gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

יחידתי - אידיש · YECHIDUSI - Yiddish — סוכות (2026-09-21)

מוציא לאור: יחידתי - אידיש · YECHIDUSI - Yiddish

שבוע: סוכות (2026-09-21)

יחידתי - אידיש · YECHIDUSI - Yiddish — סוכות (2026-09-21)

פתח את ה-PDF הורדה

‫לשבוע הבעל"ט‬ ‫ספה"ק מאור עינים (חוקת)‬ ‫מד"ה‬ ‫יום‬ ‫ואומות העולם נפשם‬ ‫ראשון‬ ‫מערכת "קול דודי"‬ ‫כי באמת העיקר הוא‬ ‫שני‬ ‫א וועלט פון ליכטיגע חסיד'ישע שמועסן‬ ‫אך מפני מה נקרא עזיבת‬ ‫שלישי‬ ‫אין אמעריקע‬ ‫אין אידיש‬ ‫אך דברים הצריכים לו‬ ‫רביעי‬ ‫‪605.313.6695‬‬ ‫אך יהיה הכל לעבודתו‬ ‫עד סוף הפרשה‬ ‫חמישי‬ ‫אין ענגלאננד‬ ‫‪033.0551.7811‬‬ ‫צו באקומען אינדערהיים דעם חודש'ליכן קונטרס‬ ‫ערשטע חודש האלב פרייז‪ ,‬רופט ‪848-243-1624‬‬ ‫אין ארץ ישראל‬ ‫‪03.5.‬‬ ‫‪100.200‬‬ ‫חג הסוכות תשפ''ז ‪ /‬גליון קצ"ט ‪ -‬מוגדל‬ ‫ספעציעלע גישמאקע שמועסן!‬ ‫אין ימי חול המועד‬ ‫חסיד'יש גערעדט‬ ‫מפי חשובי המשפיעים שליט"א‬ ‫אין 'קול דודי' היכל המרכזי נומער ‪1‬‬ ‫א חסידי'שע דערהער פון די פרשה אויף למעשה‬ ‫סוכה ‪ -‬א‬ ‫טאטע אויפגעשטעלט און זאגנדיג דעם פסוק‪" :‬בני אם חכם‬ ‫בלויז מיט די קאמפלימענטן וועלכע ווערן געגאסן אויף אים‬ ‫לבך ישמח לבי גם אני" – האט ער ארומגעהאלזט זיין זון מיט‬ ‫ָאן אויפהער‪.‬‬ ‫א געוואלדיגע ליבשאפט‪ ,‬און ער האט אים אויסגערימט און‬ ‫די גאנצע תקופה בעפאר די בחינה איז דער עילוי שרעקליך‬ ‫'חיבוק' פונעם‬ ‫באזינגען מיט גאר גרויסע קאמפלימענטן און שבחים‪.‬‬ ‫אנגעצויגן‪ ,‬ער איז ערנסט באזארגט צי ער וועט עס טאקע‬ ‫קענען דורכמאכן מיט הצלחה‪ .‬כאטש וואס יאסעלע טראכט‬ ‫דער פארגעניגן קומט‬ ‫נישט פאר קיין איין רגע‪ ,‬אז די בחינה איז געצילט אים סתם‬ ‫ארויס אינדרויסן‬ ‫דער 'יושר דברי אמת' (סימן נ"ז) איז מסביר‪ ,‬אז די 'שמחה'‬ ‫צו פייניגן‪ ,‬און ער ווייסט זייער גוט אז זיין טאטע האט פון‬ ‫אים מער נחת ווי די אלע תלמידי חכמים אין גאנץ אייראפע‬ ‫האבן פון אים‪ ,‬און ער וויל אים פארהערן בלויז מיטן איינעם‬ ‫ציל‪ ,‬אים אויסצוארבעטן און אים דערהייבן נאך העכער –‬ ‫רבוש"ע‬ ‫פון יום טוב סוכות איז דירעקט פארבונדן מיט די 'יראה' פון‬ ‫אבער דאך‪ ,‬א מענטש איז א מענטש‪ ,‬און דער גרויסער עילוי‬ ‫אין די דאזיגע טעג איז אונזער‬ ‫די ימי הדין‪ .‬דער חודש תשרי הייבט זיך ָאן מיט אן עבודה‬ ‫פון יראה און פחד‪ ,‬ווען דער הייליגער באשעפער וויל אונז‬ ‫איז שטארק אנגעצויגן‪ .‬און יעצט אויף דער מינוט קען ער‬ ‫נישט שפירן און אנטאפן די ליבשאפט וואס ליגט באהאלטן‬ ‫גאנצע עבודה‪ ,‬פשוט זיך מחיה צו‬ ‫נארן' און אונז מקרב זיין צו אים‪ .‬און‬ ‫דערווייטערן פון 'זיך ַ‬ ‫אין דעם מצב פון זיך גרייטן צום שווערן פארהער‪.‬‬ ‫זיין און זיך פרייען מיט די נאנטקייט‬ ‫כאטש וואס עכט וואלט אזא מהלך אונז געדארפט מאכן‬ ‫פרייליך און גוטמוטיג‪ ,‬וויבאלד דער גאנצער ציל דערפון‬ ‫דער טאג פונעם פארהער איז ענדליך אנגעקומען‪ .‬צוויי טעג‬ ‫און אהבה וואס דער אויבערשטער‬ ‫איז דאך בלויז כדי אונז נענטער צו ברענגען צום אויבערשטן‬ ‫נאכאנאנד זענען דער טאטע און זון געזעסן איינגעשפארט‬ ‫אינעם ספרים שטוב‪ ,‬דער רב האט פארהערט זיין זון יעדע‬ ‫האט צו אונז‬ ‫– דאך הערשט אבער אן אטמאספער פון אנגעצויגנקייט און‬ ‫איינציגסטע סוגיא און מקצוע‪ ,‬ער האט נישט נאכגעלאזט‬ ‫אנטאּפן און‬ ‫ַ‬ ‫ערנסטקייט‪ ,‬וועלכע לאזט נישט די שמחה זיך‬ ‫גערופן האט מען אים‪" :‬דער סוליטניצער עילוי"‪ .‬דער יונגער‬ ‫אפילו אויף איין שיטת הראשונים אדער אויף איין סעיף‬ ‫ארויסווייזן געהעריג‪.‬‬ ‫יאסעלע איז נאך קוים פופצן יאר אלט‪ ,‬אבער זיין נאמען‬ ‫קטן פון א טורי זהב‪ .‬ער האט אים אויסגעפרעגט און‬ ‫אבער נאכדעם וואס מיר גייען דורך דעם דאזיגן פארהער‪,‬‬ ‫שם'ט אין אלע שטעטלעך און געגענטער פון נאנט און‬ ‫אויסגעפארשט נאך און נאך‪ ,‬ביז ער האט ענדליך געפילט‬ ‫און די 'יראה' האט טאקע אויפגעטון אירס – אונז צו געבן א‬ ‫ווייט‪ .‬די סוליטניצער איינוואוינער שפירן זיך גאר שטאלץ‪,‬‬ ‫אז זיין זון האט זיך טאקע אמת'דיג גוט אוועקגעשטעלט אין‬ ‫וועק אויף און אונז צוריקשלעפן צום אויבערשטן‪ ,‬דעמאלט‬ ‫וואוסנדיג אז אט דער הערליכער אתרוג איז ארויסגעוואקסן‬ ‫לערנען‪ ,‬סיי אין התמדה‪ ,‬סיי אין הבנה‪ ,‬סיי אין חזרה‪ ,‬און‬ ‫קומען מיר ָאן צום עיקר ציל‪ :‬עכטע און טאפעדיגע אהבה!‬ ‫פון זייער גארטן‪ .‬אין אלע שטיבלעך און ישיבות איבער‬ ‫אזוי אין יעדע נקודה פון תורה און עבודה – שטייט ער אויף‬ ‫ריינע נאנטקייט צווישן אונז און דעם אויבערשטן! און אט‬ ‫גאנץ אייראפע הערט מען נישט אויף צו רעדן פון יאסעלע‬ ‫געזונטע יסודות‪.‬‬ ‫פון דער 'יראה' קומט שפעטער די געוואלדיגע שמחה פון‬ ‫עילוי'ס געוואלדיגע טאלאנטן וועלכע שטייגן איבער‬ ‫אויפאמאל האט זיך דער טיר פון ספרים שטוב ברייט‬ ‫אלערליי מענטשליכע באגריפן‪ .‬ווען אימער יאסעלע'ס‬ ‫יום טוב סוכות‪ .‬יעצט איז שוין די צייט ארויסצוגיין אין די‬ ‫אויפגעעפנט‪ ,‬און דער עילוי דערזעט אין אנדערן צימער‬ ‫איידעלע געשטאלט באווייזט זיך איבער די גאסן פון שטאט‬ ‫סוכה‪ ,‬אנצוגרייטן א קעניגליכע סעודה‪ ,‬און טאנצן מיט אן‬ ‫א טיש אנגעגרייט יום טוב'דיג‪ .‬מען האט זיך געזעצט צו א‬ ‫אומבאגרעניצטע אהבה און שמחה‪.‬‬ ‫– דורכשפרייזנדיג בזריזות צום שטאטישן בית המדרש –‬ ‫ריזיגע סעודה מיט די טייערסטע מאכלים און געטראנקען‪,‬‬ ‫און אט מיט דעם לשון שרייבט דער יושר דברי אמת‪:‬‬ ‫שטעלט זיך אלעס אפ! אפילו די קליינע קינדער וועלכע‬ ‫די שבת'דיגע לייכטערס זענען אנגעגרייט מיט אנגעצונדענע‬ ‫"א ׁ ְש ֵרינ ּו ַמה ּטוֹ ב ֶחלְ ֵקנ ּו ׁ ֶש ַה ּׁ ֵשם יִ ְת ָּב ַר ְך ָּב ַחר ָּבנ ּו ְו ִה ְפלִ יא ֵע ָצה‬ ‫ַ‬ ‫ליכט‪ ,‬אלע משפחה מיטגלידער זענען אנגעטון מיט זייערע‬ ‫שפילן ביים עק גאס‪ ,‬לייגן אלעס אראפ און קוקן מיט גרויס‬ ‫לָ נ ּו ַעל ָּכל ָּד ָבר ְו ָד ָבר ְּב ִע ּתוֹ ‪ִּ ,‬כי ַא ַחר ֲעבוֹ ר יָ ִמים ָה ֵאלּ ּו ַמ ְת ִחיל ַחג‬ ‫יראת הכבוד אויפן גרויסן עילוי‪ ,‬צו וועמען יעדער שפירט א‬ ‫שבת'דיגע בגדים‪ ,‬און אפילו זיין טאטע דער רב האט זיך‬ ‫ֹאש ַה ּׁ ָשנָ ה‬‫ֹאשי' ‪ֵ -‬מר ׁ‬ ‫ַה ֻּס ּכוֹ ת‪ּ ,‬ו ְכמוֹ ׁ ֶש ָא ְמר ּו רז"ל‪' ,‬שְׂ מֹאלוֹ ַּת ַחת לְ ר ׁ ִ‬ ‫געוואלדיגן רעספעקט און שעצונג‪.‬‬ ‫אנגעטון דעם שטריימל‪ ,‬דער גאנצער אטמאספער איז‬ ‫ימינוֹ ְּת ַח ְּב ֵקנִ י'‪,‬‬ ‫ַעד יוֹ ם ַה ִּכ ּפ ּו ִרים‪ּ ,‬ו ִמיּוֹ ם ַה ִּכ ּפ ּו ִרים ַעד ַה ֻּס ּכוֹ ת ה ּוא ִ'ו ִ‬ ‫דערהויבן און פרייליך‪ .‬אינמיטן די סעודה האט זיך דער‬ ‫יעדער באוואונדערט אים און קוקט ארויף אויף אים‪ ,‬יעדער‪,‬‬ ‫ּו ְכמוֹ ׁ ֶש ָּכת ּוב ְּב ַכ ָ ּונַ ת ָה ֲא ִריזַ "ל‪.‬‬ ‫אויסער איין מענטש‪ .‬יאסעלע'ס פאטער‪ ,‬דער בארימטער‬ ‫ְ"ו ִענְ יַ ן ַה ָּד ָבר ִּכי ַא ַחר ׁ ֶש ִּנ ְמ ְּתק ּו ַה ִּדינִ ים לְ ַמ ְעלָ ה ִמ ַּנ ְפ ׁשוֹ ֵתינ ּו‪,‬‬ ‫גאון און רב פון סוליטניץ‪ ,‬איז נישט אינגאנצן מסכים צו‬ ‫ְו ַה ִּדינִ ים נִ ְק ָר ִאים שְׂ מֹאל‪ַ ,‬א ַחר ָּכ ְך ִמ ְת ַ ּג ֶּלה לָ נ ּו שִׂ ְמ ַחת ַה ּׁ ֵשם‬ ‫יִ ְת ָּב ַר ְך‪ֶ ׁ .‬ש ּׁש ֶֹר ׁש ַה ּ ִׂש ְמ ָחה ה ּוא ַמ ְת ֶחלֶ ת ְּב ָט ֳה ַרת ַה ֶּנ ֶפ ׁש לִ ְפנֵ י‬ ‫בשורה משמחת לתושבי מאנסי‬ ‫דער הנחה וואס די וועלט האט אראפגעלייגט אויף זיין זון‪.‬‬ ‫כאטש וואס אודאי קוועלט זיין הארץ פאר נחת זעענדיג‬ ‫ַה ּׁ ֵשם יִ ְת ָּב ַר ְך ִּב ְת ׁש ּו ָבה‪ֲ ,‬א ָבל ָאז ְּב ֵעת ַה ְּת ׁש ּו ָבה ַה ָּד ָבר ְּב ֶה ְעלֵ ם‬ ‫בעזרת ה' וועט פארקומען א ספעצילע צוזאמקום‬ ‫יאסעלע'ס געוואלדיגע טאלאנטן און אויסערגעווענליכע‬ ‫ֵמ ֲח ַמת ׁ ְש ִב ַירת ַה ֵּלב‪ֲ ,‬א ָבל ַא ַחר ָּכ ְך ִמ ְת ַ ּג ֶּלה ַה ַּת ֲענ ּוג ְו ַה ּ ִׂש ְמ ָחה‪,‬‬ ‫מיט המשפיע הגה"ח ר' נפתלי ערלאנגער‬ ‫התמדה‪ ,‬אבער ער איז נישט גרייט אז זיין זון זאל זיך לאזן‬ ‫ְוזֶ ה ּו ַ'חג ַה ֻּס ּכוֹ ת ‪ -‬זְ ַמן שִׂ ְמ ָח ֵתנ ּו'‪.‬‬ ‫שליט"א‬ ‫פארנארן פון איבערגעטריבענע קאמפלימענטן – וועלכע‬ ‫ַ‬ ‫יהם לְ ַה ְר ִחיקוֹ ִמ ֶּד ֶרךְ‬ ‫וואס וועט וויילן אין אמעריקא לקראת סיום במסגרת "ארגון לימוד תניא"‬ ‫וועלן אים חלילה ברענגען נאכצולאזן פון זיין התעלות‬ ‫ְ"ו ִכ ְמ ׁ ַשל ָה ָאב ְו ָה ֵאם ׁ ֶשרוֹ ִצים לְ יַ ֵּסר ְּבנֵ ֶ‬ ‫א פייערדיגע שמועס בנושא‬ ‫ַה ּׁ ֶש ֶקר ׁ ֶש ָהלַ ְך ָּב ּה‪ּ ,‬ו ַמגְ ִּב ַּ‬ ‫און דביקות אינעם ריכטיגן וועג‪.‬‬ ‫וויאזוי נעמט מען מיט דעם חודש תשרי?‬ ‫יה ָה ְרצ ּו ָעה ְו ַה ּׁ ֵש ֶבט ָעלָ יו‪ְ ,‬וה ּוא ְמ ַפ ֵחד‬ ‫יחה‬‫וּבוֹ ֶכה‪ְ ,‬ונוֹ ֵפל ַּת ַחת ַּכנְ ֵפי ָא ִביו ְו ִא ּמוֹ ּו ְמ ַב ֵּק ׁש ֵמ ֶהם ְסלִ ָ‬ ‫איין טאג איז זיין טאטע מחליט אים צו פארהערן מיט‬ ‫נאכן שמועס וועט זיין א מעגליכקייט פון שאלות ותשובות‬ ‫ּו ְמ ִחילָ ה‪ּ ,‬ו ְמ ַח ְּב ָקם ּו ְמנַ ּׁ ְש ָקם‪ְ ,‬ו ֵהם ַאף ַעל ּ ִפי ֵכן ַמ ֲחזִ ִיקים ַה ּׁ ֵש ֶבט‬ ‫א שטרענגע און שווערע בחינה‪ ,‬כדי אז ער דער טאטע‪,‬‬ ‫ַעד ׁ ֶש ְּמ ִבינִ ים ׁ ֶשחוֹ זֵ ר וּבוֹ ֶכה ְּבלֵ ב ָונֶ ֶפ ׁש ַמר ְמאֹד‪ֲ ,‬אזַ י זוֹ ְר ִקים‬ ‫מיטוואך פרשת בראשית ‪ 3:00‬אזייגער מיטאג‬ ‫און אויך זיין זון דער עילוי אליינס‪ ,‬זאלן זיך איבערצייגן‬ ‫בביהמ"ד תולדות אהרן מאנסי ‪48SUZZANE‬‬ ‫ֶאת ַה ּׁ ֵש ֶבט ּו ְמ ַק ְּבלִ ים אוֹ תוֹ ּו ְמשִׂ ִימים המשך אין עמוד ב‬ ‫און זען צי ער איז אמת'דיג איבערגעגעבן פאר 'לימוד‬ ‫יהם‪ְ ,‬וזֶ ה ִענְ יַ ן 'שְׂ מֹאל‬ ‫אוֹ תוֹ ְּב ֵצל ַּכנְ ֵפ ֶ‬ ‫התורה' מיט זיין גאנצע הארץ‪ ,‬אדער באגענגוגנט ער זיך‬ ‫א‬ ‫נא לא לעיין בשעת התפילה וקריאת התורה‬ ‫א חסיד'ישע נקודה פון יו"ט‬ ‫מועדי ה'‬ ‫צווישן די ענני כבוד‬ ‫וויאזוי ברענגט זיך ארויס די הנהגה פון 'ענני הכבוד' – אויך היינטיגע צייטן‪ ,‬ביי יעדן איד? • וואספארא שייכות‬ ‫האט עס מיטן מאן דאמר אז "סוכות ממש עשו להם"? • און פארוואס דווקא נאך יום כיפור?‬ ‫'ענני הכבוד' ביי אלע‬ ‫ועקרבים און פארשידענע אנדערע שטרויכלונגען‪.‬‬ ‫פירן מיט כלל ישראל במשך אלע צוקונפטיגע דורות‪.‬‬ ‫דערצו האט דער עמוד הענן געביגלט און אכט‬ ‫פונקט ווי דער מושג פון 'יציאת מצרים' צייגט אז אויך‬ ‫געגעבן אויף זייערע קליידער‪ ,‬און די ניסים וויאזוי‬ ‫דער אויבערשטער האט זיי צוגעשטעלט זייערע אלע‬ ‫שפעטער ביי די קומענדיגע דורות‪ ,‬וועט זיך יעדער‬ ‫דורות‪ :‬א הימלישע‬ ‫הנהגה בדרך נס‬ ‫איד האבן זיין אייגענע 'יציאת מצרים'‪ ,‬ווי זיין נשמה‬ ‫געברויכן‪ ,‬גארנישט אנדערש ווי א טאטע טראגט זיין‬ ‫ווערט נתגלה און ער איז זוכה זיך צו הייבן העכער די‬ ‫זון אויף זיינע פלייצעס‪ ,‬אזויווי דער פסוק זאגט‪" :‬אשר‬ ‫באגרעניצונגען וואס זיין גוף און די גשמיות שטעלט‬ ‫נשאך ה' אלקיך כאשר ישא איש את בנו" (דברים א‪ ,‬לא)‪,‬‬ ‫פאר אים – אזוי אויך האט יעדער איד די מדריגה וואס‬ ‫מיט דעם וואס די תורה שטעלט אוועק אז די מצוה פון‬ ‫און "ה' אלקיך עמך לא חסרת דבר" (דברים ב‪ ,‬ז)‪.‬‬ ‫פאלגט דערנאך‪ :‬די הנהגה פון די 'ענני הכבוד'‪ ,‬ווי דער‬ ‫סוכות איז א זכר פאר די 'ענני הכבוד'‪ ,‬לערנט דאס אונז‬ ‫אבער‪ ,‬אין צוגאב צו דעם וואס דער אויבערשטער‬ ‫אויבערשטער באגייט זיך מיט יעדן איד‪ ,‬אין יעדן דור‪.‬‬ ‫אויס אז די ענני הכבוד ענטהאלטן אין זיך א געוויסע‬ ‫האט זיי צוגעשטעלט זייערע אלע גשמיות'דיגע צרכים‪,‬‬ ‫נעמליך‪ ,‬אז ווי נאר ער איז זוכה צו מגלה זיין זיין נשמה‬ ‫לימוד‪ ,‬א געוויסע הוראה פאר אלע קומענדיגע דורות‬ ‫'כאשר ישא איש את בנו'‪ ,‬איז אויך געווען א טיפע‪,‬‬ ‫און ארויסגיין פון זיין אייגענע 'מצרים'‪ ,‬וועט אים דער‬ ‫– אריינגערעכנט אונז ‪ -‬וואס די תורה וויל אז מיר זאלן‬ ‫פנימיות'דיגע קשר און גילוי אלקות‪ .‬דערביי האט גאנץ‬ ‫אויבערשטער פירן מיט ענני הכבוד‪.‬‬ ‫אייביג געדענקען‪ .‬שטעלט זיך די שאלה‪ :‬וואס איז אט‬ ‫כלל ישראל זוכה געווען עס צו שפירן אויף א דרגה‬ ‫וואס איז די ספעציעלע 'הנהגה' פון ווערן געפירט‬ ‫דער 'לימוד' וואס ליגט באהאלטן אין די ענני הכבוד?‬ ‫פון "עין בעין נראה אתה ה'"‪ .‬אין יעדע גשמיות'דיגע‬ ‫דורך 'ענני הכבוד'? דער פסוק שילדערט דעם‬ ‫זאך וואס דער אויבערשטער האט זיי געגעבן‪ ,‬האבן‬ ‫ענין פון די ענני הכבוד אויף דעם לשון‪" :‬אשר‬ ‫זיי געשפירט דעם אור ה' אויף אן אויסטערליש הויכע‬ ‫עין בעין נראה אתה ה' ועננך עומד עליהם‪,‬‬ ‫דרגה‪ ,‬מיט א גילוי פון 'עין בעין'‪.‬‬ ‫ובעמוד ענן אתה הולך לפניהם יומם ובעמוד אש‬ ‫לילה" (במדבר יד‪ ,‬יד)‪ .‬דאס מיינט אז געפינענדיג זיך‬ ‫ס'איז אים ליבערשט צו וואוינען אין א‬ ‫דירת עראי ווילאנג ס'איז אונטער דעם‬ ‫'סוכות ממש עשו להם'‬ ‫צווישן די ענני הכבוד האט גאנץ כלל ישראל זוכה‬ ‫געווען צו א מורא'דיגע התגלות אלוקית‪ ,‬ווי דער‬ ‫אויבערשטנ'ס שירצל כביכול‪ ,‬ווי איידער‬ ‫– א קשר דורך ביטול‬ ‫אייבערשטער אליינס האט זיך באוויזן פאר זיי אויף א‬ ‫פארנעם פון 'עין בעין נראה אתה ה'‪ .‬אין אזא מצב פון‬ ‫לעבן אין סיי וועלכע קביעות‬ ‫וויאזוי האבן די אידן טאקע זוכה געווען צו אזא הויכע‬ ‫גילוי‪ ,‬האט זיי דער אויבערשטער געפירט פון ווען זיי‬ ‫דרגה פון דביקות? דאס איז נאר געווען צוליב זייער‬ ‫זענען ארויס פון מצרים און זענען געווארן דעם עם ה'‪.‬‬ ‫ביטול און אמונה פשוטה‪ ,‬ווי זיי זענען נאכגעגאנגען‬ ‫אין אנדערע ווערטער‪ ,‬ס'איז דא די פשוט'ע ענין פון‬ ‫דעם אויבערשטן אריין אין מדבר אן פרעגן קושיות‪,‬‬ ‫צוערשט דארף מען פארשטיין א יסוד וואס ווערט‬ ‫די ענני הכבוד‪ ,‬וואס באשטייט פון די אויסנאמליכע‬ ‫טאקע דערויף דריקט זיך אויס דער נביא ירמיה (ב‪ ,‬ב)‪:‬‬ ‫געברענגט אין ספרים הקדושים‪ ,‬אז דער 'דור המדבר'‬ ‫הנהגה פון 'ניסים' צו וואס כלל ישראל האט זוכה‬ ‫"זכרתי לך חסד נעוריך אהבת כלולותיך לכתך אחרי‬ ‫וואס איז ארויס פון מצרים‪ ,‬איז געווען א יסודות'דיגע‬ ‫געווען‪ ,‬דורכאויס וואס דער אויבערשטער האט געפירט‬ ‫במדבר בארץ לא זרועה"‪.‬‬ ‫דור‪ ,‬א 'שורש'דיגע' דור‪ ,‬אין די הנהגה וויאזוי זיי‬ ‫אן עמוד הענן פאר זיי כדי זיי אויסצוגלייכן דעם וועג‪,‬‬ ‫זענען געווארן געפירט‪ ,‬איז פאר אונז א לימוד איבער‬ ‫אזוי ווערט מבואר אין ספרים הקדושים‪ ,‬אז דאס איז‬ ‫ווי אויך זיי צו באשיצן פון סיי וועלכע סכנות ס'האט‬ ‫די 'הנהגה הכללית' וויאזוי דער אויבערשטער גייט זיך‬ ‫די פנימיות'דיגע פשט אין די מחלוקת וואס ווערט‬ ‫זיי געקענט אנטרעפן אין מדבר‪ ,‬א שטייגער ווי נחשים‬ ‫חסיד'יש גערעדט ‪ /‬המשך‬ ‫און זיך פרייען מיט די נאנטקייט און אהבה וואס דער‬ ‫וואס דער טאטע נעמט ארום זיין ליב קינד‪ .‬און אט דאס‬ ‫ּדוֹ ֶחה ְויָ ִמין ְמ ָק ֶר ֶבת' ַה ֶּנ ֱא ָמר ְּב ִתינוֹ ק‪.‬‬ ‫המשך פון עמוד א‬ ‫אויבערשטער האט צו אונז‪.‬‬ ‫איז די אינערליכע באדייט פון סוכה‪ :‬דער אויבערשטער‬ ‫ֹאש ַה ּׁ ָשנָ ה ְויוֹ ם‬ ‫ְ"ו ַה ִּנ ְמ ׁ ָשל מ ּו ָבן‪ִּ ,‬כי ְּבר ׁ‬ ‫האלזט ארום דעם איד‪ ,‬מיט א געוואלדיגע נאנטקייט‪ ,‬מיט‬ ‫ַה ִּכ ּפ ּו ִרים נִ גְ ֶּבה ָה ְרצ ּו ָעה ְו ַה ּׁ ֵש ֶבט ׁ ֶש ֵהם ַה ִּדינִ ים ְוכוֹ חוֹ ָתם‪ְ ,‬וזֶ ה ּו‬ ‫פונקט ווי אינעם משל‪ :‬נאכן ענדיגן דעם פארהער –‬ ‫א פרייליכקייט און דערהויבנקייט‪.‬‬ ‫ַ'ו ִ ּיגְ ַּב ּה ה' ְצ ָבאוֹ ת ַּב ִּמ ׁ ְש ּ ָפט'‪ַ ,‬עד ׁ ֶש ָאנ ּו ׁ ָש ִבים ֵאלָ יו יִ ת' ֶּב ֱא ֶמת‪,‬‬ ‫אנטפלעקט זיך די משונה'דיגע ליבשאפט וועלכע איז א‬ ‫ְו ַא ַחר ָּכ ְך ְמזָ ְר ִקים ַה ּׁ ֵש ֶבט ְו ַה ִּדינִ ים‪ְ ,‬ו ַה ּׁ ֵשם יִ ְת ָּב ַר ְך ַמ ְכנִ ֵ‬ ‫יסנ ּו‬ ‫גאנצן צייט געווען באהאלטן און איז בעצם געליגן אונטער‬ ‫דעם גאנצן פארהער‪ ,‬און דערפאר ברעכט דעמאלט אויס‬ ‫פון 'יראה' צו 'אהבה'‬ ‫לְ ַת ַחת ְּכנָ ָפיו ׁ ֶשה ּוא ַה ֻּס ָּכה‪ֶ ׁ ,‬ש ִּמ ְצ ָוה זוֹ ִהיא ְק ֻד ּׁ ַשת ַה ּׁ ֵשם יִ ְת ָּב ַרךְ‬ ‫יסת ֻס ַּכת ׁ ָשלוֹ ם ַעל נַ ְפ ׁשוֹ ֵתינ ּו‪,‬‬ ‫ָּבר ּוך ה ּוא ְו ַה ׁ ְש ָר ָאתוֹ ‪ְ ,‬ו ִהיא ּ ְפ ִר ַ‬ ‫א גרעסערע שמחה ווי געווענליך – אט אזוי אינעם נמשל‪:‬‬ ‫די 'יראה' און 'אהבה' פון חודש תשרי זענען נישט קיין‬ ‫יאנּ ּו ֵצל יָ דוֹ ַּת ַחת ְּכנָ ָפיו נֶ ְח ָסה‪.‬‬ ‫ְויַ ְח ִּב ֶ‬ ‫נאכדעם וואס דער פארהער פון די 'ימים הנוראים' האט‬ ‫אפגעטיילטע זאכן‪ .‬נישט בלויז אז זיי זענען נישט קיין‬ ‫זיך געענדיגט מיט גרויס הצלחה‪ ,‬דער ציל איז געלונגען‪,‬‬ ‫סתירה איינער צום אנדערן‪ ,‬נאר זיי זענען גאר משלים‬ ‫" ּו ְכ ָבר נֶ ֱא ַמר זֶ ה ְּב ִכ ְת ֵבי ָה ֲא ִריזָ "ל‪ִ ,‬ענְ יַ ן ַה ִח ּב ּוק ַה ְּמ ֻר ָּמז ַּב ֻּס ָּכה‪,‬‬ ‫איינער דעם אנדערן‪ .‬דאס איז איין לאנגע פראצעדור‪,‬‬ ‫יפנּ ּו‪,‬‬ ‫ְּכמוֹ ָא ָדם ׁ ֶש ְּמ ַח ֵּבק ֶאת ְּבנוֹ ְּב ַא ֲה ָבתוֹ אוֹ תוֹ ּו ִבזְ רוֹ עוֹ ָתיו יַ ִּק ֶ‬ ‫און מיר האבן זיך טאקע דערנענטערט צו אים – קומט‬ ‫וועלכע הייבט זיך ָאן מיט 'יראה' און 'פחד'‪ ,‬כדי אז דער‬ ‫ישית‬ ‫ֹאשוֹ ‪ְ ,‬ו ַה ְּזרוֹ ַע ה ּוא ׁ ְש ַּתיִ ם ְּכ ִהלְ ָכ ָתן‪ּ ,‬ו ׁ ְשלִ ׁ ִ‬ ‫ְוסוֹ ֵכ ְך ָעלָ יו ְּבר ׁ‬ ‫ארויס א טאפעדיגע ליבשאפט פונעם אויבערשטן צו אונז‪,‬‬ ‫מענטש זאל וויסן וואו ער שטייט אויף דער וועלט און זיך‬ ‫ישי ַה ּ ֶט ַפח ַה ָ ּיד‪ַ ,‬ע ֵ ּין‬ ‫ֲא ִפלּ ּו ֶט ַפח‪ִּ ,‬כי ֵהם ׁ ְשנֵ י ּ ְפ ָר ִקים ֲא ֻר ִּכים‪ְ ,‬ו ַה ּׁ ְשלִ ׁ ִ‬ ‫און דערפון ברעכט אויס די אומגעהויערע שמחה וואס‬ ‫נישט נארן א גאנץ לעבן‪ .‬ער זאל ווערן אן ערליכער איד‬ ‫יצה לְ ִענְ יַ ן ַה ִח ּב ּוק ְו ִה ְת ָק ְרב ּו ֵתנ ּו‬ ‫ׁ ָשם ַּב ְּכ ָת ִבים‪ְ ,‬ו ַה ּכֹל ָמ ׁ ָשל ּו ְמלִ ָ‬ ‫שפירט זיך אין די דאזיגע טעג‪ .‬אין די איצטיגע טעג גייט‬ ‫לְ ַה ּׁ ֵשם יִ ְת ָּב ַר ְך ְּבשִׂ ְמ ָחה ְו ַט ֲה ַרת ַה ֶּנ ֶפ ׁש"‪.‬‬ ‫וועלכער איז עכט נאנט צום אויבערשטן‪ .‬אבער באלד‬ ‫עס אהין און צוריק‪ ,‬דער אויבערשטער פריידט זיך מיט‬ ‫דערנאך קומען מיר ָאן צום צווייטן פאזע – די צייט פון‬ ‫דער אר"י הק' איז מסביר‪ :‬די צוויי געהעריגע ווענט פון‬ ‫אונז‪ ,‬און מיר פרייען זיך מיט אים און מיט דעם פאקט אז‬ ‫זיך ארומנעמען און פון זיך פרייען מיטן אויבערשטן‪ ,‬דער‬ ‫די סוכה – דאס זענען ווי די צוויי לענגערע חלקים פון‬ ‫ער פריידט זיך מיט אונז‪.‬‬ ‫יום טוב פון זיין דבוק צום אויבערשטן‪ .‬אין די דאזיגע‬ ‫דער האנט‪ ,‬און דער דריטער ווענטל פון א טפח – דאס איז‬ ‫ושמחת בחגך!‬ ‫טעג איז אונזער גאנצע עבודה פשוט זיך מחיה צו זיין‬ ‫דער האנט פלאך‪ ,‬וואס אט דאס איז די צורה פון א 'חיבוק'‬ ‫נתנדב לטובת נשמת‬ ‫הרה"ק ר' נחמן ב"ר שמחה זי"ע מברסלב‬ ‫ההפצה בעי"ת וויליאמסבורג‬ ‫· פטרון הגליון לחג הסוכות ·‬ ‫הפצת הגליון‬ ‫נדבת ידידנו הנכבד‬ ‫הרה"ק ר' מרדכי ב"ר ישכר בער זי"ע מנאדבורנא‬ ‫לרגל ההילולא קדישא‬ ‫הרה"ח ר' רפאל מעהרינג שליט"א‬ ‫נדבת ידידנו הנכבד המסור בלו"נ ברוח נדיבה‬ ‫הרה"ח ר' ישראל מענדל שווארטץ שליט"א‬ ‫בק"ק וויען‬ ‫לזכות הרב ישראל בן אסתר הדסה הי"ו‬ ‫לזיווג הגון בקרוב ובניקל‬ ‫לרגל הולדת נכדתו הראשונה למז"ט‬ ‫בזכות מרן הבעש"ט הק' זי"ע ירווה ממנה ומכל יוצ"ח רוב נחת‬ ‫לרגל חג הסוכות ‪ -‬זמן שמחתינו‬ ‫בזכות הבעש"ט הק' זי"ע יזכה לשפע ברכה והצלחה בכל מעשיו‬ ‫נתנדב ע"י‬ ‫ב‬ ‫דאס חסיד'ישע לעבן‬ ‫די שיינקייט פון תמימות‬ ‫הנהגה פון "ענני הכבוד"‪ ,‬ער באקומט‬ ‫א ספעציעלע שמירה עליונה וואס דער‬ ‫אויבערשטער כביכול שטעלט צו פאר‬ ‫געברענגט אין גמרא (סוכה יא‪ ):‬אויף דעם‬ ‫פסוק "כי בסוכות הושבתי"‪ ,‬ווי רבי‬ ‫עקיבא האלט אז ס'איז דארט געווען‬ ‫מיט אביסל פרוכט‪ ,‬וואס ער האט געהאט‬ ‫די תלמידים זענען געזעצן אין דער סוכה‬ ‫אזעלכע וואס קומען זוכן שוץ ביי אים‬ ‫"סוכות ממש עשו להם"‪ ,‬דאקעגן רבי‬ ‫צוגעגרייט דייקא פאר אזא צייט פון נויט‪.‬‬ ‫פון זייער הייליגער רבי‪ ,‬מרן הבעל שם‬ ‫און פארלאזן זיך אויף אים‪ ,‬פונקט ווי‬ ‫אליעזר האלט אז ס'איז געווען ענני‬ ‫ער האט שוין געהאלטן ביים ארויסנעמען‬ ‫טוב זי"ע‪ .‬די סוכה האט אויסגעזען גאנץ‬ ‫א טאטע טראגט זיין קינד און באזארגט‬ ‫הכבוד‪ .‬די ספרים זענען מסביר אז‬ ‫אפאר פרוכט כדי זיך צו דערכאפן דאס‬ ‫ענליך צו אונזערע סוכות‪ ,‬מיט האלצערנע‬ ‫אים אלעס וואס ער דארף‪ .‬דאס אלעס‬ ‫באמת האבן די אידן געהאט ביידע‬ ‫הארץ‪ ,‬אבער אויפאמאל האט ער זיך‬ ‫ווענט וואס דער מעזשיבוזשער סטאלער‬ ‫ווערט געטון מתוך א קשר גלוי‪ ,‬אין א‬ ‫עניינים‪ .‬וויבאלד ווען די אידן האבן זיך‬ ‫דערמאנט אז היינט איז סוכות‪ ,‬און‬ ‫האט אויסגעשניטן‪ ,‬און סכך וואס איז‬ ‫בחינה פון "עין בעין נראה אתה ה'"‪,‬‬ ‫ארויסגעלאזט צום גרויסן‪ ,‬מסוכנ'דיגן‬ ‫ער האט נישט קיין כשר'ע סוכה דא‬ ‫געווארן געשלעפט פון די ברעגעס פונעם‬ ‫ווען דער אויבערשטער איז זיך מגלה‬ ‫מדבר‪ ,‬האבן זיי טאקע געוואוינט אין‬ ‫אונטערוועגנס‪.‬‬ ‫דניעפער טייך וואס איז דורכגעלאפן‬ ‫צו אים אין תורה און אין עבודה‪ ,‬מיט‬ ‫עכטע‪ ,‬צייטווייליגע סוכות געמאכט‬ ‫דער אמת איז‪ ,‬אז ווען חייקל וואלט‬ ‫דעם שטאט‪ .‬פונדעסטוועגן‪ ,‬אינעווייניג‬ ‫געוואלדיגע גילויים‪ ,‬דורכאויס גיין‬ ‫פון האלץ‪ ,‬וואס געוויס איז דאס א זאך‬ ‫געלערנט די הלכות‪ ,‬וואלט ער געוויסט‬ ‫צווישן אירע ווענט‪ ,‬האט זיך ערוועקט‬ ‫גאנצע וועג ארויף‪.‬‬ ‫וואס האט נישט געהאט קיין לאגישע‬ ‫אז ער קען רואיגערהייט עסן אינדרויסן‬ ‫הימלישע געפילן אין די הייליגע הערצער‪.‬‬ ‫דאס אלעס קומט דייקא נאך ראש השנה‬ ‫פשט; וואוינען אין אזא געפארפולע‬ ‫פון סוכה לכל הדיעות; ערשטנס ווייל‬ ‫אלע פלאם‪-‬פייערדיגע דיבורים וואס‬ ‫מדבר‪ ,‬אונטער אזעלכע שוואכע‬ ‫און יום כיפור‪ ,‬ווייל דווקא נאך וואס‬ ‫די פאר פרוכט גייען אריין אין גדר פון‬ ‫ווערן געברענגט אין ספרים הקדושים‬ ‫סוכות?! אבער פונדעסטוועגן זענען די‬ ‫א איד דערהערט ווי שטארק ער האט‬ ‫'אכילת עראי'‪ ,‬וואס איז פטור פון סוכה‬ ‫איבער קדושת הסוכה‪ ,‬זענען בלויז א‬ ‫אידן נאכגעגאנגען דעם אויבערשטן‬ ‫נישט קיין שום אייגענע מציאות אן דעם‬ ‫מעיקר הדין; און סיי‪ ,‬אלס די הלכה‬ ‫טעימה פון די מורא'דיגע אור וואס האט‬ ‫מיט א געוואלדיגע ביטול און אמונה‬ ‫אויבערשטן‪ ,‬און אז זיין גאנצע לעבן‬ ‫פון 'הולכי דרכים' וואס זענען פטור מן‬ ‫דארט געשיינט‪.‬‬ ‫פשוטה – און טאקע דורכדעם‪ ,‬דורך די‬ ‫איז יעדע סעקונדע אנגעוואנדן אינעם‬ ‫הסוכה‪ .‬אבער חייקל איז דאך אן עם‬ ‫אמונה פשוטה וואס זיי האבן געהאט‪,‬‬ ‫די אויגן פון די תלמידים זענען געווען‬ ‫אויבערשטנ'ס הענט‪ ,‬דאן ווערט נתעורר‬ ‫איז נתעורר געווארן מלמעלה אז דער‬ ‫הארץ וואס האט קיינמאל גארנישט‬ ‫געוואנדן צו זייער הייליגער רבי‪,‬‬ ‫א געוואלדיגע רצון ביים איד אליינס‬ ‫אויבערשטער זאל זיי ארומנעמען מיט‬ ‫געלערנט‪ ,‬שוין אפגערעדט הלכות סוכה‪.‬‬ ‫דער אור שבעת הימים‪ ,‬וואס האט זיי‬ ‫אוועקצושטיין פון סיי וועלכע 'קביעות'‬ ‫הימלישע ענני הכבוד‪.‬‬ ‫ער ווייסט נאר איין זאך‪ :‬יעצט איז סוכות‪,‬‬ ‫אויפגעלויכטן מיטן גאנצן שטראל‪.‬‬ ‫אויף דער וועלט‪ .‬ס'איז אים ליבערשט‬ ‫און ער וויל בשום אופן נישט עסן 'חוץ‬ ‫צו וואוינען אין א דירת עראי ווילאנג‬ ‫הייסט אז די מחלוקת איז נאר‬ ‫זייערע אלע גלידער‪ ,‬זייערע אלע חושים‬ ‫לסוכה'‪ .‬ער האט אבער געזען אז ער האט‬ ‫ס'איז אונטער דעם אויבערשטנ'ס‬ ‫וואס ס'דארף ווערן די מערסטע‬ ‫זענען איינגעשפאנט צו יעדע תנועה‪,‬‬ ‫נאך א שיינע פאר שעה צו פארן ווילאנג‬ ‫שירצל כביכול‪ ,‬ווי איידער לעבן אין‬ ‫ארויסגעברענגט‪ :‬דער מאן דאמר‬ ‫יעדעס ווארט‪ ,‬און זיי האבן זיך יעדע‬ ‫ער וועט אנקומען צו א סוכה און דארט‬ ‫סיי וועלכע קביעות ער זאל נאר האבן‪.‬‬ ‫'סוכות ממש'‪ ,‬האלט אז מיר דארפן‬ ‫סעקונדע אנגעשעפט מיט א אהבה ויראה‬ ‫איבערבייסן‪ .‬דערווייל האט ער געשפירט‬ ‫דערביי גייט דער איד אריין אין די‬ ‫מאכן א זכר וואספארא גרויסע מדריגות‬ ‫עילאה‪.‬‬ ‫אז ער קען עס מער נישט אויסהאלטן‪.‬‬ ‫סוכה‪ ,‬כדי דאס אריינצונעמען אין זיך‪.‬‬ ‫פון ביטול די אידן האבן ארויסגעוויזן‬ ‫פלוצלונג האט זיך באוויזן א שמייכל‬ ‫ביים זיך אויפהאלטן אין די סוכות‪.‬‬ ‫וואס טוט מען דא?‬ ‫אויפן צדיק'ס הייליגע פנים‪ .‬ס'איז‬ ‫פארוואס שרייט‬ ‫דאקעגן דער מאן דאמר פון 'ענני‬ ‫מיטאמאל איז אים איינגעפאלן א‬ ‫נישט געווען קיין געווענליכע שמייכל‪,‬‬ ‫הכבוד'‪ ,‬האלט אז מיר דארפן מאכן א‬ ‫געדאנק‪ :‬ער האט אפגעשטעלט זיין‬ ‫וואגן אין א זייט פון גאס‪ ,‬אויסגעטון זיין‬ ‫קאסקעטל פון קאפ‪ ,‬און ארויסגעריסן‬ ‫אדער אפילו זיך אונטערגעלאכט‪ ,‬נאר‬ ‫א געהעריגע געלעכטער‪ ,‬אין א בחינה‬ ‫מען 'הושענא'?‬ ‫זכר פון די אתערותא דלעילא וואס איז‬ ‫צוריק נתעורר געווארן צו די אידן מיט‬ ‫די ענני הכבוד‪( .‬און מיר פסק'ענען להלכה ווי‬ ‫וואס ס'שטייט אויף לעתיד לבוא‪" :‬אז‬ ‫דעם אויבערשטן טייל פונעם קאסקעט‬ ‫ימלא שחוק פינו"‪ .‬די תלמידים ארום‬ ‫אט דאס איז די אור וואס אידן שפירן‬ ‫דער מאן דאמר פון 'ענני הכבוד'‪ ,‬ווייל דער עיקר‬ ‫העכער זיין קאפ‪ .‬דערנאך האט ער‬ ‫אום סוכות‪ ,‬די אפענע קשר אז דער‬ ‫זכר גייט ארויף אויף די 'אתערותא דלעילא' וואס‬ ‫דעם טיש האבן פארכאפט זייער אטעם‪,‬‬ ‫ארויסגעריסן עטליכע שטעקעלעך שטרוי‬ ‫אויבערשטער טראגט אים כביכול אויף‬ ‫איז צוריק נתעורר געווארן אויף אונז‪ ,‬ווען דעם‬ ‫קוקנדיג אויפן הייליגן שמייכל מיט גרויס‬ ‫פונעם דאך פון וואגן‪ ,‬ער האט אנגעפילט‬ ‫זיינע פלייצעס‪ ,‬פונקט ווי א טאטע‬ ‫אויבערשטנ'ס גרויסע רחמים וחסדים האבן אונז‬ ‫וואונדער‪ .‬נאך אפאר מינוט איז דאס‬ ‫דעם לאך אין זיין היטל מיט די שטרוי‪,‬‬ ‫טראגט זיין אייגן קינד‪ .‬דערויף ווערט‬ ‫ארומגענומען פון אלע זייטן)‪.‬‬ ‫הייליג געזיכט געווארן די זעלבע ווי‬ ‫און אט; דא האט ער א 'סוכה'‪ .‬ווי געזאגט‪,‬‬ ‫געברענגט אין 'שפת אמת'‪ ,‬אז דאס איז‬ ‫פריער‪ ,‬אבער ביי די תלמידים האט דאס‬ ‫קומט אויס אז די לימוד וואס דער‬ ‫חייקל האט קיינמאל נישט געלערנט‬ ‫די סיבה פארוואס מיר זאגן הושענות‬ ‫אנגעצינדן א תשוקה‪ :‬וואס איז פשט פון‬ ‫אויבערשטער וויל מיר זאלן יעדעס‬ ‫הלכות סוכה‪ ,‬אבער אין זיינע אויגן איז‬ ‫אום סוכות‪ ,‬ווייל דורכאויס יום טוב‬ ‫יאר ארויסנעמען פון סוכות איז‪ ,‬אז מיר‬ ‫דעם שמייכל?‬ ‫דאס געווען א כשר'ע‪ ,‬און אפשר אפילו‬ ‫סוכות שפירט א איד דעם פאטערליכן‬ ‫זאלן וויסן אז די דרך נס'דיגע הנהגה פון‬ ‫א מהודר'דיגע סוכה לויט אלע פירושים‪.‬‬ ‫דער בעל שם טוב הקדוש האט גלייך‬ ‫קשר וואס ער האט מיט זיין טאטן אין‬ ‫די 'ענני הכבוד' גייט ווייטער אן אין אלע‬ ‫ער האט זיך גלייך אוועקגעזעצט און זיך‬ ‫מרגיש געווען זייער תשוקה‪ ,‬און ער‬ ‫הימל‪ ,‬וואס אויף דעם ארויף קען ער‬ ‫דורות‪ ,‬ביי יעדער איד וואס גייט ארויס‬ ‫דערקוויקט דאס הארץ מיט די פירות‬ ‫האט אנגעהויבן דערציילן וואס ער האט‬ ‫אים שטענדיג בעטן אלעס וואס ער‬ ‫פון זיין אייגענע מצרים און געבט זיך‬ ‫וואס ער האט מיטגעברענגט‪ ,‬אן בכלל‬ ‫נארוואס געזען מיט זיינע הייליגע אויגן‪,‬‬ ‫דארף‪.‬‬ ‫איבער פאר עבודת ה'‪.‬‬ ‫וויסן וואספארא אומבאשרייבליכן נחת‬ ‫וואס האבן געקענט דורכקוקן אלע‬ ‫דעריבער‪ ,‬זאגט דער איד דעמאלטס‬ ‫וועלטן‪ ,‬אויבן ביז אונטן צוגלייך‪:‬‬ ‫ווייל כאטש דער איד האט זיך‬ ‫רוח ער האט אצינד געשאפן פאר קודשא‬ ‫'הושענא' – פשוט מתוך א נאטורליכע‬ ‫ארויסגעלאזט מיט א שטארקע מסירות‬ ‫בריך הוא און די גאנצע פמליא של מעלה‪.‬‬ ‫'אינסטינקט'‪ ,‬ווי גלייך א קינד בעט‬ ‫נפש אריין אין מדבר‪ ,‬וואס מיינט אן‬ ‫עפעס פון זיין מאמע‪ .‬און די הכרה‬ ‫ארט וואו בדרך הטבע זעט ער נאכנישט‬ ‫"חייקל איז א פשוט'ער בעל עגלה‪.‬‬ ‫טוט אונז באלייכן‪ ,‬אז מיר זאלן קענען‬ ‫קיין שום וועג וויאזוי ער וועט האבן א‬ ‫חייקל'ס תמימות און פשטות‪ ,‬פונקט‬ ‫היינט צופרי‪ ,‬חול המועד‪ ,‬ווען ער איז‬ ‫לעבן א גאנץ יאר מיט אט די ביטול און‬ ‫קיום‪ ,‬סיי ברוחניות און סיי בגשמיות‪.‬‬ ‫ווי א קליין קינד וואס פרובירט‬ ‫ארויסגעפארן אויף א רייזע‪ ,‬האט ער‬ ‫אמונה‪.‬‬ ‫פונדעסטוועגן‪ ,‬טאקע דעמאלטס נעמט‬ ‫נאכצומאכן נאך זיין טאטנ'ס תנועות‬ ‫געהאט געמאכט א חשבון אז ער וועט זיך‬ ‫ה' יזכנו‪ ,‬מיר זאלן זוכה זיין אזוי צו‬ ‫אים דער אויבערשטער בצל כנפיו און‬ ‫מיט א קינדערישע חן‪ ,‬אן בכלל וויסן‬ ‫שוין קענע אהיימקערן אסאך שנעלער‬ ‫לעבן‪.‬‬ ‫באגייט זיך מיט אים מיט די נסים'דיגע‬ ‫וואס ער טוט – האט צוגעברענגט אזא‬ ‫ווי געווענליך‪ ,‬און ער האט דעריבער‬ ‫אויסטערלישע שמחה און קורת רוח‬ ‫למעלה‪ ,‬אזש ס'איז געווען דערפון א‬ ‫ניטאמאל עפעס אריינגענומען אין מויל‬ ‫פארן ארויסגיין‪.‬‬ ‫פונקען ‪ /‬קורצע יסודות פון תלמידי הבעש"ט זי"ע‬ ‫'געלעכטער'! אלע עולמות האבן זיך‬ ‫געפריידט דערמיט‪ ,‬און אייגנטליך האט‬ ‫למעשה האט זיך די רייזע פארצויגן היבש‬ ‫לענגער ווי ער האט זיך געראכטן‪ ,‬אזוי אז‬ ‫'שבעת ימים עושה אדם סוכתו קבע' אז אונז זאלן‬ ‫דאס ממתיק געווען אן א שיעור שווערע‬ ‫יעצט‪ ,‬אינמיטן וועג‪ ,‬האט ער אנגעהויבן‬ ‫מאכן די אמונה (סוכה ‪ -‬צילא דמהימנותא) זאל זיין‬ ‫גזירות וואס האבן געשוועבט אויף גאנץ‬ ‫שפירן אן אויסטערלישע הונגער‪ .‬ס'האט‬ ‫הרה"ק מרוזי'ן זי"ע‬ ‫קבוע ביי אונז‬ ‫כלל ישראל‪.‬‬ ‫אים נישט געלאזט קיין מנוחה‪ .‬ער האט‬ ‫"צוליב דעם האב איך געלאכט"‪.‬‬ ‫געהאט א קליינעם שאנק אין זיין וואגן‬ ‫ג‬ ‫מושגים פון יום טוב‪ ,‬אראפגעברענגט אין פשוט'ע ווערטער‬ ‫בקצרה ובפשטות‬ ‫⋅ מצות סוכה ⋅‬ ‫⋅ די מהות פון סוכות ⋅‬ ‫ארומגענומען פון אלע זייטן‬ ‫מ'הייבט אן באלעבן‬ ‫די ערשטע מצוה וואס איז געווידמעט צו באלעבן דעם קשר – איז די מצוה פון 'סוכה'‪.‬‬ ‫דער הייליגער בעל ה'תניא' שרייבט אויף די הלכה‪ ,‬אז די צורת הסוכה טאר נישט זיין‬ ‫דעם קשר‬ ‫ווייניגער ווי "שניים כהלכתן ושלישית אפילו טפח"‪ ,‬אז דאס איז די צורה פון א 'חיבוק'‪,‬‬ ‫די פשוט'ע משל וואס ווערט אנגעגעבן אויף די כללות'דיגע‬ ‫וויבאלד די גאנצע ענין פון 'סוכה' איז א חיבוק‪ ,‬ווי דער אויבערשטער טוט אונז כביכול‬ ‫ענין פון יום טוב סוכות‪ ,‬איז ווי א מענטש וואס זוכט א‬ ‫ארומהאלזן‪ ,‬אזויווי דער לשון הפסוק "וימינו תחבקני"‪.‬‬ ‫חבר‪ ,‬ער אינוועסטירט אסאך כוחותצוזאמצוברענגען דעם‬ ‫קשר‪ ,‬ער שיקט 'שדכנים' אויף דא און דארט‪ ,‬ביז צום ענדע‬ ‫דער אויבערשטער רופט אונז אריינצוקומען אין זיין הייליגע סוכה‪ ,‬וואס איז כל‪-‬כולה‬ ‫ווערט געשאפן א קשר‪ .‬וואס טוט ער דעמאלטס? ער הייבט‬ ‫שמות הקדושים‪ ,‬אזויווי ס'ווערט געברענגט אין כתבי אריז"ל און ספרים הקדושים‬ ‫אן לעבן דערמיט‪ ,‬ער שפאצירט מיט זיין חבר‪ ,‬עסט און‬ ‫מצּווֶ ה זיך‬ ‫איבער די אן א שיעור שמות וואס ס'איז דא אין א סוכה‪ ,‬און מיר זענען ִ‬ ‫טרינקט מיט אים‪ ,‬ער פארט צוזאמען מיט אים אויף מקומות‬ ‫אריינצוזעצן צווישן די שמות הקדושים‪ ,‬עסן און טרינקען און שלאפן און שפאצירן‪ ,‬און‬ ‫הקדושים פאר דריי טעג‪ ,‬ער האט כסדר הנאה צו רעדן‬ ‫טון אונזערע אלע גשמיות'דיגע געברויכן צווישן אירע ווענט‪.‬‬ ‫און ארויסצוברענגען ווי גוט און שיין זיין וואונדערליכער‬ ‫וואס ברענגט דאס ארויס? אז די 'חיבוק העליון' נעמט ארום אונזער גאנצע מציאות‪ ,‬אן‬ ‫חבר איז‪ ,‬און אזוי ווייטער‪ .‬ער טוט פשוט און ווירקליך‬ ‫ארויסלאזן אפילו די קלענסטע ווינקל‪ .‬געווענליך שפירט א מענטש‪ ,‬אז דער אויבערשטער‬ ‫'באלעבן' דעם קשר‪ ,‬אויף וואס ער האט אזוי שטארק‬ ‫געפונט זיך מער מיט אים בשעת ער לערנט אדער דאוונט‪ ,‬ווי ווען ער עסט‪ ,‬שפאצירט‬ ‫אויסגעקוקט‪.‬‬ ‫אדער שלאפט‪.‬‬ ‫און דאס איז דער‬ ‫אבער א איד ווייסט דעם אמת‪ ,‬אז ס'איז נישטא קיין שום פרט‪ ,‬אפילו אין אלע‬ ‫דורכאויס גאנץ אלול‪ ,‬ראש‬ ‫ענין פון 'סוכות'‪.‬‬ ‫גשמיות'דיגע פרטים פון זיין לעבן‪ ,‬וואס דער אויבערשטער געפונט זיך נישט דארט;‬ ‫השנה און יום הכיפורים‬ ‫דורכאויס גאנץ‬ ‫זיין עסן איז א געטליכע זאך‪ ,‬וואו ער דארף מעלה זיין ניצוצות הקדושים דורכ'ן מאכן‬ ‫זענען מיר געווען פארנומען‬ ‫אלול‪ ,‬ראש השנה‬ ‫א ברכה בכוונה; זיין שלאפן איז א געהויבענע 'ענין אלוקי' פון 'בידך אפקיד רוחי'‪ ,‬ווען‬ ‫אויפצובויען דעם קשר‪ ,‬מיר‬ ‫און יום הכיפורים‬ ‫ער געבט איבער זיין נשמה פארן אויבערשטן וואס וואשט עס אויס‪ ,‬און אזוי ווייטער ביי‬ ‫האבן געבעטן "מלוך על כל‬ ‫מיר‬ ‫זענען‬ ‫אלע אנדערע פרטים גשמיים‪ ,‬ואס ס'איז נישטא קיין סעקונדע וואס דער אויבערשטער‬ ‫העולם בכבודך"‪ ,‬מיר האבן‬ ‫געווען פארנומען‬ ‫איז נישט מיט אים‪.‬‬ ‫זיך איבערגעבעטן און זיך‬ ‫אויפצובויען‬ ‫און אט די אמונה שעפן מיר זיך אן דורך דעם 'חיבוק' פון זיצן אין סוכה פאר זיבן טעג‪ ,‬ווען‬ ‫פרובירט באוויליגן‪ ,‬ביז‬ ‫דעם קשר‪ ,‬מיר‬ ‫דער אויבערשטער האלזט ארום דעם איד פון אלע זייטן‪ ,‬פון קאפ ביז פיס‪ ,‬וואס אט די‬ ‫דער אויבערשטער האט זיך‬ ‫געבעטן‬ ‫האבן‬ ‫חיבוק לאזט איבער א רושם דקדושה אויף די נשמה פארן גאנצן יאר‪.‬‬ ‫באוויליגט אונז צו באלעבן‬ ‫"מלוך על כל‬ ‫אויף נאך א יאר פון קשר‪,‬‬ ‫העולם בכבודך"‪,‬‬ ‫אזוי אז וואס ס'איז אונז יעצט‬ ‫מיר האבן זיך‬ ‫פארבליבן צו טון איז פשוט‬ ‫איבערגעבעטן‬ ‫אנצוהייבן 'לעבן' דערמיט‬ ‫און זיך פרובירט‬ ‫באוויליגן און זיך‬ ‫⋅ ושמחת בחגך ⋅‬ ‫מתוודה געווען‪,‬‬ ‫ביז דער אויבערשטער האט זיך באוויליגט אונז צו באלעבן‬ ‫שמחה ברענגט ארויס דעם מענטש‬ ‫אויף נאך א יאר פון קשר‪ ,‬אזוי אז וואס ס'איז אונז יעצט‬ ‫פארבליבן צו טון איז פשוט אנצוהייבן 'לעבן' דערמיט‪.‬‬ ‫דאס איז די פנימיות פון אלע מצוות פון חג הסוכות‪ ,‬די ארבעת‬ ‫די מצוה פון 'שמחה' – אויף וואס ס'ווערט געלייגט א ספעציעלע דגוש דווקא אום סוכות‬ ‫המינים‪ ,‬די סוכה‪ ,‬מצות שמחה און הלל; דער אויבערשטער‬ ‫– ברענגט ארויס אז דער עיקר ענין פון סוכות איז געוויס‪ ,‬צו למעשה'דיג באלעבן דעם‬ ‫איז דאך נישט קיין גוף און 'לית מחשבה תפיסא ביה'‪,‬‬ ‫קשר וואס מיר האבן אויפגעבויעט במשך ראש השנה און יום כיפור‪.‬‬ ‫אויב אזוי‪ ,‬וויאזוי קענען מיר זיך פרייען מיט אים? וויאזוי‬ ‫ווייל דאס איז אייגנטליך די גאנצע מושג פון 'שמחה'‪' :‬גילוי הנפש'‪ .‬ווען א מענטש איז‬ ‫קענען מיר ארומשפאצירן און עסן און טרינקען מיט אים?‬ ‫בשמחה‪ ,‬טוט זיך זיין 'נפש' צעעפענען און ס'טוט זיך אויסדריקן‪ ,‬דאקעגן ווען א מענטש‬ ‫אויף דעם האט ער אונז געגעבן די מצוות‪ ,‬וואס זענען אן‬ ‫איז טרויעריג‪ ,‬ווערט זיין נפש איינגעשרומפן און פארקוועטשט‪ .‬דאס איז די עומק וואס‬ ‫'אור אלקי פון איברין דמלכא'‪ ,‬ווי כביכול ער איז מלביש‬ ‫דער הייליגער רבי חיים וויטאל שרייבט אויף זיין רבי'ן‪ ,‬דער אר"י הק'‪ ,‬אז אלע השגות צו‬ ‫מציאותו ית' צו אונז‪ ,‬דא אין דעם עולם הגשמי‪ ,‬און אזוי‬ ‫וואס ער האט זוכה געווען איז נאר געווען מכח 'שמחה של מצוה'‪ .‬ס'איז נישט אז שמחה‬ ‫ארום זאגן מיר הלל און מיר טאנצן מיט די ד' מינים;‬ ‫של מצוה איז עפעס אן ענין סגולי‪ ,‬וואס קען ברענגען השגות‪ .‬נאר די מהות פון 'שמחה'‬ ‫אזוי ארום גייען מיר ארויס און באזעצן זיך אין די סוכה‬ ‫איז גילוי‪ ,‬און ווען א מענטש פריידט זיך מיט א מצוה – איז ער מגלה דעם אור המצוה אין זיין‬ ‫'בצילו יתברך'‪ ,‬בשעת די גאנצע ענין הפנימי דערין איז צו‬ ‫נשמה‪ ,‬און וואס מער זיין שמחה – אלץ גרעסער איז זיך די אור מתגלה‪.‬‬ ‫באלעבן דעם קשר‪.‬‬ ‫די זעלבע איז ווען א איד פריידט זיך יום טוב סוכות מיט די קשר‪ ,‬וואס ער האט‬ ‫ס'איז דא א באקאנטע משל פון הייליגן 'חפץ חיים'‪ ,‬אויף‬ ‫אויסגע'פועל'ט במשך ראש השנה און יום כיפור‪ ,‬טוט ער מגלה זיין בפועל די עומק‬ ‫א מענטש וואס האט מתפלל געווען ביי 'אהבה רבה' אבער‬ ‫הקשר און ווי שטארק דער אויבערשטער האט מקבל געווען זיינע תפילות; יעצט איז ער‬ ‫למעשה זעצט ער זיך נישט נאכדעם לערנען – וואס דאס‬ ‫נישט משתוקק צו 'מלוך על כל העולם כולו בכבודך'‪ ,‬נאר ער פריידט זיך און טאנצט‬ ‫איז פונקט ווי א מענטש וואס בעט זיך ביי א גביר זאל אים‬ ‫'המלוכה והממשלה לחי עולמים'‪' ,‬אני מאמין באמונה שלימה שהבורא יתברך שמו הוא‬ ‫געבן א נדבה‪ ,‬און ענדע ווען דער גביר וויל אים געבן קומט‬ ‫בורא ומנהיג לכל הברואים'‪' ,‬אמת אתה הוא ראשון ואתה הוא אחרון'‪.‬‬ ‫ער עס נישט אפנעמען‪ ...‬די זעלבע איז א מענטש וואס‬ ‫דערפאר גרייט מען צו א סעודה מיט פלייש און וויין‪ ,‬אויף אט די אמונה צו וואס מ'האט‬ ‫האט אריינגעלייגט זיינע אלע כוחות אין די פילע עבודות‬ ‫זוכה געווען‪ .‬ס'דרייען זיך ארום ביליאנען גויים וואס זענען אינגאנצן אפגעריסן פונעם‬ ‫פון תשרי‪ ,‬און ענדליך ווען ס'קומט דעם יום טוב סוכות –‬ ‫אמת‪ ,‬און דער אויבערשטער האט זיי ניטאמאל געשאנקען א בליק – נאר אין אונז‪" ,‬בנו‬ ‫טוט ער נישט אין די שמחה‪ .‬ער אינוועסטירט אויפצובויען‬ ‫בחר ה'"‪ ,‬און פאר אונזער'ס וועגן און פאר אונזער קשר טוט ער יעצט מחיה זיין די גאנצע‬ ‫א קשר‪ ,‬אבער למעשה ווען ס'קומט צו ווירקליך באלעבן‬ ‫בריאה אויף נאך א יאר‪.‬‬ ‫דעם קשר – איז ער נישטא צו געפינען‪...‬‬ ‫ד‬ ‫א קלארקייט אין לעבן‬ ‫פנימיות ארבעה מינים‬ ‫אין קורצ'ן וואס איז די נקודה מצוות ד' מינים? און וואס איז די עבודה דערפון?‬ ‫⋅ ארבעת המינים ⋅‬ ‫מינים‪ ,‬ווייל די מהות פון דעם קשר‪ ,‬איז צו משיג‬ ‫שאלה‪:‬‬ ‫אריינברענגען‬ ‫'דעת' אינעם לעבן‬ ‫זיין אחדות ה' אין אונזער שכל און לעבן מיט דעם‪.‬‬ ‫ב‬ ‫ס'איז דא אזויפיל ענינים וואס מ'זאגט‬ ‫אויף די ארבעה מינים; זיי זענען מכוון‬ ‫ס'ווערט מבואר אין אר"י הק'‪ ,‬אז דער עיקר‬ ‫וואס איז דער ענין פון‬ ‫אנקעגן דעם שם הוי"ה‪ ,‬זיי זענען מכוון צו‬ ‫די איברים‪ ,‬הולכה און הבאה‪ ,‬די נענועים‬ ‫זאך וואס ברענגט אריין דעם 'אור הדעת' –‬ ‫נענועים?‬ ‫אא"וו‪ ,‬האב איך פארלוירן שייכות מיט‬ ‫די פשוט'ע נקודה פון מצות ד' מינים און‬ ‫וואס מיר האבן באקומען במשך ראש השנה‬ ‫און יום כיפור – אריין אין דעם מענטש‪ ,‬איז‬ ‫די ד' מינים‪.‬‬ ‫די ענין פון די נענועים און הולכה והבאה‪ ,‬איז‬ ‫די עבודה דערפון? אפשר קען מען מיט‬ ‫אראפצוברענגען אור ה' וואס איז העכער אונזער‬ ‫געציילטע שורות אויסקלארן די פנימיות‬ ‫די פשוט'ע ווערטער דערצו איז‪ ,‬אז ווען‬ ‫השגה‪ ,‬אריין אין אונזער השגה‪.‬‬ ‫דערפון‪ ,‬ווי אויך וואספארא שייכות ס'האט‬ ‫מיר וואלטן געענדיגט יום הקדוש און‬ ‫מיט חג הסוכות?‬ ‫זיך גלייך צוריקגעקערט צום געווענליכן‬ ‫ווייל מיר מאכן 'הולכה' אויף אלע פיר זייטן פון‬ ‫לעבנ'ס שטייגער‪ ,‬וואלטן מיר עס פשוט‬ ‫תשובה‪:‬‬ ‫די וועלט‪ ,‬היות דער אויבערשטער איז 'מקומו של‬ ‫נישט געקענט אויסהאלטן; נאר פריער אין‬ ‫עולם' און דער אמת'ער שורש פון אלע נבראים צו‬ ‫יום הכיפורים האבן מיר זיך דערהויבן ווי‬ ‫וועמען יעדער ווערט בטל‪ .‬וועגן דעם מאכן מיר‬ ‫די עבודה פון ד' מינים‪ ,‬איז צו נעמען אונזער קשר‬ ‫מלאכים‪ ,‬מיר האבן דערהערט אז אונזער‬ ‫'הולכה' מיט די מינים – וואס ווי געזאגט‪ ,‬זענען‬ ‫מיטן אויבערשטן וואס מיר האבן זוכה געווען צו‬ ‫גאנצע מהות איז אייגנטליך א מהות פון‬ ‫מגלה אחדות ה' – אויף יעדן ריכטונג‪ ,‬אויסצורופן‬ ‫באקומען פון די סוכה אויף א מקיף'דיגע אופן‪,‬‬ ‫'עולם הבא' און איז העכער פון יעדער ענין‬ ‫אז באמת איז 'אין עוד מלבדו' און 'כולא קמיה כלא‬ ‫און עס אריינברענגען אין זיך אריין‪ ,‬זיך באהעפטן‬ ‫גשמי – און גלייך צומארגנס טרעפן מיר‬ ‫חשיב'‪ .‬דערנאך מאכן מיר 'הבאה' און ברענגען‬ ‫דערצו‪ .‬ווייל אין סוכה שטייט עס העכער אונזער‬ ‫זיך ווייטער ביים באנק‪ ,‬און ביי יענע אלע‬ ‫צוריק די מינים צו זיך‪ ,‬מיטן ציל צו ממשיך זיין‬ ‫השגה‪ ,‬און מיר זענען מחובר דערצו נאך דורך‬ ‫שוועריגקייטן און יצר הרע'לעך וואס מיר‬ ‫דעם אור אין אונז‪ ,‬אין אונזער לעבן‪ ,‬אין הארץ‪ ,‬צום‬ ‫אונזער 'אמונה' דערין‪ .‬ס'איז טאקע זייער א‬ ‫האבן אזוי גוט געקענט פאר יום הקדוש‪ ,‬ווי‬ ‫פינטל פון הארץ‪.‬‬ ‫דויערהאפטיגע און טיפע קשר וואס איז העכער‬ ‫גלייך ס'איז גארנישט געווען אינדערמיט‪...‬‬ ‫צו זאגן‪ :‬כאטש פון זיין זייט איז אלעס 'כלא חשיב'‪,‬‬ ‫דעם מענטשליכן שכל‪ ,‬אבער דער תכלית איז אז‬ ‫דעריבער נעמען מיר די ד' מינים‪ ,‬וואס האבן‬ ‫פונדעסטוועגן וויל דער אויבערשטער אז דווקא‬ ‫דער קשר צום אויבערשטן זאל ווערן א טייל פון‬ ‫אין זיך דעם 'כח הדעת' וואס מיר האבן‬ ‫אונזער לעבן זאל אויסשרייען אור ה'‪ ,‬דורך די‬ ‫אונז‪ ,‬א טייל פון אונזערע השגות און א טייל פון‬ ‫באקומען יום כיפור‪ ,‬און מיר רעכטן אפ‬ ‫פנימיות'דיגע נקודה פון א אידישע הארץ וואס‬ ‫אונזער לעבן‪.‬‬ ‫נענועים דערמיט; א איד דערווייטערט דעם‬ ‫איז 'חבוקה ודבוקה' אינעם אויבערשטן ('הולכה'‬ ‫לולב און דערנאך ברענגט ער עס צוריק‬ ‫א‬ ‫איז 'יחודא עילאה' און 'סובב כל עלמין' – וויאזוי מצד דעם‬ ‫צו זיך – מיטן עס דערווייטערן ברענגט‬ ‫אויבערשטן אז אלץ ווי גארנישט און אינגאנצן בטל‪ ,‬און‬ ‫ער ארויס דעם 'דעת עליון' וואס ער האט‪,‬‬ ‫'הבאה' איז 'יחודא תתאה' און 'ממלא כל עלמין' – אז דעם אור‬ ‫ה' ברענגט זיך ארויס דווקא דורך מעשי תחתונים און נשמות‬ ‫מגלה דעם אור ה' ‪-‬‬ ‫וואס איז מורא'דיג ווייט און אפגערוקט‪,‬‬ ‫ישראל)‪ .‬דאס איז אויך דעם ענין פון 'הודו לה'' – די‬ ‫הכרה אין השי"ת‪ ,‬און דעם ענין פון 'אנא ה'' – עס‬ ‫אין אונזער לעבן‬ ‫און איז אזויפיל מער דערהויבן ווי זיין‬ ‫גאנצע נידריגע גשמיות'דיגע מהות‪ ,‬אזויווי‬ ‫די ד' מינים זענען מגלה דעם אור ה'‪ ,‬אזויווי‬ ‫ס'איז אונז נתגלה געווארן אין יום כיפור‪.‬‬ ‫ממשיך זיין אין אונז‪.‬‬ ‫ס'ווערט געברענגט פארשידענע טעמים אין ספרים‬ ‫אבער גלייך דערנאך ברענגט ער עס צוריק‬ ‫ג‬ ‫הק'‪ :‬א‪ .‬זיי זענען אנטקעגן די פיר אותיות פונעם שם‬ ‫צו זיין הארץ און זאגט‪ ,‬כ'וויל לעבן מיטן‬ ‫'דעת עליון' דווקא דא למטה‪ ,‬אזוי אז‬ ‫אנכאפן דעם כביכול‬ ‫הוי"ה‪ .‬ב‪ .‬די קדמונים שמועסן אויס אז יעדן גראז‬ ‫ס'זאל מיר אריינדרינגען טיף אין הארץ און‬ ‫האט זיך זיין שר אין הימל וואס איז ממונה אויף‬ ‫בכבודו ובעצמו‬ ‫איבערנעמען מיין גאנצע לעבן‪.‬‬ ‫אים‪ ,‬אבער די ד' מינים ווערן אויפגעּפאסט בלויז‬ ‫דורכ'ן אויבערשטן אליינס‪ .‬ג‪ .‬דער תניא איז מבאר‬ ‫אזוי ארום שאקלט ער אויף אלע זעקס‬ ‫אין סידור‪ ,‬אז פון די ד' מינים אליינס דערקענט זיך‬ ‫ריכטונגען‪ ,‬וואס יעדער זייט איז מרמז‬ ‫און דערפאר זענען די ד' מינים מרמז אויפן קומת‬ ‫דעם ענין פון אחדות‪ ,‬ווייל אין לולב איז באהאפטן‬ ‫אן אנדערע מידה און אנדערע חלק אין א‬ ‫האדם‪ .‬די אתרוג איז מרמז אויפן הארץ‪ ,‬די לולב‬ ‫צוויי בלעטער אויף איינס‪ ,‬און אויפן הדס וואקסט‬ ‫מענטש'ס חלקי הנפש‪ ,‬ארויסברענגענדיג‬ ‫אויפן שדרה‪ ,‬די הדסים אויף די אויגן און די ערבות‬ ‫דריי בלעטער פון איין רינג‪ ,‬און אן אתרוג איז ָ'ּדר‬ ‫זיין תשוקה אז דער אויבערשטער זאל זיין‬ ‫אויפן מויל‪ .‬אט די גלידער פארקערפערן דעם גאנצן‬ ‫ְב ִּאילָ נֹו ִמ ָּׁשנָ ה לְ ָׁשנָ ה'‪ ,‬דאס הייסט אז ס'לעבט אויפן‬ ‫מיט אים טאקע אין זיין לעבן‪ ,‬אין יעדן מצב‬ ‫מענטשליכן געבוי‪ ,‬ווייל די שדרה ציעט זיך פונעם‬ ‫בוים אין אלע פיר סעזאנען פון יאר‪ ,‬און טוט דערביי‬ ‫און ווינקל פון לעבן; אין מצבים פון 'חסד'‪,‬‬ ‫מח ביז אונטן‪ ,‬די ליפן און אויגן נעמען אריין און‬ ‫פאראייניגן אלע תקופות השנה‪ ,‬און ערבה הייסט‬ ‫פונקט ווי אין מצבים פון 'גבורה'‪ ,‬און אזוי‬ ‫לאזן ארויס‪ ,‬און די הארץ שיקט חיות פארן גאנצן‬ ‫'אחוונא' אויפן לשון פון 'אחדות'‪ .‬ד‪ .‬מיר שאקלען‬ ‫ווייטער אין יעדן מצב‪.‬‬ ‫קערפער‪ .‬און ווי געזאגט‪ ,‬די ארבעה מינים ברענגען‬ ‫אונז צו‪ ,‬אז אונזער גאנצע מציאות זאל זיין דבוק‬ ‫ז' חלקים (לולב‪ ,‬אתרוג‪ ,‬דריי הדסים און צוויי ערבות)‪ ,‬וואס‬ ‫דאס איז וואס ס'געשעט מיט יעדער איד‪,‬‬ ‫צום אויבערשטן‪ .‬ווייל מיט סוכה‪ ,‬נעמט אונז דער‬ ‫איז אנטקעגן די שבע ספירות‪ .‬אזוי שטייט ווייטער‬ ‫ווען ער מאכט נענועים מיט זיין ד' מינים‪,‬‬ ‫אויבערשטער אריין אין זיין אור און איז אונז מחבק‪,‬‬ ‫נאך רמזים‪.‬‬ ‫וואס אין אמת'ן אריין‪ ,‬נאר פון דארט‬ ‫אבער מיט די ד' מינים‪ ,‬טוען מיר אליינס כביכול‬ ‫קומט ארויס פון דעם‪ ,‬אז די ארבעה מינים טוען‬ ‫האט א איד די כוחות במשך'ן יאר זיך‬ ‫אנכאפן דעם אויבערשטן בכבודו ובעצמו‪ ,‬דאס‬ ‫אנטפלעקן אור ה' טיף אין אונזער וועלט‪ ,‬אין מדריגת‬ ‫נישט אפצורייסן פון אויבערשטן‪ .‬אבער‬ ‫הייסט אז מיר ברענגען זיך צו זיין דבוק אין אים‪.‬‬ ‫'צומח'‪ ,‬אין 'עולם העשיה'‪ ,‬און מיט זיי ברענגען מיר‬ ‫פארשטייט זיך‪ ,‬וואס מער א איד ברייטערט‬ ‫אריין אור ה' אויך אינערהאלב אונזערע מושגים‪.‬‬ ‫אויס און איז מאריך מיט די נענועים‪,‬‬ ‫אין אנדערע ווערטער‪ :‬סוכה דריקט אויס די אהבה‬ ‫ברענגט ער עס אלץ מער אריין ביי זיך אין‬ ‫וואס השי"ת האט אונז ליב‪ ,‬און לולב דריקט אויס די‬ ‫דאס וואס מיר האבן ממליך געווען דעם אויבערשטן‬ ‫נפש‪ ,‬אזוי אז די מציאות ה' זאל ווערן ביי‬ ‫תוצאה פון די אהבה וואס ווערט דורך אונז‪ ,‬וויאזוי‬ ‫און די קשר וואס מיר האבן באנייט אום ראש השנה‬ ‫אים ממש א חלק פון זיין לעבן‪.‬‬ ‫מיר געבן זיך אוועק פארן אויבערשטן צוליב אונזער‬ ‫און יום כיפור‪ ,‬און נעמט אונז ארום אום סוכות –‬ ‫אהבה‪.‬‬ ‫אט דאס טוען מיר ממשיך זיין אין זיך דורך די ד'‬ ‫ה‬ ‫דער אויבערשטער איז חי וקיים‪ ,‬ער איז‬ ‫אויבערשטן‪ .‬אזויווי ס'ווערט געברענגט‬ ‫אריינגעמישט אין יעדע זאך וואס פאסירט‬ ‫אין זוהר הקדוש‪ ,‬אז נאך וואס מיר זענען‬ ‫מיט אונז‪ ,‬יעדע איינציגע סעקונדע‪ .‬און‬ ‫דורך א יום הדין‪ ,‬ווען די מקטרגים האבן‬ ‫סוכ‪+‬ת‬ ‫ווען ער האט אונז נאכאמאל אויסגעוועלט‬ ‫דעבאטירט אויב מיר זענען חלילה ראוי‬ ‫דאס יאר צו זיין זיין עם הנבחר‪ ,‬מיט די‬ ‫צו לעבן נאך א יאר פארן אויבערשטן צי‬ ‫אהבה פון 'אחותי רעיתי יונתי תמתי'‪,‬‬ ‫נישט‪ ,‬פרייען מיר זיך אז מיר זענען ארויס‬ ‫אזוי אז יעדע מחשבה‪ ,‬יעדע ווארט און‬ ‫זכאי בדין‪ .‬מיר טאנצן מיט די ד' מינים‬ ‫יעדע מעשה וואס מיר טוען וועט אים זיין‬ ‫מיט א געזאנג פון "דידן נצח!"‪ ,‬ווייל דער‬ ‫חברים‬ ‫נוגע – איז דאס אויסדריקליך אן אמת'ע‬ ‫אויבערשטער האט פאר אונז מנצח געווען‬ ‫בחירה! ס'איז א פרישע בחירה פאר שנת‬ ‫אלע מקטרגים און אונז אויסדערוועלט אז‬ ‫תשפ"ז וואס איז נאך קיינמאל פריער נישט‬ ‫מיר זאלן לעבן נאך א יאר פאר אים‪.‬‬ ‫געווען‪.‬‬ ‫דער אמת איז אז די שמחה איז פאקטיש‬ ‫מיט פשוט'ע זאכן; מיט זאכן מיט וואס‬ ‫שמחת‬ ‫מיר וואלטן זיך געדארפט פרייען א גאנץ‬ ‫עולמות‬ ‫יאר‪ ,‬יעדע סעקונדע פון אונזער לעבן‪:‬‬ ‫אויף דעם אליינס אז מיר זענען אידן‪,‬‬ ‫התחתונים‬ ‫זושא און לייבל‪ ,‬זעצן זיך צוזאם אין די סוכה און‬ ‫אויף דעם וואס מיר זענען א חלק פונעם‬ ‫פארברענגען אינאיינעם איבער עניינים פון יום טוב‬ ‫עם הנבחר‪ ,‬אויף דעם וואס יעדע מחשבה‪,‬‬ ‫דיבור ומעשה וואס מיר טוען איז מורא'דיג‬ ‫זושא‪ :‬ביסט אזוי גערעכט‪ ,‬און ס'איז אזוי‬ ‫פשוט‪ .‬די נקודה פון 'חי וקיים' איז א‬ ‫טייער און באדייטפול פארן אויבערשטן‪.‬‬ ‫סוכות‪ ,‬אויף שמחה‪ ,‬אויף די סוכה‪ ,‬אויף די זכר צום‬ ‫שמחת בית השואבה און אויף די ארבעת המינים‪ .‬זיי‬ ‫אויף דעם וואס מיר זענען די איינציגסטע‬ ‫זאך וואס מ'דארף באמת גוט ארויסהאבן‬ ‫אין די וועלט וואס געהערן צו אן אמת'ע‪,‬‬ ‫און כאפן‪ .‬איז לאמיר יעצט אביסל רעדן‬ ‫נצחיות'דיגע מציאות‪' .‬אמת אתה הוא‬ ‫רעדן נאטורליך‪ ,‬אן קיין הויכע ווערטער‪ ,‬ווי נאנטע‬ ‫חברים שמועסן‪ ,‬פשוט און קלאר‬ ‫פון 'שמחת בית השואבה'‪ .‬וואס איז פשט‬ ‫ראשון ואתה הוא אחרון‪ ,‬ומבלעדיך אין‬ ‫דערפון? מען שעפט וואסער‪ ,‬מ'טאנצט‬ ‫לנו מלך גואל ומושיע'‪.‬‬ ‫א גאנצע נאכט‪...‬‬ ‫זושא‪ :‬אה‪ ,‬רירסט‬ ‫וואס איז די גרויסע‬ ‫אריינגיין אין‬ ‫יעצט אן פונקט דאס‬ ‫שמחה וואס ווערט‬ ‫מצליח צו זיין בשמחה‪ ...‬כ'האב אמאל‬ ‫וואס כ'האב דיר‬ ‫מיר האבן‬ ‫די שמחה‬ ‫אפגעפראוועט מיט‬ ‫געוואלט פרעגן –‬ ‫געטראכט אז וועגן דעם שטייט "אך‬ ‫וואסער?‬ ‫שמח"‪ ,‬כאטש 'אך' איז א לשון מיעוט‬ ‫טאקע אסאך‬ ‫אויף דאס וואס מיר‬ ‫לייבל‪ :‬ניסוך המים‬ ‫זאגן אין די תפילות‬ ‫– ווייל ס'קומט צו ממעט זיין א מענטש‬ ‫איז א מורא'דיגע‬ ‫סיבות פארוואס‬ ‫פון יום טוב‪" :‬אתה‬ ‫וואס ביי אים ברענגט מצות שמחה בלויז‬ ‫נערוועזקייט‪ ,‬ס'לייגט אים אין פרעשור און‬ ‫זושא‪ :‬לייבל‪ ,‬זאג מיר‪ ,‬וואס איז פשט פון די‬ ‫צו זיין פרייליך‪,‬‬ ‫זאך וואס מ'דארך‬ ‫בחרתנו מכל העמים‪,‬‬ ‫מצוה פון 'ושמחת בחגך'? ס'איז דא עפעס‬ ‫זיך טאקע שטארק‬ ‫אהבת אותנו ורצית‬ ‫לאזט אים נישט זיין פרייליך‪...‬‬ ‫א קנעפל אויף וואס מ'קען געבן א דרוק‬ ‫מתבונן זיין דערין‪.‬‬ ‫פשוט ס'פעלט‬ ‫בנו‪ ,‬ורוממתנו מכל‬ ‫זושא‪ :‬גראדע איז דאס א וויכטיגע נקודה‪,‬‬ ‫און פלוצלינג ווערט מען פרייליך? אויב‬ ‫אונז אפאר‬ ‫איז‬ ‫אייגנטליך‬ ‫הלשונות"‪ .‬דאס אז‬ ‫ס'איז שטארק מסביר וואס רבי יהודא'לע‬ ‫כ'בין יעצט דערשלאגן און איך בין נישט‬ ‫די‬ ‫געווען‬ ‫עס‬ ‫מיר זענען געווארן‬ ‫האט געזאגט‪ .‬און גראדע מיין איך אויך‬ ‫רואיגע מינוט‬ ‫אין קיין גוטע גוסטע‪ ,‬קען איך פלוצלינג‬ ‫מנהג‬ ‫געווענליכע‬ ‫פון‬ ‫אויסגעוועלט‬ ‫אז כדי צו זיין פרייליך דארף מען צומאל‬ ‫ווערן בשמחה?‬ ‫וואס אידן האבן‬ ‫זיך געפירט ווען‬ ‫פון ישוב הדעת‬ ‫אלע גויים אלס‬ ‫דעם עם הנבחר‪,‬‬ ‫פשוט מסדר זיין די אייגענע מחשבות און‬ ‫לייבל‪ :‬כ'האב אמאל געהערט בשם הגה"צ‬ ‫עס צו קענען‬ ‫זיך אפשטעלן אפאר מינוט‪ ,‬אזוי אז מ'זאל‬ ‫רבי יעקב מאיר שעכטער שליט"א‪ ,‬אז‬ ‫דער בית המקדש‬ ‫איז עפעס וואס‬ ‫זיך קענען באמת 'טרעפן' מיט זיך אליינס‬ ‫ווען ער איז געווען א יונגערמאן האט‬ ‫געשטאנען‪,‬‬ ‫אין לויף פון יעדע‬ ‫איז‬ ‫זען‬ ‫יעצט‬ ‫פאסירט‬ ‫אינעם יום טוב?‬ ‫און כאפן וואו מ'שטייט אויף דער וועלט‪.‬‬ ‫אייגנטליך קען זייער מעגליך זיין אז מיר‬ ‫ער זיך געוואנדן צו הרה"ק רבי יהודא'לע‬ ‫דזיקובער זי"ע‪ ,‬מיט אן ענליכע שאלה‬ ‫נאכט פון סוכות‪.‬‬ ‫דער אויבערשטער‬ ‫האבן טאקע אסאך סיבות פארוואס צו זיין‬ ‫איבער די כלליות'דיגע חיוב פון 'זיין‬ ‫זיי האבן זיך נישט‬ ‫האט אונז דאך שוין‬ ‫פרייליך‪ ,‬פשוט ס'פעלט אונז אפאר רואיגע‬ ‫בשמחה'‪ ,‬ווי ס'איז באקאנט פונעם אריז"ל‬ ‫שלאפן‪,‬‬ ‫געלייגט‬ ‫אויסדערוועלט‬ ‫מינוט פון ישוב הדעת עס צו קענען זען‪.‬‬ ‫ביי מתן תורה‪ ,‬און זיין אהבה צו זיין‬ ‫אז די גאנצע תוכחה קומט נאר "תחת אשר‬ ‫נאר געטאנצט אן אויפהער יעדע נאכט‬ ‫אבער לאמיר יעצט רעדן ספעציפיש פון די‬ ‫לא עבדת את ה' אלקיך בשמחה ובטוב‬ ‫פון יום טוב מיט די מצוה פון ניסוך המים‪.‬‬ ‫פאלק ציעט זיך ווייטער זייט דעמאלטס?!‬ ‫פארוואס פרייען מיר זיך דערויף דווקא‬ ‫שמחה פון יום טוב סוכות‪ .‬סוכות איז דאך‬ ‫לבב"‪ .‬האט אים רבי יעקב מאיר געפרעגט‪:‬‬ ‫אבער מ'דארף טאקע פארשטיין‪ ,‬וואס‬ ‫יעצט?‬ ‫'זמן שמחתינו'‪ .‬לאמיר זיך אביסל מתבונן‬ ‫"וויאזוי איז שייך צו מחייב זיין א מענטש‬ ‫ליגט אין די אויסטערלישע שמחה וואס‬ ‫זיין‪ ,‬וואס איז די שמחה פון סוכות? אויף‬ ‫צו זיין בשמחה? קען זיך דען א מענטש‬ ‫איז געקומען צוליב דאס שעפן וואסער‬ ‫לייבל‪ :‬ביסט גערעכט‪ ,‬און טאקע דאס‬ ‫וואס פרייען מיר זיך יעצט?‬ ‫אליינס צווינגען צו טוישן זיין מצב רוח?"‬ ‫פארן מזבח? היינטיגע צייטן איז זייער‬ ‫דארפן מיר דערהערן‪ :‬אז יעדע יום‬ ‫האט אים רבי יהודא'לע מסביר געווען‪,‬‬ ‫פריש‬ ‫אנגענומען די מושג פון 'זכר לשמחת‬ ‫טוב באזונדער ווערן מיר פון פריש‬ ‫בית השואבה'‪ ,‬אבער למעשה דארף מען‬ ‫אויסדערוועלט פארן עם ה'‪ .‬אנטשולדיגט‬ ‫אז דער עיקר חיוב איז טאקע נאר אז‬ ‫דערוועלט‬ ‫פארשטיין; וואס פונקטליך מיינט דאס?‬ ‫פארן אויסדרוק‪ ,‬אבער מ'דארף פארשטיין‬ ‫דער מענטש זאל פרובירן צו טראכטן פון‬ ‫אז דער אויבערשטער איז נישט חס ושלום‬ ‫אזעלכע זאכן וואס מאכן אים בשמחה‪,‬‬ ‫פאר שנת‬ ‫די נקודה איז‪ ,‬אז דורכאויס דעם יאר זענען‬ ‫אלע ניסוכים אויפן מזבח געטון געווארן‬ ‫עפעס און אוטומאטישע זאך‪ ,‬ער וועלט‬ ‫אזוי אויך זיך צוריקהאלטן פון טראכטן‬ ‫תשפ"ז‬ ‫נאר מיט וויין‪ ,‬און נאר סוכות איז געווען‬ ‫אונז נישט אויס היי‪-‬יאר פשוט ווייל ער‬ ‫מחשבות וואס ברענגען אים עצבות‪ .‬דאס‬ ‫א חידוש‪ :‬מ'האט געגאסן וואסער אויפן‬ ‫האט אונז אויסגעוועלט לעצטע יאר‪ ,‬אדער‬ ‫איז אויסדריקליך אין א מענטשנ'ס הענט‪,‬‬ ‫מזבח‪' .‬וואסער' סימבאליזירט די 'חיות'‬ ‫ווייל ס'פאסט אים נישט איבערצורייסן א‬ ‫און ער דארף טאקע נישט מאכן מער ווי‬ ‫פון די גאנצע בריאה גשמית אין וואס מיר‬ ‫קשר פון טויזנטער יאר‪...‬‬ ‫לייבל‪ :‬די זאך בפשטות איז‪ ,‬אזויווי‬ ‫דעם‪.‬‬ ‫לעבן‪ ,‬ווייל אלעס שעפט דאך איר חיות פון‬ ‫מיר זאגן יעדן טאג ביי מעריב‪" :‬קל חי‬ ‫ס'שטייט אין פסוק "ושמחתם לפני‬ ‫איך האף נאר‪ ,‬זושא‪ ,‬אז ביסט יעצט נישט‬ ‫וואסער‪ .‬דערמיט באוואסערט מען די ערד‬ ‫וקיים‪ ,‬תמיד ימלוך עלינו לעולם ועד"‪.‬‬ ‫ה' אלקיכם" – מיר פרייען זיך מיטן‬ ‫צעבראכן פון דאס אליינס אז ביסט נישט‬ ‫‪605.313.6695‬‬ ‫קול דודי‪ .‬לחיות עם השי"ת‬ ‫שיעורים‪ ,‬פארברענגען‪ ,‬חיזוקים‪ ,‬נקודות‪ ,‬ניגונים‪ ,‬סיפורים‪ ,‬ועוד‬ ‫הפסוק "ולקחתם לכם"‪ ,‬וואס 'לכם' קען‬ ‫צו דערהערן אז ווען א איד עסט‪ ,‬אדער‬ ‫זושא‪ :‬אויך די מצוה פון 'סוכה' האט באמת‬ ‫און ס'מאכט אז די גאנצע חיות העולם זאלן‬ ‫זיך אויך טייטשן איר זאלט זיך אליינס‬ ‫ווען ער פארברענגט מיט א חבר‪ ,‬אדער‬ ‫א שטארקע שייכות מיט די ענין פון "דירה‬ ‫וואקסן‪ ,‬אלע פלאנצונגען און בעלי חיים‬ ‫נעמען‪ .‬דאס איז א וואונדערליכע נקודה‪,‬‬ ‫ווען ער טוט סיי וועלכע גשמיות'דיגע‬ ‫בתחתונים"‪ ,‬אז דער אויבערשטער וויל‬ ‫לעבן דערפון‪ ,‬אזוי אז אן וואסער וואלט די‬ ‫און טאקע דערפאר זעט מען אין ספרים‬ ‫פעולה – איז עס בכלל נישט די זעלבע‬ ‫רוען דווקא אין גשמיות‪ .‬דאס איז די סיבה‬ ‫וועלט נישט געקענט עקזיסטירן‪.‬‬ ‫הקדושים ווי צדיקים האבן צוגעגליכן די‬ ‫ווי ווען א גוי טוט אט די זאכן! ס'איז גאר‬ ‫פארוואס די מצוה מוז דווקא זיין "תשבו‬ ‫און דאס איז די עומק וואס ווערט‬ ‫ארבעת המינים מיט די גוף פון א מענטש‪:‬‬ ‫אן אנדערע ענין וואס באלאנגט אינגאנצן‬ ‫כעין תדורו"‪ ,‬אזויווי צדיקים פלעגן זאגן‬ ‫געברענגט אין חז"ל‪ ,‬אז "מים התחתונים‬ ‫די אתרוג איז אנטקעגן דאס הארץ‪ ,‬די לולב‬ ‫פארן אויבערשטן!‬ ‫אז סוכה איז די איינציגסטע מצוה אין וואס‬ ‫בוכים אנן בעינן למהוי קמי מלכא" –‬ ‫צום חוט השדרה‪ ,‬די הדסים צו די אויגן‪,‬‬ ‫ס'הייבט זיך אן מיט דעם וואס ווען‬ ‫מ'גייט אריין מיט דעם גאנצן גוף‪" ,‬אפילו‬ ‫אייגנטליך איז דאס די געשריי פון די‬ ‫און אזוי ווייטער‪ .‬וויל די ד' מינים קומען‬ ‫א איד עסט אדער טרינקט‪ ,‬האט דער‬ ‫מיט די שטיוול"‪...‬‬ ‫גאנצע חיות פון די נידריגע בריאה‪ ,‬וואס‬ ‫ווייזן פאר א מענטש אז זיין גאנצע מציאות‬ ‫אויבערשטער כביכול אליינס הנאה יעדע‬ ‫נאר דער אמת איז‪ ,‬אז כ'וויל טאקע דאס‬ ‫באקלאגט זיך פארן אויבערשטן איבער‬ ‫איז א געטליכע מציאות! זיינע אלע רמ"ח‬ ‫סעקונדע פון דעם וואס ער שפייזט און‬ ‫פארשטיין‪ :‬וואס איז די ריכטיגע צוגאנג‬ ‫איר אייגענע עקזיסטענץ‪ ,‬זיך געפינענדיג‬ ‫אברים זענען אנטקעגן די רמ"ח 'אברין‬ ‫געבט אונז צו טרינקען‪ .‬ס'איז בכלל נישט‬ ‫צו די גאנצע ענין פון 'סוכה'? כ'בין אביסל‬ ‫אויף די נידריגסטע‪ ,‬טונקלסטע דרגה‪ ,‬וואס‬ ‫דמלכא'‪ ,‬וואס די משמעות דערפון איז‪,‬‬ ‫אזויווי ביים גוי‪ ,‬ווי דער אויבערשטער‬ ‫צומישט דערין‪ ,‬ווייל פון איין זייט – די סוכה‬ ‫זעט אויס דאס מערסטע דערווייטערט‬ ‫אז אונזערע גשמיות'דיגע איברים אליינס‬ ‫לאזט אים עסן און טרינקען נאר כדי ער זאל‬ ‫איז דאך א הייליג פלאץ‪ ,‬ס'איז אינגאנצן‬ ‫פונעם אויבערשטן אין פארגלייך צו אלע‬ ‫זענען געווידמעט צו זיין א דירה לו יתברך‬ ‫לעבן און ערפילן די צוועק וואס ער דארף‬ ‫ארומגענומען מיט שמות הקדושים‪ ,‬אזויווי‬ ‫העכערע עולמות‪.‬‬ ‫בתחתונים‪ ,‬כביכול‪.‬‬ ‫דערווייל אויפטון אויף די וועלט‪ .‬ווען א‬ ‫צדיקים האבן געזאגט אז ס'האט די קדושה‬ ‫אבער סוכות איז א מורא'דיגע צייט‪ ,‬ווייל‬ ‫איד האט הנאה‪ ,‬האט דער אויבערשטער‬ ‫פונעם בית המקדש‪ .‬דערצו איז עס אויך‬ ‫דעריבער זענען די ארבעת המינים אזעלכע‬ ‫דעמאלטס ווערט נתגלה די טיפע שייכות‬ ‫כביכול אליינס הנאה! און ס'איז אזוי אין‬ ‫אזוי להלכה‪ ,‬אז מ'דארף ארויסטראגן אלע‬ ‫הערליכע פירות‪ ,‬אזויווי דער לשון וואס‬ ‫וואס ס'איז דא צום אויבערשטן טאקע‬ ‫יעדע זאך פון לעבן‪ :‬ווען ער זעט ווי מיר‬ ‫אומריינע כלים פון די סוכה און מ'דארף‬ ‫דער ספר החינוך שרייבט‪ ,‬אז די ד' מינים‬ ‫דא אינעם עולם השפל‪ .‬דווקא דא ווערט‬ ‫שלאפן גוט‪ ,‬עסן גוט‪ ,‬האבן א גוטע חבורה‬ ‫אכט געבן דארט נישט צו רעדן קיין דברים‬ ‫זענען "משמחים לב רואיהם‪ ,‬אזוי אויך‬ ‫נתגלה מלכותו ית'‪ ,‬און דעם אויבערשטנ'ס‬ ‫מיט וועמען זיך אויסצולופטערן – ברענגט‬ ‫בטלים‪.‬‬ ‫דארפן מיר מהדר זיין די מצוה און פרובירן‬ ‫גאנצע שטרעבונג איז דווקא צו האבן‬ ‫אים דאס אלעס כביכול א גרויסע הנאה און‬ ‫אבער פון די אנדערע זייט‪ ,‬אויב כ'וויל זיך‬ ‫צו טרעפן די שענסטע מינים וואס איז‬ ‫נחת רוח‪.‬‬ ‫א "דירה בתחתונים"‪ .‬דערביי הערן די‬ ‫צום ביישפיל אביסל אויסלופטערן מיט א‬ ‫מים התחתונים אויף צו וויינען‪ ,‬ווייל די‬ ‫מעגליך‪ .‬דאס איז ווייל די גאנצע תכלית‬ ‫דאס איז נאר דער ערשטער שטאפל‪ ,‬פון‬ ‫חבר פאר אפאר מינוט אינמיטן חול המועד‪,‬‬ ‫בריאה איז מגלה אז זי געפינט זיך אויך‬ ‫פון די מצוה איז אראפצוברענגען די גילוי‬ ‫ווי מ'קען דערנאך‬ ‫זאגט די הלכה אז‬ ‫פונעם אויבערשטן דא למטה‪ ,‬טאקע אין‬ ‫"קמי מלכא" – און נאך אסאך מער ווי‬ ‫ארויפגיין העכער‬ ‫מ'דארף דאס טון‬ ‫גשמיות ממש‪ .‬מגלה זיין אז די גשמיות‬ ‫די אלע עולמות העליונים‪ ,‬וויבאלד דער‬ ‫און משיג זיין די‬ ‫דווקא אין די סוכה‪,‬‬ ‫אליינס איז א חלק און ס'איז איינס מיטן‬ ‫פנימיות'דיגע מטרה‬ ‫דאס איז די‬ ‫ווייל דער חיוב‬ ‫אויבערשטער האט דווקא דא געוואלט‬ ‫משרה זיין שכינתו ית'‪.‬‬ ‫מטרה פון גאנץ‬ ‫אויבערשטן‪.‬‬ ‫אלקית וואס דער‬ ‫איז "אוכל ושותה‬ ‫אט דאס ווערט ארויסגעברענגט מיט די‬ ‫אויבערשטער האט‬ ‫ומטייל בסוכה"‪ .‬נו‪,‬‬ ‫דאס איז די געוואלדיגע שמחה וואס‬ ‫ד' מינים‪ ,‬ווייל ס'ווערט געברענגט אין‬ ‫אריינגעשטעלט‬ ‫מצות סוכה‪ :‬אונז‬ ‫ווייס איך שוין נישט‬ ‫האט זיך אויסגעדריקט ביים ניסוך המים‪,‬‬ ‫איינצוגעוואוינען‬ ‫ספרים הק' אז די ארבעת המינים זענען די‬ ‫דערין‪ .‬א מענטש‬ ‫מ'דארף‬ ‫וויאזוי‬ ‫ווען מ'האט געגאסן די וואסער אויפן‬ ‫מזבח‪ ,‬אויף וואס אלע אידן האבן האסטיג‬ ‫אז מיר זאלן‬ ‫איינציגסטע מינים צווישן אלע געוואוקסן‬ ‫קען טאקע קוקן‬ ‫אנקוקן דעם גאנצן‬ ‫וואס דער אויבערשטער אליינס האלט‬ ‫אויף עסן אדער‬ ‫ענין‪...‬‬ ‫אנגעהויבן טאנצן און זיך געפרייט ממש‬ ‫כביכול דערויף א דירעקטע השגחה‪,‬‬ ‫אלס‬ ‫שלאפן‬ ‫באלעבן‬ ‫מ'דארף‬ ‫לייבל‪:‬‬ ‫בלי גבול‪.‬‬ ‫אונזערע אלע‬ ‫ס'איז נישטא קיין שום מלאך אדער שר‬ ‫סתם א טעכנישע‬ ‫פארשטיין אז טאקע‬ ‫זושא‪ :‬הערליך! איך טראכט אז דאס איז‬ ‫אינדערמיט וואס פאסט אויף אויף זיי –‬ ‫נויטווענדיגקייט‬ ‫די סתירה איז דער‬ ‫זייער שיין משלים די עבודה פון די ימים‬ ‫אנדערש ווי אלע אנדערע פלאנצונגען‪.‬‬ ‫גוף‬ ‫די‬ ‫וואס‬ ‫גשמיות'דיגע‬ ‫עיקר נקודה וואס‬ ‫נוראים און די עשרת ימי תשובה‪ .‬ווייל‬ ‫אנגעלעגנהייטן‬ ‫און געוויס‪ ,‬די ספעציעלע שיינקייט און‬ ‫דארף פאר איר‬ ‫דער אויבערשטער‬ ‫דעמאלטס זענען מיר געווען פארנומען‬ ‫הידור וואס מ'טרעפט ביי די פיר מינים‪,‬‬ ‫קיום‪ ,‬אבער ווען‬ ‫וויל‪ .‬דער אמת‬ ‫'צו באוויינען' גאנץ עולם הזה‪ ,‬מיר האבן‬ ‫וואס זענען 'משמחים לב רואיהם'‪ ,‬איז א‬ ‫טיפער‬ ‫מ'טראכט‬ ‫מיט א געטליכע‬ ‫איז‪ ,‬אז דו האסט‬ ‫באקלאגט דאס אז עס דערווייטערט‬ ‫בליק‬ ‫צייכן אויף די התגלות פון השגחה העליונה‬ ‫און מ'כאפט אז‬ ‫אנגערירט‬ ‫יעצט‬ ‫אונז פונעם אויבערשטן און מאכט אונז‬ ‫דער אויבערשטער‬ ‫די אייביגע גרויסע‬ ‫אראפפאלן צו עבירות און מכשולות‪,‬‬ ‫וואס איז פארהאן אפילו דא למטה‪ ,‬אינעם‬ ‫אליינס האט אונז‬ ‫סתירה וואס יעדער‬ ‫אויף אזוי ווייט אז מיר האבן שוין שיעור‬ ‫עולם הגשמי‪ ,‬ווי גשמיות'דיגע פרוכט‬ ‫צוגעשטעלט די אלע‬ ‫איד שפירט זיין‬ ‫געוואלט אנטלויפן פון עולם הזה‪ ...‬אבער‬ ‫ווערט פארשענערט און פארהערליכט און‬ ‫פארשטייט‬ ‫זאכן‪,‬‬ ‫גאנץ לעבן ווילאנג ער לעבט אויף די‬ ‫יעצט קערן מיר זיך צוריק‪ ,‬ווען מיר זעען‬ ‫ברענגען א שמחה בלב כל רואיהם – בלויז‬ ‫מען אז ס'ליגט זיכער א פנימיות'דיגע כוונה‬ ‫וועלט‪ ,‬ווילאנג זיין נשמה געפונט זיך‬ ‫די גרויסע שמחה וואס געפונט זיך דווקא‬ ‫ווייל דער אויבערשטער אליינס האט א‬ ‫אין יעדן פרט‪ .‬און דעמאלטס דערמאנט‬ ‫אינעם גוף‪ ...‬פון איין זייט גלוסט די נשמה‬ ‫דא אין עולם התחתון‪.‬‬ ‫דירעקטע השגחה אויף זיי!‬ ‫מען זיך וואס מ'האט געזען אין ספרים‬ ‫צו גארנישט אויסער זיך מדבק זיין אינעם‬ ‫און דאס דריקט אויך אויס די ספעציעלע‬ ‫לייבל‪ :‬הונדערט פראצענט‪ .‬און ס'גייט‬ ‫הקדושים‪ ,‬אז עסן און טרינקען זענען‬ ‫אויבערשטער מיט תורה און תפילה‪ ,‬אבער‬ ‫מעלה פון א איד‪ ,‬וואס איז אויך זוכה צו‬ ‫גאר הויכע עניינים ווי ס'ווערט נתעלה‬ ‫אזוי ווייט‪ ,‬אזש ס'ווערט געברענגט אין‬ ‫פון די אנדערע זייט צווינגט איר דער גוף‬ ‫ספרים הקדושים אז די גאנצע עבודה פון‬ ‫א דירעקטע השגחה אלקית‪ ,‬ווי דער‬ ‫ניצוצות הקדושים צום אויבערשטן‪ ,‬אדער‬ ‫כסדר אראפצוגיין און זיך אפגעבן מיט‬ ‫אויבערשטער אליינס קוקט זיך אום אויף‬ ‫אז 'שלאפן' איז אן ענין ווען די נשמה גייט‬ ‫ראש השנה‪ ,‬יום כיפור און די עשרת ימי‬ ‫ענייני גשמיות‪.‬‬ ‫תשובה איז בלויז א בחינה פון 'אחוריים'‬ ‫אים און לאזט נישט קיין שום מלאך אדער‬ ‫ארויף צו איר שורש עליון למעלה‪ ,‬און אזוי‬ ‫אבער אין אמת'ן אריין‪ ,‬איז טאקע דאס‬ ‫– אין פארגלייך צו די עבודה פון סוכות‪.‬‬ ‫פארמיטלער אים קענען פירן‪ .‬א איד‬ ‫ווייטער‪ ,‬אזויווי חסיד'ישע ספרים האבן‬ ‫וואס דער אויבערשטער וויל מיר זאלן‬ ‫ווייל ערשט יעצט ווערט נתגלה דעם‬ ‫וואס איז זוכה צו לעבן מיט זיין אמת'ע‬ ‫אויפגעשיינט יעדן פרט פון גשמיות‪ .‬דאס‬ ‫דערהערן‪ ,‬דאס איז זיין גאנצע מטרה‪.‬‬ ‫אויבערשטנ'ס אמת'ע‪ ,‬אינערליכע רצון‪,‬‬ ‫אינערליכע מהות‪ ,‬אלס א "געווייקטער‬ ‫איז די גאנצע מטרה פון מצות סוכה‪ :‬מיר‬ ‫ווייל אט די שארפע קאנטראסט צווישן‬ ‫וואס דאס איז‪ :‬אז ער זאל נתגלה ווערן‬ ‫חסיד'ישער איד" וואס איז דבוק צו חיות‬ ‫זאלן אויפהייבן אונזער צוגאנג און באלעבן‬ ‫גשמיות און רוחניות – דאס אליינס איז די‬ ‫דווקא דא אינעם עולם השפל‪ .‬צוליב דעם‬ ‫אלוקית – ברענגט זיך דאס ארויס בחוש‬ ‫אונזער גשמיות מיטן אויבערשטנ'ס בליק‪.‬‬ ‫טיפסטע תענוג כביכול פארן אויבערשטן‪,‬‬ ‫איז יעצט א מצוה צו מרבה זיין בשמחה מיט‬ ‫אויך אין די גשמיות'דיגע וועלט‪ .‬ס'ברענגט‬ ‫זושא‪ :‬הערליך‪ .‬קומט אויס אז מיר האבן‬ ‫וואס האט זיך מתאווה געווען צו א "דירה‬ ‫דווקא גשמיות'דיגע זאכן‪ ,‬עסן פלייש און‬ ‫זיך ארויס אין א לעבעדיגע מציאות ווי‬ ‫שוין גערעדט איבער אלע עניינים פון‬ ‫בתחתונים"‪.‬‬ ‫טרינקען וויין‪ ,‬ווייל דאס איז יעצט אונזער‬ ‫א איד איז "משמח לב כל רואה אותו"‪,‬‬ ‫סוכות‪ :‬אויף שמחה‪ ,‬אויף די זכר לשמחת‬ ‫דאס איז די מטרה פון גאנץ מצות סוכה‪:‬‬ ‫שמחה – אויף דאס וואס ס'איז נתגלה‬ ‫זייענדיג העכער און מער דערהויבן פון‬ ‫בית השואבה‪ ,‬אויף די סוכה‪ .‬נאר אויף‬ ‫אונז איינצוגעוואוינען אז מיר זאלן‬ ‫געווארן די מורא'דיגע מעלה פון אונזער‬ ‫אלע אנדערע ברואים‪.‬‬ ‫די ד' מינים האבן מיר נאכנישט גערעדט‪.‬‬ ‫באלעבן אונזערע אלע גשמיות'דיגע‬ ‫גשמיות'דיגע מציאות‪ ,‬וואס דווקא דארט‬ ‫און דערפאר זענען מיר מאריך ביי די‬ ‫אפשר קענסטו מסביר זיין אין קורצן‪ ,‬וואס‬ ‫אנגעלעגנהייטן מיט א געטליכע בליק‪.‬‬ ‫האט זיך דער אויבערשטער אויסגעקליבן‬ ‫איז די נקודה פון די ארבעת המינים?‬ ‫נענועים‪ ,‬סיי ביי 'הודו' – צו דאנקען און‬ ‫געטליכקייט‬ ‫מיטן אויבערשטנ'ס בליק‪ .‬און דאס איז‬ ‫צו משרה זיין שכינתו ית'‪.‬‬ ‫מכיר זיין דעם אמת אז אפילו גשמיות איז‬ ‫וואס דארף געשען מיט אונז ווען מיר גייען‬ ‫אין א איד‬ ‫די סתירה פון‬ ‫אויך איין שטיק אלוקות‪ ,‬און סיי ביי 'אנא'‬ ‫ארויס פון אונזערע באקוועמע הייזער פאר‬ ‫– צו מתפלל זיין אז אט די הכרה זאל אונז‬ ‫א וואך צייט‪ ,‬צו וואוינען און פירן אונזערע‬ ‫אינגאנצן דורכדרינגען און זיך אריינזאפן‬ ‫אין אונזערע אלע ביינער‪.‬‬ ‫לייבל‪ :‬דער יסוד דערפון ליגט אינעם לשון‬ ‫אלע גשמיות'דיגע עניינים תחת כנפי‬ ‫השכינה‪ .‬אז דורכדעם זאלן מיר אנהייבן‬ ‫תענוג‬ ‫ז‬ ‫ספע‬ ‫יסוד'יציעל!‬ ‫שאלות ותשובות אין עבודת ה' מיט א חסיד'ישע בליק‬ ‫א קלארקייט אין לעבן‬ ‫מאמ שע‬ ‫ר‬ ‫פארשלעפט‪...‬‬ ‫בין‬ ‫איך‬ ‫פון נאטור אויס בין איך א פארשלעפטער מענטש‪ ,‬וואס קען איך טון זיך צו טוישן?‬ ‫שאלה‪:‬‬ ‫א געווענליכער נפש וויל נישט קיין 'עול' צוליב איין‬ ‫אנדערע מענטשן‪ ,‬צי ווייל ער איז מחויב פאר זיך אליינס‪.‬‬ ‫סיבה‪ :‬זי וויל זיך שפירן א 'יש'! איך בין עפעס! אבער ווען‬ ‫דאגעגן‪ ,‬א זאך וואס א מענטש מוז נישט טון‪ ,‬נאר ער טוט‬ ‫מען איז מקבל דעם עול פון אידישקייט און מען פארלירט‬ ‫עס בלויז ווייל ער וויל – דארט וועט ער נישט אפשטופן אויף‬ ‫בעלות אויף זיך‪ ,‬נאר מען פאלט אונטער דעם בעלות פונעם‬ ‫שפעטער‪ .‬און ווי מער א מענטש וועט צולייגן קאפ‪ ,‬וועט ער‬ ‫פון נאטור אויס בין איך א פארשלעפטער מענטש‪,‬‬ ‫אויבערשטן – שפירט זיך דער נפש ווי דער גרעסטער 'יש'‬ ‫זיך איבערצייגן ווי שארף און אמת'דיג די דאזיגע הגדרה איז‪.‬‬ ‫דאס הייסט‪ ,‬איך שטופ אפ יעדע זאך אויף שפעטער‪.‬‬ ‫וואס איז נאר פארהאן! פארקערט‪ ,‬זי גייט ארויס פונעם‬ ‫אפילו זאכן וואס איך ווייס קלאר אז איך וועל עס‬ ‫ווערן מיר דא געוואויר א נייער פשט‪' :‬אפשטופן' קומט נישט‬ ‫פאלשן דמיון'דיגן 'יש' און גייט אריין אינעם עכטן 'יש'! זי‬ ‫צום סוף מוזן טון – לייג איך עס אפ אויף דער‬ ‫פון 'עצלות' ‪ -‬נאר פון 'פריקת עול'! דאס הייסט‪ ,‬דער נפש‬ ‫ווערט מחובר צום אויבערשטן וואס ער איז איר שורש און‬ ‫לעצטער מינוט‪ .‬אלע ארום ליידן דערפון‪ ,‬אבער‬ ‫וויל זיך שפירן זעלבסטשטענדיג! דער נפש וויל נישט זיין‬ ‫ער מאכט איר א גאנצן צייט פון 'אין' צו 'יש'‪ .‬קומט אויס‪ ,‬אז‬ ‫איך אמערסטנס! ווייל צו אזויפיל וויכטיגע זאכן‬ ‫משועבד און אונטערגעווארפן אונטער יענעם‪ .‬און ווען דער‬ ‫דער נפש זוכט עכט דוקא צו מקבל זיין עול מלכות שמים‪,‬‬ ‫קום איך באמת נישט אן‪ ,‬אדער האט עס יענעם‬ ‫נפש שפירט זיך געצווינגען צו ערלעדיגן עפעס‪ ,‬שפירט זי‬ ‫ווייל זי וויל פארלירן איר גאנצע 'ישות' – וועלכע זי ווייסט‬ ‫פנים ווערנדיג געטון אין דער לעצטער מינוט‪...‬‬ ‫זיך צוקוועטשט און באגרעניצט! כאילו זי איז יעצט א קנעכט‬ ‫אויך אז עס איז פאלש און גארנישט מיט נישט‪ ,‬און בלויז‬ ‫אונטער עפעס אנדערש‪ ,‬און זי איז נישט בעל הבית אויף זיך‬ ‫לאז מיר רעדן לדוגמא פון רוחניות‪ :‬איך שטיי‬ ‫ווען זי ווערט בטל און נכלל אינעם 'אור אין סוף ברוך הוא' –‬ ‫אליינס‪ .‬און דעריבער‪ ,‬כאטש זי ווייסט אז סוף כל סוף וועט‬ ‫אויף שפעט‪ ,‬און איך וויל נישט זאגן וויפיל מאל‬ ‫דעמאלט האט זי אן אמת'ע מציאות‪.‬‬ ‫זי דאס מוזן ערלעדיגן – פרובירט זי אבער עס אפצושאקלען‬ ‫עס געשעט ליידער אז איך פארשפעטיג זמן קריאת‬ ‫ווען מען קוקט פון א קוק ווינקל פון 'נפרדים' – איז‬ ‫און אפשטופן אויף ווי ווייט מעגליך‪.‬‬ ‫שמע און זמן תפלה‪ .‬און אפילו ווען איך כאפ יא‬ ‫נישטא קיין ערגערע זאך פאר א מענטש ווי צו פארלירן‬ ‫נאכמער‪ ,‬דער נפש האט גאר א פארגעניגן פון 'אפשטופן';‬ ‫דעם זמן‪ ,‬קען מען זיך שוין פארשטעלן וויאזוי עס‬ ‫זיין זעלבסטשטענדיגקייט‪ ,‬ער שפירט ממש כאילו ער‬ ‫ווי חז"ל זאגן‪" :‬עבדא בהפקירא ניחא ליה"‪ .‬דאס הייסט‪ ,‬אז‬ ‫קוקט אויס‪ ,‬ווען מען דאווענט מיט דער נשמה אין‬ ‫עקזיסטירט נישט מער‪ .‬אבער ווען א נברא הערט אויף צו‬ ‫דוקא ווייל ער איז אן 'עבד'‪ ,‬האט ער אן עקסטערע תאוה‬ ‫די הענט און מען יאגט זיך צו כאפן דעם זמן‪ ,‬עס‬ ‫זיין א 'נפרד'‪ ,‬נאר ער באהעפט זיך צוריק צום בורא – איז‬ ‫און הנאה צו זיין א 'מופקר'‪ ,‬ווייל איינמאל דער עבד קומט‬ ‫איז נישטא דארט קיין מינוט פון ישוב הדעת‪ .‬און‬ ‫ממש פארקערט‪ :‬עס איז נישטא קיין ערגערע זאך ווי צו זיין‬ ‫אן צו א געפיל פון 'איך בין קיינעם גארנישט שולדיג'‪ ,‬דאס‬ ‫אזוי איז פארהאן אזויפיל משלים סיי ברוחניות און‬ ‫זעלבסט שטענדיג! ווייל דעמאלט איז מען ממש כאילו מען‬ ‫באפרייט אים פונעם עול פון 'עבדות'‪ ,‬און קוויקט אים מיט‬ ‫סיי בגשמיות‪ .‬וואס קען איך טון זיך צו טוישן?‬ ‫עקזיסטירט נישט בכלל! און עס איז נישטא קיין בעסערע זאך‬ ‫תשובה‪:‬‬ ‫אן אינערליכע הנאה‪ .‬און ווי געזאגט‪ ,‬יעדער מענטש איז‬ ‫ווי צו פארלירן די זעלבסט שטענדיגקייט און זיין בטל צום‬ ‫אין א געוויסן זין אן 'עבד'‪ ,‬סיי פארן אויבערשטן‪ ,‬סיי פאר‬ ‫אויבערשטן! צו זיין אינגאנצן אונטערגעווארפן אונטער אים‬ ‫אנדערע מענטשן און סיי פאר זיך אליינס‪ ,‬און ווען ער קען‬ ‫און טראגן זיין עול מיט ליבשאפט‪.‬‬ ‫וויבאלד דער פראבלעם איז א נפש'דיגע שוועריקייט –‬ ‫זיך באפרייען פון דעם עול און זאגן "נישט יעצט" – שפירט‬ ‫וועלכע קלאפט אויס אין אלע חלקים פון לעבן‪ ,‬נישט בלויז‬ ‫ריכטיג טאקע‪ ,‬מיר האבן אויך א 'נפש הבהמי' און א גוף –‬ ‫ער זיך באפרייט פונעם 'עבדות'‪ ,‬כאילו ער איז אליינס בעל‬ ‫אין רוחניות‪ ,‬דערפאר וועלן מיר זיך קודם באציען צום עצם‬ ‫וואס זיי שפירן זיך ווי א נפרד‪ ,‬און זיי קעמפן קעגן יעדן‬ ‫הבית אויף זיך זעלבסט‪ ,‬און ער האט הנאה זיך צו שפירן‬ ‫פראבלעם פאר זיך‪ ,‬און דערנאך וועלן מיר אנקומען צום חלק‬ ‫עול וואס מען וויל ארויפלייגן אויף זיי‪ .‬אבער מיר זענען‬ ‫זעלבסט שטענדיג‪.‬‬ ‫וואס איז נוגע צו עבודת ה'‪.‬‬ ‫בעל הבית אויך אויף דעם! מיר וועלן זיך אויסלערנען צו‬ ‫לויט דעם קומען מיר אן צו זייער א פשוט'ע לעזונג צו דיין‬ ‫חזר'ן און שטארק ארייננעמען אין הארץ אונזער נשמה'דיגע‬ ‫דער פראבלעם פון וואס דו רעדסט‪ ,‬רופט זיך 'אפשטופן'‪.‬‬ ‫פראבלעם‪:‬‬ ‫צוגאנג צום עול פון אידישקייט‪ ,‬וואס זי וויל אזוי שטארק‬ ‫לאמיר פרובירן אריינצוגיין אביסל טיפער אין דעם שורש‬ ‫יעדעס מאל וואס עס ווילט זיך דיר אפשטופן עפעס וואס‬ ‫פון דער מדה‪ ,‬און דעמאלט וועלן מיר געוואויר ווערן אז דאס‬ ‫מקבל זיין אט דעם עול! זי גייט ממש אויס צו טראגן דעם‬ ‫דו מוזט טון‪ ,‬איז אנשטאט עס אפצושטופן און זיך שפירן‬ ‫גייט אסאך טיפער פון וואס מען מיינט געווענליך‪.‬‬ ‫עול! די ערגסטע זאך פאר איר איז‪ ,‬אראפצואווארפן דעם‬ ‫דערמיט זעלבסט שטענדיג און בעל הבית‪ ,‬טוה אנדערש‪ ,‬זאג‬ ‫עול און בלייבן זעלבסטשטענדיג! און דורכדעם וועלן מיר‬ ‫ווען מען קוקט אן דער מדה פון אפשטופן פון אויבנאויף‪,‬‬ ‫פאר דיין נפש‪" :‬איך בין בעל הבית מיט דעם וואס איך טוה‬ ‫באקומען כוחות צו בוחר זיין צו פארלירן אונזער זעלבסט‬ ‫זעט אויס‪ ,‬כאילו דער פראבלעם איז‪ ,‬אז דער מענטש נעמט‬ ‫דאס יעצט! איך לאז זיך נישט פון מיין אינסטינקט וואס וויל‬ ‫שטענדיגקייט און צו טראגן דעם עול מיט א שמחה!‬ ‫נישט גענוג ערנסט דעם 'מארגן'‪ ,‬כאילו ער לעבט זיך אין‬ ‫זיך אפשאקלען דערפון‪ ,‬נאר איך נעם זיך אין די הענט אריין‬ ‫אין אנדערע ווערטער‪ :‬בשעת ווען דער זייגער קלינגט און‬ ‫שוין יעצט! פאר מיר איז אסאך בעסער און באקוועמער צו‬ ‫דעם יעצטיגן מינוט מיט א רואיגקייט‪ ,‬יעצט איז אים אלעס‬ ‫דערמאנט דיר אז מען דארף שוין אויפשטיין צו עבודת‬ ‫ערלעדיגן ווי פריער די שווערערע זאכן!"‪ .‬און איינמאל דו‬ ‫גוט‪ ,‬און ער טראכט נישט אביסל ווייטער‪ ,‬אז מארגן וועט‬ ‫הבורא‪ ,‬און דער יצר הרע פון 'אפשטופן' קומט אן און וויל דיר‬ ‫טוסט דאס מיט א צוגאנג פון 'בחירה' – וועסטו שוין הנאה‬ ‫דאס מוזן זיין ערלעדיגט‪.‬‬ ‫אנבאטן צו אויפשטיין אביסל שפעטער – כדי דו זאלסט זיך‬ ‫האבן דוקא יא עס צו טון! ווייל דעמאלט וועסטו שפירן א‬ ‫אויב וואלט טאקע דאס געווען דער שורש פון דעם‬ ‫קענען פיהלן ווי בעל הבית אויף דיר אליינס‪ ,‬זאג אים אזוי‪:‬‬ ‫געפיל פון זיין א 'מענטש' און א בעל הבית אויף דיר אליינס‪,‬‬ ‫פראבלעם‪ ,‬וואלט די תשובה פאר דיר געדארפט זיין‪ :‬דו מוזט‬ ‫"איך בין נישט אינטערעסירט צו זיין בעל הבית אויף מיר!‬ ‫וואס די דאזיגע געפיל גיבט א שטארקע הנאה פאר א מענטש‪.‬‬ ‫אנהייבן טראכטן פונעם מארגן! דו מזט האלטן פאר דיינע‬ ‫איך וויל אז דער אויבערשטער זאל זיין בעל הבית אויף מיר!‬ ‫אויגן וויאזוי עס וועט אויסזען דער 'שפעטער' – טאמער דו‬ ‫נאכן ארויסהאבן דעם שורש פונעם פראבלעם און דער לעזונג‬ ‫ווייל איך בין א חלק פון אים! ער איז מיין אמת'ע מציאות!‬ ‫וועסט זיך נישט גרייטן יעצט דערצו! למשל‪ :‬טאמער וועסטו‬ ‫דערצו‪ ,‬וועלן מיר זען וויאזוי מען באציהט זיך דערצו אין עבודת‬ ‫פארקערט‪ ,‬דוקא דורכדעם וואס איך וועל יעצט אויפשטיין‬ ‫נישט גיין שלאפן 'יעצט' – וועסטו מארגן פארפאסן דיין‬ ‫ה'‪.‬‬ ‫צוליב דעם עול פון אידישקייט‪ ,‬וועט מיין אייגענע מציאות‬ ‫אוידיענץ ביים דאקטער! טאמער וועסטו נישט יעצט אנהייבן‬ ‫אוועקפאלן און איך וועל ווערן אינגאנצן פארשוואונדן און‬ ‫אויבנאויף קען מען נישט נוצן דעם דאזיגן לעזונג אין עבודת‬ ‫בויען די סוכה – וועסטו עס מוזן טון ערב סוכות ‪ -‬ווען מען‬ ‫פארשלינגען אין זיין הייליגן מציאות כביכול!"‪.‬‬ ‫ה'‪ ,‬ווייל ווען א מענטש וויל זיך אפשאקלען פון זיינע חיובים‬ ‫קען עס שוין נישט באצירן און אהערשטעלן ווי עס דארף‬ ‫אין עבודת ה'‪ ,‬ער וויל בלייבן אין בעט און אויפשטיין‬ ‫אויף למעשה גייען מיר ארויס מיט די פאלגענדע עצות‪:‬‬ ‫צו זיין! און אזוי ווייטער‪ .‬אין איין ווארט‪ :‬זיי קלאר מיט די‬ ‫שפעטער‪ ,‬ער וויל נאך אביסל שמועסן און גיין לערנען‬ ‫א‪ .‬ערשטנס‪ ,‬זיי מסודר און קלאר ביי דיר אלע דיינע פליכטן‬ ‫פלענער וואס 'מוז' געטון ווערן‪ ,‬און טראכט איבער דעם‬ ‫שפעטער – וואס ווי געזאגט‪ ,‬קומט דאס פון א פריקת עול‪,‬‬ ‫וואס דו מוזט טון און ערלעדיגן דורכן טאג‪ ,‬מארגן און‬ ‫אנגעצויגענעם 'באלד' און נישט איבער דעם באקוועמען‬ ‫וואס ער וויל נישט שפירן אז ער איז נישט דער אייגענער‬ ‫קומענדיגע וואך און אזוי ווייטער‪ .‬אנטלויף נישט פונעם‬ ‫'יעצט'‪ .‬עד כאן איז דער אויבערפלעכליכער בליק‪.‬‬ ‫בעל הבית אויף זיך – קען מען אים נישט זאגן‪" :‬דו ביסט‬ ‫'עתיד' צו דעם 'הוה'‪ ,‬ווייל דער עתיד וועט דיר צום סוף‬ ‫נישט מחויב! טוה דאס פון דיין אייגענעם ווילן!"‪ ,‬ווייל ער איז‬ ‫דער אמת איז אבער‪ ,‬אז אפילו טאמער א מענטש איז זייער‬ ‫נאכיאגן און כאפן‪.‬‬ ‫דאך יא מחויב! א חלק פון עבודת ה'‪ ,‬איז דוקא דער 'קבלת‬ ‫קלאר איבער זיין 'עתיד' און ער האלט עס פארנט פון זיינע‬ ‫ב‪ .‬ווער אויסגעקלארט אינעם געדאנק‪ ,‬אז אלץ וואס דו‬ ‫עול מלכות שמים'! ביי יעדע מצוה דארף מען דאך אינזין‬ ‫אויגן‪ ,‬ציהט אים נאכאלץ זיך אפצושאקלען דערפון‪ .‬און‬ ‫שטופסט אפ‪ ,‬שטאמט פון א פריקת עול – וואס דו ווילסט‬ ‫האבן די פשוט'ע כונה פון "כך ציווני בוראי"! די גאנצע מעלה‬ ‫אפילו אויב ער טוט שוין עפעס פארן 'מארגן' – וועט ער קודם‬ ‫זיך שפירן זעלבסט שטענדיג און בעל הבית אויף דיר אליינס‪.‬‬ ‫פון א מענטש איז‪ ,‬אז ער איז א 'מצווה ועושה'! נו אויב אזוי‪,‬‬ ‫אויסוועלן די לייכטערע זאכן‪ ,‬און אפשטופן די שוערערע‬ ‫ג‪ .‬ווען דו פלאנירסט אויס וואס דו גייסט היינט טון‪ ,‬שטעל עס‬ ‫וויאזוי קען מען לעזן די מחלה פון 'אפשטופן' אין עבודת‬ ‫זאכן אויף שפעטער‪ ,‬כאטש ער ווייסט גאנץ גוט אז ער‬ ‫אוועק מיטן יסוד אז דו ביסט דער 'בעל בחירה'! טוה דוקא‬ ‫ה'? אידישקייט פארלאנגט דאך זיכער א כח פון זיך צווינגען‬ ‫וועט זיך נישט קענען ארויסדרייען צום סוף פון טון אויך די‬ ‫די שווערערע זאכן אדער די וויכטיגערע זאכן פריער‪ ,‬כדי‬ ‫און זיך אונטערווארפן‪ ,‬און דער נפש זוכט זיך אפצושאקלען‬ ‫שווערערע זאכן‪ .‬דאס ווייזט אונז‪ ,‬אז דא ליגט א טיפערערע‬ ‫דו זאלסט טון אנדערש ווי דער אינסטינקט טרייבט דיר‪ ,‬און‬ ‫דערפון‪ ,‬נו‪ ,‬וואס טוט מען דא?‬ ‫שורש ווי בלויז 'זיך נישט וואוסנדיג מאכן פונעם עתיד'‪.‬‬ ‫וויבאלד דו וועסט באלד אנפאנג טאג הנאה האבן פון דיין‬ ‫דא ליגט די יסודות'דיגע באמבע חידוש‪ :‬א אידישע נשמה איז‬ ‫אז מען טראכט אריין‪ ,‬באמערקט מען אן אינטערעסאנטע‬ ‫בחירה – וואס דו ביסט יא בעל הבית אויף דיר‪ ,‬וועסטו שוין‬ ‫א שטיק געטליכקייט און זי האט זייער ליב צו נעמען אויף זיך‬ ‫זאך‪ :‬וועלכע סארט זאכן שאקלט א מענטש אפ פון זיך? דוקא‬ ‫נישט דארפן אנקומען צו די נארישע הנאה פון הפקרות און‬ ‫דעם עול מלכות שמים! זי זוכט נישט צו אנטלויפן דערפון – נאר‬ ‫די זאכן וואס ער שפירט אז ער מוז עס טון – צי ווייל ער‬ ‫פריקת עול פון 'אפשטופן'‪.‬‬ ‫פארקערט‪ ,‬זי זוכט זיך ווי מער אונטערצולייגן אונטער דעם עול!‬ ‫איז מחויב פארן אויבערשטן‪ ,‬צי ווייל ער איז מחויב פאר‬ ‫אידישער הערצער ווארטן אויף אביסל ליכטיגקייט אין עבודת השי"ת‪ ,‬אבער מ'ווארט אויף אייער שותפות‬ ‫צו מנדב זיין א מאמר‪/‬אפטיילונג‪ ,‬אדער הפצה ביי אייך אין ביהמ"ד‪ ,‬אזוי אויך אויף אלע פרטים איבערן גליון רופט‬ ‫אין מאנסי‪ 347.452.3118 :‬וויליאמסבורג‪ 347.774.0850 :‬קרית יואל‪ 917.538.7491 :‬לעקוואיד‪845.274.4847 :‬‬ ‫ח‬ ‫אימעיל ‪ | DD0722531385@gmail.com‬תורם צו זיין אויטאמאטיש‪347-428-6483 :‬‬