gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

עולת שבת מונקאטש - אידיש · Olas Shabbos Minkatch - Yiddish — האזינו - שבת תשובה (2026-09-14)

מוציא לאור: עולת שבת מונקאטש - אידיש · Olas Shabbos Minkatch - Yiddish

שבוע: האזינו - שבת תשובה (2026-09-14)

עולת שבת מונקאטש - אידיש · Olas Shabbos Minkatch - Yiddish — האזינו - שבת תשובה (2026-09-14)

פתח את ה-PDF הורדה

‫זה השער לד'‬ ‫צדיקים יבאו בו‬ ‫דברי תורה אין אידיש‬ ‫בדרכי העבודה והחסידות‬ ‫עוﬥﬨ‬ ‫ארויסגענומען פונעם‬ ‫ספר‬ ‫מועﬢ‬ ‫מאת‬ ‫כ"ק מרן אדמו"ר שליט"א‬ ‫ממונקאטש‬ ‫יום הכיפורים‬ ‫ארויסגעגעבן דורך‪:‬‬ ‫תלמוד תורה תפארת בנים מונקאטש‬ ‫בנשיאות כ״ק מרן אדמו״ר שליט״א‬ ‫‪5202 13th Avenue | Brooklyn, New York 11219‬‬ ‫צו באקומען יעדן שבת קודש בבית מדרשינו הגדול‬ ‫דאס צו באקומען אין אימעיל‪,‬‬ ‫שרייבט אייך איין ביי‪TTTB5202@gmail.com :‬‬ ‫עולת שבת ‪ -‬מונקאטש‬ ‫ב‬ ‫תוכן המאמרים‪:‬‬ ‫" ֲֲאָבָל ֲעֲֹונֹות ֲאֲבֹוֵתֵ ינּו ֶהֶ ֱח ֱִִריבּו ָָנֶוֶה‪ְ ,‬וְ ַחַ ֹּט ֹאֵתֵ ינּו ֶהֶ ֱא ֱִִריכּו‬ ‫ִִקּצֹו‪ֲֲ ,‬אָבָל ִזְִכְ רֹון ְְּדָב ִִָרים ְְּתֵהֵ א ְסְ ִלִ יָחָ ֵתֵ נּו"‪ ,‬כשאנו קוראים‬ ‫בסדר העבודה ומעלים על לבנו את כל סדר העבודה‬ ‫כראוי‪ ,‬נחשב לנו כאילו עתה הבית על מכונו והכהן הגדול‬ ‫עומד ומשרת‪ .‬וכבר אמרו חז"ל (שיר השירים רבה פ"ד‬ ‫יא)‪'" :‬ונשלמה פרים שפתינו' ‪ -‬מה נשלם תחת פרים‬ ‫ותחת שעיר המשתלח? שפתינו"‪.‬‬ ‫אמנם תפילת הכהן הגדול אינה בכלל עבודת הקרבנות‪,‬‬ ‫ועל כן אנו אומרים‪ְּ" :‬כְ מֹו ֶׁשֶ ָּׁשָ ַמַ ְעְ ָּתָ ְְּתִפִ ַּלַת ֹּכ ֵֹהֵ ן ָּגָדֹול ַּבֵַהֵ יָכָל‬ ‫ְּכְ מֹו ֵכֵן ִמִ ִּפִ ינּו ִִּתְׁשְ ַמַ ע ְוְ תֹוִׁשִ יַעַ "‪.‬‬ ‫ְׁשְ לֹוֵמֵ י ִז ְְִקֵנֵי ָעָ ם ְוְ ַחַ ְכְ ֵמֵ י ֶאֶ ָחָ יו ַהַ ֹּכ ֹ ֲֲהִנִים ָּתָ ִמִ יד ְיְסֹוְבְ בּוהּו‪.‬‬ ‫פרחי כהונה היו מעוררים את הכהן הגדול שלא יתנמנם‪,‬‬ ‫ללמד שאחריות ילדי ישראל אין לה שיעור‪ ,‬ולעולם אין‬ ‫יכולת להתנמנם ממנה‪.‬‬ ‫ַמַ ְׁשְ ִּבִ יִעִ ין אֹותֹו ְּבְ ִמִ י ֶׁשֶ ִּׁשִ ֵּכֵן ְׁשְ מֹו ַַּב ַַּבִיִת ַהַ ֶּזֶה‪.‬‬ ‫הקטורת בקודש הקדשים היתה "כסות עינים"‪ ,‬שלא יזונו‬ ‫עיני הכהן הגדול מזיו כבוד שכינה הקדושה‪ .‬וזה היה ניסיון‬ ‫גדול‪ :‬שלא יבקש לראות ולהוכיח‪ ,‬אלא יאמין באמונה‬ ‫ג‬ ‫יום הכיפורים‬ ‫פשוטה שהשכינה שורה על הכפורת‪ .‬ולכך חשדוהו שמא‬ ‫צדוקי הוא‪ ,‬עד שהשביעוהו "במי ששכן שמו בבית הזה"‪.‬‬ ‫ויש בזה קשר לקבלת התשובה ביום זה‪ :‬כשאנו מאמינים‬ ‫בבורא עולם ובביאת המשיח באמונה פשוטה‪ ,‬מעוררים‬ ‫שגם בשמים יאמינו בנו באמונה פשוטה‪ ,‬במה שאנו‬ ‫מתודים ומקבלים על עצמנו לשוב בתשובה שלימה לפניו‬ ‫יתברך ‪ -‬כי "במדה שאדם מודד בה מודדין לו"‪.‬‬ ‫ִנְִכְ ַנַס ְלְ ֹק ֶֹדֶ ׁש ַהַ ֳּקֳָדָ ִׁשִ ים‪.‬‬ ‫הכהן הגדול נכנס לקודש הקדשים לגלות את הרצון הפנימי‬ ‫של ישראל‪ ,‬שאין להם אלא לב אחד לאביהם שבשמים‪.‬‬ ‫וכל מה שהאדם מבקש להשיג‪ ,‬אפילו מדרגות בקדושה‪,‬‬ ‫הוא בהכרח מצומצם לפי כוח השגתו‪ ,‬אבל הרצון לעשות‬ ‫רצון אבינו שבשמים‪ ,‬שהוא אין סוף ברוך הוא‪ ,‬אין לו גבול‬ ‫וסוף‪ .‬ואף שהמצוות חלוקות במעשיהן‪ ,‬בבחינת "חבילות‬ ‫חבילות של מצוות"‪ ,‬כולן מחוברות בנקודה הזאת‪ ,‬הרצון‬ ‫לעשות רצונו יתברך‪.‬‬ ‫עולת שבת ‪ -‬מונקאטש‬ ‫ד‬ ‫סדר העבודה‬ ‫ָּכָל ֵאֵ ֶּלֶה ִּבִ ְהְ יֹות ַהֵַהֵיָכָל ַעַ ל ְיְסֹודֹוָתָ יו‪ּ ,‬וִמִ ְְקַּדַ ׁש‬ ‫ַהַ ֹּק ֶֹדֶ ׁש ַעַ ל ְמְ כֹונֹוָתָ יו‪ְ ,‬וְ ֹכ ֵֹהֵן ָּגָדֹול עֹוֵמֵ ד‬ ‫ּוְמְ ָׁשָ ֵֵרת‪ּ ,‬דֹורֹו ָָראּו ְוְ ָׂשָ ָמָ חּו‪...‬‬ ‫אזוי זאגן מיר אין יום הכיפורים ביים סדר העבודה‪ ,‬ווען מיר דערמאנען דעם בית המקדש‬ ‫און שטעלן זיך פאר די גרויסע עבודה פונעם כהן גדול אין דעם הייליגן טאג‪.‬‬ ‫דער בית המקדש שטייט אויף זיין ארט‪ .‬אידישע קינדער וואוינען אין זייער לאנד‪ .‬אלע‬ ‫זענען פארזאמלט אין ירושלים עיר הקודש‪ .‬די עזרה איז פול מיט אידן און כהנים‪ ,‬יעדער‬ ‫איינער אויף זיין פלאץ‪ ,‬און דער כהן גדול שטייט און טוט די הייליגע עבודה‪ ,‬חלק ביי חלק‪,‬‬ ‫טריט ביי טריט‪.‬‬ ‫ווען מען זאגט דעם סדר העבודה מיט ישוב הדעת און מען לייגט זיך אריין אין די ווערטער‪,‬‬ ‫קען די גאנצע עבודה ווערן אזוי לעבעדיג‪ ,‬אז מען שפירט ממש ווי מען איז דארט‪ .‬מען‬ ‫קען ממש זען פאר זיך ווי דער בית המקדש שטייט אויפגעבויט‪ ,‬ווי דער כהן גדול גייט אט‬ ‫אריין אין קודש הקדשים‪ ,‬און ווי די גאנצע עבודה ווערט אפגעראכטן מיט די גרעסטע‬ ‫פונקטליכקייט‪ ,‬בקדושה ובטהרה‪.‬‬ ‫אבער דאן קומען די ווערטער‪:‬‬ ‫ֹאֵתינּו ֶֶה ֱֱא ִִריכּו ִִקּצֹו"‪.‬‬ ‫בֹוֵתינּו ֶֶה ֱֱח ִִריבּו ָנָ ֶוֶ ה‪ְ ,‬וְ ַַחֹּט ֵ‬ ‫"ֲא ָָבל ֲֲעֹוֹנֹות ֲֲא ֵ‬ ‫ֲ‬ ‫"ֲא ָָבל" ‪ -‬ווערט אלעס געטוישט‪.‬‬ ‫מיט איין ווארט ‪ֲ -‬‬ ‫ווייל דאס אלעס וואס מיר האבן יעצט אזוי לעבעדיג געהאט פאר זיך‪ ,‬איז דאך נישט אזוי‬ ‫היינט‪ .‬דער בית המקדש שטייט נישט אויף זיין ארט‪ ,‬די עזרה איז נישט פול מיט אידן און‬ ‫כהנים‪ ,‬און דער כהן גדול גייט נישט אריין אין קודש הקדשים‪.‬‬ ‫בעוונותינו הרבים‪ ,‬דער בית המקדש איז חרוב‪ .‬מיר האבן נישט די קרבנות‪ ,‬מיר זעהן נישט‬ ‫די קטורת‪ ,‬און מיר זענען נישט זוכה צו די הייליגע עבודת יום הכיפורים אין בית המקדש‪.‬‬ ‫ה‬ ‫יום הכיפורים‬ ‫און דאך‪ ,‬איין זאך איז אונז געבליבן‪:‬‬ ‫יָח ֵֵתנּו"‪.‬‬ ‫"ִזִ ְכְ רֹון ְְּד ָָב ִִרים ְְּת ֵֵהא ְְס ִִל ָ‬ ‫ווען עס קומט יום הקדוש און מיר זאגן דעם סדר העבודה‪ ,‬האבן מיר א גרויסע מתנה‪.‬‬ ‫דער עצם זכרון פון די עבודה קען אונז אויפוועקן‪ .‬ווען מיר לייגן זיך אריין אין די עבודה‪,‬‬ ‫טראכטן איבער וואס דארט איז געווען‪ ,‬און דערמאנען זיך וואס מיר האבן אמאל פארמאגט‬ ‫און וואס עס פעלט אונז היינט‪ ,‬קען דאס אונז אויפוועקן צו בענקשאפט און צו הרהורי‬ ‫תשובה‪.‬‬ ‫מיר בענקען און האפן‪ ,‬און מיר בעטן דעם באשעפער‪ :‬רבונו של עולם‪ ,‬דאס האבן מיר‬ ‫אמאל געהאט‪ ,‬און דאס פעלט אונז אזוי שטארק אויס היינט‪ .‬נעם אן אונזער תשובה‪ ,‬זיי‬ ‫אונז מוחל‪ ,‬און העלף אונז אז מיר זאלן דאס אלעס צוריק האבן‪ .‬און דאן "ִזִ ְכְ רֹון ְְּד ָָב ִִרים ְְּת ֵֵהא‬ ‫יָח ֵֵתנּו"‪.‬‬ ‫ְְס ִִל ָ‬ ‫נאך מער פון דעם‪ .‬חז"ל זאגן אין מדרש רבה (שיר השירים פ"ד יא)‪:‬‬ ‫"אמרו ישראל לפני הקב"ה‪ :‬רבונו של עולם‪ ,‬אין לנו לשון זהורית ושעיר המשתלח‪ .‬אמר‬ ‫להם‪' :‬כחוט השני שפתותיך' (שיר השירים ד‪ ,‬ג) ‪ -‬רחישת פיך חביבה עלי כחוט השני של‬ ‫זהורית‪ .‬רבי אבהו אמר‪' :‬ונשלמה פרים שפתינו' (הושע יד‪ ,‬ג) ‪ -‬מה נשלם תחת פרים ותחת‬ ‫שעיר המשתלח? שפתינו"‪.‬‬ ‫דאס איז פאר אונז אזא גרויסע חיזוק‪ .‬טאקע‪ ,‬מיר האבן היינט נישט דעם בית המקדש‬ ‫בפועל‪ ,‬נישט דעם כהן גדול און נישט די קרבנות‪ .‬מיר קענען מער נישט טוהן די עבודה‬ ‫אזוי ווי אמאל‪ .‬אבער דער אייבערשטער האט אונז געגעבן די מעגליכקייט‪ ,‬מיט אונזערע‬ ‫ליפן צו טוהן וואס מיר‬ ‫קענען נישט טוהן מיט‬ ‫אונזערע הענט‪.‬‬ ‫ווען א איד זאגט דעם סדר‬ ‫"ונשלמה פרים שפתינו" ‪-‬‬ ‫העבודה מיט פארשטאנד און‬ ‫אונזערע ליפן קענען טוהן‬ ‫כיסופין‪ ,‬ווערט דער זכרון‬ ‫די עבודה‪.‬‬ ‫ווען מיר זאגן דעם סדר‬ ‫לעבעדיג‪ ,‬און די ווערטער וואס‬ ‫העבודה‪ ,‬דערציילן מיר‬ ‫ער זאגט ברענגען ממש צוריק‬ ‫נישט סתם וואס עס האט‬ ‫די עבודה פון יום הכיפורים‪.‬‬ ‫פאסירט אמאל‪ .‬מיר זאגן‬ ‫נישט בלויז א זכרון פון וואס דער כהן גדול האט געטוהן‪ ,‬נאר מיר טוען די עבודה מיט די‬ ‫ווערטער וואס מיר זאגן‪ .‬ווען א איד זאגט דעם סדר העבודה מיט פארשטאנד און כיסופין‪,‬‬ ‫ווערט דער זכרון לעבעדיג‪ ,‬און די ווערטער וואס ער זאגט ברענגען ממש צוריק די עבודה‬ ‫פון יום הכיפורים‪.‬‬ ‫עס איז ווי דער בית המקדש שטייט ווידער אויף זיין ארט‪ ,‬דער כהן גדול שטייט ווידער‬ ‫אין קודש הקדשים‪ ,‬און די עבודת יום הכיפורים גייט פאר כסדרה‪ ,‬חלק ביי חלק‪ ,‬טריט ביי‬ ‫טריט‪.‬‬ ‫עולת שבת ‪ -‬מונקאטש‬ ‫ו‬ ‫און דערפאר האבן מיר דא צוזאמגענומען אביסל פון די פילע דברי תורה וואס מיר האבן‬ ‫געהערט מפה קדשו פון רבינו שליט"א בענין סדר העבודה‪ ,‬און וואס זענען במשך די יארן‬ ‫געשריבן און געדרוקט געווארן‪.‬‬ ‫דער ציל פון דעם קונטרס איז צו זיין פאר אונז כאטש א קליינע הילף ביים זאגן דעם סדר‬ ‫העבודה ‪ -‬צו פארשטיין אביסל בעסער וואס מיר זאגן‪ ,‬צו שפירן אביסל מער די הייליגע‬ ‫עבודה‪ ,‬און דערמיט נתעורר ווערן צו תשובה‪ ,‬צו עבודת ד'‪ ,‬און צו אמת'ע צמאון צום בנין‬ ‫בית מקדשנו ותפארתינו‪.‬‬ ‫דער אייבערשטער זאל העלפן‪ ,‬אז דורך די זכרון דברים וועלן מיר שוין זוכה זיין צו זעהן‬ ‫מיט אונזערע אויגן דעם היכל על יסודותיו‪ ,‬ומקדש הקודש על מכונותיו‪ ,‬וכהן גדול עומד‬ ‫ומשרת‪ ,‬און די גאנצע עבודת יום הכיפורים כתיקונה וכהלכתה‪ ,‬במהרה בימינו אמן‪.‬‬ ‫ְְׁשלּוֵמֵ י ִז ְְִקֵנֵי ָעָ ם ְוְ ַחְַכְֵמֵ י ֶאֶ ָחָיו ַהַ ֹּכ ֹ ֲֲהִנִים ָּתָ ִמִ יד‬ ‫ְיְסֹוְבְ בּוהּו ַעַ ד ּבֹוא יֹום ֶהֶָעָ ֹשֹֹור כו'‪.‬‬ ‫‪ਪ‬די אחריות פאר אידישע קינדער‬ ‫אין די משנה (יומא פ"א מ"ז) שטייט‪" :‬בקש להתנמנם‪ ,‬פרחי כהונה מכין לפניו באצבע צרדה‪,‬‬ ‫ואומרים לו‪ :‬אישי כהן גדול‪ ,‬עמוד והפג אחת על הרצפה‪ ,‬ומעסיקין אותו עד שיגיע זמן‬ ‫השחיטה"‪.‬‬ ‫אויב דער כהן גדול האט געוואלט איינדרימלען‪ ,‬פלעגן די פרחי כהונה ‪ -‬די יונגע כהנים‬ ‫‪ -‬קלאפן פאר איהם מיטן פינגער און איהם זאגן‪" :‬אישי כהן גדול‪ ,‬שטיי אויף און טרעט‬ ‫אביסל אויף דער ערד"‪ .‬אזוי האבן זיי איהם געהאלטן פארנומען און איהם נישט געלאזט‬ ‫איינדרימלען‪ ,‬ביז עס איז אנגעקומען די צייט פון שחיטה‪.‬‬ ‫מען קען זאגן בדרך דרוש‪ ,‬פארוואס דוקא די פרחי כהונה זענען געווען די וואס האבן‬ ‫געהאט די אויפגאבע איהם אויפצוהאלטן פון שלאפן‪.‬‬ ‫ווייל אין דעם הייליגן טאג יום הכיפורים איז די אחריות פון גאנץ כלל ישראל געלעגן אויף‬ ‫די פלייצעס פונעם כהן גדול‪ .‬ער האט געדארפט טוהן די עבודה פאר כלל ישראל‪ ,‬און דורך‬ ‫זיין עבודה זאלן אידישע קינדער באקומען זייער כפרה‪.‬‬ ‫מען קען זיך פארשטעלן‪ ,‬אז דער כהן גדול האט געקענט טראכטן‪ :‬נאך זעקס טאג און‬ ‫נעכט פון זיך צוגרייטן פאר יום הקדוש‪ ,‬פון לערנען און זיך אויסלערנען יעדן פרט פון דער‬ ‫ז‬ ‫יום הכיפורים‬ ‫עבודה‪ ,‬און נאכדעם וואס ער זעהט אז כלל ישראל האט תשובה געטוהן און איז גרייט‬ ‫מארגן צו באקומען כפרה ‪ -‬איז דאך שוין אלעס גרייט‪ .‬ער האט געטוהן וואס ער האט‬ ‫געדארפט צו טוהן‪ .‬אפשר קען ער שוין פאר א וויילע פארמאכן די אויגן און אביסל רוען‪.‬‬ ‫דא קומען די פרחי כהונה און וועקן איהם אויף‪" :‬אישי כהן גדול‪ ,‬שטיי אויף!"‪.‬‬ ‫ווייל ביי אידישע קינדערליך איז די ארבעט קיינמאל נישט פארטיג‪ .‬אפילו אויב מען זעהט‬ ‫אז די עלטערע זענען שוין מתוקן‪ ,‬איז נאך אלץ דא א נייע דור‪ ,‬יונגע קינדער וואס מען‬ ‫דארף זיי אויפציען לתורה‪ ,‬ליראת שמים און צו גוטע מידות‪ .‬די אחריות פאר קינדער האט‬ ‫נישט קיין שיעור‪ ,‬און פון דעם עול קען מען זיך קיינמאל נישט ערלויבן איינצודרימלען‪.‬‬ ‫ביי אן ערוואקסענעם קען מען אפשר קוקן וואס איז שוין געווארן פון זיי און זאגן‪ :‬ברוך ד'‪,‬‬ ‫מיר האבן מצליח געווען‪ .‬אבער ביי א קינד איז אלעס נאך אפן‪ .‬מען ווייסט נאך נישט וואס‬ ‫ער וועט ווערן‪ .‬יעדע ווארט וואס מען זאגט איהם‪ ,‬יעדע גוטע השפעה‪ ,‬יעדע תפילה און‬ ‫יעדע קליינע התעוררות האט אויף איהם אן השפעה אויף זיין גאנצן לעבן‪.‬‬ ‫דערפאר קען מען ביי קינדער קיינמאל נישט זאגן‪ :‬איך האב שוין גענוג געטוהן‪ .‬מען קען‬ ‫נישט אויפהערן זיך צו זארגן פאר זיי‪ ,‬צו דאווענען פאר זיי און צו טראכטן וואס נאך‬ ‫מען קען טוהן פאר זייער חינוך‪ .‬יעדע תקופה ברענגט מיט זיך נייע באדערפענישן און‬ ‫נייע נסיונות‪ ,‬און עס איז אלעמאל דא וואס צו לערנען‪ ,‬וואס צו מחזק זיין און וואס צו‬ ‫פארבעסערן‪.‬‬ ‫איך האב געהערט פון הרה"ח ר' חיים בער ז"ל‪ ,‬דער משמש בקודש ביי כ"ק אא"ז אדמו"ר‬ ‫בעל מנחת אלעזר זי"ע‪ ,‬אז עטליכע מאל פלעגט כ"ק אא"ז זי"ע מקדים זיין און געבן שיריים‬ ‫פאר א יונג קינד‪ ,‬נאך פאר א מענטש וואס איז געווען עלטער אין יארן און גרעסער בתורה‬ ‫ובחכמה‪ .‬נאכדעם פלעגט ער מסביר זיין און זאגן‪" :‬פון אונז אלטע זעהט מען שוין וואס‬ ‫ס'איז געווארן‪ ,‬אבער פון די‬ ‫יונגע קינדער קען נאך זיין‬ ‫ווען מען איז זיך מוסר נפש‬ ‫עפעס‪."...‬‬ ‫פאר א קינד‪ ,‬איהם מחזק זיין‬ ‫אין א יונג קינד ליגט נאך‬ ‫דער גאנצער עתיד‪ .‬מען‬ ‫און איהם געבן די ריכטיגע‬ ‫ווייסט נאך נישט וואס עס‬ ‫כוחות‪ ,‬טוט מען נישט נאר‬ ‫וועט ארויסקומען פון איהם‪,‬‬ ‫פאר דעם קינד וואס ער איז‬ ‫און דערפאר איז יעדע‬ ‫גוטע הדרכה פאר איהם‬ ‫היינט‪ ,‬נאר פאר דעם מענטש‬ ‫אזוי טייער‪ .‬ווען מען איז‬ ‫וואס ער קען נאך ווערן‪.‬‬ ‫זיך מוסר נפש פאר א קינד‪,‬‬ ‫איהם מחזק זיין און איהם געבן די ריכטיגע כוחות‪ ,‬טוט מען נישט נאר פאר דעם קינד וואס‬ ‫ער איז היינט‪ ,‬נאר פאר דעם מענטש וואס ער קען נאך ווערן‪.‬‬ ‫דאס איז אויך די טעם פארוואס דוקא די פרחי כהונה זענען געווען די וואס האבן נישט‬ ‫געלאזט דעם כהן גדול איינדרימלען‪ .‬זיי האבן איהם דערמאנט אז די אחריות איז נאך נישט‬ ‫עולת שבת ‪ -‬מונקאטש‬ ‫ח‬ ‫פארטיג‪ .‬אפילו נאכדעם וואס כלל ישראל האט תשובה געטוהן און איז גרייט פאר יום‬ ‫הקדוש‪ ,‬איז נאך אלץ דא א נייע דור וואס ווארט אויף זיין חינוך און זיין עבודה‪.‬‬ ‫די פרחי כהונה האבן איהם דערמאנט אז ווי לאנג עס זענען דא יונגע קינדער‪ ,‬איז אלעמאל‬ ‫דא וואס צו זארגן‪ ,‬פאר וועמען צו דאווענען און וואס צו טוהן‪ .‬פון דער אחריות קען מען‬ ‫זיך קיינמאל נישט ערלויבן איינצודרימלען‪.‬‬ ‫ַהִַּכִּפּוִרים ַׁשַ ֲח ֲִִרית ַמַ ְְׁשִּבִ יִעִ ין אֹותֹו‬ ‫ִ‬ ‫ְוְ ֶעֶ ֶֶרב יֹום‬ ‫ְּבְ ִמִ י ֶׁשֶ ִּׁשִ ֵּכֵן ְׁשְ מֹו ַַּב ַַּבִיִת ַהַ ֶּזֶה ֶׁשֶ ֹּל ֹא ְיְַׁשַ ֶּנֶה ִמִ ָּכָל‬ ‫ַמַ ה ֶּׁשֶ ָאְמְ רּו לֹו ֶׁשֶ ָּמָ א ֵיֵׁש ְּבְ ִלִ ּבֹו ַצַד ִמִ ינּות‪ ,‬הּוא‬ ‫ּפֹוְרִׁשִ ים‬ ‫ּפֹוֵרׁש ּובֹוֶכֶה ַעַ ל ֶׁשֶ ֲחֲָׁשָ דּוהּו‪ְ ,‬וְ ֵהֵם ְ‬ ‫ֵ‬ ‫ֲָֹש�יו ְסְ תּוִמִ ים‪ֶׁ ,‬שֶ ָּמָ א‬ ‫ּובֹוִכִים ֶׁשֶ ָחְָׁשְ דּו ְלְִמִ י ֶׁשֶ ַּמַ ֲע ָ‬ ‫ֵאֵ ין ְּבְ ִלִ ּבֹו ְּכְלּום‪.‬‬ ‫‪ਪ‬דער נסיון פון אמונה פשוטה‬ ‫אין די גמרא (יומא נג‪ ,‬א) שטייט‪ ,‬אז די צדוקים האבן געטייטשט דעם פסוק (ויקרא טז‪ ,‬ב)‬ ‫"כי בענן אראה על הכפורת"‪ ,‬אז דער כהן גדול זאל אריינקומען אין קודש הקדשים מיט‬ ‫דער קטורת שוין צוגעגרייט‪ ,‬און דער רויעך זאל זיך דארט אויפהייבן‪ .‬אבער חז"ל האבן‬ ‫ארויסגעלערנט פונעם פסוק (שם יג) "ונתן את הקטורת על האש לפני ד'"‪ ,‬אז דער כהן גדול‬ ‫האט געדארפט לייגן די קטורת אויפן פייער אינעווייניג אין קודש הקדשים‪.‬‬ ‫אבער די זאך איז גאר וואונדערליך‪ .‬פארוואס האט מען אזוי שטארק חושד געווען דעם כהן‬ ‫גדול‪ ,‬ביז מען האט איהם געדארפט באשווערן דערויף?‬ ‫רבינו בחיי (שם ב‪ ,‬וסוף פרשת במדבר) ערקלערט‪ ,‬אז דערפאר האט מען געדארפט מאכן די‬ ‫קטורת יום הכיפורים דוקא אין קודש הקדשים‪" :‬כדי שיהיה לו כסות עינים ולא יזונו עיניו‬ ‫מזיו הכבוד"‪ .‬דער רויעך פון דער קטורת האט געדינט ווי א פארהאנג צווישן די אויגן‬ ‫פונעם כהן גדול און דעם כבוד השכינה‪.‬‬ ‫ט‬ ‫יום הכיפורים‬ ‫ווען דער כהן גדול וואלט געטוהן ווי די צדוקים האבן געזאגט‪ ,‬און די קטורת וואלט שוין‬ ‫געווען צוגעגרייט אינדרויסן‪ ,‬וואלט דער רויעך נישט אנגעפילט די קודש הקדשים‪ ,‬און‬ ‫דער כהן גדול וואלט געקענט זעהן דעם זיו הכבוד‪ .‬אבער לויט ווי חז"ל האבן געלערנט‪,‬‬ ‫האט ער געדארפט נעמען די קוילן און די קטורת מיט זיך אריין אין קודש הקדשים‪ ,‬און‬ ‫דארט אנצינדן די קטורת‪ .‬דער רויעך האט דאן אנגעפילט די קודש הקדשים און פארדעקט‬ ‫פון זיינע אויגן דעם כבוד השכינה‪.‬‬ ‫און דא ליגט דער געוואלדיגער נסיון‪.‬‬ ‫דער כהן גדול איז אריינגעקומען אין קודש הקדשים‪ ,‬אין דעם איינציגסטן ארט אויף דער‬ ‫וועלט וואו דער כבוד השכינה האט זיך אינגאנצן אנטפלעקט‪ .‬ער וואלט געקענט זעהן מיט‬ ‫זיינע אייגענע אויגן דעם כבוד השכינה ‪ -‬דעם גילוי אויף וואס אידישע קינדער האבן זיך‬ ‫דורות לאנג מוסר נפש געווען אן עס צו זעהן‪.‬‬ ‫אבער ער דארף נעמען די קוילן‪ ,‬לייגן דערויף די קטורת‪ ,‬און מאכן אז דער גאנצער קודש‬ ‫הקדשים זאל ווערן אנגעפילט מיט רויעך‪ .‬ער דארף אליין פארדעקן פון זיינע אויגן דעם‬ ‫אור וואס ער האט יעצט פאר זיך ‪ -‬דעם גילוי וואס יעדער איד וואלט זיך געוואונטשן צו‬ ‫זעהן‪.‬‬ ‫דאס איז געווען דער נסיון‪ :‬צו פארדעקן די אויגן און גלייבן‪.‬‬ ‫ער האט געדארפט טוהן די עבודה פונקט אזוי ווי חז"ל האבן געלערנט‪ ,‬און זיך פארלאזן‬ ‫אויף אמונה פשוטה ‪ -‬אפילו ווען זיינע אויגן וואלטן איהם געקענט געבן א קלארע ראיה‪.‬‬ ‫ער האט געדארפט גלייבן‬ ‫אז די שכינה הקדושה רוהט‬ ‫אויפן כפורת‪ ,‬אפילו ער‬ ‫דער כבוד השכינה איז‬ ‫זעהט עס נישט‪.‬‬ ‫געווען פאר זיינע אויגן‪.‬‬ ‫דערפאר האט מען איהם‬ ‫פונדעסטוועגן האט ער‬ ‫חושד געווען‪ :‬אפשר איז‬ ‫געדארפט פארדעקן פון זיינע‬ ‫ער א צדוקי און וועט נישט‬ ‫זיין גרייט צו פארדעקן די‬ ‫אויגן דאס וואס איז געווען‬ ‫התגלות פון זיינע אויגן‪.‬‬ ‫פאר איהם‪ ,‬און זיך פארלאזן‬ ‫אפשר וועט ער וועלן אליין‬ ‫אויף אמונה פשוטה‪.‬‬ ‫זעהן און זיך איבערצייגן אז‬ ‫דארט רוהט טאקע די שכינה‪ .‬און וויבאלד דער נסיון איז געווען אזוי גרויס‪ ,‬האט מען איהם‬ ‫געדארפט באשווערן דערויף‪.‬‬ ‫און דאס איז אויך דער פשט פארוואס דער נוסח פון דער שבועה איז געווען דוקא‪" :‬במי‬ ‫ששכן שמו בבית הזה" ‪ -‬ווייל די התגלות פונעם כבוד השכינה אין דעם בית איז געווען‬ ‫דער עצם נסיון‪.‬‬ ‫דער כהן גדול איז געשטאנען דארט‪ ,‬און דער כבוד השכינה איז געווען פאר זיינע אויגן‪.‬‬ ‫פונדעסטוועגן האט ער געדארפט פארדעקן פון זיינע אויגן דאס וואס איז געווען פאר‬ ‫איהם‪ ,‬און זיך פארלאזן אויף אמונה פשוטה‪.‬‬ ‫עולת שבת ‪ -‬מונקאטש‬ ‫י‬ ‫‪ਪ‬במדה שאדם מודד‬ ‫דאס האט א שייכות אויך מיט תשובה און מיט די כפרה פונעם יום הקדוש‪.‬‬ ‫דער רמב"ם (פ"ב מהלכות תשובה ה"ב) שרייבט אז איינער וואס טוט תשובה דארף "שיתנחם‬ ‫על שעבר‪ ,‬ויעיד עליו יודע תעלומות שלא ישוב לזה החטא לעולם"‪ .‬ער דארף נישט נאר‬ ‫חרטה האבן אויף וואס ער האט געטוהן‪ ,‬נאר דער יודע תעלומות דארף מעיד זיין אויף‬ ‫איהם אז ער וועט מער נישט צוריקקומען צו דער זעלבער עבירה‪.‬‬ ‫ווען א מענטש לעבט מיט אמונה פשוטה אינעם בורא יתברך שמו‪ ,‬און ער דארף נישט‬ ‫אלעס זעהן און פארשטיין כדי צו גלייבן‪ ,‬פועל׳ט ער דורכדעם אז אויך זיין תשובה‬ ‫זאל אנגענומען ווערן מיט אמונה ‪ -‬ווען ער נעמט זיך אונטער אז ער וועט מער נישט‬ ‫צוריקקומען צו דער עבירה‪ ,‬גלייבט מען איהם אויף דעם זעלבן אופן‪.‬‬ ‫אבער ווען א מענטש דארף אלעס חוקר ודורש זיין‪ ,‬און ער גלייבט נאר נאכדעם וואס‬ ‫ער האט זיך אליין איבערצייגט‪ ,‬ווערט אויך זיין קבלה אויף תשובה געמאסטן אויף דער‬ ‫זעלבער וועג‪ .‬מען גלייבט איהם נאר נאך בדיקה וחקירה‪.‬‬ ‫ווי חז"ל זאגן (סוטה ח‪ ,‬ב)‪" :‬במדה שאדם מודד בה מודדין לו"‪.‬‬ ‫דאס קומט ארויס פון דער‬ ‫עבודת הקטורת אין קודש‬ ‫הקדשים‪ :‬דער כהן גדול‬ ‫מיר גלייבן אינעם בורא‬ ‫איז געשטאנען דארט‪ ,‬ווען‬ ‫עולם‪ ,‬מיר גלייבן אין זיין‬ ‫דער כבוד השכינה איז‬ ‫השגחה‪ ,‬און מיר גלייבן אין‬ ‫געווען פאר זיינע אויגן‪.‬‬ ‫ביאת המשיח‪ .‬אפילו ווען‬ ‫ער וואלט געקענט אליין‬ ‫זעהן און זיך איבערצייגן‪,‬‬ ‫אונזערע אויגן זעהן נאר‬ ‫און פונדעסטוועגן האט ער‬ ‫הסתר‪ ,‬האלטן מיר זיך צו דער‬ ‫זיך פארלאזט אויף אמונה‬ ‫אמונה פשוטה‪.‬‬ ‫פשוטה‪ .‬דער כח פון אזא‬ ‫אמונה איז געווארן א זכות פאר כלל ישראל‪ ,‬אז זייער תשובה זאל קענען אנגענומען ווערן‬ ‫ביום הכיפורים‪.‬‬ ‫און היינט‪ ,‬ווען מיר געפינען זיך אין דעם פינסטערן גלות‪ ,‬אן דעם בית המקדש‪ ,‬אן א כהן‬ ‫גדול און אן די עבודת הקטורת‪ ,‬מיר זעהן נישט די שכינה און מיר זעהן נישט די גאולה‪.‬‬ ‫מיר ווייסן נישט ווען און ווי אזוי עס וועט מקוים ווערן אלעס וואס מיר בעטן און ווארטן‬ ‫דערויף‪.‬‬ ‫און דאך ‪ -‬מיר גלייבן‪.‬‬ ‫מיר גלייבן אינעם בורא עולם‪ ,‬מיר גלייבן אין זיין השגחה‪ ,‬און מיר גלייבן אין ביאת המשיח‪.‬‬ ‫אפילו ווען אונזערע אויגן זעהן נאר הסתר‪ ,‬האלטן מיר זיך צו דער אמונה פשוטה‪.‬‬ ‫אי‬ ‫יום הכיפורים‬ ‫דאס לערנען מיר פון דער עבודת הכהן גדול‪ :‬אז די עבודה פון א איד איז נישט אלעס‬ ‫צו זעהן און פארשטיין‪ .‬אמאל איז די גרעסטע עבודה דוקא נישט צו זעהן און זיך נישט‬ ‫איבערצייגן‪ .‬מען דארף פשוט גלייבן‪.‬‬ ‫און אין יום הכיפורים‪ ,‬ווען מיר שטייען און זענען זיך מתודה פארן אייבערשטן‪ ,‬איז דער‬ ‫כח פון אונזער אמונה ‪ -‬דאס וואס מיר גלייבן אן צו זעהן ‪ -‬א גרויסע זכות‪ ,‬אז מען זאל‬ ‫אויך גלייבן אונזערע ווערטער ווען מיר זאגן אז מיר ווילן תשובה טוהן און זיך באמת‬ ‫צוריקקערן צום בורא עולם‪.‬‬ ‫ִנְִכְ ַנַס ְלְ ֹק ֶֹדֶ ׁש ַהַ ֳּקֳָדָ ִִׁשים‪.‬‬ ‫‪ਪ‬לב אחד לאביהם שבשמים‬ ‫אין מדרש (ויקרא רבה פכ"א ו) שטייט‪" :‬בזאת יבא אהרן" (ויקרא טז‪ ,‬ג)‪ .‬רבי יודן טייטשט דעם‬ ‫פסוק אויפן כהן גדול ווען ער גייט אריין אין קודש הקדשים‪" :‬חבילות חבילות של מצות‬ ‫יש בידו" ‪ -‬ער קומט אריין מיט פעקלעך אויף פעקלעך פון מצוות אין זיינע הענט‪ ,‬און אין‬ ‫זכות פון אידישע קינדער וואס ווערן אנגערופן "זאת"‪ ,‬ווי עס שטייט (שיר השירים ז‪ ,‬ח) "זאת‬ ‫קומתך דמתה לתמר"‪.‬‬ ‫פארוואס ווערן אידישע קינדער צוגעגליכן צו א ׳תמר׳?‬ ‫חז"ל זאגן (סוכה מה‪ ,‬ב)‪" :‬מה תמר זה אין לו אלא לב אחד‪ ,‬אף ישראל אין להם אלא לב אחד‬ ‫לאביהם שבשמים" ‪ -‬אזוי ווי א תמר האט נאר איין הארץ‪ ,‬אזוי אויך האבן אידישע קינדער‬ ‫נאר איין הארץ צום טאטן אין הימל‪ .‬דער פשט דערפון איז‪ ,‬אז דער אמת'ער רצון וואס ליגט‬ ‫אינעווייניג אין יעדן איד איז צו טוהן דעם רצון פונעם אייבערשטן‪ .‬דאס איז דער "לב אחד‬ ‫לאביהם שבשמים"‪.‬‬ ‫נאר דער רצון קען מען נישט אייביג זעהן‪ ,‬און עס איז נישט אלעמאל אזוי קלאר‪ .‬דער‬ ‫"שאור שבעיסה" האלט איהם אמאל צוריק‪ ,‬און דערפאר דערקענט מען נישט שטענדיג‬ ‫וואס א איד וויל באמת‪ .‬א מענטש קען אמאל אפילו אליין נישט שפירן וואס עס ליגט טיף‬ ‫אין זיין הארץ‪.‬‬ ‫אבער דער רצון איז דארט‪.‬‬ ‫און דאס איז געווען א חלק פון דער עבודה פונעם כהן גדול ווען ער איז אריינגעגאנגען‬ ‫אין קודש הקדשים‪ :‬מגלה זיין דעם אמת'ן רצון פון כלל ישראל‪ ,‬דעם רצון וואס ליגט‬ ‫עולת שבת ‪ -‬מונקאטש‬ ‫בי‬ ‫טיף אין זייער הארץ און‬ ‫נשמה‪ ,‬אין דער חלק אלוק‬ ‫אינעווייניג אין יעדן איד ליגט‬ ‫ממעל פון יעדן איד‪ ,‬און עס‬ ‫דער זעלבער רצון ‪ -‬צו טוהן‬ ‫ארויסצוברענגען מן הכח‬ ‫אל הפועל‪.‬‬ ‫דעם רצון פונעם אייבערשטן‪.‬‬ ‫דערפאר זאגט דער פסוק "בזאת יבא אהרן"‪ .‬ער קומט אריין מיט "זאת" ‪ -‬מיט כלל ישראל‪,‬‬ ‫וואס ווערן צוגעגליכן צו א תמר ווייל זיי האבן נאר איין הארץ פאר זייער טאטן אין הימל‪.‬‬ ‫און דאס איז געווען זייער זכות‪ :‬אז אינעווייניג אין יעדן איד ליגט דער זעלבער רצון ‪ -‬צו‬ ‫טוהן דעם רצון פונעם אייבערשטן‪.‬‬ ‫‪ਪ‬א רצון אן קיין גבול‬ ‫דא ליגט נאך א טיפערע יסוד‪.‬‬ ‫ווען א מענטש וויל עפעס משיג זיין‪ ,‬אפילו ער וויל דערגרייכן א מדריגה אין קדושה‪ ,‬איז‬ ‫דאס געבונדן מיט זיין אייגענעם כח און השגה‪ .‬ער איז א נברא מיט א גבול‪ ,‬און דערפאר‬ ‫קען ער זיך נאר פארשטעלן און שטרעבן צו זאכן וואס ער קען משיג זיין‪ .‬ממילא זענען‬ ‫אויך די מדריגות און השגות צו וועלכע ער קען שטרעבן‪ ,‬באגרעניצט‪.‬‬ ‫אבער ווען א מענטש וויל גארנישט פאר זיך‪ ,‬נאר טוהן דעם רצון פונעם אויבערשטן‪ ,‬איז‬ ‫עס שוין עפעס אנדערש‪.‬‬ ‫דער רצון פונעם אויבערשטן האט דאך נישט קיין גבול און נישט קיין סוף‪ .‬און ווען דאס‬ ‫איז דער גאנצער ציל פון א‬ ‫מענטש ‪ -‬טוהן דעם רצון‬ ‫פון אבינו שבשמים ‪ -‬ווערט‬ ‫אפילו דער מענטש אליין‬ ‫זיין אייגענער רצון פארבונדן‬ ‫איז באגרעניצט‪ ,‬קען זיין‬ ‫מיט אין סוף ברוך הוא‪.‬‬ ‫שטרעבונג גיין אן קיין גרעניץ‪.‬‬ ‫דאס מיינט אז אפילו דער‬ ‫מענטש אליין איז באגרעניצט‪ ,‬קען זיין שטרעבונג גיין אן קיין גרעניץ‪ ,‬ווייל ער וויל נישט‬ ‫עפעס פאר זיך‪ ,‬נאר טוהן דעם רצון פונעם אייבערשטן‪.‬‬ ‫‪ਪ‬חבילות חבילות של מצוות‬ ‫מיט דעם קען מען פארשטיין וואס דער מדרש זאגט‪" :‬חבילות חבילות של מצות יש‬ ‫בידו"‪.‬‬ ‫יעדע מצוה איז דאך אנדערש פון די אנדערע‪ .‬תפילין איז נישט ציצית‪ ,‬ציצית איז נישט‬ ‫סוכה‪ ,‬און סוכה איז נישט לולב‪ .‬יעדע מצוה האט איר אייגענע עבודה און איר אייגענע‬ ‫מעשה‪.‬‬ ‫גי‬ ‫יום הכיפורים‬ ‫אבער אינעווייניג זענען זיי אלע פארבונדן מיט איין זאך‪.‬‬ ‫ווען א איד לייגט תפילין‪ ,‬טוט ער דעם רצון פונעם אייבערשטן‪ .‬ווען ער טוט אן די‬ ‫ציצית‪ ,‬טוט ער דעם רצון פונעם אייבערשטן‪ .‬ווען ער זיצט אין סוכה‪ ,‬נעמט לולב‪ ,‬גיבט‬ ‫צדקה‪ ,‬לערנט תורה‪ ,‬אדער טוט סיי וועלכע אנדערע מצוה ‪ -‬די מעשה איז יעדעס מאל‬ ‫אנדערש‪ ,‬אבער דער רצון אינעווייניג איז דער זעלבער‪ :‬איך וויל טוהן דעם רצון פונעם‬ ‫אויבערשטן‪.‬‬ ‫דאס איז וואס דער מדרש לערנט אונז‪ .‬די מצוות קומען "חבילות חבילות" ‪ -‬יעדע מצוה‬ ‫באזונדער‪ .‬אבער "בזאת יבא אהרן"‪ :‬דורך דעם "זאת"‪ ,‬דורך דעם איין הארץ פון כלל ישראל‪,‬‬ ‫וואס וויל טוהן דעם רצון פון אבינו שבשמים‪ ,‬ווערן אלע פארשידענע מצוות וואס ער טוט‬ ‫צוזאמען איין עבודה‪ .‬ווייל כאטש יעדע מצוה איז אנדערש‪ ,‬קומט עס אלץ פון דעם זעלבן‬ ‫רצון ‪ -‬טוהן דעם רצון פונעם בורא עולם‪.‬‬ ‫ּוְבְ ֵכֵן ְּכְמֹו ֶׁשֶ ָּׁשָ ַמַ ְעְ ָּתָ ְְּתִפִ ַּלַת ֹּכ ֵֹהֵן ָּגָדֹול ַּבֵַהֵיָכָל‬ ‫ְוְתֹוִׁשיַעַ כו'‪.‬‬ ‫ִ‬ ‫ְּכְמֹו ֵכֵן ִמִ ִּפִ ינּו ִִּתְׁשְ ַמַ ע‬ ‫‪ਪ‬די תפלה דארפן מיר אליין בעטן‬ ‫אין סדר העבודה זאגן מיר‪" :‬זכרון דברים תהא סליחתנו"‪ .‬ווי מיר האבן פריער גערעדט‪,‬‬ ‫ליגט אין די ווערטער א גרויסע חיזוק‪ :‬הגם מיר קענען היינט נישט מקריב זיין די קרבנות‪,‬‬ ‫קענען מיר זיי דערמאנען‬ ‫און איבערזאגן די גאנצע‬ ‫סדר העבודה‪ ,‬און דערמיט‬ ‫מיר קענען מיט אונזערע‬ ‫ווערט מקוים "ונשלמה‬ ‫ווערטער טוהן די הייליגע‬ ‫פרים שפתינו" ‪ -‬אונזערע‬ ‫ליפן קענען ערזעצן וואס‬ ‫עבודה‪ .‬אבער אויף די תפילה‬ ‫מיר קענען נישט טוהן מיט‬ ‫וואס דער כהן גדול האט‬ ‫אונזערע הענט‪.‬‬ ‫געדאווענט אין היכל‪ ,‬איז‬ ‫אבער דא איז דא א חילוק‪.‬‬ ‫נישט דא דער זעלבער כח פון‬ ‫די קרבנות קענען מיר‬ ‫דערמאנען‪ .‬מיר קענען זאגן‬ ‫"ונשלמה פרים שפתינו"‪.‬‬ ‫עולת שבת ‪ -‬מונקאטש‬ ‫די‬ ‫דעם גאנצן סדר העבודה‪ ,‬דערציילן אלעס וואס דער כהן גדול האט געטוהן‪ ,‬און מיט‬ ‫אונזערע ווערטער טוהן די הייליגע עבודה‪ .‬אבער די תפילה וואס דער כהן גדול האט‬ ‫געדאווענט אין היכל‪,‬‬ ‫נאכדעם וואס ער איז שוין‬ ‫ארויס פון קודש הקדשים‬ ‫יעצט איז די צייט צו עפענען‬ ‫און ארויסגעגאנגען פון‬ ‫דאס הארץ פארן אייבערשטן‪.‬‬ ‫אונטער דעם פרוכת ‪-‬‬ ‫צו בעטן אויף סליחה‪ ,‬מחילה‬ ‫אויף דעם אליין איז נישט‬ ‫דא דער זעלבער כח פון‬ ‫וכפרה‪ ,‬אויף סייעתא דשמיא‪,‬‬ ‫"ונשלמה פרים שפתינו"‪.‬‬ ‫אויף אלע ברכות און ישועות‪,‬‬ ‫די תפילה איז געווען‬ ‫אויף זיך אליין און אויף די‬ ‫זיין אייגענע תפילה‪ ,‬און‬ ‫משפחה‪ ,‬אויף כלל ישראל‪,‬‬ ‫דערפאר דארפן מיר אונזער‬ ‫תפילה אליין זאגן און אליין‬ ‫און אז דער כבוד מלכות‬ ‫בעטן‪.‬‬ ‫שמים זאל זיך אנטפלעקן‬ ‫דאס גיבט אונז א‬ ‫אויף דער וועלט‪.‬‬ ‫געוואלדיגע געלעגנהייט‬ ‫אין יום הקדוש‪ .‬נאכדעם וואס מיר זענען דורכגעגאנגען דעם גאנצן סדר העבודה און מיר‬ ‫האבן זיך פארגעשטעלט די עבודה פונעם כהן גדול‪ ,‬קענען מיר זיך אפשטעלן און בעטן אן‬ ‫אייגענע תפילה‪.‬‬ ‫מיר זאגן‪" :‬ובכן‪ ,‬כמו ששמעת תפלת כהן גדול בהיכל‪ ,‬כמו כן מפינו תשמע ותושיע‪ ,‬יהי‬ ‫רצון מלפניך‪."...‬‬ ‫יעצט איז די צייט צו עפענען דאס הארץ פארן אייבערשטן‪ .‬צו בעטן אויף סליחה‪ ,‬מחילה‬ ‫וכפרה‪ ,‬אויף סייעתא דשמיא‪ ,‬אויף אלע ברכות און ישועות‪ ,‬אויף זיך אליין און אויף די‬ ‫משפחה‪ ,‬אויף כלל ישראל‪ ,‬און אז דער כבוד מלכות שמים זאל זיך אנטפלעקן אויף דער‬ ‫וועלט‪.‬‬ ‫און מיר קענען דאס בעטן מיט אמונה פשוטה‪ ,‬גלייבנדיג אז דער אויבערשטער הערט‬ ‫אונזערע תפילות‪ ,‬און ער נעמט זיי אן מיט דער זעלבער רחמים און אהבה מיט וועלכן ער‬ ‫האט אנגענומען די תפלה פון דעם כהן גדול‪.‬‬ ‫‪.‬‬ ‫וט‬ ‫יום הכיפורים‬ ‫נקודות למעשה בעבודת ד'‬ ‫היוצאות מן המאמר‪:‬‬ ‫•לא לראות את חינוך הילדים והדורות הבאים‬ ‫כדבר שכבר אפשר להניח לו‪ ,‬אלא להתעורר תמיד‬ ‫לראות מה עוד ניתן לפעול בהם‪.‬‬ ‫•לגלות את הרצון הפנימי לעשות רצון אבינו‬ ‫שבשמים‪ ,‬שהרי באמת "אין להם אלא לב אחד‬ ‫לאביהם שבשמים"‪ ,‬ולחזק בתוכנו את הרצון‬ ‫הטהור הזה‪.‬‬ ‫•שיהא כל מעשינו מכוונים לעשות רצון אבינו‬ ‫שבשמים‪ ,‬וכל המצוות והמעשים הטובים‪ ,‬אף שהם‬ ‫רבים ושונים זה מזה‪ ,‬יהיו כולם נובעים מאותה‬ ‫נקודה פנימית‪.‬‬ ‫•להתחזק באמונה פשוטה‪ ,‬ולא להיות תלויים במה‬ ‫שהעיניים רואות או במה שהשכל משיג‪ ,‬אלא‬ ‫להאמין בהקב"ה ובשכינתו גם כאשר אין אנו‬ ‫רואים בעינינו‪.‬‬ ‫•לקבל על עצמנו את התשובה באמונה‪ ,‬ולהאמין‬ ‫שאף הקב"ה מקבל את קבלתנו לעתיד באמונה‪ ,‬כי‬ ‫במדה שאדם מודד בה מודדין לו‪.‬‬ ‫עולת שבת ‪ -‬מונקאטש‬ ‫זט‬