gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

א חסידישע מלוה מלכה · A Chisidishe Melave Malka — האזינו - שבת תשובה (2026-09-14)

מוציא לאור: א חסידישע מלוה מלכה · A Chisidishe Melave Malka

שבוע: האזינו - שבת תשובה (2026-09-14)

א חסידישע מלוה מלכה · A Chisidishe Melave Malka — האזינו - שבת תשובה (2026-09-14)

פתח את ה-PDF הורדה

‫בעזהשי''ת‬ ‫א חסידישע מלוה מלכה‬ ‫מיט הרה''ח ר' אברהם צבי אונגער שליט''א‬ ‫סיפורי צדיקים מקוריים בטוב טעם ודעת‬ ‫גליון ק"מ ‪ /‬סיפורי צדיקים יארצייטן השבוע ‪ /‬פרשת האזינו ‪ -‬שובה ‪ /‬תשרי תשפ''ז‬ ‫זיי האבן אנגעהויבן רעדן צו איר‪ .‬צוביסלעך האט עס אנגעהויבן‬ ‫הרה"ק רבי אברהם המלאך זצ"ל‬ ‫אריינגיין אין אירע אויערן‪ .‬האט זי געזאגט‪ ,‬אז זי האט ב"ה א מאן‬ ‫אין שטוב‪ ,‬און ער זאל טון ווי ער פארשטייט‪.‬‬ ‫י"ב תשרי‬ ‫האט זי נאכגעשיקט ער זאל אהיימקומען פון בית המדרש‪ .‬ער איז‬ ‫הרה"ק רבי אברהם בן הרה"ק רבי דוב בער‪ ,‬דער גרויסער מגיד פון‬ ‫אהיימגעקומען‪ ,‬מען האט אים מציע געווען דעם שידוך‪ ,‬און עס‬ ‫מעזריטש זצ''ל‪ ,‬ער איז נסתלק געווארן יאר תקל"ז‪ .‬נאך בחייו האט‬ ‫האט אים געפאלן‪.‬‬ ‫מען אים גערופן 'דער מלאך'‪.‬‬ ‫גלייך האבן זיי געהייסן ברענגען א סופר און שוין שרייבן תנאים‪.‬‬ ‫מכניע זיין די מדות פאר השי"ת‬ ‫מזל טוב‪.‬‬ ‫דער מאור עינים ברענגט א טייטש פונעם מלאך סוף פרשת בשלח‬ ‫ווי מען האט אנגעהויבן שרייבן די תנאים‪ ,‬האבן די שלוחים‬ ‫אויפן פסוק‪' ,‬וכל קומה לפניך תשתחוה'‪ ,‬אז די מידות ווערן‬ ‫געזאגט‪ ,‬אז מען קען שרייבן אז דער מגיד איז זיך מתחייב מיט‬ ‫אנגערופן 'קומה שלימה'‪' .‬וכל קומה'‪ ,‬און אלע מידות‪' ,‬לפניך‬ ‫הוצאות החתונה‪ ,‬אזויווי רבי פייבוש וויל‪ ,‬אזוי איז ער מסכים‪ .‬אבער‬ ‫תשתחוה'‪ ,‬דארף מען מכניע זיין פאר עבודת השי"ת‪ ,‬און נישט פאר‬ ‫דער זמן הנישואין קען שוין נישט ווארטן‪.‬‬ ‫תאוות הבהמיות‪.‬‬ ‫אבער זיי האבן גע'טענה'ט‪ ,‬אז עס שטייט דאך אז א בתולה‬ ‫דער גרויסער מגיד הייסט מאכן דעם שידוך‬ ‫באקומט י"ב חודש‪ ,‬נאכדערצו אז עס איז זיי נאך קיינמאל נישט‬ ‫עס שטייט אין שבחי בעל שם טוב‪ ,‬וואס ער האט אליין געהערט‬ ‫בייגעפאלן אז זיי וועלן איר אזוי פרי חתונה מאכן‪ .‬זיי זענען‬ ‫פונעם מאור עינים‪ ,‬וואס האט געהערט פון די רביצין פונעם מלאך‪,‬‬ ‫נאכנישט גרייט‪.‬‬ ‫די שנור פונעם גרויסן מגיד‪ ,‬הרבנית גיטל ע"ה‪ ,‬אז ווען דער מלאך‬ ‫אבער אויף אלעם האבן זיי געזאגט אז זיי זענען נישט מקפיד‪,‬‬ ‫איז געווארן אן אלמן ל"ע‪ ,‬האט דער גרויסער מגיד גערופן צוויי פון‬ ‫אלעס וועט מען פארזארגן פאר זיי ביי זיי אין שטאט‪ ,‬אבער דעם‬ ‫די חשובי העיר‪ ,‬און זיי געזאגט‪" :‬איך בעט אייך‪ ,‬פארט צו די שטאט‬ ‫זמן החתונה קען מען בשום אופן נישט פארלענגערן‪ .‬נאר וואס‬ ‫קרעמניץ‪ ,‬און זעט משדך צו זיין מיין זון מיט די טאכטער פון רבי‬ ‫דען‪ ,‬זי מוז גלייך מיטקומען מיט זיי‪.‬‬ ‫פייבוש" [דער מחבר ספר משנת חכמים] "מען זאל זיי דא‬ ‫פארשטייט זיך אז מה' יצא הדבר‪ ,‬דער שידוך האט זיי געפאלן‪ ,‬און‬ ‫אהערברענגען‪ ,‬און דא חתונה האבן"‪.‬‬ ‫זיי האבן מסכים געווען‪.‬‬ ‫די צוויי חשובי העיר האבן אויסגעפירט וואס דער מגיד האט‬ ‫עס איז געבליבן‪ ,‬אז רבי פייבוש וועט צוליב ביטול תורה‪ ,‬בלייבן‬ ‫געבעטן‪ .‬זיי האבן צוגעגרייט א וואגן צוגעשפאנט צו צוויי גוטע‬ ‫אינדערהיים און נישט פארן אפילו אויף די חתונה‪ ,‬און די מאמע‬ ‫פערד‪ ,‬מיט בגדי כבוד ווי עס פאסט פארן רב פון קרעמניץ‪ .‬זיי‬ ‫מיט די כלה וועלן פארן‪.‬‬ ‫זענען אהינגעפארן‪ ,‬זיי זענען איינגעשטאנען אין אן אכסניא‪ ,‬זיי‬ ‫אגאנצן וועג איז געווען ביי איר א פלא‪ ,‬זי האט נישט געכאפט‬ ‫האבן זיך אפגערוהט‪ .‬נאכן דאווענען זענען זיי געגאנגען צום רב‪,‬‬ ‫פארוואס מען האט אזוי שנעל מסכים געווען‪ ,‬און אזוי אין‬ ‫הרה"ק רבי פייבוש זצ"ל‪ .‬ער איז געווען א געוואלדיגער מתמיד‪ ,‬ער‬ ‫איילעניש האט מען געמאכט דעם גאנצן שידוך‪ .‬ביז זיי זענען‬ ‫האט נישט עוסק געווען אין קיין שום עסק פרנסה‪ ,‬נאר כסדר‬ ‫אנגעקומען אין די שטאט ראוונא‪ ,‬וואו די גאנצע שטאט פון קליין‬ ‫געזעסן און געלערנט טאג און נאכט‪ .‬די רביצין איז געווען די עקרת‬ ‫ביז גרויס איז געקומען מקבל פנים זיין‪ .‬דעמאלס האט זי זיך‬ ‫הבית‪ ,‬זי האט אריינגעברענגט א שטיקל פרנסה‪ .‬ווען זיי זענען‬ ‫אביסל בארואיגט‪.‬‬ ‫אנגעקומען צו אים אין שטוב איז זי אהיימגעקומען פון בית הכנסת‬ ‫[זעט אויס זי האט אים געטראגן עסן]‪.‬‬ ‫שפעטער זענען זיי אנגעקומען קיין מעזריטש‪ ,‬דארט איז אויך‬ ‫געווען אזוי‪ ,‬די גאנצע שטאט איז אנטקעגנגעקומען‪ .‬צוליב דעם‬ ‫האט זי זיי געפרעגט פון וואו זיי קומען‪ .‬האבן זיי געענטפערט אז‬ ‫גרויסן עולם איז געווען א גרויס געדרענג‪ ,‬מען האט נישט געקענט‬ ‫זיי קומען פון מעזריטש‪ .‬האט זי געפרעגט וואס זיי טוען‪ ,‬פארוואס‬ ‫גיין שנעל‪ ,‬מען האט געדארפט גיין שטייט‪ .‬עס זענען געקומען‬ ‫זיי זענען געקומען‪ .‬האבן זיי דערציילט די גאנצע מעשה‪ ,‬אז דער‬ ‫אלע נשים און געגעבן שלום פאר די מחותן'סטע און פאר די כלה‪,‬‬ ‫גרויסער מגיד האט זיי געשיקט זיי זאלן אנטראגן איר טאכטער‬ ‫ביז זיי זענען אנגעקומען צום הויז פונעם גרויסן מגיד‪.‬‬ ‫חתונה צו האבן מיטן זון פונעם מגיד‪ ,‬וואס איז יעצט געווארן אן‬ ‫אלמן ל"ע‪.‬‬ ‫דער גרויסער מגיד מיטן זון דער מלאך‪ ,‬זענען ארויסגעגאנגען‬ ‫מקבל פנים זיין‪ .‬און די כלה מיט די מאמע‪ ,‬זענען געפארן צו זייער‬ ‫דאס איז געווען ממש ווי א געלעכטער ביי איר‪ .‬זי האט קיינמאל‬ ‫אכסניא‪.‬‬ ‫נישט געהערט פונעם גרויסן מגיד‪ ,‬און דאס מיידל איז אלט געווען‬ ‫צוועלף יאר‪ ,‬עס איז איר נאכנישט איינגעפאלן אפילו צו זוכן‬ ‫שידוכים פאר איר‪.‬‬ ‫א‬ ‫"יעצט איז שוין פארפאלן‪ ,‬עס איז שוין לאחר המעשה‪ ,‬אבער‬ ‫מען האט געפראוועט א חתונה‪ ,‬עס זענען געווען די שבעת ימי‬ ‫אזויפיל יא‪ ,‬ער וועט זיין דיין איידעם"‪.‬‬ ‫המשתה‪ ,‬און עס איז געווען א געוואלדיגע שמחה און נאך די חתונה‬ ‫פון די ברכה איז דער טשערנאבילער מגיד געבוירן געווארן‪ ,‬און ער‬ ‫איז די מאמע אהיימגעפארן‪.‬‬ ‫איז געווארן אן איידעם ביי רבי אהרן הגדול פון קארלין‪.‬‬ ‫שנות חיים יוסיפו לך‬ ‫בחייהם ובמותם לא נפרדו‬ ‫דער גרויסער מגיד האט זייער מקרב געווען די שנור‪ .‬דער מלאך‬ ‫עס ווערט דערציילט אין שבחי בעל שם טוב‪:‬‬ ‫איז געווען א געוואלדיגער פרוש‪ ,‬ממש אויסגעטון פון דער וועלט‪.‬‬ ‫דער הייליגער מאור עינים האט דערציילט‪ ,‬אמאל נאכן הסתלקות‬ ‫איינמאל האט די רביצין‪ ,‬דאס פרישע יונגע ווייבל‪ ,‬זיך גע'חלומ'ט‬ ‫פונעם מגיד‪ ,‬ווען דער מלאך איז געווען אין די שטאט אניפאלי [דער‬ ‫ווי זי גייט אריין אין א גרויסן‪ ,‬הערליכן טרקלין‪ ,‬און עס זיצן דארט‬ ‫גרויסער מגיד האט דאך געוואוינט סוף ימיו אין אניפאלי‪ ,‬און ער ליגט דארט‬ ‫סנהדרין‪ ,‬עלטערע אידן מיט א הדרת פנים‪ ,‬און זיי ווילן‬ ‫צוזאמען מיט רבי ר' זושא זצ''ל‪ ,‬און רבי דוד סופר זצ''ל]‪ ,‬איז דער מאור עינים‬ ‫אוועקנעמען איר מאן פון איר‪.‬‬ ‫געקומען צום מלאך‪ ,‬האט דער מאור עינים געפרעגט דעם מלאך‬ ‫האט זי אנגעהויבן שרייען מיט קולות פארשידענע טענות צום בית‬ ‫צי ער זעט זיך מיט זיין פאטער‪ ,‬דער גרויסער מגיד‪ .‬האט דער‬ ‫דין ‪ -‬און זי האט זיך אויפגעכאפט פונעם חלום‪ .‬זי האט גארנישט‬ ‫מלאך געענפערט אז יא‪ .‬האט דער מאור עינים געפרעגט‪" :‬בחלום‬ ‫דערציילט פאר קיינעם‪ .‬הגם זי איז געווען אין שטוב פון איר שווער‪,‬‬ ‫אדער בהקיץ?"‬ ‫דער גרויסער מגיד‪ ,‬האט זי גארנישט דערציילט‪.‬‬ ‫האט דער מלאך געענטפערט‪" :‬ער קומט צו מיר אין חלום‪ ,‬ער‬ ‫די צווייטע נאכט אודך‪ ,‬זי האט נאכאמאל גע'חלומ'ט דעם זעלבן‬ ‫רעדט צו מיר אין חלום‪ ,‬און נאכדעם וועק איך מיך אויף‪ ,‬און ער‬ ‫חלום‪ ,‬אבער זי האט עס ווייטער נישט דערציילט‪.‬‬ ‫איז ממשיך צו רעדן צו מיר בהקיץ"‪.‬‬ ‫די דריטע נאכט וואס זי האט דאס גע'חלומ'ט האט זי זיך אסאך‬ ‫האט דער מלאך דערציילט פארן מאור עינים א מעשה וואס האט‬ ‫איינגע'טענה'ט אין חלום‪ .‬צום סוף האט מען איר געזאגט‪ ,‬אז ווייל‬ ‫פאסירט מיט אים‪ :‬דא אין שטאט האט געוואוינט א גביר וואס‬ ‫זי האט אזעלכע גערעכטע טענות גיבט מען איר איר מאן פאר א‬ ‫פלעגט אים זייער מצער זיין‪ ,‬האט ער זיך באקלאגט פארן טאטן‪,‬‬ ‫מתנה‪ ,‬אויף צוועלף יאר‪.‬‬ ‫און דער מגיד האט געזאגט אז "איך וועל אים שיקן רופן"‪.‬‬ ‫דעם אנדערן טאג איז זי געקומען צום שווער‪ ,‬דער גרויסער מגיד‪,‬‬ ‫"טאטע‪ ,‬צו וואו וועסטו אים רופן?" האט דער מלאך געפרעגט‪.‬‬ ‫און ער האט איר גלייך באדאנקט פאר דעם‪ .‬און ווייל זי האט‬ ‫"צו מיין בית המדרש"‪ ,‬האט דער מגיד געענטפערט‪.‬‬ ‫געהאט אזעלכע גוטע טענות האט ער איר געבענטשט‪ ,‬אז ער זאל‬ ‫דער מגיד איז טאקע געקומען און זיך מגלה געווען צום משמש‪ ,‬ר'‬ ‫מאריך ימים זיין נאך צוועלף יאהר צוליב אירע ריכטיגע טענות‪ ,‬וכך‬ ‫פיליט ‪ -‬וועלכער האט זיך דעמאלס געפונען אויף א נסיעה אין‬ ‫הוה‪.‬‬ ‫לאנד פרייסן‪ ,‬זעכציג פרסאות פון אניפאלי ‪ -‬און פון דארט האט‬ ‫עטליכע יאר שפעטער איז דער גרויסער מגיד נסתלק געווארן‪.‬‬ ‫ער אים געשיקט רופן דעם גביר‪.‬‬ ‫אבער דער מגיד איז כסדר געקומען צו איר אין חלום הייסן וואס‬ ‫דער משמש ר' פיליט איז געקומען מיט קפיצת הדרך קיין אניפאלי‪,‬‬ ‫צו טון‪.‬‬ ‫און אנגעקלאפט ביים גביר אין שטוב‪ ,‬ער האט געשריגן אז ער זאל‬ ‫איינמאל אין א ליל שישי איז דער מגיד איר געקומען אין חלום און‬ ‫אים עפענען‪ .‬דער גביר האט באלד דערקענעט ר' פיליט'ס קול‪ ,‬און‬ ‫געזאגט‪" :‬זאג דיין מאן‪ ,‬אדער זאל ער טוישן זיין דירה און קומען‬ ‫ער האט זיך זייער געוואונדערט‪ :‬ווי קומט ר' פיליט אהער דא יעצט‪,‬‬ ‫אין דיין דירה‪ ,‬אדער זאל ער שטעלן זיין ספרים שאפע אין דיין‬ ‫ער איז דאך אוועקגעפארן א ווייטע נסיעה קיין פרייסן‪ .‬האט דער‬ ‫שטוב"‪.‬‬ ‫גביר געטראכט‪ ,‬אז אפשר איז ר' פיליט שוין צוריקגעקומען פון זיין‬ ‫צופרי האט זי עס דערציילט פאר דעם מאן‪ ,‬און ער האט זיך נישט‬ ‫נסיעה‪.‬‬ ‫וויסנדיג געמאכט דערפון‪" .‬פארוואס איז דער טאטע נישט‬ ‫דער גביר האט געעפנט זיין טיר און געגעבן שלום‪.‬‬ ‫געקומען צו מיר אליין?" האט ער געפרעגט‪ .‬בעוה"ר איז שפעטער‬ ‫רופט זיך ר' פיליט אן צום גביר‪" :‬יעצט איז נישט דא קיין צייט צו‬ ‫געשען א שריפה‪ ,‬און די שטוב מיט די ספרים האבן זיך פארברענט‪.‬‬ ‫פארברענגען‪ ,‬ווייל דער רבי" ‪ -‬דער גרויסער מגיד ‪" -‬רופט אייך"‪.‬‬ ‫להחיות נפש צדיק‬ ‫"וואס רעדסטו נארישקייטן"‪ ,‬ענפערט אים דער גביר צוריק‪" ,‬דער‬ ‫איך האב געהערט פון רבי'ן שליט''א‪ :‬דער מאור עינים איז געווען‬ ‫מגיד איז דאך שוין לאנג נסתלק געווארן!"‬ ‫ביי די חתונה פונעם מלאך‪ .‬אינמיטן די חתונה‪ ,‬ווען מ'האט‬ ‫"פונדעסטוועגן"‪ ,‬האט ר' פיליט געזאגט‪" ,‬דער רבי רופט אייך אין‬ ‫אויסגערפון דרשה געשאנק האט דער גרויסער מגיד אראפגעלייגט‬ ‫בית המדרש"‪.‬‬ ‫זיין קאפ‪ .‬מען האט פארשטאנען‪ ,‬אז וויבאלד ער האט נישט צו‬ ‫דער גביר האט נישט געהאט קיין ברירה‪ ,‬און צוזאמען מיט ר'‬ ‫געבן אויף דרשה געשאנק‪ ,‬האט דאס אים גורם געווען חלישות‬ ‫פיליט איז ער געגאנגען אין בית המדרש פונעם מלאך‪.‬‬ ‫הדעת‪.‬‬ ‫ווען דער גביר איז אריינגעקומען אין בית המדרש‪ ,‬האט ער געזען‬ ‫דער מאור עינים האט געהאט געלט ביי זיך‪ ,‬האט ער גענומען א‬ ‫דעם גרויסן מגיד זיצן אויבן אן ממש ווי בחייו‪.‬‬ ‫מטבע און עס אריינגעשטעקט אין די האנט פונעם גרויסן מגיד‪.‬‬ ‫אזויווי דער גרויסער מגיד האט דאס דערשפירט‪ ,‬האט ער‬ ‫דער גרויסער מגיד האט זיך אנגערופן צו דעם גביר‪" :‬דו מיינסט אז‬ ‫אויפגעהויבן זיין קאפ און געזאגט‪" :‬ווייל דו האסט געטון אזא‬ ‫איך בין נישט דא‪ ,‬וועגן דעם טוסטו וואס דו ווילסט?! איך וועל דיר‬ ‫הנאה פאר מיין נפש‪ ,‬געב איך דיר א ברכה‪ ,‬עס זאל געבוירן ווערן‬ ‫ווייזן אז איך זיץ נאך דא!"‬ ‫צו דיר א גרויסע נשמה‪ ,‬וואס קומט אראפ נאר איינמאל אין טויזנט‬ ‫א געוואלדיגער פחד איז באפאלן דעם גביר‪.‬‬ ‫יאר"‪.‬‬ ‫ער האט זיך אנגעהויבן פארענטפערן מיט פארשידענע תירוצים‬ ‫ווען רבי אהרן הגדול פון קארלין זצ''ל האט דאס געהערט‪ ,‬איז ער‬ ‫פארוואס ער איז מצער דעם מלאך‪ .‬אבער דער גרויסער מגיד האט‬ ‫צוגעגאנגען צום גרויסן מגיד און געזאגט‪" :‬רבי‪ ,‬איך האב שוין אזוי‬ ‫נישט געוואלט הערן פון גארנישט‪ .‬ער האט אים געזאגט‪" :‬גיי‬ ‫לאנג ארויסגעקוקט אויף די נשמה"‪ .‬האט דער מגיד געענטפערט‪:‬‬ ‫ב‬ ‫אוועק פון דא‪ ,‬גיי אוועק פון דא"‪.‬‬ ‫נאכמיטאג האט ער אויפגעהויבן זיין קאפ פון צווישן זיינע קניען‪,‬‬ ‫און צום משמש האט דער מגיד געזאגט‪" :‬פיליט‪ ,‬פיר אים אהיים"‪.‬‬ ‫און געזאגט‪" :‬אוי‪ ,‬איכה!"‬ ‫דער משמש האט אים אהיימגעפירט‪.‬‬ ‫ווי רבי איציקל האט דאס געזען האט ער געזאגט‪" :‬נישט אומזיסט‬ ‫באלד ווי דער גביר איז אהיימגעקומען צו זיך אין שטוב איז ער‬ ‫הייסט ער א מלאך"‪.‬‬ ‫געפאלן חלשות‪ .‬אין שטוב איז געווארן א געוואלדיגע געשריי‪ ,‬אלע‬ ‫*‬ ‫שכנים זענען געקומען צו לויפן‪ ,‬און קוים קוים האט מען אים‬ ‫אין מאמר מרדכי פון הרה"ק רבי מאטל סלאנימער זצ"ל‪ ,‬ווערט‬ ‫דערמונטערט‪ ,‬מיט גרויסע שוועריגקייטן‪.‬‬ ‫געברענגט א שטיקל הוספה אויף דעם‪ ,‬ער ברענגט אז דער מלאך‬ ‫נאכדעם ווי דער גביר איז געקומען צו זיך‪ ,‬האט מען אים געפרעגט‬ ‫איז געזעסן אזוי ביז מוצאי תשעה באב‪ ,‬און ער האט אויסגעפאסט‬ ‫וואס עס איז געשען‪ .‬האט ער דערציילט די גאנצע מעשה‪ ,‬אז דער‬ ‫אויף א שטיקל צוויבל מיט נאך עפעס א משהו‪ .‬דאס איז געווען‬ ‫מגיד האט אים געלאזט רופן‪ ,‬און אים פארגעהאלטן פארוואס ער‬ ‫זיין גאנצע אויספאסטן‪.‬‬ ‫איז מצער דעם מלאך‪.‬‬ ‫ברענגט דארט רבי מאטל סלאנימער‪ ,‬אז רבי איציקל ראדווילער‬ ‫אזויווי די מענטשן האבן געהערט וואס דער גביר דערציילט‪ ,‬זענען‬ ‫האט משיג געווען די כוונות וואס דער מלאך האט אינזין געהאט‬ ‫אלע באלד געגאנגען צום מלאך‪ .‬אזויווי דער מלאך האט דאס‬ ‫דעמאלס בשעת'ן עסן די צוויבל‪ .‬רבי איציקל איז אהיימגעגאנגען‬ ‫געזען‪ ,‬נאכפאר זיי האבען אנגעהויבן עפעס צו דערציילן האט זיך‬ ‫און אויך געגעסן א שטיקל צוויבעל‪ ,‬אינזין האבנדיג די זעלבע‬ ‫דער מלאך אנגערופען‪" :‬מן הסתם ווייל מיין טאטע האט געלאזט‬ ‫כוונות‪.‬‬ ‫רופן דעם גביר"‪.‬‬ ‫ביינאכט האט ער געזען אין חלום ווי א מלאך מאכט נאך אלע זיינע‬ ‫"פון וואו ווייסט דער רבי?" האבן די שכנים געפרעגט‪.‬‬ ‫תנועות‪ ,‬זיינע תנועות פון דאווענען און עסן‪ ,‬ער האט אים אזויווי‬ ‫האט ער געענטפערט‪" :‬וואס הייסט‪ ,‬דער טאטע האט מיר געזאגט‬ ‫אפגעלאכט‪.‬‬ ‫אז ער גייט אים רופן"‪.‬‬ ‫האט רבי איציקל אנגעהויבן שרייען אויף דעם מלאך‪" :‬מחוצף!"‬ ‫*‬ ‫האט דער מלאך געענטפערט‪" :‬פארוואס מאכסטו נאך דעם‬ ‫עס שטייט אין תפארת אדם‪ ,‬אז דער ערשטער טשארטקוב'ער‬ ‫מלאך?!"‬ ‫הרה''ק ר' דוד משה זצ"ל האט געזאגט‪ :‬פארוואס האט מען גערופן‬ ‫כי לא על הלחם לבדו יחיה!‬ ‫דעם זיידן 'מלאך'‪ ,‬א צדיק איז דאך העכער פון א מלאך‪ ,‬ווייל מיר‬ ‫נאך ברענגט רבי מאטל סלאנימער‪ ,‬אז אגאנצע טאג איז דער מלאך‬ ‫ווייסן דאך אז א מלאך איז אן עומד און א צדיק איז א הולך?‬ ‫געזעסן איבערגעדעקט מיטן טלית ביז זיינע קניען‪ ,‬און אזוי האט‬ ‫נאר‪ ,‬דער אמת איז אזוי‪ ,‬זיין נשמה איז העכער פון א מלאך און א‬ ‫ער עוסק געווען אין זיין עבודת הקודש‪ .‬פארנאכטס פלעגט מען‬ ‫שרף‪ ,‬נאר זיין גוף איז געווען מקודש און מזוכך אזויווי א מלאך‪.‬‬ ‫אים ברענגען עפעס צו עסן‪ .‬זיין עסן איז באשטאנען פון א שטיקל‬ ‫וסביביו נשערה מאוד‬ ‫טויבעלע [ערגעץ אנדערש שטייט אז ער האט געגעסן די הויט פון א טויב]‪.‬‬ ‫דאס איז געווען זיין גאנצע עסן‪.‬‬ ‫נאך האט דער טשארטקוב'ער דערציילט‪:‬‬ ‫האט דער רוזינער געזאגט‪ ,‬אז בדרך הטבע איז נישט מעגליך אז א‬ ‫די צוויי ברידער‪ ,‬דער הייליגער דגל און הרה"ק רבי ר' ברוכ'ל‬ ‫מענטש זאל לעבן פון אזא מין עסן‪.‬‬ ‫מעזיבוזער זצ"ל האבן געהערט אז די וועלט רעש'ט מיט זיין‬ ‫נאמען‪ ,‬און מען רופט אים 'מלאך'‪ ,‬זענען זיי געפארן צו אים‪.‬‬ ‫דער פאטער דער גרויסער מגיד‪ ,‬פלעגט אים אלץ פארהאלטן‪ ,‬אז‬ ‫דער וועג וואס ער פירט זיך איז א מסוכנ'דיגער‪.‬‬ ‫ווען זיי זענען אנגעקומען נאנט צום מלאך'ס שטוב‪ ,‬איז דער מלאך‬ ‫פונקט געשטאנען ביי די פענסטער און ארויסגעקוקט‪ .‬אזויווי די‬ ‫האט דער מלאך געענטפערט פארן טאטן‪" :‬דו ביסט א פליישיגער‬ ‫צוויי צדיקים האבן געזען זיין פנים איז געפאלן אויף זיי אזא פחד‪,‬‬ ‫טאטע‪"...‬‬ ‫אז זיי זענען אנטלאפן‪.‬‬ ‫נאכן הסתלקות פונעם מגיד איז ער ווייטער געקומען צום זון‪ ,‬דער‬ ‫בשעת'ן אנטלויפן האט רבי ר' ברוכ'ל פארלוירן איין שוך‪ ,‬און דער‬ ‫מלאך‪ ,‬און אים געזאגט‪" :‬יעצט בין איך שוין נישט קיין‬ ‫דגל האט פארלוירן א תהלים‪ ,‬פון דעם גרויסן פחד וואס איז‬ ‫גשמיות'דיגער טאטע‪ ,‬און יעצט זאג איך דיר אז דער וועג איז זייער‬ ‫געפאלן אויף זיי בשעת זיי האבן געקוקט אויף די צורה פונעם‬ ‫א מסוכנ'דיגער‪ ,‬און עס קען צוקומען ח"ו צו פארקורצן די יארן"‪.‬‬ ‫הייליגן מלאך‪.‬‬ ‫"ביסט דאך אבער 'געווען' א גשמיות'דיגער‪ ,‬פליישיגער טאטע‪"...‬‬ ‫אם הרב דומה למלאך ה' ‪ -‬ואם לאו‬ ‫[פארשטייט זיך אליינס אז ס'איז למעלה מהשגתינו די ווערטער]‬ ‫למעשה איז דער מלאך נפטר געווארן זייער יונג ל"ע‪ ,‬ביי די זעקס‬ ‫עס ווערט געברענגט אין בך יברך ישראל‪[ ,‬וואס דעם מחבר'ס מאמע‬ ‫און דרייסיג‪/‬זיבן און דרייסיג יאר‪.‬‬ ‫איז געווען א טאכטער פונעם הייליגן רוזינער זצ"ל]‪ ,‬אז הרה"ק רבי איציקל‬ ‫ראדווילער זצ"ל‪ ,‬דער זון פו רבי ר' מיכעלע זלאטשובער זצ"ל‪,‬‬ ‫מוציא מצה‪...‬‬ ‫האט אויך געהערט אז מען רופט אים 'מלאך'‪ ,‬און עס איז געווען‬ ‫עס איז באקאנט אז דער רוזינער זצ''ל האט אמאל געשמועסט‬ ‫ביי אים א געוואלדיגע פלא‪ ,‬אז א בשר ודם רופט מען מלאך‪ .‬איז‬ ‫וועגן די חומרות אום פסח‪ ,‬האט ער געזאגט‪" :‬א מלאך קען מאכן‬ ‫ער ספעציעל געפארן צו די שטאט כוואסטוב‪ ,‬וואו דער מלאך האט‬ ‫חומרות‪ ,‬אבער א מענטש וויאזוי קען ער מחמיר זיין?! דער זיידע‬ ‫געוואוינט‪ .‬עס איז געווען דעמאלס אין די ימי בין המצרים‪ ,‬און עס‬ ‫דער מלאך‪ ,‬איז געווען זייער א שטארקער מחמיר‪ .‬און מצות מצוה‬ ‫איז דאך דעמאלס א בחינה פון מוחין דקטנות‪ ,‬דעמאלס האט ער‬ ‫האט דער זיידע [דער גרויסער מגיד] גענומען ביים זון"‪ ,‬ווייל ער האט‬ ‫געוואלט זען דעם מלאך‪.‬‬ ‫געוואוסט אז ער איז זייער שטארק מחמיר‪.‬‬ ‫רבי איציקל איז אנגעקומען ערב תשעה באב נאכמיטאג‪ ,‬נאך די‬ ‫נאך האט דער רוזינער דערציילט‪ ,‬ווען ער האט גערעדט וועגן דאס‬ ‫סעודה‪ ,‬האט ער געזען ווי דער מלאך האט געלייגט זיין קאפ צווישן‬ ‫חשיבות פון די מצות ביים גרויסן מגיד‪ ,‬אז ווען דער מלאך האט‬ ‫זיינע קניען‪ ,‬און אזוי איז ער געזעסן ביז דעם אנדערן טאג‬ ‫זיך אריבערגעצויגן קיין כוואסטוב‪ ,‬פלעגט ער שיקן פארן טאטן‬ ‫נאכמיטאג‪ ,‬און א טייך טרערן איז געווען ארום אים‪.‬‬ ‫ג‬ ‫דריי מצות מיט א שליח מיוחד‪ .‬איין יאר איז דער תלמיד פונעם‬ ‫שפעטער האט מען דאס איבערדערציילט פאר דעם מלאך‪ ,‬האט‬ ‫גרויסן מגיד‪ ,‬דאקטער גארדע‪ ,‬הרה"ק רבי אהרן גארדאן ז"ל‪ ,‬געווען‬ ‫ער געזאגט‪" :‬החכמה תחיה את בעליה"‪ .‬מיט א חכמה האט מען‬ ‫דער שליח‪ ,‬ער איז שוין געווען א געוואלדיגער בעל מדריגה‪ .‬ער‬ ‫אים געקענט צוריק מחיה זיין‪.‬‬ ‫האט געוואוסט אז די מצות זענען געבאקן געווארן מיט‬ ‫לצדיקים נדמה כהר‬ ‫געוואלדיגע קדושה וטהרה דורכן מלאך‪ ,‬און מיט געוואלדיגע‬ ‫יחודים‪ ,‬האט ער געהאט גרויס חשק צו עסן פון די מצה‪ .‬האט ער‬ ‫אמאל איז דער מלאך געפארן צו זיין שווער‪ ,‬הרה"ק רבי פייבוש‬ ‫אראפגענומען איין מצה און פארטוישט מיט איינע פון זיינע‪ .‬און‬ ‫קרעמניצער זצ"ל‪ .‬ווען ער איז אנגעקומען זענען אלע מענטשן פון‬ ‫דאס האט ער געגעבן פאר דעם גרויסן מגיד‪.‬‬ ‫שטאט און די לומדים‪ ,‬זיך צוזאמגעקומען אים מקבל פנים זיין‪ .‬זיי‬ ‫האבן דאך געוואוסט אז מען רופט אים 'דער מלאך'‪ .‬דער מלאך‬ ‫פסח ביינאכט ווען דער דאקטער רבי אהרן גארדאן‪ ,‬האט טועם‬ ‫האט זיך נישט וויסנדיג געמאכט פון דעם גאנצן קבלת פנים‪ ,‬און‬ ‫געווען די מצה פונעם מלאך‪ ,‬האט ער אנגעהויבן שפירן זייער‬ ‫פונעם גאנצן עולם‪.‬‬ ‫שוואך‪ ,‬ער האט געשפירט ממש ווי ער ווערט פארברענט‪ .‬עס איז‬ ‫געווארן זייער ערנסט‪ .‬ער האט קוים געקענט ארויסזאגן א ווארט‪.‬‬ ‫ער האט זיך געשטעלט ביים פענסטער‪ ,‬און ארויסגעקוקט‪.‬‬ ‫"רבי‪ ,‬רבי"‪ ,‬האט ער געזאגט‪.‬‬ ‫אטקעגן דעם פענסטער איז געשטאנען א הויכער בארג‪ .‬דער‬ ‫גאנצער עולם איז געשטאנען און געווארט‪ ,‬זיי האבן געוואלט ער‬ ‫איז די משפחה געלאפן צום גרויסן מגיד און דערציילט וואס גייט‬ ‫זאל זיך אומקוקן אויף זיי‪ ,‬זיי האבן געוואלט עפעס הערן פון אים‪.‬‬ ‫פאר‪.‬‬ ‫דער מלאך האט זיך אבער נישט גערירט‪ ,‬ער איז געשטאנען ביים‬ ‫האט דער מגיד געהייסן מען זאל אים געבן עפעס וואס זאל אים‬ ‫פענסטער‪ ,‬און ארויסגעקוקט‪ ,‬זייענדיג פארטיפט אין זיינע‬ ‫העלפן אויסברעכן‪ .‬ער האט אויסגעבראכן אלעס וואס ער האט‬ ‫מחשבות‪.‬‬ ‫געגעסן‪ ,‬און דורכדעם איז ער אויסגעהיילט און ניצול געווארן‪.‬‬ ‫צווישן דעם עולם איז געווען א יונגערמאן‪ ,‬א מיוחס און א נגיד‪ ,‬ער‬ ‫דעם קומענדיגן טאג האט דער גרויסער מגיד געזאגט‪ ,‬אז רבי אהרן‬ ‫האט זיך נישט געקענט איינהאלטן אז מען טוט אים אזוי‬ ‫איז ניצול געווארן ווייל ער איז זיין דאקטער‪ ,‬און ער דארף נאך‬ ‫גרינגשעצן‪ ,‬און מען מאכט זיך נישט וויסנדיג פון אים‪ ,‬און עס זענען‬ ‫אנקומען צו אים‪ .‬ווען נישט דעם וואלט ער פארברענט געווארן פון‬ ‫נאך דא נאך אנדערע חשוב'ע אידן‪ .‬ער איז געווען א מתנגד‪ ,‬און א‬ ‫די גרויסע קדושה פון די מצות‪.‬‬ ‫שטיקל בעל גאוה‪ ,‬האט ער זיך אנגערופן צום מלאך‪" :‬וואס קוקט‬ ‫כלתה נפשי לדבריך‬ ‫איר אזוי אויף דעם בארג‪ ,‬איר האט נאך קיינמאל נישט געזען א‬ ‫דער הוסיאטענער רבי זצ"ל פון ארץ ישראל [דער לעצטער אייניקל‬ ‫הויכן בארג?"‬ ‫פונעם רוזינער] האט דערציילט‪ :‬אמאל בשעת דער מלאך האט‬ ‫האט דער מלאך געענטפערט‪" :‬איך קוק און איך ווער נתפעל ווי א‬ ‫געהאלטן אינמיטן דאווענען‪ ,‬האבן די מענטשן געזען אז ער האלט‬ ‫שטיק ערד קען זיך אזוי גרויס האלטן‪"...‬‬ ‫ממש ביי כלות הנפש‪ .‬האט דער רב געהייסן מען זאל אויסטון די‬ ‫די ווערטער זענען אים אריין אין די ביינער‪ ,‬און דער יונגערמאן איז‬ ‫תפלין של רש"י‪ ,‬און אים אנטון די תפילין של רבינו תם‪ .‬מען האט‬ ‫נתעורר געווארן מיט א הרהור תשובה‪ .‬ער האט פארשטאנען אז‬ ‫אזוי געטון‪ ,‬און ער איז צוריקגעקומען צו זיך‪.‬‬ ‫דער מלאך האט אים געמיינט מיט די ווערטער‪.‬‬ ‫זכותם יגן עלינו ועל כל ישראל‬ ‫עריכת והפצת גליון סיפורי צדיקים‬ ‫של הרה"ק ר' אברהם המלאך זצ"ל‬ ‫נתנדב לע"נ מרת שרה דבורה ב"ר יחיאל מיכל ע"ה‬ ‫יא"צ כ"ט אלול‬ ‫ממרום תמליץ טוב בעד כל משפחתה‪ ,‬ותהא נשמתה צרורה בצרור החיים‬ ‫ד‬ ‫להערות והארות יפנו להמספר הרה''ח ר' אברהם צבי אונגער שליט''א ‪ 845-274-1658‬עריכה והגהה ע''י הרב יששכר יואל אונגער הי''ו ‪845-596-8865‬‬