודת יום טוב‪ .‬וואס טוט מען אבער מיט די‬ ‫אז איר זאלט ווייטער פארן אום יום טוב"‪.‬‬ ‫מלכותו ית' אויף דער וועלט‪ ,‬און דאס‬ ‫זייט" אויסצופירן דעם רצון ה'‪ .‬אויף‬ ‫געסט ביז צום אווענט? בלית ברירה איז ר'‬ ‫זיי האבן טאקע אפגעשטעלט דעם אויטא‬ ‫זעלבסט איז אונזער גאנצער מהות‪.‬‬ ‫טריט און שריט "גיבן מיר זיך אוועק"‬ ‫משה ארויסגעגאנגען מיט זיי אויף א שיינעם‬ ‫נעבן דעם בית מדרש‪ ,‬אבער עס איז שוין‬ ‫•••‬ ‫פארן אויבערשטן‪ ,‬מיט א געוואלדיגן‬ ‫שפאציר איבערן גאנצן דערפל כפר חב"ד‪.‬‬ ‫געווען גאנץ שפעט און רוב עולם איז שוין‬ ‫דער יו"ט ווערט נישט אנגערופן‬ ‫ביטול און קבלת עול; א בחי' פון "בטל‬ ‫שטעלט אייך פאר‪ :‬ס'איז ראש השנה‬ ‫אהיים געגאנגען‪ .‬ר' בערל האט באמערקט‬ ‫תחילת השנה‪ ,‬נאר ראש‪-‬השנה‪ .‬פונקט‬ ‫רצונך מפני רצונו"‪ .‬פונדעסטוועגן אבער‪,‬‬ ‫נאכמיטאג אינמיטן דעם גרויסן יום הדין‬ ‫וואס טוט זיך‪ ,‬און איז שנעל אריין אין‬ ‫ווי דער קאפ פירט אן מיטן גאנצן גוף‪,‬‬ ‫בלייבט נאכאלץ דער חילוק צווישן דעם‬ ‫ווען רוב אידן זיצן אין בית מדרש מיט א‬ ‫ביהמ"ד זוכן ווער עס קען נאך מכניס אורח‬ ‫אזוי אויך דארפן מיר זיך א גאנץ יאר לאזן‬ ‫'זיך' און דער 'רצון ה''‪ ,‬איבערלאזנדיג‬ ‫תהלים'ל‪ ,‬און דער דערהויבענער חסיד ר'‬ ‫זיין און ארייננעמען דעם פארפאלק‪ .‬זיינע‬ ‫פירן מיט די ספעציעלע עבודה וואס מיר‬ ‫אמאל א געוויסע אנשטרענגונג אינעם‬ ‫משה שפאצירט זיך ארום מיט א נישט‪-‬פרומע‬ ‫אויגן זענען גלייך געפאלן אויף זיין חשוב'ן‬ ‫דערגרייכן אין דעם גרויסן טאג‪ .‬זאלן מיר‬ ‫באלאנסירן און מחבר זיין די צוויי‬ ‫פארפאלק איבערן דארף‪ .‬ער ווייזט זיי די‬ ‫פלימעניק ‪ -‬ר' משה סלונים‪.‬‬ ‫טאקע א גאנץ יאר געדענקן ווער מיר‬ ‫פארקערטע וועלטן‪.‬‬ ‫הינער‪-‬שטייגן און קוען‪-‬שטאלן‪ ,‬ער דרייט זיך‬ ‫ר' משה האט געשפירט ווי די הימל פאלט‬ ‫זענען‪ ,‬און "אנערקענען אז דער אמת'ע‬ ‫שבת ראש השנה אבער ברענגט אונז‬ ‫צווישן די בינען‪-‬שטאקן און אתרוג‪-‬פרדסים‪,‬‬ ‫אים אראפ אויפ'ן קאפ‪ .‬וואס טוה איך יעצט?‬ ‫מציאות פון יעדער איד — מאן‪ ,‬פרוי און‬ ‫אריין אין א וועלט פון מנוחה‪ ,‬אין וועלכע‬ ‫און ביי אים איז דא איין דאגה אין קאפ‪ :‬זיי צו‬ ‫פון איין זייט דארף מען זיכער אויפנעמען די‬ ‫קינד — איז זיין חלק אלוקה ממעל ממש‪,‬‬ ‫מיר דארפן זיך נישט 'אוועקלייגן' און‬ ‫מאכן שפירן אנגענעם און באקוועם און אז‬ ‫אורחים‪ ,‬זיי ראטעווען פון חילול יום טוב און‬ ‫וואס מצד דעם איז ישראל וקודשא בריך‬ ‫מען דארף זיך ניטאמאל "אוועקגעבן"‪.‬‬ ‫זיי זאלן האבן א געשמאקע יום‪-‬טוב'דיגע‬ ‫זיי אריינברענגען אין א ווארימע‪ ,‬חסידישע‬ ‫הוא כולא חד"‪.‬‬ ‫דער 'ראש השנה שחל להיות בשבת'‬ ‫דערלעבונג אין א סביבה פון ערליכע אידן‪.‬‬ ‫אטמאספערע; פון די צווייטע זייט אבער‪,‬‬ ‫לחיים אידן‪ ,‬לחיים ולברכה!‬ ‫איז מגלה א פלאץ אינעם נפש‪ ,‬וואו עס‬ ‫[די פירות פון יענעם ראש השנה האבן זיך טאקע‬ ‫האב איך דאך אזוי שטארק געוואלט "זיך‬ ‫אנגעזעהן א תקופה דערנאך‪ .‬דאס פארפאלק האבן‬ ‫אויסדאווענען"‪ ,‬מיט ישוב הדעת און מנוחת‬ ‫חוזר געווען בתשובה‪ ,‬און זיך אריבערגעצויגן אין‬ ‫הנפש‪ .‬ער האט נישט געוואוסט וואס צו טוהן‪.‬‬ ‫הגליון מוקדש ע"י ידידנו החשוב שליט"א הרוצה בעילום שמו‬ ‫אן ערליכע סביבה וואו זיי וואוינען ביז צום היינטיגן‬ ‫פלוצלינג גיבט ער זיך א כאפ‪ :‬דער גאנצער‬ ‫זכות הרבצת תורת החסידות יעמוד לו ולבני ביתו שיחיו להתברך בכל מילי דמיטב‬ ‫טאג‪ .‬זייערע קינדער און אייניקלעך זענען פרומע‬ ‫ענין פון ראש השנה איז דאך הכתרת המלך!‬ ‫מנפש ועד בשר‪ ,‬בגשמיות וברוחניות — ובטוב הנראה והנגלה!‬ ‫‪‬‬ ‫ערליכע אידן‪ ,‬זרע ברך ה'‪].‬‬ ‫דער יסוד פון קבלת המלכות איז דאך אז מען‬ ‫* להקל על הקורא‪ ,‬מובא כאן עם שינויי לשון קלים — ע"פ‬ ‫יוצא לאור ע"י 'נרות להאיר'‬ ‫סגנון שפה המדוברת היום — ועל אחריות המערכת בלבד‪.‬‬ ‫‬‪gilyon@Lehuir.com | ‪(845) 600-0229‬‬ ‫נא לשמור על קדושת הגליון‬ ‫צו באקומען דעם גליון יעדע וואך אויף אימעיל‪ ,‬אדער פאר סיי וועלכע הערות‪ ,‬ביטע שיקט א מעסעדזש צו די מערכת‪.‬‬