gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish — סוכות (2026-09-21)

מוציא לאור: השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish

שבוע: סוכות (2026-09-21)

השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish — סוכות (2026-09-21)

פתח את ה-PDF הורדה

‫וואונדערליכע‬ ‫'השגחה פרטית'‬ ‫מעשיות פון‬ ‫היינטיגע צייטן –‬ ‫דערציילט אויף‬ ‫דער‬ ‫השגחה פרטית‬ ‫האטליין‬ ‫א וועלט פון אמונה‪ .‬א לעבן פון בטחון‬ ‫עלון ‪209‬‬ ‫סוכות ‪ -‬ט"ו תשרי תשפ"ז‬ ‫סיפורי אמונה וביטחון מצדיקי הדורות זי"ע‬ ‫השגחה עליונה‬ ‫בהשגחה‬ ‫לולבים פון הימל‬ ‫דער לולב ווערט געפירט פונעם‬ ‫אמאל אפילו אין די לעצטע מינוט‪ .‬דען‬ ‫יום‪-‬טוב'דיגע‬ ‫דערהויבענע‬ ‫א‬ ‫דאגה האט קיינמאל נישט געוואוינט‬ ‫אטמאספערע האט ארומגענומען די‬ ‫אייבערשטן‬ ‫אונטער רבי אשר'ס דאך‪ ,‬זייענדיג א‬ ‫גאסן פון ירושלים של מעלה‪ .‬דאס‬ ‫עס קען זיך מיר נישט פארגעסן דעם ברייטן שמייכל פונעם‬ ‫עמוד האמונה‪.‬‬ ‫קלאפעריי פון די סוכה‪-‬בויערס האט‬ ‫יונגערמאן וואס איז צוגעקומען צו מיר חוה"מ סוכות מיט א‬ ‫רבי אשר פלעגט כסדר לערנען מיט‬ ‫זיך אויסגעמישט מיט די קולות פון די‬ ‫געוואלדיגע שמחה‪ ,‬און אויסגערופן מיט התלהבות‪" :‬איך האב‬ ‫זיינע תלמידים און די וואס זענען‬ ‫אינגאלאך וואס פארקויפן קוישיקלאך‪.‬‬ ‫א ספעציעלע מעשה פון השגחה פרטית!"‬ ‫געקומען פאר א עצה‪" :‬וואס א איד‬ ‫די הויפן ווערן איבערגעפילט‬ ‫מיט גרויסע און שיינע סוכות‪,‬‬ ‫איך האב געוואלט הערן וואס ער זאגט‪ ,‬און ער האט מיר‬ ‫דארף‪ ,‬באקומט ער! אלעס וואס א‬ ‫איד דארף‪ ,‬שיקט אים דער באשעפער‬ ‫איבערלאזנדיג נאר שמאלע‪ ,‬געדרייטע‬ ‫דערציילט ענטוזיאסטיש‪:‬‬ ‫דירעקט צו אים! מען דארף לעבן מיט‬ ‫וועגן פאר די דורכגייער‪.‬‬ ‫"היינט אינמיטן הלל‪ ,‬ווען איך האב געשאקלט די ד' מינים‪,‬‬ ‫אמונה; עס איז נישטא וואס מורא צו‬ ‫די גרויסע 'שוקי ד' מינים' זענען‬ ‫איז א איד געשטאנען נעבן מיר‪ .‬מיין שכן'ס לולב האט זיך‬ ‫האבן אדער זיך צו זארגן‪ "...‬רבי אשר‬ ‫פארנומען‪ :‬שוק הבוכרים‪ ,‬מחנה יהודה‪,‬‬ ‫אנגעקלאפט אין מיינעם‪ ,‬און מיין לולב איז פסול געווארן‪".‬‬ ‫האט אויך געלערנט‪" :‬מיר מוזן זיך‬ ‫מאה שערים‪ ,‬און די גרויסע יריד אין‬ ‫איך האב געווארט צו הערן די המשך פון די מעשה‪ ,‬אבער‬ ‫אינגאנצן פארלאזן נאר אויף השי"ת‪.‬‬ ‫ככר זופניק – אלע זענען פול מיט‬ ‫ס'איז נישט אנגעקומען‪...‬‬ ‫דעם באשעפער פעלט נישט קיין‬ ‫פילע און הויך‪-‬קוואליטעט סחורה‪.‬‬ ‫געלט און נישט קיין אנדערע זאכן‪ .‬ווען‬ ‫פרישע און שפיציגע לולבים‪ ,‬ריינע‬ ‫דער יונגערמאן זאגט מיר‪" :‬קוק נאר וואס פאר א ספעציעלע‬ ‫א מענטש לעבט מיט אמונה און איז‬ ‫און הערליך‪-‬געוואקסענע אתרוגים‪,‬‬ ‫השגחה דער אייבערשטער ווייזט מיר‪ .‬דער לולב איז געווען‬ ‫נישט פארזונקען אין די נאטור‪ ,‬זעט‬ ‫הדסים משולשים‪ ,‬און ריזיגע עמערס‬ ‫באשערט פאר מיר אויף די ערשטע צוויי טעג יום טוב‪ .‬יעצט‬ ‫מען גרויסע סייעתא דשמיא‪".‬‬ ‫פרישע ערבות‪.‬‬ ‫איז דא א צווייטע לולב וואס ווארט איך זאל עס שאקלען‪ .‬דער‬ ‫די שעה'ן זענען דורכגעלאפן‪ .‬חצות‬ ‫ערליכע אידן זענען געלאפן פון איין‬ ‫אייבערשטער האט מיר געשיקט א גוטן שליח צו אפ'פסל'ן‬ ‫היום איז שוין אריבער‪ .‬דער לולב איז‬ ‫טיש צום צווייטן‪ ,‬מיט פרייד באצאלט‬ ‫דעם ערשטן לולב‪ ,‬כדי איך זאל גיין קויפן דעם לולב וואס איך‬ ‫נאך אלץ נישט געווען צו געפינען‪ ,‬דאך‬ ‫מען דאס געלט מיט א שמחה של‬ ‫דארף באמת שאקלען‪".‬‬ ‫איז רבי אשר געבליבן רואיג‪ ,‬פרייליך‪,‬‬ ‫מצוה‪ ,‬האפנדיג צו קויפן די שענסטע‬ ‫ביים סוף פון די הושענות זאגט מען דעם פסוק‪" :‬למען דעת‪...‬‬ ‫און מיט בטחון אין זיין גאט‪ .‬עס איז‬ ‫מינים מקיים צו זיין דעם באפעל פון‬ ‫אין עוד"‪.‬‬ ‫געווען גאר שווער צו גלייבן אז מען‬ ‫השי"ת מיט הידור און פראכט‪.‬‬ ‫קען נאך יעצט קויפן א לולב‪ ,‬און נאך‬ ‫עס ווערט געברענגט אין די ספרים הקדושים אז דאס גאנצע‬ ‫אויף רחוב דון יוסף‪ ,‬איז געזעסן אין‬ ‫שווערער צי גלייבן אז עס זענען נאך‬ ‫ענין פון נענועים איז צוליב דעם פסוק; אלעס איז כדי צו וויסן‬ ‫זיין היים דער באקאנטער ירושלימ'ער‬ ‫בכלל פארבליבן שיינע לולבים‪ .‬אבער‬ ‫צדיק‪ ,‬רבי אשר פריינד‪ .‬אין עטליכע‬ ‫אז דער באשעפער אליין פירט די וועלט‪" ,‬אין עוד מלבדו" – אן‬ ‫רבי אשר האט זיך פארלאזט אויף זיין‬ ‫שעה ארום וועט זיך אנהייבן דער‬ ‫קיין שום שותפים‪.‬‬ ‫פאטער אין הימל‪.‬‬ ‫הייליגער יום טוב סוכות‪ ,‬און טויזנטער‬ ‫דאס איז די סיבה פארוואס מיר שאקלען דעם לולב צו אלע‬ ‫"לאמיר גיין קיין הר ציון‪ ,‬צום ציון פון‬ ‫אידן איבעראל וועלן אריינגיין אין זייער‬ ‫זייטן‪ ,‬אריינצונעמען אין זיך די הכרה אז דער אייבערשטער‬ ‫דוד המלך!" האט רבי אשר גערופן זיין‬ ‫צייטווייליגער דירה‪ ,‬די סוכת שלום‪.‬‬ ‫קוקט זיך אום אויף אלע עקן וועלט‪ ,‬און אלעס וואס פאסירט‬ ‫איידעם‪ ,‬רבי שמואל קליערס‪ ,‬און די‬ ‫א רואיגקייט האט גערוט אויף רבי‬ ‫ווערט געפירט בלויז דורך אים אליינס‪.‬‬ ‫צוויי זענען ארויסגעגאנגען‪.‬‬ ‫אשר'ס שיינעדיגע פנים‪ .‬שמחה און‬ ‫רבי שמואל האט זיך געוואונדערט‪:‬‬ ‫דער איד וואס האט דערציילט די מעשה האט געלעבט מיט'ן‬ ‫גליק האבן געפינקלט אין זיינע גוטע‬ ‫געפיל פון "אין עוד מלבדו" כפשוטו‪ .‬אז מיין לולב איז פסול‬ ‫יעצט‪ ,‬ערב סוכות‪ ,‬גיין צום ציון פון דוד‬ ‫אויגן‪ .‬קיינער וואלט נישט געקענט‬ ‫המלך?! רבי אשר דארף דאך נאך דריי‬ ‫געווארן‪ ,‬מיינט עס אז דער אייבערשטער האט רחמנות געהאט‬ ‫גלייבן אז רבי אשר האט נאך נישט‬ ‫לולבים‪ ,‬און ער האט נאך אפילו נישט‬ ‫קיין לולב צו שאקלען פארן קומענדיגן‬ ‫אויף מיר‪ ,‬און ס'איז זיכער דא דא עפעס א סיבה פארוואס דאס‬ ‫קיין איין‪...‬‬ ‫יום טוב‪ .‬רבי אשר‪ ,‬ווי זיין שטייגער‪,‬‬ ‫איז דאס בעסטע פאר מיר‪.‬‬ ‫אבער אויף רבי אשר פרעגט מען‬ ‫מיט זיין פעסטע ביטחון‪ ,‬האט‬ ‫דאס איז דער גאנצער תכלית פון דעם יום טוב סוכות‪.‬‬ ‫נישט קיין קשיות‪ .‬ער האט געהאט‬ ‫שטענדיג באקומען אלעס וואס ער‬ ‫זיינע אייגענע וועגן און שטעגן פון‬ ‫דארף פון הימל אין די ריכטיגע צייט‪,‬‬ ‫א פרייליכן יום טוב‪ ,‬פינחס שאפער‬ ‫<<<‬ ‫דער גליון איז אויסצוגן פון 'קו השגחה פרטית' – טויזנטער מעשיות‪ ,‬פול מיט חיזוק‪.‬‬ ‫ווילט איר האבן שלוות החיים? רופט אריין צו קו השגחה פרטית ‪1-518-613-0140‬‬ ‫מן החלונות‬ ‫בויען די סוכה‪ ,‬האב איך דערציילט די גאנצע מעשה פאר מיין חבר‪.‬‬ ‫וואס מ’טוט [וויל טון]‬ ‫"ווייסטו ווער עס האט געקענסעלט די אפוינטמענט און פריי‬ ‫טוט מען פאר זיך‬ ‫געמאכט די צייט פאר דיר?" האט מיין חבר געפרעגט מיט‬ ‫"וואס מאכסטו‪ ,‬דו בויסט שוין די סוכה?" האב איך געפרעגט מיין‬ ‫א שמייכל‪" .‬דאס בין איך געווען! איך האב אפגעזאגט מיין‬ ‫חבר‪ ,‬א יונגער כולל יונגערמאן‪ ,‬א טאטע פון קליינע קינדער‪.‬‬ ‫אפוינטמענט כדי מיר זאלן קענען בויען די סוכה‪ ,‬און א דאנק דעם‬ ‫האסטו באקומען דיין קריטישע הילף‪".‬‬ ‫"יא‪ ",‬האט ער מיר געענטפערט‪" ,‬אבער מיינע קינדער זענען נאך‬ ‫אביסל צו קליין מיר צו העלפן‪".‬‬ ‫איך בין געווען געפלעפט‪ .‬דער רבונו של עולם האט מקדים געווען‬ ‫רפואה למכה‪ ,‬דורך דעם חסד וואס איך האב געוואלט טון מיט‬ ‫"וואס? דו בויעסט די סוכה אליין?" האב איך אים געפרעגט‪" .‬איך‬ ‫יענעם!‬ ‫קום דיר העלפן! לאמיר אפמאכן אויף היינט ‪ 3:15‬נאכמיטאג‪".‬‬ ‫עס איז אזוי אינספירירנד צו זען נאכאמאל די פשוט'ע פאקט‪ :‬ווען‬ ‫ער האט געטראכט א רגע‪ ,‬און מסכים געווען מיט פרייד‪ .‬דעמאלט‬ ‫א מענטש טוט פאר א צווייטן‪ ,‬טוט ער באמת פאר זיך אליין‪.‬‬ ‫האב איך נאכנישט געכאפט ווי דרינגענד ער דארף די הילף‪ ,‬אזש‬ ‫ער האט גאר געקענסלט אנדערע פלענער כדי איך זאל קענען‬ ‫קומען אים העלפן בויען די סוכה!‬ ‫א מעטער אפגערוקט‬ ‫איך האב געכאפט א מיטאג דרימל‪ ,‬און ווען איך בין אויפגעשטאנען‪,‬‬ ‫האב איך געעפנט די פריזער צו נעמען עפעס צו עסן‪ .‬איך האב‬ ‫ר' יצחק אייזיק בערלינסקי פון בני ברק דערציילט‪:‬‬ ‫דארט געפונען פארפרוירענע קעיק‪ ,‬איך געמאכט א ברכה‪ ,‬און‬ ‫פונקט ווי יעדעס יאר פאר סוכות‪ ,‬האב איך אויפגעבויט מיין סוכה‪,‬‬ ‫אריינגעביסן‪ .‬די קעיק איז אבער געווען פארפרוירן הארט ווי א‬ ‫אויפן זעלבן פלאץ וואו איך בוי עס שוין פאר יארן לאנג‪.‬‬ ‫שטיין‪ ,‬און אנשטאט איך זאל עסן די קעיק‪ ,‬האט די קעיק מיר‬ ‫די סוכה איז שוין געשטאנען פארטיג‪ ,‬ווען א שכן פונעם‬ ‫"געגעסן"‪ ...‬מיין פאדערשטע ציין האט זיך אינגאנצן צובראכן‪.‬‬ ‫דערנעבנדיגן בנין האט זיך אנגערוקט‪ ,‬און ער הייבט געוואלדעווען‪:‬‬ ‫דאס איז נישט נאר געווען ווייטאגליך‪ ,‬נאר עס איז געווען ממש‬ ‫"וואס טוסטו דא?! דו האסט אויפגעבויט די סוכה אויף אונזער‬ ‫אוממעגליך ארויסצוגיין צווישן מענטשן אזוי‪ .‬איך האב דרינגענד‬ ‫בנין'ס שטח!"‬ ‫געדארפט א דענטיסט! איך האב גלייך גערופן די קליניק צו מאכן‬ ‫אן אפוינטמענט‪ ,‬אבער ווי געווענליך‪ ,‬איז די ערשטע אוועילעבל‬ ‫איך האב געבויט די סוכה פונקט צווישן ביידע בנינים‪ ,‬נענטער צו‬ ‫אפוינטמענט געווען ערשט אין דריי חדשים ארום‪.‬‬ ‫מיין זייט‪ .‬דאס איז א שטח וואס ביידע נוצן‪ ,‬און נאכמער‪ ,‬אויב מען‬ ‫"איך קען נישט ווארטן אזוי לאנג!" האב איך געשריגן פאר‬ ‫וואלט ארויסגעבויט מיין בנין‪ ,‬וואלט מען געבויט פונקט אויף דעם‬ ‫שמערצן‪" .‬איר האט גארנישט פריער?"‬ ‫שטח‪ .‬ביז היינט האט קיינער קיינמאל נישט געזאגט קיין ווארט‬ ‫האט די סעקערטארין געענטפערט‪" :‬אייגנטליך‪ ,‬יא‪ .‬אויב דו קענסט‬ ‫וועגן מיין סוכה‪.‬‬ ‫דא זיין אין צען מינוט‪ .‬פונקט יעצט האט איינער געקענסעלט אן‬ ‫"דו רוקסט זיך אריין אין א פרעמדע טעריטאריע!" האט דער שכן‬ ‫אפוינטמענט‪".‬‬ ‫ווייטער געשריגן‪ ,‬און צוגעלייגט זיין אייגענעם פסק הלכה‪" :‬דאס‬ ‫איך האב גלייך באשטעטיגט אז איך קום און געדאנקט דעם‬ ‫איז א סוכה גזולה‪ .‬דו ביסט נישט יוצא די מצוה!"‬ ‫באשעפער‪ .‬אויפן וועג צום דענטיסט האב איך גערופן מיין חבר‬ ‫איך האב אים פרובירט מסביר צו זיין אז די סוכה איז נישט‬ ‫און זיך זייער אנטשולדיגט ערקלערנדיג אז איך מוז דרינגענד גיין‬ ‫געגנב'עט‪ ,‬און דער שטח איז נאנט צו מיין בנין‪ .‬אבער דער שכן‬ ‫צום דענטיסט‪ ,‬און צוגעזאגט אז בעזרת השם וועל איך אים קומען‬ ‫האלט זיך ביי זיינס‪ ,‬און ער האט פארלאנגט אז מיר זאלן גיין צו‬ ‫העלפן בויען די סוכה היינט אוונט‪.‬‬ ‫א דין תורה‪.‬‬ ‫דער דענטיסט איז געווען א גוטער שליח און האט פארראכטן‬ ‫מיר זענען געגאנגען צום רב‪ .‬דער רב האט אויסגעהערט ביידע‬ ‫די ציין‪ ,‬האפנדיג אז עס וועט זיך האלטן ביז מען וועט עס קענען‬ ‫געהעריג באהאנדלען‪ .‬ביינאכט‪ ,‬ווען איך בין געקומען אים העלפן‬ ‫המשך השגחה עליונה‬ ‫<<<‬ ‫אויפן ציון א גאנצע שבת‪.‬‬ ‫ביטחון און אמונה‪.‬‬ ‫רבי אשר האט געענדיגט זיין תפילה‪ ,‬איז ארויס פון דעם בנין‪ ,‬זיך געוואנדן‬ ‫די צוויי זענען אנגעקומען צום ציון פון דוד המלך‪ ,‬און רבי אשר האט זיך‬ ‫צום בארג‪ ,‬און אנגעהויבן צו גיין און ארומזוכן‪ .‬פלוצלינג איז ער צוגעגאנגען‬ ‫געשטעלט זאגן גאנץ תהלים מיט גרויס דביקות‪ ,‬פון אנהייב ביזן סוף‪.‬‬ ‫צו א נידריגן טייטלבוים‪ ,‬וואס מען האט קיינמאל פריער נישט געזען אויף‬ ‫דער ציון פון דוד המלך איז געווען זייער טייער ביי דעם צדיק רבי‬ ‫יענעם פלאץ‪ .‬רבי אשר האט אנגעהויבן זוכן צווישן די צווייגן‪ ,‬און אין‬ ‫אשר‪ .‬אומצאליגע מאל פלעגט ער באזוכן דעם ארט און אויסגיסן זיין‬ ‫עטליכע מינוט האט ער געפינען דריי כשר'ע און הערליכע לולבים מיט‬ ‫הארץ דארט‪ .‬אפילו ביי די חתונה פון זיין עלטסטע טאכטער‪ ,‬האט ער‬ ‫פארמאכטע קעפ צווישן זיי‪ .‬עס האט אויסגעזען ווי דער בוים ווארט שוין‬ ‫איבערגעלאזט די ארבעט פון אויפנעמען די געסט פארן זיידן‪ ,‬זיין פאטער‬ ‫אויף רבי אשר זינט די ששת ימי בראשית‪ ...‬און רבי אשר‪ ,‬מיט א פשטות‬ ‫רבי אריה מרדכי‪ ,‬בשעת ער אליין איז נעלם געווארן גלייך נאך די חופה און‬ ‫און אן קיין שום צייכן פון וואונדער אויפן פנים‪ ,‬האט אפגעשניטן די לולבים‬ ‫איז געגאנגען זאגן תהלים פאר א לאנגע צייט‪ ,‬מיט טייכן טרערן‪ ,‬ביים ציון‬ ‫און איז אהיימגעגאנגען‪ .‬ווייל די גאנצע צייט איז אים געווען קלאר און‬ ‫פון דוד המלך‪ .‬ער האט אויך געהאט א מנהג יעדן פרייטאג צו באזוכן דעם‬ ‫פשוט אז דער באשעפער וועט אים זיכער שיקן לולבים אויף סוכות‪.‬‬ ‫ציון און ענדיגן גאנץ תהלים‪ ,‬און דערנאך אנצינדן א ליכט וואס זאל ברענען‬ ‫מאמר חיזוק ממשפיעי קו השגחה פרטית‬ ‫אבטח בך‬ ‫מעשיות פון השגחה פרטית פון היינטיגע צייטן‬ ‫הרה”ח ר’ יהודה מאנדל שליט”א‬ ‫טאנצן פארן מלך‬ ‫זייטן‪ ,‬ער האט אויך פארשטאנען דעם כאראקטער פון יעדן‬ ‫ווען מיר טאנצן ביי שמחת בית השואבה‪ ,‬דארפן מיר געדענקען‬ ‫איינעם‪ ...‬און צום סוף האט ער מיר געזאגט‪" :‬דו ביסט טאקע‬ ‫די ווערטער פונעם רמב"ם אין הלכות לולב (פרק ח' הלכה‬ ‫גערעכט; דיין סוכה איז כשר לכתחילה און דו האסט גארנישט‬ ‫געגנב'עט פון קיינעם‪ .‬אבער‪ ,‬אויב דו ווילסט הערן מיין עצה‪ ,‬איז‬ ‫ט"ו)‪ ,‬אז מיר דארפן זיך פרייען מיט דער מצוה אליין און זיין‬ ‫בעסער פאר דיר נאכצוגעבן‪ .‬מען פארלירט קיינמאל נישט פון‬ ‫בשמחה מיט די ליבשאפט וואס דער באשעפער ווייזט אונז‪.‬‬ ‫נאכגעבן‪".‬‬ ‫דאס איז די עבודה פון די דאזיגע טעג‪.‬‬ ‫עס איז מיר נישט געווען גרינג‪ ,‬אבער עס האט אויסגעזען אז דער‬ ‫ווען א איד פריידט זיך און טאנצט לכבוד הקדוש ברוך הוא‬ ‫רב האט געוויסט פון וועמען ער קען בעטן נאכצוגעבן‪ .‬איך האב‬ ‫– דאס איז דער ריכטיגער כבוד‪ ,‬אזוי ווי מיר לערנען ארויס‬ ‫געזאגט פאר מיינע קינדער‪" :‬מיינע טייערע קינדער‪ ,‬מיר גייען יעצט‬ ‫פון דוד המלך‪ .‬די הויפט פסוקי דזמרה וואס מיר זאגן יעדן‬ ‫טון א גרויסע מצוה‪ ,‬און צוליב שלום גייען מיר אריבעררוקן די סוכה‬ ‫צו די אנדערע זייט פונעם בנין‪".‬‬ ‫טאג ביים דאווענען זענען געשריבן געווארן דורך דוד המלך‪,‬‬ ‫דער נעים זמירות ישראל‪ .‬מיר לערנען אויך ארויס דעם ענין‬ ‫מיר האבן צונומען די סוכה מיט גרויס מיה און פלאג‪ ,‬אריבערגעפירט‬ ‫די ברעטער און די ווענט צו אן אנדערע פלאץ וואס קיינער וועט זיך‬ ‫פון טאנצן פון אים‪ :‬ווען דוד המלך האט געטאנצט לכבוד‬ ‫נישט קריגן דערויף‪ ,‬און מיר האבן עס דארט צוריק אויפגעבויט‪.‬‬ ‫דעם ארון הברית‪ ,‬האט ער אינגאנצן אוועקגעקוקט פון זיין‬ ‫טראץ די גאנצע הארעוואניע און טירחא‪ ,‬האב איך געפילט א‬ ‫אייגענעם כבוד המלכות‪ .‬זיין ווייב‪ ,‬מיכל בת שאול‪ ,‬איז נישט‬ ‫געוואלדיגע הנאה‪ .‬מנצח זיין דעם יצר הרע און נאכגעבן פאר א‬ ‫געווען געוואוינט צו אזא התנהגות פון איר טאטנס הויז‪ ,‬און זי‬ ‫צווייטן האט א זיסן טעם‪ ,‬און איך האב פרובירט צו בלייבן מיט‬ ‫האט אים מוסר געזאגט דערויף‪.‬‬ ‫דעם טעם‪ ,‬אפילו ווען איך האב שפעטער אויסגעפינען אז למעשה‬ ‫האט נישט דער שכן וואס האט פארלאנגט מיר עס צו אוועקנעמען‬ ‫געווענליך האט דוד המלך זייער מכבד געווען זיין שווער‪,‬‬ ‫געבויט דארט זיין סוכה‪ ,‬נאר אן אנדערער שכן פון א דערנעבנדיגע‬ ‫ער פלעגט אים אפילו רופן "משיח ה'"; אבער ווען עס איז‬ ‫בנין‪.‬‬ ‫געקומען צו א זאך וואס האט אנגערירט כבוד שמים – איז דוד‬ ‫דאס האט מיר דערמאנט די מעשה פונעם חפץ חיים זצ"ל‪ ,‬ווען‬ ‫המלך געווען זייער שארף‪" .‬שאול האט אכטונג געגעבן אויף‬ ‫ער איז שוין געווען אכציג יאר אלט‪ ,‬האט זיין צווייטע רעבעצין‬ ‫זיין כבוד‪ ",‬האט ער געזאגט‪" ,‬אבער איך קוק נישט אויף מיין‬ ‫אים געזאגט אז די סוכה שטייט נישט אויף א גוטע פלאץ און מען‬ ‫כבוד כדי צו מכבד זיין דעם אויבערשטן! און דאס איז דער‬ ‫דארף עס רוקן‪ .‬נאכדעם וואס דער חפץ חיים האט עס אויפגעבויט‬ ‫טעם פאר וואס דער באשעפער האט מיר אויסגעוועלט און‬ ‫אויף אן אנדערע פלאץ‪ ,‬האט זי חרטה געהאט‪ ,‬און ער האט עס‬ ‫נישט אין דיין טאטנס הויז!"‬ ‫נאכאמאל צונומען און צוריקגעבויט אויפן אלטן פלאץ‪ .‬פארשטייט‬ ‫זיך אליין אז איך בין נישט אויף די מדרגה פונעם חפץ חיים‪ ,‬אבער‬ ‫לויט דעם מלבי"ם‪ ,‬איז א ספעציעלע חיוב פאר א מלך‬ ‫די מעשה האט מיר און מיין משפחה שטארק מחזק געווען‪ .‬מיר‬ ‫אוועקצוקוקן פון זיין כבוד און זיך פרייען פארן אייבערשטן‪,‬‬ ‫זענען געווען פרייליך אריינצוגיין אין יום טוב מיט די געהויבענע‬ ‫כדי צו זיין נאך מער בטל און עניו! ווער עס איז נישט קיין‬ ‫געפילן פון נאכגעבן און מוותר זיין‪.‬‬ ‫'תלמיד' פון דוד המלך אין דעם ענין און ער טאנצט נישט און‬ ‫וואס עס האט פאסירט נאכדעם‪ ,‬דעם דריטן טאג סוכות‪ ,‬איז עפעס‬ ‫פריידט זיך נישט לכבוד השי"ת‪ ,‬ווערט פארעכנט אלס א בעל‬ ‫וואס מען זאגט דערויף אז "די מציאות איז שטערקער פון יעדע‬ ‫גאוה‪ ,‬א זינדיגער און א טיפש‪ ,‬און ער קען נאך באשטראפט‬ ‫פאנטאזיע‪ ".‬עס איז געווארן א פארשטאפונג אין דער צענטראלער‬ ‫סוער‪-‬פייפ (ביוב) פון געגנט‪ ,‬און עס האט אנגעהויבן איבערלויפן‪ .‬די‬ ‫ווערן פאר דעם‪.‬‬ ‫גרוב פון די אפפאל‪-‬וואסערן געפינט זיך פונקט איין מעטער ווייט‬ ‫דעריבער‪ ,‬לכבוד דעם באשעפער‪ ,‬וועלן מיר טאנצן מיט אלע‬ ‫פון דארט וואו איך האב לכתחילה געבויט די סוכה‪ .‬די סוכה וואס‬ ‫כוחות‪ ,‬אפילו אויב עס זעט אויס ווי מיר זענען זיך משפיל‪.‬‬ ‫איז דארט געשטאנען איז ליידער געווארן געפערליך געשעדיגט‪ .‬די‬ ‫לויט ווי עס ווערט געברענגט אין שמואל ב' (פרקים ו'‪-‬ז')‪ ,‬און‬ ‫שמוציגע וואסערן האבן אינגאנצן פארפלייצט און פאר'מיאוס'ט‬ ‫לויט די סמיכות הפרשיות‪ ,‬קען מען ארויסלערנען אז דוד‬ ‫די סוכה‪ ,‬און אפילו נאכדעם וואס מען האט שוין פאראכטן די‬ ‫פראבלעם‪ ,‬איז די גערוך געבליבן אזוי שטארק אז מען האט שוין‬ ‫המלך'ס גאנצע עבודה אין זיין לעבן איז געווען צו פארמערן‬ ‫דעם גאנצן יום טוב נישט געקענט זיצן דארט‪.‬‬ ‫כבוד שמים‪ .‬ער האט קיינמאל נישט געזוכט זיין אייגענעם‬ ‫מיר‪ ,‬זענען בסייעתא דשמייא ווייטער געזעסן אין אונזער באקוועמע‬ ‫כבוד אנשטאט דעם כבוד פונעם אויבערשטן‪ ,‬נאר פונקט‬ ‫סוכה וואס איז געשטאנען ווייט אוועק‪ ,‬וואס כאטש מיר האבן‬ ‫פארקערט‪.‬‬ ‫עס געבויט צוויי מאל‪ ,‬איז עס אבער געשטאנען פעסט‪ ,‬ריין און‬ ‫זאלן מיר אויך זוכה זיין אויסצונוצן די דאזיגע גרויסע טעג‪,‬‬ ‫געשמאק‪ .‬אן קיין שפור פון שמוץ‪ ,‬אן קיין שום עגמת נפש‪ .‬וואויל‬ ‫צו שפרינגען און טאנצן מיט אלע כוחות פארן מלך מלכי‬ ‫איז פאר דעם וואס גיט נאך‪ ,‬אזוי פירט מען זיך אויך מיט אים פון‬ ‫אויבן‪.‬‬ ‫המלכים‪ ,‬און צו פארמערן דעם כבוד שמים‪.‬‬ ‫<<<‬ ‫>>>‬ ‫צוריקקוקנדיג‪ ,‬זע איך אז עס איז געווען אומלאגיש‪ .‬ווען מיר‬ ‫די ערבות האבן אים גערופן‬ ‫וואלטן געוואוינט אין ירושלים וואלט עס נאך געהאט א פשט צו‬ ‫פארן קיין ביתר פאר אפאר טעג; אבער פון בני ברק איז עס פיל‬ ‫א איד פון בית שמש דערציילט‪:‬‬ ‫ווייטער‪ ,‬און די וועג איז לאנג און געדרייט‪ .‬אבער איך האב אזוי‬ ‫ערב סוכות שפעט נאכמיטאג‪ .‬אלעס איז גרייט‪ .‬די סוכה שטייט‬ ‫געענטפערט ווייל דאס האב איך געשפירט אין יענע מינוט‪ .‬מיין‬ ‫שוין באצירט‪ .‬דאס הויז גלאנצט‪ ,‬און פון קיך פארשפרייט זיך אן‬ ‫טאכטער האט מיר געפאלגט‪ ,‬און איז געפארן צום שולע אין ביתר‪.‬‬ ‫אנגענעמען גערוך‪ .‬אינדרויסן פון הויז האט זיך געטון לעבעדיג; מיר‬ ‫וואוינען אויפן אונטערשטן שטאק און מיר האבן אן ערבות בוים‬ ‫שוין אויפן ערשטן טאג איז זי געפאלן פאר די מנהלת‪ ,‬וואס‬ ‫אין חצר‪ ,‬און יעצט איז געווען די צייט ווען מענטשן קומען שניידן‬ ‫האט איר געפרעגט צי זי איז אין שידוכים‪ .‬מיין טאכטער האט‬ ‫ערבות פאר די ד' מינים‪.‬‬ ‫געענטפערט‪“ :‬איך האב נאך אן עלטערע שוועסטער‪ ,‬און מיר זוכן‬ ‫יעצט א שידוך פאר איר‪”.‬‬ ‫איך בין אריין אין קיך און פלוצלינג באמערקט אז ס'גיסט וואסער‪.‬‬ ‫"וואס איז דאס? האט איינער פארגעסן ארויסצולאזן דאס וואסער‬ ‫די מנהלת האט פארצייכנט אלע דעטאלן און באשלאסן‬ ‫נאכן שפאנדזשען?" האב איך געפרעגט‪.‬‬ ‫אדורכצוטון די זאך‪ .‬נישט מער ווי א פאר וואכן שפעטער‪ ,‬איז‬ ‫"איך גלייב נישט!" האט מיין ווייב געענטפערט‪" .‬עס איז געווען‬ ‫אונזער עלטסטע טאכטער געווארן א כלה!‬ ‫אינגאנצן טרוקן דא פאר א מינוט צוריק‪".‬‬ ‫מיט גרויס התרגשות און טיפע דאנקבארקייט צום בורא כל‬ ‫איך האב באמערקט אז דאס וואסער קומט פון ריכטונג פונעם‬ ‫עולמים‪ ,‬האבן מיר זיך דערמאנט אין די וואונדערליכע השגחה‬ ‫פרידזשידער‪ .‬איך האב געעפנט דעם פרידזשידער און געזען אז‬ ‫פרטית‪ ,‬און ערשט דעמאלט האב איך פארשטאנען אז דאס איז‬ ‫אינעווייניג איז טרוקן‪ ,‬אבער ווען איך האב עס אוועקגערוקט האב‬ ‫געווען א פלאן פונעם אייבערשטן צו שיקן מיין טאכטער קיין‬ ‫איך געפונען דעם פראבלעם‪ :‬די הייס‪-‬וואסער רער וואס קומט‬ ‫ביתר‪ ,‬כדי די מנהלת זאל זיך באקענען מיט איר און פונעם דאזיגן‬ ‫פונעם בוילער האט געטראפט‪.‬‬ ‫שריט זאל דער שידוך קומען צום גליקליכן אויספיר‪ ,‬בשעה טובה‬ ‫עס איז שוין געווען גאנץ שפעט; וואו טרעפט מען יעצט א‬ ‫ומצלחת‪.‬‬ ‫פלאמבער? ווער וועט בכלל אויפהויבן דעם טעלעפאן‪ ,‬און אפילו‬ ‫אלעס איז מסודר‬ ‫אויב יא‪ ,‬וואס זענען די אויסזיכטן אז ער וועט וועלן קומען? איך‬ ‫בין געשטאנען הילפלאז‪ ,‬און מיינע אויגן זענען געפאלן אויפן הויף‪.‬‬ ‫ש‪ .‬ה‪ .‬פון בית שמש דערציילט‪:‬‬ ‫דאס איז געווען דער 'סעזאן' פאר מיין ערבות בוים‪ .‬מענטשן פון‬ ‫אין בית המדרש האב איך אמאל באגעגנט דעם שכן'ס אינגל‪.‬‬ ‫דער גאנצער געגנט זענען געקומען און געשניטן‪ ,‬געקומען און‬ ‫איך האב באמערקט אז ער קומט אליין‪ ,‬אן זיין טאטע‪ ,‬און אמאל‬ ‫געגאנגען‪ .‬איך האב אזוי הנאה געהאט פון דעם שיינעם בילד‪.‬‬ ‫ברענגט ער מיט זיך נאך איין אדער צוויי געשוויסטער‪ .‬שפעטער‬ ‫עס האט זיך געלוינט די ארבעט פון די גאנצע יאר נאר פאר די‬ ‫האב איך זיך דערוואוסט די געשיכטע פון די משפחה‪ :‬די מאמע‬ ‫מאמענטן‪.‬‬ ‫האט אליין אויפגעצויגן די קינדער טוענדיג אלעס אין דער וועלט‬ ‫איך בין ארויסגעגאנגען צו זיי און געפרעגט איינעם‪ ,‬וועמען איך‬ ‫צו העלפן דורכשטופן זייער שווערע לעבן‪.‬‬ ‫האב בכלל נישט געקענט‪" :‬אפשר ווייסטו פון עפעס א פלאמבער?‬ ‫איך דארף דרינגענד!"‬ ‫איך האב געפרעגט דאס קינד וואו ער לערנט‪ ,‬און ער האט מיר‬ ‫געזאגט אז ער גייט אין א געוויסע חדר‪" .‬אבער‪ ",‬האט ער צוגעגעבן‪,‬‬ ‫"איך בין א פלאמבער!" האט ער מיר איבערראשט מיט זיין‬ ‫"איך ווייס נישט וועגן מיין ברודער‪ .‬דערווייל האבן מיר נישט קיין‬ ‫ענטפער‪" .‬וואס איז די פראבלעם?"‬ ‫אנונג אין וועלכע חדר ער וועט גיין‪ ".‬ער האט גערעדט מיט אן‬ ‫איך האב אים דערציילט וועגן די געפלאצטע רער‪ ,‬און ער האט‬ ‫ערנסטקייט וואס האט נישט געפאסט פאר זיין עלטער‪ ,‬ער האט‬ ‫גלייך געענטפערט‪" :‬ווארט א רגע‪ .‬מיין קאר שטייט דא אינדרויסן;‬ ‫זיך געזארגט פאר זיין ברודער ווי א קליינע טאטע'לע‪ .‬איך האב‬ ‫איך וועל ברענגען מיינע כלים און עס גלייך פארריכטן‪".‬‬ ‫אים געזאגט‪" :‬איך וועל בעזרת השם פרובירן צו העלפן‪ ",‬איך האב‬ ‫ער איז אריינגעקומען‪ ,‬געמאכט א געשיקטע און ריינע ארבעט‪,‬‬ ‫טאקע אזוי געטאן‪ .‬איך האב זיך נאכגעפרעגט‪ ,‬געגעבן עצות‪ ,‬און‬ ‫און געראטעוועט די מצב‪ .‬דער באשעפער האט אים ברוך השם‬ ‫אריינגעלייגט א גוט ווארט ווי עס פעלט זיך אויס‪ .‬ברוך השם מיין‬ ‫געשיקט צו מיר אין די ריכטיגע מינוט‪ ,‬אין זכות פון די מצוה פון ד'‬ ‫ארבעט האט געברענגט די געוואונטשענע תוצאות און די קינדער‬ ‫מינים וואס איך האב אים געהאלפן מקיים זיין‪.‬‬ ‫זענען אנגענומען געווארן אין אויסגעצייכנטע מוסדות‪.‬‬ ‫א וויכטיגע צייטווייליגע שטעלע‬ ‫ווען דער עלטסטער איז געגאנגען אין ישיבה קטנה‪ ,‬האב איך‬ ‫אים נאכאמאל געפרעגט וואס זיין פלאן איז‪ .‬איך האב נישט‬ ‫הרה”ג רבי א‪.‬ה‪ .‬פון בני ברק דערציילט‪:‬‬ ‫געהאט קיין שום אפיציעלע פאזיציע‪ ,‬אבער די מאמע האט שוין‬ ‫מיין טאכטער האט געענדיגט סעמינאר‪ .‬איין טאג זאגט זי מיר‬ ‫געוואוסט אז ווען זי דערציילט פאר מיין פרוי וועגן א שוועריגקייט‪,‬‬ ‫אז מען האט איר אנגעבאטן צו זיין א שטעל‪-‬פארטרעטערין‬ ‫וועט עס נישט בלייבן נאר ביים אויסהערן און מיטפילן; מיר וועלן‬ ‫(סובסטיטוט) פאר עטליכע טעג אין א שולע אין ביתר‪.‬‬ ‫טאקע פרובירן צו העלפן‪ ,‬און אפשר ‪ -‬בסייעתא דשמיא ‪ -‬אויך‬ ‫“און וואס האלטסטו?” האב איך איר געפרעגט‪.‬‬ ‫מצליח זיין‪.‬‬ ‫“איך ווייס נישט וואס צו זאגן‪ ,‬ווייל די וועג איז זייער לאנג‪ ,‬און‬ ‫מיט דער צייט איז די משפחה אריבער וואוינען קיין אויסלאנד‪,‬‬ ‫ס’איז נאר פאר אפאר טעג‪ ,‬און פאר די מינימום וועידזש‪”.‬‬ ‫און מיר האבן מער נישט געהאט קיין קאנטאקט מיט זיי‪ .‬מיר‬ ‫האבן געהערט אז די מאמע האט נאכאמאל חתונה געהאט און די‬ ‫איך האב איר געזאגט‪“ :‬דו האסט דאך יעצט סייווי נישט קיין‬ ‫משפחה האט זיך ענדליך געשטעלט אויף די פיס‪.‬‬ ‫ארבעט‪ ,‬און זיי דארפן א סובסטיטוט‪ ,‬וועט עס זיין א גרויסע חסד‬ ‫פאר זיי‪ .‬איך האלט דו זאלסט אננעמען די דזשאב‪”.‬‬ ‫באלעבאסטע זיך דערמאנט אז א היימישע משפחה פון ארץ‬ ‫בערך צען יאר צוריק איז מיין טאכטער קראנק געווארן‪ ,‬און צום‬ ‫ישראל‪ ,‬וואס האט זיך אהערגעצויגן מיט עטליכע יאר צוריק‪,‬‬ ‫גרויס באדויער האט זי געמוזט אדורכגיין אן אפעראציע אין‬ ‫וואוינט פונקט נעבן איר‪ .‬זיי האבן א גרויסע משפחה‪ ,‬קינדער אין‬ ‫וואשינגטאן‪ .‬מיר זענען אלע אהין געפארן – איך מיט מיין ווייב‪,‬‬ ‫די זעלבע יארן‪ ,‬פלאץ און אסאך שפילצייג‪ .‬אונזער אייניקל וועט‬ ‫איידעם און זייער קליין טאכטערל – כדי צו זיין מיט אונזער‬ ‫זיך זיכער פילן היימיש דארט‪.‬‬ ‫טאכטער ביי די אפעראציע און באהאנדלונגען‪ ,‬ביז זי וועט בעזרת‬ ‫די באלעבאסטע האט אנגערופן איר שכנה און מסביר געווען אז‬ ‫השם צוריקקומען צו די כוחות‪ .‬מיר זענען איינגעשטאנען אין‬ ‫א משפחה פון בית שמש שטייט איין ביי איר‪ ,‬און יעצט האט מען‬ ‫מאנסי ביי וואוילע אידן‪ ,‬אן עלטערע פארפאלק וואס האט שוין‬ ‫אפגעפירט די מאמע אין שפיטאל‪ .‬זי האט געפרעגט צי זיי קענען‬ ‫נישט געהאט קיין קליינע קינדער אינדערהיים‪ .‬אונזער קליין‬ ‫ארייננעמען דאס קליין מיידל מיט די באבע‪.‬‬ ‫אייניקל איז געגאנגען אין א לאקאלע פלעיגרופ און די עלטערן‬ ‫פון אירע חבר'טעס פלעגן איר צומאל איינלאדענען צו זיך אהיים‪.‬‬ ‫"א משפחה פון בית שמש? אינטערעסאנט‪ .‬וויאזוי הייסן זיי?"‬ ‫א פאר טעג נאך די גרויסע אפעראציע אין וואשינגטאן‪ ,‬האט מיין‬ ‫די באלעבאסטע האט איר געזאגט דעם נאמען‪ ,‬און די שכנה איז‬ ‫טאכטער אנגעהויבן פילן שרעקליכע יסורים‪ .‬זי האט שטארק‬ ‫אינגאנצן צעטרייסלט געווארן‪" .‬פאר זיי וועל איך אלעס טאן!"‬ ‫געליטן‪ ,‬און נאך א שנעלע אונטערזוכונג האט מען באשלאסן אז‬ ‫די פרוי איז געווען די געוועזענע שכנה וואס איך האב געהאלפן‬ ‫מען מוז איר שוין פירן אין שפיטאל‪ .‬צוערשט האב איך פרובירט‬ ‫מיט די מוסדות פאר אירע קינדער‪ .‬פון יענעם טאג און ווייטער‬ ‫צו ארגאניזירן א שנעלע פליגער‪-‬טרענספער‪ ,‬אבער ווען דאס‬ ‫האט זי גענומען אונזער אייניקל ווי אן אייגן קינד און זיך אפגעגעבן‬ ‫איז נישט געגאנגען‪ ,‬האב איך אפילו נישט געווארט אויף קיין‬ ‫מיט מיין טאכטער מיט אלעס וואס זי האט נאר געקענט‪ .‬דאס‬ ‫אמבולאנס‪ .‬איך האב אריינגעלייגט א מאטראץ אין מיין קאר‪ ,‬און‬ ‫איז געווען א געוואלדיגע הילף פאר די גאנצע משפחה‪ .‬זיי זענען‬ ‫מיר זענען "געפלויגן" צום שפיטאל‪ .‬מיין איידעם איז מיטגעפארן‬ ‫געווען ממש שליחים מן השמים וואס האבן אונז באגלייט אין‬ ‫מיט אונז‪.‬‬ ‫אונזער גלות אין מאנסי‪.‬‬ ‫מיין ווייב און אונזער קליין אייניקל זענען געבליבן ביי די מענטשן‬ ‫אלזא‪ ,‬יארן צוריק האב איך געמיינט אז איך העלף איר‪ ,‬אבער איך‬ ‫וואו מיר זענען איינגעשטאנען‪ .‬זיי זענען אבער געווען עלטערע‬ ‫האב נישט געוואוסט אז באמת גרייט איך מיר אן א וועג פאר‬ ‫לייט וואס האבן נישט געקענט פארברענגען מיט א קליין קינד‪,‬‬ ‫אונזערע שווערע צייטן ווען מיר וועלן זיין ווייט פון דער היים‪.‬‬ ‫בפרט אז זי האט נישט געקענט קיין ענגליש‪ .‬פלוצלינג האט די‬ ‫האט איר זוכה געווען צו זען א מעשה פון השגחה פרטית?‬ ‫רופט אריין צו קו השגחה פרטית‪ 1-518-613-0140 :‬דריקט ‪ 3‬און דערנאך ‪0‬‬ ‫אדער שיקט אן אימעיל צו די מערכת ‪hashgachaprutis@gmail.com‬‬ ‫בריוון צו די מערכת‬ ‫בסוד ישרים ועדה‬ ‫ווי נאר איך בין צוריקגעקומען צו זיך פון דעם שאק‪ ,‬האב איך‬ ‫צום וואונדערליכן גליון "השגחה פרטית" שלום וברכה‪.‬‬ ‫געפרעגט דאס קינד אויב דער פיטום איז נאך דא? עס איז דאך געווען‬ ‫איך וויל מיטטיילן מיט אייך‪ ,‬דורך דעם פלאטפארמע‪ ,‬א מעשה וואס‬ ‫אזא טייערער אתרוג! מיט שרעק האט ער געוויזן אויפן ערד‪ ,‬ווי צו‬ ‫האט איבערגעלאזט א טיפן רושם אויף מיר‪.‬‬ ‫זאגן‪" :‬דא איז עס‪ ,‬גלייך פאר דיר‪"...‬‬ ‫איך בין געווען אויף א געמיינזאמע רייזע מיט איינעם פון די משפיעים‬ ‫"אה! דו האסט מיך בארואיגט!" האב איך אים געזאגט‪" ,‬דער אתרוג‬ ‫און רבנים פון "השגחה פרטית"‪ .‬נאטורליך‪ ,‬דורכאויס אונזערע שמועסן‪,‬‬ ‫איז דא‪ ,‬און דער פיטום איז אויך דא‪ ,‬די גאנצע פראבלעם איז נאר אז‬ ‫האבן מיר געהערט קלוגע ווערטער און אינטערעסאנטע מעשיות‬ ‫זיי זענען נישט באהאפטן? נו‪"...‬‬ ‫פון השגחה פרטית פון אים זעלבסט‪ .‬צווישן די אלע זאכן‪ ,‬האט ער‬ ‫דא ענדיגט זיך די פערזענליכע מעשה פון דעם משפיע‪.‬‬ ‫דערציילט די פאלגנדע מעשה‪:‬‬ ‫אלס א צוהערער צו די מעשה‪ ,‬וואס איז אזוי רייך מיט אמונה און‬ ‫איין יאר‪ ,‬פאר סוכות‪ ,‬האט ער באקומען אלס מתנה אן אתרוג א כליל‬ ‫ביטחון אין השי"ת‪ ,‬האב איך ‪ -‬נאך מער פון די מעשה אליין‪ ,‬געהערט‬ ‫המעלות‪ ,‬מיט א הערליכן פיטום‪ ,‬וואס איז געווען ווערד עטליכע טויזנט‬ ‫א לעבעדיגע‪ ,‬ליכטיגע לעקציע און א פערזענליכע ביישפיל וויאזוי‬ ‫דאס לעבן פון עמיצן וואס נעמט אריין אין זיך און "לעבט" מיט אמונה‬ ‫שקל‪ .‬פארשטייט זיך אליין‪ ,‬אז זיין פרייד דערמיט און זיין זהירות‬ ‫און השגחה פרטית‪ ,‬זעט אויס אין יעדער צייט און אין יעדער מצב‪ .‬און‬ ‫דערויף זענען געווען גאר גרויס‪.‬‬ ‫וויאזוי זיי נעמען אויף און אקצעפטירן אפילו זאכן וואס זענען נישט‬ ‫אבער‪ ,‬דורכאויס דעם יום טוב‪ ,‬ווען איינע פון זיינע קינדער האט‬ ‫אזוי גרינג אדער באקוועם‪ ,‬מיט אזא רואיגקייט און מנוחת הנפש‪.‬‬ ‫גענומען דעם טייערן אתרוג מקיים צו זיין די מצוה פון יום טוב‪ ,‬האט‬ ‫בברכה‬ ‫זיך עס ארויסגעגליטשט פון די הענט און‪ ...‬אראפגעפאלן אויפן ערד!‬ ‫שמעון איידעלמאן‪ ,‬פון חריש‬ ‫דער משפיע האט ווייטער דערציילט‪" ,‬נאטורליך"‪:‬‬ ‫האט איר הערות והארות? שיקט אן אימעיל צו דער מערכת‪.‬‬ ‫ינ ֶדער‬ ‫דּורְך ִדי ִק ְ‬ ‫אט ֵליין ְ‬ ‫אֹויפן ַה ְ‬ ‫ְ‬ ‫יילט‬ ‫ער ֵצ ְ‬ ‫ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַמ ֲע ִׂשּיֹות‪ֶ ,‬ד ְ‬ ‫עֹול ִלים‬ ‫ְ‬ ‫ִמ ִּפי‬ ‫יטן‬ ‫עה ְ‬ ‫ילעְך ָהאט ָא ְּפ ֶג ִ‬ ‫ִדי ִמ ֶ‬ ‫ער ֵציילְ ט‪:‬‬ ‫ירֹוטה פּון ֵּבית ֶׁש ֶמׁש ֶד ְ‬ ‫ְׂשרּולִ יק ִס ָ‬ ‫אמע‪,‬‬ ‫ּופ ְירן‪ ,‬אּון ַמיין ַמ ֶ‬ ‫ֹויסצ ִ‬ ‫ערנֶעמּונְג וָ ואס ֶער ָהאט ַּבאוִ ויזְ ן א ְ‬ ‫ּונְט ְ‬ ‫ּומען ַא ַּבאלֹוינּונְג אֹויף ֶע ֶּפעס ַאן א ֶ‬ ‫ַפאר ַמיין ְּבר ֶּודער ִאיז גֶ עק ֶ‬ ‫ֹויפן ַא נַאׁש‪.‬‬ ‫עׁש ְיקט ִמיט גֶ עלְט זִ יְך צּו ק ְ‬ ‫ֹויסגֶ ִ‬ ‫לָחה‪ָ ,‬האט ִאים ַאר ְ‬ ‫אׁשט פּון זַ יין ַה ְצ ָ‬ ‫ער ְ‬ ‫ִא ֶיּב ַ‬ ‫אלִיצעס‪ ,‬אּון זִ יְך‬ ‫ויׁשן ִדי ָּפ ֶ‬ ‫עד ֵרייט ְצוִ ְ‬ ‫ֹויסוַ וייל פּון נַאׁש‪ַ .‬מיין ְּבר ֶּודער ָהאט זִ יְך ַא וַ ויילֶע גֶ ְ‬ ‫ֹויסע א ְ‬ ‫עפט ִאיז ָדא ַא גְ ר ֶ‬ ‫עׁש ְ‬ ‫ִאין גֶ ֶ‬ ‫אסט ַאלְס ַּבאלֹוינּונְג?‬ ‫אּבן? וָ ואס ַּפ ְ‬‫נָאה ָה ְ‬ ‫עׁש ַמאק? פּון וָ ואס וֶ ועט ֶער ֲה ָ‬ ‫וענְקלְט; וָ ואס וֶ ועט ִאים זַ יין גֶ ְ‬ ‫עקוֶ ְ‬ ‫גֶ ְ‬ ‫אקאלַאד! ֶער ִאיז צּוגֶ עגַ אנְגֶ ען צּו ִדי ֶׁשעלְף פּון ִדי‬ ‫אקאלַאד! ֶער ָהאט לִיּב ְט ָׁש ָ‬ ‫עפאלְן‪ְ .‬ט ָׁש ָ‬ ‫ּוצלּונְג ִאיז ִאים ַאיינְגֶ ַ‬ ‫ָאה! ְּפל ְ‬ ‫ּוטן ֶהכְ ֵׁשר אּון ֲא ִפילּו ַאן‬ ‫עמ ְּפל פּון ַא ג ְ‬ ‫ֹויפגֶ עזּוכְ ט ַא ַט ַעם וָ ואס ֶער גְ לַייכְ ט‪ֶ ,‬עס ִאיז גֶ עוֶ וען ֶדערֹויף ַא ְס ֶט ְ‬ ‫אלַאדן‪ ,‬א ְ‬ ‫ְ‬ ‫אק‬ ‫ְט ָׁש ָ‬ ‫יפט ַאז ֶעס ִאיז ִמילְכִ יג‪.‬‬ ‫ֹויפ ְׁש ִר ְ‬ ‫א ְ‬ ‫ערס‪.‬‬ ‫עס ְ‬‫נִיׁש ָטא ֶּב ֶ‬‫ּוטע ַפיינֶע ַט ַעם‪ ,‬אּון נָאְך ַא ִמילְכִ יגֶ ע אֹויְך‪ְ .‬‬ ‫אקאלַאד‪ִ ,‬אין ַא ג ֶ‬ ‫ארף ֶמען ֶמער? ַא ְט ָׁש ָ‬ ‫נּו‪ .‬וָ ואס ַד ְ‬ ‫ּונְטער זַ יין ר ְּוקן‪" :‬אֹוי! ִדי ִמילֶעְך!"‬ ‫עׁש ַריי א ֶ‬‫ערט ֶער ַא גֶ ְ‬ ‫אצאלְן‪ֶ ,‬ה ְ‬ ‫ֹויפער ַּב ָ‬ ‫ארק ֶ‬ ‫ֶער וִ ויל צּוגֵ יין צּום ַפ ְ‬ ‫עסן ִדי ִמילֶעְך וָ ואס ֶער ָהאט‬ ‫ארגֶ ְ‬‫יצער ַפ ְ‬ ‫לַאּפט ִאין ִמילֶעְך‪ָ ,‬א ֶדער ָהאט ֶע ִמ ֶ‬ ‫עק ְ‬ ‫עטער ָהאט זִ יְך ָאנְגֶ ְ‬ ‫ִצי ַאן ַא ְר ֶּב ֶ‬ ‫נִיׁשט‬‫ֹויסן פּון ְפ ִר ְידזְ ִׁש ֶידער‪ִ ,‬איז ׁשֹוין ְ‬‫ינְדר ְ‬ ‫לִיּבן ִמילֶעְך ִא ְ‬ ‫עּב ְ‬ ‫עפט‪ָ ,‬א ֶדער ֶעס ִאיז גֶ ְ‬ ‫עׁש ְ‬‫ֹויפט ִאין גֶ ֶ‬ ‫נָארוָ ואס גֶ עק ְ‬ ‫ְ‬ ‫ֹויסע ִחילּוק‪.‬‬ ‫נִיׁשט ֵקיין גְ ר ֶ‬‫עסאנְט אּון ַמאכְ ט ְ‬ ‫ינְט ֶר ַ‬‫ַאזֹוי ִא ְ‬ ‫ֹויסע ִחילּוק ִאיז‪ַ ,‬אז ִאין יֶ ענֶע ִמינּוט ָהאט ַמיין ְּבר ֶּודער‬ ‫אּפט יָ א ַא גְ ר ֶ‬ ‫עסאנְט אּון וָ ואס כַ ְ‬ ‫ער ַ‬ ‫ינְט ֶ‬‫וָ ואס ִאיז יָ א ִא ֶ‬ ‫עט ַראכְ ט צּו זִ יְך‪' ,‬וָ ואס ָהאּב ִאיְך ִמיט ִדי ִמילֶעְך?'‬ ‫עטער‪ִ ,‬מיט זַ יין רּוף‪ֵ ,‬מיינְט ִאים‪ .‬אּון גֶ ְ‬ ‫עמיינְט ַאז ֶדער ַא ְר ֶּב ֶ‬ ‫גֶ ֵ‬ ‫אקאלַאד!!!‬ ‫עצט ֵקיין ִמילְכִ יגֶ ע ְט ָׁש ָ‬ ‫נִיׁשט יֶ ְ‬‫לֵייׁשיג‪ .‬אּון ָטאר ְ‬ ‫לִיצט ִאין מ ַֹח ַאז‪ֶ :‬ער‪ִ .‬איז‪ְ .‬פ ִ‬ ‫עּב ְ‬‫ֹויפגֶ ְ‬ ‫ּונְדע ָהאט ִאים א ְ‬ ‫אּון ִאין ִדי ֶסעק ֶ‬ ‫עפער וֶ ועלְכֶ ער ָהאט גֶ עוָ ואלְט‬ ‫אׁש ֶ‬ ‫ּוטער ַּב ֶ‬ ‫עמיינְט ַמיין ְּבר ֶּודער‪ָ .‬א ֶּבער ֶדער ג ֶ‬ ‫נִיׁשט גֶ ֵ‬ ‫ייען ִמילֶעְך‪ָ ,‬האט ְ‬ ‫ֹויפער‪ִ ,‬מ ְיט'ן ְׁש ַר ֶ‬‫ארק ֶ‬ ‫ֶדער ַפ ְ‬ ‫ּונְקט ִאין‬‫ֹויפער זָ אל ּפ ְ‬ ‫ארק ֶ‬ ‫עפ ְירט ֶדער ַפ ְ‬ ‫וערן ִמיט ִמילְכִ יגְ ס נָאְך ְפלֵייׁש‪ָ ,‬האט צּוגֶ ִ‬ ‫עה ֶיטענֶער ִאינְגְ ל פּון צּו נִכְ ָׁשל וֶ ְ‬ ‫ִה ְיטן ַאזַ א ָא ְּפגֶ ִ‬ ‫לֵייׁשיג‪.‬‬ ‫ער ַמאנְט ַמיין ְּבר ֶּודער ַאז ֶער ִאיז ְפ ִ‬ ‫ייען ִמילֶעְך‪ ,‬אּון ַאזֹוי ַארּום ֶד ְ‬ ‫ּונְדע ְׁש ַר ֶ‬‫יֶ ענֶע ֶסעק ֶ‬ ‫עפער‪..‬‬‫אׁש ֶ‬ ‫ַא ַדאנְק ַּב ֶ‬ ‫ענ ְקל‬ ‫יטן ֶּב ְ‬ ‫אכן ִמ ְ‬ ‫עּב ָר ְ‬ ‫ער ֶג ְ‬ ‫אּונ ֶט ְ‬ ‫ְ‬ ‫ער ֵציילְ ט‪:‬‬ ‫רּוׁשלַ יִ ם ֶד ְ‬ ‫מֹויׁשי פּון יְ ָ‬ ‫ִ‬ ‫אּבע‪.‬‬ ‫ערע ַּב ֶ‬ ‫לְט ֶ‬‫ייען ִמיר צּו אּונְזֶ ער ֶע ֶ‬ ‫עדן ַׁש ָּבת אֹויף ָׁשֹלׁש ְסעּודֹות גֵ ֶ‬ ‫יֶ ְ‬ ‫ארט‬‫עצט ֶמען ִאיר ַאוֶ ועק‪ ,‬אּון פּון ָד ְ‬ ‫ארט זֶ ְ‬ ‫ענְקל וואּו ָד ְ‬ ‫ועמע ֶּב ְ‬ ‫אקוֶ ֶ‬ ‫ערע ַּב ְ‬ ‫אּבע ַאן ֶע ְק ְס ֶט ֶ‬ ‫גֶ עוֶ וענְלִיְך ָהאט ַמיין ַּב ֶ‬ ‫יינִיקלֶעְך‪.‬‬ ‫נַחת פּון ַאלֶע ֵא ְ‬ ‫עּפט זִ י ַ‬ ‫ֶׁש ְ‬ ‫עצט אֹויף‬ ‫אּפט ַאז ָדאס ָמאל ָהאט ֶמען ִאיר גֶ עזֶ ְ‬ ‫ֹויפגֶ עכַ ְ‬ ‫ּומען‪ָ ,‬האּב ִאיְך א ְ‬ ‫ּונְקט ִדי וָ ואְך‪ ,‬וֶ וען ִמיר זֶ ענֶען גֶ עק ֶ‬ ‫ּפ ְ‬ ‫עצט‬ ‫עלָאפן אּון זִ יְך גֶ עזֶ ְ‬ ‫ְ‬ ‫ועמע ְׁשטּול ִּבין צּוגֶ‬ ‫אקוֶ ֶ‬‫ייּביג נָאְך ִדי ַּב ְ‬ ‫ּוסט ֵא ִ‬ ‫ענְקל‪ ,‬אּון ִאיְך‪ ...‬וֶ ועלְכֶ ער גְ ל ְ‬ ‫ַאן ַא ֶנְדער ֶּב ְ‬ ‫לַאּפט‬ ‫עק ְ‬ ‫אפן ֶצ ְ‬ ‫עט ָר ְ‬ ‫עצן ָהאּב ִאיְך זִ יְך גֶ ְ‬ ‫אּפזֶ ְ‬‫יעט זִ יְך צּו ֶע ִנְדיגְ ן ַא ָר ְ‬ ‫יידער ִאיְך ָהאּב ֶע ְס ִּפ ֶ‬ ‫ֶדערֹויף‪ָ .‬א ֶּבער ֵא ֶ‬ ‫ּוסט וָ ואס‬‫נִיׁשט גֶ עווא ְ‬ ‫ֹויפן‪ִ .‬איְך ָהאּב ִאיר ְ‬ ‫ּומען צּו ל ְ‬ ‫אמע גֶ עק ֶ‬ ‫אס ְירט?" ִאיז ַמיין ַמ ֶ‬ ‫ֹויפן ֶע ְרד‪" .‬וָ ואס ָהאט ַּפ ִ‬ ‫א ְ‬ ‫עּב ָראכְ ן‪ .‬פּון ַמיין ְקלֵיין‬ ‫ענְקל ָהאט זִ יְך ֶצ ְ‬ ‫עצן אּון‪ָ ...‬דאס ֶּב ְ‬ ‫ערן זִ יְך זֶ ְ‬ ‫ֹויס ְ‬ ‫נִיׁשט גֶ עטּון א ֶ‬ ‫אר ְ‬ ‫ערן‪ִ .‬איְך ָהאּב גָ ְ‬ ‫נְט ֶפ ְ‬ ‫צּו ֶע ְ‬ ‫וָ ואג!‬ ‫אס ְירט וֶ וען ֶמען‬ ‫נִיׁשט ְט ַראכְ ְטן וָ ואס ֶעס וָ ואלְט ַּפ ִ‬ ‫"איְך וִ ויל ְ‬ ‫עראׁשּונְג‪ִ .‬‬ ‫לַאּפט ִא ֶירע ֶהענְט פּון ִא ֶיּב ַ‬ ‫אר ְק ְ‬ ‫אמע ָהאט ַפ ְ‬ ‫"וַ ואה!" ַמיין ַמ ֶ‬ ‫לַאּפט‪ָ .‬א ֶּבער ִאיר וָ ואלְט ִדי ְקלַאּפ‬ ‫עק ְ‬ ‫אסט זִ יְך נָאר גּוט ֶצ ְ‬ ‫ינְטער ִאיר‪ .‬דּו ָה ְ‬ ‫עּב ֶרעכְ ט זִ יְך ִה ֶ‬ ‫אּבע אֹויף ֶדעם אּון ֶעס ֶצ ְ‬ ‫עצט ִדי ַּב ֶ‬ ‫זֶ ְ‬ ‫וייטאגְ ן אּון ֶמעגְ לִיְך אֹויְך ַא ְׁש ִּפ ָיטאל‪".‬‬ ‫אסט ִפיל ֶמער וֵ ָ‬ ‫עק ְ‬ ‫גֶ ָ‬ ‫יידט ִמיט ַה ְׁשּגָ ָחה ְּפ ָר ִטית‪.‬‬ ‫אר ַמ ְ‬ ‫ימל ָהאט ָדאס ַאלֶעס ַפ ְ‬ ‫אטע ִאין ִה ְ‬ ‫ָא ֶּבער אּונְזֶ ער ַט ֶ‬ ‫ַא ֶסעט ַּביים ִטיר‬ ‫ער ֵציילְ ט‪:‬‬ ‫רּוׁשלַ יִ ם ֶד ְ‬ ‫יַ ְענְ ִקי ְקלַ אר פּון יְ ָ‬ ‫לֶעּפט ֶמען זִ יְך ַא ֵהיים ִמיט‬ ‫וייסט ַאז נָאְך ִדי ַּבר ִמ ְצוָ ה ְׁש ְ‬ ‫עּפ ַראוֶ ועט ַא ַּבר ִמ ְצוָ ה פּון ַא ְּבר ֶּודער וֵ ְ‬ ‫וֶ וער ֶעס ָהאט ׁשֹוין גֶ ְ‬ ‫עריג ִא ֶיּבער‪.‬‬ ‫אנְקען‪ ,‬אּון ֶמען ק ְּוקט ֶעס נַייגֶ ִ‬ ‫עׁש ֶ‬ ‫ְס ָפ ִרים‪ִ ,‬די ְּד ָר ָׁשה גֶ ַ‬ ‫"א ֶסעט ִמ ְׁשנָה ְּבר ָּורה‬ ‫ֹויסלֵייגְ ן ִדי ְס ָפ ִרים‪ַ .‬‬ ‫אלְפן א ְ‬ ‫עה ְ‬ ‫ער ֶיּבער‪ָ ,‬האּב ִאיְך‪ַ ,‬אלְס ְּבר ֶּודער פּון ֲח ַתן ַה ַּבר ִמ ְצוָ ה‪ ,‬צּוגֶ ָ‬ ‫אּון ֶד ִ‬ ‫ארף‬ ‫ּופן‪ .‬אּון וַ וייל ֶעס ִאיז ַא ֶסעט וָ ואס ֶער ַד ְ‬ ‫ֹויסגֶ ער ְ‬‫ּוצלּונְג ַמיין ְּבר ֶּודער א ְ‬ ‫ּומען‪ָ ",‬האט ְּפל ְ‬ ‫נִיׁשט ַּבאק ֶ‬‫ָהאּב ִאיְך ְ‬ ‫ארגְ ן‪.‬‬‫ֹויפן ָמ ְ‬ ‫אטע צּוגֶ עזָ אגְ ט צּו ק ְ‬ ‫ּוצן‪ָ ,‬האט ִאים ַמיין ַט ֶ‬ ‫וִ ויכְ ִטיג צּום נ ְ‬ ‫לַאּפט ַא ָׁשכֵ ן‪ .‬אּון‪ ...‬יָ א!‬ ‫עק ְ‬ ‫עפט ָהאט ָאנְגֶ ְ‬ ‫עׁש ְ‬ ‫אטע ִאיז ַא ָראּפ ִאין ְס ָפ ִרים גֶ ֶ‬ ‫יידער ַמיין ַט ֶ‬ ‫ארגְ נְס נָאְך ֵא ֶ‬ ‫ּומ ְ‬ ‫ֹויפצ ָ‬ ‫א ְ‬ ‫עׁשאנְק ַפאר ַמיין ְּבר ֶּודער‪ִ .‬איר ְׁש ֶטעלְט זִ יְך ׁשֹוין ָפאר וָ ואס? ַא ֶסעט ִמ ְׁשנָה ְּבר ָּורה!‬ ‫עּב ֶרענְגְ ט ַא ְּד ָר ָׁשה גֶ ַ‬ ‫גֶ ְ‬ ‫ינ ֶּדער!‬ ‫ייע ֶרע ִק ְ‬‫ֵט ֶ‬ ‫יער ִקינְ ד! ָהאט ִאּיר ַא ַמ ֲע ֶׂשה פּון ַה ְׁשּגָ ָחה ְּפ ָר ִטית?‬ ‫ֵטיְ ֶ‬ ‫הודעות‬ ‫ווינקל‬ ‫ערן‪,‬‬ ‫יינע ַמ ֲע ִׂשּיֹות ֶקען ֶמען ֶה ְ‬ ‫ָּגאר ַא ַסאְך ֵׁש ֶ‬ ‫ינ ֶּדער‪:‬‬ ‫פאר ִק ְ‬ ‫רּופט ַא ֵריין צּו ַקו ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַ‬ ‫ְ‬ ‫ינ ֶּדער‪:‬‬ ‫אר ִק ְ‬‫ִאין ַקו ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַפ ְ‬ ‫אר ֵצייל ַדיין ַמ ֲע ֶׂשה‪.‬‬ ‫‪ְ 1-518-613-0140‬ד ִר ְ‬ ‫יקט ‪ 0/4‬אּון ַפ ְ‬ ‫יקט ‪0/2‬‬‫‪ְ 1-518-613-0140‬ד ִר ְ‬ ‫ועלט‬ ‫אנ ֶצע ֶו ְ‬ ‫מּונה ִאין ִּדי ַג ְ‬ ‫ייטן ֱא ָ‬ ‫ּפר ְ‬ ‫ארׁש ֵ‬ ‫ְ‬ ‫עמט ַא ֵח ֶלק צּו ַפ‬ ‫אּון ֶנ ְ‬ ‫אֹויּגן‬ ‫ְ‬ ‫ענע‬ ‫ייג ֶ‬ ‫עהט ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ִמיט ִדי ֵא ֶ‬ ‫ֶמען זֶ ְ‬ ‫רֹואה‬ ‫ָ‬ ‫ַע ִין‬ ‫בְני ֵ ּ‬ ‫בְרַ ק‪.‬‬ ‫דֶערְ צֵיילְט ּ‬ ‫דּורְךְ ש‪ .‬כ‪ .‬פּון ּ‬ ‫פרק ‪ 1‬פון ‪4‬‬ ‫וערן‬‫עצט מוּז ֶדער יַ אהוּד וֶ ְ‬ ‫יֶ ְ‬ ‫אטי‪ַ .‬אוַ ַודאי‪ ,‬וָ ואס ַא ְׁש ֵא ָלה‪ִ ...‬א ְ‬ ‫עבאס‪ַ ,‬א ַזא ַא ְל ֶטער‬ ‫אל ָ ּ‬‫ַאנְ ְט ׁשו ְּל ִד ְיגט ַ ּב ֶ‬ ‫ארנו ֶּמען‪ ...‬וַ וייל ְס ִ'איז ׁשוֹ ין ַצייט‬ ‫ַפ ְ‬ ‫יך‬ ‫יָ א‪ַ ,‬ט ִ‬ ‫אבע'ס‬‫אך ֶע ְל ֶטער פוּן ַמיין ַ ּב ֶ ּ‬ ‫ַׁשאנְ ק‪ ,‬נָ ְ‬ ‫ויל ְסט ַאז ַא ֶלע ַדיינֶ ע‬ ‫עדענְ ק ַאז ד ּו וִ ְ‬ ‫ֶג ֶ‬ ‫ישן‪...‬‬ ‫ייבן ִדי זו ֶּכענִ ְׁ‬ ‫ָאנְ צו ֵּה ְ ּ‬ ‫'קען‬ ‫וערט‪ְ ,‬כ ֶ‬ ‫אר ְז ַׁשאוֶ ְ‬ ‫יידע‪ַ ...‬א ְלץ ִאיז ַפ ְ‬ ‫ֵז ֶ‬ ‫דּ‬ ‫ייע ִ ָירה‪.‬‬ ‫ער ֵגיין צ ּו ַדיין נַ ֶ‬ ‫יב ְ‬‫אלן ַא ִר ֶ ּ‬‫עבל ָז ְ‬ ‫ֶמ ְ ּ‬ ‫עמען‪...‬‬‫ישט ֶצענֶ ֶ‬ ‫ֶעס נִ ְׁ‬ ‫אסט ּו‬ ‫וָ ואס ָה ְ‬ ‫ארלוֹ ְירן‪ַ ,‬ע ְ ּבדוּל?‬ ‫ַפ ְ‬ ‫ישט ְג ִרינְ ג‪.‬‬ ‫ִא ְ‬ ‫יך וֵ וייס ַאז ְס ִ'איז נִ ְׁ‬ ‫אסט‬ ‫ארלוֹ ְירן ַדיין ֵׂש ֶכל‪ְ ,‬ס ִמיר?! ָה ְ‬ ‫אסט ַפ ְ‬ ‫ָה ְ‬ ‫אלט‬ ‫אצ ְ‬ ‫יך ַ ּב ָ‬‫אב ִא ְ‬ ‫ער ַפאר ָה ּ‬ ‫ּפוּנְ ְקט ֶד ְ‬ ‫עדן‬ ‫עסן וָ ואס ַע ְ ּבדוּל זו ְּכט ִאין יֶ ְ‬ ‫אר ֶג ְ‬ ‫ַפ ְ‬ ‫"שלֹמֹה'ס‬ ‫אפ ְל ְטן ְּפ ַרייז ַפאר ְׁ‬ ‫ַא ָד ְּ‬ ‫עמען‪...‬‬ ‫ְּפ ַלאץ?! ֶע ֶּפעס ַא ֵה ְ‬ ‫יימצוּנֶ ֶ‬ ‫אטע ָהאט ֶענְ ְד ִל ְ‬ ‫יך‬ ‫ייעֶרער ַט ֶ‬ ‫ָ ּברו ְּך ה' ַאז ַמיין ַט ֶ‬ ‫ייער ָ ּבאס‪.‬‬ ‫עריי"‪ַ ,‬א ֶ‬ ‫עג ַ‬ ‫ְט ֶר ֶ‬ ‫ישן צ ּו קו ֶּמען וואוֹ ינֶ ען‬‫עטענִ ְׁ‬ ‫ָאנְ ֶגענו ֶּמען ַמיינֶ ע ַאיינְ ֶ ּב ֶ‬ ‫אל ְסט ֶזען ִמיט ַדיינֶ ע‬ ‫ִא ְ‬ ‫יך וִ ויל ַאז ד ּו ָז ְ‬ ‫ָאה‪...‬‬ ‫ישט ַזיין ַא ֵליין‪...‬‬‫נָ אנְ ט צ ּו ִמיר‪ַ .‬אזוֹ י וֶ ועט ֶער ֶמער נִ ְׁ‬ ‫יך ֵמיין‪ .‬קוּם קוּק‪...‬‬‫אוֹ ְיגן וָ ואס ִא ְ‬ ‫נָ ְ‬ ‫עסט וִ וי ְׁשוֶ וער ָדאס ִאיז?‬ ‫ד ּו ֶז ְ‬ ‫אכ ֶגעקו ְּקט‬‫אסט נָ ְ‬ ‫עבאס‪ָ ,‬ה ְ‬ ‫אל ָ ּ‬‫נוּ‪ּ ַ ,‬ב ֶ‬ ‫ערע ַצייט‪:‬‬ ‫אך ַא ֶלענְ ֶג ֶ‬ ‫רוּף ָאן ְׁשלֹמֹה'ן אוּן ָזאג ִאים ַאז‬ ‫ארנִ ְׁ‬ ‫ישט‬ ‫אבן ָג ְ‬ ‫יב ִמיר ָה ְ ּ‬ ‫אוֹ ּ‬ ‫ְ‬ ‫'קען ִז ְ‬ ‫יך‬ ‫עמען? ְמ ֶ‬ ‫עסן צ ּו נֶ ֶ‬ ‫אר ֶג ְ‬‫ַפ ְ‬ ‫ׁ‬ ‫עג ִליך ְשוֶ וער!!!‬ ‫ער ְט ֶר ְ‬ ‫ְס ִ'איז או ְּמ ֶד ְ‬ ‫אזן ִאין וֶ ועג?‬ ‫יס ָל ְ‬‫ַארוֹ ְ‬ ‫עדן צ ּו‬ ‫אמיר ֶר ְ‬ ‫גוּט‪ָ ,‬ל ִ‬ ‫ִאים‪...‬‬ ‫אכקו ְּקן צ ּו‬ ‫ישט נָ ְ‬ ‫יך ָהאף ַאז ֶער וֶ ועט נִ ְׁ‬ ‫ִא ְ‬ ‫עפן וָ ואס ִמיר‬ ‫ישט ְט ֶר ְ‬ ‫ִפיל‪ֶ ...‬ער ָזאל נִ ְׁ‬ ‫ישט‬ ‫אדע אוֹ יס ַאז ד ּו ְׁש ְט ֶרענְ ְג ְסט ִז ְ‬ ‫יך ָאן נִ ְׁ‬ ‫ִמיר ֶזעט ְג ַר ֶ‬ ‫אזן‪...‬‬ ‫ערצו ָּל ְ‬ ‫יב ְ‬‫עסן' ִא ֶ ּ‬‫אר ֶג ְ‬ ‫אבן ַ'פ ְ‬ ‫ָה ְ ּ‬ ‫ֶועט ְׁשן פוּן ַדיין ָ ּבאס נָ ְ‬ ‫אך‬ ‫יסצו ְּקו ְ‬ ‫צ ּו ֶקענֶ ען‪ ,‬נָ אר ְ ּכ ֵדי ַארוֹ ְ‬ ‫עלט‪...‬‬ ‫ֶג ְ‬ ‫אב ָדאס ָמאל‬ ‫קו ְּקט וָ ואס ִא ְ‬ ‫יך ָה ּ‬ ‫יָ א יָ א‪ַ ,‬א ֶלעס ִאיז ִאין ָא ְר ֶדענוּנְ ג‪ִ .‬איר‬ ‫אפן!!!‬ ‫עט ָר ְ‬ ‫ֶג ְ‬ ‫ארן‪ִ .‬די ַא ְד ֶרעס ִאיז ְ ּבלו ֶּמען ַגאס‬ ‫ֶקענְ ט ָפ ְ‬ ‫עכ ְצן‪ֶ ,‬עְר ְׁש ֶטער ְׁש ָטאק‪.‬‬ ‫נו ֶּמער ֶז ְ‬ ‫יבי‪,‬‬ ‫א‪-‬ח ִ ּב ִ ּ‬ ‫יַ ֲ‬ ‫ַא ַזא אוֹ ָצר!‬ ‫אמיר ִז ְ‬ ‫יך‬ ‫יאאלא‪ָ ,‬ל ִ‬ ‫ֶדער‬ ‫יילן ְׁשנֶ על!‬ ‫ַאיינְ ֵט ְ‬ ‫יעְרט‬‫ער ַגאנְ ג ָהאט ֶגעדוֹ ֶ‬ ‫יב ְ‬ ‫ַא ִר ֶ ּ‬ ‫וייטן ֶעק ְׁש ָטאט‪...‬‬ ‫ָאה‪ְ ,‬ס ִ'איז ִאין ְצוֵ ְ‬ ‫ִפיל ֶמער ַצייט וִ וי ֶג ְּ‬ ‫עפ ַלאנְ ט‪ׁ ...‬שוֹ ין ַמ ָמ ׁש‬ ‫ארן ַארוֹ יס‪.‬‬‫גוּט‪ִ ,‬מיר ָפ ְ‬ ‫ארף ִזיךְ‬ ‫אל ֶ ּבע ָׁש ָעה ַארוּם ַד ְ‬‫ְׁש ֶּפעט‪ִ ,‬אין ַא ַה ְ‬ ‫ועקן‬ ‫ישט צ ּו ֶעְרוֶ ְ‬ ‫יכ ִטיג נִ ְׁ‬ ‫אר ִז ְ‬ ‫גוּט‪ָ ,‬א ֶ ּבער ָפ ְ‬ ‫עב‬ ‫יכער ִׁשיעוּר וָ ואס ִא ְ‬ ‫יך ֶג ּ‬ ‫עג ִל ֶ‬ ‫ָאנְ ַפאנְ ֶגען ֶדער ֶט ְ‬ ‫ישט ַכ ְּ‬ ‫אפן!‬ ‫אכט‪ְ ,‬מ ָ'זאל אוּנְ ז נִ ְׁ‬ ‫אר ַד ְ‬ ‫ַפ ְ‬ ‫ְ‬ ‫יבער ִאין ׁשוּל‪ .‬וָ ואס ט ּו ִאיך ָדא??‬ ‫ִא ֶ ּ‬ ‫א שמועס מיט די גליקליכע משפיעים‬ ‫זיכה וזכה‬ ‫יא‬ ‫“על ִפּי ה’ יַ ֲחנּו וְ ַעל‬ ‫פארן מיט די געדאנק פון ַ‬ ‫ווי וואוינט איר?‬ ‫איר‬ ‫ִפּי ה’ יִ ָסּעּו” דאס איז געקומען פון ליינען יעדע‬ ‫וואך די גליון‪ ,‬און פון רעדן פון דעם‪ ,‬און זיך‬ ‫אין בארא פארק‪.‬‬ ‫קענט‬ ‫חזר’ן אז מ’דארף טאקע מאכן די השתדלות‪,‬‬ ‫מ’דארף זיין א מענטש‪ ,‬אבער פון דא און‬ ‫וואו פארשפרייט איר עס?‬ ‫ווייטער זאל דאס יעדער וויסן‪.‬‬ ‫דער אמת איז אזוי‪ ,‬איך האב עס אנגעפאנגען‬ ‫ווערן‬ ‫אין מיין שול‪ ,‬און מיט צוויי שכנים‪ .‬למעשה‪,‬‬ ‫איינער פון די שול האבן זיינע קינדער מורא’דיג‬ ‫ס’איז טאקע געווען עפעס א ספעציפישע‬ ‫הנאה געהאט‪ ,‬האב איך אים איבערגערעדט‪,‬‬ ‫עגמת נפש וואס עס איז נוגע געווען?‬ ‫א משפיע!‬ ‫ניין‪ ,‬ברוך השם‪ ,‬אבער עס האט זיך געמאכט‬ ‫אז מ’איז נישט אנגעקומען ווי מ’האט געוואלט‪,‬‬ ‫מ’האט געוואלט אנקומען צו מער פלעצער‪,‬‬ ‫פארוואס זאלסטו נישט אליין זיין א מפיץ?‬ ‫דו נעמסט עס‪ ,‬דו פארציילסט עס פאר דיין‬ ‫ווייב און קינדער שבת‪ ,‬מאך עס אליין‪ .‬למעשה‬ ‫איז ער טאקע געגאנגען אליין‪ .‬איז איך טייל‬ ‫עס ארום פאר מיינע שכנים‪ .‬איך האב פופצן‬ ‫מ’וואלט געוואלט אנקומען צופרי‪ ,‬מ’איז‬ ‫אנגעקומען ביינאכט‪ ,‬אבער ס’איז טאקע אזוי‬ ‫שכנים‪ ,‬דערווייל האב איך נאר צען צעטעלעך‪,‬‬ ‫געווען‪ .‬איך האב געזען אין שטוב‪ ,‬ווען זי האט‬ ‫איך טייל נאר אויס אכט‪ ,‬ניין‪.‬‬ ‫איינגעפאקט‪ ,‬אז אויף אלע צעטלעך וואס זי‬ ‫איך ארבעט אויף נאך א שכן יעצט‪...‬‬ ‫“על ִפּי ה’ יַ ֲחנּו‬ ‫האט געהאט איז געשטאנען‪ַ ,‬‬ ‫ס’טאקע אזוי‪ ,‬דער שכן האט עפעס איין‬ ‫וְ ַעל ִפּי ה’ יִ ָסּעּו”‪.‬‬ ‫וואך נישט באקומען‪ ,‬ער איז ממש געקומען‬ ‫איינער איז אנגעקומען שפעטער‪ ,‬איינער האט‬ ‫וויינען בדמעות שליש‪ ...‬דו ווייסט וואס פאר‬ ‫געדארפט קומען פון ארץ ישראל‪ ,‬מ’האט‬ ‫א פידבעק דאס איז? איך בין פשוט איין וואך‬ ‫געדארפט ווארטן איינס און א האלב שעה פאר‬ ‫אוועקגעפארן‪ ,‬איך האב נישט געטיילט‪ ,‬איך‬ ‫אים דארטן‪ ,‬ביז ער האט געטראפן די‪ ...‬ס’איז‬ ‫האב נאר געטיילט די נעקסטע וואך ביידע‪.‬‬ ‫די גאנצע עסק‪ .‬אבער ס’איז טאקע געווען‪ ,‬דער‬ ‫אלע שכנים האבן געזאגט פאר די קינדער אז‬ ‫עולם האט באמת געפילט‪ ...‬די גאנצע צייט‬ ‫מ’האט שוין געווארט דערויף!‬ ‫“על ִפּי‬ ‫האט מען געהאט גע’חזר’ט די סלאגאן‪ַ ,‬‬ ‫און וואס האט אייך געברענגט פון די‬ ‫ה’ יַ ֲחנּו וְ ַעל ִפּי ה’ יִ ָסּעּו”‪ ,‬מ’וועט אנקומען דא‬ ‫ערשטע מינוט צו וועלן פארשפרייטן דעם‬ ‫אז דער אייבערשטער וויל‪ ,‬אבער ס’מוז נישט‬ ‫זיין‪ .‬און ס’איז געווען א מורא’דיג מורא’דיגע‬ ‫גליון?‬ ‫רואיגע נסיעה‪.‬‬ ‫דער אמת איז אזוי‪ ,‬איך הער שוין די קו השגחה‬ ‫פרטית יארן‪ ,‬אסאך יארן‪ ,‬אבער דאן איז הרב‬ ‫עפעס א ספעציפישע שטארקע פידבעק‬ ‫שאפער דא געווען‪ ,‬איך האב מיר געטראפן‬ ‫וואס דו האסט אמאל געהערט פון די‬ ‫מיט אים‪ ,‬בקיצור‪ ,‬מ’האט גערעדט‪ ,‬פארוואס‬ ‫שכנים?‬ ‫איז נישטא קיין גליון דא‪ .‬ער האט מיר מסביר‬ ‫געווען וויאזוי ס’ארבעט‪ .‬אז מ’קען זיין א מזכה‬ ‫דער מענטש פון די שול וועמען איך האב‬ ‫את הרבים און האבן די כח פון ר’ שלמה’קע‪,‬‬ ‫עס געגעבן און ער האט עס איבערגעזאגט‬ ‫וואס איז שייך מער פון דעם? הלואי זאל איך‬ ‫אינדערהיים‪ ,‬איז געווען מורא’דיג נתפעל‪,‬‬ ‫קענען שוין מער‪.‬‬ ‫ממש ער פלעגט מיך קלינגען פרייטאג איך‬ ‫איך בין געווען אוועקגעפארן צו די מקומות‬ ‫זאל עס ברענגען פריער ווייל ער וויל עס האבן‬ ‫הקדושים מיט די רביצין‪ ,‬מיט די משפחה‪ .‬איך‬ ‫פרייטאג צונאכטס‪ .‬דאס וואס ער האט למעשה‬ ‫געדענק נישט פונקט‪ ,‬מ’האט אוועקגעשטעלט‬ ‫געמאכט אליין‪ ,‬איז געקומען בעיקר פון דעם‪,‬‬ ‫די נסיעה‪ ,‬פאר’ן אוועקפארן האט מען געזאגט‬ ‫מ’האט געפילט אז ס’געבט אזא שטארקייט‬ ‫אין שטוב אז איך זאל זאגן פאר מיין גאנצע‬ ‫אין שטוב‪ ,‬אז ער האט מחליט געווען צו ווערן‬ ‫משפחה‪ ,‬מיין ברודער‪ ,‬מיין טאטע‪ ,‬אזא שטיקל‬ ‫אליין א מפיץ‪.‬‬ ‫קבוצה‪ ,‬נאכדעם אזויפיל ליינען השגחה‬ ‫פרטית‪ ,‬אז מ’זאל עס איבערגעבן פאר מ’פארט‬ ‫געוואלדיג! עפעס א מעסעדזש וואס דו‬ ‫אוועק‪ ,‬אז יעדער זאל וויסן אז מ’האט געטון‬ ‫קענסט איבערגעבן פאר אנדערע?‬ ‫וואס מ’האט געדארפט‪ ,‬די השתדלות‪ ,‬אבער‬ ‫“על ִפּי ה’ יַ ֲחנּו” וכו’‪ .‬וואס‬ ‫פון דא און ווייטער‪ַ ,‬‬ ‫אז ווער ס’האט שכל כאפט די מצוה‪ ,‬און‬ ‫עס וועט זיין איז ווייל אזוי האט געדארפט‬ ‫מ’לעבט‪ ,‬מ’טוישט זיך אליין‪ ,‬און בכלל‪ ,‬א מזכה‬ ‫זיין‪ ,‬און וואס מ’האט נישט געטון‪ ,‬אלעס‪ ,‬די‬ ‫את הרבים אין חטא בו‪ ,‬ווען א מענטש איז א‬ ‫השתדלות האט מען געמאכט‪ ,‬און פון דא און‬ ‫משפיע‪ ,‬ווערט ער אליין אזוי‪ ,‬די מערסטע‬ ‫ווייטער‪...‬‬ ‫וואס ער איז משפיע איז אויף זיך אליין‪ ,‬ווי‬ ‫מער ער רעדט‪ ,‬די מערסטע גייט עס צו אים‬ ‫מיין ברודער האט חתונה געהאט‪ .‬מיר זענען‬ ‫אליין‪ ,‬ער האט אנגעהויבן צו לעבן אן אנדערע‬ ‫געפארן קודם אין מקומות הקדושים‪ ,‬מיין‬ ‫לעבן בכלל‪ ,‬ס’איז נישט די זעלבע לעבן‪ .‬דו‬ ‫טאטע האט געוואלט פארן‪ .‬מיר זענען געפארן‬ ‫ווייסט אז זאכן געשעען‪ ,‬און ס’געשעט נישט‬ ‫אפאר ברידערס און א פאר שוועסטערס‪,‬‬ ‫מיט טאטע‪-‬מאמע‪ .‬מיר זענען געפארן אין‬ ‫גארנישט ווי מ’זאגט‪ ...‬גארנישט גייט נישט‬ ‫אונגארן‪ ,‬פוילן‪ .‬ס’איז א גרויסע אונטערנעמונג‪,‬‬ ‫אויף די וועלט וויאזוי מ’האט געוואלט‪ .‬יעדע‬ ‫מיר זענען נישט געפארן מיט אזא גרויסע‬ ‫זאך און יעדע ריר איז עפעס אנדערע זאכן‪,‬‬ ‫קאמפאני‪ ,‬אונז האבן נישט די געלט‪ .‬און‬ ‫און ס’ווענדט זיך וויאזוי מ’נעמט עס אויף‪.‬‬ ‫מיר האבן געשתדל’ט‪ ,‬ווייסט‪ ,‬די עסן‪ ,‬די‬ ‫אז מ’לעבט דרך הטבע’דיג ‪ -‬נישט יעדער‬ ‫טרינקען‪ ,‬די שלאפן‪ ,‬די איינשטיין‪ .‬האט די‬ ‫מענטש ווערט אויפגערעגט יעדעס מאל‪,‬‬ ‫רביצין געזאגט ‪ -‬זי האט מיר געזאגט נעכטן‪,‬‬ ‫אבער אז מ’לעבט מיט השגחה פרטית‪ ,‬ווייסט‬ ‫איך האב מיר דערמאנט יעצט אינמיטן רעדן‬ ‫מען אלעס וואס איז דא‪ ,‬מ’טוט וואס מ’דארף‪,‬‬ ‫‪-‬אז ווען מ’האט פארגעלייגט די מעשה פון די‬ ‫‪585-308-3293‬‬ ‫אבער וואס עס איז געשען‪ ,‬די תוצאות‪ ,‬האבן‬ ‫נישט קיין שייכות מיט מיר!‬ ‫אינטערוויו וואס מ’האט געהאט פון די וואך‪,‬‬ ‫האט זי מיר געזאגט אז זי פילט אז מ’זאל אזוי‬ ‫בהמלצת רבנים קען מען צאלן מיט מעות מעשר‬ ‫אויב האט איר סיי וועלכע הערות‬ ‫דאס האט נישט חשש שמות לגניזה מען דארף נזהר‬ ‫לאזט איבער א הודעה‪ 1-518-613-0140 :‬דריקט ‪ 9/9‬אדער שיקט א אימעיל צו די מערכת‬ ‫זיין בקדושת הגליון עס זאל נישט צוקומען צו קיין‬ ‫בזיון אזוי ווי מען איז זיך נוהג מיט תשמישי קדושה‬ ‫‪hashgachaprutis@gmail.com‬‬