gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

יחידתי - אידיש · YECHIDUSI - Yiddish — האזינו - שבת תשובה (2026-09-14)

מוציא לאור: יחידתי - אידיש · YECHIDUSI - Yiddish

שבוע: האזינו - שבת תשובה (2026-09-14)

יחידתי - אידיש · YECHIDUSI - Yiddish — האזינו - שבת תשובה (2026-09-14)

פתח את ה-PDF הורדה

‫לשבוע הבעל"ט‬ ‫ספה"ק מאור עינים (חוקת)‬ ‫מד"ה‬ ‫יום‬ ‫ערב יום הקדוש‬ ‫ראשון‬ ‫מערכת "קול דודי"‬ ‫יום הקדוש‬ ‫שני‬ ‫זאת התורה אדם כי ימות‬ ‫שלישי‬ ‫א וועלט פון ליכטיגע חסיד'ישע שמועסן‬ ‫אין אמעריקע‬ ‫אין אידיש‬ ‫וכל עבודת ה' הכל‬ ‫רביעי‬ ‫‪605.313.6695‬‬ ‫ואף אם רואה בחבירו‬ ‫עד ד"ה ואומות העולם‬ ‫חמישי‬ ‫אין ענגלאננד‬ ‫‪033.0551.7811‬‬ ‫צו באקומען אינדערהיים דעם חודש'ליכן קונטרס‬ ‫ערשטע חודש האלב פרייז‪ ,‬רופט ‪848-243-1624‬‬ ‫אין ארץ ישראל‬ ‫‪03.5.‬‬ ‫‪100.200‬‬ ‫האזינו ‪ -‬יום כיפור תשפ''ז ‪ /‬גליון קצ"ח‬ ‫בין כסא לעשור!‬ ‫שטארקע שמועסן אויף תשובה‬ ‫חסיד'יש גערעדט‬ ‫מפי חשובי המשפיעים‬ ‫אין 'קול דודי' היכל המרכזי נומער ‪1‬‬ ‫א חסידי'שע דערהער פון די פרשה אויף למעשה‬ ‫א באזוך אין‬ ‫יעדעס יאר יום כיפור איז א מענטש זוכה צו אן אפשיין און‬ ‫איז דער 'שפת אמת' (תרמ"א) מסביר‪ ,‬אז די ביידע ענינים‬ ‫דוגמא פון אט דעם געוואלדיגן אור‪.‬‬ ‫זענען פארבונדן איינס מיטן אנדערן‪ :‬דורכן עסן ערב יום‬ ‫אמת'דיג גערעדט‪ :‬מיר קומען דאך פון דארט! מיר זענען‬ ‫כיפור איז מען 'מוסיף' און מען ברענגט אראפ די קדושה פון‬ ‫'עולם הבא'‬ ‫דאך געווארן אויסגעהאקט פון אונטערן כסא הכבוד – וואו‬ ‫יום כיפור – שוין ערב יום כיפור‪.‬‬ ‫דער דאזיגער מורא'דיגער ביטול איז א נאטורליכע מצב! נו‪,‬‬ ‫און אזוי שרייבט ער מיט זיין הייליג לשון‪ְ " :‬ו ָה ִענְ יָ ן ה ּוא ִּכי יוֹ ם‬ ‫פארוואס איז אונז אזוי שווער אנצוקומען צום יום כיפור'דיגן‬ ‫ַה ִּכ ּפ ּו ִרים ה ּוא ֵמ ֵעין עוֹ לָ ם ַה ָּבא ׁ ֶש ֵאין ּבוֹ ֲא ִכילָ ה ּו ׁ ְש ִת ָ ּיה‪ְ ,‬וה ּוא ֶּב ֱא ֶמת‬ ‫מצב?! דער תירוץ איז‪ :‬אין הכי נמי‪ ,‬פאר אונזער נשמה איז‬ ‫יוֹ ם שִׂ ְמ ָחה ְמאוֹ ד לִ ְבנֵ י יִ שְׂ ָר ֵאל‪ַ .‬א ְך ׁ ֶש ֵאין יְ כוֹ לִ ין לְ ִה ְת ַּד ֵּבק ְּבשִׂ ְמ ָחה‬ ‫עס בכלל נישט שווער! אבער אונזער 'גוף' – וועלכער לעבט‬ ‫יכין לְ ִה ְת ַּד ֵּבק ְּב ֶה ָא ַרת ַהיּוֹ ם‬ ‫יעי‬ ‫זֹאת ָּכ ָרא ּוי ְּבעוֹ ֶדנּ ּו ָּבעוֹ לָ ם ַה ֶּזה‪ּ ,‬ו ְצ ִר ִ‬ ‫ִּכ ּפ ּור לְ ָפנָ יו ּולְ ַא ֲח ָריו ְּבתוֹ ְספוֹ ת ֵמחוֹ ל ַעל ַה ּק ֶֹד ׁש‪ּ .‬ו ְבשִׂ ְמ ַחת ַה ְּת ׁ ִש ִ‬ ‫מיר זענען נאכנישט רייף צו‬ ‫איבערלאזן דעם גוף און שוועבן‬ ‫אויף דעם גשמיות'דיגן וועלט – קען זיך נישט אזוי שנעל‬ ‫צובינדן צו אזא 'ביטול'‪ ,‬נאר ער מוז האבן א 'הכנה' דערצו‬ ‫יְ כוֹ לִ ין לְ ִה ְת ַּד ֵּבק ְּב ֶה ָא ַרת יוֹ ם ִּכ ּפ ּור ַא ַחר ָּכ ְך‪ּ ,‬ו ְכמוֹ ׁ ֶש ָּכ ַתב ָה ַר ֵּבנ ּו יוֹ נָ ה‬ ‫לויט זיינע גשמיות'דיגע באגריפן – כדי צו קענען מיטגיין מיט‬ ‫דער נשמה און מיטלעבן דעם ריכטיגן 'דביקות' און 'ביטול'!‬ ‫זִ ְכרוֹ נוֹ לִ ְב ָר ָכה ְּב ַט ַעם ַה ְּסע ּו ָדה‪ֶ ׁ ,‬ש ֵאין יְ כוֹ לִ ין לִ שְׂ מ ַֹח ְּביוֹ ם ַה ִּכ ּפ ּו ִרים‪,‬‬ ‫ימין ַה ּ ִׂש ְמ ָחה‪ַ ,‬ע ֵ ּין ׁ ָשם ְוה ּוא ַּכ ִּנזְ ָּכר לְ ֵעיל"‪.‬‬ ‫ַמ ְק ִּד ִ‬ ‫אין די הימלען! דערפאר דארפן‬ ‫און דערנאך דארף ער אויך עסן א 'סעודת מוצאי יום כיפור'‬ ‫יום כיפור ווערן מיר דערהויבן צו א געוואלדיגע און‬ ‫מיר עסן ערב יום כיפור חלה און‬ ‫– כדי אראפצוברענגען דעם הויכן אור צו זיין פשוט'ע לעבן‪.‬‬ ‫דערהויבענע דביקות אין אויבערשטן – וואס דאס ברענגט‬ ‫מיט זיך א געוואלדיגע און שלימות'דיגע שמחה‪ .‬דער‬ ‫פיש און דוקא די דאזיגע סעודות‬ ‫באהעפטן אונז צו די דאזיגע‬ ‫דער עיקר איז דער 'אמת'‬ ‫פראבלעם איז נאר‪ ,‬אז דוקא צוליב די דערהויבנקייט פון דעם‬ ‫דאזיגן 'דביקות' איז זייער שווער פאר אזעלכע פארגרעבטע‬ ‫דערהויבענע שמחה פון יום כיפור‬ ‫– מען ַנארט זיך נישט‬ ‫מענטשן זיך צו באהעפטן דערצו און זיך פרייען דערמיט‪ .‬מיר‬ ‫זענען געוואוינט זיך צו פרייען ביי חתונות פון פלייש און פיש‪,‬‬ ‫שמערל דרייט זיך ארום מיט אן איינגעהאלטענע התרגשות‬ ‫דער חידוש וואס ליגט דא אין דעם דאזיגן יסוד פון שפת אמת‬ ‫ברייטע סעודות מיט מוזיק – וואו דער גוף איז‬ ‫ּפארעט זיך מיט די פיבערהאפטיגע הכנות‬ ‫בשעת ווען ער ָ‬ ‫דארט דער הויפט מחותן! מיר פארשטייען‬ ‫צום גרויסארטיגן 'יום שכולו תורה'‪ .‬ער צוזאמען מיטן‬ ‫נישט אז עס איז פארהאן נאך אסאך א‬ ‫פון איין זייט יום כיפור איז אזוי הויך און הויך און‬ ‫גרעסערע שמחה – וועלכע באשטייט נישט‬ ‫גאנצן שטאב פון עסקנים זענען איינגעשפאנט און געבן זיך‬ ‫אפגעשיידט‪ .‬פון צווייטן זייט‪ :‬אט דער הויכער ביטול‬ ‫פון קיין חלה און פיש‪...‬‬ ‫אפ מיט יעדן איינציגסטן דעטאל‪ .‬זיי גרייטן אן דעם זאל‪,‬‬ ‫די טישן‪ ,‬בענקלעך‪ ,‬די עירקאנדישאן‪ ,‬די ספרים וועלכע‬ ‫האט דייקא שייכות מיט א געשמאקע סעודה‬ ‫אט דער מציאות שאפט א צוריסנקייט‪ .‬פון‬ ‫וועלן געלערנט ווערן‪ ,‬און אלץ וואס אידן דארפן האבן כדי‬ ‫איין זייט‪ ,‬דארפן מיר אנקומען צו א מצב פון‬ ‫זיך גענצליך אפצורייסן פון דער טומל פון דער וועלט און‬ ‫'עולם הבא'‪ .‬א דערהויבנקייט און א גענצליכע‬ ‫איינזינקען פאר שעות אויף שעות אין די הייליגע תורה‪.‬‬ ‫דביקות אינעם אויבערשטן – וועלכע מישט זיך נישט‬ ‫איז‪ ,‬אז דאס נעמט צוזאם ביידע עקן‪ .‬פון איין זייט זאגט דא‬ ‫אויס מיט קיין שום אנדערע סארט שמחה און גופניות'דיגע‬ ‫ווי ערשטוינט איז שמערל געווארן אנקומענדיג צום זאל‪.‬‬ ‫דער 'שפת אמת'‪ ,‬אז יום כיפור איז אזוי הויך און אפגעשיידט‪,‬‬ ‫הנאה‪ .‬פון צווייטן זייט‪ ,‬ביז דערווייל געפונען מיר זיך אין‬ ‫ספאנטאן האט ער זיך געהערט שרייען‪" :‬וואס איז דאס?"‪.‬‬ ‫אזוי הויך און הויך‪ .‬פון צווייטן זייט‪ :‬אט דער הויכער ביטול‬ ‫א גוף! וואס זאלן מיר טון? אז מיר זענען נאכנישט רייף צו‬ ‫פארנט פון זיינע אויגן האט זיך אנטפלעקט שאכטלעך‬ ‫האט דייקא שייכות מיט א געשמאקע סעודה‪ .‬וויאזוי שטעלט‬ ‫איבערלאזן דעם גוף און שוועבן אין די הימלען! און דערפאר‬ ‫פון מזונות און פרוכט‪ ,‬פארשידנארטיגע סאדעס און זיסע‬ ‫מען צוזאם אזעלכע צוויי פארקערטע זייטן? מיט די מדה‬ ‫דארפן מיר עסן ערב יום כיפור און מוצאי יום כיפור א סעודה‬ ‫געטראנקען‪ ,‬הייסע קאווע און טיי‪ ,‬און אלץ גוטס‪" ...‬וואס‬ ‫פון 'אמת'‪ :‬דורכדעם וואס מיר ווייסן דעם אמת‪ ,‬אז בלויז‬ ‫פון חלה און פיש – וועלכע איז טאקע אויסגעמישט מיט א‬ ‫האט דאס צוטון מיט א 'יום שכולו תורה'?! פארקערט‪ ,‬דאס‬ ‫א דערהויבענע דביקות ברענגט אן עכטע פרייליכקייט אין‬ ‫גשמיות'דיגע הנאה‪ ,‬און דוקא די דאזיגע סעודות באהעפטן‬ ‫איז דאך ממש דער גרעסטער קאנטראסט? אויב וויל מען‬ ‫הארץ‪ .‬פון צווייטן זייט‪ ,‬ווייסן מיר אויך דעם אמת וואו מיר‬ ‫אונז צו די דאזיגע דערהויבענע שמחה פון יום כיפור‪.‬‬ ‫אז מענטשן זאלן זיך אפרייסן און דערהייבן צו א וועלט פון‬ ‫שטייען! מיר נארן זיך נישט אז מיר זענען שוין אויסגעטון‬ ‫'דביקות' אינעם 'נותן התורה' – וואס דאס איז דאך טאקע דער‬ ‫דער 'שפת אמת' גייט נאך ווייטער‪ :‬פארוואס טאקע איז די‬ ‫פונעם גשמיות! מיר ווערן נאך נתפעל פון א גוטן מאכל! נאר‬ ‫גאנצער געדאנק פון א 'יום שכולו תורה' – פארוואס ברענגט‬ ‫דאזיגע שמחה פון יום כיפור אזוי ווייט פון אונז – אז מען‬ ‫מיר ווייסן אויך‪ ,‬אז מען בלייבט נישט שטעקן דארט‪ ,‬נאר דאס‬ ‫מען דאס אראפ מיט ראגעלעך און קאלא סאדע?"‪.‬‬ ‫"כי יוֹ ם ַה ִּכ ּפ ּו ִרים‬ ‫מוז זיך צוגרייטן דערצו פון ערב יום כיפור‪ִּ .‬‬ ‫איז בלויז די 'התחלה' – כדי אנצוקומען צום טיפערן באדייט‬ ‫ה ּוא ַה ִּב ּט ּול ֵאלָ יו יִ ְת ָּב ַר ְך לְ גַ ְמ ֵרי‪ְּ .‬כמוֹ ׁ ֶש ָא ְמר ּו ֲח ָכ ֵמינ ּו זִ ְכרוֹ נָ ם לִ ְב ָר ָכה‬ ‫א טאג פון א פרייליכע‬ ‫פון דעם טאג‪ ,‬וואס דארט איז מען דערהויבן העכער פון עסן‬ ‫ִ'מ ְקוֵה יִ שְׂ ָר ֵאל ה' ַמה ִמ ְקוֶה ְמ ַט ֵהר ָּכ ְך ַה ָּקדוֹ ׁש ָּבר ּו ְך ה ּוא ְמ ַט ֵהר ֶאת‬ ‫און טרינקען‪.‬‬ ‫יִ שְׂ ָר ֵאל'‪ּ ,‬ו ִמ ָּנ ּה ַמה ָט ֳה ַרת ַה ִּמ ְקוֶה ְּכ ׁ ֶש ִּנ ְכנַ ס ָּכל קוֹ ָמה ׁ ֶשל ָה ָא ָדם‬ ‫למעשה‪ ,‬גייען מיר ארויס פון דעם שטיקל 'שפת אמת' מיט דריי‬ ‫יסודות‪:‬‬ ‫יך ָּכל ָה ָא ָדם לְ ִה ְת ַּב ּ ֵטל ֵאלָ יו יִ ְת ָּב ַר ְך‪ּ .‬ו ְכ ׁ ֶש ּזוֹ ֶכה ָה ָא ָדם‬ ‫ְ‬ ‫ְּב ַמיִ ם‪ֵּ ,‬כן ָצ ִר ְ‬ ‫ַא ַחר ּ ְפ ִט ָירתוֹ לָ זֶ ה‪ִ ,‬מ ְת ַט ֵהר ַעל יְ ֵדי ַה ָּקדוֹ ׁש ָּבר ּוך ה ּוא ְּב ִמ ְקוֶה‪ּ ,‬ו ֵמ ֵעין‬ ‫'ביטול'‬ ‫ערשטנס‪ :‬יום כיפור איז א טאג פון 'ביטול' און 'דביקות'! א‬ ‫זֶ ה יֵ ׁש ְּביוֹ ם ַה ִּכ ּפ ּו ִרים ַּכ ִּנזְ ָּכר לְ ֵעיל"‪ .‬יום כיפור איז א טאג וואס‬ ‫דער פסוק זאגט‪" :‬ועניתם את נפשותיכם בתשעה לחודש‬ ‫טאג פון 'עולם הבא'! א טאג וואס מענטשן וואס לעבן אויף‬ ‫דער גאנצער מענטש מיט זיין גאנצן געשטעל – גייט אריין‬ ‫בערב"‪ .‬און חז"ל לערנען ארויס פון דעם צוויי ענינים‪ :‬א‪.‬‬ ‫דער וועלט קענען זיך קוים אנכאפן אין אזא הייליגן טאג‪.‬‬ ‫אין א פלאץ וואס רופט זיך 'מקוה השם'‪ ,‬וואס דארט ווערט‬ ‫"האוכל ושותה בתשיעי מעלה עליו הכתוב כאילו התענה‬ ‫דער אויבערשטער אנטפלעקט זיך אויף א דערהויבענעם‬ ‫ער ממש נכלל אינעם אויבערשטן! און געווענליך איז דער‬ ‫תשיעי ועשירי" – דער וואס עסט ערב יום כיפור‪ ,‬איז‬ ‫אופן וואס דארט איז נישטא קיין שום‬ ‫מענטש נישט זוכה צו אזא סארט 'ביטול' אויף דער וועלט‪,‬‬ ‫גערעכנט כאילו מען פאסט די ביידע טעג‪ .‬ב‪ .‬יום כיפור דארף‬ ‫המשך אין עמוד ב‬ ‫גשמיות'דיגע מציאות‪.‬‬ ‫נאר בלויז אויף יענער וועלט נאך זיין 'הסתלקות'‪ .‬אבער‬ ‫מען צולייגן און 'מוסיף' זיין 'מחול על הקודש'‪.‬‬ ‫א‬ ‫שאלות ותשובות אין עבודת ה' מיט א חסיד'ישע בליק‬ ‫א קלארקייט אין לעבן‬ ‫שוואכקייט פון פאסטן‬ ‫איך ווער זייער שוואך פונעם תענית און איך בין פשוט נישט מצליח צו אינזין האבן קיין שום זאך; קען איך‬ ‫אויך האבן א שייכות מיט יום כיפור?‬ ‫שאלה‪:‬‬ ‫וואס איז פול מיט אור ה'‪ .‬ווי געזאגט‪' ,‬עצם' זעט זיך נישט אן‬ ‫רצון איז נאר זיך צו מתדבק זיין מיטן אויבערשטן און "באלעבן"‬ ‫נאר אויף די אלגעמיינע רצון צו לעבן‪ .‬טאקע דאס פאסירט ביי א‬ ‫זיין מציאות‪ ,‬און חלילה נישט לעבן קיין אלס א מציאות נפרדת‪.‬‬ ‫נסיון פון עבודה זרה‪ ,‬ווי די נשמה שפירט ווי מ'רייסט איר אוועק‬ ‫וויאזוי קומט א איד בכלל אן צו מצב פון 'חטא'? ווייל ער לעבט‬ ‫פון איר 'לעבן'‪ ,‬וויבאלד איר גאנצע מציאות איז 'מציאות ה' און‬ ‫איך בין בטבע א זייער שוואכער מענטש‪ ,‬אזוי אז ביי‬ ‫זיך ווי אן אייגענע מציאות‪ .‬ווען ער וואלט געלעבט אלס א חלק‬ ‫אן דעם אויבערשטן האט זי נישט קיין מציאות‪ .‬ערשט דעמאלטס‬ ‫א תענית — איבערהויפט יום הקדוש ווען מען פאסט‬ ‫פון מציאות ה'‪ ,‬וואלט ער דאך נאר געטון דעם רצון ה' – ווייל‬ ‫שווימט ארויף די 'עצם'‪ ,‬אין פארעם פון א לעבנ'ס ווילן וואס‬ ‫נאך לענגער — בין איך פשוט אן קיין כח‪ .‬מיין קאפ‬ ‫דאס איז זיין רצון‪ .‬יעדע חטא איז אייגנטליך פירוד און הסתר‪,‬‬ ‫טרייבט איר אויסצוגיין על קידוש ה'‪ ,‬ווייל נאר אזוי "בלייבט זי‬ ‫זעצט פון ווייטאג‪ ,‬און עס שטעלט זיך ארויס אז שוין‬ ‫ווי ס'שטייט "עוונותיכם היו מבדילים ביניכם לבין אלקיכם‬ ‫לעבן" – א לעבן פון חיות אלקית (זעה ווייטער אז 'עצם' זעט זיך אויך‬ ‫אינמיטן טאג פארבלייבט מיר נישט קיין קאפ און‬ ‫וחטאותיכם הסתירו פנים מכם"‪ .‬אבער אום יום כיפור ווען‬ ‫אן ביי 'אמונה')‪.‬‬ ‫הארץ פארן עבודת היום‪ .‬שוין אפגערעדט שפעטער‬ ‫ס'ווערט בטל אלע הסתרות‪ ,‬אלע פירודים‪ ,‬און דער איד איז מגלה‬ ‫אין טאג‪ ,‬ווען איך בין נישט מצליח צו אינזין האבן‬ ‫געוויס האט די נשמה 'כוחות' – דאס מיינט מען די כוחות השכל‬ ‫אז אלעס איז מציאות ה' און אז ער געהערט נאר דערצו – טוען‬ ‫אפילו איין ווארט פון גרויס שוואכקייט‪ .‬כ'האב שוין‬ ‫ווי זי קען זיך מתעמק זיין אין תורה און חכמה אלקית‪ ,‬אזוי אויך‬ ‫אלע עבירות אויטאמאטיש פארלירן זייער מציאות‪.‬‬ ‫מערערע מאל געהערט אז די עיקר עבודה איז די עצם‬ ‫כוחות פון 'געפילן' פון אהבה און יראה‪ ,‬און אזוי ווייטער‪ .‬אבער‬ ‫אזויווי צדיקים האבן געטייטשט‪" :‬לפני ה' – תטהרו"‪ .‬ווען א איד‬ ‫פאסטן‪ ,‬אבער למעשה שפיר איך זיך ווי א נאר אין‬ ‫דאס אלעס זענען נישט די 'עצם הנשמה'‪.‬‬ ‫שטייט פארן אויבערשטן‪ ,‬היות יום כיפור ווערט אים נתגלה‬ ‫מארק‪ .‬ווי גלייך יום כיפור איז געגעבן געווארן פאר‬ ‫דעם אור ה' און די חיבור וואס ער האט דערצו מיט די גרעסטע‬ ‫דער עיקר נעמט איבער‬ ‫שטערקערע מענטשן‪ ...‬און יעדעס יאר פרעג איך‬ ‫קלארקייט‪ ,‬פון דעם אליינס ווערט ער אפגערייניגט פון אלע‬ ‫פונדאסניי‪ :‬וויאזוי קען איך זיך מתחבר זיין צו יום‬ ‫דעם טפל‬ ‫עבירות און אלע כוחות הרע ווערן נתבטל‪ .‬וויל ס'שטעלט זיך‬ ‫ארויס אז אלעס איז מציאות ה'‪ ,‬און ווי ס'איז נישטא קיין מציאות‬ ‫הקדוש?‬ ‫אצינד קומען מיר צוריק צו וואס מיר האבן אנגעהויבן‪ ,‬אז די‬ ‫עיקר גילוי פון יום הקדוש איז דווקא פאר די 'עצם' הנשמה‪ ,‬און‬ ‫פון 'פירוד'‪.‬‬ ‫וואס איז די 'נשמה'?‬ ‫תשובה‪:‬‬ ‫פון דארט שפרייט זיך עס אויס צו די 'כוחות' הנשמה'‪.‬‬ ‫מ'דארף כאפן‪ ,‬אז די אויבנדערמאנטע גילוי פון אור ה' צו וואס‬ ‫די ענטפער אין קורצן איז‪ ,‬אז אייגנטליך פאדערט זיך נישט קיין‬ ‫ווי געזאגט‪ ,‬יום כיפור ווערט נתגלה אז ס'איז נישט געווען‬ ‫די נשמה איז זוכה אום יום כיפור‪ ,‬ווערט נתגלה דווקא צו די‬ ‫ספעציעלע כוונות אדער מחשבות פאר די עבודה פון יום הקדוש‪.‬‬ ‫קיין שום פגמים‪ ,‬קיין שום עבירות‪ ,‬ווייל די נשמה איז אלץ‬ ‫'עצם הנשמה'‪ ,‬און ערשט דערנאך דערגרייכט עס אויך די 'כוחות‬ ‫מ'קען עס טון אויך ווען מ'איז שטארק אפגעשוואכט‪ ,‬פארקערט גאר;‬ ‫אנגעקניפט מיט איר מקור – השי"ת‪ ,‬און ס'ווערט נתגלה אז ס'איז‬ ‫הנשמה'‪ ,‬אזויווי ס'וועט גלייך ווערן אויסגעשמועסט‪.‬‬ ‫צומאל איז דווקא די שוואכקייט א סיבה פארוואס מ'זאל זיך קענען‬ ‫נישטא קיין אנדערע מציאות אויסער ה' יתברך‪ .‬אלזא‪ ,‬וואו איז‬ ‫אבער צוערשט לאמיר פארשטיין‪ :‬וואס איז די חילוק צווישן 'עצם'‪,‬‬ ‫בעסער מתחבר דערצו‪.‬‬ ‫"יענע הייליגע מקום ווי ס'איז נישטא קיין פגמים"? די תירוץ‪ :‬די‬ ‫און 'כוחות'?‬ ‫אבער כדי דאס צו ריכטיג מסביר זיין‪ ,‬וועלן מיר דארפן אביסל‬ ‫'עצם'‪ ,‬ווי אויסגעשמועסט‪ .‬ווען די 'עצם' ווערט נתגלה‪ ,‬שטעלט‬ ‫מבשרי אחזה אלוק‪ :‬א מענטש קען פארשטיין‪ ,‬ווערן‬ ‫אריינגיין אין מהות פון יום הקדוש‪ ,‬און ערשט דערנאך וועט מען‬ ‫זיך ארויס אז א איד ווערט הייליג און ריין‪ ,‬ער איז איין שטיק‬ ‫איבערגענומען‪ ,‬נתפעל ווערן‪ ,‬האבן כשרונות גרייט‪ ,‬מצליח זיין‪,‬‬ ‫קענען ריכטיג פארשטיין די פשוט'ע ענטפער‪ ,‬בעז"ה‪.‬‬ ‫אור אלקי‪ .‬קיין שום פגם‪ ,‬אפגעזען ווי שרעקליך‪ ,‬קען נישט‬ ‫פוגם זיין אין אלקות‪ ,‬און דעריבער ווען מ'רעדט כלפי די 'עצם'‬ ‫אבער דאס איז נישט ער אליינס‪ .‬ער – פארשטייט‪ ,‬ער – שפירט‪,‬‬ ‫ער – ווערט נתפעל‪ ,‬ער – האט כשרונות אלעס איז 'כוחות הנפש'‪.‬‬ ‫מ'ווערט צוריק די אמת'ע‬ ‫הנשמה‪ ,‬האט דער מענטש קיינמאל נישט פוגם געווען‪ .‬דארט‬ ‫איז ער אינגנצן ריין‪ ,‬און זיין גאנצע ווילן איז נאר צו לעבן מיטן‬ ‫אבער וואס איז די 'נפש' אליינס? איר עצם עקזיסטענץ‪ .‬דאס אז זי‬ ‫לעבט – דאס איז איר אליינס‪ .‬ס'איז דארט נישטא קיין כשרונות‪,‬‬ ‫אייגענע מציאות‬ ‫אויבערשטן‪.‬‬ ‫געפילן אדער הצלחות‪ ,‬ס'איז דארט נאר דא בלויז 'לעבן' און‬ ‫וואס איז 'יום הקדוש'?‬ ‫אוודאי ווען ס'קומט צו 'כוחות הנשמה'‪ ,‬קענען ווערן געשאפן‬ ‫'אייגנטליכע עקזיסטענץ'‪ .‬אט די 'עצם' זעט זיך נאר אן אין איר‬ ‫ס'איז א טאג ווען ס'ווערט נתגלה די מציאות ה' – אזויווי ס'איז!‬ ‫פארשידענע פגמים ח"ו‪ .‬און דאן קומט די גילוי פון 'עצם הנשמה'‬ ‫ווילן צו 'לעבן'‪.‬‬ ‫א גאנץ יאר זענען דא פארשידענע הסתרות‪ ,‬אבער יום כיפור‬ ‫און ס'קומט אויך איבער אלע כוחות הנשמה‪ ,‬וויבאלד ווען די‬ ‫און דא קומט אריין א ריזיגע חילוק צווישן 'עצם' און 'כוחות'‪:‬‬ ‫ווערט נתגלה דער ריינער אמת‪ ,‬די איינציגסטע‪ ,‬אמת'ע מציאות‪,‬‬ ‫'עצם' טוט פולשטענדיג באלעבן דעם מציאות ה'‪ ,‬טוט זיך דער‬ ‫'עצם' טוישט זיך קיינמאל נישט‪ ,‬ס'בלייבט שטענדיג וואס ס'איז‪,‬‬ ‫די מציאות אז דער אויבערשטער איז דער א‪-‬ל יחיד ומיוחד‪ .‬און‬ ‫מענטש פשוט שעמען פון אלע מעשים וואס גייען אזוי אין‬ ‫דאקעגן 'כוחות' האלטן זיך אין איין טוישן‪ .‬ווען א קינד ווערט‬ ‫ווי נאר דאס ווערט נתגלה‪ ,‬טוען אלע הסתרות אויטאמאטיש‬ ‫קעגנזאץ מיטן רצון ה'‪ ,‬ער האט חרטה אויף אלע חטאים וואס‬ ‫געבוירן האט ער נאכנישט קיין שכל אדער געפילן‪,‬ער ענטוויקלט‬ ‫אוועקפאלן‪.‬‬ ‫האבן פוגם געווען זיינע כוחות הנשמה‪ ,‬און ער בעט זיך ביים‬ ‫עס שפעטער וויבאלד כוחות הנפש קענען זיך אלץ טוישן‪ .‬אבער‬ ‫ווער זעט און שפירט דעם גילוי? די נשמה‪ ,‬זייענדיג א חלק אלוק‬ ‫אויבערשטן אז זאל רחמנות האבן אויף אים און מתקן זיין אט די‬ ‫'לעבן' אליינס – דאס האט ער שוין ביים ערשטן אטעם‪ .‬און אפילו‬ ‫ממעל‪ .‬אין אמת'ן וואלט די נשמה שטענדיג געדארפט שפירן‬ ‫אלע 'כוחות'‪ .‬און געוויס‪ ,‬טוט דער דערבארעמדיגער באשעפער‬ ‫אין די שווערסטע יסורים‪ ,‬לעבט ער! מ'דארף אויפכאפן אז אין די‬ ‫דעם מציאות ה'‪ ,‬וויבאלד זי איז א חלק פון דעם מציאות‪ .‬אבער‬ ‫זיי אלע מתקן זיין‪.‬‬ ‫עצם 'לעבן' איז נישטא מער אדער ווייניגער‪ .‬מ'האט נאך קיינמאל‬ ‫במשכ'ן יאר‪ ,‬ווערט די נשמה ארומגעוויקלט מיט א גוף און א רייע‬ ‫אויף דעם איז מבואר אין ספרים הק' אז אום יום כיפור איז דא א‬ ‫נישט געהערט אז א מענטש לעבט נאר פופציג פראצענט‪ ...‬ס'איז‬ ‫פארגרעבטקייטן‪ ,‬אזוי אז ס'ווערט געשאפן א מצב ווי א איד קען‬ ‫גילוי פון 'אור הכתר'‪ ,‬מיינענדיג א גילוי פון 'עצם'; די העכסטע‪,‬‬ ‫דא טויטע אדער לעבעדיגע‪ ,‬נישט קיין האלב טויטע‪ .‬ווייל ווען‬ ‫מיינען אז ער איז א קליינע‪ ,‬אייגענע מציאות פאר זיך‪ .‬אבער ווען‬ ‫מערסט פנימיות'דיגע 'פינטל' פון די נשמה וואס ווערט נישט‬ ‫ס'קומט צו 'עצם'‪ ,‬איז נישטא און ס'קען נישט זיין קיין טוישונגען‪.‬‬ ‫ס'קומט יום כיפור‪ ,‬נעמט דער אויבערשטער אוועק די הסתרות‬ ‫נפגם‪ .‬און טאקע‪ ,‬מצד די גילוי פון 'כתר' און 'עצם' ווערט אויך‬ ‫ווי נאר מ'זעט שינויים אויף סיי וואס‪ ,‬ווייסט מען אז ס'איז נישט‬ ‫און ער איז זיך מגלה‪ ,‬א דאנק וואס די נשמה הייבט גלייך אן צו‬ ‫נמשך א גילוי פאר אלע אנדערע חלקי הנשמה‪.‬‬ ‫קיין חלק פון 'עצם'‪.‬‬ ‫שפירן אז זי נישט קיין אייגענע מציאות‪ ,‬נאר א חלק פון מציאות‬ ‫אויב ווילן מיר צוזאמנעמען דעם יסוד אין אייניגע ווערטער‪ ,‬איז דא‬ ‫פונעם משל צום נמשל‪ :‬ווער איז די נשמה 'אליינס'‪ ,‬איז ווער איז‬ ‫ה'‪ .‬זי דערהערט אז אלע הצלחות וואס זי האט געוואלט במשכ'ן‬ ‫דריי שטאפלען‪ :‬א‪ .‬יום כיפור ווערט דער אויבערשטער נתגלה‬ ‫נאר אירע 'כוחות'?‬ ‫יאר‪ ,‬בגשמיות און ברוחניות‪ ,‬האבן גארנישט מיט איר‪ .‬אויך די‬ ‫און אלע הסתרות ווערן בטל‪ .‬ב‪ .‬אלס תוצאה דערפון ווערט אויך‬ ‫די נשמה אליינס איז איר עצם זיין א חלק אלוק ממעל ממש! איר‬ ‫עבירות צו וואס זי איז געווארן צוגעצויגן‪ ,‬האבן גארנישט מיט‬ ‫די 'עצם הנשמה' נתגלה און דער איד הייבט אן צו באלעבן זיין‬ ‫עצם חיבור מיטן אויבערשטן‪ .‬די עצם עקזיסטענץ פון א מציאות‬ ‫איר‪ ,‬וויבאלד זי איז א חלק פון מציאות ה'‪ ,‬איר גאנצע לעבן און‬ ‫חסיד'יש גערעדט ‪ /‬המשך‬ ‫מיט א הקדמה פון א שטיקל חלה און פיש‪ ,‬ווען בשעת מעשה‬ ‫געוואלדיגע שמחה‪.‬‬ ‫צווייטנס‪ :‬דער סארט 'ביטול' ברענגט‬ ‫המשך פון עמוד א‬ ‫געדענקען מיר אז מיר ווילן אנקומען צו א טאטאלע דביקות‬ ‫דריטנס‪ :‬אפילו אינעם העכסטן און דערהויבנסטן טאג – מוז‬ ‫א געוואלדיגע שמחה! יום כיפור איז‬ ‫אינעם אויבערשטן אן קיין משהו 'גוף' אריינגעמישט – קומט‬ ‫מען אריינקומען דורכן גשמיות! ווייל דאס איז דער פלאץ‬ ‫א פרייליכער טאג! ווייל צו לעבן מיטן אויבערשטן איז די‬ ‫אריין דערין אונזער גאנצער מציאות פון אויבן ביז אונטן‬ ‫אוואו מיר געפונען זיך‪ ,‬און מיר דארפן האבן שייכות מיט‬ ‫פרייליכסטע זאך אויף דער וועלט! אויף יענע וועלט – וואו‬ ‫– אן קיין צוריסנקייט צווישן דעם גוף און נשמה‪ .‬און אויך‬ ‫אונזער מציאות וואו מיר שטייען! בלויז דאס גיבט אונז די‬ ‫מען איז 'איינס' מיטן אויבערשטן – דארף מען גארנישט טון‬ ‫שפעטער‪ ,‬נאכדעם וואס מיר קומען אן אהין – ברענגען מיר‬ ‫מעגליכקייט צו מאכן דערנאך דעם שפרונג – צו א העכערע‬ ‫כדי צו זיין פרייליך‪ .‬פארקערט‪ ,‬אלע פעולות וואס מען טוט‬ ‫עס אראפ מיט דער סעודה פון 'מוצאי יום כיפור'‪ .‬און אזוי‬ ‫יום כיפור'דיגע וועלט – אויף א גאר לייכטע און רואיגע‬ ‫דא אויף דער וועלט כדי זיך פרייליך צו מאכן – איז בלויז א‬ ‫איז דא א צוזאמענארבעט צווישן דעם גוף און נשמה‪.‬‬ ‫פארנעם‪ .‬ווען מיר גייען אריין אין דער שמחה פון 'דביקות' –‬ ‫גאר קליינע אפשפיגלונג וועלכע שעפט חיות פון די דאזיגע‬ ‫ב‬ ‫דאס חסיד'ישע לעבן‬ ‫נפש – כי תחטא?!‬ ‫דאס איז די עצם גילוי פון 'יום הקדוש'‪.‬‬ ‫אמת'ע מציאות – די מציאות ה'‪ .‬ג‪ .‬אט די 'עצם'‬ ‫לייכט אויך אויף די כוחות הנשמה‪ ,‬ווי נאר‬ ‫דעם פסוק אלס א שאלה‪.‬‬ ‫טראגנדיג אזא פארביטערט הארץ‪ ,‬צווישן‬ ‫ס'איז מיר גוט‪ ,‬איך‬ ‫מ'פארשטייט ווי ווייט זיי זענען פון די אמת'ע‬ ‫"ונפש"‪ ,‬האט זיך דער מגיד געוואונדערט מיט‬ ‫איין ליידן מיט די צווייטע‪ ,‬איז ער געווען איר‬ ‫איינציגסטע טרייסט‪.‬‬ ‫דארף פשוט נישט‬ ‫מציאות‪ ,‬מ'האט חרטה און מ'בעט רחמים אז זיי‬ ‫זאלן ווערן מתוקן‪.‬‬ ‫אויסטערלישע ווייטאג‪" ,‬כי תחטא?!"‬ ‫די אלמנה האט זיך איינגעקורטשעט אין א‬ ‫ווען דאס לעצטע ביסל בייגל האט זיך‬ ‫קיין עסן‬ ‫ס'פאדערט זיך נישט‬ ‫אויסגעלאזט אדער ווען די איינציגסטע‬ ‫ווינקל‪ ,‬וואו זי האט נישט אויפגעהערט צו‬ ‫וויינען און קלאגן‪ .‬דער הייליגער מגיד האט‬ ‫בענקל וואס זי האט פארמאגט האט זיך‬ ‫דאס איז די עומק פון די צום און עינויים פון יום‬ ‫הקדוש‪.‬‬ ‫קיין התבוננות צו‬ ‫אויסגעשריגן‪ ,‬אינגאנצן צוטרייסלט‪" :‬ונפש כי‬ ‫תחטא?!"‬ ‫אונטערגעבראכן‪ ,‬פלעגט זי זיך דערמאנען פון‬ ‫איר יחזקאל'ען‪ ,‬פון זיין זיסע שטימע וואס האט‬ ‫ווען א איד דארף עסן צום לעבן‪ ,‬פעלט‬ ‫אים אין 'עצם'‪ .‬די עצם‪ ,‬וואס איז 'לעבן' ווי‬ ‫לעבן 'זיך'‪...‬‬ ‫זיך געהערט בשעת'ן לערנען דעם "תומים"‪,‬‬ ‫געזאגט‪ ,‬אז אנגעוואנדן אין נאך א זאך וואס‬ ‫נאכן דאס האבן אויסגעשמועסט‪ ,‬קען מען‬ ‫וויאזוי קען דאס זיין? א נפש – א חלק אלוק‬ ‫און פון זיין אויסגערופענע יראת שמים‪.‬‬ ‫נאר דורכ'ן עס עסן און הנאה האבן דערפון‬ ‫פארשטיין אז די עבודה פון יום הקדוש איז‬ ‫ממעל?! תחטא – זאל גיין אנטקעגן דעם‬ ‫יעדעס מאל די וואונד פון איר אלמנות האט‬ ‫קען עס האבן א קיום‪ .‬הייסט אז ער האט נישט‬ ‫צו באלעבן אט די פשוט'ע מציאות אז מיר זענען‬ ‫אויבערשטן?!‬ ‫אידן! פאר אלע אנדערע עבודות און כוונות‪,‬‬ ‫זיך געעפנט און אנגעהויבן בלוטיגן פונדאסניי‪,‬‬ ‫קיין פולשטענדיגע 'עצם'‪ .‬נאר ווען א איד קען‬ ‫פלעגט זי לויפן צום חצר פון בית המדרש און‬ ‫אויסרופן‪ :‬איך האב אלעס אין זיך‪ ,‬איך דארף‬ ‫האבן מיר אונזער 'עצם' מציאות‪ ,‬וואס איז א‬ ‫צוגעלייגט איר אויער צו הערן ווי יחזקאל'ע‬ ‫גארנישט פונדרויסן‪ ,‬איך דארף נישט עסן‪,‬‬ ‫מציאות אלקית‪ .‬איך בין א איד‪ ,‬א חלק אלוק‬ ‫נישט ווייט פונעם גרויסן מגיד'ס היים‪ ,‬האט‬ ‫גיסט אויס זיין הארץ דורכאויס זיינע הייסע‬ ‫טרינקען אדער סיי וואס – לעבט ער ריכטיג די‬ ‫ממעל‪ .‬ס'דארף נישט קיין הסבר און קיין שום‬ ‫יחזקאל'ס נשמה אנגעהויבן צו ברענען ווי א‬ ‫'עצם הנשמה' וואס איז א חלק פון מציאות ה'‪,‬‬ ‫זאך קען נישט מסביר זיין אן 'עצם עקזיסטענץ'‪.‬‬ ‫תפילות צום אויבערשטן‪ .‬איר גייסט האט זיך‬ ‫פייער‪ ,‬אפברענענדיג אלע שלעכטס וואס האט‬ ‫און אויף דעם ארויף דארף ער גארנישט מער‪.‬‬ ‫הסברים‪ ,‬ערקלערונגען און געפילן באלאנגען‬ ‫פשוט אויפגעלעבט‪ ,‬און דערנאך פלעגט זי‬ ‫זיך אריינגעזעצט אין אים‪ .‬אויפאמאל האט ער‬ ‫ער איז אינגאנצן מושלם‪( .‬א משל דערפאר איז ווען‬ ‫שוין פאר די 'כוחות' הנשמה‪ .‬די 'עצם' הנשמה‬ ‫צוריקגיין צו איר אלטע‪ ,‬האלב‪-‬איינגעפאלענע‬ ‫אנגעהויבן זיך צו שפירן ווי א טיפש‪" .‬קען דען‬ ‫א מענטש מאכט א שמחה‪ ,‬וואס דעמאלטס טוט ער לפי ערך‬ ‫איז די אייגנטליכע פאקט אז איך לעב‪ ,‬איך בין‬ ‫היים‪.‬‬ ‫א חלק פון מציאות ה'; די אייגנטליכע פאקט אז‬ ‫זיין אז איך‪ ,‬יחזקאל‪ ,‬גייט אפלייקענען דעם‬ ‫שטארק באלעבן זיין 'עצם'‪ ,‬אויף א פארנעם אז ער שפירט‬ ‫זי האט געוואוינט אין מעזריטש‪ ,‬אן ארעמע‪,‬‬ ‫נישט קיין הונגער אדער דארשט‪ ,‬אד"ג)‪.‬‬ ‫ס'איז דא מציאות ה'‪.‬‬ ‫איין איינציגן באשעפער?"‬ ‫דערשלאגענע אלמנה‪ ,‬וועמענ'ס מזל האט איר‬ ‫ווי ס'ווערט געברענגט אין די קדמונים‪ ,‬אז יום‬ ‫א מעשה שהיה‪ :‬א מענטש האט זיך געטראפן‬ ‫"איך מוז אנטלויפן פון דא! איך מוז אנטלויפן‬ ‫נישט געשיינט אין קיין שום הינזיכט‪ ,‬אויסער‬ ‫כיפור באקומט מען חיות פון די עצם פאסטן‪ ,‬א‬ ‫אן קיין ספרים‪ ,‬אן קיין איד מיט וועמען‬ ‫פון דא! איך מוז אנטלויפן פון דא!" די‬ ‫איין זאך‪ :‬נחת‪ .‬זי האט געהאט איין באליבטער‬ ‫אויסצוטוישן א ווארט פון אמונה‪ ,‬און אפילו אן‬ ‫בחינה פון "לחיותם ברעב"‪ ,‬ווייל ווען מ'דארף‬ ‫מחשבה האט אפגעהילכט אין זיין מח‪,‬‬ ‫זון‪ ,‬יחזקאל'ע‪ ,‬וואס האט איר אריינגעברענגט‬ ‫נישט עסן‪ ,‬קומט די זעטיגקייט און חיות פון די‬ ‫קיין מעגליכקייט צו קענען טראכטן מחשבות‬ ‫ס'האט געדונערט‪ .‬ער האט געזוכט א וועג‬ ‫פרייד פון צופרי ביז ביינאכט‪ .‬ער איז געלעגן‬ ‫'עצם'‪ .‬דער מענטש ווערט זאט און ער געניסט‬ ‫פון תורה‪ .‬וואס האט ער געטון? ער האט‬ ‫ארויס; די טיר איז געווען אפן‪ ,‬און ער האט‬ ‫אין לערנען‪ ,‬אין עבודת ה'‪ ,‬און אלעם גוטן‪.‬‬ ‫פון זיך אליינס – פון זיין עצם מציאות אלס א‬ ‫אנגעהויבן אריינצוטראכטן אין זיינע עצם‬ ‫אריבערגעקלעטערט די הויכע מויער וואס איז‬ ‫געטליכער איד‪.‬‬ ‫'קיום'‪ :‬ווער בין איך? א מציאות אלקית‪ .‬דער‬ ‫געשטאנען דערונטער‪.‬‬ ‫ס'איז טאקע נישט קיין תענוג וואס מ'קען‬ ‫אויבערשטער איז מיר מחיה‪ ,‬מהווה‪ ,‬ער איז מיר‬ ‫ער איז געשטאנען הויעך‪ ,‬אויבן אויפן ברייטן‬ ‫שפירן‪ ,‬דאקעגן תענוגים וואס זענען באזירט‬ ‫משפיע‪ ,‬כ'בין איינס מיטן אויבערשטן‪ .‬השי"ת‬ ‫אויך ארעמע אלמנות קענען זוכה זיין צו די‬ ‫איז אלעס‪ ,‬אן אים איז גארנישט דא ער אז דער‬ ‫מויער‪ ,‬און ס'איז אים געווארן שווארץ פאר‬ ‫אויף "חסרונות וואס זענען געווארן ערפילט"‪,‬‬ ‫מצוה פון הכנסת אורחים‪ ,‬און נישט סתם‬ ‫איינציגסטער אמת'ער מציאות‪ ,‬און איך בין‬ ‫די אויגן‪ .‬די וואנט'ס הויכקייט פונדרויסן האט‬ ‫ווי למשל א הונגער וואס איז געווארן געזעטיגט‪,‬‬ ‫אבי‪ ,‬נאר גאר א ספעציעל הייליגער אורח‪ ,‬אן‬ ‫א דארשט וואס איז געווארן דערקוויקט – קען‬ ‫א חלק פון אים‪ .‬ער האט פשוט אנגעהויבן צו‬ ‫אים דערציטערט‪ ,‬און אונטן האבן די שיפע‬ ‫אורח פאר וועמען יעדער וואלט געצאלט זיינע‬ ‫מען שפירן‪ .‬ווייל א 'תענוג עצמי' קען מען‬ ‫באלעבן דעם מציאות ה' מיט א פשוט'ע‪ ,‬ריינע‬ ‫שטיינער אראפגעפירט צום תהום‪ .‬קיינער קען‬ ‫גאנצע פארמעגן אים צו קענען האלטן ביי זיך‬ ‫נישט שפירן‪ ,‬אבער ס'איז אסאך טיפער פון סיי‬ ‫אמונה‪.‬‬ ‫דא נישט ארויסקומען לעבעדיג‪...‬‬ ‫אין הויז‪ .‬אזוי איז די אלמנה געווארן די בעלת‬ ‫וועלכע געפיל אדער התפעלות‪ .‬איך האב כח‪,‬‬ ‫אין אלגעמיין טוט זיך די 'עצם' ספעציעל‬ ‫חאצקל האט באשלאסן ביי זיך‪ :‬איך שפרינג‪,‬‬ ‫אכסניא פונעם הייליגן 'בעל התניא' זי"ע‪.‬‬ ‫כ'האב נישט קיין כח‪ ,‬ס'איז מיר גוט מיט מיר‬ ‫ארויסברענגען מיטן כח פון 'אמונה'‪ .‬פונקט ווי‬ ‫זאל זיין וואס זאל זיין! אויב איך וועל בלייבן‬ ‫אליינס‪ ,‬ווייל פון מיין עצם עקזיסטענץ בין איך‬ ‫א מענטש שפירט און גלייבט אין זיינע אייגענע‬ ‫דער בעל התניא‪ ,‬וואס האט דעמאלטס‬ ‫לעבן‪ ,‬וועל איך גראד צולויפן אין בית המדרש‬ ‫מיטן אויבערשטן‪ .‬ס'פעלט מיר גארנישט‪.‬‬ ‫עקזיסטענץ און ער דארף נישט קיין 'כוחות‬ ‫געוויילט בצל קדשו פון זיין רבי‪ ,‬דער‬ ‫און תשובה טון אויף מיין שרעקליכע עבירה‪.‬‬ ‫מ'קען אנמערקן אז די עבודת היום איז אוודאי‬ ‫הנפש' אים דאס אויפצואווייזן‪ ,‬אזוי אויך א איד‬ ‫הייליגער מגיד זי"ע‪ ,‬האט נישט געדארפט מער‬ ‫און אויב איך וועל שטארבן‪ ,‬זאל מיין טויט זיין‬ ‫אויפצולייכטן די 'עצם' אין די 'כוחות' הנשמה‪,‬‬ ‫שפירט און גלייבט אינעם מציאות ה'‪ ,‬וויבאלד‬ ‫ווי אן אלט‪ -‬צעפאלענע דירה‪ .‬אין די אלמנה‬ ‫א כפרה פאר מיר‪ .‬אזוי וועל איך זוכה זיין צו‬ ‫אראפברענגען אט די מורא'דיגע פשיטות מיטן‬ ‫ס'איז א חלק פון אים‪ ,‬ער דארף נישט קיין‬ ‫האט נישט געדארפט קיין סאך אפרוימען אין‬ ‫זיך מוסר נפש זיין פארן אויבערשטנ'ס וועגן‪.‬‬ ‫אויבערשטן אויך אין אייגענע התבוננות'ן און‬ ‫הסברים דערפאר‪ .‬ס'צייגט אויף די 'עצם' פון‬ ‫איר ליידיגע שטוב‪ ,‬כדי אים צו אהערשטעלן א‬ ‫ער האט זיך צוגעגרייט מיט א ציטער‪,‬‬ ‫הרגשים‪ ,‬אבער דער עיקר עבודת היום – איז‬ ‫די נשמה‪ ,‬וואס ווי נאר זי שפירט איר אייגענע‬ ‫בעט ווי ער זאל קענען אפרוען זיינע הייליגע‬ ‫קיום – שפירט זי דעם מציאות ה'‪ ,‬און זי דארף‬ ‫"הנני מוכן ומזומן למות על קידוש ה'"‪ ,‬און‬ ‫גילוי 'עצם'‪.‬‬ ‫גוף‪ .‬געוויס האט די אלמנה אריינגעכאפט א‬ ‫גארנישט מער‪.‬‬ ‫ער האט אויפגעהויבן איין פוס גרייט זיך‬ ‫זעלטענע זכיה‪.‬‬ ‫אויף דעם איז מבואר אין ספרים הק' דער לשון‬ ‫אראפצושליידערן אין תהום אריין‪...‬‬ ‫הגמרא "עיצומו של יום מכפר" – ווייל ס'איז א‬ ‫ס'הערט זיך ווי א טיפע זאך‪ ,‬אבער אין אמת'ן‬ ‫איין טאג האט די אלמנה ענטפאנגען דעם בעל‬ ‫טאג פון גילוי ה'עצם'‪ .‬די עצמיות פון א איד‬ ‫פאדערט זיך בכלל נישט קיין התבוננות‬ ‫א מאכטפולע שטורעם‪-‬ווינט האט פלוצלינג‬ ‫התניא מיט ביטערע‪ ,‬יאמערליכע בכיות און‬ ‫וואס איז דבוק מיטן עצמיות פון אויבערשטן‪.‬‬ ‫דערפאר! ס'איז א פשוט'ע זאך‪ ,‬וואס קומט‬ ‫אנגעהויבן צו בלאזן פון הינטער אים‪.‬‬ ‫קולות‪ .‬צווישן פארשטיקטע ווערטער האט‬ ‫פון דיין אייגנטליכע מציאות‪ .‬ווען ס'קומט יום‬ ‫און ווי מבואר באריכות‪ ,‬ברענגט דאס כפרה‪,‬‬ ‫דער יונגער צדיק באוויזן ארויסצוקוועטשן‬ ‫ווייל ווען א איד איז מגלה אז זיין גאנצע מציאות‬ ‫הקדוש און ס'ווערט נתגלה דיין 'עצם'‪ ,‬שפירסטו‬ ‫די שוידערליכע בשורה‪ ,‬אז א רוח שטות איז‬ ‫איז אלוקות און אז ער איז כל‪-‬כולו מקושר מיטן‬ ‫פשוט דיין מציאות אלקית‪ .‬פארשטייסט אז‬ ‫די אלמנה איז געזעצן איינגעבויגן איבער אירע‬ ‫אריין אין איר טייערער יחזקאל'ע‪ ,‬ער איז‬ ‫אויבערשטן‪ ,‬פארשטייט ער אויטאמאטיש אז‬ ‫ס'איז נישטא גארנישט אויסער מציאות ה'‪.‬‬ ‫'תחינות'‪ .‬א יארצייט‪-‬ליכט האט געפינקלט אין‬ ‫אנטלאפן צו א תיפלה כדי זיך צו שמד'ן‪ ...‬ה'‬ ‫עבירות זענען נישט 'זיין' מציאות און ער האט‬ ‫קענסט עס באלעבן מיט די גרעסטע פשיטות –‬ ‫די פינסטערניש‪ ,‬ווארפנדיג שאטנס וואס האבן‬ ‫ישמרנו‪ .‬נישט מער און נישט ווייניגער‪.‬‬ ‫אמת'דיג חרטה אויף זיי‪ .‬טאקע דערויף האט‬ ‫פונקט ווי באלעבסט דיין אייגענע עקזיסטענץ מיט‬ ‫געענדלט צו די צורה פון איר פארשטארבענער‬ ‫רבי עקיבא געזאגט‪" :‬לפני מי אתם מיטהרין ומי‬ ‫די גרעסטע פשיטות‪.‬‬ ‫דער בעל התניא האט גלייך געמוטיגט די‬ ‫מטהר אתכם – אביכם שבשמים"‪ ,‬די גילוי אז‬ ‫מאן‪ ,‬ווי גלייך צו פארשטערקערן איר פיין‪ .‬זי‬ ‫די התבוננות האט א מורא'דיגע זיסקייט‪ ,‬מער‬ ‫אלמנה‪" :‬גייט שנעל צום הייליגן מגיד‪,‬‬ ‫איר זענט קינדער פון אויבערשטן און מקושר‬ ‫איז געווען עטוואס געשטארקט זעענדיג די‬ ‫ווי סיי וועלכע אנדערע מחשבה אדער עבודה‪ .‬א‬ ‫דערציילט אים די אומגליק וואס האט אייך‬ ‫מיט אים‪ ,‬דאס איז אייך מטהר‪.‬‬ ‫חרדת קודש וואס האט אינגאנצן דורכגענומען‬ ‫זיסקייט פון גארנישט‪ ...‬פון די עצם זאך אז איך‬ ‫באטראפן"‪.‬‬ ‫זאלן מיר זוכה זיין צו אן עצם'דיגע יום כיפור!‬ ‫בין א איד און אז א איד לעבט מיטן אויבערשטן‪.‬‬ ‫דעם מגיד ווי נאר ער האט געהערט איר‬ ‫בשורה‪ ,‬אבער פארט האט זי נאך אלץ‬ ‫ארויסגעקוקט אויף א ישועה‪.‬‬ ‫אינעם מגיד'ס הויז האט געהערשט א פחד און‬ ‫פונקען ‪ /‬קורצע יסודות פון תלמידי הבעש"ט זי"ע‬ ‫און פלוצלונג‪ ,‬א מעכטיגע זעץ האט זיך‬ ‫א ציטער‪ ,‬גרעניצלאזע צער און אן א שיעור‬ ‫געהערט פונדרויסן‪.‬‬ ‫פארביטערטקייט‪ .‬דער הייליגער מגיד האט‬ ‫'עד שיעיד עליו יודע תעלומות' א יוד האט אינעווייניג‬ ‫די אלמנה איז דערציטערט געווארן‪ .‬ארויס‬ ‫באטראכטן וואס ס'האט פאסירט‪.‬‬ ‫זיך אויפגעשטעלט פון זיין בענקל ווי נאר ער‬ ‫אין זיך הרהורי תשובה‪ ,‬וואס אפילו ער אליינס ווייסט‬ ‫באגעגענדיג איר צוריקגעפלוגענער זין‬ ‫האט געהערט די אלמנה'ס געשיכטע‪ ,‬ער האט‬ ‫אנגעהויבן צו גיין אהין און צוריק מיט טיפע‬ ‫נישט דערפון‪ ,‬נאר דער יודע תעלומות ווייסט אז ער‬ ‫וועלכער האט זיך אויפגעשטעלט און‬ ‫מחשבות‪ ,‬בשעת ער האט נישט אויפגעהערט‬ ‫הרה"ק ה'שפת אמת' זי"ע (שובה‪ ,‬תרל"ח)‬ ‫האט תשובה געטון‪.‬‬ ‫אריינגעפאלן אין אירע הענט‪ ,‬וויינענדיג מיט‬ ‫איבערצו'חזר'ן די ווערטער פון זוהר הקדוש‬ ‫הייסע בכיות‪" ,‬מאמע‪ ,‬כ'בין צוריקגעקומען"‪.‬‬ ‫אויפן פסוק "ונפש כי תחטא"‪ ,‬וואס טייטשט‬ ‫ג‬ ‫מושגים פון יום טוב‪ ,‬אראפגעברענגט אין פשוט'ע ווערטער‬ ‫בקצרה ובפשטות‬ ‫⋅ עיצומו של יום מכפר ⋅‬ ‫⋅ מהות פון יום הקדוש ⋅‬ ‫'יחידה' – וואס מיינט דאס?‬ ‫אין 'חדר יחוד' מיטן‬ ‫די ספעציעלע חידוש פון יום כיפור איז‪ ,‬אז "עיצומו של יום מכפר"‪ .‬די מחלוקת איז נאר אויב אין צוגאב דארף‬ ‫מען תשובה טון צי נישט‪ ,‬אבער דאס זענען אלע מודה אז די כח פון 'כפרה' ליגט אין דעם עצם טאג אליינס‪ .‬וואס‬ ‫אויבערשטן‬ ‫איז פשט דערפון? וואספארא כח האט "עיצומו של יום"‪ ,‬ביז אז ס'קען מכפר זיין אויף אלע עבירות?‬ ‫דאס אז יום כיפור איז א זמן פון 'כפרת עוונות'‪ ,‬איז באמת נאר איינס‬ ‫די נקודה ווערט אויסגעשמועסט אין ספרים הקדושים‪ ,‬און מ'קען עס זען בחוש; נעמליך‪ ,‬אז יעדער איד וויל‬ ‫פון די ענינים פון יום כיפור‪ .‬די אמת'ע 'מהות' און תכלית פון דעם‬ ‫באמת זיין נאנט צום אויבערשטן‪ .‬און אפילו אויב ער וויל נאכנישט‪ ,‬וויל ער כאטש וועלן‪ .‬אבער סתם אזוי איז‬ ‫הייליגן טאג‪ ,‬איז דאס אריינגיין אין קודש הקדשים‪ .‬כאטש נאר דער‬ ‫נישטא קיין איד‪ ,‬אפילו דער ווייטסטער איד‪ ,‬וואס שפירט נישט טיף אין זיך אז האבן א קירבה צום אויבערשטן‬ ‫כהן גדול איז בפועל אריינגעגאנגען אין קודש הקדשים‪ ,‬אבער די‬ ‫וואלט געווען די בעסטע זאך פאר אים‪ .‬פון וואו נעמט זיך אזא געפיל?‬ ‫פנימיות'דיגע באדייט דערפון דארף זיך אויסשפילן אין יעדע אידיש‬ ‫הארץ‪ .‬אין דעם טאג גייט יעדער איד אריין אינעם 'חדר היחוד' צווישן‬ ‫ס'קומט פון דעם ווייל יעדער איד האט א מורא'דיג טיפע פלאץ ביי זיך אין נפש‪ ,‬וואס איז הונדערט פראצענט‬ ‫כלל ישראל און זייער טאטע אין הימל‪ ,‬דארט וואו די כרובים ברענגען‬ ‫אנגעבונדן צום אויבערשטן‪ ,‬מיט א קשר וואס איז נישט אפהענגיג אין קיין שום תנאים אדער אומשטענדן‪ .‬אויף‬ ‫ארויס די אהבה פון השי"ת צו אידישע קינדער‪ ,‬און דער אויבערשטער‬ ‫דעם ארויף האט א איד שטענדיג א געוויסע אינערליכע געפיל אז די אמת'ע גליק – געפונט זיך ביים אויבערשטן‪,‬‬ ‫קוקט אויפן איד און דער איד קוקט צוריק אויפן אויבערשטן‪ ,‬מיט א‬ ‫און ערשט ווען ער זיין נאנט מיט אים וועט אים זיין עכט גוט‪.‬‬ ‫ליבשאפט און קשר וואס איז נישט אנגעוואנדן אין קיין שום זאך‪.‬‬ ‫אין די ספרים הקדושים ווערט דאס איינגעטיילט אין פינף דרגות‪ :‬נפש‪ ,‬רוח‪ ,‬נשמה‪ ,‬חיה‪ ,‬יחידה‪ .‬די דרגות פון‬ ‫דאס איז דער עיקר עבודה פון יום כיפור‪ :‬א איד זאל זיצן און זיך פשוט‬ ‫'נפש רוח ונשמה' זענען די שטאפל אין וואס א איד קען לעבן דורכאויס די געווענליכע צייטן פון יאר‪ .‬ס'איז א‬ ‫מתענג זיין ביים טראכטן פון אויבערשטן‪ ,‬איך בין נאנט צו דיר און דו‬ ‫מצב ווי דער איד שטייט נאך אזוי ווי פונדרויסן‪ ,‬ער האט ליב דעם אויבערשטן און וויל זיך מתקרב זיין צו אים‪.‬‬ ‫ביסט נאנט צו מיר‪ ,‬איך האב דיר ליב און דו האסט מיר ליב‪ ,‬איך קוק‬ ‫און ווילאנג א איד שטייט ביי דעם שטאפל‪ ,‬איז ער געוויס אומשטאנד אפטמאל אראפצופאלן און פארגעסן די‬ ‫אויף דיר און דו קוקסט אויף מיר‪ .‬און פארוואס האסטו מיר ליב? קיין שום‬ ‫קשר וואס ער האט מיטן אויבערשטן‪ .‬אבער טיפער אין א איד'ס נפש געפינט זיך די דרגה פון 'חיה' און 'יחידה'‪,‬‬ ‫ספעציעלע סיבה‪ ,‬פשוט ווייל איך בין א חלק אלוק ממעל און מ'דארף נישט‬ ‫וואס זיי זענען די סאמע טיפסטע נקודה פון א איד‪ ,‬וואס דארט זענען מיר שטענדיג 'אינעווייניג'‪ ,‬מיר זענען‬ ‫קיין אנדערע טעם אויסער דעם‪ .‬און פארוואס האב איך דיר ליב? ממש‬ ‫דארט א ממש חלק פונעם אויבערשטנ'ס מציאות‪ ,‬און אין דעם פלאץ איז פשוט נישט שייך פאר א איד צו‬ ‫צוליב די זעלבע סיבה‪.‬‬ ‫באקומען א פגם און אראפפאלן דערפון‪ .‬ס'איז אן אויסטערליש טיפע ארט אין אונזער נפש וואס ווערט נתגלה‬ ‫ביי אידן דווקא אין צייטן פון מסירות נפש‪ ,‬אזוי אז אפילו א קל שבקלים‪ ,‬אויב מ'וועט אים פארגעשלאגן זיך צו‬ ‫עס זענען דא אידן וואס זענען עוסק בתורה ומצוות כדי דאס זאל זיי‬ ‫אינגאנצן אפרייסן פון אויבערשטן חלילה‪ ,‬וועט זיך אט די טיפע נקודה אויפפלאקערן אין אים און ער וועט זיך‬ ‫דערנענטערן צום אויבערשטן‪ .‬אבער ס'איז דא א צווייטער איד‪ ,‬וואס‬ ‫ענדערש אויסקלויבן אריינצוגיין אין פייער‪ ,‬ווי איידער לעבן אפגעריסן פון אויבערשטן‪.‬‬ ‫שפירט שוין ווי נאנט ער איז צום אויבערשטן און אויף דעם ארויף‬ ‫איז ער מקיים תורה ומצוות – פשוט כדי צו באלעבן אט די קשר‪.‬‬ ‫און דאס איז די אייגנארטיגע 'מהות' פון יום כיפור‪ .‬ס'איז 'דער טאג' ווען אט די טיפע‪ ,‬אינערליכע ארט אנטפלעקט זיך ביי‬ ‫אייגנטליך איז דאס די דרגה וואס א איד דארף שטרעבן אנצוקומען‪,‬‬ ‫יעדן איד‪ .‬צוליב דעם זענען דא פינף תפילות במשך יום כיפור‪ ,‬אנטקעגן די פינף מדריגות הנפש וואס ווערן אלע נתגלה‬ ‫אזוי ווי דער הייליגער רבי שלמה קארלינער זי"ע האט געזאגט‪" :‬פאר‬ ‫אין דעם טאג‪ .‬דעריבער איז "עיצומו של יום מכפר"‪ ,‬ווייל אלע ירידות און עבירות זענען נאר שייך ווילאנג דער איד‬ ‫א איד קען צוקומען צו די מדריגה פון שמחה של מצוה‪ ,‬דארף ער‬ ‫שטייט נאך 'אינדרויסן'‪ ,‬אלס אן אייגענע מציאות‪ ,‬אבער ווי נאר ער איז 'אינעווייניג'‪ ,‬אינגאנצן דבוק אין אויבערשטן –‬ ‫קענען שפירן א שמחה מיט דאס אליינס אז ער איז א איד"‪ .‬און טאקע‬ ‫דארט קען קיין שום פגם אדער עבירה נישט האבן קיין אחיזה‪ ,‬און ער ווערט דארט אפגערייניגט פון אלעס‪.‬‬ ‫דאס באקומט מען יום כיפור‪ ,‬ווען די טיפע אמת וואס ליגט אין די קשר‬ ‫יעדער טאטע קען דאס פארשטיין‪ ,‬ווען ס'האנדלט זיך מיט זיינע אייגענע קינדער‪ .‬יעדער מענטש האט טייל‬ ‫צווישן א איד מיטן אויבערשטן שיינט ארויס מיטן פולסטן קראפט‪,‬‬ ‫קינדער וואס זענען מער מצליח און אנדערע וואס זענען ווייניגער‪ ,‬און געווענליך וועט דער טאטע זען די מעלות‬ ‫אויף א פארנעם אז א גאנץ יאר און א גאנץ לעבן שעפט מען כוחות‬ ‫פון זיינע קינדער און ס'וועט אוודאי פארנעמען א וויכטיגע פלאץ ביי אים‪ .‬אבער שטעלט זיך פאר ווען איין‬ ‫דערפון‪.‬‬ ‫טאג וואלט אן ארגאניזאציע צוגעקומען צום טאטן‪ ,‬און אים פארגעשלאגן אוועקצוגעבן איינס פון זיינע קינדער‬ ‫פאר משפחות וואס קענען נישט האבן קיין קינדער‪ ...‬די ערשטע רעאקציע פון יעדער טאטע וואלט געווען א‬ ‫היסטערישע "ניין! כ'וועל קיינמאל מוותר זיין אויף קיין איינס פון מיינע קינדער!" קיין שום טאטע וואלט אין‬ ‫אזא פאל נישט אנגעהויבן צו מאכן חשבונות‪ ,‬געוואנדן אין וויפיל זיינע קינדער זענען מצליח‪ ,‬אויב ס'לוינט‬ ‫אים זיי אוועקצוגעבן אדער נישט‪ ...‬די ענטפער וועט ארויסקומען נאטורליך פון א טיפע פלאץ אין נפש‪ ,‬ווי דער‬ ‫⋅ תשובה ⋅‬ ‫תשובה מיט א לידל‬ ‫טאטע שפירט אז ער און זיין קינד זענען איין מציאות‪ ,‬און ווי נאר זיי זענען איין מציאות – מאכט מער נישט אויס‬ ‫אויב דאס קינד איז מצליח אדער נישט‪.‬‬ ‫מ'קען בכלל נישט פארגלייכן די תשובה פון יום כיפור‪ ,‬צו די תשובה‬ ‫פון א גאנץ יאר‪ .‬לאמיר נישט אריינגיין אין אלע חילוקים וואס ווערן‬ ‫געברענגט אין ספרים הקדושים צווישן די סארטן תשובה‪ ,‬אבער‬ ‫⋅ די פינף עינויים ⋅‬ ‫דער עיקר חילוק ליגט אין דאס וואס מיר זאגן‪" :‬על חטא שחטאנו‬ ‫אונז דערמאנען ווער מיר זענען‬ ‫לפניך"‪ .‬ווען א איד טוט תשובה יום כיפור‪ ,‬טוט ער עס מתוך א מצב‬ ‫פון "לפניך" – שטייענדיג ממש פארן אויבערשטן‪ .‬ס'איז א טאג פון‬ ‫די סאמע העכסטע דרגה פון קירבה און קשר‪ ,‬די העכסטע דרגה ווי‬ ‫אין ספרים הקדושים ווערט ערקלערט די פינף ענויים פון יום כיפור‪ ,‬ווייל אין דעם טאג זענען מיר אין א מצב‬ ‫א איד קען שטיין פארן אויבערשטן‪ ,‬און נאר מכח דעם זיך שטעלן‬ ‫ענליך צו וואס ס'זייט גיין לעתיד לבוא‪ ,‬וואו ס'וועט זיין "אין בו אכילה ולא שתיה אלא יושבים ומתענגים מזיו‬ ‫פארן אויבערשטן קען ער בעטן "טאטע‪ ,‬רייניג מיך אויס! דו זעסט דאך‬ ‫השכינה"‪ .‬אבער מ'קען פרעגן‪ :‬למעשה‪ ,‬שפירן מיר דאך נישט יעצט קיין תענוגים פון 'לעתיד לבוא'‪ ,‬אזוי ארום‪,‬‬ ‫מיינע אלע מכשולות און מיינע אלע פלעקן; כ'בעט דיר‪ ,‬וואש עס אפ‬ ‫ווען מיר עסן נישט און טרינקען נישט‪ ,‬ווערן מיר פשוט הונגעריג און דארשטיג און אויסגעמוטשעט‪?...‬‬ ‫פון מיר‪ .‬איך וויל זיין א גאנצע יאר נאר זיין דבוק אין דיר!"‬ ‫נאר מ'דארף כאפן די טיפערע באדייט‪ :‬די פינף ענויים קומען אונז דערמאנען אונזער פנימיות'דיגע מהות‪ ,‬וואס‬ ‫ווען מיר זאגן "ונסלח" יום כיפור ביינאכט‪ ,‬זאגט מען עס מיט געזאנג‪,‬‬ ‫איז געוויס די מהות פון 'לעתיד לבוא'‪ .‬א מהות ווי מיר זענען העכער אפילו פון די מלאכים און זענען דבוק צום‬ ‫מ'זינגט א ספעציעלע נוסח דערפאר‪ .‬די זעלבע איז מיט די "על‬ ‫אויבערשטן מיט די גרעסטע מאס דביקות‪ ,‬אין אזוי אויך זייער ווייט פון סיי וועלכע שייכות צו עסן‪ ,‬טרינקען‪,‬‬ ‫חטא'ס"‪ ,‬וואס מיר זאגן מיט א געוויסע לידל‪ .‬די טעם דערפון איז‪,‬‬ ‫אדער אנדערע גשמיות'דיגע זאכן‪.‬‬ ‫ווייל ס'איז פארהאן א סארט תשובה ווי דער זון טרעפט זיך אינדרויסן‬ ‫פונעם קעניג'ס פאלאץ‪ ,‬ער שטייט דארט מורא'דיג ווייט און ער בעט‬ ‫דאס איז די 'פינטל' פון די ענויים‪ :‬אז איינמאל א יאר זאלסטו זיך דערמאנען ווער מיר זענען באמת‪ .‬אז באמת‬ ‫זיין טאטן ער זאל אים צוריק אריינלאזן‪ .‬אבער ביי אונז‪ ,‬געפינען מיר‬ ‫האבן מיר קיין שום שייכות צו די אלע נידריגע גשמיות'דיגע זאכן‪ ,‬און דאס וואס מיר זענען פארנומען דערמיט‬ ‫זיך שוין אייגנטליך אינעם קעניג'ס פאלאץ! ס'איז א טאג וועמענ'ס גאנצע‬ ‫א גאנץ יאר איז נאר ווייל דער אויבערשטער האט גענומען אונזער געהויבענע 'מהות' – און כדי זיין רצון‬ ‫מהות איז קירבה און תענוג‪ ,‬פשוט פון גרויס קירבה הייבן מיר אן צו בעטן‬ ‫פון מאכן א דירה בתחתונים און אויפהייבן די גאנצע בריאה צו אים זאל ווערן אויסגעפירט – האט ער אונז‬ ‫אויף טהרה און תשובה‪ .‬אזויווי צוויי נאנטע חברים צווישן וועמען‬ ‫איינגעשטעלט פארשידענע תאוות און רצונות גשמיים‪ ,‬וואס אין אמת'ן אריין האבן נישט קיין שייכות מיט‬ ‫ס'האט זיך געבויעט א שטארקע קשר‪ ,‬און ווי נאר איינער האט א‬ ‫אונזער מהות‪.‬‬ ‫הארץ אדער א טענה אויפן צווייטן‪ ,‬וועט ער עס האלטן ביי זיך דווקא‬ ‫דאס איז די אנערקענונג וואס די אלע עינויים פון יום כיפור דארף אריינברענגען אין אונז‪ ,‬אזוי אז אפילו ווען‬ ‫ביז ס'וועט זיך אים מאכן א געלעגנהייט‪ ,‬ווען די ליבשאפט צווישן‬ ‫מיר וועלן האלטן נאכן תענית סוף טאג‪ ,‬וועלן מיר ווייטער געדענקען אז באמת זענען מיר אסאך העכער און מער‬ ‫זיי ווערט נתגלה‪ .‬דווקא דעמאלטס וועט ער אויפברענגען זיין טענה‪,‬‬ ‫דערהויבן פון די אלע דברים גשמיים‪ ,‬פשוט מיר געבן זיך אפ מיט די אלע זאכן נאר צוליב די 'שליחות אלקית' וואס‬ ‫זיך אנטשולדיגן און בעטן מחילה – אלעס מתוך א רצון צו וואס מער‬ ‫ליגט דערין‪ .‬אט די הכרה איז די ספעציעלע ייחוד וואס ווערט גע'פועל'ט אום יום כיפור‪ ,‬און טאקע דאס איז די‬ ‫פארבעסערן זייער קשר און אפמעקן סיי וועלכע שפור וואס קען עס‬ ‫אמת'ע טהרה און כפרה צו וואס מיר ווילן צוקומען‪.‬‬ ‫מעגליך פארשמוצן‪.‬‬ ‫אידישער הערצער ווארטן אויף אביסל ליכטיגקייט אין עבודת השי"ת‪ ,‬אבער מ'ווארט אויף אייער שותפות‬ ‫צו מנדב זיין א מאמר‪/‬אפטיילונג‪ ,‬אדער הפצה ביי אייך אין ביהמ"ד‪ ,‬אזוי אויך אויף אלע פרטים איבערן גליון רופט‬ ‫אין מאנסי‪ 347.452.3118 :‬וויליאמסבורג‪ 347.774.0850 :‬קרית יואל‪ 917.538.7491 :‬לעקוואיד‪845.274.4847 :‬‬ ‫אימעיל ‪ | DD0722531385@gmail.com‬תורם צו זיין אויטאמאטיש‪347-428-6483 :‬‬ ‫ד‬