יחידתי - אידיש · YECHIDUSI - Yiddish — סוכות (2026-09-21)

לשבוע הבעל"ט
ספה"ק מאור עינים (חוקת)
מד"ה יום
ואומות העולם נפשם ראשון
מערכת "קול דודי" כי באמת העיקר הוא שני
א וועלט פון ליכטיגע חסיד'ישע שמועסן אך מפני מה נקרא עזיבת שלישי
אין אמעריקע אין אידיש אך דברים הצריכים לו רביעי
605.313.6695 אך יהיה הכל לעבודתו
עד סוף הפרשה
חמישי
אין ענגלאננד
033.0551.7811 צו באקומען אינדערהיים דעם חודש'ליכן קונטרס
ערשטע חודש האלב פרייז ,רופט 848-243-1624
אין ארץ ישראל
03.5. 100.200 חג הסוכות תשפ''ז /גליון קצ"ט -מוגדל
ספעציעלע גישמאקע שמועסן!
אין ימי חול המועד
חסיד'יש גערעדט
מפי חשובי המשפיעים שליט"א
אין 'קול דודי' היכל המרכזי נומער 1
א חסידי'שע דערהער פון די פרשה אויף למעשה
סוכה -א
טאטע אויפגעשטעלט און זאגנדיג דעם פסוק" :בני אם חכם בלויז מיט די קאמפלימענטן וועלכע ווערן געגאסן אויף אים
לבך ישמח לבי גם אני" – האט ער ארומגעהאלזט זיין זון מיט ָאן אויפהער.
א געוואלדיגע ליבשאפט ,און ער האט אים אויסגערימט און די גאנצע תקופה בעפאר די בחינה איז דער עילוי שרעקליך
'חיבוק' פונעם
באזינגען מיט גאר גרויסע קאמפלימענטן און שבחים. אנגעצויגן ,ער איז ערנסט באזארגט צי ער וועט עס טאקע
קענען דורכמאכן מיט הצלחה .כאטש וואס יאסעלע טראכט
דער פארגעניגן קומט נישט פאר קיין איין רגע ,אז די בחינה איז געצילט אים סתם
ארויס אינדרויסן
דער 'יושר דברי אמת' (סימן נ"ז) איז מסביר ,אז די 'שמחה'
צו פייניגן ,און ער ווייסט זייער גוט אז זיין טאטע האט פון
אים מער נחת ווי די אלע תלמידי חכמים אין גאנץ אייראפע
האבן פון אים ,און ער וויל אים פארהערן בלויז מיטן איינעם
ציל ,אים אויסצוארבעטן און אים דערהייבן נאך העכער –
רבוש"ע
פון יום טוב סוכות איז דירעקט פארבונדן מיט די 'יראה' פון אבער דאך ,א מענטש איז א מענטש ,און דער גרויסער עילוי אין די דאזיגע טעג איז אונזער
די ימי הדין .דער חודש תשרי הייבט זיך ָאן מיט אן עבודה
פון יראה און פחד ,ווען דער הייליגער באשעפער וויל אונז
איז שטארק אנגעצויגן .און יעצט אויף דער מינוט קען ער
נישט שפירן און אנטאפן די ליבשאפט וואס ליגט באהאלטן
גאנצע עבודה ,פשוט זיך מחיה צו
נארן' און אונז מקרב זיין צו אים .און
דערווייטערן פון 'זיך ַ אין דעם מצב פון זיך גרייטן צום שווערן פארהער. זיין און זיך פרייען מיט די נאנטקייט
כאטש וואס עכט וואלט אזא מהלך אונז געדארפט מאכן
פרייליך און גוטמוטיג ,וויבאלד דער גאנצער ציל דערפון
דער טאג פונעם פארהער איז ענדליך אנגעקומען .צוויי טעג און אהבה וואס דער אויבערשטער
איז דאך בלויז כדי אונז נענטער צו ברענגען צום אויבערשטן
נאכאנאנד זענען דער טאטע און זון געזעסן איינגעשפארט
אינעם ספרים שטוב ,דער רב האט פארהערט זיין זון יעדע האט צו אונז
– דאך הערשט אבער אן אטמאספער פון אנגעצויגנקייט און
איינציגסטע סוגיא און מקצוע ,ער האט נישט נאכגעלאזט
אנטאּפן און
ַ ערנסטקייט ,וועלכע לאזט נישט די שמחה זיך גערופן האט מען אים" :דער סוליטניצער עילוי" .דער יונגער
אפילו אויף איין שיטת הראשונים אדער אויף איין סעיף
ארויסווייזן געהעריג. יאסעלע איז נאך קוים פופצן יאר אלט ,אבער זיין נאמען
קטן פון א טורי זהב .ער האט אים אויסגעפרעגט און
אבער נאכדעם וואס מיר גייען דורך דעם דאזיגן פארהער, שם'ט אין אלע שטעטלעך און געגענטער פון נאנט און
אויסגעפארשט נאך און נאך ,ביז ער האט ענדליך געפילט
און די 'יראה' האט טאקע אויפגעטון אירס – אונז צו געבן א ווייט .די סוליטניצער איינוואוינער שפירן זיך גאר שטאלץ,
אז זיין זון האט זיך טאקע אמת'דיג גוט אוועקגעשטעלט אין
וועק אויף און אונז צוריקשלעפן צום אויבערשטן ,דעמאלט וואוסנדיג אז אט דער הערליכער אתרוג איז ארויסגעוואקסן
לערנען ,סיי אין התמדה ,סיי אין הבנה ,סיי אין חזרה ,און
קומען מיר ָאן צום עיקר ציל :עכטע און טאפעדיגע אהבה! פון זייער גארטן .אין אלע שטיבלעך און ישיבות איבער
אזוי אין יעדע נקודה פון תורה און עבודה – שטייט ער אויף
ריינע נאנטקייט צווישן אונז און דעם אויבערשטן! און אט גאנץ אייראפע הערט מען נישט אויף צו רעדן פון יאסעלע
געזונטע יסודות.
פון דער 'יראה' קומט שפעטער די געוואלדיגע שמחה פון עילוי'ס געוואלדיגע טאלאנטן וועלכע שטייגן איבער
אויפאמאל האט זיך דער טיר פון ספרים שטוב ברייט אלערליי מענטשליכע באגריפן .ווען אימער יאסעלע'ס
יום טוב סוכות .יעצט איז שוין די צייט ארויסצוגיין אין די
אויפגעעפנט ,און דער עילוי דערזעט אין אנדערן צימער איידעלע געשטאלט באווייזט זיך איבער די גאסן פון שטאט
סוכה ,אנצוגרייטן א קעניגליכע סעודה ,און טאנצן מיט אן
א טיש אנגעגרייט יום טוב'דיג .מען האט זיך געזעצט צו א
אומבאגרעניצטע אהבה און שמחה. – דורכשפרייזנדיג בזריזות צום שטאטישן בית המדרש –
ריזיגע סעודה מיט די טייערסטע מאכלים און געטראנקען,
און אט מיט דעם לשון שרייבט דער יושר דברי אמת: שטעלט זיך אלעס אפ! אפילו די קליינע קינדער וועלכע
די שבת'דיגע לייכטערס זענען אנגעגרייט מיט אנגעצונדענע
"א ׁ ְש ֵרינ ּו ַמה ּטוֹ ב ֶחלְ ֵקנ ּו ׁ ֶש ַה ּׁ ֵשם יִ ְת ָּב ַר ְך ָּב ַחר ָּבנ ּו ְו ִה ְפלִ יא ֵע ָצה ַ ליכט ,אלע משפחה מיטגלידער זענען אנגעטון מיט זייערע
שפילן ביים עק גאס ,לייגן אלעס אראפ און קוקן מיט גרויס
לָ נ ּו ַעל ָּכל ָּד ָבר ְו ָד ָבר ְּב ִע ּתוֹ ִּ ,כי ַא ַחר ֲעבוֹ ר יָ ִמים ָה ֵאלּ ּו ַמ ְת ִחיל ַחג יראת הכבוד אויפן גרויסן עילוי ,צו וועמען יעדער שפירט א
שבת'דיגע בגדים ,און אפילו זיין טאטע דער רב האט זיך
ֹאש ַה ּׁ ָשנָ הֹאשי' ֵ -מר ׁ ַה ֻּס ּכוֹ תּ ,ו ְכמוֹ ׁ ֶש ָא ְמר ּו רז"ל' ,שְׂ מֹאלוֹ ַּת ַחת לְ ר ׁ ִ געוואלדיגן רעספעקט און שעצונג.
אנגעטון דעם שטריימל ,דער גאנצער אטמאספער איז
ימינוֹ ְּת ַח ְּב ֵקנִ י',
ַעד יוֹ ם ַה ִּכ ּפ ּו ִריםּ ,ו ִמיּוֹ ם ַה ִּכ ּפ ּו ִרים ַעד ַה ֻּס ּכוֹ ת ה ּוא ִ'ו ִ דערהויבן און פרייליך .אינמיטן די סעודה האט זיך דער יעדער באוואונדערט אים און קוקט ארויף אויף אים ,יעדער,
ּו ְכמוֹ ׁ ֶש ָּכת ּוב ְּב ַכ ָ ּונַ ת ָה ֲא ִריזַ "ל. אויסער איין מענטש .יאסעלע'ס פאטער ,דער בארימטער
ְ"ו ִענְ יַ ן ַה ָּד ָבר ִּכי ַא ַחר ׁ ֶש ִּנ ְמ ְּתק ּו ַה ִּדינִ ים לְ ַמ ְעלָ ה ִמ ַּנ ְפ ׁשוֹ ֵתינ ּו, גאון און רב פון סוליטניץ ,איז נישט אינגאנצן מסכים צו
ְו ַה ִּדינִ ים נִ ְק ָר ִאים שְׂ מֹאלַ ,א ַחר ָּכ ְך ִמ ְת ַ ּג ֶּלה לָ נ ּו שִׂ ְמ ַחת ַה ּׁ ֵשם
יִ ְת ָּב ַר ְךֶ ׁ .ש ּׁש ֶֹר ׁש ַה ּ ִׂש ְמ ָחה ה ּוא ַמ ְת ֶחלֶ ת ְּב ָט ֳה ַרת ַה ֶּנ ֶפ ׁש לִ ְפנֵ י
בשורה משמחת לתושבי מאנסי דער הנחה וואס די וועלט האט אראפגעלייגט אויף זיין זון.
כאטש וואס אודאי קוועלט זיין הארץ פאר נחת זעענדיג
ַה ּׁ ֵשם יִ ְת ָּב ַר ְך ִּב ְת ׁש ּו ָבהֲ ,א ָבל ָאז ְּב ֵעת ַה ְּת ׁש ּו ָבה ַה ָּד ָבר ְּב ֶה ְעלֵ ם בעזרת ה' וועט פארקומען א ספעצילע צוזאמקום יאסעלע'ס געוואלדיגע טאלאנטן און אויסערגעווענליכע
ֵמ ֲח ַמת ׁ ְש ִב ַירת ַה ֵּלבֲ ,א ָבל ַא ַחר ָּכ ְך ִמ ְת ַ ּג ֶּלה ַה ַּת ֲענ ּוג ְו ַה ּ ִׂש ְמ ָחה,
מיט המשפיע הגה"ח ר' נפתלי ערלאנגער
התמדה ,אבער ער איז נישט גרייט אז זיין זון זאל זיך לאזן
ְוזֶ ה ּו ַ'חג ַה ֻּס ּכוֹ ת -זְ ַמן שִׂ ְמ ָח ֵתנ ּו'. שליט"א פארנארן פון איבערגעטריבענע קאמפלימענטן – וועלכע ַ
יהם לְ ַה ְר ִחיקוֹ ִמ ֶּד ֶרךְ וואס וועט וויילן אין אמעריקא לקראת סיום במסגרת "ארגון לימוד תניא" וועלן אים חלילה ברענגען נאכצולאזן פון זיין התעלות
ְ"ו ִכ ְמ ׁ ַשל ָה ָאב ְו ָה ֵאם ׁ ֶשרוֹ ִצים לְ יַ ֵּסר ְּבנֵ ֶ
א פייערדיגע שמועס בנושא
ַה ּׁ ֶש ֶקר ׁ ֶש ָהלַ ְך ָּב ּהּ ,ו ַמגְ ִּב ַּ און דביקות אינעם ריכטיגן וועג.
וויאזוי נעמט מען מיט דעם חודש תשרי?
יה ָה ְרצ ּו ָעה ְו ַה ּׁ ֵש ֶבט ָעלָ יוְ ,וה ּוא ְמ ַפ ֵחד
יחהוּבוֹ ֶכהְ ,ונוֹ ֵפל ַּת ַחת ַּכנְ ֵפי ָא ִביו ְו ִא ּמוֹ ּו ְמ ַב ֵּק ׁש ֵמ ֶהם ְסלִ ָ איין טאג איז זיין טאטע מחליט אים צו פארהערן מיט
נאכן שמועס וועט זיין א מעגליכקייט פון שאלות ותשובות
ּו ְמ ִחילָ הּ ,ו ְמ ַח ְּב ָקם ּו ְמנַ ּׁ ְש ָקםְ ,ו ֵהם ַאף ַעל ּ ִפי ֵכן ַמ ֲחזִ ִיקים ַה ּׁ ֵש ֶבט א שטרענגע און שווערע בחינה ,כדי אז ער דער טאטע,
ַעד ׁ ֶש ְּמ ִבינִ ים ׁ ֶשחוֹ זֵ ר וּבוֹ ֶכה ְּבלֵ ב ָונֶ ֶפ ׁש ַמר ְמאֹדֲ ,אזַ י זוֹ ְר ִקים מיטוואך פרשת בראשית 3:00אזייגער מיטאג און אויך זיין זון דער עילוי אליינס ,זאלן זיך איבערצייגן
בביהמ"ד תולדות אהרן מאנסי 48SUZZANE
ֶאת ַה ּׁ ֵש ֶבט ּו ְמ ַק ְּבלִ ים אוֹ תוֹ ּו ְמשִׂ ִימים המשך אין עמוד ב און זען צי ער איז אמת'דיג איבערגעגעבן פאר 'לימוד
יהםְ ,וזֶ ה ִענְ יַ ן 'שְׂ מֹאל אוֹ תוֹ ְּב ֵצל ַּכנְ ֵפ ֶ התורה' מיט זיין גאנצע הארץ ,אדער באגענגוגנט ער זיך
א נא לא לעיין בשעת התפילה וקריאת התורה
א חסיד'ישע נקודה פון יו"ט מועדי ה'
צווישן די ענני כבוד
וויאזוי ברענגט זיך ארויס די הנהגה פון 'ענני הכבוד' – אויך היינטיגע צייטן ,ביי יעדן איד? • וואספארא שייכות
האט עס מיטן מאן דאמר אז "סוכות ממש עשו להם"? • און פארוואס דווקא נאך יום כיפור?
'ענני הכבוד' ביי אלע
ועקרבים און פארשידענע אנדערע שטרויכלונגען. פירן מיט כלל ישראל במשך אלע צוקונפטיגע דורות.
דערצו האט דער עמוד הענן געביגלט און אכט פונקט ווי דער מושג פון 'יציאת מצרים' צייגט אז אויך
געגעבן אויף זייערע קליידער ,און די ניסים וויאזוי
דער אויבערשטער האט זיי צוגעשטעלט זייערע אלע
שפעטער ביי די קומענדיגע דורות ,וועט זיך יעדער
דורות :א הימלישע
הנהגה בדרך נס
איד האבן זיין אייגענע 'יציאת מצרים' ,ווי זיין נשמה
געברויכן ,גארנישט אנדערש ווי א טאטע טראגט זיין ווערט נתגלה און ער איז זוכה זיך צו הייבן העכער די
זון אויף זיינע פלייצעס ,אזויווי דער פסוק זאגט" :אשר באגרעניצונגען וואס זיין גוף און די גשמיות שטעלט
נשאך ה' אלקיך כאשר ישא איש את בנו" (דברים א ,לא), פאר אים – אזוי אויך האט יעדער איד די מדריגה וואס מיט דעם וואס די תורה שטעלט אוועק אז די מצוה פון
און "ה' אלקיך עמך לא חסרת דבר" (דברים ב ,ז). פאלגט דערנאך :די הנהגה פון די 'ענני הכבוד' ,ווי דער סוכות איז א זכר פאר די 'ענני הכבוד' ,לערנט דאס אונז
אבער ,אין צוגאב צו דעם וואס דער אויבערשטער אויבערשטער באגייט זיך מיט יעדן איד ,אין יעדן דור. אויס אז די ענני הכבוד ענטהאלטן אין זיך א געוויסע
האט זיי צוגעשטעלט זייערע אלע גשמיות'דיגע צרכים, נעמליך ,אז ווי נאר ער איז זוכה צו מגלה זיין זיין נשמה לימוד ,א געוויסע הוראה פאר אלע קומענדיגע דורות
'כאשר ישא איש את בנו' ,איז אויך געווען א טיפע, און ארויסגיין פון זיין אייגענע 'מצרים' ,וועט אים דער – אריינגערעכנט אונז -וואס די תורה וויל אז מיר זאלן
פנימיות'דיגע קשר און גילוי אלקות .דערביי האט גאנץ אויבערשטער פירן מיט ענני הכבוד. אייביג געדענקען .שטעלט זיך די שאלה :וואס איז אט
כלל ישראל זוכה געווען עס צו שפירן אויף א דרגה וואס איז די ספעציעלע 'הנהגה' פון ווערן געפירט דער 'לימוד' וואס ליגט באהאלטן אין די ענני הכבוד?
פון "עין בעין נראה אתה ה'" .אין יעדע גשמיות'דיגע דורך 'ענני הכבוד'? דער פסוק שילדערט דעם
זאך וואס דער אויבערשטער האט זיי געגעבן ,האבן ענין פון די ענני הכבוד אויף דעם לשון" :אשר
זיי געשפירט דעם אור ה' אויף אן אויסטערליש הויכע
עין בעין נראה אתה ה' ועננך עומד עליהם,
דרגה ,מיט א גילוי פון 'עין בעין'.
ובעמוד ענן אתה הולך לפניהם יומם ובעמוד אש
לילה" (במדבר יד ,יד) .דאס מיינט אז געפינענדיג זיך
ס'איז אים ליבערשט צו וואוינען אין א
דירת עראי ווילאנג ס'איז אונטער דעם
'סוכות ממש עשו להם' צווישן די ענני הכבוד האט גאנץ כלל ישראל זוכה
געווען צו א מורא'דיגע התגלות אלוקית ,ווי דער אויבערשטנ'ס שירצל כביכול ,ווי איידער
– א קשר דורך ביטול אייבערשטער אליינס האט זיך באוויזן פאר זיי אויף א
פארנעם פון 'עין בעין נראה אתה ה' .אין אזא מצב פון
לעבן אין סיי וועלכע קביעות
וויאזוי האבן די אידן טאקע זוכה געווען צו אזא הויכע גילוי ,האט זיי דער אויבערשטער געפירט פון ווען זיי
דרגה פון דביקות? דאס איז נאר געווען צוליב זייער זענען ארויס פון מצרים און זענען געווארן דעם עם ה'.
ביטול און אמונה פשוטה ,ווי זיי זענען נאכגעגאנגען אין אנדערע ווערטער ,ס'איז דא די פשוט'ע ענין פון
דעם אויבערשטן אריין אין מדבר אן פרעגן קושיות, צוערשט דארף מען פארשטיין א יסוד וואס ווערט
די ענני הכבוד ,וואס באשטייט פון די אויסנאמליכע
טאקע דערויף דריקט זיך אויס דער נביא ירמיה (ב ,ב): געברענגט אין ספרים הקדושים ,אז דער 'דור המדבר'
הנהגה פון 'ניסים' צו וואס כלל ישראל האט זוכה
"זכרתי לך חסד נעוריך אהבת כלולותיך לכתך אחרי וואס איז ארויס פון מצרים ,איז געווען א יסודות'דיגע
געווען ,דורכאויס וואס דער אויבערשטער האט געפירט
במדבר בארץ לא זרועה". דור ,א 'שורש'דיגע' דור ,אין די הנהגה וויאזוי זיי
אן עמוד הענן פאר זיי כדי זיי אויסצוגלייכן דעם וועג,
זענען געווארן געפירט ,איז פאר אונז א לימוד איבער
אזוי ווערט מבואר אין ספרים הקדושים ,אז דאס איז ווי אויך זיי צו באשיצן פון סיי וועלכע סכנות ס'האט
די 'הנהגה הכללית' וויאזוי דער אויבערשטער גייט זיך
די פנימיות'דיגע פשט אין די מחלוקת וואס ווערט זיי געקענט אנטרעפן אין מדבר ,א שטייגער ווי נחשים
חסיד'יש גערעדט /המשך
און זיך פרייען מיט די נאנטקייט און אהבה וואס דער וואס דער טאטע נעמט ארום זיין ליב קינד .און אט דאס ּדוֹ ֶחה ְויָ ִמין ְמ ָק ֶר ֶבת' ַה ֶּנ ֱא ָמר ְּב ִתינוֹ ק. המשך פון עמוד א
אויבערשטער האט צו אונז. איז די אינערליכע באדייט פון סוכה :דער אויבערשטער ֹאש ַה ּׁ ָשנָ ה ְויוֹ ם ְ"ו ַה ִּנ ְמ ׁ ָשל מ ּו ָבןִּ ,כי ְּבר ׁ
האלזט ארום דעם איד ,מיט א געוואלדיגע נאנטקייט ,מיט ַה ִּכ ּפ ּו ִרים נִ גְ ֶּבה ָה ְרצ ּו ָעה ְו ַה ּׁ ֵש ֶבט ׁ ֶש ֵהם ַה ִּדינִ ים ְוכוֹ חוֹ ָתםְ ,וזֶ ה ּו
פונקט ווי אינעם משל :נאכן ענדיגן דעם פארהער –
א פרייליכקייט און דערהויבנקייט. ַ'ו ִ ּיגְ ַּב ּה ה' ְצ ָבאוֹ ת ַּב ִּמ ׁ ְש ּ ָפט'ַ ,עד ׁ ֶש ָאנ ּו ׁ ָש ִבים ֵאלָ יו יִ ת' ֶּב ֱא ֶמת,
אנטפלעקט זיך די משונה'דיגע ליבשאפט וועלכע איז א
ְו ַא ַחר ָּכ ְך ְמזָ ְר ִקים ַה ּׁ ֵש ֶבט ְו ַה ִּדינִ יםְ ,ו ַה ּׁ ֵשם יִ ְת ָּב ַר ְך ַמ ְכנִ ֵ
יסנ ּו
גאנצן צייט געווען באהאלטן און איז בעצם געליגן אונטער
דעם גאנצן פארהער ,און דערפאר ברעכט דעמאלט אויס פון 'יראה' צו 'אהבה' לְ ַת ַחת ְּכנָ ָפיו ׁ ֶשה ּוא ַה ֻּס ָּכהֶ ׁ ,ש ִּמ ְצ ָוה זוֹ ִהיא ְק ֻד ּׁ ַשת ַה ּׁ ֵשם יִ ְת ָּב ַרךְ
יסת ֻס ַּכת ׁ ָשלוֹ ם ַעל נַ ְפ ׁשוֹ ֵתינ ּו, ָּבר ּוך ה ּוא ְו ַה ׁ ְש ָר ָאתוֹ ְ ,ו ִהיא ּ ְפ ִר ַ
א גרעסערע שמחה ווי געווענליך – אט אזוי אינעם נמשל: די 'יראה' און 'אהבה' פון חודש תשרי זענען נישט קיין
יאנּ ּו ֵצל יָ דוֹ ַּת ַחת ְּכנָ ָפיו נֶ ְח ָסה. ְויַ ְח ִּב ֶ
נאכדעם וואס דער פארהער פון די 'ימים הנוראים' האט אפגעטיילטע זאכן .נישט בלויז אז זיי זענען נישט קיין
זיך געענדיגט מיט גרויס הצלחה ,דער ציל איז געלונגען, סתירה איינער צום אנדערן ,נאר זיי זענען גאר משלים " ּו ְכ ָבר נֶ ֱא ַמר זֶ ה ְּב ִכ ְת ֵבי ָה ֲא ִריזָ "לִ ,ענְ יַ ן ַה ִח ּב ּוק ַה ְּמ ֻר ָּמז ַּב ֻּס ָּכה,
איינער דעם אנדערן .דאס איז איין לאנגע פראצעדור, יפנּ ּו, ְּכמוֹ ָא ָדם ׁ ֶש ְּמ ַח ֵּבק ֶאת ְּבנוֹ ְּב ַא ֲה ָבתוֹ אוֹ תוֹ ּו ִבזְ רוֹ עוֹ ָתיו יַ ִּק ֶ
און מיר האבן זיך טאקע דערנענטערט צו אים – קומט
וועלכע הייבט זיך ָאן מיט 'יראה' און 'פחד' ,כדי אז דער ישית ֹאשוֹ ְ ,ו ַה ְּזרוֹ ַע ה ּוא ׁ ְש ַּתיִ ם ְּכ ִהלְ ָכ ָתןּ ,ו ׁ ְשלִ ׁ ִ ְוסוֹ ֵכ ְך ָעלָ יו ְּבר ׁ
ארויס א טאפעדיגע ליבשאפט פונעם אויבערשטן צו אונז,
מענטש זאל וויסן וואו ער שטייט אויף דער וועלט און זיך ישי ַה ּ ֶט ַפח ַה ָ ּידַ ,ע ֵ ּין ֲא ִפלּ ּו ֶט ַפחִּ ,כי ֵהם ׁ ְשנֵ י ּ ְפ ָר ִקים ֲא ֻר ִּכיםְ ,ו ַה ּׁ ְשלִ ׁ ִ
און דערפון ברעכט אויס די אומגעהויערע שמחה וואס
נישט נארן א גאנץ לעבן .ער זאל ווערן אן ערליכער איד יצה לְ ִענְ יַ ן ַה ִח ּב ּוק ְו ִה ְת ָק ְרב ּו ֵתנ ּו ׁ ָשם ַּב ְּכ ָת ִביםְ ,ו ַה ּכֹל ָמ ׁ ָשל ּו ְמלִ ָ
שפירט זיך אין די דאזיגע טעג .אין די איצטיגע טעג גייט לְ ַה ּׁ ֵשם יִ ְת ָּב ַר ְך ְּבשִׂ ְמ ָחה ְו ַט ֲה ַרת ַה ֶּנ ֶפ ׁש".
וועלכער איז עכט נאנט צום אויבערשטן .אבער באלד
עס אהין און צוריק ,דער אויבערשטער פריידט זיך מיט
דערנאך קומען מיר ָאן צום צווייטן פאזע – די צייט פון דער אר"י הק' איז מסביר :די צוויי געהעריגע ווענט פון
אונז ,און מיר פרייען זיך מיט אים און מיט דעם פאקט אז
זיך ארומנעמען און פון זיך פרייען מיטן אויבערשטן ,דער די סוכה – דאס זענען ווי די צוויי לענגערע חלקים פון
ער פריידט זיך מיט אונז. יום טוב פון זיין דבוק צום אויבערשטן .אין די דאזיגע דער האנט ,און דער דריטער ווענטל פון א טפח – דאס איז
ושמחת בחגך! טעג איז אונזער גאנצע עבודה פשוט זיך מחיה צו זיין דער האנט פלאך ,וואס אט דאס איז די צורה פון א 'חיבוק'
נתנדב לטובת נשמת
הרה"ק ר' נחמן ב"ר שמחה זי"ע מברסלב
ההפצה בעי"ת וויליאמסבורג · פטרון הגליון לחג הסוכות · הפצת הגליון
נדבת ידידנו הנכבד
הרה"ק ר' מרדכי ב"ר ישכר בער זי"ע מנאדבורנא
לרגל ההילולא קדישא הרה"ח ר' רפאל מעהרינג שליט"א
נדבת ידידנו הנכבד המסור בלו"נ ברוח נדיבה
הרה"ח ר' ישראל מענדל שווארטץ שליט"א בק"ק וויען
לזכות הרב ישראל בן אסתר הדסה הי"ו
לזיווג הגון בקרוב ובניקל
לרגל הולדת נכדתו הראשונה למז"ט
בזכות מרן הבעש"ט הק' זי"ע ירווה ממנה ומכל יוצ"ח רוב נחת
לרגל חג הסוכות -זמן שמחתינו
בזכות הבעש"ט הק' זי"ע יזכה לשפע ברכה והצלחה בכל מעשיו
נתנדב ע"י
ב
דאס חסיד'ישע לעבן
די שיינקייט פון תמימות הנהגה פון "ענני הכבוד" ,ער באקומט
א ספעציעלע שמירה עליונה וואס דער
אויבערשטער כביכול שטעלט צו פאר
געברענגט אין גמרא (סוכה יא ):אויף דעם
פסוק "כי בסוכות הושבתי" ,ווי רבי
עקיבא האלט אז ס'איז דארט געווען
מיט אביסל פרוכט ,וואס ער האט געהאט די תלמידים זענען געזעצן אין דער סוכה אזעלכע וואס קומען זוכן שוץ ביי אים "סוכות ממש עשו להם" ,דאקעגן רבי
צוגעגרייט דייקא פאר אזא צייט פון נויט. פון זייער הייליגער רבי ,מרן הבעל שם און פארלאזן זיך אויף אים ,פונקט ווי אליעזר האלט אז ס'איז געווען ענני
ער האט שוין געהאלטן ביים ארויסנעמען טוב זי"ע .די סוכה האט אויסגעזען גאנץ א טאטע טראגט זיין קינד און באזארגט הכבוד .די ספרים זענען מסביר אז
אפאר פרוכט כדי זיך צו דערכאפן דאס ענליך צו אונזערע סוכות ,מיט האלצערנע אים אלעס וואס ער דארף .דאס אלעס באמת האבן די אידן געהאט ביידע
הארץ ,אבער אויפאמאל האט ער זיך ווענט וואס דער מעזשיבוזשער סטאלער ווערט געטון מתוך א קשר גלוי ,אין א עניינים .וויבאלד ווען די אידן האבן זיך
דערמאנט אז היינט איז סוכות ,און האט אויסגעשניטן ,און סכך וואס איז בחינה פון "עין בעין נראה אתה ה'", ארויסגעלאזט צום גרויסן ,מסוכנ'דיגן
ער האט נישט קיין כשר'ע סוכה דא געווארן געשלעפט פון די ברעגעס פונעם ווען דער אויבערשטער איז זיך מגלה מדבר ,האבן זיי טאקע געוואוינט אין
אונטערוועגנס. דניעפער טייך וואס איז דורכגעלאפן צו אים אין תורה און אין עבודה ,מיט עכטע ,צייטווייליגע סוכות געמאכט
דער אמת איז ,אז ווען חייקל וואלט דעם שטאט .פונדעסטוועגן ,אינעווייניג געוואלדיגע גילויים ,דורכאויס גיין פון האלץ ,וואס געוויס איז דאס א זאך
געלערנט די הלכות ,וואלט ער געוויסט צווישן אירע ווענט ,האט זיך ערוועקט גאנצע וועג ארויף. וואס האט נישט געהאט קיין לאגישע
אז ער קען רואיגערהייט עסן אינדרויסן הימלישע געפילן אין די הייליגע הערצער. דאס אלעס קומט דייקא נאך ראש השנה פשט; וואוינען אין אזא געפארפולע
פון סוכה לכל הדיעות; ערשטנס ווייל אלע פלאם-פייערדיגע דיבורים וואס מדבר ,אונטער אזעלכע שוואכע
און יום כיפור ,ווייל דווקא נאך וואס
די פאר פרוכט גייען אריין אין גדר פון ווערן געברענגט אין ספרים הקדושים סוכות?! אבער פונדעסטוועגן זענען די
א איד דערהערט ווי שטארק ער האט
'אכילת עראי' ,וואס איז פטור פון סוכה איבער קדושת הסוכה ,זענען בלויז א אידן נאכגעגאנגען דעם אויבערשטן
נישט קיין שום אייגענע מציאות אן דעם
מעיקר הדין; און סיי ,אלס די הלכה טעימה פון די מורא'דיגע אור וואס האט מיט א געוואלדיגע ביטול און אמונה
אויבערשטן ,און אז זיין גאנצע לעבן
פון 'הולכי דרכים' וואס זענען פטור מן דארט געשיינט. פשוטה – און טאקע דורכדעם ,דורך די
איז יעדע סעקונדע אנגעוואנדן אינעם
הסוכה .אבער חייקל איז דאך אן עם אמונה פשוטה וואס זיי האבן געהאט,
די אויגן פון די תלמידים זענען געווען אויבערשטנ'ס הענט ,דאן ווערט נתעורר
איז נתעורר געווארן מלמעלה אז דער
הארץ וואס האט קיינמאל גארנישט געוואנדן צו זייער הייליגער רבי, א געוואלדיגע רצון ביים איד אליינס
אויבערשטער זאל זיי ארומנעמען מיט
געלערנט ,שוין אפגערעדט הלכות סוכה. דער אור שבעת הימים ,וואס האט זיי אוועקצושטיין פון סיי וועלכע 'קביעות'
הימלישע ענני הכבוד.
ער ווייסט נאר איין זאך :יעצט איז סוכות, אויפגעלויכטן מיטן גאנצן שטראל. אויף דער וועלט .ס'איז אים ליבערשט
און ער וויל בשום אופן נישט עסן 'חוץ צו וואוינען אין א דירת עראי ווילאנג הייסט אז די מחלוקת איז נאר
זייערע אלע גלידער ,זייערע אלע חושים
לסוכה' .ער האט אבער געזען אז ער האט ס'איז אונטער דעם אויבערשטנ'ס וואס ס'דארף ווערן די מערסטע
זענען איינגעשפאנט צו יעדע תנועה,
נאך א שיינע פאר שעה צו פארן ווילאנג שירצל כביכול ,ווי איידער לעבן אין ארויסגעברענגט :דער מאן דאמר
יעדעס ווארט ,און זיי האבן זיך יעדע
ער וועט אנקומען צו א סוכה און דארט סיי וועלכע קביעות ער זאל נאר האבן. 'סוכות ממש' ,האלט אז מיר דארפן
סעקונדע אנגעשעפט מיט א אהבה ויראה
איבערבייסן .דערווייל האט ער געשפירט דערביי גייט דער איד אריין אין די מאכן א זכר וואספארא גרויסע מדריגות
עילאה.
אז ער קען עס מער נישט אויסהאלטן. סוכה ,כדי דאס אריינצונעמען אין זיך. פון ביטול די אידן האבן ארויסגעוויזן
פלוצלונג האט זיך באוויזן א שמייכל ביים זיך אויפהאלטן אין די סוכות.
וואס טוט מען דא?
אויפן צדיק'ס הייליגע פנים .ס'איז
פארוואס שרייט
דאקעגן דער מאן דאמר פון 'ענני
מיטאמאל איז אים איינגעפאלן א נישט געווען קיין געווענליכע שמייכל, הכבוד' ,האלט אז מיר דארפן מאכן א
געדאנק :ער האט אפגעשטעלט זיין
וואגן אין א זייט פון גאס ,אויסגעטון זיין
קאסקעטל פון קאפ ,און ארויסגעריסן
אדער אפילו זיך אונטערגעלאכט ,נאר
א געהעריגע געלעכטער ,אין א בחינה מען 'הושענא'? זכר פון די אתערותא דלעילא וואס איז
צוריק נתעורר געווארן צו די אידן מיט
די ענני הכבוד( .און מיר פסק'ענען להלכה ווי
וואס ס'שטייט אויף לעתיד לבוא" :אז
דעם אויבערשטן טייל פונעם קאסקעט ימלא שחוק פינו" .די תלמידים ארום אט דאס איז די אור וואס אידן שפירן דער מאן דאמר פון 'ענני הכבוד' ,ווייל דער עיקר
העכער זיין קאפ .דערנאך האט ער אום סוכות ,די אפענע קשר אז דער זכר גייט ארויף אויף די 'אתערותא דלעילא' וואס
דעם טיש האבן פארכאפט זייער אטעם,
ארויסגעריסן עטליכע שטעקעלעך שטרוי אויבערשטער טראגט אים כביכול אויף איז צוריק נתעורר געווארן אויף אונז ,ווען דעם
קוקנדיג אויפן הייליגן שמייכל מיט גרויס
פונעם דאך פון וואגן ,ער האט אנגעפילט זיינע פלייצעס ,פונקט ווי א טאטע אויבערשטנ'ס גרויסע רחמים וחסדים האבן אונז
וואונדער .נאך אפאר מינוט איז דאס
דעם לאך אין זיין היטל מיט די שטרוי, טראגט זיין אייגן קינד .דערויף ווערט ארומגענומען פון אלע זייטן).
הייליג געזיכט געווארן די זעלבע ווי
און אט; דא האט ער א 'סוכה' .ווי געזאגט, געברענגט אין 'שפת אמת' ,אז דאס איז
פריער ,אבער ביי די תלמידים האט דאס קומט אויס אז די לימוד וואס דער
חייקל האט קיינמאל נישט געלערנט די סיבה פארוואס מיר זאגן הושענות
אנגעצינדן א תשוקה :וואס איז פשט פון אויבערשטער וויל מיר זאלן יעדעס
הלכות סוכה ,אבער אין זיינע אויגן איז אום סוכות ,ווייל דורכאויס יום טוב יאר ארויסנעמען פון סוכות איז ,אז מיר
דעם שמייכל?
דאס געווען א כשר'ע ,און אפשר אפילו סוכות שפירט א איד דעם פאטערליכן זאלן וויסן אז די דרך נס'דיגע הנהגה פון
א מהודר'דיגע סוכה לויט אלע פירושים. דער בעל שם טוב הקדוש האט גלייך קשר וואס ער האט מיט זיין טאטן אין די 'ענני הכבוד' גייט ווייטער אן אין אלע
ער האט זיך גלייך אוועקגעזעצט און זיך מרגיש געווען זייער תשוקה ,און ער הימל ,וואס אויף דעם ארויף קען ער דורות ,ביי יעדער איד וואס גייט ארויס
דערקוויקט דאס הארץ מיט די פירות האט אנגעהויבן דערציילן וואס ער האט אים שטענדיג בעטן אלעס וואס ער פון זיין אייגענע מצרים און געבט זיך
וואס ער האט מיטגעברענגט ,אן בכלל נארוואס געזען מיט זיינע הייליגע אויגן, דארף. איבער פאר עבודת ה'.
וויסן וואספארא אומבאשרייבליכן נחת וואס האבן געקענט דורכקוקן אלע דעריבער ,זאגט דער איד דעמאלטס
וועלטן ,אויבן ביז אונטן צוגלייך: ווייל כאטש דער איד האט זיך
רוח ער האט אצינד געשאפן פאר קודשא 'הושענא' – פשוט מתוך א נאטורליכע ארויסגעלאזט מיט א שטארקע מסירות
בריך הוא און די גאנצע פמליא של מעלה. 'אינסטינקט' ,ווי גלייך א קינד בעט נפש אריין אין מדבר ,וואס מיינט אן
עפעס פון זיין מאמע .און די הכרה ארט וואו בדרך הטבע זעט ער נאכנישט
"חייקל איז א פשוט'ער בעל עגלה. טוט אונז באלייכן ,אז מיר זאלן קענען קיין שום וועג וויאזוי ער וועט האבן א
חייקל'ס תמימות און פשטות ,פונקט היינט צופרי ,חול המועד ,ווען ער איז לעבן א גאנץ יאר מיט אט די ביטול און קיום ,סיי ברוחניות און סיי בגשמיות.
ווי א קליין קינד וואס פרובירט ארויסגעפארן אויף א רייזע ,האט ער אמונה. פונדעסטוועגן ,טאקע דעמאלטס נעמט
נאכצומאכן נאך זיין טאטנ'ס תנועות געהאט געמאכט א חשבון אז ער וועט זיך ה' יזכנו ,מיר זאלן זוכה זיין אזוי צו אים דער אויבערשטער בצל כנפיו און
מיט א קינדערישע חן ,אן בכלל וויסן שוין קענע אהיימקערן אסאך שנעלער לעבן. באגייט זיך מיט אים מיט די נסים'דיגע
וואס ער טוט – האט צוגעברענגט אזא ווי געווענליך ,און ער האט דעריבער
אויסטערלישע שמחה און קורת רוח
למעלה ,אזש ס'איז געווען דערפון א
ניטאמאל עפעס אריינגענומען אין מויל
פארן ארויסגיין. פונקען /קורצע יסודות פון תלמידי הבעש"ט זי"ע
'געלעכטער'! אלע עולמות האבן זיך
געפריידט דערמיט ,און אייגנטליך האט
למעשה האט זיך די רייזע פארצויגן היבש
לענגער ווי ער האט זיך געראכטן ,אזוי אז 'שבעת ימים עושה אדם סוכתו קבע' אז אונז זאלן
דאס ממתיק געווען אן א שיעור שווערע יעצט ,אינמיטן וועג ,האט ער אנגעהויבן מאכן די אמונה (סוכה -צילא דמהימנותא) זאל זיין
גזירות וואס האבן געשוועבט אויף גאנץ שפירן אן אויסטערלישע הונגער .ס'האט
הרה"ק מרוזי'ן זי"ע
קבוע ביי אונז
כלל ישראל. אים נישט געלאזט קיין מנוחה .ער האט
"צוליב דעם האב איך געלאכט". געהאט א קליינעם שאנק אין זיין וואגן
ג
מושגים פון יום טוב ,אראפגעברענגט אין פשוט'ע ווערטער בקצרה ובפשטות
⋅ מצות סוכה ⋅ ⋅ די מהות פון סוכות ⋅
ארומגענומען פון אלע זייטן מ'הייבט אן באלעבן
די ערשטע מצוה וואס איז געווידמעט צו באלעבן דעם קשר – איז די מצוה פון 'סוכה'.
דער הייליגער בעל ה'תניא' שרייבט אויף די הלכה ,אז די צורת הסוכה טאר נישט זיין
דעם קשר
ווייניגער ווי "שניים כהלכתן ושלישית אפילו טפח" ,אז דאס איז די צורה פון א 'חיבוק', די פשוט'ע משל וואס ווערט אנגעגעבן אויף די כללות'דיגע
וויבאלד די גאנצע ענין פון 'סוכה' איז א חיבוק ,ווי דער אויבערשטער טוט אונז כביכול ענין פון יום טוב סוכות ,איז ווי א מענטש וואס זוכט א
ארומהאלזן ,אזויווי דער לשון הפסוק "וימינו תחבקני". חבר ,ער אינוועסטירט אסאך כוחותצוזאמצוברענגען דעם
קשר ,ער שיקט 'שדכנים' אויף דא און דארט ,ביז צום ענדע
דער אויבערשטער רופט אונז אריינצוקומען אין זיין הייליגע סוכה ,וואס איז כל-כולה
ווערט געשאפן א קשר .וואס טוט ער דעמאלטס? ער הייבט
שמות הקדושים ,אזויווי ס'ווערט געברענגט אין כתבי אריז"ל און ספרים הקדושים
אן לעבן דערמיט ,ער שפאצירט מיט זיין חבר ,עסט און
מצּווֶ ה זיך
איבער די אן א שיעור שמות וואס ס'איז דא אין א סוכה ,און מיר זענען ִ
טרינקט מיט אים ,ער פארט צוזאמען מיט אים אויף מקומות
אריינצוזעצן צווישן די שמות הקדושים ,עסן און טרינקען און שלאפן און שפאצירן ,און
הקדושים פאר דריי טעג ,ער האט כסדר הנאה צו רעדן
טון אונזערע אלע גשמיות'דיגע געברויכן צווישן אירע ווענט.
און ארויסצוברענגען ווי גוט און שיין זיין וואונדערליכער
וואס ברענגט דאס ארויס? אז די 'חיבוק העליון' נעמט ארום אונזער גאנצע מציאות ,אן חבר איז ,און אזוי ווייטער .ער טוט פשוט און ווירקליך
ארויסלאזן אפילו די קלענסטע ווינקל .געווענליך שפירט א מענטש ,אז דער אויבערשטער 'באלעבן' דעם קשר ,אויף וואס ער האט אזוי שטארק
געפונט זיך מער מיט אים בשעת ער לערנט אדער דאוונט ,ווי ווען ער עסט ,שפאצירט אויסגעקוקט.
אדער שלאפט.
און דאס איז דער
אבער א איד ווייסט דעם אמת ,אז ס'איז נישטא קיין שום פרט ,אפילו אין אלע דורכאויס גאנץ אלול ,ראש ענין פון 'סוכות'.
גשמיות'דיגע פרטים פון זיין לעבן ,וואס דער אויבערשטער געפונט זיך נישט דארט; השנה און יום הכיפורים דורכאויס גאנץ
זיין עסן איז א געטליכע זאך ,וואו ער דארף מעלה זיין ניצוצות הקדושים דורכ'ן מאכן זענען מיר געווען פארנומען אלול ,ראש השנה
א ברכה בכוונה; זיין שלאפן איז א געהויבענע 'ענין אלוקי' פון 'בידך אפקיד רוחי' ,ווען אויפצובויען דעם קשר ,מיר און יום הכיפורים
ער געבט איבער זיין נשמה פארן אויבערשטן וואס וואשט עס אויס ,און אזוי ווייטער ביי האבן געבעטן "מלוך על כל מיר זענען
אלע אנדערע פרטים גשמיים ,ואס ס'איז נישטא קיין סעקונדע וואס דער אויבערשטער העולם בכבודך" ,מיר האבן געווען פארנומען
איז נישט מיט אים. זיך איבערגעבעטן און זיך אויפצובויען
און אט די אמונה שעפן מיר זיך אן דורך דעם 'חיבוק' פון זיצן אין סוכה פאר זיבן טעג ,ווען פרובירט באוויליגן ,ביז דעם קשר ,מיר
דער אויבערשטער האלזט ארום דעם איד פון אלע זייטן ,פון קאפ ביז פיס ,וואס אט די דער אויבערשטער האט זיך געבעטן האבן
חיבוק לאזט איבער א רושם דקדושה אויף די נשמה פארן גאנצן יאר. באוויליגט אונז צו באלעבן "מלוך על כל
אויף נאך א יאר פון קשר, העולם בכבודך",
אזוי אז וואס ס'איז אונז יעצט מיר האבן זיך
פארבליבן צו טון איז פשוט איבערגעבעטן
אנצוהייבן 'לעבן' דערמיט און זיך פרובירט
באוויליגן און זיך
⋅ ושמחת בחגך ⋅ מתוודה געווען,
ביז דער אויבערשטער האט זיך באוויליגט אונז צו באלעבן
שמחה ברענגט ארויס דעם מענטש
אויף נאך א יאר פון קשר ,אזוי אז וואס ס'איז אונז יעצט
פארבליבן צו טון איז פשוט אנצוהייבן 'לעבן' דערמיט.
דאס איז די פנימיות פון אלע מצוות פון חג הסוכות ,די ארבעת
די מצוה פון 'שמחה' – אויף וואס ס'ווערט געלייגט א ספעציעלע דגוש דווקא אום סוכות המינים ,די סוכה ,מצות שמחה און הלל; דער אויבערשטער
– ברענגט ארויס אז דער עיקר ענין פון סוכות איז געוויס ,צו למעשה'דיג באלעבן דעם איז דאך נישט קיין גוף און 'לית מחשבה תפיסא ביה',
קשר וואס מיר האבן אויפגעבויעט במשך ראש השנה און יום כיפור. אויב אזוי ,וויאזוי קענען מיר זיך פרייען מיט אים? וויאזוי
ווייל דאס איז אייגנטליך די גאנצע מושג פון 'שמחה'' :גילוי הנפש' .ווען א מענטש איז קענען מיר ארומשפאצירן און עסן און טרינקען מיט אים?
בשמחה ,טוט זיך זיין 'נפש' צעעפענען און ס'טוט זיך אויסדריקן ,דאקעגן ווען א מענטש אויף דעם האט ער אונז געגעבן די מצוות ,וואס זענען אן
איז טרויעריג ,ווערט זיין נפש איינגעשרומפן און פארקוועטשט .דאס איז די עומק וואס 'אור אלקי פון איברין דמלכא' ,ווי כביכול ער איז מלביש
דער הייליגער רבי חיים וויטאל שרייבט אויף זיין רבי'ן ,דער אר"י הק' ,אז אלע השגות צו מציאותו ית' צו אונז ,דא אין דעם עולם הגשמי ,און אזוי
וואס ער האט זוכה געווען איז נאר געווען מכח 'שמחה של מצוה' .ס'איז נישט אז שמחה ארום זאגן מיר הלל און מיר טאנצן מיט די ד' מינים;
של מצוה איז עפעס אן ענין סגולי ,וואס קען ברענגען השגות .נאר די מהות פון 'שמחה' אזוי ארום גייען מיר ארויס און באזעצן זיך אין די סוכה
איז גילוי ,און ווען א מענטש פריידט זיך מיט א מצוה – איז ער מגלה דעם אור המצוה אין זיין 'בצילו יתברך' ,בשעת די גאנצע ענין הפנימי דערין איז צו
נשמה ,און וואס מער זיין שמחה – אלץ גרעסער איז זיך די אור מתגלה. באלעבן דעם קשר.
די זעלבע איז ווען א איד פריידט זיך יום טוב סוכות מיט די קשר ,וואס ער האט ס'איז דא א באקאנטע משל פון הייליגן 'חפץ חיים' ,אויף
אויסגע'פועל'ט במשך ראש השנה און יום כיפור ,טוט ער מגלה זיין בפועל די עומק א מענטש וואס האט מתפלל געווען ביי 'אהבה רבה' אבער
הקשר און ווי שטארק דער אויבערשטער האט מקבל געווען זיינע תפילות; יעצט איז ער למעשה זעצט ער זיך נישט נאכדעם לערנען – וואס דאס
נישט משתוקק צו 'מלוך על כל העולם כולו בכבודך' ,נאר ער פריידט זיך און טאנצט איז פונקט ווי א מענטש וואס בעט זיך ביי א גביר זאל אים
'המלוכה והממשלה לחי עולמים'' ,אני מאמין באמונה שלימה שהבורא יתברך שמו הוא געבן א נדבה ,און ענדע ווען דער גביר וויל אים געבן קומט
בורא ומנהיג לכל הברואים'' ,אמת אתה הוא ראשון ואתה הוא אחרון'. ער עס נישט אפנעמען ...די זעלבע איז א מענטש וואס
דערפאר גרייט מען צו א סעודה מיט פלייש און וויין ,אויף אט די אמונה צו וואס מ'האט האט אריינגעלייגט זיינע אלע כוחות אין די פילע עבודות
זוכה געווען .ס'דרייען זיך ארום ביליאנען גויים וואס זענען אינגאנצן אפגעריסן פונעם פון תשרי ,און ענדליך ווען ס'קומט דעם יום טוב סוכות –
אמת ,און דער אויבערשטער האט זיי ניטאמאל געשאנקען א בליק – נאר אין אונז" ,בנו טוט ער נישט אין די שמחה .ער אינוועסטירט אויפצובויען
בחר ה'" ,און פאר אונזער'ס וועגן און פאר אונזער קשר טוט ער יעצט מחיה זיין די גאנצע א קשר ,אבער למעשה ווען ס'קומט צו ווירקליך באלעבן
בריאה אויף נאך א יאר. דעם קשר – איז ער נישטא צו געפינען...
ד
א קלארקייט אין לעבן
פנימיות ארבעה מינים
אין קורצ'ן וואס איז די נקודה מצוות ד' מינים? און וואס איז די עבודה דערפון?
⋅ ארבעת המינים ⋅
מינים ,ווייל די מהות פון דעם קשר ,איז צו משיג
שאלה: אריינברענגען
'דעת' אינעם לעבן
זיין אחדות ה' אין אונזער שכל און לעבן מיט דעם.
ב
ס'איז דא אזויפיל ענינים וואס מ'זאגט
אויף די ארבעה מינים; זיי זענען מכוון
ס'ווערט מבואר אין אר"י הק' ,אז דער עיקר
וואס איז דער ענין פון אנקעגן דעם שם הוי"ה ,זיי זענען מכוון צו
די איברים ,הולכה און הבאה ,די נענועים
זאך וואס ברענגט אריין דעם 'אור הדעת' –
נענועים? אא"וו ,האב איך פארלוירן שייכות מיט
די פשוט'ע נקודה פון מצות ד' מינים און
וואס מיר האבן באקומען במשך ראש השנה
און יום כיפור – אריין אין דעם מענטש ,איז
די ד' מינים.
די ענין פון די נענועים און הולכה והבאה ,איז די עבודה דערפון? אפשר קען מען מיט
אראפצוברענגען אור ה' וואס איז העכער אונזער געציילטע שורות אויסקלארן די פנימיות די פשוט'ע ווערטער דערצו איז ,אז ווען
השגה ,אריין אין אונזער השגה. דערפון ,ווי אויך וואספארא שייכות ס'האט מיר וואלטן געענדיגט יום הקדוש און
מיט חג הסוכות? זיך גלייך צוריקגעקערט צום געווענליכן
ווייל מיר מאכן 'הולכה' אויף אלע פיר זייטן פון
לעבנ'ס שטייגער ,וואלטן מיר עס פשוט
תשובה:
די וועלט ,היות דער אויבערשטער איז 'מקומו של
נישט געקענט אויסהאלטן; נאר פריער אין
עולם' און דער אמת'ער שורש פון אלע נבראים צו
יום הכיפורים האבן מיר זיך דערהויבן ווי
וועמען יעדער ווערט בטל .וועגן דעם מאכן מיר
די עבודה פון ד' מינים ,איז צו נעמען אונזער קשר מלאכים ,מיר האבן דערהערט אז אונזער
'הולכה' מיט די מינים – וואס ווי געזאגט ,זענען
מיטן אויבערשטן וואס מיר האבן זוכה געווען צו גאנצע מהות איז אייגנטליך א מהות פון
מגלה אחדות ה' – אויף יעדן ריכטונג ,אויסצורופן
באקומען פון די סוכה אויף א מקיף'דיגע אופן, 'עולם הבא' און איז העכער פון יעדער ענין
אז באמת איז 'אין עוד מלבדו' און 'כולא קמיה כלא
און עס אריינברענגען אין זיך אריין ,זיך באהעפטן גשמי – און גלייך צומארגנס טרעפן מיר
חשיב' .דערנאך מאכן מיר 'הבאה' און ברענגען
דערצו .ווייל אין סוכה שטייט עס העכער אונזער זיך ווייטער ביים באנק ,און ביי יענע אלע
צוריק די מינים צו זיך ,מיטן ציל צו ממשיך זיין
השגה ,און מיר זענען מחובר דערצו נאך דורך שוועריגקייטן און יצר הרע'לעך וואס מיר
דעם אור אין אונז ,אין אונזער לעבן ,אין הארץ ,צום
אונזער 'אמונה' דערין .ס'איז טאקע זייער א האבן אזוי גוט געקענט פאר יום הקדוש ,ווי
פינטל פון הארץ.
דויערהאפטיגע און טיפע קשר וואס איז העכער גלייך ס'איז גארנישט געווען אינדערמיט...
צו זאגן :כאטש פון זיין זייט איז אלעס 'כלא חשיב',
דעם מענטשליכן שכל ,אבער דער תכלית איז אז דעריבער נעמען מיר די ד' מינים ,וואס האבן
פונדעסטוועגן וויל דער אויבערשטער אז דווקא
דער קשר צום אויבערשטן זאל ווערן א טייל פון אין זיך דעם 'כח הדעת' וואס מיר האבן
אונזער לעבן זאל אויסשרייען אור ה' ,דורך די
אונז ,א טייל פון אונזערע השגות און א טייל פון באקומען יום כיפור ,און מיר רעכטן אפ
פנימיות'דיגע נקודה פון א אידישע הארץ וואס
אונזער לעבן. נענועים דערמיט; א איד דערווייטערט דעם
איז 'חבוקה ודבוקה' אינעם אויבערשטן ('הולכה'
לולב און דערנאך ברענגט ער עס צוריק
א
איז 'יחודא עילאה' און 'סובב כל עלמין' – וויאזוי מצד דעם
צו זיך – מיטן עס דערווייטערן ברענגט
אויבערשטן אז אלץ ווי גארנישט און אינגאנצן בטל ,און
ער ארויס דעם 'דעת עליון' וואס ער האט,
'הבאה' איז 'יחודא תתאה' און 'ממלא כל עלמין' – אז דעם אור
ה' ברענגט זיך ארויס דווקא דורך מעשי תחתונים און נשמות מגלה דעם אור ה' - וואס איז מורא'דיג ווייט און אפגערוקט,
ישראל) .דאס איז אויך דעם ענין פון 'הודו לה'' – די
הכרה אין השי"ת ,און דעם ענין פון 'אנא ה'' – עס
אין אונזער לעבן און איז אזויפיל מער דערהויבן ווי זיין
גאנצע נידריגע גשמיות'דיגע מהות ,אזויווי
די ד' מינים זענען מגלה דעם אור ה' ,אזויווי ס'איז אונז נתגלה געווארן אין יום כיפור.
ממשיך זיין אין אונז.
ס'ווערט געברענגט פארשידענע טעמים אין ספרים אבער גלייך דערנאך ברענגט ער עס צוריק
ג הק' :א .זיי זענען אנטקעגן די פיר אותיות פונעם שם
צו זיין הארץ און זאגט ,כ'וויל לעבן מיטן
'דעת עליון' דווקא דא למטה ,אזוי אז
אנכאפן דעם כביכול
הוי"ה .ב .די קדמונים שמועסן אויס אז יעדן גראז
ס'זאל מיר אריינדרינגען טיף אין הארץ און
האט זיך זיין שר אין הימל וואס איז ממונה אויף
בכבודו ובעצמו
איבערנעמען מיין גאנצע לעבן.
אים ,אבער די ד' מינים ווערן אויפגעּפאסט בלויז
דורכ'ן אויבערשטן אליינס .ג .דער תניא איז מבאר אזוי ארום שאקלט ער אויף אלע זעקס
אין סידור ,אז פון די ד' מינים אליינס דערקענט זיך ריכטונגען ,וואס יעדער זייט איז מרמז
און דערפאר זענען די ד' מינים מרמז אויפן קומת
דעם ענין פון אחדות ,ווייל אין לולב איז באהאפטן אן אנדערע מידה און אנדערע חלק אין א
האדם .די אתרוג איז מרמז אויפן הארץ ,די לולב
צוויי בלעטער אויף איינס ,און אויפן הדס וואקסט מענטש'ס חלקי הנפש ,ארויסברענגענדיג
אויפן שדרה ,די הדסים אויף די אויגן און די ערבות
דריי בלעטער פון איין רינג ,און אן אתרוג איז ָ'ּדר זיין תשוקה אז דער אויבערשטער זאל זיין
אויפן מויל .אט די גלידער פארקערפערן דעם גאנצן
ְב ִּאילָ נֹו ִמ ָּׁשנָ ה לְ ָׁשנָ ה' ,דאס הייסט אז ס'לעבט אויפן מיט אים טאקע אין זיין לעבן ,אין יעדן מצב
מענטשליכן געבוי ,ווייל די שדרה ציעט זיך פונעם
בוים אין אלע פיר סעזאנען פון יאר ,און טוט דערביי און ווינקל פון לעבן; אין מצבים פון 'חסד',
מח ביז אונטן ,די ליפן און אויגן נעמען אריין און
פאראייניגן אלע תקופות השנה ,און ערבה הייסט פונקט ווי אין מצבים פון 'גבורה' ,און אזוי
לאזן ארויס ,און די הארץ שיקט חיות פארן גאנצן
'אחוונא' אויפן לשון פון 'אחדות' .ד .מיר שאקלען ווייטער אין יעדן מצב.
קערפער .און ווי געזאגט ,די ארבעה מינים ברענגען
אונז צו ,אז אונזער גאנצע מציאות זאל זיין דבוק ז' חלקים (לולב ,אתרוג ,דריי הדסים און צוויי ערבות) ,וואס דאס איז וואס ס'געשעט מיט יעדער איד,
צום אויבערשטן .ווייל מיט סוכה ,נעמט אונז דער איז אנטקעגן די שבע ספירות .אזוי שטייט ווייטער ווען ער מאכט נענועים מיט זיין ד' מינים,
אויבערשטער אריין אין זיין אור און איז אונז מחבק, נאך רמזים. וואס אין אמת'ן אריין ,נאר פון דארט
אבער מיט די ד' מינים ,טוען מיר אליינס כביכול קומט ארויס פון דעם ,אז די ארבעה מינים טוען האט א איד די כוחות במשך'ן יאר זיך
אנכאפן דעם אויבערשטן בכבודו ובעצמו ,דאס אנטפלעקן אור ה' טיף אין אונזער וועלט ,אין מדריגת נישט אפצורייסן פון אויבערשטן .אבער
הייסט אז מיר ברענגען זיך צו זיין דבוק אין אים. 'צומח' ,אין 'עולם העשיה' ,און מיט זיי ברענגען מיר פארשטייט זיך ,וואס מער א איד ברייטערט
אריין אור ה' אויך אינערהאלב אונזערע מושגים. אויס און איז מאריך מיט די נענועים,
אין אנדערע ווערטער :סוכה דריקט אויס די אהבה
ברענגט ער עס אלץ מער אריין ביי זיך אין
וואס השי"ת האט אונז ליב ,און לולב דריקט אויס די דאס וואס מיר האבן ממליך געווען דעם אויבערשטן
נפש ,אזוי אז די מציאות ה' זאל ווערן ביי
תוצאה פון די אהבה וואס ווערט דורך אונז ,וויאזוי און די קשר וואס מיר האבן באנייט אום ראש השנה
אים ממש א חלק פון זיין לעבן.
מיר געבן זיך אוועק פארן אויבערשטן צוליב אונזער און יום כיפור ,און נעמט אונז ארום אום סוכות –
אהבה. אט דאס טוען מיר ממשיך זיין אין זיך דורך די ד'
ה
דער אויבערשטער איז חי וקיים ,ער איז אויבערשטן .אזויווי ס'ווערט געברענגט
אריינגעמישט אין יעדע זאך וואס פאסירט אין זוהר הקדוש ,אז נאך וואס מיר זענען
מיט אונז ,יעדע איינציגע סעקונדע .און דורך א יום הדין ,ווען די מקטרגים האבן
סוכ+ת
ווען ער האט אונז נאכאמאל אויסגעוועלט דעבאטירט אויב מיר זענען חלילה ראוי
דאס יאר צו זיין זיין עם הנבחר ,מיט די צו לעבן נאך א יאר פארן אויבערשטן צי
אהבה פון 'אחותי רעיתי יונתי תמתי', נישט ,פרייען מיר זיך אז מיר זענען ארויס
אזוי אז יעדע מחשבה ,יעדע ווארט און זכאי בדין .מיר טאנצן מיט די ד' מינים
יעדע מעשה וואס מיר טוען וועט אים זיין מיט א געזאנג פון "דידן נצח!" ,ווייל דער
חברים
נוגע – איז דאס אויסדריקליך אן אמת'ע אויבערשטער האט פאר אונז מנצח געווען
בחירה! ס'איז א פרישע בחירה פאר שנת אלע מקטרגים און אונז אויסדערוועלט אז
תשפ"ז וואס איז נאך קיינמאל פריער נישט מיר זאלן לעבן נאך א יאר פאר אים.
געווען. דער אמת איז אז די שמחה איז פאקטיש
מיט פשוט'ע זאכן; מיט זאכן מיט וואס
שמחת מיר וואלטן זיך געדארפט פרייען א גאנץ
עולמות
יאר ,יעדע סעקונדע פון אונזער לעבן:
אויף דעם אליינס אז מיר זענען אידן,
התחתונים זושא און לייבל ,זעצן זיך צוזאם אין די סוכה און
אויף דעם וואס מיר זענען א חלק פונעם
פארברענגען אינאיינעם איבער עניינים פון יום טוב
עם הנבחר ,אויף דעם וואס יעדע מחשבה,
דיבור ומעשה וואס מיר טוען איז מורא'דיג
זושא :ביסט אזוי גערעכט ,און ס'איז אזוי
פשוט .די נקודה פון 'חי וקיים' איז א
טייער און באדייטפול פארן אויבערשטן.
סוכות ,אויף שמחה ,אויף די סוכה ,אויף די זכר צום
שמחת בית השואבה און אויף די ארבעת המינים .זיי
אויף דעם וואס מיר זענען די איינציגסטע
זאך וואס מ'דארף באמת גוט ארויסהאבן אין די וועלט וואס געהערן צו אן אמת'ע,
און כאפן .איז לאמיר יעצט אביסל רעדן נצחיות'דיגע מציאות' .אמת אתה הוא
רעדן נאטורליך ,אן קיין הויכע ווערטער ,ווי נאנטע
חברים שמועסן ,פשוט און קלאר
פון 'שמחת בית השואבה' .וואס איז פשט ראשון ואתה הוא אחרון ,ומבלעדיך אין
דערפון? מען שעפט וואסער ,מ'טאנצט לנו מלך גואל ומושיע'.
א גאנצע נאכט... זושא :אה ,רירסט
וואס איז די גרויסע
אריינגיין אין
יעצט אן פונקט דאס
שמחה וואס ווערט מצליח צו זיין בשמחה ...כ'האב אמאל
וואס כ'האב דיר
מיר האבן
די שמחה
אפגעפראוועט מיט געוואלט פרעגן – געטראכט אז וועגן דעם שטייט "אך
וואסער? שמח" ,כאטש 'אך' איז א לשון מיעוט
טאקע אסאך
אויף דאס וואס מיר
לייבל :ניסוך המים זאגן אין די תפילות – ווייל ס'קומט צו ממעט זיין א מענטש
איז א מורא'דיגע
סיבות פארוואס פון יום טוב" :אתה וואס ביי אים ברענגט מצות שמחה בלויז
נערוועזקייט ,ס'לייגט אים אין פרעשור און
זושא :לייבל ,זאג מיר ,וואס איז פשט פון די
צו זיין פרייליך,
זאך וואס מ'דארך בחרתנו מכל העמים, מצוה פון 'ושמחת בחגך'? ס'איז דא עפעס
זיך טאקע שטארק אהבת אותנו ורצית לאזט אים נישט זיין פרייליך... א קנעפל אויף וואס מ'קען געבן א דרוק
מתבונן זיין דערין.
פשוט ס'פעלט בנו ,ורוממתנו מכל זושא :גראדע איז דאס א וויכטיגע נקודה, און פלוצלינג ווערט מען פרייליך? אויב
אונז אפאר
איז אייגנטליך הלשונות" .דאס אז ס'איז שטארק מסביר וואס רבי יהודא'לע כ'בין יעצט דערשלאגן און איך בין נישט
די געווען עס מיר זענען געווארן האט געזאגט .און גראדע מיין איך אויך
רואיגע מינוט
אין קיין גוטע גוסטע ,קען איך פלוצלינג
מנהג געווענליכע פון אויסגעוועלט אז כדי צו זיין פרייליך דארף מען צומאל ווערן בשמחה?
וואס אידן האבן
זיך געפירט ווען פון ישוב הדעת אלע גויים אלס
דעם עם הנבחר,
פשוט מסדר זיין די אייגענע מחשבות און לייבל :כ'האב אמאל געהערט בשם הגה"צ
עס צו קענען
זיך אפשטעלן אפאר מינוט ,אזוי אז מ'זאל רבי יעקב מאיר שעכטער שליט"א ,אז
דער בית המקדש איז עפעס וואס זיך קענען באמת 'טרעפן' מיט זיך אליינס ווען ער איז געווען א יונגערמאן האט
געשטאנען,
אין לויף פון יעדע
איז
זען יעצט פאסירט
אינעם יום טוב?
און כאפן וואו מ'שטייט אויף דער וועלט.
אייגנטליך קען זייער מעגליך זיין אז מיר
ער זיך געוואנדן צו הרה"ק רבי יהודא'לע
דזיקובער זי"ע ,מיט אן ענליכע שאלה
נאכט פון סוכות. דער אויבערשטער האבן טאקע אסאך סיבות פארוואס צו זיין איבער די כלליות'דיגע חיוב פון 'זיין
זיי האבן זיך נישט האט אונז דאך שוין פרייליך ,פשוט ס'פעלט אונז אפאר רואיגע בשמחה' ,ווי ס'איז באקאנט פונעם אריז"ל
שלאפן, געלייגט אויסדערוועלט מינוט פון ישוב הדעת עס צו קענען זען.
ביי מתן תורה ,און זיין אהבה צו זיין אז די גאנצע תוכחה קומט נאר "תחת אשר
נאר געטאנצט אן אויפהער יעדע נאכט
אבער לאמיר יעצט רעדן ספעציפיש פון די לא עבדת את ה' אלקיך בשמחה ובטוב
פון יום טוב מיט די מצוה פון ניסוך המים. פאלק ציעט זיך ווייטער זייט דעמאלטס?!
פארוואס פרייען מיר זיך דערויף דווקא שמחה פון יום טוב סוכות .סוכות איז דאך לבב" .האט אים רבי יעקב מאיר געפרעגט:
אבער מ'דארף טאקע פארשטיין ,וואס
יעצט? 'זמן שמחתינו' .לאמיר זיך אביסל מתבונן "וויאזוי איז שייך צו מחייב זיין א מענטש
ליגט אין די אויסטערלישע שמחה וואס
זיין ,וואס איז די שמחה פון סוכות? אויף צו זיין בשמחה? קען זיך דען א מענטש
איז געקומען צוליב דאס שעפן וואסער לייבל :ביסט גערעכט ,און טאקע דאס
וואס פרייען מיר זיך יעצט? אליינס צווינגען צו טוישן זיין מצב רוח?"
פארן מזבח? היינטיגע צייטן איז זייער דארפן מיר דערהערן :אז יעדע יום
האט אים רבי יהודא'לע מסביר געווען,
פריש
אנגענומען די מושג פון 'זכר לשמחת טוב באזונדער ווערן מיר פון פריש
בית השואבה' ,אבער למעשה דארף מען אויסדערוועלט פארן עם ה' .אנטשולדיגט אז דער עיקר חיוב איז טאקע נאר אז
דערוועלט
פארשטיין; וואס פונקטליך מיינט דאס? פארן אויסדרוק ,אבער מ'דארף פארשטיין דער מענטש זאל פרובירן צו טראכטן פון
אז דער אויבערשטער איז נישט חס ושלום אזעלכע זאכן וואס מאכן אים בשמחה,
פאר שנת
די נקודה איז ,אז דורכאויס דעם יאר זענען
אלע ניסוכים אויפן מזבח געטון געווארן עפעס און אוטומאטישע זאך ,ער וועלט אזוי אויך זיך צוריקהאלטן פון טראכטן
תשפ"ז
נאר מיט וויין ,און נאר סוכות איז געווען אונז נישט אויס היי-יאר פשוט ווייל ער מחשבות וואס ברענגען אים עצבות .דאס
א חידוש :מ'האט געגאסן וואסער אויפן האט אונז אויסגעוועלט לעצטע יאר ,אדער איז אויסדריקליך אין א מענטשנ'ס הענט,
מזבח' .וואסער' סימבאליזירט די 'חיות' ווייל ס'פאסט אים נישט איבערצורייסן א און ער דארף טאקע נישט מאכן מער ווי
פון די גאנצע בריאה גשמית אין וואס מיר קשר פון טויזנטער יאר... לייבל :די זאך בפשטות איז ,אזויווי דעם.
לעבן ,ווייל אלעס שעפט דאך איר חיות פון מיר זאגן יעדן טאג ביי מעריב" :קל חי ס'שטייט אין פסוק "ושמחתם לפני איך האף נאר ,זושא ,אז ביסט יעצט נישט
וואסער .דערמיט באוואסערט מען די ערד וקיים ,תמיד ימלוך עלינו לעולם ועד". ה' אלקיכם" – מיר פרייען זיך מיטן צעבראכן פון דאס אליינס אז ביסט נישט
605.313.6695 קול דודי .לחיות עם השי"ת
שיעורים ,פארברענגען ,חיזוקים ,נקודות ,ניגונים ,סיפורים ,ועוד
הפסוק "ולקחתם לכם" ,וואס 'לכם' קען צו דערהערן אז ווען א איד עסט ,אדער זושא :אויך די מצוה פון 'סוכה' האט באמת און ס'מאכט אז די גאנצע חיות העולם זאלן
זיך אויך טייטשן איר זאלט זיך אליינס ווען ער פארברענגט מיט א חבר ,אדער א שטארקע שייכות מיט די ענין פון "דירה וואקסן ,אלע פלאנצונגען און בעלי חיים
נעמען .דאס איז א וואונדערליכע נקודה, ווען ער טוט סיי וועלכע גשמיות'דיגע בתחתונים" ,אז דער אויבערשטער וויל לעבן דערפון ,אזוי אז אן וואסער וואלט די
און טאקע דערפאר זעט מען אין ספרים פעולה – איז עס בכלל נישט די זעלבע רוען דווקא אין גשמיות .דאס איז די סיבה וועלט נישט געקענט עקזיסטירן.
הקדושים ווי צדיקים האבן צוגעגליכן די ווי ווען א גוי טוט אט די זאכן! ס'איז גאר פארוואס די מצוה מוז דווקא זיין "תשבו און דאס איז די עומק וואס ווערט
ארבעת המינים מיט די גוף פון א מענטש: אן אנדערע ענין וואס באלאנגט אינגאנצן כעין תדורו" ,אזויווי צדיקים פלעגן זאגן געברענגט אין חז"ל ,אז "מים התחתונים
די אתרוג איז אנטקעגן דאס הארץ ,די לולב פארן אויבערשטן! אז סוכה איז די איינציגסטע מצוה אין וואס בוכים אנן בעינן למהוי קמי מלכא" –
צום חוט השדרה ,די הדסים צו די אויגן, ס'הייבט זיך אן מיט דעם וואס ווען מ'גייט אריין מיט דעם גאנצן גוף" ,אפילו אייגנטליך איז דאס די געשריי פון די
און אזוי ווייטער .וויל די ד' מינים קומען א איד עסט אדער טרינקט ,האט דער מיט די שטיוול"... גאנצע חיות פון די נידריגע בריאה ,וואס
ווייזן פאר א מענטש אז זיין גאנצע מציאות אויבערשטער כביכול אליינס הנאה יעדע נאר דער אמת איז ,אז כ'וויל טאקע דאס באקלאגט זיך פארן אויבערשטן איבער
איז א געטליכע מציאות! זיינע אלע רמ"ח סעקונדע פון דעם וואס ער שפייזט און פארשטיין :וואס איז די ריכטיגע צוגאנג איר אייגענע עקזיסטענץ ,זיך געפינענדיג
אברים זענען אנטקעגן די רמ"ח 'אברין געבט אונז צו טרינקען .ס'איז בכלל נישט צו די גאנצע ענין פון 'סוכה'? כ'בין אביסל אויף די נידריגסטע ,טונקלסטע דרגה ,וואס
דמלכא' ,וואס די משמעות דערפון איז, אזויווי ביים גוי ,ווי דער אויבערשטער צומישט דערין ,ווייל פון איין זייט – די סוכה זעט אויס דאס מערסטע דערווייטערט
אז אונזערע גשמיות'דיגע איברים אליינס לאזט אים עסן און טרינקען נאר כדי ער זאל איז דאך א הייליג פלאץ ,ס'איז אינגאנצן פונעם אויבערשטן אין פארגלייך צו אלע
זענען געווידמעט צו זיין א דירה לו יתברך לעבן און ערפילן די צוועק וואס ער דארף ארומגענומען מיט שמות הקדושים ,אזויווי העכערע עולמות.
בתחתונים ,כביכול. דערווייל אויפטון אויף די וועלט .ווען א צדיקים האבן געזאגט אז ס'האט די קדושה
אבער סוכות איז א מורא'דיגע צייט ,ווייל
איד האט הנאה ,האט דער אויבערשטער פונעם בית המקדש .דערצו איז עס אויך
דעריבער זענען די ארבעת המינים אזעלכע דעמאלטס ווערט נתגלה די טיפע שייכות
כביכול אליינס הנאה! און ס'איז אזוי אין אזוי להלכה ,אז מ'דארף ארויסטראגן אלע
הערליכע פירות ,אזויווי דער לשון וואס וואס ס'איז דא צום אויבערשטן טאקע
יעדע זאך פון לעבן :ווען ער זעט ווי מיר אומריינע כלים פון די סוכה און מ'דארף
דער ספר החינוך שרייבט ,אז די ד' מינים דא אינעם עולם השפל .דווקא דא ווערט
שלאפן גוט ,עסן גוט ,האבן א גוטע חבורה אכט געבן דארט נישט צו רעדן קיין דברים
זענען "משמחים לב רואיהם ,אזוי אויך נתגלה מלכותו ית' ,און דעם אויבערשטנ'ס
מיט וועמען זיך אויסצולופטערן – ברענגט בטלים.
דארפן מיר מהדר זיין די מצוה און פרובירן גאנצע שטרעבונג איז דווקא צו האבן
אים דאס אלעס כביכול א גרויסע הנאה און אבער פון די אנדערע זייט ,אויב כ'וויל זיך
צו טרעפן די שענסטע מינים וואס איז נחת רוח. א "דירה בתחתונים" .דערביי הערן די
צום ביישפיל אביסל אויסלופטערן מיט א מים התחתונים אויף צו וויינען ,ווייל די
מעגליך .דאס איז ווייל די גאנצע תכלית
דאס איז נאר דער ערשטער שטאפל ,פון חבר פאר אפאר מינוט אינמיטן חול המועד, בריאה איז מגלה אז זי געפינט זיך אויך
פון די מצוה איז אראפצוברענגען די גילוי
ווי מ'קען דערנאך זאגט די הלכה אז
פונעם אויבערשטן דא למטה ,טאקע אין "קמי מלכא" – און נאך אסאך מער ווי
ארויפגיין העכער מ'דארף דאס טון
גשמיות ממש .מגלה זיין אז די גשמיות די אלע עולמות העליונים ,וויבאלד דער
און משיג זיין די דווקא אין די סוכה,
אליינס איז א חלק און ס'איז איינס מיטן פנימיות'דיגע מטרה דאס איז די ווייל דער חיוב
אויבערשטער האט דווקא דא געוואלט
משרה זיין שכינתו ית'.
מטרה פון גאנץ
אויבערשטן. אלקית וואס דער איז "אוכל ושותה
אט דאס ווערט ארויסגעברענגט מיט די אויבערשטער האט ומטייל בסוכה" .נו, דאס איז די געוואלדיגע שמחה וואס
ד' מינים ,ווייל ס'ווערט געברענגט אין אריינגעשטעלט מצות סוכה :אונז ווייס איך שוין נישט האט זיך אויסגעדריקט ביים ניסוך המים,
איינצוגעוואוינען
ספרים הק' אז די ארבעת המינים זענען די דערין .א מענטש מ'דארף וויאזוי ווען מ'האט געגאסן די וואסער אויפן
מזבח ,אויף וואס אלע אידן האבן האסטיג
אז מיר זאלן
איינציגסטע מינים צווישן אלע געוואוקסן קען טאקע קוקן אנקוקן דעם גאנצן
וואס דער אויבערשטער אליינס האלט אויף עסן אדער ענין... אנגעהויבן טאנצן און זיך געפרייט ממש
כביכול דערויף א דירעקטע השגחה, אלס שלאפן
באלעבן מ'דארף לייבל:
בלי גבול.
אונזערע אלע
ס'איז נישטא קיין שום מלאך אדער שר סתם א טעכנישע פארשטיין אז טאקע זושא :הערליך! איך טראכט אז דאס איז
אינדערמיט וואס פאסט אויף אויף זיי – נויטווענדיגקייט די סתירה איז דער זייער שיין משלים די עבודה פון די ימים
אנדערש ווי אלע אנדערע פלאנצונגען. גוף די וואס
גשמיות'דיגע עיקר נקודה וואס נוראים און די עשרת ימי תשובה .ווייל
אנגעלעגנהייטן
און געוויס ,די ספעציעלע שיינקייט און דארף פאר איר דער אויבערשטער דעמאלטס זענען מיר געווען פארנומען
הידור וואס מ'טרעפט ביי די פיר מינים, קיום ,אבער ווען וויל .דער אמת 'צו באוויינען' גאנץ עולם הזה ,מיר האבן
וואס זענען 'משמחים לב רואיהם' ,איז א טיפער מ'טראכט
מיט א געטליכע איז ,אז דו האסט באקלאגט דאס אז עס דערווייטערט
בליק
צייכן אויף די התגלות פון השגחה העליונה און מ'כאפט אז אנגערירט יעצט אונז פונעם אויבערשטן און מאכט אונז
דער אויבערשטער די אייביגע גרויסע אראפפאלן צו עבירות און מכשולות,
וואס איז פארהאן אפילו דא למטה ,אינעם
אליינס האט אונז סתירה וואס יעדער אויף אזוי ווייט אז מיר האבן שוין שיעור
עולם הגשמי ,ווי גשמיות'דיגע פרוכט
צוגעשטעלט די אלע איד שפירט זיין געוואלט אנטלויפן פון עולם הזה ...אבער
ווערט פארשענערט און פארהערליכט און
פארשטייט זאכן, גאנץ לעבן ווילאנג ער לעבט אויף די יעצט קערן מיר זיך צוריק ,ווען מיר זעען
ברענגען א שמחה בלב כל רואיהם – בלויז
מען אז ס'ליגט זיכער א פנימיות'דיגע כוונה וועלט ,ווילאנג זיין נשמה געפונט זיך די גרויסע שמחה וואס געפונט זיך דווקא
ווייל דער אויבערשטער אליינס האט א
אין יעדן פרט .און דעמאלטס דערמאנט אינעם גוף ...פון איין זייט גלוסט די נשמה דא אין עולם התחתון.
דירעקטע השגחה אויף זיי!
מען זיך וואס מ'האט געזען אין ספרים צו גארנישט אויסער זיך מדבק זיין אינעם
און דאס דריקט אויך אויס די ספעציעלע לייבל :הונדערט פראצענט .און ס'גייט
הקדושים ,אז עסן און טרינקען זענען אויבערשטער מיט תורה און תפילה ,אבער
מעלה פון א איד ,וואס איז אויך זוכה צו גאר הויכע עניינים ווי ס'ווערט נתעלה אזוי ווייט ,אזש ס'ווערט געברענגט אין
פון די אנדערע זייט צווינגט איר דער גוף ספרים הקדושים אז די גאנצע עבודה פון
א דירעקטע השגחה אלקית ,ווי דער ניצוצות הקדושים צום אויבערשטן ,אדער כסדר אראפצוגיין און זיך אפגעבן מיט
אויבערשטער אליינס קוקט זיך אום אויף אז 'שלאפן' איז אן ענין ווען די נשמה גייט ראש השנה ,יום כיפור און די עשרת ימי
ענייני גשמיות. תשובה איז בלויז א בחינה פון 'אחוריים'
אים און לאזט נישט קיין שום מלאך אדער ארויף צו איר שורש עליון למעלה ,און אזוי
אבער אין אמת'ן אריין ,איז טאקע דאס – אין פארגלייך צו די עבודה פון סוכות.
פארמיטלער אים קענען פירן .א איד ווייטער ,אזויווי חסיד'ישע ספרים האבן
וואס דער אויבערשטער וויל מיר זאלן ווייל ערשט יעצט ווערט נתגלה דעם
וואס איז זוכה צו לעבן מיט זיין אמת'ע אויפגעשיינט יעדן פרט פון גשמיות .דאס
דערהערן ,דאס איז זיין גאנצע מטרה. אויבערשטנ'ס אמת'ע ,אינערליכע רצון,
אינערליכע מהות ,אלס א "געווייקטער איז די גאנצע מטרה פון מצות סוכה :מיר
ווייל אט די שארפע קאנטראסט צווישן וואס דאס איז :אז ער זאל נתגלה ווערן
חסיד'ישער איד" וואס איז דבוק צו חיות זאלן אויפהייבן אונזער צוגאנג און באלעבן
גשמיות און רוחניות – דאס אליינס איז די דווקא דא אינעם עולם השפל .צוליב דעם
אלוקית – ברענגט זיך דאס ארויס בחוש אונזער גשמיות מיטן אויבערשטנ'ס בליק.
טיפסטע תענוג כביכול פארן אויבערשטן, איז יעצט א מצוה צו מרבה זיין בשמחה מיט
אויך אין די גשמיות'דיגע וועלט .ס'ברענגט זושא :הערליך .קומט אויס אז מיר האבן וואס האט זיך מתאווה געווען צו א "דירה דווקא גשמיות'דיגע זאכן ,עסן פלייש און
זיך ארויס אין א לעבעדיגע מציאות ווי שוין גערעדט איבער אלע עניינים פון בתחתונים". טרינקען וויין ,ווייל דאס איז יעצט אונזער
א איד איז "משמח לב כל רואה אותו", סוכות :אויף שמחה ,אויף די זכר לשמחת
דאס איז די מטרה פון גאנץ מצות סוכה: שמחה – אויף דאס וואס ס'איז נתגלה
זייענדיג העכער און מער דערהויבן פון בית השואבה ,אויף די סוכה .נאר אויף
אונז איינצוגעוואוינען אז מיר זאלן געווארן די מורא'דיגע מעלה פון אונזער
אלע אנדערע ברואים. די ד' מינים האבן מיר נאכנישט גערעדט.
באלעבן אונזערע אלע גשמיות'דיגע גשמיות'דיגע מציאות ,וואס דווקא דארט
און דערפאר זענען מיר מאריך ביי די אפשר קענסטו מסביר זיין אין קורצן ,וואס
אנגעלעגנהייטן מיט א געטליכע בליק. האט זיך דער אויבערשטער אויסגעקליבן
איז די נקודה פון די ארבעת המינים?
נענועים ,סיי ביי 'הודו' – צו דאנקען און
געטליכקייט
מיטן אויבערשטנ'ס בליק .און דאס איז צו משרה זיין שכינתו ית'.
מכיר זיין דעם אמת אז אפילו גשמיות איז וואס דארף געשען מיט אונז ווען מיר גייען
אין א איד די סתירה פון
אויך איין שטיק אלוקות ,און סיי ביי 'אנא' ארויס פון אונזערע באקוועמע הייזער פאר
– צו מתפלל זיין אז אט די הכרה זאל אונז א וואך צייט ,צו וואוינען און פירן אונזערע
אינגאנצן דורכדרינגען און זיך אריינזאפן
אין אונזערע אלע ביינער. לייבל :דער יסוד דערפון ליגט אינעם לשון
אלע גשמיות'דיגע עניינים תחת כנפי
השכינה .אז דורכדעם זאלן מיר אנהייבן תענוג
ז
ספע
יסוד'יציעל!
שאלות ותשובות אין עבודת ה' מיט א חסיד'ישע בליק א קלארקייט אין לעבן
מאמ שע
ר
פארשלעפט... בין איך
פון נאטור אויס בין איך א פארשלעפטער מענטש ,וואס קען איך טון זיך צו טוישן?
שאלה:
א געווענליכער נפש וויל נישט קיין 'עול' צוליב איין אנדערע מענטשן ,צי ווייל ער איז מחויב פאר זיך אליינס.
סיבה :זי וויל זיך שפירן א 'יש'! איך בין עפעס! אבער ווען דאגעגן ,א זאך וואס א מענטש מוז נישט טון ,נאר ער טוט
מען איז מקבל דעם עול פון אידישקייט און מען פארלירט עס בלויז ווייל ער וויל – דארט וועט ער נישט אפשטופן אויף
בעלות אויף זיך ,נאר מען פאלט אונטער דעם בעלות פונעם שפעטער .און ווי מער א מענטש וועט צולייגן קאפ ,וועט ער פון נאטור אויס בין איך א פארשלעפטער מענטש,
אויבערשטן – שפירט זיך דער נפש ווי דער גרעסטער 'יש' זיך איבערצייגן ווי שארף און אמת'דיג די דאזיגע הגדרה איז. דאס הייסט ,איך שטופ אפ יעדע זאך אויף שפעטער.
וואס איז נאר פארהאן! פארקערט ,זי גייט ארויס פונעם אפילו זאכן וואס איך ווייס קלאר אז איך וועל עס
ווערן מיר דא געוואויר א נייער פשט' :אפשטופן' קומט נישט
פאלשן דמיון'דיגן 'יש' און גייט אריין אינעם עכטן 'יש'! זי צום סוף מוזן טון – לייג איך עס אפ אויף דער
פון 'עצלות' -נאר פון 'פריקת עול'! דאס הייסט ,דער נפש
ווערט מחובר צום אויבערשטן וואס ער איז איר שורש און לעצטער מינוט .אלע ארום ליידן דערפון ,אבער
וויל זיך שפירן זעלבסטשטענדיג! דער נפש וויל נישט זיין
ער מאכט איר א גאנצן צייט פון 'אין' צו 'יש' .קומט אויס ,אז איך אמערסטנס! ווייל צו אזויפיל וויכטיגע זאכן
משועבד און אונטערגעווארפן אונטער יענעם .און ווען דער
דער נפש זוכט עכט דוקא צו מקבל זיין עול מלכות שמים, קום איך באמת נישט אן ,אדער האט עס יענעם
נפש שפירט זיך געצווינגען צו ערלעדיגן עפעס ,שפירט זי
ווייל זי וויל פארלירן איר גאנצע 'ישות' – וועלכע זי ווייסט פנים ווערנדיג געטון אין דער לעצטער מינוט...
זיך צוקוועטשט און באגרעניצט! כאילו זי איז יעצט א קנעכט
אויך אז עס איז פאלש און גארנישט מיט נישט ,און בלויז אונטער עפעס אנדערש ,און זי איז נישט בעל הבית אויף זיך לאז מיר רעדן לדוגמא פון רוחניות :איך שטיי
ווען זי ווערט בטל און נכלל אינעם 'אור אין סוף ברוך הוא' – אליינס .און דעריבער ,כאטש זי ווייסט אז סוף כל סוף וועט אויף שפעט ,און איך וויל נישט זאגן וויפיל מאל
דעמאלט האט זי אן אמת'ע מציאות. זי דאס מוזן ערלעדיגן – פרובירט זי אבער עס אפצושאקלען עס געשעט ליידער אז איך פארשפעטיג זמן קריאת
ווען מען קוקט פון א קוק ווינקל פון 'נפרדים' – איז און אפשטופן אויף ווי ווייט מעגליך. שמע און זמן תפלה .און אפילו ווען איך כאפ יא
נישטא קיין ערגערע זאך פאר א מענטש ווי צו פארלירן נאכמער ,דער נפש האט גאר א פארגעניגן פון 'אפשטופן'; דעם זמן ,קען מען זיך שוין פארשטעלן וויאזוי עס
זיין זעלבסטשטענדיגקייט ,ער שפירט ממש כאילו ער ווי חז"ל זאגן" :עבדא בהפקירא ניחא ליה" .דאס הייסט ,אז קוקט אויס ,ווען מען דאווענט מיט דער נשמה אין
עקזיסטירט נישט מער .אבער ווען א נברא הערט אויף צו דוקא ווייל ער איז אן 'עבד' ,האט ער אן עקסטערע תאוה די הענט און מען יאגט זיך צו כאפן דעם זמן ,עס
זיין א 'נפרד' ,נאר ער באהעפט זיך צוריק צום בורא – איז און הנאה צו זיין א 'מופקר' ,ווייל איינמאל דער עבד קומט איז נישטא דארט קיין מינוט פון ישוב הדעת .און
ממש פארקערט :עס איז נישטא קיין ערגערע זאך ווי צו זיין אן צו א געפיל פון 'איך בין קיינעם גארנישט שולדיג' ,דאס אזוי איז פארהאן אזויפיל משלים סיי ברוחניות און
זעלבסט שטענדיג! ווייל דעמאלט איז מען ממש כאילו מען באפרייט אים פונעם עול פון 'עבדות' ,און קוויקט אים מיט סיי בגשמיות .וואס קען איך טון זיך צו טוישן?
עקזיסטירט נישט בכלל! און עס איז נישטא קיין בעסערע זאך
תשובה:
אן אינערליכע הנאה .און ווי געזאגט ,יעדער מענטש איז
ווי צו פארלירן די זעלבסט שטענדיגקייט און זיין בטל צום אין א געוויסן זין אן 'עבד' ,סיי פארן אויבערשטן ,סיי פאר
אויבערשטן! צו זיין אינגאנצן אונטערגעווארפן אונטער אים אנדערע מענטשן און סיי פאר זיך אליינס ,און ווען ער קען
און טראגן זיין עול מיט ליבשאפט. וויבאלד דער פראבלעם איז א נפש'דיגע שוועריקייט –
זיך באפרייען פון דעם עול און זאגן "נישט יעצט" – שפירט
וועלכע קלאפט אויס אין אלע חלקים פון לעבן ,נישט בלויז
ריכטיג טאקע ,מיר האבן אויך א 'נפש הבהמי' און א גוף – ער זיך באפרייט פונעם 'עבדות' ,כאילו ער איז אליינס בעל
אין רוחניות ,דערפאר וועלן מיר זיך קודם באציען צום עצם
וואס זיי שפירן זיך ווי א נפרד ,און זיי קעמפן קעגן יעדן הבית אויף זיך זעלבסט ,און ער האט הנאה זיך צו שפירן
פראבלעם פאר זיך ,און דערנאך וועלן מיר אנקומען צום חלק
עול וואס מען וויל ארויפלייגן אויף זיי .אבער מיר זענען זעלבסט שטענדיג.
וואס איז נוגע צו עבודת ה'.
בעל הבית אויך אויף דעם! מיר וועלן זיך אויסלערנען צו לויט דעם קומען מיר אן צו זייער א פשוט'ע לעזונג צו דיין
חזר'ן און שטארק ארייננעמען אין הארץ אונזער נשמה'דיגע דער פראבלעם פון וואס דו רעדסט ,רופט זיך 'אפשטופן'.
פראבלעם:
צוגאנג צום עול פון אידישקייט ,וואס זי וויל אזוי שטארק לאמיר פרובירן אריינצוגיין אביסל טיפער אין דעם שורש
יעדעס מאל וואס עס ווילט זיך דיר אפשטופן עפעס וואס פון דער מדה ,און דעמאלט וועלן מיר געוואויר ווערן אז דאס
מקבל זיין אט דעם עול! זי גייט ממש אויס צו טראגן דעם
דו מוזט טון ,איז אנשטאט עס אפצושטופן און זיך שפירן גייט אסאך טיפער פון וואס מען מיינט געווענליך.
עול! די ערגסטע זאך פאר איר איז ,אראפצואווארפן דעם
דערמיט זעלבסט שטענדיג און בעל הבית ,טוה אנדערש ,זאג
עול און בלייבן זעלבסטשטענדיג! און דורכדעם וועלן מיר ווען מען קוקט אן דער מדה פון אפשטופן פון אויבנאויף,
פאר דיין נפש" :איך בין בעל הבית מיט דעם וואס איך טוה
באקומען כוחות צו בוחר זיין צו פארלירן אונזער זעלבסט זעט אויס ,כאילו דער פראבלעם איז ,אז דער מענטש נעמט
דאס יעצט! איך לאז זיך נישט פון מיין אינסטינקט וואס וויל
שטענדיגקייט און צו טראגן דעם עול מיט א שמחה! נישט גענוג ערנסט דעם 'מארגן' ,כאילו ער לעבט זיך אין
זיך אפשאקלען דערפון ,נאר איך נעם זיך אין די הענט אריין
אין אנדערע ווערטער :בשעת ווען דער זייגער קלינגט און שוין יעצט! פאר מיר איז אסאך בעסער און באקוועמער צו דעם יעצטיגן מינוט מיט א רואיגקייט ,יעצט איז אים אלעס
דערמאנט דיר אז מען דארף שוין אויפשטיין צו עבודת ערלעדיגן ווי פריער די שווערערע זאכן!" .און איינמאל דו גוט ,און ער טראכט נישט אביסל ווייטער ,אז מארגן וועט
הבורא ,און דער יצר הרע פון 'אפשטופן' קומט אן און וויל דיר טוסט דאס מיט א צוגאנג פון 'בחירה' – וועסטו שוין הנאה דאס מוזן זיין ערלעדיגט.
אנבאטן צו אויפשטיין אביסל שפעטער – כדי דו זאלסט זיך האבן דוקא יא עס צו טון! ווייל דעמאלט וועסטו שפירן א אויב וואלט טאקע דאס געווען דער שורש פון דעם
קענען פיהלן ווי בעל הבית אויף דיר אליינס ,זאג אים אזוי: געפיל פון זיין א 'מענטש' און א בעל הבית אויף דיר אליינס, פראבלעם ,וואלט די תשובה פאר דיר געדארפט זיין :דו מוזט
"איך בין נישט אינטערעסירט צו זיין בעל הבית אויף מיר! וואס די דאזיגע געפיל גיבט א שטארקע הנאה פאר א מענטש. אנהייבן טראכטן פונעם מארגן! דו מזט האלטן פאר דיינע
איך וויל אז דער אויבערשטער זאל זיין בעל הבית אויף מיר! אויגן וויאזוי עס וועט אויסזען דער 'שפעטער' – טאמער דו
נאכן ארויסהאבן דעם שורש פונעם פראבלעם און דער לעזונג
ווייל איך בין א חלק פון אים! ער איז מיין אמת'ע מציאות! וועסט זיך נישט גרייטן יעצט דערצו! למשל :טאמער וועסטו
דערצו ,וועלן מיר זען וויאזוי מען באציהט זיך דערצו אין עבודת
פארקערט ,דוקא דורכדעם וואס איך וועל יעצט אויפשטיין נישט גיין שלאפן 'יעצט' – וועסטו מארגן פארפאסן דיין
ה'.
צוליב דעם עול פון אידישקייט ,וועט מיין אייגענע מציאות אוידיענץ ביים דאקטער! טאמער וועסטו נישט יעצט אנהייבן
אוועקפאלן און איך וועל ווערן אינגאנצן פארשוואונדן און אויבנאויף קען מען נישט נוצן דעם דאזיגן לעזונג אין עבודת
בויען די סוכה – וועסטו עס מוזן טון ערב סוכות -ווען מען
פארשלינגען אין זיין הייליגן מציאות כביכול!". ה' ,ווייל ווען א מענטש וויל זיך אפשאקלען פון זיינע חיובים
קען עס שוין נישט באצירן און אהערשטעלן ווי עס דארף
אין עבודת ה' ,ער וויל בלייבן אין בעט און אויפשטיין
אויף למעשה גייען מיר ארויס מיט די פאלגענדע עצות: צו זיין! און אזוי ווייטער .אין איין ווארט :זיי קלאר מיט די
שפעטער ,ער וויל נאך אביסל שמועסן און גיין לערנען
א .ערשטנס ,זיי מסודר און קלאר ביי דיר אלע דיינע פליכטן פלענער וואס 'מוז' געטון ווערן ,און טראכט איבער דעם
שפעטער – וואס ווי געזאגט ,קומט דאס פון א פריקת עול,
וואס דו מוזט טון און ערלעדיגן דורכן טאג ,מארגן און אנגעצויגענעם 'באלד' און נישט איבער דעם באקוועמען
וואס ער וויל נישט שפירן אז ער איז נישט דער אייגענער
קומענדיגע וואך און אזוי ווייטער .אנטלויף נישט פונעם 'יעצט' .עד כאן איז דער אויבערפלעכליכער בליק.
בעל הבית אויף זיך – קען מען אים נישט זאגן" :דו ביסט
'עתיד' צו דעם 'הוה' ,ווייל דער עתיד וועט דיר צום סוף נישט מחויב! טוה דאס פון דיין אייגענעם ווילן!" ,ווייל ער איז דער אמת איז אבער ,אז אפילו טאמער א מענטש איז זייער
נאכיאגן און כאפן. דאך יא מחויב! א חלק פון עבודת ה' ,איז דוקא דער 'קבלת קלאר איבער זיין 'עתיד' און ער האלט עס פארנט פון זיינע
ב .ווער אויסגעקלארט אינעם געדאנק ,אז אלץ וואס דו עול מלכות שמים'! ביי יעדע מצוה דארף מען דאך אינזין אויגן ,ציהט אים נאכאלץ זיך אפצושאקלען דערפון .און
שטופסט אפ ,שטאמט פון א פריקת עול – וואס דו ווילסט האבן די פשוט'ע כונה פון "כך ציווני בוראי"! די גאנצע מעלה אפילו אויב ער טוט שוין עפעס פארן 'מארגן' – וועט ער קודם
זיך שפירן זעלבסט שטענדיג און בעל הבית אויף דיר אליינס. פון א מענטש איז ,אז ער איז א 'מצווה ועושה'! נו אויב אזוי, אויסוועלן די לייכטערע זאכן ,און אפשטופן די שוערערע
ג .ווען דו פלאנירסט אויס וואס דו גייסט היינט טון ,שטעל עס וויאזוי קען מען לעזן די מחלה פון 'אפשטופן' אין עבודת זאכן אויף שפעטער ,כאטש ער ווייסט גאנץ גוט אז ער
אוועק מיטן יסוד אז דו ביסט דער 'בעל בחירה'! טוה דוקא ה'? אידישקייט פארלאנגט דאך זיכער א כח פון זיך צווינגען וועט זיך נישט קענען ארויסדרייען צום סוף פון טון אויך די
די שווערערע זאכן אדער די וויכטיגערע זאכן פריער ,כדי און זיך אונטערווארפן ,און דער נפש זוכט זיך אפצושאקלען שווערערע זאכן .דאס ווייזט אונז ,אז דא ליגט א טיפערערע
דו זאלסט טון אנדערש ווי דער אינסטינקט טרייבט דיר ,און דערפון ,נו ,וואס טוט מען דא? שורש ווי בלויז 'זיך נישט וואוסנדיג מאכן פונעם עתיד'.
וויבאלד דו וועסט באלד אנפאנג טאג הנאה האבן פון דיין דא ליגט די יסודות'דיגע באמבע חידוש :א אידישע נשמה איז אז מען טראכט אריין ,באמערקט מען אן אינטערעסאנטע
בחירה – וואס דו ביסט יא בעל הבית אויף דיר ,וועסטו שוין א שטיק געטליכקייט און זי האט זייער ליב צו נעמען אויף זיך זאך :וועלכע סארט זאכן שאקלט א מענטש אפ פון זיך? דוקא
נישט דארפן אנקומען צו די נארישע הנאה פון הפקרות און דעם עול מלכות שמים! זי זוכט נישט צו אנטלויפן דערפון – נאר די זאכן וואס ער שפירט אז ער מוז עס טון – צי ווייל ער
פריקת עול פון 'אפשטופן'. פארקערט ,זי זוכט זיך ווי מער אונטערצולייגן אונטער דעם עול! איז מחויב פארן אויבערשטן ,צי ווייל ער איז מחויב פאר
אידישער הערצער ווארטן אויף אביסל ליכטיגקייט אין עבודת השי"ת ,אבער מ'ווארט אויף אייער שותפות
צו מנדב זיין א מאמר/אפטיילונג ,אדער הפצה ביי אייך אין ביהמ"ד ,אזוי אויך אויף אלע פרטים איבערן גליון רופט
אין מאנסי 347.452.3118 :וויליאמסבורג 347.774.0850 :קרית יואל 917.538.7491 :לעקוואיד845.274.4847 : ח
אימעיל | DD0722531385@gmail.comתורם צו זיין אויטאמאטיש347-428-6483 :
