gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

מתנהג בחסידות · Misnaheg Bechasidus — סוכות (2026-09-21)

מוציא לאור: מתנהג בחסידות · Misnaheg Bechasidus

שבוע: סוכות (2026-09-21)

מתנהג בחסידות · Misnaheg Bechasidus — סוכות (2026-09-21)

פתח את ה-PDF הורדה

‫בס"ד‬ ‫גייען חתו‬ ‫בקעי ‪:‬ןרעדנא ן'טימ רענייא ןבאה הנותח ןעייג‬ ‫שדקמה תיב רעטייווצ רעד זיא עקאט סאווראפ‬ ‫ג‬ ‫‪.‬ןדנובראפ ןוא טנאנ ןייז לאז'מ‬ ‫ג‬ ‫און עשו‬ ‫‪.‬האל ןוא לחר טימ ןבאה הנותח ןעייג ושע ןוא‬ ‫השעמ א ןגעוו ‪,‬םנח תאנש בילוצ ןראוועג בורח‬ ‫בס”ד‬ ‫אזא אד זיא'ס זא ןעמ טסייוו טנייה יוו טקנופ‬ ‫לאה האט‬ ‫ןענאטשראפ טאה יז לייוו ‪,‬טנייוועג טאה האל‬ ‫ךיילגראפ א עקאט סע זיא ?אצמק רבו אצמק ןופ‬ ‫ק‬ ‫זייןמ ןבאה הנותח טייג יז ןוא "הלודגל לודגה" זא‬ ‫יו"ל ע"י‬ ‫מחזק טי‬ ‫אוןוצ‬‫זייןש יד‬ ‫מעודדשל‬ ‫איד‪.‬תורומח‬ ‫אייןסאוו‬ ‫פאר‬‫ווארטרוג ן‬ ‫באזירטואויף דעם םאז‬ ‫ז‬ ‫א‬ ‫ך‬ ‫איזייוו' א יו‬ ‫זיילרע‬ ‫צווישןסע‬ ‫שייכותענאק‬ ‫א ‪',‬ןאשק‬ ‫דער‬‫פרעגט‪:‬ז ןעק יוז‬ ‫ןיי‬ ‫)‬ ‫אז "הגדול‬ ‫קהל נועם‬ ‫באה‬ ‫עד ןעוועג ם‬ ‫דער מהר"ל אין נצח ישראל (פרק ד') פרעגט‪:‬‬ ‫ווארט פאר איין איד‪ .‬מעודד זיין און מחזק זיין‬ ‫דער שייכות צווישן זיי איז באזירט אויף דעם אז‬ ‫ווארט פאר איין איד‪ .‬מעו‬ ‫גוט‬ ‫א‬ ‫זאגן‬ ‫מוז‬ ‫איך‬ ‫פארשרייבן‪:‬‬ ‫זיך‬ ‫און‬ ‫צעטל‬ ‫א‬ ‫חיבור‪.‬‬ ‫א‬‫א‬ ‫האבן‬‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫ב‬‫צו‬‫י‬ ‫נ‬ ‫ד‬ ‫ו‬ ‫נ‬ ‫ג‬ ‫צ‬ ‫אויסגעוועלט‬ ‫ו‬ ‫ו‬‫י‬ ‫ש‬ ‫ן‬ ‫צ‬ ‫ו‬ ‫ו‬ ‫י‬ ‫האבן‬‫י‬ ‫מ‬ ‫ע‬ ‫נ‬ ‫ט‬ ‫מענטשן‬ ‫ש‬ ‫ן‬ ‫ו‬ ‫ו‬‫א‬ ‫ס‬ ‫א‬ ‫זי‬ ‫עשו‪ .‬אבע‬ ‫‪+‬אלימלך‬ ‫סאוו עכילקילג יד ןעוועג זיא לחר רעבא ‪.‬ושע‬ ‫?שדקמה תיב ןטשרע םייב ןברוח‬ ‫א צעטל און זיך פארשרייבן‪ :‬איך מוז זאגן א גוט‬ ‫מענטשן האבן אויסגעוועלט צו האבן א חיבור‪.‬‬ ‫א צעטל און זיך פארשרייב‬ ‫האט געוו‬ ‫נעמעןיבא בקעי ןעמוקאב טייג יז זא טסואוועג טאה‬ ‫יזענסק‬ ‫געהאלטן דעם ביהמ"ק‬ ‫א מענטש זאל זיך איינפירן יעדן טאג‪ ,‬צו נעמען‬ ‫א מענטש זאל זיך איינפירן יעדן טאג‪ ,‬צו ‪,‬ונ‬ ‫גאנצערשרע םייב ‪.‬יוזא ןינע םעד ריבסמ רע זיא‬ ‫דאךינ אז צוויי‬ ‫מציאות פון פריינטשאפט מיינט דאך אז צוויי‬ ‫ןט‬ ‫פ‬ ‫ק טש‬ ‫פריינטשאפטיפ ןיי‬ ‫מיינט‬ ‫פוןבא ‪,‬ךאז עשיז‬ ‫ס רע‬ ‫‪,‬עטכע ןא זיא'‬ ‫מציאות‬ ‫א מענטש זאל זיך איינפי‬ ‫דעם בחיר‬ ‫‪1402‬ובאה ריחב םעד‬ ‫‪,59st.‬ת‬ ‫רוחב א – בקעי שודק ונשודק‬ ‫בייפא חבר איז אנדערש‪ ,‬וויבאלד דער‬ ‫נ‬ ‫– ביי א חבר איז אנדערש‪ ,‬וויבאלד דער גאנצער‬ ‫י‬ ‫מ‬ ‫י‬ ‫ו‬ ‫ת‬ ‫'‬‫ד‬ ‫י‬ ‫ג‬‫ע‬ ‫א‬ ‫ה‬ ‫ב‬ ‫ה‬ ‫‪.‬‬ ‫ס‬ ‫'‬ ‫א‬ ‫י‬ ‫ז‬ ‫א‬ ‫רעגיד'תו–ימינ‬ ‫בנשיאות כ"ק מרן‬ ‫כח האחדות האט‬ ‫טוסט"‪.‬‬ ‫ב‬ ‫י‬ ‫ת‬ ‫ה‬ ‫מ‬ ‫ק‬ ‫ד‬ ‫ש‬ ‫א‬ ‫י‬‫ז‬ ‫ג‬ ‫ע‬ ‫ו‬ ‫ו‬‫ע‬ ‫ן‬ ‫א‬ ‫מ‬ ‫ו‬ ‫ר‬ ‫א‬ ‫'‬‫ד‬ ‫טוסט"‪.‬‬ ‫י‬‫ג‬ ‫ע‬ ‫ג‬ ‫י‬‫ל‬ ‫ו‬‫י‬ ‫ש‬ ‫כ‬ ‫י‬ ‫נ‬ ‫ה‬ ‫החיבורקבעצמם"‬ ‫הדרכהרבח ןייז וצ טלעוועגסיוא‬ ‫מצבסאוו רש‬ ‫ה ייז‬ ‫הרעותןבא‬ ‫הוא‬ ‫שםג ןיילא‬ ‫"אבלאמע‬ ‫אוצר‬ ‫ןוא םמצעמ טכ‬ ‫טוסט"‪.‬‬ ‫פרקי‬ ‫למעשה‪,‬‬ ‫פון פיר‬ ‫שליט"א ןוא ריפ ןופ‬ ‫אדמו"ריצכא‬ ‫שינ לאמנייק טאה סאוו ג‬ ‫וויפיל חסדטדו‬ ‫ס"ח‬ ‫גליון קנא‬ ‫"אבל שם הרעות הוא מצב החיבור בעצמם"‬ ‫דיין גוטן איידעם"‪" ,‬איך בין מקנא וויפיל חסד דו‬ ‫מקנאתחתב‬ ‫ביןא ‪,‬םינו‬ ‫"איךא ןו‬ ‫איידעם"‪,‬מ ביו‬ ‫גוטןךיז טאה'‬ ‫דייןראפ‬ ‫טימ טגידניז‬ ‫‪.‬םי‬ ‫דיין גוטן איידעם"‪" ,‬איך בי‬ ‫גליון‬ ‫והתחזקותרוביח רתוי ךכיפל"‬ ‫מוסרמ םיע‬ ‫געזינדיגט‬ ‫‪.‬השודקה תומילש ‪,‬טגידניזעג‬ ‫מקנא מיט‬ ‫דיך‬ ‫בין‬ ‫"איך‬ ‫בחור"‪,‬‬ ‫גוטן‬ ‫דיין‬ ‫פאר‬ ‫ברידער‪.‬‬ ‫זיי‬ ‫זענען‬ ‫ממילא‬ ‫און‬ ‫מאמען‪,‬‬ ‫יום‬ ‫געווארןחיום‬ ‫לחיי‬ ‫פאר דיין גוטן בחור"‪" ,‬איך בין דיך מקנא מיט‬ ‫טגנערבעג סע טאה תוריבע יירד יד ןופ ענייא‬ ‫מאמען‪ ,‬און ממילא זענען זיי ברידער‪.‬‬ ‫פאר דיין גוטן בחור"‪" ,‬אי‬ ‫ביירה‬ ‫‪",‬םיחאה ן‬ ‫דיך מקנא‬ ‫ביןזא‬ ‫"איךט א‬ ‫האמו‬ ‫לערנסט"‪,‬‬ ‫דוכש יד זא‬ ‫פלייסיגהני‬ ‫וויווא זיא‬ ‫קנאהקע‬‫דעם זעלבן טאטן‪ ,‬ביי דער זעלבער‪.‬ןעגנאגעג‬ ‫חג דברים‬ ‫קנאה ווי פלייסיג דו לערנסט"‪" ,‬איך בין דיך דורך‬ ‫מקנאאונז‪.‬‬ ‫געווארן ביי דעם זעלבן טאטן‪ ,‬ביי דער זעלבער‬ ‫קנאה ווי פלייסיג דו לערנס‬ ‫ענדליך‬ ‫יז ןוא ןבאה הנותח םייב ןיוש יז טלאה ךילדנע‬ ‫תשפ"ז‬ ‫הסוכותיס ןע‬ ‫ווערן ךאסאבאשעפער האט צוגעפירט אז זיי זענען געבוירן‬ ‫צו יענעם און אים זאגן‪" ,‬ר' איד‪ ,‬איך פלאץ פאר‬ ‫ס‬ ‫'‬‫א‬ ‫י‬‫ז‬ ‫א‬ ‫ס‬ ‫א‬ ‫ך‬ ‫א‬ ‫ג‬ ‫ר‬ ‫ע‬ ‫ס‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫י‬‫ב‬ ‫ו‬ ‫ר‬ ‫‪,‬‬ ‫א‬ ‫צו יענעם און אים זאגן‪" ,‬ר' איד‪ ,‬איך פלאץאליין די גורמים אז א צווייטער זאל נתבייש ווערן‬ ‫האט באק‬ ‫מוקאב טאה‬ ‫פאר‬ ‫ןבל ידכ ‪,‬בקעי ןתח ריא ןופ םינמ‬ ‫באשעפער האט צוגעפירט אז זיי זענען געבוירן‬ ‫צו יענעם און אים זאגן‪" ,‬ר'‬ ‫בייש‬ ‫ב‬ ‫י‬ ‫י‬ ‫ם‬ ‫צ‬ ‫ו‬ ‫ו‬ ‫י‬ ‫י‬‫ט‬ ‫ן‬ ‫קנאה צו מרבה זיין באהבת רעים‪ :‬מ'זאל צוגיין‬ ‫ב‬ ‫י‬ ‫ת‬ ‫ה‬ ‫מ‬ ‫ק‬ ‫ד‬ ‫ש‬ ‫א‬ ‫י‬ ‫ז‬ ‫ש‬ ‫ו‬‫י‬ ‫ן‬ ‫ג‬ ‫ע‬ ‫ו‬‫ו‬‫ע‬ ‫ן‬ ‫א‬ ‫ן‬ ‫ש‬ ‫ט‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫ק‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫ע‬ ‫ברודער'ס ברודער‪ ,‬נאר ס'איז א פרט וואס דער‬ ‫ר‬ ‫ק‬ ‫ש‬ ‫ר‬ ‫א‬ ‫ו‬‫ן‬ ‫א‬ ‫ג‬ ‫ר‬ ‫ע‬ ‫ס‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫ס‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫ט‬ ‫זאל אים נ‬ ‫קנאה צו מרבה זיין באהבת רעים‪ :‬מ'זאל צוגיין‬ ‫ןבעגקעווא ן'טימ ןראנסיוא ןענעק טשינ םיא לאז‬ ‫פארשעמט ווערן‪ .‬און אודאי טארן מיר נישט זיין‬ ‫ברודער'ס ברודער‪ ,‬נאר ס'איז א פרט וואס דער‬ ‫קנאה צו מרבה זיין באהב‬ ‫זיין‬ ‫נישט‬ ‫מ'זאל אנשטאט דעם טון עפעס גוט מיט דער‬ ‫גוטנאמיט דער‬ ‫עפעסרעד‬ ‫הניחב ע‬ ‫דעםיד ‪,‬‬ ‫טון‬ ‫אנשטאטיוליג‬‫מ'זאליא הניכש‬ ‫זייןוועג טשינ ז‬ ‫האווערן ןע‬ ‫דער ברודער האט גארנישט געטון צו ווערן זיין‬‫הבצו‬ ‫געטון‬ ‫גארנישט ןעוו‬ ‫האטטלדנאה'ס‬ ‫ברודערפ ךיז‬ ‫דערח ייווצ ןו‬ ‫מ'זאל אנשטאט דעם טון‬ ‫םיער ‪,‬םירב‬ ‫זאל נישט‬ ‫לאה אנש‬ ‫טעבראעג ךאד טאה בקעי ‪.‬לחר טאטשנא האל‬ ‫אוועקצוגעבן פון זיך‪ ,‬כדי א צווייטער זאל נישט‬ ‫א‬ ‫ז‬‫ו‬ ‫י‬ ‫ג‬ ‫ר‬ ‫ו‬ ‫י‬‫ס‬ ‫‪,‬‬ ‫א‬ ‫ו‬‫ן‬ ‫ד‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫ב‬ ‫י‬‫ת‬ ‫ה‬ ‫מ‬ ‫ק‬ ‫ד‬ ‫ש‬ ‫א‬ ‫י‬‫ז‬ ‫ג‬‫ע‬ ‫ש‬ ‫ט‬ ‫א‬ ‫נ‬ ‫ע‬ ‫ן‬ ‫א‬ ‫ו‬ ‫ן‬ ‫י‬ ‫ד‬ ‫י‬ ‫ד‬ ‫י‬ ‫ם‬ ‫‪.‬‬ ‫זיךנאר‬‫ס'שטייט (משלי יד‪ ,‬ל) "רקב עצמות קנאה"‪,‬‬‫ס'שטייט (משלי יד‪ ,‬ל) "רקב עצמות קנאה"‪ ,‬נאר‬ ‫געארבעט דערויף אדער געטון עפעס דערצו‪.‬‬ ‫געארבעט דערויף אדער געטון עפעס דערצו‪.‬‬ ‫ס'שטייט (משלי יד‪ ,‬ל) "רק‬ ‫זיין גרייט‬ ‫פאר לבן א‬ ‫לחר ןעמוקאב וצ ידכ ראנ טכענ ליפיוזא ןבל ראפ‬ ‫לערנען פון דעם ווי ווייט מ'דארף זיין גרייט‬ ‫טימ ראנ‬ ‫אויפפרעסןכ ן'‬ ‫אונזפ תודחאה ח‬ ‫זאללכ ןו‬ ‫קנאהרשי ל‬ ‫אפרעד ‪.‬לא‬ ‫אינערליכן קשר‪ ,‬וויבאלד זיי האבן קיינמאל ר‬ ‫ווי‬ ‫אינעווייניג‪,‬‬ ‫קנאה זאל אונז אויפפרעסן פון‬‫אינעווייניג‪ ,‬ווי‬ ‫פון‬ ‫נישט‬ ‫אינערליכן קשר‪ ,‬וויבאלד זיי האבן קיינמאל נישט‬‫ע‬ ‫ר‬ ‫פ‬ ‫י‬ ‫ר‬ ‫ט‬ ‫א‬ ‫ו‬‫י‬ ‫ס‬ ‫א‬ ‫ז‬ ‫ד‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫ז‬ ‫א‬ ‫ג‬ ‫ט‬ ‫קנאה זאל אונז אויפפרע‬ ‫ד‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫פ‬‫ס‬ ‫קו‬ ‫דארפן‬ ‫ל‪,‬‬ ‫פאר א ווי‬ ‫‪.‬בייוו א ראפ‬ ‫שבטים‪ .‬און מיר‪ ,‬די קינדער פון רחל‪ ,‬דארפן‬ ‫נישט ןעוו‬ ‫מען זיא'ס‬ ‫זאללראפ‬ ‫מצליח‪ ,‬ןריו‬ ‫זענען ןראוועג‬ ‫וואסדחא יד‬ ‫קייןד זיא ‪,‬תו‬ ‫איז מעגליך אז זיי זאלן בכלל נישט האבן רע‬ ‫און זי האט זוכה געווען אויפצושטעלן הייליגע‬‫די‬ ‫אז‬ ‫לאזן‬ ‫נישט‬ ‫לאזן אז די‬ ‫וואס זענען מצליח‪ ,‬זאל מען‬ ‫הייליגע ךאסא זיא'ס לייוו ‪",‬קוחרל םולש" םדוק‬ ‫איז מעגליך אז זיי זאלן בכלל נישט האבן קיין‬ ‫וואס זענען מצליח‪ ,‬זאל‬ ‫א‬ ‫ן‬ ‫ס'קומט‬ ‫מענטשןטייטשראפ לחר ןוא הנותח רעד וצ טמוק'ס‬ ‫זא‬ ‫אנדערעצ‬ ‫צוב רעטייוו‬ ‫קנאה תי‬‫שדקמה‬ ‫מ'שפירטח א‬ ‫וועןאוועג בור‬ ‫‪.‬ןר‬ ‫געשוויסטער‬ ‫למעשה האט רחל נישט דערלייגט פון דעם‬ ‫מענטשן‬ ‫אנדערע‬ ‫ווען מ'שפירט א קנאה צו‬ ‫מצד עצמם"‪ .‬דאס הייסט אז ביי געשוויסטער‬‫ביירעטש‬ ‫אזרעק‬ ‫הייסטרע‬ ‫דאס ‪,‬םולש‬ ‫עצמם"‪.‬מ טימ‬ ‫מצדודידי רע‬ ‫ווען מ'שפירט א קנאה‬ ‫דעםבהא ןוא ת‬ ‫פון ‪,‬ה‬ ‫א ‪,‬רעטנאנ זיא רעוו‬ ‫לאה גייט‬ ‫‪,‬ןפוא ןכילקערש א ףיוא ןרעוו הזבתנ טייג האל‬ ‫להם‪ ,‬ואין זה‬ ‫שיש להם אב אחד שהוא התחלה להם‪ ,‬ואין זה‬‫ס ןעוו‬ ‫התחלה‬ ‫שהוא טדער'‬ ‫אחדופ ךיז‬ ‫אבר א ן‬ ‫להםקוח‬ ‫שישא –‬ ‫רעדמערפ‬ ‫צווייטן‪ ,‬און פארגינען פאר אנדערע‪.‬‬ ‫צווייטן‪ ,‬און פארגינען פאר אנדערע‪.‬‬ ‫צווייטן‪ ,‬און פארגינען פאר‬ ‫ממילא גי‬ ‫לאז האל זא םינמיס יד רעביא ריא יז טיג אליממ‬ ‫זצ"ל‪.‬‬ ‫מ רק מצד‬ ‫האח‬ ‫האח נקרא מצד התולדה‪ ,‬ואין שם האח רק מצד‬ ‫ע‬ ‫נ‬ ‫ט‬ ‫שם‬ ‫ש‬ ‫ו‬ ‫ו‬ ‫א‬‫ואין‬ ‫ס‬ ‫ה‬ ‫התולדה‪,‬‬ ‫א‬ ‫ט‬ ‫ג‬ ‫ע‬ ‫ב‬ ‫ו‬ ‫י‬‫מצד‬ ‫ט‬ ‫א‬ ‫ק‬ ‫נקרא‬ ‫ש‬ ‫ר‬ ‫פ‬ ‫ו‬‫האח‬ ‫ן‬ ‫י‬ ‫ד‬ ‫טימ תודי‬ ‫אַהבֲַת‬ ‫ווייזןזיין א‬ ‫מעודד‬‫צווייטן‪ ,‬מען‬ ‫זיין א‬ ‫משיחצווועט‬ ‫מכבד‬ ‫חברים‪,‬ווען‬ ‫ערגסטןראפ טשינ‬ ‫צוםו טמעש‬ ‫געוועןןרעו‬ ‫מיט’ן פינגער || מסכים‬ ‫קומען וועט‬ ‫פארוואס איז דער ביהמ”ק חרוב געווארן ||‬ ‫ב‬‫ר‬ ‫ו‬‫ד‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫א‬‫ד‬‫ע‬ ‫ר‬ ‫א‬ ‫ח‬‫ב‬‫ר‬ ‫?‬ ‫נישט פאר‬ ‫א‬ ‫זיין‬ ‫עבודת יששכר‪ ,‬פון רבי ישכר דוב מוואלברוז‬ ‫מעודד‬ ‫חברים‪ ,‬מכבד צו זיין א צווייטן‪,‬‬ ‫‪.‬‬ ‫עסאאזוי‪" :‬כי‬ ‫ערקלערט‬ ‫ער‬ ‫און‬ ‫חברים‪ ,‬מכבד צו זיין א‬ ‫ברודער‪.‬‬ ‫בייצא‬ ‫מוואלברוז‬ ‫צ‬ ‫ו‬‫ו‬ ‫י‬ ‫י‬ ‫ט‬ ‫ן‬ ‫‪.‬‬ ‫א‬ ‫ו‬‫ן‬ ‫נ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫נ‬‫א‬ ‫כ‬ ‫ד‬ ‫ע‬ ‫ם‬ ‫ל‬ ‫י‬ ‫י‬ ‫ג‬ ‫ט‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫ו‬ ‫"‬‫‪",‬בורקלו‬ ‫דער יו"ט פון וואסער‬ ‫ביי א ברודער‪ .‬און ער ערקלערט עס אזוי‪" :‬כי‬ ‫אהבתא חבר? || אוועק מיט קנאה‪ ,‬אריין מיט‬ ‫דעםאענין פון‬ ‫זיין אין‬ ‫ביהמ”ק ||מחזק‬ ‫מ'דארף זיך‬ ‫חנ ִםָּ‬ ‫ברודער אדער‬ ‫נאנטער‪,‬‬ ‫ווער איז‬ ‫שידוך || כח האחדות האט געהאלטן דעם‬ ‫ועסט אין‬ ‫אהבת‬ ‫פון‬ ‫ענין‬ ‫מ'דארף זיך מחזק זיין אין דעם‬ ‫מ'דארף זיך מחזק זיין אין‬ ‫שוועסטער‪ .‬אזוי ווערט עס אויסגעשמועסט אין‬ ‫וואספא‬ ‫וואסר !ןעוועג סאד זיא שפנ תוריסמ אראפסאוו‬ ‫חינםאיז דער זמן לח‬ ‫נענטער ווי‬ ‫פ זא‬ ‫חבר איז דער חיבור שטערקער און נענטער ווי‬ ‫און‬‫שטערקעררא‬ ‫חיבורא רעדורב ן'‬ ‫ךיוא זי‬ ‫דער‬ ‫איזלש‬ ‫חבר ‪,‬םו‬ ‫זיא רע לייוו‬ ‫וואס‬ ‫זמן‬ ‫דער‬ ‫איז‬ ‫חורבן פונעם בית המקדש‪,‬‬ ‫המקדש‪,‬‬ ‫חורבן פונעם בית אהבת‬ ‫חורבן פונעם בית המקד‬ ‫עמען איר‬ ‫צוליב איין זאך‪ ,‬כדי נישט צו פארשעמען איר‬ ‫האט דא‬ ‫א ןתח ריא ןבעגעגקעווא זיולב טשינ אד טאה‬ ‫ןו‬ ‫חבר‪ .‬ביי א‬ ‫זייןךאד‬ ‫אז דער ענטפער אויף דעם איז – זיין חבר‪ .‬ביי א‬ ‫איזצ–מב‬ ‫תואי‬ ‫דעם‬ ‫ענופ‬ ‫אויף‬ ‫ענטפערעז ם‬‫דערטאט ןבל‬ ‫אז ‪.‬ן‬ ‫אויפ'ן‬ ‫טרויערן‬ ‫מיר‬ ‫יעצט אין די טעג וואס‬ ‫אויפ'ן‬ ‫יעצט אין די טעג וואס מיר טרויערן‬ ‫יעצט אין די טעג וואס‬ ‫עס בלויז‬ ‫אייבערשטנ'ס פאלק – און דאס אלעס בלויז‬ ‫האלט‬ ‫זיין ברודער אדער זיין חבר? דער מהר"ל ת‬ ‫דערמ קע‬‫איזק ט‬ ‫פארוואסהאנ‬ ‫בהא ביתנ( םלוע תוביתנ ןיא ל"רהמ רעד‬ ‫גוטןווא‬ ‫פוןיא‬ ‫ןיירא ‪,‬‬ ‫זי וועט יע‬ ‫ראנ ‪,‬ךודיש ןרעדנא ןא ןוט ןפראד טצעי טעוו יז‬ ‫זיין ברודער אדער זיין חבר? דער מהר"ל האלט‬ ‫מע פונעם‬ ‫דיין חבר; מיט דעם וואס דו האסט געזאגט א גוט‬ ‫אז ער‬ ‫געזאגטיער‬ ‫און קרפ ם‬ ‫מזל )'א‬ ‫זייןנערב‬ ‫זאך)‪.‬ד'ארומ א‬ ‫פרובירט טג‬ ‫נאכאמאל‬ ‫מענטש‪,‬‬ ‫טראכטן א מינוט‪ ,‬ווער איז נענטער צו א‬ ‫נצחיות פון כלל ישראל‪ ,‬צו זיין די מאמע פונעם‬ ‫זי האט א‬ ‫רעד ןיא רוחב ןטסעב םעד ןבעגעגקעווא טאה יז‬ ‫זאך)‪.‬‬ ‫א ‪:‬ךאז עגי‬ ‫ןי‬ ‫טראכטן א מינוט‪ ,‬ווער איז נענטער צו א מענטש‪,‬‬ ‫זאך)‪.‬‬ ‫רצון‬ ‫חשיבות‬ ‫פנימיות'דיגע ווארט פאר א בחור; דו האסט געזאגט א דבר חיזוק‬ ‫כות מיט'ן‬ ‫אבערנ ס'האט‬ ‫קיין ע‬ ‫נישט‬ ‫סעודה‪,‬ד‬ ‫איזוס‬‫גאנצעיק‬ ‫קשר‬ ‫געבוירענער‬ ‫די‬‫באצאלןז'מ‬ ‫וועט‬ ‫לאמיר‬ ‫זאגט דער מהר"ל א פלא פון א זאך‪.‬‬ ‫פנימיות'דיגעהאט מוותר געווען צו האבן א שייכות מיט'ן‬ ‫זי‬ ‫געווארןטימ‬ ‫חרובח תבהא‬ ‫ביהמ"ק םני‬ ‫זיך‪.‬לעוו‬ ‫צוז ‪.‬ט‬‫זייןה י‬ ‫מקרבטא‬ ‫איםעגפיוא‬ ‫וועטבעג‬ ‫אייבערשטעריז וצ ן‬ ‫קרבןיי‪-‬א"על יד ןופ עמאמ יד ןי‬ ‫יעדןןופ‬ ‫אויףפ י‬ ‫ם‬‫זאלץ‬‫ארויפלייגןסאוו‬ ‫מעןומ טגא‬ ‫אצ‬ ‫בש י‬ ‫ת‬ ‫געבוירענער קשר איז נישט קיין‬ ‫געבוירענער קשר איז ני‬ ‫וועלט‪ .‬זי‬ ‫זאגט דער מהר"ל א פלא פון א זאך‪ .‬לאמיר‬ ‫געוועןדער פאר א כולל יונגערמאן; דו האסט מעודד געווען‬ ‫(אויב‬ ‫געווארן‬ ‫מבזה ייב‬‫זאלץיו"‬ ‫ל ןת‬ ‫אים‬ ‫געבוירן‬ ‫מ'האטו ‪",‬‬ ‫אוןך‬ ‫מ'איזטר‬ ‫וועלכןמר‬ ‫געהאלפן‪.‬ד‬ ‫מיט‬ ‫גארנישט" ‪,‬‬ ‫מיט וועלכן מ'איז געבוירן געווארן (אויבזיין די‬ ‫דער מאמע פון אלע געמיינע בני עשו‪.‬‬ ‫מלח"עו‪-‬‬ ‫ע‬ ‫קרבנךטנא‬ ‫ש‬ ‫כלול‬‫םולש ם‬ ‫‪.‬‬ ‫מיט וועלכן מ'איז געבויר‬ ‫י"ב שבטי‬ ‫קומט פון ‪.‬לארשי ללכ ןופ עמאמ יד ןייז וצ ‪,‬הק יטבש ב"י‬ ‫תקריב‬ ‫נאכדעם אויך לרחוק‪.‬‬ ‫נאכדעם אויך לרחוק‪.‬‬ ‫זענעןקשר א איד א בעל הבית מיט'ן ארויסהייבן וויאזוי ער‬ ‫ווי א‬ ‫שטערקער‬ ‫דארט‬ ‫סעודה‪.‬‬ ‫זיין‬ ‫צומאל‬ ‫דער‬ ‫פון‬ ‫קען‬ ‫חיבור‬ ‫ארויסגעשיקט‬ ‫אזא‬ ‫און‬ ‫א‬ ‫פארנעמט‬ ‫וואס‬ ‫זאכן‬ ‫די‬ ‫פון‬ ‫איינע‬ ‫א רצון וואס איז העכער פון‬ ‫אזא חיבור קען צומאל זיין שטערקער ווי אבאקומען דעם שוואכסטן שידוך‪ ,‬עשו‪ ,‬און זי וועט‬ ‫און… ווא‬ ‫קשר‬ ‫יז ?םעד טאטשנא ןעמוקאב יז טייג סאוו …ןוא‬ ‫ל‬ ‫ר‬ ‫ח‬ ‫ו‬ ‫ק‬ ‫ו‬‫ל‬ ‫ק‬ ‫ר‬ ‫ו‬ ‫ב‬ ‫"‬‫‪.‬‬ ‫ש‬ ‫ט‬ ‫ע‬ ‫ל‬ ‫ט‬ ‫ז‬‫י‬ ‫ך‬ ‫ד‬ ‫י‬ ‫פ‬ ‫ר‬ ‫א‬ ‫ג‬ ‫ע‬ ‫‪,‬‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬‫ו‬‫ו‬‫א‬ ‫ס‬ ‫אזא חיבור קען צומאל זיין‬ ‫וועט‬ ‫זי‬ ‫און‬ ‫מוחה און דאוונט‪ ,‬וויאזוי ער גייט אין גאס‪ ,‬ווי גרויס זיין חסד‬ ‫נישטשאונז‪,‬‬ ‫אין‬ ‫וואסער‪.‬‬ ‫פארקערט‪ ,‬אז מ'זאל קודם זאגן שלום לקרוב און‬ ‫פארקערט‪ ,‬אז מ'זאל קודם זאגן שלום לקרוב און‬ ‫ט‬ ‫געוואנדןטיי‬ ‫ק‬‫האט‬ ‫קיינער םדו‬ ‫איזלש"‬ ‫און םו‬ ‫מענטשןל‬ ‫אידןחר‬ ‫א "קו‬ ‫פרעמדעו‬ ‫חשוב'ע‬ ‫טשרע ן‬ ‫געזעסן‬ ‫עדכאנ‬ ‫ם‬‫וואסער‪.‬‬ ‫וואלט איז‬ ‫אינעם יו"ט סוכות‪,‬‬ ‫פלאץ‬ ‫גרויסן‬ ‫מיט אהבת חינם‬ ‫אוןבעסטן שידוך וואס זי האט געהאט‪ ,‬גייט זי‬ ‫פרעמדע מענטשן איז געוואנדן אין אונז‪,‬‬ ‫פרעמדע מענטשן איז גע‬ ‫ט‪ ,‬גייט זי‬ ‫מעשה‬ ‫גייט באק‬ ‫טאטשנא ‪.‬רוחב ןטסגרע םעד ןעמוקאב טייג‬ ‫דעם‬ ‫זיין‬ ‫געדארפט‬ ‫לכאורהעג רימ‬ ‫שטייטאל‬ ‫חודשקנעד‬ ‫קרוב?‪,‬ןע‬ ‫פוןא‬ ‫טעגמ ז‬ ‫פאר'ן‬ ‫ניין הבר‬ ‫שלוםז‬ ‫איןאדיןיי‬ ‫וצ הבה‬ ‫אהבה צו איז‪ ,‬זיין גוטסקייט‪ ,‬זיין באנעמונג; דו האסט געבויט‬ ‫חרוב‬ ‫האט‬ ‫זיין‬ ‫איז‬ ‫דומם‬ ‫מרבה‬ ‫גמרא‪,‬‬ ‫א‬ ‫די‬ ‫איז‬ ‫אז‬‫זאגט‬ ‫געדענקען‪,‬‬ ‫וואס‬ ‫דעם‪,‬‬ ‫צוליב‬ ‫וואסער‬ ‫לאמיר‬ ‫און‬ ‫דאס‬ ‫געווען‪.‬‬ ‫דאך אין‬ ‫שלום פאר'ן קרוב? לכאורה וואלט געדארפט זיין‬ ‫אב‪,‬‬ ‫גייטצובאקומען דעם ערגסטן בחור‪ .‬אנשטאט‬ ‫דעם בעס‬ ‫לאמיר געדענקען‪ ,‬אז מרבה זיין אהבה‬ ‫יז טייג ‪,‬טאהעג טאה יז סאוו ךודיש ןטסעב םעד‬ ‫ש‬ ‫ל‬ ‫ו‬‫ם‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫'‬‫ן‬ ‫ק‬ ‫ר‬ ‫ו‬ ‫ב‬ ‫?‬ ‫ל‬ ‫כ‬ ‫א‬ ‫ו‬ ‫ר‬ ‫ה‬ ‫ו‬‫ו‬ ‫א‬ ‫ל‬ ‫ט‬ ‫ג‬ ‫ע‬ ‫ד‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫פ‬ ‫ט‬ ‫ז‬‫י‬ ‫י‬‫אויפ'ןפ מזבח‪.‬‬ ‫ן‬ ‫נאכדעם‬ ‫המים‬ ‫ניסוך‬ ‫געווען‬ ‫איז‬ ‫סוכות‬ ‫לאמיר געדענקען‪ ,‬אז‬ ‫אנשטאט‬ ‫ערשטדעם‬ ‫שטייט קודם "שלום לרחוק" און ערשט נאכדעם‬ ‫זייןר‬ ‫צומע‬ ‫אוןעד‬ ‫לרחוק"מ‬ ‫מתקן‬ ‫זמןטנע‬ ‫דער ןש‬ ‫"שלום‬ ‫ס'איז זיא‬ ‫קודםועג‬ ‫אזאו‬ ‫שטייטןדנ‬ ‫אלעוא ןיא‬ ‫ספרים‬ ‫ןוא ‪,‬זנ‬ ‫דערמיט גאנצע בתי מקדשות‪.‬‬ ‫אפנאנט טעוו יז ןוא ‪,‬ושע ‪,‬ךודיש ןטסכאווש םעד ןעמוקאב‬ ‫זיין‬ ‫ווילקר‬ ‫ערטרע‬ ‫המקדש‪.‬אז‬ ‫אייבערשטן'מאזזא ‪,‬‬ ‫ביתז םדוק ל‬ ‫צוםא‬ ‫ש ןג‬ ‫דער‬‫געווארןםול‬ ‫געשריגן‬ ‫א בורקל‬ ‫גיסןו‬ ‫ביז'ן ן‬ ‫אוועק מיט קנאה‪ ,‬אריין‬ ‫באקומען‬ ‫זיין די מא‬ ‫מיט אהבת חינם‬ ‫און… וואס גייט זי באקומען אנשטאט דעם? זי‬ ‫ס'שטייט אין פסוק (שיר השירים ח‪ ,‬ז)‪" :‬מים‬ ‫געמאכט‬ ‫חרובד ןייז‬ ‫האטמאמ י‬ ‫איד ןופ ע‬ ‫פארשעמעןעגאעלא‬‫אויבשע ינב עניימ‬ ‫‪.‬ו‬ ‫נ‬ ‫שייכות‬ ‫א‬ ‫כ‬ ‫ד‬ ‫א‬‫ע‬ ‫ם‬ ‫א‬ ‫האבן‬ ‫ו‬ ‫י‬ ‫ך‬ ‫ל‬ ‫ר‬ ‫וויל‬ ‫ח‬ ‫ו‬ ‫ק‬ ‫ער‬ ‫‪.‬‬ ‫באשעפער‪,‬‬ ‫מיט'ן‬ ‫פארוואס‬ ‫גרויסער‬ ‫פראגע‪,‬‬‫שעפן‬ ‫מיט א‬ ‫די‬ ‫לחבירו‪.‬אמוצ ןעק רוביח אזא‬ ‫לרחוק ולקרוב"‪ .‬שטעלט זיך די פראגע‪ ,‬פארוואס‬ ‫פונעם‬ ‫זיך‬ ‫פראצעדור‬ ‫שטעלט‬ ‫אדםטש ןייז ל‬ ‫מיט אהבת חינ‬ ‫ולקרוב"‪.‬‬ ‫גאנצע‬ ‫ביןקרע‬ ‫לרחוק‬ ‫פון רע‬‫די‬‫א יוו‬ ‫רשק‬ ‫ענין‬ ‫דעם? זי‬ ‫ל ישראל‪.‬‬ ‫שלום די גמרא וויל אז יעצט ווען מיר זענען אין רבים לא יוכלו לכבות את האהבה"‪ .‬זאגט‬ ‫"שלום‬ ‫צוגעגאנגעןלע‬ ‫דערמאנט‪,‬וו‬‫ווערטזיא'מ ןכ‬ ‫איז‬‫לך"‪,‬ריו‬‫וואסער‬ ‫"ויתןעג ן‬ ‫דאסראוו‬ ‫ביי ן‬ ‫י"ב שבטי קה‪ ,‬צו זיין די מאמע פון כלל ישראל‪.‬‬ ‫טימ‬ ‫ביי "ויתן לך"‪ ,‬ווערט דערמאנט‪" ,‬שלום שלום‬ ‫בעג‬ ‫רעד ביוא(‬ ‫אוועק מיט קנאה‪ ,‬אריין‬ ‫דעם בית המקדש‪ ,‬איז מידה טובה מרובה חמש‬ ‫וועלט‪ .‬זי האט אויפגעגעבן צו זיין די מאמע פון די‬ ‫זי האט‬ ‫די‬ ‫דערמיט‬ ‫מ טאה יז‬ ‫מ'מיינט‬ ‫אזעג רתוו‬ ‫דעםעוו‬ ‫מאות פעמים‪ .‬וויפיל בניית המקדש קומט ארויס‬ ‫אויףה וצ ן‬‫מהר"ל ןבא‬ ‫דערוכייש א‬ ‫ן'טימ ת‬ ‫אייבערשטער‬ ‫מיר‬ ‫זאלן‬ ‫דעררעד ט‬ ‫נישטא‪,‬גאז‬ ‫איז‬ ‫המקדשרהמ‬‫און‬ ‫באשעפער‪,‬א ל"‬‫ביתלפ‬‫דערפ א‬ ‫און א ןו‬ ‫מיט'ןז‬ ‫שבתמאל ‪.‬‬ ‫גלותךא‬ ‫איןטנע‬ ‫רי‬ ‫ראשון‬ ‫ממעיני‬ ‫מוצאי‬ ‫זרה‪,‬‬ ‫זאך‪, :‬‬ ‫בששוןבעג‬ ‫איינע פון די פסוקים וואס מ'זאגט מוצאי שבת‬ ‫עבודה‬ ‫"מקדש‬ ‫מ'זאגטיו‬ ‫מים רענער‬ ‫בו‪,‬‬ ‫(ט‪,):‬‬ ‫וואס‬ ‫שהיו‬ ‫יומא‬ ‫פסוקים רשק‬ ‫"ושאבתם‬ ‫דברים‬ ‫אין‬ ‫דישינ זיא‬ ‫ג'‬ ‫אוועק מיט קנ‬ ‫זאגט‬ ‫ק ט‬ ‫מפני‬ ‫פון‬‫שמחה‪,‬י‬ ‫חרב‪,‬‬ ‫גמרא‬ ‫איינע ןי‬ ‫די‬ ‫עגיד'תוימינפ‬ ‫מה‬ ‫מפני‬ ‫מע פון די‬ ‫ר אין דער‬ ‫רטוועל םענופ ע‬ ‫איך‬ ‫רצון‪.‬טכא‬ ‫געברענגט דעם‬ ‫האטמ א ן‬ ‫זייןי‬ ‫מיט‪,‬טונ‬ ‫גערעכנטרעו‬ ‫וואסו‬ ‫זיךעטנענ זי‬ ‫געדענקען‪:‬א‬ ‫אוןצ ר‬ ‫האטו‬ ‫מא‬ ‫וויסן‬ ‫עלש‬ ‫מורא'דיגעאז‬ ‫אויךא אז‬ ‫ברענגט‬ ‫פרק א')‬ ‫רעים‬ ‫זי האט אוועקגעגעבן דעם בעסטן בחור אין דער‬ ‫נידונין‬ ‫"בחג)ך‬ ‫מיר ווייסן‬ ‫הישועה"‪.‬‬ ‫ברודער אדער א חבר?‬ ‫נצחיות פ‬ ‫מיםחצנ‬ ‫איז‬ ‫אז תוי‬‫באקאנטןופ‬ ‫ס'איזרשי ללכ‬ ‫התאוה‪,‬ייזוויוצ ‪,‬לא‬ ‫כוחותמאמ יד ן‬ ‫רעים פרק א') ברענגט א מורא'דיגע זאך‪ :‬אין‬ ‫‪.‬‬ ‫פון יעדן מאל וואס מ'איז מחזק א צווייטן איד‪,‬‬ ‫איד!יזאויב‬ ‫דיךב ןי‬‫אר‬ ‫עדו‬ ‫פארשעמט‬ ‫ווילסט‪,‬עדא ר‬ ‫מ'האטייז ר‬‫וואס?רדובח ן‬ ‫אז‬ ‫רעד‬ ‫דאס‬ ‫חורבן?רהמ‬‫לאה ל"‬ ‫אהבת‬ ‫ט‬ ‫שהיו‬ ‫(נתיב‬ ‫עולם שני‬ ‫נתיבותמקדש‬ ‫דמים‪ ,‬אבל‬ ‫ושפיכות אין‬‫דער מהר"ל‬ ‫ידוך‪ ,‬נארגילוי עריות‬ ‫ברענגען זיולב סע‬ ‫מ'וועט‬ ‫געבן‬ ‫דיר‬ ‫זי וועט יעצט דארפן טון אן אנדערן שידוך‪ ,‬נאר‬ ‫"שגדלין על‬ ‫ערבות‬ ‫נעמען‬ ‫מיר‬ ‫און‬ ‫המים"‪,‬‬ ‫דער מהר"ל אין נתיבות עולם (נתיב אהבת‬ ‫אייבערש‬ ‫אלערעבייא‬ ‫תאוות‬ ‫אז'נטש‬ ‫זאגטפ ס‬‫פסוק קלא‬ ‫דער ןוא –‬ ‫אוןסאד‬ ‫תאוה‪,‬לא‬ ‫י‬ ‫ע‬ ‫צ‬ ‫ט‬ ‫א‬ ‫י‬ ‫ן‬ ‫ד‬ ‫י‬ ‫ט‬ ‫ע‬ ‫ג‬ ‫ו‬‫ו‬ ‫א‬ ‫ס‬ ‫מ‬ ‫י‬ ‫ר‬ ‫ט‬ ‫ן'פיוא ןרעיור‬ ‫יעדעס מאל וואס מ'איז מכבד אן אנדערן מענטש!‬ ‫האט דא נישט בלויז אוועקגעגעבן איר חתן און‬ ‫הבית‪,‬‬ ‫טאטן‪.‬עד‬ ‫חורבןזא‬ ‫ער‬ ‫טנא‬ ‫זעלבן‬ ‫פונעםא רע‬ ‫געברענגט‬ ‫פ‬ ‫האטףיו‬ ‫םעד‬ ‫במציאות‬ ‫איד‬ ‫דאךייז‬ ‫פארשעמען–אזי‬ ‫מזבח‪.‬א‬ ‫ר חתן אוןעוסקים בתורה ובמצוות ובגמילות חסדים‪ ,‬מפני א ייב ‪.‬רבח‬ ‫אויפ'ןן‬ ‫ווער איז נאנטער‪ ,‬א‬ ‫צוליב אי‬ ‫ריא ןעמעשראפ וצ טשינ ידכ ‪,‬ךאז ןייא בילוצ‬ ‫לבוא‪.‬נישט‬ ‫מ'וועט‬ ‫קענען‬ ‫לעתיד‬ ‫וואספארא מסירות נפש איז דאס געווען! רחל‬ ‫שוועסטע‬ ‫ליגןמיראיןזעןמים‬ ‫דאך במציאות פונעם זעלבן טאטן‪.‬‬ ‫וואסוועלן‬‫אלעס‬ ‫פסולות‬ ‫ווען איז דאס‬ ‫אז פאר'ן ברודער איז אויך שלום‪ ,‬ווייל ער איז‬ ‫ןיא טסעומשעגסיוא סע טרעוו יוזא ‪.‬רעטסעווש‬ ‫ווייל ער‬‫שלום‪ ,‬רב‬ ‫ווערן‬ ‫ח‬ ‫אויפגעבויטא‬ ‫רעד זי‬ ‫אויך‬ ‫איזביח‬ ‫ברודערש רו‬ ‫קענען‬ ‫עט‬‫מקדשות‬ ‫רעקר‬ ‫ברודער אדער א חבר?‬ ‫פאר'ן‬ ‫אזנ ןו‬ ‫בתיא‬ ‫ערבות‬ ‫ח‬ ‫נעמען‬ ‫ו‬ ‫ר‬ ‫ב‬ ‫ן‬ ‫פ‬ ‫ו‬ ‫צו‬ ‫נ‬ ‫ע‬ ‫ם‬ ‫כשר‬ ‫ב‬ ‫ווען! רחלמה חרב? אלא מפני שהיתה בו שנאת חנם‪ .‬ללמדך יוו רעטנ‬ ‫וויפילע‬ ‫פון‬ ‫ס'איז‬ ‫אויב‬ ‫עבירות"‪ .‬ףראד'מ‬ ‫טייך‪,‬‬ ‫א‬ ‫כנגדזג'קזחמ ךיז‬ ‫י‬‫ת‬ ‫ביי‬ ‫טאקע‬ ‫ה‬ ‫מ‬ ‫נישט‬ ‫ק‬ ‫חנםיא ןיי‬ ‫ד‬ ‫ש‬ ‫דאך במציאות פונעם זעלב‬ ‫ס'איז‬ ‫‪,‬‬ ‫א‬ ‫י‬‫ז‬ ‫מים"‪.‬‬ ‫ד‬ ‫סאוו ןמז רע‬ ‫אז פאר'ן ברודער איז אוי‬ ‫וואקסן‬ ‫שנאתעד ן‬ ‫וואס‬ ‫ששקולהןינע ם‬ ‫תבהא ןופ‬ ‫תשוקה‬ ‫ס'האט‬ ‫טיפע ווער‬ ‫זייןמזבח‪,‬‬ ‫דעם‬ ‫געבויטפון‬‫דעם איד‬ ‫ס'האט‬‫אוועקנעמען‬ ‫"ולקרוב"‪ ,‬זען ווער‬‫יעדןבאיד‪,‬‬ ‫צווייטן‬ ‫צוי‬ ‫עראאי‬ ‫פאר‬ ‫לימודדור‬ ‫לייגטב‬ ‫מ'דערהייבט‬ ‫גרויסערוא ‪.‬‬ ‫נאכדעםרע‬ ‫נאררע ן‬ ‫איד‪,‬‬ ‫אוןרע‬‫א‬ ‫איזלק‬ ‫צווייטן‬ ‫דאס‬ ‫צווייטן‪.‬ע‬ ‫טרא‬ ‫מכבד‬ ‫מ'איזאסע‬‫יכ" ‪:‬יוזא‬ ‫עבודת יש‬ ‫זצ"ל‪.‬‬ ‫די איז‬ ‫יעצט‬ ‫‪.‬ל"צז‬ ‫"ולקרוב"‪,‬פארשעמט ווערן‪.‬‬ ‫ממילא גיט זי איר איבער די סימנים אז לאה זאל‬ ‫א צווייטן‪ .‬און נאר נאכדעם לייגט ער צו‬ ‫זורבלאוומ בוד רכשי יבר ןופ ‪,‬רכששי תדובע‬ ‫נישט‬ ‫ביים מיט צום אייבערשטן‪ .‬ס'וועט אייביג בלייבן‬ ‫ווייטער‪.‬‬ ‫אזוי‬ ‫און‬ ‫מנורה‪,‬‬ ‫די‬ ‫געבויט‬ ‫מענטש וואס האט געבויט א קשר פון ידידות מיט‬ ‫האטה‬ ‫ידידות‬ ‫חא‬ ‫קשרקנפון‬‫אליין‬ ‫אר‬ ‫צאמ‬ ‫הרגשה‪.‬‬ ‫תשוקה‬ ‫געבויט‬ ‫גוטעה ד‬‫דילות‬ ‫האט‬ ‫אד‬ ‫אוןה‬ ‫אים‪,‬‬ ‫או‬ ‫רצוןי‬ ‫וואס‬ ‫מ'גיבטן‬ ‫ווער איז נאנטער‪ ,‬א‬ ‫דערם‬ ‫מענטשש‬ ‫אוןאה‬ ‫אזח‬ ‫אידר‬ ‫טייך‪,‬‬ ‫א‬‫ח‬ ‫ביי‬ ‫ב‬ ‫ר‬ ‫י‬‫ם‬‫געווענליך‬ ‫‪,‬‬ ‫מ‬ ‫כ‬ ‫ב‬ ‫ד‬ ‫לאה זאל יעדער קען די מעשה וואס די גמרא ברענגט דצמ ק‬ ‫צ‬ ‫ו‬ ‫ו‬ ‫י‬‫י‬ ‫ט‬ ‫ן‬‫‪,‬‬ ‫א‬ ‫ו‬‫ן‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫צ‬‫וואקסט‬ ‫ג‬‫י‬ ‫ו‬ ‫נ‬ ‫ע‬ ‫ז‬‫י‬ ‫ן‬ ‫י‬‫ן‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫צ‬ ‫א‬ ‫א צווייטן‪ .‬און נאר נאכדעם‬ ‫וואס‬ ‫ו‬‫ו‬ ‫י‬ ‫י‬‫ט‬‫מין‬‫ן‬ ‫‪,‬‬ ‫דעם‬ ‫מ‬ ‫ע‬ ‫מענטש וואס האט געבויט‬ ‫נ‬ ‫ד‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫ע‬ ‫‪.‬‬ ‫ו‬ ‫א ןייז דד‬ ‫שייכותמיט‬ ‫אלעס בויען‬‫האבן מער‬ ‫נענטער‪ ,‬דאס‬ ‫מיר קענען‬ ‫צייטצוווען‬ ‫ווערן‬ ‫שאיפה‬ ‫פרעמדער די‬ ‫רחוקםה–ל אשי‬ ‫חשיבות‪.‬שמה‪-‬‬ ‫א‬ ‫פוןדחאא ב‬ ‫שטארקע‬ ‫הש‬ ‫זיךא‬‫או‬ ‫ס'רעדט‬ ‫עולמים‬ ‫ה‬ ‫וועןלכלהלחת‬ ‫ה‬‫בורא‬ ‫נחל"‪.‬‬ ‫"ערבי‬ ‫אן‬ ‫רופט‬ ‫ליכן אופן‪,‬מיט קמצא און בר קמצא‪ ,‬ווי איינער האט געמאכט הז ןיאו ‪,‬ם‬ ‫תורה‬ ‫די‬ ‫וואס‬ ‫דאס‬ ‫ווען משיח וועט קומען‬ ‫פרעמדערגייט נתבזה ווערן אויף א שרעקליכן אופן‪,‬‬‫לאה‬ ‫ווען ס'רעדט זיך פון א רחוק – א‬ ‫ווען ס'רעדט זיך פון א‬ ‫למעשה‬ ‫מיטלאים‬‫השעמ‬ ‫טובים‪.‬חר טאה‬ ‫צוזאמבינדן‬ ‫זיך ל‬ ‫אוןשינ‬ ‫מעשיםט‬ ‫עד‬ ‫אונזערעיילר‬ ‫כביכול‪,‬‬‫מיט'ן טג‬ ‫עד ןופ‬ ‫ם‬ ‫אהבה‪,‬‬ ‫און‬ ‫מ‬ ‫צ‬ ‫ידידות‬ ‫ד‬ ‫ע‬ ‫צ‬ ‫מ‬ ‫מער‬ ‫ם‬ ‫"‬‫‪.‬‬ ‫ד‬‫מיט‬ ‫א‬ ‫ס‬ ‫שלום‪,‬‬ ‫ה‬ ‫י‬ ‫י‬ ‫ס‬ ‫ט‬ ‫שטערקערער‬ ‫א‬ ‫ז‬ ‫ב‬ ‫י‬ ‫י‬ ‫ג‬ ‫ע‬ ‫ש‬ ‫רעטסיוו‬ ‫געווארן‪.‬ו‬ ‫אוןעו‬‫מן‬ ‫חרובפש'‬ ‫א טרי‬ ‫אק‬ ‫פאראנ‬ ‫ליגטה‬ ‫סעודהוצ‬ ‫צווייטערא‬ ‫גרויסערעדנ‬ ‫אנעמ ע‬ ‫אזט‬‫שטייטןש‬ ‫ס'קומט צו דער חתונה און רחל פארשטייט אז‬ ‫אהבה‪,‬‬ ‫און‬ ‫ידידות‬ ‫שטערקערער שלום‪ ,‬מיט מער‬ ‫דאך וואסער וואס האט נישט קיין יצר הרע‬ ‫נקודההאטפאר‬ ‫ער‬ ‫צווייטער בית המקדש חרוב געווארן‪.‬‬ ‫געוואלדיגע‬ ‫מענטשן‪,‬‬ ‫אסאך‬ ‫המקדש‬ ‫דא‬ ‫שטערקערער שלום‪ ,‬מיט‬ ‫בית‬ ‫און זי הא‬ ‫אילייה ןלעטשוצפיוא ןעוועג הכוז טאה יז ןוא‬ ‫ס'איזזיאאסאך עג‬ ‫מסכים געווען צום‬ ‫אזויווי די ד' מינים‪ ,‬ס'זאל זיין "והיו לאחדים‬ ‫ווייל‬ ‫לרחוק"‪,‬‬ ‫"שלום‬ ‫קודם‬ ‫ו‬‫ו‬ ‫א‬ ‫ס‬ ‫ז‬ ‫ע‬ ‫נ‬ ‫ע‬ ‫ן‬ ‫מ‬ ‫צ‬ ‫ל‬ ‫י‬ ‫ח‬ ‫‪,‬‬ ‫ז‬ ‫א‬ ‫ל‬ ‫מ‬ ‫ע‬ ‫ן‬ ‫נ‬ ‫י‬ ‫ש‬ ‫ט‬ ‫ל‬ ‫א‬ ‫ז‬ ‫ן‬ ‫א‬ ‫ז‬ ‫יד‬ ‫עמקיין שום‬ ‫שלאגןךילג‬ ‫נישטייז זא‬ ‫זיך ןלאז‬ ‫דארףלכב‬ ‫ערשינ ל‬ ‫אוןה ט‬ ‫דערק ןבא‬ ‫ידיד‪ ,‬ןיי‬ ‫וועט מען ווייזן מיט'ן‬ ‫מיט‬ ‫קודם "שלום לרחוק"‪ ,‬ווייל ס'איז אסאך א‬ ‫קודם "שלום לרחוק"‪ ,‬וו‬ ‫געווען זיין‬ ‫אייבערשטעראיזהאט‬ ‫אחדות‪,‬‬ ‫ווען ס'איז פארלוירן געווארן די אחדות‪ ,‬איז דער‬ ‫דער איז‬ ‫געווארן די‬ ‫פארלוירןוואס‬ ‫קמצא‬ ‫מענטש‪ .‬ווען‬ ‫לאדענען‬ ‫ווען ס'איז‬ ‫געשיקט‬ ‫א‬ ‫שבטים‪.‬‬ ‫פסוקראד ‪,‬לחר ןופ רעדניק יד ‪,‬רימ ןוא ‪.‬םיטבש‬ ‫ער פירט אויס אז דערפאר זאגט דער פאר‬ ‫פסוקא ווייב‪.‬‬ ‫דער ןפ‬ ‫זאגט‬ ‫דערפאר‬ ‫אז‬ ‫שינ לאמנייק ןבאה ייז דלאביוו ‪,‬רשק ןכילרעניא‬ ‫אויס‬ ‫פירט‬ ‫ער‬ ‫ישראל‪.‬קהאט ט‬ ‫דעראז האנ‬ ‫אזוא ל‬ ‫טעות זנ‬ ‫א‬ ‫געשעןעארפפיו‬ ‫כחס‬‫מיט'ןפ ן‬‫ס'איז ןו‬ ‫נאריא‬‫אבערווענ‬ ‫יוו ‪,‬גיניי‬ ‫בידי ולידע איך שמך נקרא עלי"‪.‬‬ ‫שליח די מים‬ ‫ער פירט אויס אז דער‬ ‫צוליב טיירג ןייז ףראד'מ טייוו יוו םעד ןופ ןענרעל ךיז‬ ‫דערפאר שטערונגען‪ ,‬דאך האט ער זוכה געווען ‪-‬‬ ‫נאר מיט'ן כח האחדות פון כלל ישראל‪ .‬דערפאר‬ ‫עליונים פון‬ ‫כלל‬ ‫פון‬ ‫האחדות‬ ‫די מים‬ ‫אפגעטיילט‬ ‫ומען רחל‬ ‫זיך לערנע‬ ‫ערגסטן שידוך‬ ‫פאר לבן אזויפיל נעכט נאר כדי צו באקומען רחל‬ ‫ידידים‪.‬עג רעדא ףיורעד טעבראעג‬ ‫עפע ןוט‬ ‫ס‬ ‫ד‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫צ‬ ‫ו‬ ‫‪.‬‬ ‫ס‬ ‫'‬‫ש‬ ‫ט‬ ‫י‬ ‫י‬ ‫ט‬ ‫(‬ ‫מ‬ ‫ש‬ ‫ל‬ ‫י‬ ‫י‬‫ד‬ ‫‪,‬‬ ‫ל‬ ‫)‬ ‫"‬‫ר‬ ‫ק‬ ‫ב‬ ‫ע‬ ‫צ‬ ‫מ‬ ‫ו‬ ‫ת‬ ‫ק‬ ‫נ‬‫א‬ ‫ראנ ‪",‬ה‬ ‫פינגער‬ ‫געשטאנען זייןאוןרצון ‪ -‬צו ווערן דערהויבן‬ ‫דער היפך‬ ‫איז‬ ‫איז געווען‬ ‫המקדש‬ ‫וואסבית‬ ‫ביידער‬ ‫קמצא‪,‬‬ ‫התחתוניםאון‬ ‫גרויס‪,‬‬ ‫אזוי בר‬ ‫געלאדנט‬ ‫נקרא‬ ‫שמךקעווא‬ ‫איךבעגוצ‬ ‫"ולידע ןופ ן‬ ‫נישט ידכ ‪,‬ךיז‬ ‫אלס ראעדקרבן טשינ לאז רעט‬ ‫מ'זאגטייווצ א‬ ‫די‬ ‫האבן‬ ‫העולם‪,‬‬ ‫בריאת‬ ‫געארבעט‬ ‫און ידידים‪.‬‬ ‫אזוי גרויס‪ ,‬און דער בית המקדש איז געשטאנען‬ ‫און ידידים‪.‬‬ ‫אוועקצוג‬ ‫לאה אנשטאט רחל‪ .‬יעקב האט דאך געארבעט‬ ‫איםז'מ‬ ‫האטאאיזלא‬ ‫שכינהנ‬ ‫אטש‬ ‫גילויט‬ ‫בחינה‪,‬טדיםעד‬ ‫דערו‬ ‫אוןפע ן‬ ‫אנדערעע‬ ‫ידיד‪ ,‬ס‬‫פוןטיאמ טוג‬ ‫רעד‬ ‫צווייב חברים‪ ,‬רעים‬ ‫פוןעדור‬ ‫זיךה ר‬ ‫ס'האנדלטטא‬ ‫ווען טשינראג‬ ‫אהבהוטעג‬ ‫געוועןז ןרעוו וצ ן‬ ‫נישט ןיי‬ ‫נישט‬ ‫באלעבאס‬ ‫ביי‬ ‫דערמיט‬ ‫זיך‬ ‫פרייען‬ ‫מיר‬ ‫און‬ ‫מזבח;‬ ‫אויפ'ן‬ ‫של‬ ‫"רבונו‬ ‫געשריגן‪:‬‬ ‫וואסערן‬ ‫אונטערשטע‬ ‫וועקגעבן‬ ‫רעים‬ ‫חברים‪,‬‬ ‫צוויי‬ ‫פון‬ ‫זיך‬ ‫ס'האנדלט‬ ‫אהבה ווען‬ ‫אנדערע בחינה‪ ,‬די גילוי שכינה איז נישט געווען‬ ‫אהבה ווען ס'האנדלט זיך‬ ‫פארשעמ‬ ‫עליהם"‪ ,‬אויף די ד' מינים‪ ,‬נאר "ולידע איך‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫ש‬ ‫ע‬ ‫מ‬ ‫ט‬ ‫ו‬‫ו‬‫ע‬ ‫ר‬ ‫זאל אים נישט קענען אויסנארן מיט'ן אוועקגעבן‬‫ן‬‫‪.‬‬ ‫א‬ ‫ו‬ ‫ן‬ ‫א‬ ‫ו‬‫ד‬ ‫א‬ ‫י‬ ‫ט‬ ‫א‬ ‫ר‬‫ן‬ ‫מ‬ ‫י‬‫ר‬ ‫נ‬‫י‬‫ש‬ ‫ט‬ ‫ז‬‫י‬‫י‬‫ן‬ ‫אב ס'רעדורב‬ ‫אוןדור‬ ‫קשר ‪,‬רע‬ ‫שטערקערערס ראנ‬ ‫אןד סאוו טרפ א זיא'‬ ‫געווען רע‬ ‫שויןנק‬‫איזצ הא‬ ‫המקדשמ ו‬ ‫סעודה‪.‬הבר‬ ‫בית ןייז‬‫דעראב‬ ‫צווייטןה‬ ‫ערבייתב‬ ‫בייםי‬ ‫געוואלטמ ‪:‬ם‬ ‫ןייגוצ לאז'‬ ‫סארט‬ ‫גרעסערער‬ ‫א‬ ‫און‬ ‫קשר‬ ‫גרעסערער סארט‬ ‫שטערקערער‬ ‫ביים צווייטן בית המקדש איז שוין געווען אן‬ ‫האבן‬ ‫שטערקערער קשר און‬ ‫ב‪ ,‬כדי לבן‬ ‫אליין די ג‬ ‫זיךד ןיילא‬ ‫צוזאם‬ ‫בינדרוג י‬ ‫איך םימ‬ ‫וויילא זא‬ ‫האט באקומען סימנים פון איר חתן יעקב‪ ,‬כדי לבן‬ ‫עלי";טייווצ‬ ‫נקראאז רע‬ ‫שמךיבתנ ל‬ ‫"ושאבתם מים ןרעוו שי‬ ‫השואבה‪,‬ה‬ ‫בית‬ ‫שמחתא‬ ‫דער‬‫ווילןריובעג ן‬ ‫מיר ן‬ ‫מלכאע‪-‬י וצ‬ ‫קמיא םענ‬ ‫למהוייא ןו‬ ‫בעינן‪,‬ןגאז ם‬ ‫אנןא 'ר"‬ ‫עולם‪,‬א ‪,‬די‬ ‫ראפ ץאלפ ךי‬ ‫חיבור‪,‬אבאסאך א ווי מיר ווייסן‪ ,‬האט רחל אמנו‪ ,‬די מאמע פון כלל‬ ‫ס'איז אסאך א גרעסערער חיבור‪ ,‬אסאך א‬ ‫גרעסערעררעפעש‬ ‫איפעגוצ טא‬ ‫אסאךטר‬ ‫ס'איזז ייז ז‬ ‫ענע‬ ‫ס'איז אסאך א גרעסער‬ ‫אבן און זי‬ ‫דורך אונז‬ ‫און איך שאקל זיך אויך‪ ,‬מיט מיין ‪.‬זנוא ךרוד‬ ‫נישט‬ ‫איז דאך‬ ‫זעען‬ ‫מירן‬ ‫הקודש"‪,‬אוו‬ ‫און ייב‬ ‫רוחעד‬ ‫גלות‬ ‫שואביןעז‬ ‫אין‬ ‫מירט‬ ‫משםא‬ ‫זענען‬ ‫בששון י‪-‬יב‬ ‫יעצט‬ ‫אוועקגעגאנגען‪.‬‬ ‫זיין‬ ‫דער‬ ‫נישט‬ ‫צונק‬ ‫אנגעקומעןה‬ ‫ווילןא‬ ‫מיריוו‬‫איזלפ‬ ‫שכינהיס‬ ‫קמצאוד ג‬ ‫אייבערשטן‪,‬יי‬ ‫דיעל‬ ‫אז‬‫טומאה"ט‬ ‫בר‬ ‫צום‬ ‫איז" ‪,‬‬ ‫למעשה ךיא‬ ‫נאנט‬ ‫אזאב‬ ‫זיין‬ ‫מיט כדי‬ ‫הארץ‪,‬נפש‬ ‫ענדליך האלט זי שוין ביים חתונה האבן און זי‬ ‫סנר‬ ‫אנקמ ךיד ןי‬ ‫מןעגהאחים"‪ ,‬ישראל‪ ,‬ארויסגעוויזן א גרויסע מסירות‬ ‫הרעיםר‬ ‫ם‬ ‫בל‬ ‫יותרן‬ ‫"לפיכך‪,‬ןט‬ ‫עד‬ ‫רעבלעז ר‬ ‫אזא טומאה אז די שכינה איז אוועקגעגאנגען‪.‬‬ ‫"לפיכך יותר חיבור הרעים מן האחים"‪,‬‬ ‫חיבור‬ ‫"לפיכך יותר חיבור‬ ‫טאג‪ ,‬מיינע‬ ‫האטאאאמ יצר‬‫קומען‬ ‫ס'וועטו‬ ‫אבעראלי‬ ‫אויף‪,‬ןא‬ ‫טוען‬ ‫מירר‬ ‫געברענגט וואס‬ ‫אפווייל‬ ‫האטידעס‬ ‫ארויסצוגיין‬ ‫עבירותטוג‬ ‫געבעטן‬ ‫דריי‪",‬‬ ‫אים‬ ‫פוןיבדי‬ ‫מ'האטך‬ ‫אוןיד ן‬ ‫איינע‬ ‫סעודה‪,‬מ‬ ‫טאה תודחאה חכ כח הא‬ ‫נישט‬‫האט‬‫רצוןזאל‬ ‫מייןלאה‬ ‫מיין מויל‪.‬‬ ‫שוועסטער‬ ‫געזינדיגט‪ ,‬שלימות הקדושה‪.‬‬ ‫מיטאיר‬ ‫אויגן‪ ,‬און‬ ‫געבן אז‬ ‫אכטונג צו‬ ‫מ‬ ‫א ‪,‬ןע‬ ‫וואס‬ ‫מענטשממ ן‬ ‫ענעז‬ ‫שכן‬ ‫רב ייז‬ ‫וכל‬‫שכןעדי‬ ‫כל ‪.‬‬ ‫אייבערשטער‬ ‫איינע פון די דריי עבירות האט עס געברענגט‬ ‫ר‬ ‫דערןי‬ ‫האטן‬‫דיר"‪.‬רוחב‬ ‫פוןיא"‬ ‫ווייט‬ ‫אזויך‬ ‫טימ אנק‬ ‫וועט געבן א קום‬ ‫אויסגעוועלט צו זיין חברים‪.‬‬ ‫חברים‪.‬‬‫זייןמשיח‬ ‫אויסגעוועלט צו‬ ‫אחרון"‪,‬‬ ‫געזאגט‪ :‬מיט "ותשחק ליום‬ ‫פארזינדיגט‬ ‫א ןאטוג ןייד‬ ‫קמצא‬ ‫זיך‬ ‫מ'האט‬ ‫בר‬ ‫אייךעדיי‬ ‫האט‬ ‫אויב‬ ‫וועלא" ‪",‬ם‬ ‫סעודה‪.‬‬ ‫איךיב ךי‬‫און‬ ‫בתחתונים‪,‬‬ ‫די‬ ‫געזאגט‪:‬קמ ן‬ ‫שטערט‬ ‫סח ליפיוו אנ‬ ‫אויסגעוועלט צו זיין חברים‬ ‫ער‬‫נישטד‬ ‫אל וד‬ ‫שווער‬ ‫אויסטערליש‬ ‫אים‬ ‫ס'איז‬ ‫און‬ ‫הרע‪,‬‬ ‫בתחתונים‪ ,‬און אויב מ'האט זיך פארזינדיגט מיט‬ ‫מער‬ ‫נאך‬ ‫זין‬ ‫געוויסן‬ ‫א‬ ‫אין‬ ‫איז‬ ‫וואס‬ ‫מציאות‬ ‫געמאכטא"מעצמם און פארשעמט ווערן‪ .‬לאמיר זיך מתבונן זיין אין דעם‬ ‫א‬ ‫אלייןה םש לב‬ ‫האבןתוער‬ ‫מ אוה‬ ‫געלעגנהייט‬ ‫געבן‬ ‫וואסבצזיי‬ ‫קשריחה‬ ‫שכינהמצעב רוב‬ ‫"ם‬ ‫פון פיר און אכציג וואס האט קיינמאל נישט‬ ‫ס'האט מקרב געווען די‬ ‫זען ווער‬ ‫מ'וועט‬ ‫אן און‬ ‫נאר‬ ‫גילוי‬ ‫סעודה‪,‬‬ ‫מורא'דיגע‬ ‫האלבע‬ ‫א‬ ‫געווען‬ ‫א‬ ‫באצאלן‬ ‫איז‬ ‫המקדש‬ ‫צו‬ ‫גרייט‬ ‫בית‬‫בין‬ ‫"איך‬ ‫ק"מהיב םעד ןטלאהעג געהא‬ ‫וויבאלד דער רצון איז אינעם‬ ‫קשר וואס זיי האבן אליין געמאכט מעצמם און‬ ‫ט‬ ‫ו‬ ‫בית המקדש איז געווען א מורא'דיגע גילוי שכינה‬‫ס‬ ‫ט‬ ‫"‬ ‫‪.‬‬ ‫קשר וואס זיי האבן אליין‬ ‫בחור‬ ‫–א‬ ‫דעם בחיר האבות‪ ,‬קדושנו קדוש יעקב – א בחור‬ ‫מעשה‪,‬געטון‪.‬‬ ‫וואס זי האט‬‫פנימיות'דיגער ווי א‬ ‫אוןב –ווערן‬‫גשמיותח א יי‬‫ס'איזרב‬ ‫פוןא זיא‬ ‫אוועקצורייסןרעדנ‬ ‫זיךרעד דלאביו‬ ‫פנימיות'דיגעו ‪,‬ש‬ ‫רעצנאג‬ ‫מען גיסן‬ ‫וועט‬ ‫סוכות‬ ‫מסבירנאנט‪.‬‬ ‫צו ווערן‬ ‫צוריק‬ ‫פנימיות'דיגע אהבה‪ .‬ס'איז א פנימיות'דיגער‬ ‫אויפ'ןאבית המקדש‬ ‫אהבה‪.‬‬ ‫אנווייזן‬ ‫קענען‬ ‫ערשטן גאולה‪ .‬מ'וועט‬ ‫מיט'ן‬ ‫איז ער מסביר דעם ענין אזוי‪ .‬ביים ערשטן‬‫ביים‬ ‫מבזה‬ ‫אזוי‪.‬‬ ‫נישט‬ ‫מיךענין‬ ‫דעם‬ ‫בלייבן דא און זיי‬ ‫לאז מיךאיז ער‬ ‫פנימיות'דיגע אהבה‪ .‬ס'א‬ ‫האסטו נפש‪ ,‬בשעת מעשה ווערט געטון מיט'ן גוף;‬ ‫האט געוואוסט אז זי גייט באקומען יעקב אבינו‪,‬‬ ‫אןדער‬‫אזמ‬ ‫זיכעראי‬ ‫ס'איזצ‬ ‫פ תו‬ ‫איזןו‬ ‫אייבערשטן‪,‬ירפ‬ ‫פיזישעשטני‬ ‫קייןימ טפא‬ ‫מיט'ןי‬ ‫ד טנ‬ ‫נאנטא‬ ‫וועטיווצ זא ך‬ ‫י‬ ‫אויסערדעם‬ ‫אוןז שטנעמ א‬ ‫מזבח‪,‬ז לא‬ ‫אויפ'ןנייא ךי‬ ‫דעי ןריפ‬ ‫קב ןעמענ וצ ‪,‬גאט ן‬ ‫וואסער‬ ‫אבינו‪,‬‬ ‫עכטע‪ ,‬רחל אמנו האט געוואוסט ברוח הקודש אז עס‬ ‫נישט קיין פיזישע זאך‪ ,‬אבער ס'איז אן עכטע‪,‬‬ ‫קדשים‬ ‫אבער‬ ‫זאך‪,‬קדשי‬ ‫נאר א קוק‪ ,‬די‬ ‫נישטגיב‬‫און צייגן‪:‬‬ ‫המקדש?באלעבאס‬ ‫ביתהאט דער‬ ‫ערשטן כן‬ ‫ביים על פי‬ ‫ארויסשיקן"‪ .‬אף‬ ‫נישט קיין פיזישע זאך‪ ,‬א‬ ‫עשו‪ .‬אבער רחל איז געווען די גליקליכע וואס‬ ‫מענטשןעמוואס‬ ‫צווייאה ןשטנ‬ ‫צווישןוא ןב‬ ‫‪.‬רוביח אאןבאה וצ טלעוועגסי‬ ‫חורבןמ ךיא ‪:‬ןביירשראפ ךיז ןוא לטעצ א‬ ‫חורבן ביים ערשטן בית המקדש?‬ ‫וואסג א ןגאז זו‬ ‫יכע טו‬ ‫געווען איז זענען דא צוויי ברידער און צוויי שוועסטער וואס‬ ‫א פארבינדונג צווישן צוויי מענטשן וואס איז‬ ‫האסט מכבד‬ ‫פארבינדונג וואס דו‬‫קמצאדעם באשאפן מיט דעם‬ ‫בר‬ ‫האט‬ ‫ארויסגיין‪.‬‬ ‫זאל‬ ‫ער‬ ‫אז‬ ‫א פארבינדונג צווישן צוו‬ ‫געהייסן‬ ‫דער מ‬ ‫זייןגערפ )'ד קרפ( לארשי חצנ ןיא ל"רהמ רעד‬ ‫אז "הגדול לגדולה" און זי גייט חתונה האבן מיט‬ ‫אזויד קען ‪:‬ט‬ ‫זאך ווי א 'ווייערלעס קאנעקשאן'‪ ,‬אזוי קען זיין‬ ‫ש רע‬ ‫'ווייערלעסןשיווצ תוכיי‬ ‫קאנעקשאן'‪,‬‬ ‫אזאב זיא ייז‬ ‫טרי‬ ‫זאךאווי‬ ‫געווען זא םעד ףיו‬ ‫גורםראוו‬ ‫צו די שלש חמורות וואס האבן גורם געווען דעם‬ ‫האבןאפ ט‬ ‫וואסייא ר‬ ‫חמורותדיא ן‬‫שלשדדועמ ‪.‬‬ ‫צוןודיא ןייז‬ ‫זאך ווי א 'ווייערלעס קאנ‬ ‫מיטז קזחמ‬ ‫האבן ןיי‬ ‫לאה האט געוויינט‪ ,‬ווייל זי האט פארשטאנען‬ ‫פון קמצא ובר קמצא? איז עס טאקע א פארגלייך‬ ‫פון קמצא ובר קמצא? איז עס טאקע א פארגלייך‬ ‫רשטאנען‬ ‫פונקט ווי היינט ווייסט מען אז ס'איז דא אזא‬ ‫‪1‬‬ ‫פונקט ווי היינט ווייסט מען אז ס'איז דא אזא‬ ‫פונקט ווי היינט ווייסט‬ ‫און עשו גייען חתונה האבן מיט רחל און לאה‪.‬‬ ‫חרוב געווארן צוליב שנאת חנם‪ ,‬וועגן א מעשה‬ ‫חרוב געווארן צוליב שנאת חנם‪ ,‬וועגן א מעשה‬ ‫און לאה‪.‬‬ ‫גייען חתונה האבן איינער מיט'ן אנדערן‪ :‬יעקב‬ ‫מ'זאל זיין נאנט און פארבונדן‪.‬‬ ‫מ'זאל זיין נאנט און פארבונדן‪.‬‬ ‫פארוואס טאקע איז דער צווייטער בית המקדש‬ ‫פארוואס טאקע איז דער צווייטער בית המקדש‬ ‫מ'זאל זיין נאנט און פארבונ‬ ‫ערן‪ :‬יעקב‬ ‫מ'זאל זיין נאנט און פארבונדן‪.‬‬ ‫ג‬ ‫פארוואס טאקע איז דער צווייטער בית המקדש‬ ‫גייען חתונה האבן איינער מיט'ן אנדערן‪ :‬יעקב‬ ‫ג‬ ‫ח ןעייג‬ ‫חרוב געווארן צוליב שנאת חנם‪ ,‬וועגן א מעשה‬ ‫און עשו גייען חתונה האבן מיט רחל און לאה‪.‬‬ ‫ושע ןוא‬ ‫פונקט ווי היינט ווייסט מען אז ס'איז דא אזא‬ ‫פון קמצא ובר קמצא? איז עס טאקע א פארגלייך‬ ‫לאה האט געוויינט‪ ,‬ווייל זי האט פארשטאנען‬ ‫אה האל‬ ‫לטן דעם ביהמ"ק‬ ‫'ווייערלעס קאנעקשאן'‪ ,‬אזוי קען זיין‬ ‫און מחזק זיין‬ ‫ווי א‬ ‫זאךזיין‬‫דעם מעודד‬ ‫געווען איד‪.‬‬ ‫פאר איין‬ ‫ווארט‬ ‫פרעגט‪:‬‬ ‫"הגדולד')‬ ‫ישראל (פרק‬ ‫איןאנצח‬ ‫דערזיין‬ ‫מהר"ל אין נצח ישראל (פרק ד') פרעגט‪:‬‬ ‫ד זיין און מחזק‬ ‫גורם‬ ‫וואס האבן‬ ‫חמורותאז‬ ‫אויף דעם‬ ‫דער שייכות צווישן זיי איז באזירט אויף דעם אז‬ ‫שלש‬ ‫באזירט‬ ‫זיי איז צו די‬ ‫מיט‬ ‫צווישן‬ ‫שייכותהאבן‬ ‫דערחתונה‬ ‫און זי גייט‬ ‫לגדולה"‬ ‫ווארט פאר איין איד‪ .‬מעודד זיין און מחזק זיין‬ ‫אז‬ ‫הר"לה" ז‬‫ודג‬ ‫צווישן צוויי מענטשן וואס איז‬ ‫א איך מוז זאגן א גוט‬ ‫פארבינדונג‬ ‫צעטל און זיך פארשרייבן‪:‬‬ ‫א‬ ‫חיבור‪.‬‬ ‫א‬ ‫האבן‬ ‫צו‬ ‫אויסגעוועלט‬ ‫האבן‬ ‫מענטשן‬ ‫‪ :‬איך מוז זאגן א גוט‬ ‫חורבן ביים ערשטן בית המקדש?‬ ‫מענטשן האבן אויסגעוועלט צו האבן א חיבור‪.‬‬ ‫עשו‪ .‬אבער רחל איז געווען די גליקליכע וואס‬ ‫א צעטל און זיך פארשרייבן‪ :‬איך מוז זאגן א גוט‬ ‫בא ‪.‬ושע‬ ‫אחדות האט‬ ‫געהאלטן דעם ביהמ"ק‬ ‫זאך‪ ,‬אבער ס'איז אן עכטע‪,‬‬ ‫פיזישע‬ ‫נעמען‬ ‫ן יעדן טאג‪ ,‬צו נעמען‬ ‫פנימיות'דיגע אהבה‪ .‬ס'איז א פנימיות'דיגער‬ ‫טאג‪ ,‬צו‬‫יעדןקיין‬ ‫נישט‬ ‫א מענטש זאל זיך איינפירן‬ ‫פריינטשאפט מיינט דאך אז צוויי‬ ‫מציאות פון פריינטשאפט מיינט דאך אז צוויי‬ ‫דעם ענין אזוי‪ .‬ביים ערשטן‬ ‫מסביר‬ ‫וויבאלדער‬ ‫יעקב אבינו‪,‬‬ ‫– ביי א חבר איז אנדערש‪ ,‬איז‬ ‫באקומעןפון‬ ‫האט געוואוסט אז זי גייט מציאות‬ ‫א מענטש זאל זיך איינפירן יעדן טאג‪ ,‬צו נעמען‬ ‫ועג טאה‬ ‫גאנצער‬ ‫דער‬ ‫אזייגער‬ ‫אז צוויי‬ ‫כח האחדות האט‬ ‫אראפגעשריבן‬ ‫האטוואס זיי האבן‬ ‫אוןשכינה ערקשר‬ ‫פעולה‪,‬גילוי‬ ‫מיטא א‬ ‫ארויסגעברענגט‬ ‫– ביי א חבר איז אנדערש‪ ,‬וויבאלד דער גאנצער‬ ‫טוסט"‪.‬‬ ‫מורא'דיגע‬ ‫געווען‬ ‫המקדש איז‬ ‫ווערן‬ ‫בחור‬ ‫חב םעד און די דרגא פונעם נפש איז אסאך העכער ווי‬ ‫א‬ ‫–‬ ‫יעקב‬ ‫קדוש‬ ‫קדושנו‬ ‫האבות‪,‬‬ ‫בחיר‬ ‫דעם‬ ‫מעצמם און‬ ‫געמאכט‬ ‫אליין‬ ‫בית החיבור‬ ‫טוסט"‪.‬‬ ‫בעצמם"‬ ‫נישטהוא מצב‬ ‫הרעות‬ ‫"אבל שם‬ ‫דער סעודה און‬ ‫נאך‬ ‫האלטן‬ ‫מקנאשוין‬ ‫וועטביןמען‬ ‫דערגוטןמחשבה‪.‬‬ ‫נאר מיט‬ ‫בלייבןאויב‬ ‫ס'זאל נישט‬ ‫קיינמאלאין‬ ‫מהר"ל זאגט‬ ‫דער האט‬ ‫אכציגוויוואס‬‫מעשים‪,‬‬ ‫גופניות'דיגעאון‬ ‫פון פיר‬ ‫ריפ ןופ‬ ‫"אבל שם הרעות הוא מצב החיבור בעצמם"‬ ‫חברים‪.‬‬ ‫זייןדו‬ ‫חסד‬ ‫וויפיל‬ ‫אויסגעוועלט צו‬ ‫מקנא וויפיל חסד דו‬ ‫"איך‬ ‫איידעם"‪,‬מיט‬ ‫פארזינדיגט‬ ‫דיין‬ ‫זיך‬ ‫מ'האט‬ ‫בתחתונים‪ ,‬און‬ ‫דיין גוטן איידעם"‪" ,‬איך בין מקנא וויפיל חסד דו‬ ‫קודם זעצן לערנען‪ .‬ער‬ ‫זיך מיט‬‫מקנא‬ ‫בין דיך מקנא מיט‬ ‫דיך ער‬‫דעמאלטביןוועט‬ ‫בחור"‪" ,‬איך‬ ‫געברענגט‬ ‫אנגעקומעןגוטן‬ ‫לידי‬ ‫עס‬ ‫האטדיין‬ ‫עבירותפאר‬ ‫דריי נישט‬ ‫אויבדיס'איז‬ ‫מאמען‪ ,‬און ממילא זענען זיי ברידער‪.‬‬ ‫ברידער‪.‬‬ ‫איינע פון‬‫דערפאר‪,‬‬ ‫ממילא זענען זיי‬ ‫דאך דער‬ ‫הקדושה‪ .‬איז‬ ‫מאמען‪ ,‬און‬ ‫שלימותדער נפש‬ ‫פאר דיין גוטן בחור"‪" ,‬איך בין דיך מקנא מיט‬‫פלעצער‪.‬‬ ‫געזינדיגט‪,‬‬ ‫גידניזעג מערערע‬ ‫חיבור הרעים מן האחים"‪,‬‬ ‫מקנא‬ ‫יותר‬‫דיך‬ ‫"לפיכך‬ ‫בין‬ ‫"איך‬ ‫לערנסט"‪,‬‬ ‫דו‬ ‫פלייסיג‬ ‫ווי‬ ‫קנאה‬ ‫זעלבער‬ ‫דער‬ ‫ביי‬ ‫טאטן‪,‬‬ ‫זעלבן‬ ‫דעם‬ ‫ביי‬ ‫געווארן‬ ‫אוועקגעגאנגען‪ .‬וועט לערנען כך וכך אין יורה דעה‪ ,‬נאכדעם‬ ‫דורךמקנא‬ ‫אונז‪.‬‬ ‫"‪" ,‬איך בין דיך‬ ‫רצון איז נישט‬ ‫דעראיז‬ ‫שכינה‬ ‫סימןדיאז‬ ‫געווארן ביי דעם זעלבן טאטן‪ ,‬ביי דער זעלבער‬ ‫טומאה אז‬ ‫אזאאיז א‬ ‫האבןאיזאון זי מעשה‬ ‫דער גוף‬ ‫בשעת‬‫מענטש‪,‬ביים‬ ‫קנאה ווי פלייסיג דו לערנסט"‪" ,‬איך בין דיך מקנא‬ ‫חתונה‬ ‫האלט זי שוין‬ ‫ענדליךפונעם‬ ‫חלק אלו‪-‬ה‬ ‫ילדנע‬ ‫גרעסערער חיבור‪ ,‬אסאך א‬ ‫א פאר‬ ‫פלאץ‬ ‫אסאך‬ ‫ס'איז איך‬ ‫איד‪,‬‬ ‫"ר'‬ ‫אים זאגן‪,‬‬ ‫אןאון‬ ‫יענעם‬ ‫חוץ וועןצו‬‫באשעפער האט צוגעפירט אז זיי זענען געבוירן‬ ‫ער‬ ‫וועט‬ ‫נאכדעם‬ ‫תהלים‪,‬‬ ‫איד‪ ,‬איך אליין די גורמים אז א צווייטער זאל נתבייש ווערן‬ ‫פאר‬ ‫פלאץ‬ ‫אויסזאגן‬ ‫ער‬ ‫וועט‬ ‫זייןאן‬ ‫אונס‬ ‫געווען‬ ‫מ'איז‬ ‫שטארק‪,‬‬ ‫באשעפער האט צוגעפירט אז זיי זענען געבוירן‬ ‫שוין‬ ‫גענוג‬ ‫געווען‬ ‫לבן‬ ‫כדי‬ ‫מציאות‪.‬‬ ‫ווערן‬‫גשמיות'דיגער‬ ‫צו יענעם און אים זאגן‪" ,‬ר' איד‪ ,‬איך פלאץ פאר‬ ‫יעקב‪,‬‬ ‫חתן‬ ‫איר‬ ‫פון‬ ‫סימנים‬ ‫נתבייש‬ ‫באקומען‬ ‫זאל‬ ‫האט‬‫א‬ ‫נאר‬ ‫צווייטער‬ ‫אזהא‬ ‫א‬ ‫רמיםט‬ ‫אב‬ ‫צוגיין און א גרעסערער סארט‬ ‫מ'זאל קשר‬‫שטערקערער‬ ‫באהבת רעים‪:‬‬ ‫מרבה‬ ‫איז צו‬‫קנאה‬ ‫דערהמקדש‬ ‫וואסבית‬ ‫צווייטן‬ ‫פרט‬ ‫ביים‬‫ברודער'ס ברודער‪ ,‬נאר ס'איז א‬ ‫זיין‬ ‫נישט‬ ‫מיר‬ ‫טארן‬ ‫אודאי‬ ‫און‬ ‫צווייאא"וו‪.‬‬ ‫גמרא‪,‬‬ ‫אפרים‪,‬‬ ‫אביסל מטה‬ ‫דערצו‪.‬איז נישט געוועןלערנען‬ ‫טוןשכינה‬ ‫גארנישט‬ ‫ממש‬ ‫זאל אים נישט קענען אויסנארן מיט'ן אוועקגעבן און מ'קען‬ ‫ט םיא לאז‬ ‫ווערן‪.‬‬ ‫רעים‪ :‬מ'זאל צוגיין‬ ‫פארשעמט ווערן‪ .‬און אודאי טארן מיר נישט זיין‬ ‫ברודער'ס ברודער‪ ,‬נאר ס'איז א פרט וואס דער‬ ‫קנאה צו מרבה זיין באהבת רעים‪ :‬מ'זאל צוגיין‬ ‫חברים‪ ,‬רעים‬ ‫זיך פון‬ ‫ס'האנדלט‬ ‫ווען מיט דער‬ ‫אהבה גוט‬ ‫דעם טון עפעס‬ ‫מ'זאל אנשטאט‬ ‫גילוי‬ ‫ווערןדיזיין‬ ‫בחינה‪,‬‬ ‫אנדערע צו‬ ‫האט גארנישט געטון‬ ‫ברודערוואס‬ ‫דערפון דעם‬ ‫נישט דערצו‬ ‫זאל ראיה‬ ‫האבן א‬ ‫עבן פון זיך‪ ,‬כדי א מיר‬ ‫פעס גוט מיט דער‬ ‫ידידים‪ .‬א פינקטליכן חשבון וואס ער‬ ‫אוועקצוגעבן פון זיך‪ ,‬כדי א צווייטער זאל נישט‬ ‫אוןגעהאט‬ ‫דער ברודער האט גארנישט געטון צו ווערן זיין‬ ‫אזוי גרויס‪ ,‬און דער בית המקדש איז געשטאנעןער האט‬ ‫מ'זאל אנשטאט דעם טון עפעס גוט מיט דער‬ ‫לאה אנשטאט רחל‪ .‬יעקב האט דאך געארבעט‬ ‫צווייטער‬ ‫נא האל‬ ‫עצמות קנאה"‪ ,‬נאר‬ ‫ס'שטייט (משלי יד‪ ,‬ל) "רקב‬ ‫דערויף אדער געטון עפעס דערצו‪.‬‬ ‫געארבעט עבירה‬ ‫גרייט אז "הרהורי‬ ‫(יומא כט‪).‬‬ ‫חז"ל זאגן‬ ‫אן ערנסטער פלאן פאר שבת‬ ‫עצמות זיך‬ ‫קנאה"‪ ,‬נאר‬ ‫געארבעט דערויף אדער געטון עפעס דערצו‪.‬‬ ‫רחל‬ ‫ס'שטייט (משלי יד‪ ,‬ל) "רקב עצמות קנאה"‪ ,‬נאר‬ ‫באקומען‬ ‫צו‬ ‫כדי‬ ‫נאר‬ ‫נעכט‬ ‫מ'דארף זיין‬ ‫אזויפיל‬ ‫לבן‬ ‫פאר‬ ‫דעם ווי ווייט‬ ‫פון ראפ‬ ‫ןןבל‬ ‫אינעווייניג‪,‬שעה פון די זעקס שעה‪.‬‬ ‫לערנען פון דעם ווי ווייט מ'דארף זיין גרייט‬ ‫יעדע האלבע‬ ‫דערפארוועט טון‬ ‫ישראל‪.‬אונז‬ ‫האחדות פון כלל‬ ‫מיט'ן כח‬ ‫אינערליכן קשר‪ ,‬וויבאלד זיינאר‬ ‫ווי דערפאר זאגט דער פסוק‬ ‫ווי‬ ‫ער פירט אויס אז‬ ‫אינעווייניג‪,‬‬ ‫ן פון‬ ‫אויפפרעסן פון‬ ‫קנאה זאל‬ ‫קיינמאל נישט‬ ‫אינערליכן קשר‪ ,‬וויבאלד זיי האבן קיינמאל נישט‬ ‫האבן‬ ‫אויבנאויף איז עס שווער צו‬ ‫רחל‪ ,‬דארפן‬ ‫קנאה זאל אונז אויפפרעסן פון אינעווייניג‪ ,‬ווי‬ ‫מעבירה"‪.‬‬ ‫פוןווייב‪.‬‬ ‫פאר א‬ ‫קשים‬ ‫אפדי קינדער‬ ‫מיר‪,‬‬ ‫אוןו א ר‬ ‫ו‬ ‫מברכים אלול‬ ‫שבטים‪ .‬און מיר‪ ,‬די קינדער פון רחל‪ ,‬דארפן‬ ‫לרחוק"‪ ,‬ווייל ס'איז אסאך א‬ ‫לאזן אז די‬ ‫"שלום‬ ‫נישט‬ ‫קודם‬‫דערזאל מען‬ ‫אחדות‪ ,‬איז‬ ‫מצליח‪,‬‬ ‫וואס זענען‬ ‫קייןגעווארן די‬ ‫פארלוירן‬ ‫נישט האבן‬ ‫ווען ס'איז‬ ‫זיי זאלן בכלל‬ ‫טראכטן‬ ‫מעגליך אז‬ ‫איזאז צו‬ ‫הייליגעמעגליך‬ ‫וויאזוי איז‬ ‫ט זוכה געוועןפארשטיין‪,‬‬ ‫אויפצושטעלן‬ ‫פון פלאנען ביז צו למעשה…‬ ‫די‬ ‫און זי האט זוכה געווען אויפצושטעלן הייליגע‬‫אז‬ ‫לאזן‬ ‫נישט‬ ‫ען‬ ‫איז מעגליך אז זיי זאלן בכלל נישט האבן קיין‬ ‫וואס זענען מצליח‪ ,‬זאל מען נישט לאזן אז די‬ ‫געווארן‪.‬‬ ‫המקדש חרוב ווען‬ ‫געשוויסטער‬ ‫צווייטער בית‬ ‫הייסט אז ביי‬ ‫דאס אז‬ ‫פארשטייט‬ ‫עצמם"‪.‬‬ ‫רחל‬ ‫מצד‬‫ס'קומט צו דער חתונה און‬ ‫מוק'ס‬ ‫מענטשןמיט מער ידידות און אהבה‪,‬‬ ‫למעשה האט רחל נישט דערלייגט פון דעם‬ ‫מענטשן‬ ‫מ'שפירט א קנאה צו אנדערע‬ ‫שטערקערער שלום‪,‬‬ ‫אנדערע‬ ‫ו‬ ‫מצד עצמם"‪ .‬דאס הייסט אז ביי געשוויסטער‬ ‫מעשה‬ ‫ווי די‬ ‫ערגער‬ ‫דעםאיז‬ ‫ווען מ'שפירט א קנאה צו אנדערע מענטשן‬ ‫פעולה‬ ‫געוויסעפון‬ ‫דערלייגט‬ ‫וועגן א‬‫האט רחל נישט‬ ‫ווער איז נאנטער‪ ,‬א‬ ‫ס'רעדט זיך פון א רחוק – א פרעמדער‬ ‫א‬ ‫צווייטן‪ ,‬און פארגינען פאר ווען‬‫יונגערמאן‬ ‫א‬ ‫פארציילט‬ ‫זה‬ ‫ואין‬ ‫מיר‬ ‫להם‪,‬‬ ‫ס'האט‬ ‫התחלה‬ ‫שהוא‬ ‫אופן‪,‬‬ ‫אחד‬ ‫שרעקליכן‬ ‫אב‬ ‫להם‬ ‫א‬ ‫שיש‬ ‫אויף‬ ‫ווערן‬ ‫נתבזה‬ ‫גייט‬ ‫לאה‬ ‫ל‬ ‫א‬ ‫ייג ה‬ ‫ס'איז געקומען שבת מברכים אלול‪,‬‬ ‫נדערע‪ .‬זצ"ל‪.‬‬ ‫אנדערע‪.‬‬ ‫ווען‬ ‫שיש להם אב אחד שהוא התחלה להם‪ ,‬ואין זה‬ ‫אליין? דער מהרי"ץ חיות איז מסביר דעם טעם‬ ‫צווייטן‪ ,‬און פארגינען פאר אנדערע‪.‬‬ ‫געבויט א קשר פון ידידות מיט‬ ‫מעודדהאט‬ ‫מענטש וואס‬ ‫אים‪:‬‬ ‫מיט‬ ‫פאסירט‬ ‫האט‬ ‫מצד‬ ‫רק‬ ‫וואס‬ ‫האח‬ ‫מעשה‬ ‫שם‬ ‫שיינע‬ ‫ואין‬ ‫זאל‬ ‫התולדה‪,‬‬ ‫לאה‬ ‫מצד‬ ‫אז‬ ‫סימנים‬ ‫נקרא‬ ‫האח‬ ‫די‬ ‫איבער‬ ‫איר‬ ‫זי‬ ‫גיט‬ ‫ממילא‬ ‫מ‬ ‫מ‬ ‫ג אלי‬ ‫זיין א‬ ‫חברים‪ ,‬מכבד צו זיין א צווייטן‪,‬‬ ‫האח נקרא מצד התולדה‪ ,‬ואין שם האח רק מצד‬ ‫עבירה זענען פוגם אינעם‬ ‫דוב הרהורי‬ ‫דערפון‪ ,‬אז‬ ‫ברודער אדער א חבר?‬ ‫א‬ ‫מיט‬ ‫חודש‬ ‫א‬ ‫זיין‬ ‫עבודת יששכר‪ ,‬פון רבי ישכר דוב מוואלברוז‬ ‫נאכדעם לייגט ער צו "ולקרוב"‪,‬‬ ‫ראש‬ ‫געבענטשט‬ ‫ווייטן‪ ,‬מעודד‬ ‫פוןנאר‬ ‫ענין און‬ ‫צווייטן‪.‬‬ ‫ער‬ ‫האט‬ ‫מחזק זיין אין א‬ ‫ביי א ברודער‪ .‬און ער ערקלערט עס אזוי‪" :‬כי‬ ‫מוואלברוז‬ ‫חברים‪ ,‬מכבד צו זיין א צווייטן‪ ,‬מעודד זיין א‬ ‫ווערן‪.‬‬ ‫פארשעמט‬ ‫ישכר‬ ‫נישט‬ ‫רבי‬ ‫פון‬ ‫נ‬‫י‬ ‫ש‬ ‫שכר‪,‬ט‬ ‫אפ‬ ‫זיךדער‬ ‫מ'דארףזיך‬ ‫א שבת פאר מברכים אלול‪ ,‬האט‬ ‫אויסגעשמועסטאיזאיןא רוחניות'דיגער אבר‪,‬‬ ‫מוח‪ ,‬וואס דאס‬ ‫ביי א ברודער‪ .‬און ער ערקלערט עס אזוי‪" :‬כי‬ ‫אהבת‬ ‫דעם‬ ‫עס‬ ‫ווערט‬ ‫אזוי‬ ‫ר‪.‬‬ ‫ער‬ ‫ביום"‪...‬‬ ‫יהיה‬ ‫אלול‬ ‫חודש‬ ‫"ראש‬ ‫ציטער‪,‬‬ ‫אהבת‬ ‫דעם ענין פון‬ ‫מ'דארף זיך מחזק זיין אין דעם ענין פון אהבת‬ ‫שוועסטער‪ .‬אזוי ווערט עס אויסגעשמועסט אין‬ ‫איז אויך שלום‪ ,‬ווייל ער איז‬ ‫ברודער‬ ‫פאר'ן‬ ‫רחלשטערקער און נענטער ווי‬ ‫חיבור‬ ‫דאס דער‬ ‫חבר איז‬ ‫בית המקדש‪,‬אזאיז‬ ‫געווען!‬ ‫איז‬ ‫נפש‬ ‫מסירות‬ ‫וואספארא‬ ‫פסאוו‬ ‫חבר איז דער חיבור שטערקער און נענטער ווי‬ ‫וואס‬ ‫‪ ,‬איז דער צוליב איין זאך‪ ,‬כדי נישט צו פארשעמען איר‬ ‫כאטש א‬ ‫וואס‬ ‫האט‬ ‫זמן‬ ‫פונעם ער‬ ‫דער זמן‬ ‫דאךגעשפירט גוט אז‬ ‫האט זיך‬ ‫א‬ ‫געמאכט‬ ‫פונעם‬ ‫חורבן‬ ‫און‬ ‫אוועקגעזעצט‬ ‫יונגערמאן‬ ‫איז‬ ‫מעשה‬ ‫א‬ ‫פון‬ ‫חטא‬ ‫דער‬ ‫איר‬ ‫חורבן פונעם בית המקדש‪ ,‬איז דער זמן וואס‬ ‫כאטש‬ ‫פארשעמען‬ ‫דערפאר‪,‬‬‫צו‬ ‫נישט‬ ‫כדי‬ ‫זאך‪,‬‬ ‫טאטן‪.‬‬ ‫זעלבן‬ ‫אויף דעם איז – זיין חבר‪ .‬ביי א‬ ‫ענטפער‬ ‫אז דער‬ ‫במציאות אויפ'ן‬ ‫אדער און חשבון‬ ‫חתן‬ ‫אוועקגעגעבן איר‬ ‫בלויז‬ ‫האט דא נישט‬ ‫אד טאה‬ ‫אז דער ענטפער אויף דעם איז – זיין חבר‪ .‬ביי א‬ ‫מיר טרויערן אויפ'ן‬ ‫מען טעג וואס מיר טרויערן‬ ‫אין די‬ ‫יעצטגייט‬ ‫נעקסטע וואך שבת‬ ‫הנפש‪.‬‬ ‫שטערקער‬ ‫בלויזדער פגם‬ ‫גרעסער‪ ,‬איז‬ ‫יעצט אין די טעג וואס מיר טרויערן אויפ'ן‬ ‫דאס אלעס‬ ‫טאקע‬ ‫טנ'ס פאלק – און‬ ‫האלטנתיבות עולם (נתיב אהבתפלאן אויף דעם נאכמיטאג‪ .‬מ'גייט זיך באלד‬ ‫אייבערשטנ'ס פאלק – און דאס אלעס בלויז‬ ‫מהר"ל אין‬ ‫דער מהר"ל‬ ‫זיין חבר? דער‬ ‫זייןאנדערן שידוך‪ ,‬נאר‬ ‫ברודער‬ ‫אוועק מיט קנאה‪ ,‬אריין‬ ‫זיין ברודער אדער זיין חבר? דער מהר"ל האלט‬ ‫זי וועט יעצט דארפן טון אן‬ ‫י טעוו יז‬ ‫דארף מען זיך‬ ‫אלול‪,‬זאך)‪.‬‬ ‫א') חודש‬ ‫מענטש‪,‬‬ ‫ראש‬‫פרקא‬‫בענטשןצו‬ ‫נענטער‬ ‫שוין‬ ‫ווער איז רעים‬ ‫פונעם‬ ‫זיין‪.‬‬ ‫מאמע‬‫מהרהר‬ ‫דורכ'ן‬ ‫זיין די‬ ‫ן כלל ישראל‪ ,‬צו‬ ‫מורא'דיגע זאך‪ :‬איןאוועקזעצן און אויסנוצן דעם מברכים אלול ווי‬ ‫מינוט‪ ,‬דער‬ ‫טראכטן א‬ ‫נצחיות פון כלל ישראל‪ ,‬צו זיין די מאמע פונעם‬ ‫ברענגט א‬ ‫טראכטן א מינוט‪ ,‬ווער איז נענטער צו א מענטש‪,‬‬ ‫בחור אין‬ ‫זאך)‪.‬‬ ‫זי האט אוועקגעגעבן דעם בעסטן‬ ‫טאה יז‬ ‫איז נישט קיין פנימיות'דיגע‬ ‫הכנה‬ ‫ריכטיגע‬ ‫מאכן די‬ ‫צוזאמנעמען און‬ ‫זאגט דער מהר"ל אדאך‬ ‫מוותר געווען צו האבן א שייכות מיט'ן‬ ‫קשרשבתס'דארף צו זיין‪.‬‬ ‫געבוירענער‬ ‫לאמיר‬ ‫זאך‪.‬‬ ‫איינע א‬ ‫פלא פון‬ ‫פנימיות'דיגע מוותר געווען צו האבן א שייכות מיט'ן‬ ‫זי האט‬ ‫מוצאי‬ ‫וואס מ'זאגט‬ ‫פסוקים‬ ‫פון די‬ ‫גוטער‬ ‫נישטמאמע‬ ‫בייצואזיין די‬ ‫האטס'איז אזוי‬ ‫יעצט זיאויב‬ ‫מיט אהבת חינם‬ ‫ט קיין‬ ‫געבוירענער קשר איז נישט קיין פנימיות'דיגע‬ ‫זאגט דער מהר"ל א פלא פון א זאך‪ .‬לאמיר‬ ‫פון די‬ ‫אויפגעגעבן‬ ‫וועלט‪.‬‬ ‫יז ‪.‬טלעוו‬ ‫מאמע פון אלע געמיינע בני עשו‪.‬‬ ‫געבוירן געווארן (אויב דער‬ ‫געווארן זיין‬ ‫(אויבדידער‬ ‫שלום‬ ‫מ'איז‬‫"שלום‬‫וועלכן‬ ‫מיט‬ ‫דערמאנט‪,‬‬ ‫טעג‪.‬ווערט‬ ‫הייליגעלך"‪,‬‬ ‫ביי "ויתן‬ ‫פאר די‬ ‫ישראל‪.‬‬ ‫לרחוק‪.‬‬ ‫מיט וועלכן מ'איז געבוירן געווארן (אויב דער‬ ‫וחומר ביי‬ ‫פון כלל‬ ‫אויך‬ ‫מאמעקל‬ ‫נאכדעם‬ ‫עבירה‪,‬דיאיז א‬ ‫הרהורי צו זיין‬ ‫עשו‪.‬‬ ‫שבטי קה‪,‬‬ ‫בני‬ ‫י"בביי‬‫געמיינע‬ ‫פון ב"י רצון‪,‬‬ ‫אלע‬ ‫מעבש‬ ‫ט‬ ‫צוגעקומען צו אים א‬ ‫קשר‬ ‫דאווענען אאיז‬ ‫שטערקער ווי‬ ‫צומאל זייןנאכ'ן‬ ‫פארוואס‬ ‫פראגע‪,‬קען‬ ‫די חיבור‬ ‫אזא‬ ‫נאכדעם אויך לרחוק‪.‬‬ ‫זיך‬ ‫שטעלט‬ ‫ולקרוב"‪.‬‬ ‫לרחוק‬ ‫קשר‬ ‫א‬ ‫באקומען דעם שוואכסטן שידוך‪ ,‬עשו‪ ,‬און זי וועט‬ ‫טערקער ווי‬ ‫האט א הנהגה אז ער‬ ‫לקרוב און‬‫יונגערמאן‬ ‫זאגן שלום‬ ‫מ'זאלזיקודם דער‬ ‫און א‬ ‫דעם?‬ ‫השתוקקות‬ ‫אנשטאטאז‬ ‫פארקערט‪,‬‬ ‫באקומען‬‫מ'האט א‬‫וועט‬ ‫אזא חיבור קען צומאל זיין שטערקער ווי א קשר‬ ‫זי‬ ‫גייט זי‬ ‫און‬ ‫וואסווען‬‫עשו‪,‬‬ ‫און… זאך‪,‬‬‫שידוך‪,‬‬ ‫דעם…ןוא א גוטע‬ ‫שוואכסטן‬ ‫וו‬ ‫אוןצו מאכן קידוש אויף‬ ‫געווען‬ ‫מכבדאונז‪,‬‬ ‫אים אין‬ ‫חבר און‬ ‫פארקערט‪ ,‬אז מ'זאל קודם זאגן שלום לקרוב און‬ ‫געוואנדן‬ ‫איז‬ ‫נאכדעם‬‫מענטשן‬ ‫ערשט‬ ‫פרעמדע‬‫זייןלרחוק" און‬ ‫"שלום‬ ‫קודםנישט‬ ‫לכאורהשטייט‬ ‫מיט אהבת חינם‬ ‫ואנדן אין דעם בעסטן שידוך וואס זי האט געהאט‪ ,‬גייט זי‬ ‫זיצו דער‬ ‫באקומעןגייט‬ ‫געהאט‪,‬‬ ‫האט ווערן‬ ‫שידוךג וואס זי‬ ‫טן‬ ‫און‬ ‫אונז‪,‬‬ ‫פרעמדע מענטשן איז געוואנדן אין אונז‪ ,‬און‬ ‫אהבה צו‬ ‫זיין‬ ‫מרבה‬ ‫אז‬ ‫געדענקען‪,‬‬ ‫לאמיר‬ ‫נאכמיטאג‪,‬‬ ‫שלאפן שבת‬ ‫געדארפט‬ ‫שלום פאר'ן קרוב? לכאורה וואלט געדארפט זיין‬ ‫בכלל‬ ‫אנשטאט לייגט זיך‬ ‫וואלט‬ ‫פאר'ןאיז עס‬ ‫קרוב?‬ ‫בחור‪.‬‬ ‫שכינה‪,‬‬ ‫ערגסטן‬ ‫שלום‬ ‫דעם‬ ‫נענטער‬ ‫גייטצו‬‫רצון‬ ‫אב טיי‬ ‫יונגערמאן האט גראדע‬ ‫אהבה צו‬ ‫אהבה צו‬ ‫זיין דער‬ ‫רבה זיין גייט‬ ‫בראנפן‪.‬‬ ‫גוטןמרבה‬ ‫זייןא אז‬ ‫געדענקען‪,‬‬ ‫לאמירגעדארפט‬ ‫לכאורה וואלט‬ ‫קרוב?‬ ‫פאר'ן‬ ‫שלום‬ ‫אנשטאטוואס זי‬ ‫לאמיר געדענקען‪ ,‬אז מרבה זיין אהבה צו‬ ‫דעםבחור‪.‬‬ ‫דעם ערגסטן‬ ‫ומען םעד‬ ‫באקומען דעם ערגסטן בחור‪ .‬אנשטאט‬ ‫אונז‪ ,‬און‬ ‫נאכדעם הבית וואס ארבעט‬ ‫איז א בעל‬ ‫ערשט‬ ‫אוןער‬ ‫"שלום זילרחוק"‬ ‫וויבאלד‬ ‫גייט‬ ‫געהאט‪,‬‬ ‫לייטערט‬ ‫וואסקודם‬ ‫האט‬ ‫שטייט‬ ‫מציאות‬ ‫בעסטן שידוך‬ ‫רוחניות'דיגער‬ ‫זיכער א‬ ‫עב‬ ‫איןפון‬ ‫געוואנדןאופן‬ ‫מענטשן איז‬ ‫פרעמדע‬ ‫שטייט קודם "שלום לרחוק" און ערשט נאכדעם‬ ‫נישט אויף אן‬ ‫ביטערן טראפ ‪-‬‬ ‫פארוואסקודם זאגן שלום לקרוב אוןליב דעם‬ ‫פראגע‪,‬אז מ'זאל‬ ‫פארקערט‪,‬‬ ‫אוועק מיט קנאה‪ ,‬אריין‬ ‫און… וואס גייט זי באקומען אנשטאט דעם? זי‬ ‫אזא חיבור קען צומאל זיין שטערקער ווי א קשר‬ ‫שכרות‪ ,‬אבער ס'שמעקט אים דער אלקאהאל‬ ‫י"ב שבטי קה‪ ,‬צו זיין די מאמע פון כלל ישראל‪.‬‬ ‫שווער א גאנצע וואך‪ ,‬און דערפאר וויל ער‬ ‫לרחוק ולקרוב"‪ .‬שטעלט זיך די פראגע‪ ,‬פארוואס‬ ‫לרחוק‪.‬‬ ‫אויך‬ ‫נאכדעם‬ ‫די‬ ‫זיך‬ ‫ביי "ויתן לך"‪ ,‬ווערט דערמאנט‪" ,‬שלום שלום‬ ‫וועט‬ ‫שטעלט‬ ‫זי‬ ‫און‬ ‫ולקרוב"‪.‬‬ ‫עשו‪.‬‬ ‫מיט אהבת חינם‬ ‫עשו‪,‬‬ ‫שידוך‪,‬‬ ‫לרחוק‬ ‫אויס דעם מענטש‪ .‬דערפאר טרעפט מען‬ ‫בני‬ ‫געמיינע‬ ‫דעם? זי‬ ‫שוואכסטן‬ ‫ישראל‪.‬‬ ‫אלע‬ ‫פון‬ ‫דעם‬ ‫אנשטאט‬ ‫כלל‬ ‫מאמע‬ ‫באקומען‬ ‫פון‬ ‫די‬ ‫מאמע‬ ‫זיבבאקומען‬ ‫זיין‬ ‫די‬ ‫זיין‬ ‫ז‬‫י‬ ‫א‬ ‫י‬ ‫ן‬ ‫ק‬ ‫צו‬ ‫גייט‬ ‫ד‬ ‫ו‬‫סעמ‬ ‫י‬‫קה‪,‬‬ ‫מ‬ ‫מיט וועלכן מ'איז געבוירן געווארן (אויב דער‬ ‫נאכמיטאג אויף צו לערנען‪.‬‬ ‫ביי "ויתן לך"‪ ,‬ווערט דערמאנט‪" ,‬שלום שלום‬ ‫אויסנוצן דעם שבת‬ ‫טאקע אין עטליכע חסידישע ספרים‪ ,‬אז זיי‬ ‫ה‪ ,‬אריין‬ ‫שבת א פלא פון א זאך‪ .‬לאמיר‪ -‬און למעשה האט ער זיך אביסל פארטרונקען‬ ‫מ'זאגט מוצאי‬ ‫אוועק מיט קנאה‪ ,‬אריין‬ ‫איינע פון די פסוקים וואס‬ ‫די‬ ‫פון‬ ‫מאמע‬ ‫די‬ ‫זיין‬ ‫צו‬ ‫אויפגעגעבן‬ ‫האט‬ ‫מהר"לבאשטימטע חברותא‬ ‫דער ער א‬ ‫זאגטהאט‬ ‫וועלט‪ .‬זי האט אויפגעגעבן צו זיין די מאמע פון די‬ ‫געבוירענער קשר איז נישט קיין פנימיות'דיגע‬ ‫איינע פון די פסוקים וואס מ'זאגט מוצאי שבת‬ ‫שייכותטוןמיט'ן על פי רוב‬ ‫אויס צו‬ ‫האבן א‬ ‫ס'פעלט צובכלל‬ ‫מוותר געווען‬ ‫פארוואס‬ ‫פרעגןזי האט‬ ‫אה יז‬ ‫איינגעשלאפן נאך דער סעודה‪ ,‬צי‬ ‫זי האט אוועקגעגעבן דעם בעסטן בחור אין דער‬ ‫איז‬ ‫און‬ ‫מענטש‪,‬‬ ‫א‬ ‫צו‬ ‫נענטער‬ ‫איז‬ ‫אין‬ ‫ווער‬ ‫זאך‪:‬‬ ‫מינוט‪,‬‬ ‫מורא'דיגע‬ ‫א‬ ‫טראכטן‬ ‫רעים פרק א') ברענגט א‬ ‫ועקגעגעבן דעם בעסטן בחור אין דער‬ ‫ברודער אדער א חבר?‬ ‫זאך)‪.‬‬ ‫רעים פרק א') ברענגט א מורא'דיגע זאך‪ :‬אין‬ ‫מיט וועמען ער לערנט שבת נאכמיטאג‪.‬‬ ‫פונעם‬ ‫עיקרנאראיז דאך סייווי נאר דער‬ ‫מאמע‬ ‫די‬ ‫זיין‬ ‫צו‬ ‫ישראל‪,‬‬ ‫כלל‬ ‫אנדערןדער‬ ‫פון‬ ‫דארפן טוןאאןפעולה‪.‬‬ ‫נצחיות‬ ‫נ‬‫צ‬ ‫ח‬ ‫תוי‬ ‫זיין חבר? דער מהר"ל האלטאפשר גאר אינמיטן דער סעודה‪ .‬ווען ער איז‬ ‫זי וועט יעצט דארפן טון אן אנדערן שידוך‪ ,‬נאר‬ ‫אהבת‬ ‫דער מהר"ל אין נתיבות עולם (נתיב אהבת‬‫(נתיבאדער‬ ‫ברודער‬ ‫עולם‬ ‫נתיבותזיין‬ ‫דער מהר"ל אין‬ ‫שידוך‪,‬‬ ‫צט‬ ‫יעצט אין די טעג וואס מיר טרויערן אויפ'ן‬ ‫בלויז‬ ‫איז‬ ‫אלעס‬ ‫בעי"‪,‬‬ ‫דאס‬ ‫ליבא‬ ‫און‬ ‫"רחמנא‬ ‫–‬ ‫פאלק‬‫אז‬ ‫אייבערשטנ'ס‬ ‫ווייסן‬ ‫מיר‬ ‫ווי‬ ‫רצון‪,‬‬ ‫א‬ ‫י‬ ‫י‬ ‫ב‬ ‫רע‬ ‫אויפגעשטאנען איז שוין געווען שפעט‪ ,‬איז ער‬ ‫טאטן‪ .‬האט דא נישט בלויז אוועקגעגעבן איר חתן און‬ ‫פונעםאזעלבן טאטן‪.‬‬ ‫טראכט ביי‬‫במציאות‬ ‫חבר‪.‬‬ ‫א זיין‬ ‫געגעבן‬ ‫דאך‬ ‫איז –‬ ‫אויף דעם‬‫ענטפערהאט‬ ‫דערווען ער‬ ‫יעצט‬ ‫אז‬ ‫ישט בלויז אוועקגעגעבן איר חתן און‬ ‫ווער איז נאנטער‪ ,‬א‬ ‫המקדש‪ ,‬איז דער זמן וואס‬ ‫וואספארא מסירות נפש איז דאס געווען! רחל‬ ‫איז‬ ‫בית‬ ‫ער‬ ‫שלום‪ ,‬ווייל ער איז‬ ‫פונעם‬ ‫ווייל‬ ‫נענטער ווישנעל אריבערגעלאפן אין בית מדרש און ער‬ ‫אז פאר'ן ברודער איז אויךחורבן‬ ‫שלום‪,‬‬ ‫ברודער אדער א חבר?‬ ‫אוןגעווען‬ ‫מחליט‬ ‫שטערקער‬ ‫האט ער‬ ‫חיבור‬ ‫אלול‪,‬‬ ‫מברכיםדער‬ ‫אונז איר‬ ‫פארשעמען‬‫פון‬ ‫ווערט עס אויסגעשמועסט אין וועגןחבר איז‬ ‫דאך במציאות פונעם זעלבן טאטן‪.‬‬ ‫דער נישט צו‬ ‫אייבערשטער‬ ‫פארוואסאיין זאך‪ ,‬כדי‬ ‫פאדערט רחל‬ ‫אז פאר'ן ברודער איז אויך שלום‪ ,‬ווייל ער איז‬ ‫שוועסטער‪ .‬אזוי‬ ‫צוליב‬ ‫רא מסירות נפש איז דאס געווען!‬ ‫א בילוצ‬ ‫זיין אין דעם ענין פון אהבת‬ ‫זיך מחזק‬ ‫מ'דארף‬ ‫מצוות? ישכר דוב מוואלברוז אז ביי א‬ ‫למעשה'דיגע‬ ‫טסעווש צו טון‬ ‫"ולקרוב"‪ ,‬עשרה פון מנחה‪.‬‬ ‫געכאפט שמונה‬ ‫ייגט ער צו נישט‬ ‫"ולקרוב"‪,‬‬ ‫פארשעמט ווערן‪.‬‬ ‫ער צו‬ ‫לייגט‬ ‫נאכדעםקוים‬ ‫אזוי‪" :‬כיהאט‬ ‫נאר‬‫מער‬ ‫און‬ ‫צווייטן‪.‬‬ ‫אריינלייגןעס‬ ‫ערקלערט‬ ‫ווער איז נאנטער‪ ,‬א‬ ‫ערער א‬ ‫וועט‬ ‫שבת און‬ ‫ברודער‪.‬‬ ‫קומענדיגן‬ ‫א צווייטן‪ .‬און נאר נאכדעם לייגט ער צו "ולקרוב"‪,‬‬ ‫רבי‬ ‫פון‬ ‫יששכר‪,‬‬ ‫עבודת‬ ‫ווערן‪.‬‬ ‫שעמטבע‬‫י תדו‬ ‫זיין א צווייטן‪ ,‬מעודד זיין א‬ ‫ידידותצומיט‬ ‫חברים‪,‬פוןמכבד‬ ‫געבויט א קשר‬ ‫קשר פון ידידות‬ ‫ממילאמיט‬ ‫האטמצד‬ ‫רק‬ ‫וואס‬ ‫האח‬ ‫געווען‬ ‫מענטש‬ ‫שם‬ ‫מסדר‬ ‫ואין‬ ‫זיך‬ ‫התולדה‪,‬‬ ‫האט‬ ‫ער‬ ‫מצד‬ ‫געווענליך‪.‬‬‫נקרא‬ ‫האח‬ ‫ווי‬ ‫כוחות‬ ‫קשיא‪,‬‬ ‫די‬ ‫פרעגט‬ ‫לוי‬ ‫זאל‬ ‫מענטש וואס האט געבויט א קשר פון ידידות מיט‬ ‫לאה‬‫קדושת‬ ‫אז‬ ‫דער‬ ‫סימנים‬‫זצ"ל‪.‬‬ ‫די‬ ‫איבער‬ ‫ז‬‫צ‬ ‫איר‬ ‫"‬ ‫ט זי ‪.‬ל‬ ‫פארשטעלן‬‫זיךאנדערע‪.‬‬ ‫קעןפאר‬ ‫און אונז‬ ‫פון‬ ‫יעדער –‬ ‫גיט זי איר איבער די סימנים אז לאה זאל‬ ‫פארגינען‬ ‫פרעמדער‬ ‫צווייטן‪ ,‬א‬ ‫זה א רחוק‬ ‫ואיןפון‬‫להם‪ ,‬זיך‬‫ס'רעדט‬ ‫שיש להם אב אחד שהוא ווען‬ ‫חוק – א לאה גייט נתבזה ווערן אויף א שרעקליכן אופן‪,‬‬ ‫פרעמדער‬ ‫התחלה‬ ‫פינקטליך וויאזוי ס'וועט דעמאלט אויסזען‬ ‫שפעטער אין ייטב לב‪ ,‬און‬ ‫אויךאופן‪,‬‬ ‫ווען ס'רעדט זיך פון א רחוק – א פרעמדער‬ ‫שרעקליכן‬ ‫מ'טרעפט עס‬ ‫נתבזה ווערן אויף א‬ ‫איזמענטשן‬ ‫געשפירט‪ .‬ער‬ ‫אנדערע‬ ‫אהבה‪,‬קנאה צו‬ ‫האט‬ ‫ער‬ ‫טעםאון‬ ‫מ'שפירט א‬ ‫ידידות‬ ‫ווען‬‫וואספארא‬ ‫געשוויסטערמיט מער‬‫שטערקערער שלום‪,‬‬ ‫עצמם"‪ .‬דאס הייסט אז ביי‬ ‫המקדש חרובמצד‬ ‫למעשה האט רחל נישט דערלייגט פון דעם‬ ‫פארשטייט אז‬ ‫און רחל‬ ‫עמל‬ ‫דערואחתונהעס‬ ‫צו‬ ‫ר ידידות און אהבה‪,‬‬ ‫שטערקערער שלום‪ ,‬מיט מער ידידות און אהבה‪,‬‬ ‫ס'קומט צו דער חתונה און רחל פארשטייט אז‬ ‫אויסגערעכנט אז‬ ‫היום‪ ,‬און ער האט‬ ‫געווארן‪.‬‬ ‫הייליגע זיין סדר‬ ‫דערויף‪.‬‬ ‫תירוצים‬ ‫צווייטער בית‬ ‫פארשידענע‬ ‫דא‬ ‫זענען‬ ‫מוצאי‬ ‫צעבראכן‪.‬‬ ‫און‬ ‫צעקלאפט‬ ‫זייער‬ ‫געווען‬ ‫צווייטער בית המקדש חרוב געווארן‪.‬‬ ‫לאזן אז די‬ ‫נישט‬ ‫זאל מען‬ ‫מצליח‪,‬א‬ ‫זענען אסאך‬ ‫יל ס'איז אסאך א‬ ‫ס'איז‬ ‫ווייל‬ ‫וואס‬ ‫לרחוק"‪,‬‬ ‫"שלום‬ ‫זאלן בכלל נישט האבן קיין‬ ‫קודם‬ ‫זיי‬ ‫אז‬ ‫מעגליך‬ ‫איז‬ ‫אויפצושטעלן‬ ‫געווען‬ ‫קודם "שלום לרחוק"‪ ,‬ווייל ס'איז אסאך א‬ ‫זוכה‬ ‫האט‬ ‫זי‬ ‫און‬ ‫ן‬ ‫ה יז‬ ‫סעודה‬ ‫דער‬ ‫פארטיג מיט‬‫איז דער‬ ‫אחדות‪,‬זיין‬ ‫ווען ס'איז פארלוירן געווארן די אחדות‪ ,‬איז דער‬ ‫ער וועט‬ ‫דארפן אויב‬ ‫געווארן די‬ ‫הסבר‪ ,‬אז‬ ‫פארלוירן‬ ‫ס'איז‬ ‫פשוט'ער‬ ‫זייערדיא קינדער‬ ‫ווען‬ ‫דא מיר‪,‬‬ ‫אויך און‬ ‫ב‪..‬םיטבש ס'איז‬ ‫וואס ס'איז‬ ‫אינעווייניג‪ ,‬ווי‬ ‫פסוק געווען‬ ‫ווייב‪.‬‬ ‫אויפפרעסן פון‬ ‫פסוק‬ ‫פאר א‬‫מתבונן‬ ‫דער‬ ‫אונז‬ ‫אר זאגט דער‬ ‫זאלזיך‬ ‫קנאהער‬ ‫זאגט‬ ‫האט‬ ‫דערפאר‬ ‫נישטשבת‬ ‫אויס אז‬‫קיינמאל‬ ‫האבןפירט‬ ‫אינערליכן קשר‪ ,‬וויבאלד זיי ער‬ ‫פון רחל‪,‬‬ ‫ער פירט אויס אז דערפאר זאגט דער פסוק‬ ‫שבטים‪.‬‬ ‫האבן גאנצע זעקס שעה‬ ‫דערפאר‬‫קען ער‬ ‫ישראל‪.‬‬ ‫אזייגער‪,‬‬ ‫צווייכלל‬ ‫האחדות פון‬ ‫מן‬ ‫מיט'ן כח‬ ‫רצון‬ ‫דעם‬ ‫ברענגט נאר‬ ‫ארויס‬ ‫מענטש‬ ‫דער‬ ‫רחל ווי ווייט מ'דארף זיין גרייט‬ ‫באקומעןדעם‬ ‫כדי צו‬‫וועןזיך‬ ‫נעכט נאר‬ ‫זויפיל ךיז‬ ‫נאר מיט'ן כח האחדות פון כלל ישראל‪ .‬דערפאר‬ ‫עצמותפלאן‬‫"רקב גאנצן‬ ‫געהאט א‬ ‫פאר לבן אזויפיל נעכט נאר כדי צו באקומען רחל‬ ‫קנאה"‪ ,‬נאר‬ ‫איך יד‪ ,‬ל)‬‫(משלי‬ ‫האב‬ ‫עפעס דערצו‪.‬געשען‪' .‬דא‬ ‫ס'שטייט‬ ‫געטון‬ ‫אדער‬ ‫געארבעט דערויף‬ ‫לערנען פון‬ ‫רעל‬ ‫צום‬ ‫ידידים‪.‬‬ ‫גרייטן‬ ‫און‬ ‫זיך‬ ‫און‬ ‫געשטאנען‬ ‫לערנען‬ ‫צו‬ ‫איז‬ ‫אויף‬ ‫המקדש‬ ‫נאכמיטאג‬ ‫בית‬ ‫דער‬‫למעשה‪,‬‬‫און‬ ‫גרויס‪,‬‬ ‫מצוה‬ ‫אזוי‬ ‫די‬ ‫טוט‬ ‫ער‬ ‫געארבעט‬ ‫און‬ ‫הפועל‬‫אל דאך‬ ‫האט‬ ‫הכח‬ ‫רחל‪ .‬יעקב‬ ‫טאטק‬ ‫אזוי גרויס‪ ,‬און דער בית המקדש איז געשטאנען‬ ‫און ידידים‪.‬‬ ‫מברכים‬ ‫דעםטוןשבת‬ ‫שיין‬ ‫אויסצונוצן‬ ‫נישט‬ ‫זאל‬ ‫צווייטער‬ ‫א‬ ‫כדי‬ ‫זיך‪,‬‬ ‫פון‬ ‫אוועקצוגעבן‬ ‫א‬ ‫ו‬ ‫ו‬ ‫ע‬ ‫וצ‬ ‫וויאזויפון‬ ‫לאה אנשטאט רחל‪ .‬יעקב האט דאך געארבעט‬ ‫מיט דער‬ ‫עפעס גוט‬ ‫דעם‬ ‫רעים‬ ‫אנשטאט‬ ‫חברים‪,‬‬ ‫מ'זאל‬ ‫צוויי‬ ‫וועןצו ווערן זיין‬ ‫ס'האנדלט זיך‬ ‫געטון‬ ‫אהבה‬ ‫גארנישט‬ ‫נישטהאט‬ ‫געווען‬ ‫ברודער‬ ‫דער איז‬‫אנדערע בחינה‪ ,‬די גילוי שכינה‬ ‫זיין‪.‬‬ ‫צו‬ ‫ס'דארף‬ ‫ווי‬ ‫אלול‬ ‫חודש‬ ‫ווי‬ ‫און‬ ‫איז‬ ‫רצון‬ ‫זיין‬ ‫שטארק‬‫אוועקגעבן‬ ‫ווי‬ ‫גילוי‬‫מיט'ן‬‫א‬ ‫עס‬ ‫איז‬ ‫אויסנארן‬ ‫קענען‬ ‫שט‬ ‫רעיםנישט קענען אויסנארן מיט'ן אוועקגעבן‬‫חברים‪ ,‬אים‬ ‫ון צוויי‬ ‫אנדערע בחינה‪ ,‬די גילוי שכינה איז נישט געווען‬ ‫אהבה ווען ס'האנדלט זיך פון צוויי חברים‪ ,‬רעים‬ ‫מ'זאל צוגיין‬ ‫זאל‬ ‫זיין‬ ‫נישט‬ ‫מיר‬ ‫טארן‬ ‫אודאי‬ ‫און‬ ‫ווערן‪.‬‬ ‫פארשעמט‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫ש‬ ‫ע‬ ‫רעים‪:‬צעטל‬ ‫באהבתאויף א‬ ‫אפגעשריבן‬ ‫מרבה זיין‬ ‫סארט‬ ‫האב מיר‬‫קנאה צו‬ ‫גרעסערער‬ ‫אלול‪,‬אאיך‬ ‫דעראון‬ ‫קשר‬ ‫וואס‬ ‫ברודער‪,‬אןנאר ס'איז א פרט‬ ‫שטערקערער‬ ‫שוין געווען‬ ‫ברודער'ס‬‫ביים צווייטן בית המקדש איז‬ ‫סארט‬ ‫האט באקומען סימנים פון איר חתן יעקב‪ ,‬כדי לבן‬ ‫גרעסערער‬ ‫ביים צווייטן בית המקדש איז שוין געווען אן‬ ‫מיט'ןווערן‬ ‫שטערקערער קשר און א גרעסערער סארט‬ ‫נתבייש‬ ‫זאלנאנט‬ ‫ווערן‬ ‫החלטה צו‬ ‫צווייטער‬ ‫לבן‬ ‫כדיאז א‬ ‫יעקב‪,‬זיין‬ ‫גורמים‬ ‫ס'איז‬ ‫די‬‫חתן‬‫שטארק‬ ‫אליין‬‫סימנים פון איר‬ ‫מעןןיילא‬ ‫יד‬ ‫פלאץ פאר‬ ‫איך‬ ‫איד‪,‬‬ ‫"ר'‬ ‫אסאךטוןא במשך זעקס שעה‪,‬‬ ‫זאגן‪,‬‬ ‫אים‬ ‫און‬ ‫יענעם‬ ‫חיבור‪,‬איך גיי‬ ‫צו‬ ‫פינקטליך וואס‬‫א גרעסערער‬ ‫געבוירן‬ ‫זענען‬ ‫בלייבן‬ ‫אסאך‬ ‫זיי‬ ‫ס'זאל‬ ‫אז‬ ‫ס'איז‬ ‫צוגעפירט‬ ‫האט‬ ‫ער האט נישט געוואלט אז‬ ‫באשעפער‬ ‫ר חיבור‪ ,‬אסאך א‬ ‫ענדליך האלט זי שוין ביים חתונה האבן און זי‬ ‫אוועקגעגאנגען‪.‬‬ ‫ס'איז אסאך א גרעסערער חיבור‪ ,‬אסאך א‬ ‫אזא טומאה אז די שכינה איז‬ ‫זי‬ ‫און‬ ‫האבן‬ ‫חתונה‬ ‫אייבערשטן‪.‬‬ ‫אונז‪.‬‬ ‫דורך‬ ‫ביים‬ ‫שוין‬ ‫האלטרוזיד‬ ‫נוא ך‬ ‫דיך מקנא‬ ‫בין‬ ‫"איך‬ ‫לערנסט"‪,‬‬ ‫אויסגעלאזט דערפון א‬ ‫דו‬ ‫פלייסיג‬ ‫האט זיך‬ ‫האחים"‪,‬‬ ‫רעים מן האחים"‪,‬‬ ‫ווי‬ ‫סוףמן‬ ‫קנאה‬ ‫אבער צום‬ ‫הרעים‬ ‫זעלבער‬ ‫יותר חיבור‬ ‫דער‬ ‫ביי‬ ‫טאטן‪,‬‬ ‫זעלבן‬ ‫דעם‬ ‫אזא טומאה אז די שכינה איז אוועקגעגאנגען‪.‬‬ ‫דערפאר‬ ‫"לפיכך‬ ‫עולם הרצון‪,‬‬ ‫במחשבה אינעם‬‫ביי‬ ‫געווארן‬ ‫נאר‬ ‫"לפיכך יותר חיבור הרעים מן האחים"‪,‬‬ ‫געברענגט‬ ‫מאמען‪,‬עס‬‫איינע פון די דריי עבירות האט‬ ‫ה חכ כח האחדות האט‬ ‫פאר דיין גוטן בחור"‪" ,‬איך בין דיך מקנא מיט‬ ‫זענען זיי ברידער‪.‬‬ ‫און ממילא‬ ‫איינע פון די דריי עבירות האט עס געברענגט‬ ‫זייפן‪-‬בלאז'‪ .‬ער האט באשלאסן אז מ'וויל פון‬ ‫געזינדיגט‪ ,‬שלימות הקדושה‪.‬‬ ‫אוועקגעזעצט מוצאי שבת מיט א‬ ‫זיך זיך‬ ‫מ'האט ער‬ ‫אויב האט‬ ‫דער‬ ‫אזאון‬ ‫שלימות הקדושה‪.‬דאס וויל דער אייבערשטער‪,‬‬ ‫אויסגעוועלט צו זיין חברים‪.‬דיין גוטן איידעם"‪" ,‬איך בין מקנא וויפיל חסד דו‬ ‫פארזינדיגט מיט‬ ‫בתחתונים‪ ,‬און אויב מ'האט זיך פארזינדיגט מיט‬ ‫בתחתונים‪,‬‬ ‫אויסגעוועלט צו זיין חברים‪.‬‬ ‫און אכציג וואס האט קיינמאל נישט‬ ‫מעצמםאיןאוןעפעס פארבעסערן‪,‬‬ ‫פון פיר און אכציג וואס האט קיינמאל נישט‬ ‫געמאכטזאל זיך‬ ‫בעצמם"הימל אז ער‬ ‫החיבור ער‬ ‫אראפגעשריבן וויאזוי‬ ‫שכינההוא מצב‬ ‫הרעות‬ ‫און‬ ‫שם‬‫פאפיר‪,‬‬ ‫פען און"אבל‬ ‫טוןגעווען א‬ ‫דורכ'ןאיז‬ ‫מחשבה‬ ‫מענטש זאל מגלה זיין די בית‬ ‫קשר וואס זיי האבן אליין טוסט"‪.‬‬ ‫גילוי‬ ‫מורא'דיגע‬ ‫המקדש‬ ‫העג געהאלטן דעם ביהמ"ק‬ ‫עמאכט מעצמם און‬ ‫בית המקדש איז געווען א מורא'דיגע גילוי שכינה‬ ‫קשר וואס זיי האבן אליין געמאכט מעצמם און‬ ‫האבות‪ ,‬קדושנו קדוש יעקב – א בחור‬ ‫אויף זיך אז ער גייט‬ ‫ער אמקבל געווען‬ ‫גאנצערהאט‬ ‫דער אהבה‪.‬‬ ‫וויבאלד‬ ‫אנדערש‪,‬‬ ‫אויסזען‪.‬‬ ‫איזזאל‬ ‫א חבר‬ ‫נאכמיטאג‬ ‫ביי‬ ‫דער‬ ‫מסביר דעםוויל –‬‫בעי" מוז‬ ‫ליבאער‬‫עפעס למעשה‪ .‬די "רחמנא איז‬ ‫דעם בחיר האבות‪ ,‬קדושנו קדוש יעקב – א בחור‬ ‫פנימיות'דיגער‬ ‫ז א פנימיות'דיגער‬ ‫ס'איז‬ ‫פנימיות'דיגע‬ ‫ערשטן‬ ‫איז ער מסביר דעם ענין אזוי‪ .‬ביים ערשטן‬ ‫ביים‬ ‫אזוי‪.‬‬ ‫ענין‬ ‫פנימיות'דיגע אהבה‪ .‬ס'איז א פנימיות'דיגער‬ ‫פיזישעצוויי‬ ‫דאך אז‬ ‫אוסט אז זי גייט באקומען יעקב אבינו‪,‬‬ ‫עכטע‪,‬איינפירן יעדן טאג‪ ,‬צו נעמען‬ ‫אןזאל זיך‬ ‫מענטש‬ ‫זאך‪ ,‬אבערא ס'איז‬ ‫מיינטקיין‬‫מציאות פון פריינטשאפטנישט‬ ‫האט געוואוסט אז זי גייט באקומען יעקב אבינו‪,‬‬ ‫ער ס'איז אן עכטע‪,‬‬ ‫נישט קיין פיזישע זאך‪ ,‬אבער ס'איז אן עכטע‪,‬‬ ‫פארשרייבן‪ :‬איך מוז זאגן א גוט‬ ‫עשו‪ .‬אבער רחל איז געווען די גליקליכע וואס‬ ‫און זיך‬ ‫צווישן צווייא צעטל‬ ‫פארבינדונג חיבור‪.‬‬ ‫אויסגעוועלט צו האבן א‬ ‫חורבן ביים ערשטן בית המקדש?‬ ‫מענטשן האבן‬ ‫המקדש?‬ ‫בית‬ ‫ערשטן‬ ‫ביים‬ ‫חורבן‬ ‫ר רחל איז געווען די גליקליכע וואס‬ ‫וואס איז‬ ‫מענטשן וואס איז‬ ‫מענטשן‬ ‫א‬ ‫א פארבינדונג צווישן צוויי מענטשן וואס איז‬ ‫אז‬ ‫באזירטאאויף דעם‬ ‫וואס האבן גורם געווען דעם‬ ‫חמורות‬ ‫שלשד')‬ ‫די(פרק‬ ‫נצח צו‬ ‫איןמיט‬ ‫האבן‬ ‫חתונה‬ ‫לגדולה" און זי גייטדער‬ ‫איד‪ .‬מעודד זיין און מחזק זיין‬ ‫אזויאיין‬ ‫קאנעקשאן'‪,‬פאר‬ ‫ווארט‬ ‫דער שייכות צווישן זיי איז זאך ווי‬ ‫פרעגט‪:‬‬ ‫ישראל‬ ‫מהר"ל‬ ‫רעד‬ ‫אז "הגדול לגדולה" און זי גייט חתונה האבן מיט‬ ‫צו די שלש חמורות וואס האבן גורם געווען דעם‬ ‫קען זיין‬ ‫קשאן'‪ ,‬אזוי קען זיין‬ ‫'ווייערלעס‬ ‫זאך ווי א 'ווייערלעס קאנעקשאן'‪ ,‬אזוי קען זיין‬ ‫לאה האט געוויינט‪ ,‬ווייל זי האט פארשטאנען‬ ‫פון קמצא ובר קמצא? איז עס טאקע א פארגלייך‬ ‫פון קמצא ובר קמצא? איז עס טאקע א פארגלייך‬ ‫געוויינט‪ ,‬ווייל זי האט פארשטאנען‬ ‫פונקט ווי היינט ווייסט מען אז ס'איז דא אזא‬ ‫‪2‬‬ ‫ען אז ס'איז דא אזא‬ ‫פונקט ווי היינט ווייסט מען אז ס'איז דא אזא‬ ‫און עשו גייען חתונה האבן מיט רחל און לאה‪.‬‬ ‫חרוב געווארן צוליב שנאת חנם‪ ,‬וועגן א מעשה‬ ‫חרוב געווארן צוליב שנאת חנם‪ ,‬וועגן א מעשה‬ ‫ייען חתונה האבן מיט רחל און לאה‪.‬‬ ‫גייען חתונה האבן איינער מיט'ן אנדערן‪ :‬יעקב‬ ‫ן‪.‬‬ ‫מ'זאל זיין נאנט און פארבונדן‪.‬‬ ‫פארוואס טאקע איז דער צווייטער בית המקדש‬ ‫פארוואס טאקע איז דער צווייטער בית המקדש‬ ‫מ'זאל זיין נאנט און פארבונדן‪.‬‬ ‫נה האבן איינער מיט'ן אנדערן‪ :‬יעקב‬ ‫גייען חתו‬ ‫בקעי ‪:‬ןרעדנא ן'טימ רענייא ןבאה הנותח ןעייג‬ ‫שדקמה תיב רעטייווצ רעד זיא עקאט סאווראפ‬ ‫ג‬ ‫‪.‬ןדנובראפ ןוא טנאנ ןייז לאז'מ‬ ‫ג‬ ‫און עשו‬ ‫‪.‬האל ןוא לחר טימ ןבאה הנותח ןעייג ושע ןוא‬ ‫השעמ א ןגעוו ‪,‬םנח תאנש בילוצ ןראוועג בורח‬ ‫אזא אד זיא'ס זא ןעמ טסייוו טנייה יוו טקנופ‬ ‫לאה האט‬ ‫ןענאטשראפ טאה יז לייוו ‪,‬טנייוועג טאה האל‬ ‫ךיילגראפ א עקאט סע זיא ?אצמק רבו אצמק ןופ‬ ‫ק‬ ‫אז "הגדול‬ ‫זייןמ ןבאה הנותח טייג יז ןוא "הלודגל לודגה" זא‬ ‫דער מהר"ל אין נצח ישראל (פרק ד') פרעגט‪:‬‬ ‫ווארט פאר איין איד‪ .‬מעודד זיין און מחזק זיין‬ ‫מחזק טי‬ ‫אוןוצ‬ ‫זייןש יד‬‫מעודדשל‬ ‫איד‪.‬תורומח‬ ‫אייןסאוו‬ ‫באה‬ ‫פאר‬ ‫ווארטרוג ן‬ ‫עד ןעוועג ם‬ ‫באזירטואויף דעם םאז‬ ‫ז‬ ‫א‬ ‫ך‬ ‫דער שייכות צווישן זיי איז באזירט אויף דעם אז‬ ‫איזייוו' א יו‬ ‫זיילרע‬ ‫צווישןסע‬ ‫שייכותענאק‬ ‫א ‪',‬ןאשק‬ ‫דער‬‫פרעגט‪:‬ז ןעק יוז‬ ‫ווארט פאר איין איד‪ .‬מעו‬ ‫ןיי‬ ‫)‬ ‫גוט‬ ‫א‬ ‫זאגן‬ ‫מוז‬ ‫איך‬ ‫פארשרייבן‪:‬‬ ‫זיך‬ ‫און‬ ‫צעטל‬ ‫א‬ ‫חיבור‪.‬‬ ‫א‬ ‫א‬ ‫האבן‬‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫ב‬ ‫צו‬‫י‬‫נ‬ ‫ד‬ ‫ו‬‫נ‬ ‫ג‬ ‫אויסגעוועלט‬‫צ‬ ‫ו‬ ‫ו‬‫י‬ ‫ש‬ ‫ן‬ ‫צ‬ ‫ו‬ ‫ו‬‫י‬ ‫האבן‬‫י‬ ‫מ‬ ‫ע‬ ‫נ‬ ‫ט‬ ‫מענטשן‬ ‫ש‬ ‫ן‬ ‫ו‬ ‫ו‬‫א‬ ‫ס‬ ‫א‬ ‫זי‬ ‫עשו‪ .‬אבע‬ ‫סאוו עכילקילג יד ןעוועג זיא לחר רעבא ‪.‬ושע‬ ‫א צעטל און זיך פארשרייבן‪ :‬איך מוז זאגן א גוט‬ ‫געהאלטן דעם ביהמ"ק‬ ‫?שדקמה תיב ןטשרע םייב ןברוח‬ ‫מענטשן האבן אויסגעוועלט צו האבן א חיבור‪.‬‬ ‫א צעטל און זיך פארשרייב‬ ‫האט געוו‬ ‫נעמעןיבא בקעי ןעמוקאב טייג יז זא טסואוועג טאה‬ ‫א מענטש זאל זיך איינפירן יעדן טאג‪ ,‬צו נעמען‬ ‫א מענטש זאל זיך איינפירן יעדן טאג‪ ,‬צו ‪,‬ונ‬ ‫דאךינ אז צוויי‬ ‫ק טש‬ ‫מציאות פון פריינטשאפט מיינט דאך אז צוויי‬ ‫פריינטשאפטיפ ןיי‬ ‫מיינט‬ ‫פוןבא ‪,‬ךאז עשיז‬ ‫ס רע‬ ‫‪,‬עטכע ןא זיא'‬ ‫מציאות‬ ‫א מענטש זאל זיך איינפי‬ ‫גאנצערשרע םייב ‪.‬יוזא ןינע םעד ריבסמ רע זיא‬ ‫ןט‬ ‫פ‬‫בייפא חבר איז אנדערש‪ ,‬וויבאלד דער‬ ‫נ‬ ‫י‬ ‫מ‬ ‫י‬‫ו‬ ‫ת‬ ‫'‬‫ד‬ ‫י‬‫ג‬ ‫ע‬ ‫א‬ ‫ה‬ ‫ב‬ ‫ה‬ ‫‪.‬‬ ‫ס‬ ‫'‬‫א‬ ‫י‬ ‫ז‬ ‫א‬ ‫רעגיד'תו–ימינ‬ ‫דעם בחיר‬ ‫לחמךד כי‬ ‫בשמחהחב םע‬‫אכולובאה רי‬ ‫"לךודק ‪,‬ת‬ ‫אים‪ :‬ונש‬ ‫פוןשודק‬ ‫צופרידןקעי‬ ‫רוחב א – ב‬ ‫כח האחדות האט‬ ‫טוסט"‪.‬‬ ‫טוסט"‪.‬ד'ארומ א ןעוועג זיא שדקמה תיב‬ ‫שידוך‪.‬עגי‬ ‫אלקאהאלק ארוםהנ‬ ‫– ביי א חבר איז אנדערש‪ ,‬וויבאלד דער גאנצער‬ ‫בעצמם"יכש יוליג‬ ‫מצבסאוו רש‬ ‫שום‬ ‫ה ייז‬ ‫קיין‬ ‫הרעותןבא‬ ‫טרינקען‬ ‫שםג ןיילא‬ ‫"אבלאמע‬ ‫נישט‬ ‫ןוא םמצעמ טכ‬ ‫טוסט"‪.‬‬ ‫פון פיר‬ ‫א ןוא ריפ ןופ‬ ‫אתאוו גיצכ‬ ‫אלקיםה ס‬ ‫רצהיק טא‬‫כבראמני‬ ‫שינ ל‬ ‫החיבור‬ ‫הוא‬ ‫וויפיל חסדטדו‬ ‫"אבל שם הרעות הוא מצב החיבור בעצמם"‬ ‫מעשיך"‪.‬‬‫דיין גוטן איידעם"‪" ,‬איך בין מקנא וויפיל חסד דו‬ ‫מקנאתחתב‬ ‫ביןא ‪,‬םינו‬ ‫"איךא ןו‬ ‫איידעם"‪,‬מ ביו‬ ‫גוטןךיז טאה'‬ ‫דייןראפ‬‫טימ טגידניז‬ ‫כיפור‪.‬עגסיוא‬ ‫יוםטלעוו‬ ‫מוצאיז וצ‬ ‫ביזרבח ןיי‬ ‫פערציג טעג‪.,‬םי‬ ‫דיין גוטן איידעם"‪" ,‬איך בי‬ ‫געזינדיגט‬ ‫‪.‬השודקה תומילש ‪,‬טגידניזעג‬ ‫מקנא מיט‬ ‫פאר דיין גוטן בחור"‪" ,‬איך בין דיך מקנא מיט‬ ‫דיךנייא‬ ‫ביןופ ע‬‫מוצאי יום כיפור איז דער‬ ‫"איךיד ן‬ ‫בחור"‪,‬יירד‬ ‫תוריבע‬ ‫גוטן‬ ‫דייןאה‬‫סע ט‬ ‫פאר‬ ‫טגנערבעג‬ ‫מאמען‪ ,‬און ממילא זענען זיי ברידער‪.‬‬ ‫מאמען‪ ,‬און ממילא זענען זיי ברידער‪.‬‬ ‫דער סגולה‬ ‫אלסל"א‬ ‫בייפ‬ ‫טאטן‪,‬ךכי‬‫געטון‬ ‫זעלבןרתוי‬ ‫נישט‬‫דעםוביח‬ ‫ר‬‫האטהעס‬ ‫פאר דיין גוטן בחור"‪" ,‬אי‬ ‫בייר‬ ‫‪",‬םיחאה ןמער‬ ‫געווארןםיע‬ ‫גשמיות איז צייטווייליג; דער‬ ‫זעלבער‬ ‫שידוך געווארן‪...‬‬ ‫דיך מקנא‬ ‫קנאה ווי פלייסיג דו לערנסט"‪" ,‬איך בין דיך דורך‬ ‫מקנאאונז‪.‬‬ ‫בין‬ ‫"איך‬ ‫לערנסט"‪,‬‬ ‫‪.‬ןעגנאגעגקעווא זיא הניכש יד זא האמוט אזא‬ ‫דו‬ ‫פלייסיג‬ ‫ווי‬ ‫קנאה‬ ‫געווארן ביי דעם זעלבן טאטן‪ ,‬ביי דער זעלבער‬ ‫קנאה ווי פלייסיג דו לערנס‬ ‫ענדליך‬ ‫יז ןוא ןבאה הנותח םייב ןיוש יז טלאה ךילדנע‬ ‫צו יענעם און אים זאגן‪" ,‬ר' איד‪ ,‬איך פלאץ פאר‬ ‫אזוי‬ ‫סתם‬ ‫ס‬ ‫'‬‫א‬ ‫י‬ ‫נאר‬ ‫ז‬ ‫א‬ ‫ס‬ ‫געוואלט‪,‬‬ ‫א‬ ‫ך‬ ‫באשעפער האט צוגעפירט אז זיי זענען געבוירן‬ ‫א‬ ‫ג‬ ‫ר‬‫עפעס‬ ‫ע‬ ‫ס‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫ע‬‫האט‬‫ר‬ ‫ח‬ ‫ער‬ ‫י‬‫ב‬ ‫וויילרו‬ ‫א ךאסא ‪,‬‬ ‫בייש ווערן‬ ‫רצון איז אויף אייביג‬ ‫צו יענעם און אים זאגן‪" ,‬ר' איד‪ ,‬איך פלאץאליין די גורמים אז א צווייטער זאל נתבייש ווערן‬ ‫פאר‬ ‫באשעפער האט צוגעפירט אז זיי זענען געבוירן‬ ‫צו יענעם און אים זאגן‪" ,‬ר'‬ ‫האט באק‬ ‫ןבל ידכ ‪,‬בקעי ןתח ריא ןופ םינמיס ןעמוקאב טאה‬ ‫ב‬ ‫י‬‫י‬‫ם‬ ‫צ‬ ‫ו‬‫ו‬ ‫י‬‫י‬ ‫ט‬ ‫ן‬ ‫ב‬ ‫י‬‫ת‬ ‫ה‬ ‫מ‬ ‫ק‬ ‫ד‬ ‫ש‬ ‫א‬ ‫י‬‫ז‬ ‫ש‬ ‫ו‬‫י‬ ‫ן‬ ‫ג‬‫ע‬ ‫ו‬‫ו‬‫ע‬ ‫ן‬ ‫א‬ ‫ן‬ ‫קנאה צו מרבה זיין באהבת רעים‪ :‬מ'זאל צוגיין‬ ‫דער‬ ‫וואסזיין‬ ‫פרטמתקן‬ ‫ש‬ ‫ט‬ ‫ע‬ ‫געוואלט‬ ‫ר‬ ‫ק‬ ‫האטס'איז א‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫ק‬ ‫ער נאר‬ ‫ש‬ ‫ר‬ ‫א‬ ‫ו‬‫ן‬ ‫ברודער‪,‬‬‫ברודער'ס ווייל‬ ‫א‬ ‫ג‬‫אלס קנס‪,‬‬ ‫ר‬ ‫ע‬ ‫ס‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫טראס רע‬ ‫נישט זיין‬ ‫צוגעקומעןא און ןבעגקעווא ן'טימ ןראנסיוא ןענעק טשינ םיא לאז‬ ‫איז‬ ‫יונגערמאןיג‬ ‫דעריא הניכש‬ ‫קנאה צו מרבה זיין באהבת רעים‪ :‬מ'זאל צוגיין‬ ‫ברודער'ס ברודער‪ ,‬נאר ס'איז א פרט וואס דער‬ ‫קנאה צו מרבה זיין באהב‬ ‫זאל אים נ‬ ‫פארשעמט ווערן‪ .‬און אודאי טארן מיר נישט זיין‬ ‫גוטנ מיט דער‬ ‫עפעסרעד‬ ‫הניחב ע‬ ‫דעםיד ‪,‬‬ ‫טון‬ ‫אנשטאטיול‬ ‫זייןוועג טשינ ז‬ ‫מ'זאל‬ ‫געוועןע‬ ‫האווערן ן‬ ‫הבצו‬ ‫איז‬ ‫דער ברודער האט גארנישט געטון צו ווערן זיין‬ ‫גארנישט ןעוו‬ ‫החלטה‬ ‫געטון‬ ‫אה'ס‬ ‫געשען‪.‬לדנ‬ ‫זיין‬ ‫האטט‬ ‫ברודערפ ךיז‬‫ס'איזןו‬ ‫דערח ייווצ‬ ‫םיער ‪,‬םירב‬ ‫וואס‬ ‫זאל נישט‬ ‫געווען טעבראעג ך‬ ‫איזיוזא‬ ‫אוןוא ‪,‬ער‬ ‫מעשה‪,‬‬ ‫זייןמה‬ ‫פארציילט‬ ‫מ'זאל אנשטאט דעם טון עפעס גוט מיט דער‬ ‫מ'זאל אנשטאט דעם טון‬ ‫לאה אנש‬ ‫וואסער‪.‬אל‬ ‫פונעםאטשנא ה‬ ‫מעןלחר ט‬ ‫אוועקצוגעבן פון זיך‪ ,‬כדי א צווייטער זאל נישט‬ ‫דאס‬ ‫קעי ‪.‬‬ ‫אלעסה ב‬ ‫זעט‬ ‫דאסאד טא‬ ‫סיורג‬ ‫ל)עד ן‬ ‫יד‪,‬ב ר‬ ‫(משליתי‬ ‫שדק‬ ‫דערצו‪.‬נאטשעג זיא‬ ‫ןע‬ ‫א‬ ‫בשוםידי ןו‬ ‫געטוןד‬ ‫גייט ‪.‬םי‬ ‫פאר לבן א‬ ‫זיךנאר‬ ‫קנאה"‪ ,‬נאר‬ ‫ס'שטייט (משלי יד‪ ,‬ל) "רקב עצמות קנאה"‪,‬‬ ‫אויף די לחר ןעמוקאב וצ ידכ ראנ טכענ ליפיוזא ןבל ראפ‬ ‫עצמות‬ ‫"רקב‬ ‫ס'שטייט‬ ‫נישט‬ ‫אופן‬ ‫עפעס‬ ‫געארבעט דערויף אדער געטון עפעס דערצו‪.‬‬ ‫אדער‬ ‫ער‬ ‫אז‬ ‫דערויף‬ ‫שטארק‬ ‫געארבעט‬ ‫זייער‬ ‫ס'שטייט (משלי יד‪ ,‬ל) "רק‬ ‫זיין גרייט‬ ‫קוקראנ‬ ‫"גיבכ ן'א‬ ‫התפעלות‪:‬‬ ‫פוןכ ןו‬ ‫זיך ל‬ ‫אויסער‬ ‫לערנען פון דעם ווי ווייט מ'דארף זיין גרייט‬ ‫אינעווייניג‪ ,‬ווי וואס דער אייבערשטער האט זיך וויסנדיג‬ ‫טימ‬ ‫פון‬ ‫אה ח‬ ‫אויפפרעסן‬ ‫אונזפ תודח‬ ‫זאלל‬ ‫קנאהרשי‬‫אפרעד ‪.‬לא‬ ‫אינערליכן קשר‪ ,‬וויבאלד זיי האבן קיינמאל ר‬ ‫נישט‬ ‫פאר א ווי‬ ‫‪.‬בייוו א ראפ‬ ‫ווי‬ ‫אינעווייניג‪,‬‬ ‫קנאה זאל אונז אויפפרעסן פון‬ ‫מה‬ ‫יהיה‬ ‫ע‬ ‫דעמאלט‪,‬‬ ‫אינערליכן קשר‪ ,‬וויבאלד זיי האבן קיינמאל נישט‬ ‫ר‬ ‫פ‬ ‫י‬ ‫ר‬ ‫ט‬ ‫א‬ ‫ביז‬ ‫ו‬ ‫י‬ ‫ס‬ ‫אלקאהאל‬ ‫א‬ ‫ז‬ ‫ד‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫קיין‬ ‫ר‬ ‫ז‬ ‫א‬ ‫אנרירן‬ ‫ג‬ ‫ט‬ ‫ד‬ ‫קנאה זאל אונז אויפפרע‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫פ‬ ‫ס‬ ‫קו‬ ‫דארפן‬ ‫ל‪,‬‬ ‫שבטים‪ .‬און מיר‪ ,‬די קינדער פון רחל‪ ,‬דארפן‬ ‫אז די געמאכט פונעם רצון פון די מים התחתונים‪,‬‬ ‫לאזןיום‬ ‫"מוצאי‬ ‫נישט ןעוו‬‫געזאגט‪.‬א'ס‬ ‫מען זי‬ ‫זאללראפ‬ ‫ערו‬ ‫האטג‬ ‫מצליח‪ ,‬ןרי‬ ‫ראווע‬ ‫הבורא"‪,‬‬ ‫זענען ן‬ ‫וואסדחא יד‬ ‫פלאות‬ ‫קייןד זיא ‪,‬תו‬ ‫איז מעגליך אז זיי זאלן בכלל נישט האבן רע‬ ‫און זי האט זוכה געווען אויפצושטעלן הייליגע‬‫די‬ ‫אז‬ ‫לאזן‬ ‫נישט‬ ‫וואס זענען מצליח‪ ,‬זאל מען‬ ‫שיהיה‪'.‬ס לייוו ‪",‬קוחרל םולש" םדוק‬ ‫איז מעגליך אז זיי זאלן בכלל נישט האבן קיין‬ ‫הייליגע ךאסא זיא‬ ‫וואס זענען מצליח‪ ,‬זאל‬ ‫א‬ ‫ן‬ ‫ס'קומט‬ ‫חשיבות טמוק'ס‬ ‫ס'האט אין‬ ‫תח רעד וצ‬ ‫אונזלחר ןוא הנו‬ ‫וואספארא‬ ‫מענטשן‬ ‫אנדערע‬ ‫שראפ‬ ‫וואס איך זא‬ ‫מענטשןטייט‬ ‫ווייזט‬ ‫ווען מ'שפירט א קנאה צו‬ ‫מאלטייוו‬ ‫אנדערעצ‬ ‫צוב רע‬ ‫ערשטע‬ ‫דאסדקמה‬ ‫קנאה תי‬ ‫ש‬ ‫געוועןר‬ ‫מ'שפירטח א‬‫אוועג בו‬ ‫איז‬‫מצד עצמם"‪ .‬דאס הייסט אז ביי געשוויסטער כיפור‪.‬ןר‬ ‫ווען‬ ‫דעםבהא ןוא תודידי רעמ טימ ‪,‬םולש רערעקרעטש‬ ‫מצד עצמם"‪ .‬דאס הייסט אז ביי געשוויסטער‬ ‫ווען מ'שפירט א קנאה‬ ‫פון ‪,‬ה‬ ‫למעשה האט רחל נישט דערלייגט פון דעם‬ ‫א ‪,‬רעטנאנ זיא רעוו‬ ‫לאה גייט‬ ‫געמיינטזה האב געקענט טרינקען לחיים ווייל איך האב זיך ‪,‬ןפוא ןכילקערש א ףיוא ןרעוו הזבתנ טייג האל‬ ‫האטןעוו‬ ‫להם‪ ,‬ואין‬ ‫דאסער'‬ ‫התחלה‬ ‫ס‬ ‫שהוא טד‬ ‫וואסז‬ ‫טראכטןופ ךי‬ ‫אחד‬ ‫אבר א ן‬ ‫קוח‬ ‫לאמיר‬ ‫להם‬ ‫שישא –‬ ‫רעדמערפ‬ ‫הימל א תשוקה ורצון טוב‪.‬‬ ‫צווייטן‪ ,‬און פארגינען פאר אנדערע‪.‬‬ ‫שיש להם אב אחד שהוא התחלה להם‪ ,‬ואין זה‬ ‫מצד פארגענומען אז איך וועל נישט טרינקען קיין לאז האל זא םינמיס יד רעביא ריא יז טיג אליממ‬ ‫וואס‬ ‫יונגעלייטרק‬ ‫די‬ ‫פון‬ ‫איז‬ ‫ער‬ ‫למעשה‪.‬‬ ‫אויף‬ ‫צווייטן‪ ,‬און פארגינען פאר אנדערע‪.‬‬ ‫צווייטן‪ ,‬און פארגינען פאר‬ ‫ממילא גי‬ ‫זצ"ל‪.‬‬ ‫מ‬‫האח‬ ‫האח נקרא מצד התולדה‪ ,‬ואין שם האח רק מצד‬‫ע‬ ‫נ‬ ‫ט‬ ‫שם‬ ‫ש‬ ‫ו‬ ‫ו‬ ‫ואין‬ ‫א‬ ‫ס‬ ‫ה‬ ‫התולדה‪,‬‬ ‫א‬ ‫ט‬ ‫ג‬ ‫ע‬ ‫ב‬ ‫ו‬ ‫י‬‫מצד‬ ‫ט‬ ‫א‬ ‫ק‬ ‫נקרא‬ ‫ש‬ ‫ר‬ ‫פ‬ ‫האח‬ ‫ו‬‫ן‬ ‫י‬ ‫ד‬‫טימ תודי‬ ‫חברים‪ ,‬מכבד צו זיין א צווייטן‪ ,‬מעודד זיין א‬ ‫?רבח א רעדא רעדורב‬ ‫נישט פאר‬ ‫מאכן‬ ‫טשינ‬ ‫ווייל‬ ‫אזוי?אפ‬ ‫ס'איזמעשר‬ ‫א‬ ‫פארוואסרעוו ט‬ ‫זיין‬ ‫עבודת יששכר‪ ,‬פון רבי ישכר דוב מוואלברוז‬ ‫מעודד‬ ‫‪.‬ן‬ ‫דו ווייסט‬ ‫חברים‪ ,‬מכבד צו זיין א צווייטן‪,‬‬ ‫תיקון"כי בראנפן ביז דעמאלט‪ .‬דוקא אין דער נאכט פון‬ ‫עסאאאזוי‪:‬‬ ‫דא‬ ‫ס'איז‬ ‫ערקלערט‬ ‫ווען‬ ‫ער‬ ‫געווענליך‬ ‫און‬ ‫ברודער‪.‬‬ ‫חברים‪ ,‬מכבד צו זיין א‬ ‫טרינקען‬ ‫בייצא‬ ‫מוואלברוז‬ ‫מ'דארף זיך מחזק זיין אין דעם ענין פון אהבת‬ ‫צ‬ ‫ביי א ברודער‪ .‬און ער ערקלערט עס אזוי‪" :‬כי‬ ‫ו‬ ‫ו‬‫י‬ ‫י‬ ‫ט‬ ‫ן‬ ‫‪.‬‬ ‫א‬ ‫ו‬ ‫ן‬ ‫נ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫נ‬‫א‬ ‫כ‬ ‫ד‬ ‫ע‬ ‫ם‬ ‫ל‬ ‫י‬ ‫י‬‫ג‬ ‫ט‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫ו‬ ‫"‬‫‪",‬בורקלו‬ ‫שלאפן‪ ,‬און‬ ‫אהבת‬ ‫פון‬ ‫ענין‬ ‫מ'דארף זיך מחזק זיין אין דעם‬ ‫מ'דארף זיך מחזק זיין אין‬ ‫ועסט אין‬ ‫אוןאפסאוו‬ ‫טרינקען‪,‬‬ ‫אוןפנ תוריס‬ ‫עסן‪,‬א ש‬ ‫אוןאד זי‬ ‫געלט‪,‬עג ס‬ ‫אייבערשטער לח‬ ‫פלאץווי מוצאי יום כיפור‪ ,‬האט מיר דער‬ ‫נענטער‬ ‫אויף זאא‬ ‫און‬ ‫דאוונטן'‬ ‫שטערקעררא‬ ‫חיבוראעררעדורב‬ ‫אוןי‬ ‫מדרש‪,‬וא ז‬ ‫דער‬ ‫איזלש‬ ‫בית‬ ‫איןיוו‬ ‫חבר ‪,‬‬ ‫שוועסטער‪ .‬אזוי ווערט עס אויסגעשמועסט אין‬ ‫וואספא‬ ‫מ אר‬ ‫וואסר !ןעוו‬ ‫חורבן פונעם בית המקדש‪ ,‬איז דער זמן‬ ‫חבר איז דער חיבור שטערקער און נענטער ווי‬ ‫פ‬ ‫ךי‬ ‫םו‬ ‫זיא רע לי‬ ‫וואס‬ ‫זמן‬ ‫דער‬ ‫איז‬ ‫חורבן פונעם בית המקדש‪,‬‬ ‫חורבן פונעם בית המקד‬ ‫עמען איר‬ ‫אריבער‬ ‫ס'גייטד טאה‬ ‫גארנישט‪.‬‬ ‫איזוא זיולב‬ ‫הזהקעו‬‫עולםעגעג‬ ‫הנאותיא ןב‬ ‫אויף ןו‬ ‫מיר לחיים‬ ‫ערשטן‬ ‫דעם וואס‬ ‫מאכן טעג‬ ‫צו אין די‬ ‫וואס א געגעבן‬ ‫חבר‪ .‬ביי‬ ‫זייןךאד‬ ‫דא–מב‬ ‫איזצ‬ ‫דעם‬ ‫אויף‬ ‫ענטפערע‬ ‫דערט‬ ‫אז‬ ‫צוליב איין זאך‪ ,‬כדי נישט צו פארשעמען איר‬ ‫האט דא‬ ‫טשינ א‬ ‫א ןתח ר‬ ‫אויפ'ן‬ ‫טרויערן‬ ‫איינער‬ ‫אז דער ענטפער אויף דעם איז – זיין חבר‪ .‬ביי א‬ ‫יעצט‬ ‫אלעמאלואי‬ ‫ת‬ ‫ענופ‬ ‫כמעטז ם‬ ‫אט ןבל‬ ‫ס'איז‬ ‫וואו ‪.‬ן‬ ‫אויפ'ן‬ ‫טרויערן‬ ‫מיר‬ ‫יעצט אין די טעג וואס‬ ‫האלט‬ ‫מהר"ל‬ ‫יעצט אין די טעג וואס‬ ‫עס בלויז‬ ‫דערנאך‬ ‫אוןחבר?‬ ‫לעקעךזיין‬‫ברודער אדער‬ ‫זיין‬ ‫אייבערשטנ'ס פאלק – און דאס אלעס בלויז‬ ‫גשמיות'דיגע‬ ‫ס'איזד א‬ ‫סעקונדעס‪ .‬ןפרא‬ ‫אפאר‬ ‫ביזודיש ן‬ ‫אויףרעאד שידוך‪ .‬ראנ ‪,‬ך‬ ‫זיין‪,‬רהמ‬ ‫א ל"‬ ‫ס'דארף ןיצו‬ ‫ווי תוביתנ‬ ‫אלקאהאללוע‬ ‫בהא ביתנ( ם‬ ‫שחרית‪.‬ת‬ ‫ןיירא ‪,‬האנק טימ קעווא‬ ‫זי וועט יע‬ ‫טצעי טעוו יז‬ ‫רעדנא ןא ןוט‬ ‫זיין ברודער אדער זיין חבר? דער מהר"ל האלט‬ ‫בראנפן‬ ‫שטעלט צו‬ ‫מע פונעם‬ ‫זאך)‪.‬ד'א‬ ‫מענטש‪,‬‬ ‫טראכטן א מינוט‪ ,‬ווער איז נענטער צו א‬ ‫נצחיות פון כלל ישראל‪ ,‬צו זיין די מאמע פונעם‬ ‫איךרהאב רעד ןי‬ ‫וואסםיע‬ ‫אזוינסקרפ‬ ‫נארב )'א‬ ‫שידוך‪,‬גנער‬ ‫אמ א ט‬ ‫סתםרו‬ ‫נישטעגי‬ ‫א ‪:‬ךאז‬ ‫קידושי‬ ‫ן‬ ‫זאך)‪.‬‬ ‫זאך)‪.‬‬ ‫זי האט א‬ ‫זיך‪.‬יז א‬ ‫ענדיגטטאה‬ ‫וואסעגקעווא‬‫זאךד ןבעג‬ ‫מוגבל'דיגעב םע‬ ‫אוןא רוחב ןטסע‬ ‫פנימיות'דיגע‬ ‫אלעמאל‬ ‫טראכטן א מינוט‪ ,‬ווער איז נענטער צו א מענטש‪,‬‬ ‫ער‬ ‫מאכט‬ ‫צונאכטס‬ ‫פרייטאג‬ ‫כות מיט'ן‬ ‫קיין ע‬ ‫נישטד‬ ‫איזוס‬ ‫קשר םי‬‫געבוירענער סאוו‬ ‫לאמיר‬ ‫זאגט דער מהר"ל א פלא פון א זאך‪.‬‬ ‫פנימיות'דיגעהאט מוותר געווען צו האבן א שייכות מיט'ן‬ ‫זי‬ ‫בחורנייא‬ ‫דערןופ‬ ‫סייפ י‬ ‫חלומ'ען‪.‬ק‬ ‫נישטמ טגאז'מ‬ ‫בש יאצו‬ ‫ת‬ ‫םניח תבהא טימ‬ ‫געבוירענער קשר איז נישט קיין‬ ‫געבוירענער קשר איז ני‬ ‫וועלט‪ .‬זי‬ ‫האטלעוו‬ ‫יעצט‬ ‫נעכטן יז ‪.‬ט‬ ‫געשלאפןוא טאה‬ ‫צ ןבעגעגפי‬ ‫וואסיז ו‬ ‫איז‬ ‫און סיי יד ןופ עמא‬ ‫מענטשמ יד ןי‬ ‫געקענט‬ ‫זאגט דער מהר"ל א פלא פון א זאך‪ .‬לאמיר‬ ‫געדארפט‬ ‫ער‬ ‫האט‬ ‫יעצט‬ ‫אבער‬ ‫וויין‪.‬‬ ‫אויף‬ ‫(אויב דער‬ ‫מיט וועלכן מ'איז געבוירן געווארן (אויבזיין די‬ ‫דער מאמע פון אלע געמיינע בני עשו‪.‬‬ ‫געווארן ייב‬ ‫געבוירןך‬ ‫ספעציעל"‪.‬ל ןתיו"‬ ‫מ'איזטרעוו ‪",‬‬ ‫מרעד‬ ‫וועלכן‬ ‫שטוב ‪,‬טנא‬ ‫מיט‬ ‫ש"‬ ‫םולש דיםול‬ ‫מיט וועלכן מ'איז געבויר‬ ‫‪.‬‬ ‫י"ב שבטי‬ ‫‪.‬לארשי ללכ ןופ עמאמ יד ןייז וצ ‪,‬הק יטבש ב"י‬ ‫געגעסן‬ ‫שטערקער ווי א קשר גארנישט פון דעם‪ .‬אויב ער האט‬ ‫זיין‬ ‫צומאל‬ ‫אזוי‬‫קען‬ ‫זענען‬ ‫חיבור‬ ‫אזא‬ ‫געוואוינהייט‪ .‬קידוש האט ער יעצט‬ ‫נאכדעם אויך לרחוק‪.‬‬ ‫זייןאויך לרחוק‪.‬‬ ‫נאכדעם‬‫טוישן‬ ‫אזא חיבור קען צומאל זיין שטערקער ווי אבאקומען דעם שוואכסטן שידוך‪ ,‬עשו‪ ,‬און זי וועט‬ ‫און… ווא‬ ‫קשר‬ ‫יז ?םעד טאטשנא ןעמוקאב יז טייג סאוו …ןוא‬ ‫ל‬ ‫ר‬ ‫ח‬ ‫ו‬ ‫ק‬ ‫ו‬‫ל‬ ‫ק‬ ‫ר‬ ‫ו‬ ‫ב‬ ‫"‬‫‪.‬‬ ‫ש‬ ‫ט‬ ‫ע‬ ‫ל‬ ‫ט‬ ‫ז‬‫י‬ ‫ך‬ ‫ד‬ ‫י‬ ‫פ‬ ‫ר‬ ‫א‬ ‫ג‬ ‫ע‬ ‫‪,‬‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬‫ו‬‫ו‬‫א‬ ‫ס‬ ‫פארקערט‪ ,‬אז מ'זאל קודם זאגן שלום לקרוב און‬ ‫אזא חיבור קען צומאל זיין‬ ‫וועט‬ ‫זי‬ ‫און‬ ‫געזאגט‪ :‬און פרישטאג אינדערפרי‪ ,‬איז ער ביז מיטאג שוין‬ ‫טשאונז‪,‬‬ ‫אין‬‫ווייטערטיי‬ ‫האטש" םדוק‬ ‫געוואנדן‬ ‫איזל‬ ‫יונגערמאן‬ ‫מענטשןל םו‬ ‫פרעמדעוא "קוחר‬ ‫דערע ן‬ ‫עדכאנ טשר‬ ‫געמאכט נאר אויף גרעיפ דזשוס‪ ,‬און בראנפן‬ ‫פארקערט‪ ,‬אז מ'זאל קודם זאגן שלום לקרוב און‬ ‫שלום פאר'ן קרוב? לכאורה וואלט געדארפט ם‬ ‫מיט אהבת חינם‬ ‫אוןבעסטן שידוך וואס זי האט געהאט‪ ,‬גייט זי‬ ‫גייט באק‬ ‫פרעמדע מענטשן איז געוואנדן אין אונז‪,‬‬ ‫טאטשנא ‪.‬רוחב ןטסגרע םעד ןעמוקאב טייג‬ ‫דעם‬ ‫זיין‬ ‫פרעמדע מענטשן איז גע‬ ‫ט‪ ,‬גייט זי‬ ‫גארנישטדדא‬ ‫מער‬ ‫ס'איז‬ ‫הונגעריג‪.‬‬ ‫נאכאמאל‬ ‫אהבה צו‬ ‫זיין‬ ‫מרבה‬ ‫אז‬ ‫געדענקען‪,‬‬ ‫לאמיר‬ ‫אים‬ ‫ס'איז‬ ‫שלום פאר'ן קרוב? לכאורה וואלט געדארפט זיין‬‫מאל‬ ‫נישטקנעדעג רי‬ ‫אנגערירט‪.‬‬ ‫אודאיא ‪,‬ןע‬ ‫האטייזערהברמ ז‬ ‫וצ הבהא ן‬ ‫גייטצובאקומען דעם ערגסטן בחור‪ .‬אנשטאט‬ ‫דעם בעס‬ ‫לאמיר געדענקען‪ ,‬אז מרבה זיין אהבה‬ ‫יז טייג ‪,‬טאהעג טאה יז סאוו ךודיש ןטסעב םע‬ ‫וועגן‬ ‫ש‬ ‫דירעקט‬ ‫ל‬ ‫ו‬ ‫ם‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫געווען‬ ‫'‬‫ן‬ ‫ק‬ ‫ר‬ ‫ו‬ ‫ב‬‫נישט‬ ‫?‬ ‫ל‬ ‫כ‬ ‫א‬‫איז‬ ‫ו‬‫ר‬ ‫ה‬ ‫קבלה‬ ‫ו‬‫ו‬‫א‬ ‫ל‬ ‫ט‬‫מיין‬ ‫ג‬ ‫ע‬ ‫"הגם‬ ‫ד‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫פ‬ ‫ט‬ ‫ז‬‫י‬ ‫י‬‫ן‬ ‫ערשטפנאכדעם‬ ‫לרחוק"מאון‬ ‫"שלום‬ ‫לאמיר געדענקען‪ ,‬אז‬ ‫אנשטאט‬ ‫זיךער‬ ‫שטייט קודם "שלום לרחוק" און ערשט נאכדעם‬ ‫עדמ‬ ‫ערנע‬ ‫אבערןשט‬ ‫עג זיא‬ ‫קודםו‬ ‫שטייטןדנאו‬ ‫ןוא ‪,‬זנוא ןיא‬ ‫יעדער‬ ‫אבערוקאב‬ ‫געגעסן‪.‬עד ןעמ‬ ‫האטכאווש ם‬ ‫ערש ןטס‬ ‫וואסודי‬ ‫דעםשע ‪,‬ך‬‫פוןןוא ‪,‬ו‬ ‫אנגעקומען טעוו יז‬‫מיררעקראפ‬ ‫ס'איזא ‪,‬ט‬ ‫לאז'מ ז‬ ‫וויבאלד‬ ‫אז םדוק‬ ‫דאך‬ ‫שידוך‪,‬ש ןג‬ ‫אקל םול‬ ‫א בור‬ ‫שטארקו‬ ‫ן‬ ‫האט‬ ‫שווער‪,‬‬ ‫געווען‬ ‫אוועק מיט קנאה‪ ,‬אריין‬ ‫באקומען‬ ‫זיין די מא‬ ‫מיט אהבת חינם‬ ‫און… וואס גייט זי באקומען אנשטאט דעם? זי‬ ‫עפעס‬ ‫ס'איזד ןייז‬ ‫זאך;מאמ י‬‫נצחיות'דיגעןופ ע‬ ‫איזבאעניימעג עלא‬ ‫טובע ינ‬ ‫רצון ‪.‬וש‬ ‫איךנהאב‬ ‫וואסדכא‬ ‫זאךא םע‬ ‫חראל ךיו‬ ‫גענומען‬ ‫‪.‬קו‬ ‫פארוואס‬ ‫קבלה‪ .‬דערמאנט‪" ,‬שלום שלום שווער‪ ,‬איך האב‬ ‫פראגע‪,‬‬ ‫די‬ ‫זיך‬ ‫שטעלט‬ ‫רשק א יוו רעקרעטש ןייז לאמוצ ןעק רוביח אזא‬ ‫לרחוק ולקרוב"‪ .‬שטעלט זיך די פראגע‪ ,‬פארוואס‬ ‫מיט אהבת חינ‬ ‫ולקרוב"‪.‬‬ ‫זיין‬ ‫צו‬ ‫לרחוק‬ ‫געהאלטן‬ ‫דעם? זי‬ ‫ל ישראל‪.‬‬ ‫ווערטזיא'מ ןכלעוו טימ‬ ‫לך"‪,‬ריובעג‬ ‫"ויתןעג ן‬ ‫ביי ןראוו‬ ‫י"ב שבטי קה‪ ,‬צו זיין די מאמע פון כלל ישראל‪.‬‬ ‫ביי "ויתן לך"‪ ,‬ווערט דערמאנט‪" ,‬שלום שלום‬ ‫רעד ביוא(‬ ‫אוועק מיט קנאה‪ ,‬אריין‬ ‫ס'האט א‬ ‫וואס האלט אן אויף אייביג און‬ ‫וועלט‪ .‬זי האט אויפגעגעבן צו זיין די מאמע פון די‬ ‫דערפון‬ ‫צוריקגעהאלטן‬ ‫מיך‬ ‫שבתמאל ‪.‬ךאז א ןופ אלפ א ל"רהמ רעד טגאז‬ ‫האב‬ ‫איך‬ ‫און‬ ‫ליב‬ ‫מוצאי רי‬ ‫מ'זאגטיובעג‬ ‫איינע פון די פסוקים וואס מ'זאגט מוצאי שבת‬ ‫וואס רענער‬ ‫פסוקים רשק‬ ‫דישינ זיא‬ ‫אוועק מיט קנ‬ ‫ק ט‬ ‫פון‬‫איינע ןיי‬ ‫עגיד'תוימינפ‬ ‫מע פון די‬ ‫כבר רצה אלקים את מעשיך‬ ‫זי האט‬ ‫ן'טימ תוכייש א ןבאה וצ ןעוועג רתוומ טאה יז‬ ‫אייבערשטער‬ ‫דערא ןטכארט‬ ‫מירטונימ‬ ‫האטעוו ‪,‬‬‫צייט‪ ,‬זיא ר‬‫גאנצעעטנענ‬ ‫איןטנעדי‬ ‫מורא'דיגעאזזאך‪, :‬ש‬ ‫רעים פרק א') ברענגט א‬ ‫ר אין דער‬ ‫אוןנכל‬ ‫וועלטויחצ‬ ‫דער ןופ ת‬‫אויףי ללכ‬ ‫נצחים‪,‬ארש‬ ‫זי האט אוועקגעגעבן דעם בעסטן בחור אין דער‬ ‫לנצחייז וצ ‪,‬ל‬ ‫חשיבותמ יד ן‬ ‫מ א וצ ר‬ ‫ברודער אדער א חבר?‬ ‫נצחיות פ‬ ‫םענופ עמא‬ ‫רעים פרק א') ברענגט א מורא'דיגע זאך‪ :‬אין‬ ‫‪).‬ך‬ ‫ידוך‪ ,‬נאר‬ ‫דערןייזקבלה זיולבשכן‬ ‫עדורב‬ ‫פון‬‫הנאהא ר‬‫האטיז רעד‬ ‫עררבח ןי‬ ‫אזעד ?‬ ‫געוויזןמ ר‬ ‫לאה ל"רה‬ ‫אהבת‬ ‫ט‬ ‫דער מהר"ל אין נתיבות עולם (נתיב‬ ‫זי וועט יעצט דארפן טון אן אנדערן שידוך‪ ,‬נאר‬ ‫וועלט‪.‬קלאפ ס'נטשרעבייא‬ ‫יענערןוא –‬ ‫אויף סאד‬ ‫דער מהר"ל אין נתיבות עולם (נתיב אהבת‬ ‫אייבערש‬ ‫סעלא‬ ‫דער יונגערמאן האט געהאט א טאכטערא ייב ‪.‬רבח‬ ‫י‬ ‫ע‬ ‫צ‬ ‫ט‬ ‫א‬ ‫י‬‫ן‬ ‫ד‬ ‫י‬ ‫ט‬ ‫ע‬ ‫ג‬ ‫ו‬‫ו‬ ‫א‬ ‫ס‬ ‫מ‬ ‫י‬‫ר‬ ‫ט‬ ‫ר‬ ‫ו‬ ‫י‬‫ע‬ ‫ר‬ ‫ן‬ ‫א‬ ‫ו‬‫י‬ ‫ר חתן ן'פ‬ ‫און‬ ‫א איך ריא ןעמעשראפ וצ טשינ ידכ ‪,‬ךאז ןייא בילוצ‬ ‫האט דא נישט בלויז אוועקגעגעבן איר חתן און‬ ‫טאטן‪.‬עד ז‬ ‫געזאגט‪:‬‬ ‫האטנע ר‬ ‫פט‬ ‫זעלבן‬ ‫פונעםא‬ ‫אייבערשטעררע‬ ‫םעד ףיו‬ ‫במציאות‬ ‫דערזיא‬ ‫דאךייז –‬ ‫טובה‪.‬ן‬ ‫ווער איז נאנטער‪ ,‬א‬ ‫צוליב אי‬ ‫וועגן דעם מאכט מען אזא איבערקערעניש‬ ‫דאך במציאות פונעם זעלבן טאטן‪.‬‬ ‫געמאכטרבאחגדר‪ ,‬ןיא טסעומשעגסיוא סע טרעוו יוזא ‪.‬רעטסעווש‬ ‫וואספארא מסירות נפש איז דאס געווען! רחל‬ ‫שוועסטע‬ ‫שלום‪ ,‬ווייל ער איז‬ ‫אז פאר'ן ברודער איז אויך שלום‪ ,‬ווייל ער איז‬ ‫רעד זיא‬ ‫אויך‬ ‫זיך‬ ‫איז‬ ‫האסטביח‬‫ברודערש רו‬ ‫דוט‬‫קרע‬ ‫ברודער אדער א חבר?‬ ‫פאר'ןרעאז‬‫אזנ ןוא‬ ‫הנאה‬ ‫געראטןוו רעטנע‬ ‫האב‬ ‫י‬ ‫ח‬ ‫ו‬ ‫ר‬ ‫ב‬ ‫ן‬ ‫פ‬ ‫ו‬ ‫נ‬ ‫ע‬ ‫ם‬ ‫ב‬ ‫י‬‫ת‬ ‫ה‬ ‫מ‬ ‫רחל אין די יארן פון שידוכים‪ ,‬א וואויל און‬ ‫געוויסערראד'מ‬ ‫געוועןקאזחמ ךיז ף‬ ‫ק‬ ‫ד‬ ‫ס'איזיא ןייז‬ ‫ש‬ ‫דאך במציאות פונעם זעלב‬ ‫‪,‬‬ ‫א‬ ‫י‬‫ז‬ ‫ד‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫אז פאר'ן ברודער איז אוי‬ ‫אוןםעד ן‬ ‫קינד‪,‬נע‬ ‫ז‬‫מ‬ ‫תבהא ןופ ןי‬ ‫ן‬ ‫ו‬‫ו‬ ‫א‬ ‫ווען! ס‬ ‫עבודת יש‬ ‫אידובעזאל‬ ‫צוי"ולקרוב"‪ ,‬פונעם וואסער‪ .‬מ'וויל אז א‬ ‫לכבודבדעם זורבלאוומ בוד רכשי יבר ןופ ‪,‬רכששי תד‬ ‫"ולקרוב"‪,‬פארשעמט ווערן‪.‬‬ ‫נישט‬ ‫א צווייטן‪ .‬און נאר נאכדעם לייגט ער צו‬ ‫לייגטבערא י‬‫ר‬‫און‬‫טבע‪,‬עדו‬‫נאכדעםר‬ ‫נאררע ן‬ ‫דייןוא ‪.‬‬ ‫אוןרע‬ ‫געבראכן‬ ‫צווייטן‪.‬עלק‬ ‫טר‬ ‫האסט‬‫וואסכ" ‪:‬יוזדואאסע‬ ‫ווער איז נאנטער‪ ,‬א‬ ‫י‬ ‫שידוך‬ ‫א צווייטן‪ .‬און נאר נאכדעם‬ ‫ידידות מיט‬ ‫קשרקנפון‬ ‫ח‬ ‫ב‬ ‫ר‬ ‫י‬‫ם‬ ‫‪,‬‬ ‫מ‬ ‫כ‬ ‫ב‬ ‫ד‬ ‫צ‬ ‫ו‬ ‫ז‬‫י‬ ‫י‬ ‫ן‬ ‫א‬ ‫צ‬ ‫ו‬‫ו‬ ‫י‬‫י‬ ‫ט‬ ‫ן‬‫‪,‬‬ ‫מ‬ ‫א ןייז דדוע‬ ‫זצ"ל‪.‬‬ ‫האסט‬ ‫געדענקען‪" ,‬בחג נידונין על המים"‪ ,‬דו‪.‬ל"צז‬ ‫ממילא גיט זי איר איבער די סימנים אז לאה זאל‬‫מענטש וואס האט געבויט א קשר פון ידידות מיט‬ ‫חאה‬ ‫פראווען אן‬ ‫געבויטצאמ א‬ ‫כיפורר‬ ‫יוםד‬ ‫האטל‬ ‫מוצאיותה‬ ‫או ‪,‬הד‬ ‫וואס‬ ‫מענטשש ןי‬ ‫קענען‬ ‫הם‬ ‫ער האט זייער געוואלט‪ ,‬אבער דער אנדערערדצמ קר חא‬ ‫וועסטו‬ ‫מענטש וואס האט געבויט‬ ‫לאה זאל‬ ‫פרעמדער‬ ‫א‬ ‫–‬ ‫רחוק‬ ‫א‬ ‫פון‬ ‫זיך‬ ‫ס'רעדט‬ ‫ווען‬ ‫צ‬ ‫ו‬ ‫ו‬ ‫י‬‫י‬ ‫ט‬ ‫ן‬‫‪,‬‬ ‫א‬ ‫ו‬ ‫ן‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫ג‬‫י‬ ‫נ‬ ‫ע‬ ‫ן‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫א‬ ‫נ‬ ‫ד‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫ע‬ ‫‪.‬‬ ‫טאקע תאוות‪ ,‬אבער דו האסט עפעס מער‬ ‫פרעמדערגייט נתבזה ווערן אויף א שרעקליכן אופן‪,‬‬‫לאה‬ ‫ווען ס'רעדט זיך פון א רחוק – א‬ ‫ש‬ ‫י‬‫ש‬ ‫ל‬ ‫ה‬ ‫ם‬ ‫א‬ ‫ב‬ ‫א‬ ‫ח‬ ‫ד‬ ‫ש‬ ‫ה‬ ‫ו‬ ‫א‬ ‫ה‬ ‫ת‬ ‫ח‬ ‫ל‬ ‫ה‬ ‫ל‬ ‫עכטן לחיים"‪.‬‬ ‫ה‬ ‫ם‬ ‫‪,‬‬ ‫ו‬‫א‬ ‫י‬‫ן‬ ‫ז‬ ‫ה‬‫ימי‬ ‫עשרת‬ ‫אין‬ ‫אפגעזאגט‪.‬‬ ‫עס‬ ‫האט‬ ‫צד‬ ‫ווען ס'רעדט זיך פון א‬ ‫ליכן אופן‪,‬‬ ‫למעשה‬ ‫עד ןופ טגיילרעד טשינ לחר טאה השעמל‬ ‫ם‬ ‫אהבה‪,‬‬ ‫און‬ ‫ידידותצמ‬ ‫מערמצע ד‬ ‫מיטד ‪".‬ם‬ ‫שלום‪ ,‬סא‬‫שטערקערערטסייה‬ ‫געווארן‪.‬ו‬ ‫יוםןעו‬ ‫ש'מ‬ ‫פון דעם‪ .‬דיין פנימיות'דיגער רצון‪ .‬סוכות איז‬ ‫ס'קומט צו דער חתונה און רחל פארשטייט אז‬ ‫אהבה‪,‬‬ ‫און‬ ‫ידידות‬ ‫שטערקערער שלום‪ ,‬מיט מער‬ ‫כיפור‪ ,‬האטרעטסיוושעג ייב זא‬ ‫צווייטער בית המקדש חרוב געווארן‪.‬‬ ‫חרובפאון‬ ‫השנהי‬ ‫א טר‬ ‫המקדש‬‫צווישןהאנק‬ ‫ראש‬ ‫בית‬‫צווייטערא וצ‬ ‫תשובה‪,‬נ‬ ‫אזטנעמ ערעד‬ ‫שטערקערער שלום‪ ,‬מיט‬ ‫שטייטןש‬ ‫און זי הא‬ ‫אילייה ןלעטשוצפיוא ןעוועג הכוז טאה יז ןוא‬ ‫מענטשיאדארף‬ ‫אסאך עג‬ ‫ס'איז‬ ‫א‬ ‫וויאזוי‬ ‫ווייל‬ ‫ביישפיל‬ ‫לרחוק"‪,‬‬ ‫דערק ןבאה טשינ ללכב ןלאז ייז זא ךילגעמ ז‬ ‫א‬ ‫"שלום‬ ‫איז‬ ‫דאס‬ ‫קודם‬ ‫זיךיי‬ ‫איז ן‬ ‫ו‬ ‫ו‬ ‫א‬ ‫ס‬ ‫ז‬ ‫ע‬ ‫נ‬ ‫ע‬ ‫ן‬ ‫מ‬ ‫צ‬ ‫ל‬ ‫י‬ ‫ח‬ ‫‪,‬‬ ‫ז‬ ‫א‬ ‫ל‬ ‫מ‬ ‫ע‬ ‫ן‬ ‫נ‬‫י‬ ‫ש‬ ‫ט‬ ‫ל‬ ‫א‬ ‫ז‬ ‫ן‬ ‫א‬ ‫ז‬ ‫יד‬ ‫האט‬ ‫געווארןאזדייענער‬ ‫פארלוירן שדכן‬ ‫אנגערופן דער‬ ‫אים‬ ‫קודם "שלום לרחוק"‪ ,‬ווייל ס'איז אסאך א‬ ‫קודם "שלום לרחוק"‪ ,‬וו‬ ‫שבטים‪.‬‬ ‫געוויינט‬ ‫האטםיטבש‬ ‫וואסןוא ‪.‬‬‫וואסער‪,,‬רימ‬ ‫עדניק יד‬ ‫פון‬‫טוב ר‬ ‫יוםר ןופ‬‫דער‪,‬לח‬ ‫פסוקראד‬ ‫נאכדעם ןפ‬ ‫אחדות‪,‬‬ ‫ווען ס'איז פארלוירן געווארן די אחדות‪ ,‬איז דער‬ ‫ווען ס'איז‬ ‫ער פירט אויס אז דערפאר זאגט דער פאר‬ ‫פסוקא ווייב‪.‬‬ ‫דער‬ ‫רצונות‪.‬‬ ‫זאגט‬ ‫דערפאר‬ ‫זיינע‬ ‫אז‬ ‫מיט‬ ‫אויס‬ ‫פארמעסטן‬ ‫פירט‬ ‫ער‬ ‫זיך‬ ‫ישראל‪.‬ק‬ ‫כללאז האנ‬ ‫שינ לאמנייק ןבאה ייז דלאביוו ‪,‬רשק ןכילרעניא‬ ‫ט‬ ‫ווילליא דעם‬ ‫פוןוא‬ ‫א זנ‬ ‫כחסערפפיו‬ ‫מיט'ןפ ן‬ ‫נאריא ןו‬ ‫יוו ‪,‬גינייווענ‬ ‫ער פירט אויס אז דער‬ ‫זיך לערנע‬ ‫למיהויךיזקמי‬ ‫בעינן ןענרעל‬‫"אנןעד ןופ‬‫אייבערשטןו יוו ם‬ ‫פאר'ן ףראד'מ טייו‬ ‫פארשלאפןעגדעם טיירג ןייז‬ ‫דערפאר‬‫שידוך‪.‬‬ ‫נאר מיט'ן כח האחדות פון כלל ישראל‪ .‬דערפאר‬ ‫האחדותער‬ ‫און‬ ‫בארעכנט‬ ‫למעשה‬ ‫ומען רחל‬ ‫איזרעד טעברא‬ ‫יונגערמאן‬ ‫דערוט‬ ‫וואס‬ ‫פאר לבן אזויפיל נעכט נאר כדי צו באקומען רחל‬ ‫א ףיו‬ ‫ידידים‪.‬עג רעד‬ ‫עפע ן‬ ‫און‬‫ס‬ ‫ד‬ ‫ע‬ ‫ר‬ ‫צ‬ ‫ו‬‫‪.‬‬ ‫ס‬ ‫'‬‫ש‬ ‫ט‬ ‫י‬ ‫י‬ ‫ט‬ ‫(‬‫מ‬ ‫ש‬ ‫אזוי גרויס‪ ,‬און דער בית המקדש איז געשטאנען‬ ‫ל‬ ‫י‬ ‫י‬‫ד‬ ‫‪,‬‬ ‫ל‬ ‫)‬ ‫"‬‫ר‬ ‫ק‬ ‫ב‬ ‫ע‬ ‫צ‬ ‫מ‬ ‫ו‬ ‫ת‬ ‫ראנ ‪",‬האנק‬ ‫פאר'ן‬ ‫קרבןעווא‬ ‫געווארןבא‬ ‫עסךיז ןופ ן‬ ‫איזדכ ‪,‬‬‫אזוי א י‬ ‫אוןייווצ‬ ‫מלכא"‪,‬רעט‬ ‫געארבעט‬ ‫און ידידים‪.‬‬ ‫אזוי גרויס‪ ,‬און דער בית המקדש איז געשטאנען‬ ‫און ידידים‪.‬‬ ‫אוועקצוג‬ ‫עגוצק‬ ‫לאה אנשטאט רחל‪ .‬יעקב האט דאך געארבעט‬ ‫"אונס טשינ לאז‬ ‫זאגן‪,‬עד‬ ‫געקענטור‬ ‫צווייב ר‬ ‫פוןעד‬‫זיךה ר‬ ‫ערטא‬ ‫האטאג‬‫מברכים‪,‬טשינר‬ ‫אהבהוטעג‬ ‫שבתצ ן‬ ‫דעריי‬ ‫געוועןז ןרעוו ו‬ ‫ן‬ ‫אינמיטן‬ ‫שכינהנאאיזלאז'מ‬ ‫כיפור‪,‬‬ ‫גילויטאטש‬ ‫יום‬ ‫דיםעד‬ ‫פאר‬ ‫נאכטע ןו‬ ‫בחינה‪,‬ט‬ ‫רעד טימ טואג ס‬ ‫אנדערעעפ‬ ‫רעים‬ ‫חברים‪,‬‬ ‫צוויי‬ ‫פון‬ ‫זיך‬ ‫ס'האנדלט‬‫חברים‪ ,‬רעים‬ ‫אהבה ווען‬ ‫ס'האנדלט‬ ‫ווען‬ ‫נישט‬ ‫אנדערע בחינה‪ ,‬די גילוי שכינה איז נישט געווען‬ ‫אהבה ווען ס'האנדלט זיך‬ ‫וועקגעבן‬ ‫פארשעמ‬ ‫סארט אייבערשטן לנצח נצחים‪ .‬אפילו היינט‪ ,‬נאכ'ן‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫ש‬ ‫ע‬ ‫מ‬ ‫ט‬ ‫ו‬‫ו‬‫ע‬ ‫ר‬ ‫ן‬‫‪.‬‬ ‫א‬ ‫זאל אים נישט קענען אויסנארן מיט'ן אוועקגעבן‬ ‫ו‬‫ן‬ ‫א‬ ‫ו‬‫ד‬ ‫א‬ ‫י‬ ‫ט‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫ן‬ ‫מ‬ ‫י‬‫ר‬ ‫נ‬‫י‬‫ש‬ ‫ט‬ ‫ז‬‫י‬‫י‬‫ן‬ ‫גוטןב‬ ‫אעדור‬ ‫גרעסערעררצון‪,‬‬ ‫געהאטס'ר‬ ‫אב‬‫אוןדור‬ ‫האבע‬ ‫קשר ‪,‬ר‬ ‫ראנ‬ ‫שטערקערערסאיך‬ ‫א'‬ ‫רחמנארפ א זי‬ ‫פטריה‪,‬‬ ‫אןד סאוו ט‬ ‫שויןרע‬ ‫איז‬ ‫שויןנק‬‫אלעסא‬ ‫איזצ ה‬ ‫בעשאו‪.‬מ ו‬ ‫דיןייז הבר‬ ‫געוועןאב‬ ‫איזר תב‬ ‫צווייטןה‬ ‫נאכט‪,‬ם‬ ‫בייםיע‬ ‫ןייגוצ לאז'מ ‪:‬‬ ‫סארט‬ ‫גרעסערער‬ ‫א‬ ‫און‬ ‫קשר‬ ‫שטערקערער‬ ‫געווען‬ ‫ביים צווייטן בית המקדש איז שוין געווען אן‬ ‫המקדש‬ ‫בית‬ ‫שטערקערער קשר און‬ ‫ב‪ ,‬כדי לבן‬ ‫אליין די ג‬ ‫מאכטד ןיילא‬ ‫המוציא‬ ‫אידמרוג י‬ ‫אא םי‬ ‫וועןא ז‬ ‫האט באקומען סימנים פון איר חתן יעקב‪ ,‬כדי לבן‬ ‫המקדש‪,‬יווצ‬ ‫ביתלאז רעטי‬ ‫חורבןבתנ‬ ‫ןרעוו שיי‬ ‫מאיזועי וצ‬ ‫אבערא םענ‬ ‫שליסן‪,‬םיא ןו‬ ‫ר" ‪,‬ןגאז‬ ‫אבער‬ ‫אסאך א‬ ‫חיבור‪,‬אב‬ ‫מיטרעפעש‬ ‫דעם"‪.‬‬ ‫געוועןטאה‬ ‫גרעסערער‬ ‫יוצאפעגוצ‬ ‫אי‬‫אסאךטר‬‫האבא‬ ‫איךז ייז ז‬‫אוןןענע‬ ‫ס'איז‬ ‫האטריובעג‬ ‫ן‬ ‫סיבה‬ ‫גרייטא 'צו‬ ‫געוועןא ‪,‬די‬ ‫ראפ ץאלפ ךי‬ ‫ס'איז אסאך א גרעסערער חיבור‪ ,‬אסאך א‬ ‫אוועקגעגאנגען‪.‬‬ ‫איז‬ ‫ס'איז אסאך א גרעסער‬ ‫אבן און זי‬ ‫דורך אונז‬ ‫צוליבוד"על‬ ‫‪.‬זנוא ךר‬ ‫שכינהיסיי‬ ‫דיעל וד ג‬ ‫טומאה"טאז‬ ‫אזאב‬ ‫ענדליך האלט זי שוין ביים חתונה האבן און זי‬ ‫האחים"‪ ,‬און ער טונקט איין די חלה אין זאלץ‪,‬‬ ‫"לפיכך יותר חיבור הרעים מן האחים"‪,‬‬ ‫עגהאט‬ ‫הרעיםראוו‬ ‫שטארק‪,‬‬ ‫מן‬ ‫גאריב ן‬ ‫געוועןעד י‬ ‫ם‬ ‫איזבלעז‬ ‫חיבור‬ ‫יותרן‬ ‫רצוןט‬ ‫"לפיכך‪,‬ןטא‬ ‫וויבאלדייב‬ ‫זיין‬ ‫בשוםרעבלעז רעד‬ ‫ק‬ ‫אזווזיהאנ‬ ‫אזא טומאה אז די שכינה איז אוועקגעגאנגען‪.‬‬ ‫וויל‬ ‫לפ י‬ ‫פאר'עקשנ'ט‬ ‫סנר‬ ‫רעביצין‬ ‫זייןךיא" ‪,‬‬ ‫"לפיכך יותר חיבור‬‫זיךןי‬ ‫אנקמ ךיד‬ ‫געברענגט‬ ‫האטי עס‬ ‫עבירותטוג ןי‬‫דריי‪",‬רוחב ן‬ ‫פוןיבדיךיא"‬ ‫איינעיד ן‬ ‫טאה תודחאה חכ כח הא‬ ‫ראפ‬ ‫דערוועגן‪,‬אממתקן‬ ‫‪.‬רעדירב ייז ןענעז אליממ ןוא ‪,‬ןעמ‬ ‫פארדיום‬ ‫טימ אנקמ ך‬ ‫איינע פון די דריי עבירות האט עס געברענגט‬ ‫כל קרבנך תקריב מלח"‪ ,‬איז עס א המשך פון‬ ‫געזינדיגט‪ ,‬שלימות הקדושה‪.‬‬ ‫זיין עפעס‬ ‫חברים‪.‬‬ ‫אויסגעוועלטצוצוטון‬ ‫מיט ער באשלאסן‬ ‫כיפור‪ .‬זי‬ ‫שידוך‬ ‫קיין‬ ‫ענדיגן‬ ‫נישט‬ ‫אופן‬ ‫אויסגעוועלט צו זיין חברים‪.‬‬ ‫פארזינדיגט‬ ‫זיך‬ ‫מ'האט‬ ‫אויב‬ ‫נישטדסח ליפיוו אנקמ ןיב ךיא" ‪",‬םעדייא ןטוג ןייד‬ ‫בתחתונים‪ ,‬און אויב מ'האט זיך פארזינדיגט מיט‬ ‫און‬ ‫בתחתונים‪,‬‬ ‫אויסגעוועלט צו זיין חברים‬ ‫אל וד‬ ‫שוין און דעם‪ .‬אלעס איז נאר ווייל דאס וואסער האט‬ ‫פון פיר און אכציג וואס האט קיינמאל נישט‬ ‫מען‬ ‫"‬ ‫א‬ ‫האט‬ ‫ב‬ ‫ל‬ ‫ש‬ ‫נאכדעם‬ ‫ם‬ ‫ה‬ ‫קשר וואס זיי האבן אליין געמאכט מעצמם‬ ‫ר‬ ‫ע‬ ‫ו‬‫ת‬ ‫דורכפאל‪.‬‬ ‫ה‬ ‫ו‬‫א‬ ‫מ‬ ‫צ‬ ‫ב‬ ‫דעם‬ ‫ה‬ ‫ח‬ ‫י‬‫ב‬ ‫זיין‬ ‫ו‬ ‫ר‬ ‫ב‬‫צו‬‫ע‬ ‫צ‬ ‫מ‬ ‫ם‬ ‫קענען‬ ‫"‬ ‫גילוי שכינה‬ ‫צו‬ ‫פארדעם‪,‬‬ ‫כיפור‬ ‫יום‬ ‫א‬ ‫האבן‬ ‫נאך‬ ‫וויל‬ ‫מורא'דיגעסוט‬ ‫בית המקדש איז געווען א‬ ‫ק"מהיב םעד ןטלאהעג געהא‬ ‫קשר וואס זיי האבן אליין געמאכט מעצמם און‬ ‫בית המקדש איז געווען א מורא'דיגע גילוי שכינה‬ ‫‪".‬ט‬ ‫קשר וואס זיי האבן אליין‬ ‫בחור‬ ‫–א‬ ‫פנימיות'דיגער געוואלט זיין נענטער צום אייבערשטן‪.‬‬ ‫אז –מ'איז‬ ‫געוויזןייב‬ ‫אא‬ ‫ס'איזרבח‬ ‫און זיא‬ ‫אים‬ ‫אהבה‪.‬א‬ ‫צוגעענדיגטדנ‬ ‫פנימיות'דיגעו ‪,‬שרע‬ ‫דלאביו‬ ‫פוןרעד‬ ‫הימל‬ ‫ערשטןצנאג‬ ‫שליסן דעםרע‬ ‫פאר'ן‬ ‫הלבענין‬ ‫מעומקדעם‬ ‫זייןמסביר‬ ‫מתפללער‬ ‫דעם בחיר האבות‪ ,‬קדושנו קדוש יעקב – א בחור‬ ‫פנימיות'דיגע אהבה‪ .‬ס'איז א פנימיות'דיגער‬ ‫אזוי‪ .‬ביים‬ ‫איז ער מסביר דעם ענין אזוי‪ .‬ביים ערשטן‬ ‫איז‬ ‫פנימיות'דיגע אהבה‪ .‬ס'א‬ ‫האט געוואוסט אז זי גייט באקומען יעקב אבינו‪,‬‬ ‫אן עכטע‪,‬‬ ‫נישט קיין פיזישע זאך‪ ,‬אבער ס'איז אן עכטע‪,‬‬ ‫ס'איזצמ‬ ‫פ תואי‬ ‫זאך‪,‬ירפ ןו‬ ‫אבער‬ ‫פיזישעשטני‬‫קייןימ טפא‬ ‫ד טני‬ ‫ייווצ זא ךא‬ ‫נישט‬ ‫קב ןעמענ וצ ‪,‬גאט ןדעי ןריפנייא ךיז לאז שטנעמ א‬ ‫נישט קיין פיזישע זאך‪ ,‬א‬ ‫אבינו‪,‬‬ ‫המקדש?‬ ‫בית‬ ‫ערשטן‬ ‫ביים ‪:‬ןבייר‬ ‫חורבןמ ךיא‬ ‫וואסג א ןגאז זו‬ ‫יכע טו‬ ‫מענטשןעמוואס איז‬ ‫צווייאה ןשטנ‬ ‫צווישןוא ןב‬ ‫פארבינדונגעוועגסי‬ ‫‪.‬רוביח אאןבאה וצ טל‬ ‫לטעצ א‬ ‫פ ךיז ןוא‬ ‫שרא‬ ‫עשו‪ .‬אבער רחל איז געווען די גליקליכע וואס‬ ‫חורבן ביים ערשטן בית המקדש?‬ ‫א פארבינדונג צווישן צוויי מענטשן וואס איז‬ ‫א פארבינדונג צווישן צוו‬ ‫דער מ‬ ‫זייןגערפ )'ד קרפ( לארשי חצנ ןיא ל"רהמ רעד‬ ‫אז "הגדול לגדולה" און זי גייט חתונה האבן מיט‬ ‫אזויד קען ‪:‬ט‬ ‫זאך ווי א 'ווייערלעס קאנעקשאן'‪ ,‬אזוי קען זיין‬ ‫ש רע‬ ‫'ווייערלעסןשיווצ תוכיי‬ ‫קאנעקשאן'‪,‬‬ ‫אזאב זיא ייז‬ ‫טרי‬ ‫דעם םעד ףיו‬ ‫זאךאווי‬ ‫געווען זא‬ ‫גורםראוו‬ ‫צו די שלש חמורות וואס האבן גורם געווען דעם‬ ‫האבןאפ ט‬ ‫וואסייא ר‬ ‫חמורותדיא ן‬ ‫שלשדדועמ ‪.‬‬ ‫צוןודיא ןייז‬ ‫מיטז קזחמ‬ ‫זאך ווי א 'ווייערלעס קאנ‬ ‫האבן ןיי‬ ‫לאה האט געוויינט‪ ,‬ווייל זי האט פארשטאנען‬ ‫פון קמצא ובר קמצא? איז עס טאקע א פארגלייך‬ ‫פון קמצא ובר קמצא? איז עס טאקע א פארגלייך‬ ‫רשטאנען‬ ‫פונקט ווי היינט ווייסט מען אז ס'איז דא אזא‬ ‫‪3‬‬ ‫פונקט ווי היינט ווייסט מען אז ס'איז דא אזא‬ ‫פונקט ווי היינט ווייסט‬ ‫און עשו גייען חתונה האבן מיט רחל און לאה‪.‬‬ ‫חרוב געווארן צוליב שנאת חנם‪ ,‬וועגן א מעשה‬ ‫חרוב געווארן צוליב שנאת חנם‪ ,‬וועגן א מעשה‬ ‫און לאה‪.‬‬ ‫גייען חתונה האבן איינער מיט'ן אנדערן‪ :‬יעקב‬ ‫מ'זאל זיין נאנט און פארבונדן‪.‬‬ ‫מ'זאל זיין נאנט און פארבונדן‪.‬‬ ‫פארוואס טאקע איז דער צווייטער בית המקדש‬ ‫פארוואס טאקע איז דער צווייטער בית המקדש‬ ‫מ'זאל זיין נאנט און פארבונ‬ ‫ערן‪ :‬יעקב‬ ‫ווערט עס אנגערופן "ערות דיבור"‪.‬ג "רבי שמעון‬ ‫אבער ער קען נישט רעדן‪ .‬א בעיבי קען אויך נישט‬ ‫דאס מויל רעדט וואס איז נישט אויסגעהאלטן‬ ‫חשוב'ער יונגערמאן מיט'ן נאמען ר' מענדל וואלף‬ ‫מ'זאל זיין נאנט און פארבונדן‪.‬‬ ‫המקדש‬ ‫פארוואס טאקע איז דער צווייטער בית‬ ‫עריעקב‬ ‫אנדערן‪:‬‬ ‫גייען חתונה האבן איינער מיט'ן‬ ‫ח ןעייג‬ ‫רעדן‪ .‬כאטש ס'האט אויך א צונג מיט א האלז און‬ ‫ג‬ ‫גרינפעלד‪ ,‬אז ווען ער איז געווען א בחור און‬ ‫פוןאאמעשה‬ ‫וועגן‬ ‫חנם‪,‬‬ ‫שנאת‬‫צוליבפה"‪.‬‬ ‫געווארן ניבול‬‫חרובאמר‪ ,‬זהו‬ ‫איןלאה‪ .‬בר נחמן‬ ‫ישיבהאון‬‫מיט רחל‬ ‫חתונה האבן‬ ‫גייען‬ ‫און עשו‬ ‫ושע ןוא‬ ‫ס'איזא דא אזא‬‫אזעלינו‬ ‫מעןלא‬ ‫ווייסט און‬ ‫נישט רעדן‪,‬‬ ‫היינט‬ ‫קעןוויער‬ ‫פונקט‬ ‫א גארגל‪ ,‬דאך‬ ‫מויל‬ ‫דאס‬ ‫סאטמארער‬ ‫אין דער‬ ‫געלערנט‬ ‫האט‬ ‫שליסלעך‪.‬טאקע א פארגלייך‬ ‫קמצא? איז עס‬ ‫ובר‬ ‫קמצא‬ ‫פון‬ ‫פארשטאנען‬ ‫האט‬ ‫זי‬ ‫ווייל‬ ‫געוויינט‪,‬‬ ‫האט‬ ‫לאה‬ ‫ל‬ ‫אה הא‬ ‫לטן דעם ביהמ"ק‬ ‫א‬ ‫דאך‬ ‫איז‬ ‫רעדן‪.‬‬ ‫'ווייערלעס קאנעקשאן'‪ ,‬אזוי קען זיין‬ ‫נישט‬ ‫אויך‬ ‫קען‬ ‫ימיו‬ ‫ווי א‬ ‫בסוף‬ ‫חולה‬ ‫מענטש איז פון די גרויסע‬ ‫קרית יואל‪ ,‬האט ער געהערט אינמיטן דער נאכט‬ ‫דערזיין‬ ‫מהר"ל אין נצח ישראל (פרק ד') פרעגט‪:‬‬ ‫און מחזק זיין‬ ‫ד זיין און מחזק‬ ‫זאךזיין‬ ‫דעם מעודד‬ ‫געווען איד‪.‬‬ ‫פאר איין‬ ‫גורם‬ ‫ווארט‬ ‫האבן‬ ‫וואס‬ ‫חמורותאז‬ ‫דער שייכות צווישן זיי איז באזירט אויף דעם אז‬ ‫אויף דעם‬ ‫שלש‬ ‫באזירט‬ ‫די‬ ‫צו‬ ‫זיי איז‬ ‫מיט‬‫צווישן‬ ‫האבן‬ ‫שייכות‬ ‫חתונה‬ ‫דער‬ ‫גייט‬ ‫זי‬ ‫און‬‫פרעגט‪:‬‬ ‫ווארט פאר איין איד‪ .‬מעודד זיין און מחזק זיין‬ ‫לגדולה"‬ ‫"הגדולד')‬ ‫ישראל (פרק‬ ‫אז‬ ‫איןאנצח‬ ‫הר"לה" ז‬‫ודג‬ ‫מענטשןאוןוואס איז‬ ‫אינעם מויל‬ ‫צוויי‬ ‫תלוי‬ ‫איז נישט‬ ‫צווישן‬ ‫זאגן א גוט‬ ‫סימן אזאדער דיבור‬ ‫פארבינדונג‬ ‫זיך פארשרייבן‪ :‬איך מוז‬ ‫פרשת‬ ‫אין און‬ ‫צעטל‬ ‫דאכט זיך‬‫א‬ ‫זאגט‪,‬‬ ‫חיבור‪.‬‬ ‫אלימלך‬‫א‬ ‫האבן‬ ‫רבי ר'‬‫צו‬ ‫דער‬ ‫אויסגעוועלט‬ ‫ווי א בחור רעדט אינמיטן שלאף און ער פרעגט‬ ‫האבן‬ ‫מענטשן‬ ‫‪ :‬איך מוז זאגן א גוט‬ ‫המקדש?‬ ‫בית‬ ‫מענטשן האבן אויסגעוועלט צו האבן א חיבור‪.‬‬ ‫ערשטן‬ ‫ביים‬ ‫חורבן‬ ‫וואס‬ ‫גליקליכע‬ ‫די‬ ‫געווען‬ ‫איז‬ ‫א צעטל און זיך פארשרייבן‪ :‬איך מוז זאגן א גוט‬ ‫רחל‬ ‫אבער‬ ‫עשו‪.‬‬ ‫ע‬ ‫ש‬ ‫ו‬‫‪.‬‬ ‫בא‬ ‫אחדות האט‬ ‫אן עכטע‪,‬‬ ‫געהאלטן דעם ביהמ"ק‬ ‫נפש‬ ‫אינעם‬ ‫ס'איז‬ ‫אבער‬‫ס'איז תלוי‬ ‫זאך‪,‬‬ ‫נעמען‬ ‫האלז‪ ,‬נאר‬ ‫פיזישע‬ ‫טאג‪ ,‬צו‬ ‫קיין‬‫און די‬ ‫נישט‬ ‫יעדן‬ ‫דער צונג‬ ‫זאל זיך איינפירן‬ ‫מענטשווען‬ ‫לעבעדיגע זאך‪.‬‬ ‫א‬ ‫צווייא‬ ‫דיבור איז‬ ‫דאך אז‬ ‫יעדער‬ ‫פנחס‪ ,‬אז‬ ‫מיינט‬ ‫פריינטשאפט‬ ‫קשיות פון רבי עקיבא אייגער‪ .‬דאס מויל ארבעט‪,‬‬ ‫באקומעןפון‬ ‫האט געוואוסט אז זי גייט מציאות‬ ‫פארוואס איז מען מקפיד‬ ‫דוקא די ערבות ווארפט מען‬ ‫ן יעדן טאג‪ ,‬צו נעמען‬ ‫און די נשמה‪.‬‬ ‫אייבערשטן‪.‬‬ ‫מציאות פון פריינטשאפט מיינט דאך אז צוויי‬ ‫אבינו‪,‬‬ ‫יעקב‬ ‫א מענטש זאל זיך איינפירן יעדן טאג‪ ,‬צו נעמען‬ ‫דאס מויל פון א מענטש ארבעט‪.‬‬ ‫ה‬ ‫א‬ ‫ט‬ ‫ג‬ ‫וע‬ ‫פנימיות'דיגע אהבה‪ .‬ס'איז א פנימיות'דיגער‬ ‫ביים אערשטן‬ ‫אזוי‪.‬מלאך‬ ‫עס א‬ ‫ענין‬ ‫דעם‬ ‫באשאפט‬ ‫גאנצער‬‫מסביר‬ ‫שלעכטס‬ ‫דער‬ ‫וויבאלדער‬ ‫מ'רעדטאיז‬ ‫פון‬ ‫אנדערש‪,‬‬ ‫איז‬ ‫חבר‬ ‫קדושא‬‫דעם בחיר האבות‪ ,‬קדושנו– ביי‬ ‫כח האחדות האט‬ ‫– ביי א חבר איז אנדערש‪ ,‬וויבאלד דער גאנצער‬ ‫בית המקדש איז געווען א טוסט"‪.‬‬ ‫בחור‬ ‫א‬ ‫–‬ ‫יעקב‬ ‫ד‬ ‫ע‬ ‫ם‬ ‫ב‬ ‫ח‬ ‫דעםשכינה ביי דעם‬ ‫אויפ'ן לולב שפיץ?‬ ‫אויפ'ן ארון קודש‬ ‫מעצמם און‬ ‫געמאכט דער‬ ‫קומט פון‬ ‫אליין‬ ‫וואס‬ ‫האבן‬ ‫הדיבור‬ ‫וואס זיי‬ ‫קשר כח‬ ‫פייניגט גילוי‬ ‫מורא'דיגע‬ ‫חיה וואס‬ ‫בעצמם"‬‫שלעכטע‬ ‫החיבור‬ ‫ס'איז א‬ ‫חיה‪.‬מצב‬ ‫נישטהוא‬‫הרעות‬ ‫שםמויל‪,‬‬ ‫איידל‬ ‫"אבל‬ ‫טוסט"‪.‬‬ ‫ממילא‪ ,‬א מענטש וואס האט אן‬ ‫קיינמאל‬ ‫האט‬ ‫וואס‬ ‫אכציג‬ ‫און‬ ‫פיר‬ ‫פון‬ ‫פ‬ ‫ו‬‫ן‬ ‫פ‬ ‫י‬‫ר‬ ‫•••‬ ‫"אבל שם הרעות הוא מצב החיבור בעצמם"‬ ‫זייןדו‬ ‫חסד‬ ‫"איך בין מקנא וויפיל‬ ‫איידעם"‪,‬מיט‬ ‫פארזינדיגט‬ ‫זיךגוטן‬ ‫דיין‬‫בתחתונים‪ ,‬און אויב מ'האט‬ ‫חברים‪ .‬ווען ס'איז א‬ ‫אויסגעוועלט צו‬ ‫מקנא וויפיל חסד דו‬ ‫מענטש‪.‬‬ ‫דיין גוטן איידעם"‪" ,‬איך בין מקנא וויפיל חסד דו‬ ‫ערגער ווי‬ ‫אסאך‬ ‫נשמה‪ ,‬איז א פגם‬ ‫אן ערליך מויל‪ ,‬קומט אויס אז רוב שעות פונעם‬ ‫מיט‬ ‫מקנא‬ ‫דיך‬ ‫בין‬ ‫"איך‬ ‫בחור"‪,‬‬ ‫גוטן‬ ‫דיין‬ ‫פאר‬ ‫ברידער‪.‬‬ ‫מאמען‪ ,‬און ממילא זענען זיי‬ ‫געזינדיגט‪ ,‬שלימות הקדושה‪.‬‬ ‫גידניזעג‬ ‫פגם פונעם גוף‪ .‬וויבאלד אז דער גוף זינדיגט איז‬ ‫בין דיך מקנא מיט‬ ‫געברענגט‬ ‫איןצוא‬ ‫עס‬ ‫לולב‬ ‫האט‬ ‫עבירות‬ ‫מאמען‪ ,‬און ממילא זענען זיי ברידער‪.‬‬ ‫דריי‬ ‫די‬ ‫פון‬ ‫איינע‬ ‫די‬ ‫פאר דיין גוטן בחור"‪" ,‬איך בין דיך מקנא מיט‬ ‫נישט‬ ‫ערבה‬ ‫טאג‪,‬דיאויב‬ ‫דעם איז‬ ‫שעה א‬ ‫דרייצן‪-‬פערצןוועגן‬ ‫ס'קען זיין אז‬ ‫טאג‪,‬‬ ‫חיבור הרעים מן האחים"‪,‬‬ ‫יותר‬ ‫"לפיכך‬ ‫נישט‬ ‫דער זיין‬ ‫איז נזהר‬‫מענטש‬ ‫מינים‪,‬‬ ‫זעלבער‬ ‫דארף א‬ ‫אלע ד'‬ ‫דער‬ ‫דערפאר‬ ‫ביי‬ ‫פון‬ ‫טאטן‪,‬‬ ‫זעלבן‬ ‫דעם‬ ‫ביי‬ ‫געווארן‬ ‫זכיה‪,‬‬ ‫די איז‬ ‫נשמה געבן‬ ‫מקנא‬ ‫אייבערשטער אונז‬ ‫דיך‬ ‫בין‬ ‫"איך‬ ‫זאל דער‬ ‫לערנסט"‪,‬‬ ‫דו‬ ‫פלייסיג‬ ‫אוועקגעגאנגען‪.‬‬ ‫ווי‬ ‫קנאה‬ ‫נייעס‪,‬איזצי פון‬ ‫שכינה‬ ‫טומאה אז די‬ ‫אזאזיןקייןדי‬ ‫זינדיגט‬ ‫פארשטענדליך‪ ,‬אבער אז די‬ ‫געווארן ביי דעם זעלבן טאטן‪ ,‬ביי דער זעלבער‬ ‫דיבורים‪,‬‬ ‫גוטע‬ ‫שוין ער‬ ‫האלט זירעדט‬ ‫שעה‪,‬‬‫זעכצן‪-‬זיבעצן וואס‬ ‫דורךמקנא‬‫"‪" ,‬איך בין דיך‬ ‫קנאה ווי פלייסיג דו לערנסט"‪" ,‬איך בין דיך מקנא‬ ‫רשעיםאז‬ ‫אויסצוקלויבן‬ ‫שווערסטע‬ ‫ארוןאון זי רעדן‬ ‫געוויסן‬ ‫האבן‬ ‫חתונה‬ ‫אויפ'ן‬ ‫איבער‬‫ביים‬ ‫מ'לאזט‬ ‫ענדליך‬ ‫איינציגע זאך‬ ‫ילדנע‬ ‫אונז‪.‬‬ ‫גרעסערער חיבור‪ ,‬אסאך א‬ ‫א‬ ‫אסאך‬ ‫ס'איז‬ ‫שלעכטע‬ ‫פון‬ ‫נאטירליכעפאר‬ ‫פלאץ‬ ‫קייןאיך‬ ‫נישטאיד‪,‬‬ ‫זאגן‪" ,‬ר'‬ ‫צו יענעם און אים‬ ‫ווארטצוגעפירט אז זיי זענען געבוירן‬ ‫באשעפער האט‬ ‫ווערן‬ ‫נתבייש‬ ‫זאל‬ ‫צווייטער‬ ‫א‬ ‫אז‬ ‫לחייםסארט‬ ‫פארשטייט‬‫צוגעשטעלט א‬‫יעדער‬ ‫זאך‪.‬‬ ‫שטערקערערהאט‬‫געווען אןאז פונקט ווי ער‬ ‫עס‬ ‫יעדעס‬ ‫דיבורים‪.‬‬ ‫הייליגע‬ ‫און‬ ‫אפגעהיטענע‬ ‫רמיםט‬ ‫איד‪ ,‬איך אליין די גורמים אז א צווייטער זאל נתבייש ווערן‬ ‫פאר‬ ‫פלאץ‬ ‫באשעפער האט צוגעפירט אז זיי זענען געבוירן‬ ‫צו יענעם און אים זאגן‪" ,‬ר' איד‪ ,‬איך פלאץ פאר‬ ‫רעדן‪,‬‬ ‫נישט‬ ‫מ'דארףאיז‬ ‫חטא‪.‬‬ ‫געטון א‬ ‫ס'זאלהאבן‬ ‫וואס‬ ‫לבן‬ ‫כדי‬ ‫יעקב‪,‬‬ ‫פונעם אתרוג‬ ‫חתן‬ ‫איר‬ ‫פון‬ ‫סימנים‬ ‫קודש אין בית מדרש א גאנץ יאר‪.‬‬ ‫באקומען‬ ‫האט‬ ‫ה‬ ‫א‬ ‫אב‬ ‫גרעסערער‬ ‫צוגיין און א‬ ‫קשר‬ ‫מ'זאל‬ ‫באהבתא רעים‪:‬‬ ‫זיך‬ ‫מ'מוטשעט‬ ‫שוין‬ ‫המקדש‬‫מהודר‪.‬‬ ‫דער‬‫אוןבית‬ ‫צווייטן‬ ‫וואס‬ ‫כשר‬‫פרט‬ ‫זיין‬ ‫ביים‬‫ברודער‪ ,‬נאר ס'איז א‬ ‫ברודער'ס‬ ‫קוקט עפעס וואס טויג‬ ‫רעים‪ :‬מ'זאל צוגיין‬ ‫מענטש‬ ‫פשוט'ער‬ ‫קנאה צו מרבה זיין אז ווען‬ ‫ברודער'ס ברודער‪ ,‬נאר ס'איז א פרט וואס דער‬ ‫אויבן‬ ‫רעקארדירט‬ ‫דאך‬ ‫קנאה צו מרבה זיין באהבת רעים‪ :‬מ'זאל צוגיין‬ ‫זיין‬ ‫ווערט‬ ‫נישט‬ ‫זאגט‬‫מיר‬ ‫טארן‬ ‫איד‬ ‫א‬ ‫אודאי‬ ‫וואס‬ ‫און‬‫ט םיא לאז‬ ‫ווערן‪.‬‬ ‫יונגערמאן‬ ‫דעםצוויי‬ ‫פארשעמט ווערן‪ .‬און אודאי טארן מיר נישט זיין‬ ‫פאר‬ ‫ווען שמחה‬ ‫גרויסע‬ ‫אינגאנצןגעוועןאויף א‬ ‫חטאים‬ ‫איז נישט‬ ‫קיין‬ ‫שכינה‬‫גילוינישט‬ ‫רשעים‪,‬‬ ‫ווערןדי‬ ‫פון‬ ‫בחינה‪,‬‬ ‫בייםחטא‬ ‫אוועקגעבן נישט קיין‬ ‫זאל אים נישט קענען אויסנארן מיט'ן‬ ‫חברים‪ ,‬רעים‬ ‫זיך פון‬ ‫דער חטא ווי אויב דער‬ ‫ס'האנדלט‬ ‫קלענערער‬ ‫גוט מיט‬ ‫עס א‬ ‫אהבה‬ ‫עפעס‬ ‫טון איז‬ ‫נישט‪,‬‬ ‫אנשטאט דעם‬ ‫זיין‬ ‫מ'זאל‬ ‫ס'זאל‬ ‫זייןאז‬‫אויבן‪,‬‬ ‫שפיץ‬ ‫אנדערע צו‬ ‫בעיקר געטון‬‫האט גארנישט‬ ‫הדסים‬ ‫די‬ ‫ברודער‬ ‫נאך‬ ‫דעראון די‬ ‫ארויפקומען‬ ‫וועט לולב‬ ‫ער דער‬ ‫נישט‬ ‫קאמפאט‪,‬‬ ‫זאל‬ ‫ווען‬ ‫מען‬ ‫צווייטער‬ ‫און‬ ‫הימל‪,‬‬ ‫מאכט‬ ‫א‬ ‫אין‬‫כדי‬ ‫זיך‪,‬‬ ‫פוןאל‬ ‫עבןא ה‬ ‫פעס גוט מיט דער‬ ‫דער ברודער האט גארנישט געטון צו ווערן זיין‬ ‫מ'זאל אנשטאט דעם טון עפעס גוט מיט דער‬ ‫מיר‬ ‫דערקבלה טובה‪ ,‬זאלן‬ ‫אוועקצוגעבן פון זיך‪ ,‬כדי א צווייטער זאל נישט‬ ‫קנאה"‪,‬א‬ ‫געמאכט‬ ‫האט‬ ‫ל)וואס און‬ ‫געשטאנען‬ ‫פון קיינעם‪,‬‬ ‫חטאים‬ ‫קיין‬ ‫נישט‬ ‫אראבער‪,‬‬ ‫לאה אנשטאט רחל‪ .‬יעקב האט דאך געארבעט פון‬ ‫אדער דיאזוי‬ ‫נ‬ ‫נארטאהשער רבי זכרונו‬ ‫עצמות זיך‬ ‫קנאה"‪ ,‬נאר‬ ‫ידידים‪.‬‬ ‫עצמותאדער‬ ‫"רקבאלימלך‬ ‫געשפאלטן‪,‬יד‪ ,‬רבי ר'‬ ‫איז(משלי‬ ‫המקדש‬ ‫ס'שטייט‬ ‫און נישט‬ ‫בית‬ ‫געארבעט דערויף אדער געטון עפעס דערצו‪.‬‬ ‫דער‬ ‫נקטם‪,‬‬ ‫דערצו‪.‬‬ ‫און‬‫נישט‬ ‫עפעס‬ ‫גרויס‪,‬‬ ‫פארמאכט ‪-‬‬ ‫געטון‬ ‫דערויף‬ ‫זיבעצן‬ ‫בלייבן‪.‬‬ ‫געארבעט‬ ‫האבן‬ ‫ערבות‬‫ער‬ ‫נאר די‬ ‫וועט‬ ‫ס'שטייט (משלי יד‪ ,‬ל) "רקב עצמות קנאה"‪ ,‬נאר‬ ‫זייןאון‬ ‫צוואנציג‪,‬‬ ‫גרייט‬ ‫פארברענט‪,‬‬ ‫און‬ ‫מ'דארף‬ ‫הונדערט‬ ‫ן פון דעם וויווערן‬ ‫ווייט‬ ‫לערנען פון דעם ווי ווייט מ'דארף זיין גרייט‬ ‫ווען‬ ‫אפילו‬ ‫שמוץ‪,‬‬ ‫און‬ ‫חטאים‬ ‫פון‬ ‫רעדן‬ ‫ווייל‬ ‫רחל‬ ‫באקומען‬ ‫צו‬ ‫כדי‬ ‫נאר‬ ‫נעכט‬ ‫אזויפיל‬ ‫לבן‬ ‫פאר‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫ל‬ ‫ב‬ ‫ן‬ ‫מים פסוק‬ ‫ביסל‬ ‫נישט‪.‬‬ ‫דער‬ ‫זאגט‬ ‫יעדן‬ ‫טויג‬ ‫וואס‬ ‫דערפאר‬ ‫עפעסאויף‬ ‫לחיים‬ ‫ווי‬ ‫קוקן‬ ‫אויס‬‫טרינקען‬ ‫אינעווייניג‪ ,‬אז‬ ‫קענעןחלילה‬ ‫פירט‬ ‫פון‬ ‫ער‬ ‫דערפאראויך‬ ‫אויפפרעסןזאל‬ ‫לברכה‬ ‫ישראל‪.‬אונז‬ ‫געדאנק‬ ‫דערזאל‬ ‫האחדות פון כלל‬ ‫קנאה‬ ‫לעכער‪.‬‬ ‫קליינע‬ ‫נישט‬ ‫מיט'ן כח‬ ‫יענעמ'ס קיין‬ ‫קיינמאל‬ ‫מיט‬ ‫האבן‬‫אינערליכן קשר‪ ,‬וויבאלד זיינאר‬ ‫נישט‬ ‫און‬ ‫מויל איז‬ ‫דאס‬ ‫וואס‬ ‫טאג‬ ‫דארפן‬ ‫שעה א‬ ‫רחל‪,‬‬ ‫אכצן‬ ‫פון‬ ‫אפדי אדער‬ ‫קינדער‬ ‫מיר‪,‬‬ ‫און‬ ‫אפילו‬ ‫איד‪:‬‬ ‫יעדן‬ ‫פאר‬ ‫זאגן‬ ‫מען‬ ‫וויל‬ ‫דעם‬ ‫מיט‬ ‫ווי‬ ‫אינעווייניג‪,‬‬ ‫ן פון‬ ‫אינערליכן קשר‪ ,‬וויבאלד זיי האבן קיינמאל נישט‬ ‫קנאה זאל אונז אויפפרעסן פון אינעווייניג‪ ,‬ווי‬ ‫שבטים‪ .‬און מיר‪ ,‬די קינדער פון רחל‪ ,‬דארפן‬ ‫פון‬ ‫דיבור‬ ‫א‬ ‫מעלה‬ ‫עס‬ ‫איז‬ ‫שמוץ‪,‬‬ ‫ס'איז‬ ‫ווייב‪.‬‬ ‫א‬ ‫פאר‬ ‫ר‬ ‫א‬ ‫ו‬‫ו‬ ‫אסאך א‬ ‫וואס‬ ‫אוןחמדה ‪-‬‬ ‫הייליגער‬ ‫ס'איז‬ ‫גרויסעראון‬ ‫ווייל‬‫די‬ ‫תשוקה‬ ‫אז‬ ‫אז די‬ ‫לרחוק"‪,‬‬ ‫לאזן‬ ‫נישט‬ ‫תאוה‪,‬‬ ‫אזא‬ ‫ען‬ ‫לאזן‬ ‫איזאז‬ ‫"שלום‬ ‫נישט‬ ‫ווייל‬ ‫דאס‬ ‫קודם‬ ‫מען‬ ‫וואס‬ ‫פארוואס?‬ ‫זאל‬ ‫דער‪-‬‬ ‫אחדות‪ ,‬איז‬ ‫מצליח‪,‬‬ ‫וואס זענען‬ ‫קייןגעווארן די‬ ‫איז מעגליך אז זיי זאלן בכלל נישט האבן קיין‬ ‫פארלוירן‬ ‫האבן‬ ‫אזוי‪:‬‬ ‫ווען ס'איז‬ ‫נישט‬ ‫זיין‬ ‫בכללקען‬ ‫דערפון‬ ‫קייןזיי זאלן‬ ‫גערעדט אז‬ ‫איז מעגליך‬ ‫ס'האט נישט‬ ‫וואס זענען מצליח‪ ,‬זאל מען נישט לאזן אז די‬ ‫הייליגע‬ ‫אפגעהיטן‪,‬‬ ‫אויפצושטעלן‬ ‫ט זוכה געוועןגעווען‬ ‫און זי האט זוכה געווען אויפצושטעלן הייליגע‬ ‫לעבעדיג‪,‬‬ ‫געווארן‪.‬‬ ‫בלייבן‬ ‫דיבורים‬ ‫המקדש חרוב‬ ‫די‬ ‫לעבט‪.‬‬ ‫צווייטער בית‬ ‫וואס‬ ‫רע‬ ‫דאס אז‬ ‫ס'איז "אין בו‬ ‫פארשטייט‬ ‫רחל‬ ‫אפילו‬ ‫חתונה און‬ ‫ערבה איד‪,‬‬ ‫דער‬ ‫ס'קומטאןצו‬ ‫אויב דו ביסט‬ ‫מוק'ס‬ ‫בעטןאהבה‪,‬‬ ‫ס'איז‬ ‫און‬ ‫מיר‬ ‫ידידות‬ ‫אייבערשטן‪.‬אז‬ ‫מען‬ ‫מענטשןמיט‬ ‫פארשטייט מער‬ ‫מענטשן‬ ‫שלום‪,‬‬ ‫אנדערע‬ ‫פאר'ן‬ ‫ו‬ ‫זאלאוועק‬ ‫אנדערע‬ ‫זינדיגן‪,‬‬ ‫שטערקערער‬ ‫געבן‬ ‫מענטשצו‬ ‫מ'שפירט א מיר‬ ‫קנאה‬ ‫ווען‬ ‫מצד עצמם"‪ .‬דאס הייסט אז ביי געשוויסטער‬ ‫געשוויסטער‬ ‫הייסט אז ביי‬ ‫עצמם"‪.‬‬ ‫מצד‬ ‫אייבערשטן‪.‬‬ ‫ווען מ'שפירט א קנאה צו אנדערע מענטשן‬ ‫קעגן‬ ‫דעם‬ ‫זענען‬ ‫פון‬ ‫דיבורים וואס‬ ‫דערלייגט‬ ‫האט רחל נישט‬ ‫למעשה האט רחל נישט דערלייגט פון דעם‬ ‫די וועלט‬ ‫שדרה‪,‬‬ ‫דער‬ ‫מענטש‪.‬‬ ‫אויף‬ ‫מ'טשעפעט א‬ ‫רומז‬ ‫דאך‬ ‫איז‬ ‫ווען‬ ‫לולב‬ ‫אפגערעדט‬ ‫דער‬ ‫די‬ ‫אז‬ ‫זאגט‬ ‫מדרש‬ ‫דער‬ ‫ווי‬ ‫‪-‬‬ ‫ריח"‬ ‫ואין בו‬ ‫ייג האל טעם‬ ‫ווער איז נאנטער‪ ,‬א‬ ‫פרעמדער‬ ‫רחוק – א‬ ‫ערגער‪.‬‬ ‫זה‬ ‫ואין‬ ‫להם‪,‬‬ ‫התחלה‬ ‫שהוא‬ ‫אופן‪,‬‬ ‫אחד‬ ‫שרעקליכן‬ ‫אב‬ ‫להם‬ ‫א‬ ‫שיש‬ ‫אויף‬ ‫ווערן‬ ‫נתבזה‬ ‫גייט‬ ‫לאה‬ ‫באשעפער‪,‬‬ ‫פוןאאגוטער‬ ‫ביסט‬ ‫ס'רעדט'דוזיך‬ ‫אייבערשטן‪:‬‬ ‫אנדערע‪.‬‬ ‫דעם ווען‬ ‫פארגינען פאר‬ ‫באשטייט"‪.‬‬ ‫זאגט‪" ,‬א פאטש פארגייט און א ווארט‬ ‫שיש להם אב אחד שהוא התחלה להם‪ ,‬ואין זה‬ ‫ידידות מיט‬ ‫פון‬ ‫קשר‬ ‫א‬ ‫נדערע‪ .‬זצ"ל‪.‬‬ ‫געבויט‬ ‫האט‬ ‫וואס‬ ‫מענטש‬ ‫אוןפונעם‬ ‫גוף‪,‬‬‫צווייטן‪,‬‬ ‫מצדדעם גאנצן‬ ‫לויפטרקדורך‬ ‫האח‬ ‫שדרה‬ ‫ווארט שם‬ ‫התולדה‪ ,‬די‬ ‫ואין‬ ‫לאה זאל און‬ ‫איד שעה‬ ‫וואס‬ ‫נקראאזמצד‬ ‫זיבעצן‬ ‫דעם חשיבות‪,‬‬ ‫שוואכסטן‬ ‫מורא'דיגע‬ ‫צווייטן‪ ,‬און פארגינען פאר אנדערע‪.‬‬ ‫סימנים‬ ‫איבער דיהאח‬ ‫רומז זיאויף‬ ‫איר‬ ‫איזאיז א‬ ‫ממילא גיט‬ ‫דאס‬ ‫ג אליממ ערבה‬ ‫זייןזעןא דעם גרויסן נחת רוח‬ ‫זינדיגט‬ ‫גוף‬ ‫דער‬ ‫ווען‬ ‫זאלן‬ ‫אז‬ ‫מהר"ל‪,‬‬ ‫מעודד‬ ‫צווייטן‪,‬אז מיר‬ ‫דער‬ ‫א העלף‬‫זאגט‬ ‫חברים‪ ,‬מכבד צו זייןאיז‬ ‫האח נקרא מצד התולדה‪ ,‬ואין שם האח רק מצד‬ ‫בלייבט‪.‬‬ ‫א‬ ‫וועט דערפאר באקומען‬ ‫ער‬ ‫וואס‬ ‫טאג‬ ‫שכר‪ ,‬פון רביפונעם‬ ‫ברודער אדער א חבר?‬ ‫"ולקרוב"‪,‬‬ ‫א צו‬ ‫דאךער‬ ‫א‬ ‫לייגט‬ ‫זיין‬ ‫עבודת יששכר‪ ,‬פון רבי ישכר דוב מוואלברוז‬ ‫ווייטן‪ ,‬מעודד‬ ‫נאכדעם‬ ‫פוןנאר‬ ‫קייןאון‬ ‫צווייטן‪.‬‬ ‫עסא‬ ‫זיך‬ ‫מען‬ ‫מוטשעט‬ ‫דערפאר‬ ‫אראפ‪.‬‬ ‫ביז‬ ‫ביי א ברודער‪ .‬און ער ערקלערט עס אזוי‪" :‬כי‬ ‫מוח‬ ‫תורה‬ ‫קיין‬ ‫נישט‬ ‫האט‬ ‫חברים‪ ,‬מכבד צו זיין א צווייטן‪ ,‬מעודד זיין א‬ ‫ווערן‪.‬‬ ‫וואס‬ ‫מוואלברוז‬ ‫איינער‬ ‫פארשעמט‬ ‫דוב‬ ‫דא‪,‬‬‫ישכר‬ ‫נישט‬ ‫אפ טשינ ס'איז‬ ‫גוף‪.‬‬ ‫ביסט‬ ‫דו‬ ‫אז‬ ‫ס'איז‬ ‫אונז‬ ‫ווייל‬ ‫ווייז‬ ‫אהבת‬ ‫חידוש‪,‬‬ ‫אונז‪.‬‬ ‫פון‬ ‫ענין‬ ‫האסט‬ ‫נישט‬ ‫דעם‬ ‫דו‬ ‫אין‬ ‫וואס‬ ‫איז‬ ‫מחזק זיין‬ ‫ביי א ברודער‪ .‬און ער ערקלערט עס אזוי‪" :‬כי‬ ‫אבערזיך‬ ‫מ'דארף‬ ‫שכר‪ ,‬וויבאלד זיין דיבור איז געווען אפגעהיטן‪ .‬ער‬ ‫אהבת‬ ‫דעם ענין פון‬ ‫מ'קען‬ ‫מ'קען מפייס זיין אויף א דיבור‪,‬‬ ‫מ'דארף זיך מחזק זיין אין דעם ענין פון אהבת‬ ‫זאלסטו‬ ‫ער ‪-‬‬ ‫טובים‬ ‫ומעשים‬ ‫אין‬ ‫אויסגעשמועסט‬ ‫מצוות‬ ‫נישטקיין‬ ‫נישט‬ ‫עס‬ ‫אזויוווערטאון‬ ‫ר‪.‬‬ ‫שוועסטער‪ .‬אזוי ווערט עס אויסגעשמועסט אין‬ ‫ווייל ער איז‬ ‫שלום‪,‬גשמי‪,‬‬ ‫אויךא דבר‬ ‫איז‬ ‫ברודער‬ ‫פאר'ן‬ ‫פונעםווי לולב‪ ,‬וואס דאס איז‬ ‫נענטער‬ ‫שפיץ‬ ‫בייםאון‬ ‫שטערקער‬‫חיבור דוקא‬ ‫דער‬ ‫איז‬ ‫חבר‬ ‫גוף איז‬ ‫דער‬ ‫נאטור‪.‬זמן‬ ‫אזאיז‬ ‫זיין‬ ‫איז‬ ‫בית דאס‬ ‫נישט רחל עס נישט אויסמעקן כאילו ס'איזחורבן‬ ‫געווען!‬ ‫האט‬ ‫דאס‬ ‫איז‬ ‫הרע‪.‬‬ ‫נפש‬ ‫לשון‬ ‫מסירות‬ ‫גערעדט קיין‬ ‫וואספארא‬ ‫האט‬ ‫פסאו‬ ‫חבר איז דער חיבור שטערקער און נענטער ווי‬ ‫‪ ,‬איז דער צוליב איין זאך‪ ,‬כדי נישט צו פארשעמען איר‬ ‫וואס‬ ‫זמן‬ ‫וואס‬ ‫דער‬ ‫אונז'‪.‬‬ ‫פון‬ ‫המקדש‪,‬‬ ‫צופרידן‬ ‫נישטפונעם‬ ‫געזאגט‬ ‫חורבן פונעם בית המקדש‪ ,‬איז דער זמן וואס‬ ‫איר‬ ‫פארשעמען‬ ‫צו‬ ‫נישט‬ ‫כדי‬ ‫זאך‪,‬‬ ‫איז דאך‬ ‫טאטן‪.‬‬ ‫נשמה‬ ‫זעלבן‬ ‫אבער די‬‫פונעם‬ ‫זאך‪ .‬אויפ'ן‬ ‫במציאות‬ ‫טרויערן‬ ‫געמיינע‬ ‫וואסאדאך‬ ‫מיר‬ ‫יעצט אין די טעגס'איז‬ ‫אויבן‪.‬‬ ‫חבר‪ .‬ביי א‬ ‫חתן און געווארן‪ .‬דאס איז א לעבעדיגע זאך וואס איז‬ ‫אז דער ענטפער אויף דעם איז – זיין חבר‪ .‬ביי א‬ ‫מוח פון‬ ‫אויפ'ןזיין‬ ‫דעם איז –‬ ‫דואויף רומז‬ ‫גוטס‪.‬‬ ‫וואסער‪,‬‬ ‫ענטפער‬ ‫איר‬ ‫גערעדט‬‫דער‬ ‫אויפ'ן‬ ‫אוועקגעגעבן‬ ‫אז‬‫קסט האט‬ ‫בלויזער‬ ‫ווא‬ ‫פה‪.‬‬ ‫ניבול ַ‬ ‫קייןאז דו‬ ‫נישט‬ ‫דא‬‫וויסן‬ ‫גערעדט‬ ‫האט‬ ‫אד טאה אבער‬ ‫מיר טרויערן אויפ'ן‬ ‫יעצט אין די טעג וואס מיר טרויערן אויפ'ן‬ ‫טנ'ס פאלק – און דאס אלעס בלויז‬ ‫אייבערשטנ'ס פאלק – און דאס אלעס בלויז‬ ‫דאווענען‪:‬‬ ‫השנהדא‪.‬ביים‬ ‫זאגןזאךראש‬ ‫נאך ראש די מיר‬ ‫אהבת‬ ‫(נתיב‬ ‫עולם‬ ‫נתיבות‬ ‫האלט‬‫אין‬ ‫מהר"ל‬ ‫מהר"ל‬ ‫דער‬ ‫דער‬ ‫חבר?‬ ‫זיין‬ ‫קוקן‬ ‫אדער‬ ‫וועסט‬ ‫ברודער‬ ‫דו‬ ‫זיין‬ ‫אויב‬ ‫און‬ ‫נחל‪.‬‬ ‫ערבי‬ ‫אן‬ ‫ביסטזי‬ ‫אוועק מיט קנאה‪ ,‬אריין‬ ‫דערפאר‪ ,‬אז‬ ‫וואס ס'איז‬ ‫הייליגסטע‬ ‫אןאיד‪.‬‬ ‫טוןקיין‬ ‫געווען‬ ‫מצער‬ ‫נישט‬ ‫האט‬ ‫ער‬ ‫אנדערן שידוך‪ ,‬נאר אמאל‬ ‫דארפן‬ ‫יעצט‬ ‫וועט‬ ‫י טעוו יז‬ ‫זיין ברודער אדער זיין חבר? דער מהר"ל האלט‬ ‫רושם‪.‬‬‫טעג‪,‬‬ ‫געוויסן‬ ‫הייליגע‬ ‫ס'לאזט א‬ ‫קומען די‬ ‫געווען און‬ ‫ווען עס‬ ‫ן כלל ישראל‪ ,‬צו זיין די מאמע פונעם‬ ‫נצחיות פון כלל ישראל‪ ,‬צו זיין די מאמע פונעם‬ ‫זאך)‪.‬‬ ‫מענטש‪,‬‬ ‫א‬ ‫צו‬ ‫נענטער‬ ‫איז‬ ‫ווער‬ ‫מינוט‪,‬‬ ‫א‬ ‫טראכטן‬ ‫וועגן‬ ‫ערגער‪.‬‬ ‫עס‬ ‫פנימיות'דיגעילד שעשועים"‪ ,‬דער‬ ‫איז‬ ‫נשמה‬ ‫דער‬ ‫יקירקייןלי אפרים אם‬ ‫מיט‬ ‫מ'זינדיגט‬ ‫אין‬ ‫קשר איז"הבן‬ ‫זאך‪:‬‬ ‫מורא'דיגע‬ ‫א‬ ‫ברענגט‬ ‫טראכטן א מינוט‪ ,‬ווער איז נענטער צו א מענטש‪,‬‬ ‫א')‬ ‫פרק‬ ‫רעים‬ ‫דער‬ ‫בליק‬ ‫אין‬ ‫בחור‬‫נייעם‬ ‫בעסטן‬‫א‬ ‫באקומען‬‫דעם‬ ‫זאך)‪.‬‬ ‫וועסטו‬ ‫אוועקגעגעבן‬ ‫וואסער‪,‬‬ ‫האט‬ ‫אויפ'ן‬ ‫זי‬ ‫ז‬‫טאה י‬ ‫דיבור איז ערגער ווי‬ ‫פנימיות'דיגע מוותר געווען צו האבן א שייכות מיט'ן‬ ‫זי האט‬ ‫מוציא שם רע ערגער ווי אונס ומפתה‪.‬‬ ‫נישטא‬ ‫דעם איז‬ ‫מוצאי שבת‬ ‫תשובה‬ ‫געבוירענער‬ ‫לאמירווען מ'האט‬ ‫פסוקים וואס מ'זאגט‬ ‫זאך‪.‬הקדוש‬ ‫און איום‬ ‫פון די‬ ‫פלא פון‬ ‫איינע‬ ‫מהר"ל אהשנה‬ ‫דאך אז מ'קען רעדן צוויי‬ ‫דער‬ ‫זאגט‬ ‫מיט'ן‬‫זאגט‬ ‫חפץ חיים‬ ‫שייכות‬ ‫האבן א‬ ‫געווען צודער‬ ‫מוותר‬ ‫מיט אהבת חינם‬ ‫אויף‬ ‫מעגליכקייטן‬ ‫דיינע‬ ‫אויף‬ ‫און‬ ‫מצב‬ ‫דיין‬ ‫אויף‬ ‫ט קיין‬ ‫געבוירענער קשר איז נישט קיין פנימיות'דיגע‬ ‫משתעשע מיט וואס מיר‬ ‫זיך‬ ‫איז‬ ‫אייבערשטער‬ ‫זאגט דער מהר"ל א פלא פון א זאך‪ .‬לאמיר‬ ‫די‬ ‫פון‬ ‫ער‬ ‫מאמע‬‫וועט‬ ‫די‬ ‫זיין‬ ‫ממילא‬ ‫צו‬ ‫אויפגעגעבן‬ ‫מינוט‪,‬‬ ‫א‬ ‫אין‬ ‫האט‬ ‫דיבורים‬ ‫זי‬ ‫וועלט‪.‬‬ ‫הונדערט‬ ‫ו‬‫ו‬ ‫יז ‪.‬טלע‬ ‫געבוירן געווארן (אויב דער‬ ‫שלום‬ ‫מתוך‬ ‫מ'איז‬ ‫"שלום‬ ‫לולב‬ ‫וועלכן‬ ‫מיטא‬ ‫דערמאנט‪,‬‬ ‫מען זוכן‬ ‫ווערט‬ ‫לך"‪ ,‬גייט‬ ‫"ויתןיראה‪,‬‬ ‫געטוןביימתוך‬ ‫עשו‪.‬‬ ‫ווייטער‪.‬בני‬ ‫אלע געמיינע‬ ‫געווארן זיין‬ ‫פון ב"י‬ ‫מעבש‬ ‫(אויבדידער‬ ‫מיט וועלכן מ'איז געבוירן געווארן (אויב דער‬ ‫ישראל‪.‬‬ ‫כלל‬ ‫פוןער‬ ‫מאמע‬ ‫מיטזיין די‬ ‫קה‪ ,‬צו‬ ‫שבטי‬ ‫י"בא‬ ‫ט‬ ‫מעשה‬ ‫דיבוראון‬ ‫אונזערנישט‬ ‫מאמע פון אלע געמיינע בני עשו‪.‬‬ ‫מירזאל העלפן אז‬ ‫פארשטייען עס‬ ‫באשעפער‬‫דער כאטש‬ ‫טוען‪.‬‬ ‫נאכדעם אויך לרחוק‪.‬‬ ‫לרחוק‪.‬‬ ‫אויךוועט‬ ‫נאכדעם‬ ‫וואס‬ ‫דיבורים‬ ‫געוואלד‬ ‫האבן‬ ‫קשר‬ ‫א‬ ‫שטערקער ווי א קשר‬ ‫טערקער ווי‬ ‫צומאל זיין‬ ‫פארוואס‬ ‫מוח‬ ‫קען‬ ‫דעם‬‫חיבור‬ ‫פראגע‪,‬‬ ‫זיין‬ ‫אזא‬ ‫די‬ ‫צו‬ ‫מתקן‬ ‫זיך‬ ‫שטעלט‬ ‫אכטונג‬ ‫ולקרוב"‪.‬‬ ‫מ'גיט‬ ‫און‬ ‫לרחוק‬ ‫אהבה‪,‬‬ ‫אזא חיבור קען צומאל זיין שטערקער ווי א קשר‬ ‫וועט‬ ‫זי‬ ‫און‬ ‫עשו‪,‬‬ ‫שידוך‪,‬‬ ‫שוואכסטן‬ ‫דעם…ןוא‬ ‫זאל זיין ריכטיג‪ .‬דער בית אהרן (פרשת נח)‬ ‫באקומען דעם שוואכסטן שידוך‪ ,‬עשו‪ ,‬און זי וועט‬ ‫מ'זאלזיקודם זאגן שלום לקרוב און‬ ‫דעם?‬ ‫צוויי‬ ‫אנשטאטאז‬ ‫פארקערט‪,‬‬ ‫אריינגיין‬ ‫באקומען‬ ‫ס'קען‬ ‫שכר‪ .‬אויב‬ ‫גייט זי‬ ‫באקומען וואס‬ ‫דערויף‬ ‫און…‬ ‫וו‬ ‫השגה דערין‪ ,‬גלייבן מיר‬ ‫נישט קיין‬ ‫מיר האבן‬ ‫פארקערט‪ ,‬אז מ'זאל קודם זאגן שלום לקרוב און‬ ‫אונז‪ ,‬און‬ ‫געוואנדן אין‬ ‫איז‬ ‫נאכדעם‬ ‫מענטשן‬ ‫ערשטבטל‬ ‫פרעמדע‬ ‫פארמאכט‪,‬‬ ‫לרחוק" און‬ ‫אינגאנצן‬ ‫"שלום‬ ‫זיין‬‫קודם‬ ‫וואלטזאל‬ ‫לכאורהדארט‬ ‫שטייט‬ ‫אנשטאט אז‬ ‫זוכן דעם‬ ‫וועסטו‬ ‫דעםתאוה‬ ‫וואס איז‬ ‫די מים‬ ‫פון‬ ‫מיט אהבת חינם‬ ‫ואנדן אין דעם בעסטן שידוך וואס זי האט געהאט‪ ,‬גייט זי‬ ‫זימינוט‪,‬‬ ‫גייטא‬ ‫געהאט‪,‬‬ ‫האט‬ ‫שידוךג וואס זיגייט‬ ‫טן‬ ‫און‬ ‫אונז‪,‬‬ ‫פרעמדע מענטשן איז געוואנדן אין אונז‪ ,‬און‬ ‫אהבה צו‬ ‫טייטשט דעם פסוק "כי פי ה' דיבר"‪ ,‬אז מיין מויל‬ ‫זיין‬ ‫מרבה‬ ‫אז‬ ‫געדענקען‪,‬‬ ‫לאמיר‬ ‫שלום פאר'ן קרוב? לכאורה וואלט געדארפט זיין‬‫זיין‬ ‫געדארפט‬ ‫קרוב?‬ ‫קען אין‬ ‫בחור‪.‬‬ ‫פאר'ן‬‫דעמאלט‬‫שלום‬‫ערגסטן‬ ‫באקומעןאין‬ ‫ווערטער‬ ‫הונדערט‬ ‫אב טיי‬ ‫זיכער‬ ‫איז‬ ‫אייבערשטער‬ ‫אהבה צו‬ ‫דער‬ ‫זיין‬ ‫אזוי‪.‬‬ ‫מרבה‬‫ס'איז‬ ‫זייןאזאז‬‫געדענקען‪,‬‬ ‫לאמיר‬ ‫אייבערשטן‪ .‬אן קיין שפאלט‪ ,‬אן‬ ‫געדארפט‬ ‫וואלט‬ ‫לכאורה‬ ‫קרוב?‬ ‫פאר'ן‬ ‫ומבוטלאוןפאר'ן‬ ‫שלום‬ ‫זיין‬ ‫וועט‬ ‫ששון‪,‬‬ ‫דעם‬ ‫פון‬ ‫זיין‬ ‫וועט‬ ‫אייבערשטן‪,‬‬ ‫רבה זיין גייט‬ ‫אנשטאטוואס‬ ‫בחור‪.‬‬ ‫דעם ערגסטן‬ ‫ומען םעד‬ ‫אהבה צו‬ ‫לאמיר געדענקען‪ ,‬אז מרבה זיין אהבה צו‬ ‫רעדט גאט ברוך הוא‪ .‬דאס איז דער תפקיד פון‬ ‫באקומען דעם ערגסטן בחור‪ .‬אנשטאט‬ ‫נאכדעם‬ ‫ערשט‬ ‫"שלום זילרחוק"‬ ‫געהאט‪ ,‬גייט‬ ‫קודם‬ ‫‪204,000‬זי האט‬ ‫שטייט‬ ‫ווערטער!‬ ‫שידוך‬ ‫אריינגיין‬ ‫בעסטן‬ ‫דעםשעה‬ ‫זיבעצן‬ ‫עב‬ ‫פרעמדע מענטשן איז געוואנדן אין אונז‪ ,‬און‬ ‫נתיב הלשון‪ ,‬אז א דיבור‬ ‫שטייט קודם "שלום לרחוק" און ערשט נאכדעם‬ ‫זאגט אין‬ ‫דער מהר"ל‬ ‫פון מיין עבודה און ער האט הנאה פון‬ ‫צופרידן‬ ‫שלום לקרוב און‬ ‫פארברענט‪.‬‬ ‫קודם זאגן‬ ‫נישט‬ ‫מ'זאל‬ ‫און‬ ‫ריין‪,‬‬ ‫אז‬ ‫לעכעלע‪,‬‬ ‫פארקערט‪,‬‬ ‫קיין‬ ‫ערבי‬ ‫דעם‬ ‫שוואכסטןזיין פון‬ ‫וועט‬ ‫הקודש‪,‬‬ ‫דעם רוח‬ ‫גייטקאזיב פון‬ ‫אוועק מיט קנאה‪ ,‬אריין‬ ‫און… וואס גייט זי באקומען אנשטאט דעם? זי‬ ‫אזא חיבור קען צומאל זיין שטערקער ווי א קשר‬ ‫די‬ ‫פון‬ ‫רצון‬ ‫דער‬ ‫נאר‬ ‫נישט‬ ‫טובה‪.‬‬ ‫מויל‪.‬‬ ‫קבלה‬ ‫אונזער‬ ‫מיין‬ ‫פארוואס‬ ‫איז ערגער ווי א מעשה עבירה‪ .‬ווייל מ'זעט אין‬ ‫לרחוק ולקרוב"‪ .‬שטעלט זיך די פראגע‪ ,‬פארוואס‬ ‫לרחוק‪.‬‬ ‫שלום‬ ‫אויך‬ ‫פראגע‪,‬‬ ‫נאכדעם‬ ‫די‬ ‫זיך‬ ‫וועט‬ ‫שטעלט‬ ‫זי‬ ‫און‬ ‫ולקרוב"‪.‬‬ ‫מיט אהבת חינם‬ ‫עשו‪,‬‬ ‫עשו‪.‬‬ ‫בני‬ ‫שידוך‪,‬‬ ‫לרחוק‬ ‫ס'איז א סך הכל פון גאר אסאך ווערטער‪,‬‬ ‫עכטע‬ ‫אן‬ ‫האבן‬ ‫געמיינע‬ ‫אלעמאל‬ ‫דעם? זי‬ ‫ישראל‪.‬‬ ‫אלע‬ ‫פון‬ ‫דעם‬ ‫קענען‬ ‫אנשטאט‬ ‫כלל‬ ‫מאמע‬ ‫באקומען‬ ‫וועסטו‬ ‫פון‬ ‫די‬ ‫מאמע‬ ‫באקומען‬ ‫זיין‬ ‫נחל‪,‬‬ ‫די‬ ‫זיין‬ ‫ז‬‫י‬ ‫י‬ ‫צו‬ ‫ן‬ ‫ד‬ ‫ו‬‫סעמ‬ ‫י‬‫קה‪,‬‬ ‫מ‬ ‫"שלוםא‬ ‫דערמאנט‪ ,‬אז‬ ‫טאג‪.‬ווערט דעראז‬ ‫ביי "ויתן לך"‪,‬‬ ‫י"ב שבטי קה‪ ,‬צו זיין די מאמע פון כלל ישראל‪.‬‬ ‫(אויב דער‬ ‫געווארן מיר‬ ‫די זכיה‪ ,‬אז‬ ‫אונז געבן‬ ‫געבוירן‬ ‫מ'איז‬ ‫וועלכןזאל‬‫באשעפער‬ ‫דערמיט‬ ‫באצאלט נאר‬ ‫פיטם‬ ‫ברעקעלע פונעם‬ ‫ומפתה‬ ‫ביי "ויתן לך"‪ ,‬ווערט דערמאנט‪" ,‬שלום שלום‬ ‫אונס‬ ‫אן‬‫ס'פעלט‬ ‫תורה‬ ‫זייער אסאך גוטע דיבורים יעדן איינציגן‬ ‫ה‪ ,‬אריין‬ ‫ס'איז‬ ‫אוןעולם‬ ‫וואסער‬ ‫געווארןקיין‬ ‫וועלט‪ .‬זי האט אויפגעגעבן צו זיין די מאמע פון די‬ ‫פנימיות'דיגע‬ ‫דעם‬ ‫אויף‬ ‫מוילנישט‬ ‫(פרשתאויך מיין‬ ‫בחוקתי)‪ :‬וואס‬ ‫זי האט אוועקגעגעבן דעם בעסטן בחור אין דער‬ ‫נתקבל‬ ‫איז‬ ‫קרבן‪ ,‬נאר‬ ‫איזקשר‬ ‫אונזער‬ ‫אויף‬ ‫אלימלך זאגט‬ ‫התחתונים‬ ‫דערפון א‬ ‫מיםזיין אן אדון‬ ‫געבוירענער‬ ‫ר'‬ ‫געווארן‬ ‫רבי‬ ‫דער‬ ‫זאלן‬ ‫שםלאמיר‬ ‫מענטש‪,‬‬ ‫–‬ ‫דער‬ ‫מוציאזאך‪.‬‬ ‫אונס‬‫א‬ ‫צו‬ ‫פלאאפון א‬ ‫ביי‬ ‫נענטער‬ ‫אז‬ ‫אבערעצה‬ ‫איינע פון די פסוקים וואס מ'זאגט מוצאי שבת‬ ‫געבן‪.‬‬ ‫אויס‪,‬‬‫איז‬ ‫שבת‬ ‫מוצאיטאטן‪,‬‬ ‫מהר"לזיךא אן‬ ‫אין‬ ‫ווער‬ ‫קומט‬ ‫קען מען‬ ‫זאך‪:‬‬ ‫מינוט‪,‬‬ ‫הונדערט‪.‬‬ ‫מ'זאגט דער‬ ‫פאר'ן‬ ‫א‬ ‫זאגט‬ ‫פופציג שקל‬ ‫אתרוג‪,‬‬ ‫מורא'דיגע‬ ‫טראכטן‬ ‫באצאלט‬ ‫א‬ ‫רע‬‫ברענגט‬ ‫די‬ ‫אוועק מיט קנאה‪ ,‬אריין‬ ‫אקאונטענט פסוקים וואס‬ ‫שייכותצומיט'ן פונעם‬ ‫פארדעם‬ ‫איז‬ ‫א')‬ ‫דאס‬ ‫פרק‬ ‫אייבערשטן‪.‬‬ ‫מ'דארף האבן זייער א גוטןאיינע פון די‬ ‫זי האט מוותר געווען צו האבן א‬ ‫רעיםאון‬ ‫ערבה‪,‬‬ ‫די‬ ‫דער‬ ‫די‬ ‫פון‬ ‫איןאיז‬ ‫מאמע‬ ‫מיט'ן‬ ‫דאס‬‫המים‪,‬בחור‬ ‫די‬ ‫שייכות‬ ‫זיין‬ ‫בעסטן‬ ‫צו‬ ‫עכטע‬ ‫אויפגעגעבן‬ ‫ועקגעגעבן דעם‬ ‫ניסוך‬ ‫אה יז‬ ‫האט‬ ‫ברודער אדער א חבר?‬ ‫זאך)‪.‬‬ ‫רעים פרק א') ברענגט א מורא'דיגע זאך‪ :‬אין‬ ‫אהבתאויך נישט געפערליך‬ ‫נקטם‪ ,‬איז‬ ‫ס'איז‬ ‫נתיבותאז‬ ‫פונעם‬ ‫ס'קומט‬ ‫דער מהר"ל אין הדס‬ ‫מאמע‬ ‫וואס‬ ‫די‬ ‫זיין‬‫שכר‬ ‫צו‬ ‫דעם‬ ‫ישראל‪,‬‬ ‫צוזאמרעכענען‬ ‫כלל‬ ‫פון‬ ‫נצחיות‬ ‫קענען‬ ‫נ‬ ‫צ‬ ‫ח‬ ‫תוי‬ ‫ס'ווערטאן‬ ‫מענטש איז‬ ‫דער‬ ‫זי וועט יעצט דארפן טון אן אנדערן שידוך‪ ,‬נאר‬ ‫ולנחתאז‬ ‫שבעל פה"?‬ ‫"תורה‬ ‫הייסט‬ ‫מען האלט‬ ‫מהר"ל‬ ‫צאלט‬ ‫עבירה‪,‬דער‬ ‫זיין חבר?‬ ‫מעשה‬ ‫אדער‬ ‫(נתיבא‬‫ברודער‬ ‫איז‬ ‫עולם‬ ‫וואס‬ ‫זיין‬ ‫בלויז ומפתה‬ ‫צו‬ ‫קודש‪,‬‬ ‫אויפ'ןאוןארון‬ ‫איזנאר‬ ‫שידוך‪,‬‬ ‫ערבה‬ ‫אנדערן‬ ‫דוקא די‬ ‫צט דארפן טון אן‬ ‫פון‬ ‫טרויערן אויפ'ן‬ ‫און‬ ‫רוח‪,‬‬ ‫יעצט אין די טעג וואס מיר‬ ‫לרצון‬ ‫עולה‬ ‫איז‬ ‫דער מהר"ל אין נתיבות עולם (נתיב אהבת‬ ‫שפיץ‬ ‫דער‬ ‫אבער‬ ‫נישט‪.‬‬ ‫מ'זעט עס‬ ‫ווילאנג‬ ‫אלעס א‬ ‫זיין‬ ‫דאסקען‬ ‫אייבערשטער‬ ‫–‬ ‫פאלק‬ ‫נאר דער‬ ‫דערפאר‪.‬‬ ‫אייבערשטנ'ס‬ ‫זיך‬ ‫א‬ ‫י‬ ‫י‬‫ב‬ ‫רע‬ ‫באלעבאס אויפ'ן מויל – און ממילא‬ ‫טאטן‪.‬‬ ‫און א‬ ‫זעלבן‬ ‫אדון‬ ‫פונעם‬ ‫רע‬‫במציאות‬ ‫שם‬ ‫מוציא‬ ‫דאך‬ ‫ביי‬ ‫מ'צאלט‬ ‫דערדעם וואס‬ ‫אז פון‬‫העלפט‬ ‫ישט בלויז אוועקגעגעבן איר חתן און‬ ‫א‬ ‫ביי‬ ‫חבר‪.‬‬ ‫זיין‬ ‫–‬ ‫איז‬ ‫דעם‬ ‫אויף‬ ‫ענטפער‬ ‫די‬ ‫אויב‬ ‫אז‬ ‫נחל‪,‬‬ ‫ערבי‬ ‫פון‬ ‫וואסער‬ ‫די‬ ‫דערמאנען‬ ‫טאטן‪ .‬האט דא נישט בלויז אוועקגעגעבן איר חתן און‬ ‫מ'דארף‬ ‫וואס‬ ‫שכר‬ ‫גרויסן‬ ‫אזא‬ ‫פאר‬ ‫חשבון‬ ‫רואה‬ ‫ווער איז נאנטער‪ ,‬א‬ ‫מ'זאלאהבת‬ ‫אייבערשטן‪ .‬דער‬ ‫ישועותזמן וואס‬ ‫ענין פון‬ ‫איז‬ ‫המקדש‪,‬אלע‬‫ממשיך זיין‬ ‫וואספארא מסירות נפש איז דאס געווען! רחל‬ ‫פונעם פאר'ן‬ ‫ביתאיז‬ ‫שלום‪ ,‬ווייל ער איז‬ ‫ער‬ ‫קענען‬ ‫ניסוך המים‬ ‫ווייל‬ ‫מויל‬ ‫חורבן‬ ‫שלום‪,‬‬ ‫אונזער‬ ‫דעם א‬ ‫אויך‬ ‫וועט‬‫איז‬ ‫ברודער אדער א חבר?‬ ‫דער יסוד‬ ‫ברודער‬ ‫נענטער ווי‬ ‫פאר'ן‬ ‫און‬ ‫מוח‪,‬‬ ‫שטערקער‬ ‫איז דעראז‬ ‫דערדאס‬ ‫חיבור‬ ‫וואס‬ ‫דיבור‪.‬‬ ‫לולב‪,‬‬ ‫איז‬ ‫חברא‬ ‫איז‬‫פונעם‬ ‫וואס‬ ‫איר‬ ‫פארשעמען‬ ‫זיכער‬ ‫צו‬ ‫אודאי‬ ‫דאך במציאות פונעם זעלבן טאטן‪.‬‬ ‫קענסטו‬ ‫דאך‬ ‫צו‬ ‫נישט‬ ‫אנקומען‪,‬‬ ‫זיך‬ ‫לוינט‬ ‫אז פאר'ן ברודער איז אויך שלום‪ ,‬ווייל ער איז‬ ‫שוועסטער‪ .‬אזוי ווערט עס אויסגעשמועסט אין‬ ‫כדי‬ ‫נו‪,‬‬ ‫זאך‪,‬‬ ‫געקענט‬ ‫איד‪.‬‬ ‫איין‬ ‫רא מסירות נפש איז דאס געווען! רחל‬ ‫דעם‬ ‫האט‬ ‫צוליב‬ ‫פאר‬ ‫וואסער‬ ‫געבן‬ ‫צ‬ ‫ו‬‫ל‬ ‫טסעווש‬ ‫י‬‫ב‬ ‫א‬ ‫דעםאז‬ ‫וועלט‪.‬‬ ‫העלפן‬ ‫יענער‬ ‫פארשעמט ווערן‪.‬‬ ‫פון אין‬ ‫זיין‬ ‫אלע מחזק‬ ‫באשעפער‬ ‫"ולקרוב"‪,‬‬ ‫ברכות‬ ‫ייגט ער צו נישט‬ ‫"ולקרוב"‪,‬‬ ‫זיך‬ ‫דער צו‬‫מ'דארף‬ ‫ער‬ ‫מיט‬ ‫לייגט‬‫נאכדעםזאל‬ ‫אידן‪,‬‬ ‫פאר‬ ‫אזוי‪" :‬כי‬ ‫זייער‬ ‫נאר‬ ‫מעןאון‬ ‫עסדער‬ ‫צווייטן‪.‬‬ ‫ערקלערט אז‬ ‫דארף‬ ‫ערסיבה דערצו‪,‬‬ ‫ווער איז נאנטער‪ ,‬א‬ ‫אויף דעם א‬ ‫און די‬‫מסביר‬ ‫וטהרה‪,‬‬ ‫ברודער‪.‬‬‫מהר"ל איז‬ ‫קדושה‬ ‫ביי א‬ ‫פון‬ ‫מוואלברוז דער‬ ‫נצחיות'דיגע‬ ‫געווארן‬ ‫זענען‬ ‫א צווייטן‪ .‬און נאר נאכדעם לייגט ער צו "ולקרוב"‪,‬‬ ‫דוב‬ ‫ישכר‬ ‫רבי‬ ‫פון‬ ‫דיבור‪.‬‬‫עס‬ ‫יששכר‪,‬‬ ‫אויפ'ן‬ ‫אויב‬ ‫עבודת‬‫ווערן‪ .‬ארבעטן‬ ‫אנקומען‪.‬‬ ‫ע‬ ‫שעמטב‬ ‫י תדו‬ ‫זיין א צווייטן‪ ,‬מעודד זיין א‬ ‫ידידותצו‬ ‫חברים‪,‬פוןמכבד‬ ‫א ווארט איז א‬ ‫וועלןדי‬ ‫ואהבה‪,‬‬ ‫שמחה‬ ‫מתוך‬ ‫מיט‬ ‫זיין‬ ‫"ואילו פינו מלא שירה כים"‪ ,‬אויב מיר‬ ‫קשר פון ידידות‬ ‫ממילאמיט‬ ‫מתקן‬ ‫אלעס‬‫קשר‬ ‫א‬ ‫קענען‬‫געבויט‬‫מצד‬ ‫דער‬ ‫האט‬ ‫רק‬ ‫האח‬ ‫ווייל‬ ‫וואס‬ ‫שם‬ ‫בשלימות‪.‬‬ ‫מענטש‬ ‫ואין‬ ‫זיין‬ ‫התולדה‪,‬‬ ‫גוף איז א גשמיות'דיגע זאך‪ ,‬ממילא איז דער פגם‬ ‫ס'זאל‬‫מצד‬ ‫אז‬ ‫נקרא‬ ‫זוכן‬ ‫שטארק‬ ‫האח‬ ‫מענטש וואס האט געבויט א קשר פון ידידות מיט‬ ‫זאל‬ ‫לאה‬ ‫אז‬ ‫סימנים‬ ‫די‬ ‫איבער‬ ‫איר‬ ‫ט זי ‪.‬ל‬ ‫גיט זי איר איבער די סימנים אז לאה זאל‬ ‫פרעמדער פאר אנדערע‪.‬‬ ‫און פארגינען‬ ‫צווייטן‪,‬‬ ‫כל‬ ‫איז‬ ‫וואסער‪,‬‬ ‫פונעם‬ ‫תשוקה‬ ‫דער‬ ‫פון‬ ‫זצ"ל‪.‬‬ ‫מצוות‬ ‫ז‬‫צ‬ ‫"‬ ‫א‬ ‫–‬ ‫רחוק‬ ‫א‬ ‫פון‬ ‫זה‬ ‫זיך‬ ‫ואין‬ ‫ס'רעדט‬ ‫להם‪,‬‬ ‫פגם‪.‬‬ ‫התחלה‬ ‫ווען‬ ‫קיין‬ ‫אן‬ ‫שהוא‬‫ריין‪,‬‬ ‫אינגאנצן‬ ‫אחד‬ ‫אב‬ ‫זיין‬ ‫להם‬ ‫דארף‬ ‫שיש‬ ‫מוח‬ ‫זכויות‪,‬‬ ‫צודארט‬ ‫זדונותזיין‬ ‫גארנישט‬ ‫ס'זאל פון‬ ‫חוק – א לאה גייט נתבזה ווערן אויף א שרעקליכן אופן‪,‬‬ ‫פרעמדער‬ ‫אז ווערן‬ ‫נתהפך‬‫אונזער מויל‬ ‫עבירות זאלן‬ ‫אפהיטן‬ ‫נישט אזוי גרויס ווי ביים דיבור‪ ,‬וואס איז א חלק‬ ‫ווען ס'רעדט זיך פון א רחוק – א פרעמדער‬ ‫אופן‪,‬‬ ‫שרעקליכן‬ ‫אויףאזא אויב‬ ‫נתבזהל ווערןשכן‬ ‫אוןדעם‬ ‫הארץ פון‬ ‫נישט דיין‬ ‫רחלנעמען‬ ‫וועסט‬ ‫למעשהדוהאט‬ ‫לעבעדיגע זאך‬ ‫אנומענטשן‬ ‫אנדערע‬ ‫קנאה צו‬ ‫אהבה‪,‬‬ ‫מ'שפירט א‬ ‫צוםאון‬ ‫ידידות‬ ‫ווען‬ ‫מער‬ ‫געשוויסטערמיט‬ ‫פוןשלום‪,‬‬ ‫שטערקערער‬ ‫דערביי‬ ‫פון אז‬‫הייסט‬ ‫דאס‬ ‫עצמם"‪.‬‬ ‫פונעםמצד‬ ‫דערלייגט‬ ‫עמ‬ ‫"איןא‬ ‫דעמאלט‬ ‫אויבערשטן‪,‬‬ ‫שירה‬ ‫אויסער‬ ‫נשמה‪,‬‬ ‫קומט‬ ‫דיבור‬ ‫דער‬ ‫נפש‪.‬‬ ‫צו דער חתונה און רחל פארשטייט אז‬ ‫ר ידידות און אהבה‪,‬‬ ‫שטערקערער שלום‪ ,‬מיט מער ידידות און אהבה‪,‬‬ ‫שפע‬ ‫מיט‬ ‫ווערן‬ ‫ס'קומט צו דער חתונה און רחל פארשטייט אז‬ ‫געבענטשט‬ ‫זאלן אלע‬ ‫מיר‬ ‫און‬ ‫"שלוםח)‪:‬‬‫קודםהשירים ז‪,‬‬ ‫אויף כלל ישראל שטייט (שיר‬ ‫צווייטער בית המקדש חרוב געווארן‪.‬‬ ‫געווארן‪.‬‬ ‫חרוב‬ ‫המקדש‬ ‫הייליגע‬ ‫בית‬ ‫אויפצושטעלןווערן‬ ‫צווייטער‬ ‫געוועןאז דו ווילסט‬ ‫אייבערשטן‬ ‫זוכה‬ ‫האט‬‫בעטןזי צום‬ ‫און‬ ‫ה יז ןוא זיך‬ ‫לאזן אז די‬ ‫נישט‬ ‫מען‬ ‫זאל‬ ‫א‬ ‫אסאך‬ ‫מצליח‪,‬‬ ‫מספיקים להודות"‪ ,‬וועלן מיר נישט קענען ענדיגן‬ ‫יל ס'איז אסאך א‬ ‫ס'איז‬ ‫זענען‬ ‫וואס‬‫ווייל‬ ‫לרחוק"‪,‬‬ ‫האבן קיין‬ ‫רעדט‪ .‬א‬ ‫וואסנישט‬ ‫בכלל‬ ‫איז די‬‫זאלן‬ ‫נשמה‬ ‫איז זיי‬ ‫אז‬ ‫די מעגליך‬ ‫אחדות‪ ,‬די‬ ‫ממללא‪.‬‬ ‫געווארןאיז‬ ‫רוח‬ ‫ווען ס'איז פארלוירן דעם‬ ‫קודם "שלום לרחוק"‪ ,‬ווייל ס'איז אסאך א‬ ‫איד דארף זאל זיין מיט‬ ‫וואס א‬ ‫אלעס‬ ‫אויס אז פון מים‪.‬‬ ‫פירטצואוןא‬ ‫צוגעגליכן‬ ‫זענען‬ ‫דער‬ ‫מיר‬ ‫לתמר"‪,‬‬ ‫"דמתה‬ ‫אינעווייניג‪ ,‬ווי‬ ‫ברכות וואס‬ ‫פסוקדי פילע‬ ‫ווייב‪.‬‬ ‫אויפפרעסן פון‬ ‫פסוק‬ ‫פאר א‬ ‫אונזאויף‬ ‫אר זאגט דער‬ ‫זאלדער‬ ‫אייבערשטן‬ ‫זאגט‬ ‫קנאה‬ ‫דערפאר‬ ‫לויבן דעם‬ ‫קיינמאל נישט‬ ‫ווען ס'איז פארלוירן געווארן די אחדות‪ ,‬איז דער‬ ‫האבןשכל‬ ‫איזזיי ער‬ ‫פונעם‬ ‫וויבאלד‬ ‫דיבור‬ ‫קשר‪,‬‬ ‫דער‬ ‫אינערליכן‬ ‫אז‬ ‫דעם‬ ‫צו‬ ‫ראיה‬ ‫דארפן‬ ‫רחל‪,‬אים‬ ‫זאלסט‬ ‫קינדערדופון‬ ‫העלפן אז‬ ‫ער פירט אויס אז דערפאר זאגט דער פסוק‬ ‫השי"ת די‬‫און מיר‪,‬‬ ‫שבטים‪.‬דיר‬ ‫ב‪..‬םיטבש נאנט‪ ,‬וועט‬ ‫כפשוטו;‬ ‫"רקבומזוני‬ ‫חיי חיי‬‫בבני‬ ‫השפעה‪,‬‬ ‫געוואלדיגע‬ ‫דערצו‪.‬א‬ ‫דערפאר‬ ‫ישראל‪.‬‬ ‫כלל‬ ‫פון‬ ‫האחדות‬ ‫כח‬ ‫מיט'ן‬ ‫נאר‬ ‫רחל‬ ‫באקומען‬ ‫כדי צו‬ ‫יעדערזה‬‫וואסתמר‬ ‫"מה‬ ‫(סוכהפוןמה‪:):‬‬ ‫קעןחז"ל‬ ‫זאגן‬ ‫טייטלבוים‪.‬‬ ‫וועלטגרייט פון דער‬ ‫קדושיםדער‬ ‫ווייטאין‬‫אלעס‬ ‫טוןווי‬ ‫וועסט‬ ‫מדרשדו‬ ‫אויב‬ ‫נעכט נאר זיך‬ ‫טרעפן‪.‬‬ ‫זויפיל ךיז‬ ‫נאר מיט'ן כח האחדות פון כלל ישראל‪ .‬דערפאר‬ ‫פאר לבן אזויפיל נעכט נאר כדי צו באקומען רחל‬ ‫קנאה"‪ ,‬נאר‬‫עצמותמילי‬ ‫ומזוני‪ ,‬ובכל‬ ‫בבני ל)‬‫(משלי יד‪,‬‬ ‫שענקען‪,‬‬ ‫ס'שטייט‬ ‫ער וועט אונז‬ ‫עפעס‬ ‫געטון‬ ‫(פרקזיין‬‫מ'דארף‬ ‫דעם‬ ‫לערנען פון‬ ‫רעל‬ ‫ידידים‪.‬‬ ‫אדער און‬ ‫דעם‬ ‫דערויףזען‬ ‫מען‬ ‫געשטאנען‬ ‫געארבעט‬ ‫נשמה‪,‬‬ ‫איז‬ ‫המקדש‬ ‫דער בית‬ ‫כד‪,‬‬ ‫גרויס‪ ,‬און‬ ‫פרשת אזוי‬ ‫אין‬ ‫געארבעט‬ ‫זאגט‬ ‫דאך‬ ‫דער‬ ‫האט‬ ‫יעקב‬ ‫רחל‪.‬‬ ‫טאטק‬ ‫און ידידים‪.‬‬ ‫בנפש‪,‬‬ ‫עשירות‬ ‫און‬ ‫בגוף‬ ‫עשירות‬ ‫זיין‬ ‫ס'זאל‬ ‫אזוי גרויס‪ ,‬און דער בית המקדש איז געשטאנען‬ ‫לאה אנשטאט רחל‪ .‬יעקב האט דאך געארבעט‬ ‫דעם טון עפעס גוט מיט דער‬ ‫אנשטאטרעים‬ ‫תמיד‪.‬‬ ‫מ'זאל‬ ‫דמיטבפון‬ ‫ווערן זיין‬‫אלא‬‫מויל‪,‬‬ ‫צו‬‫להם‬‫געטוןא‬ ‫און‬ ‫גארגל‪,‬אין‬‫אף אישראל‬ ‫גארנישט‬ ‫מיט‬‫האט‬ ‫אחד‪,‬‬ ‫צונג‪,‬‬ ‫ברודער‬ ‫לב‬ ‫האט א‬ ‫בעללוחיאלא‬ ‫אין‬ ‫נישט‬ ‫"משם‬ ‫זאל‬ ‫דיבור"‪ ,‬אויב‬ ‫וועט זיין‬ ‫צווייטער‬ ‫ערות‬ ‫א‬‫ביסט‪,‬‬ ‫ערותדודבר‪,‬‬ ‫כדי‬ ‫זיך‪,‬‬ ‫העכער ווי‬ ‫פון‬ ‫אוועקצוגעבן‬ ‫יראה בך‬ ‫הייבן‬ ‫"ולא‬ ‫ז)‪ ,‬צו‬‫זיך‬ ‫א‬ ‫ו‬ ‫ו‬‫ע‬ ‫וצ‬ ‫רעיםנישט קענען אויסנארן מיט'ן אוועקגעבן‬‫חברים‪ ,‬אים‬ ‫ון צוויי‬ ‫צוויי חברים‪,‬‬ ‫ס'האנדלט זיך‬ ‫ווען‬ ‫אהבה‬ ‫געווען‬ ‫אנדערע בחינה‪ ,‬די גילוי שכינה איז נישט געווען‬ ‫נישט‬ ‫דער איז‬‫אנדערע בחינה‪ ,‬די גילוי שכינה‬ ‫אוועקגעבן‬ ‫אהבה ווען ס'האנדלט זיך פון צוויי חברים‪ ,‬רעים‬ ‫מיט'ן‬ ‫אויסנארן‬ ‫קענען‬ ‫שט‬ ‫אז צוגיין‬ ‫שמח‪,‬‬ ‫מ'זאל‬ ‫רעים‪:‬‬‫והיית אך‬ ‫באהבת‬ ‫זאל‬ ‫שמחה‪,‬‬ ‫מרבה זיין‬ ‫מתוך‬ ‫שמחה‬ ‫צו‬ ‫אקנאה‬ ‫מיט א‬ ‫שטערקערערנאר‬ ‫האבן‬ ‫מירא פרט‬ ‫שבשמים"‪,‬ס'איז‬ ‫לאביהם‬ ‫לב אחד‬ ‫זיין‬ ‫נישט‬ ‫מיר‬ ‫טארן‬ ‫אודאי‬ ‫שואבין רוח הקודש"‪ .‬זיי נישט מזלזל אין קיין‬ ‫און‬ ‫ווערן‪.‬‬ ‫פארשעמט‬ ‫פ‬ ‫א‬ ‫ר‬ ‫ש‬ ‫ע‬ ‫סארט‬ ‫גרעסערער‬ ‫דעראון‬ ‫קשר‬ ‫וואס‬ ‫ברודער‪,‬אןנאר‬ ‫שוין געווען‬ ‫ברודער'ס‬‫ביים צווייטן בית המקדש איז‬ ‫לבן‬ ‫כדיאז א‬ ‫דייעקב‪,‬‬ ‫סימנים פון איר חתן‬ ‫מען‬ ‫סארט‬ ‫גרעסערער‬ ‫שטערקערער קשר און א גרעסערער סארט‬ ‫נפלאה‪,‬‬ ‫במסירות‬ ‫שליט"א‬ ‫ווערן ומטיב לזולתו‪ ,‬מסור בלב ונפש לכל קדשי הקהילה ועומד לימין רבינו‬ ‫החשוב‪ ,‬טוב‬ ‫לידידנו‬ ‫טובזאל‬ ‫ברכת מזל‬ ‫ביים צווייטן בית המקדש איז שוין געווען אן‬ ‫קיינעם‪.‬‬ ‫האט באקומען סימנים פון איר חתן יעקב‪ ,‬כדי לבן‬ ‫איד‪ ,‬איך פלאץ פאר‬ ‫זאגן‪" ,‬ר'‬ ‫פאר‬ ‫אים‬ ‫פעלן‬ ‫און‬ ‫גארנישט‬ ‫יענעם‬ ‫צו‬ ‫ס'זאל‬ ‫געבוירן‬ ‫פאר'ן‬ ‫זענען‬ ‫מוקדש‬‫זיי‬ ‫אז‬ ‫איז‬ ‫צוגעפירט‬‫וואס‬ ‫מוח‪,‬‬ ‫האט‬ ‫און‬ ‫באשעפער‬ ‫הארץ‬ ‫איין‬ ‫נתבייש‬ ‫צווייטער‬ ‫גורמים‬ ‫אליין טוב‪.‬‬ ‫יד ןיילא שום רצון‬ ‫ר חיבור‪ ,‬אסאך א‬‫ס'איזי " ואסאך א גרעסערער חיבור‪ ,‬אסאך א‬ ‫אוועקגעגאנגען‪.‬ד וב ר א ב י ה‬ ‫אזא טומאה אז די שכינה איז מ ו " ה י ש כ ר‬ ‫ס'איז אסאך א גרעסערער חיבור‪ ,‬אסאך א‬ ‫אונז‪.‬האבן און זי‬ ‫חתונה‬ ‫ביים‬ ‫שוין‬ ‫זי‬ ‫האלט‬ ‫ענדליך האלט זי שוין ביים חתונה האבן און זי‬ ‫לערנסט"‪" ,‬איך בין דיך מקנא‬ ‫פלייסיג דו‬ ‫דורך‬ ‫נוא ךרוד‬ ‫הרעיםווימן‬‫חיבור קנאה‬ ‫זעלבער‬ ‫דעריותר‬ ‫בייוב‬ ‫טאטן‪,‬ל ט‬‫זעלבןת ו ל מ ז‬ ‫דעםו ל דת ב‬ ‫ביי חת ה‬ ‫געווארן ש מ‬ ‫אזא טומאה אז די שכינה איז אוועקגעגאנגען‪.‬‬ ‫רעים מן האחים"‪,‬‬‫האחים"‪,‬‬ ‫"לפיכך‬ ‫לרג ל‬ ‫"לפיכך יותר חיבור הרעים מן האחים"‪,‬‬ ‫געברענגט‬ ‫עס‬ ‫האט‬ ‫עבירות‬ ‫דריי‬ ‫די‬ ‫פון‬ ‫איינע‬ ‫ה חכ כח האחדות האט‬ ‫פאר דיין גוטן בחור"‪" ,‬איך בין דיך מקנא מיט‬ ‫געזינדיגט‪ ,‬שלימות הקדושה‪.‬‬ ‫מאמען‪ ,‬און ממילא זענען זיי ברידער‪.‬‬ ‫איינע פון די דריי עבירות האט עס געברענגט‬ ‫שלימות הקדושה‪.‬‬ ‫אויסגעוועלט צו זיין חברים‪.‬דיין גוטן איידעם"‪" ,‬איך בין מקנא וויפיל חסד דו‬ ‫בתחתונים‪ ,‬און אויב מ'האט זיך פארזינדיגט מיט‬ ‫קול מתנהג בחסידות‬ ‫בתחתונים‪ ,‬און אויב מ'האט זיך פארזינדיגט מיט‬ ‫אויסגעוועלט צו זיין חברים‪.‬‬ ‫נישט‬ ‫קיינמאל‬ ‫האט‬ ‫און אכציג וואס‬ ‫שכינההוא מצב החיבור בעצמם"‬ ‫הרעות‬‫והארות‬ ‫הערותשם‬ ‫וועלכע"אבל‬ ‫סיי א‬ ‫איזפאר‬ ‫אויך‬ ‫ביתגליון‪ ,‬ווי‬ ‫צו באקומען דעם‬ ‫פון פיר און אכציג וואס האט קיינמאל נישט‬ ‫געמאכט מעצמם און‬ ‫קשר וואס זיי האבן אליין טוסט"‪.‬‬ ‫גילוי‬ ‫מורא'דיגע‬ ‫געווען‬ ‫המקדש‬ ‫העג געהאלטן דעם ביהמ"ק‬ ‫הוראה של רבינו‪:‬‬ ‫להתקשר אל חדר‬ ‫עמאכט מעצמם און‬ ‫קשר וואס זיי האבן אליין געמאכט מעצמם און‬ ‫‪845.777.6777‬‬ ‫בית המקדש איז געווען א מורא'דיגע גילוי שכינה‬ ‫בחור‬ ‫א‬ ‫–‬ ‫יעקב‬ ‫קדוש‬ ‫קדושנו‬ ‫האבות‪,‬‬ ‫גאנצער ס'איז א‬ ‫דער אהבה‪.‬‬ ‫אנדערש‪ ,‬וויבאלד‬ ‫בייםאיז‬ ‫א חבר‬ ‫ענין ביי‬ ‫דעם –‬ ‫אימעיל צו‪:‬‬ ‫שיקט אן‬ ‫דעם בחיר האבות‪ ,‬קדושנו קדוש יעקב – א בחור‬ ‫פנימיות'דיגער‬ ‫פנימיות'דיגע‬ ‫ערשטן‬ ‫אזוי‪.‬‬ ‫מסביר‬ ‫איז ער‬ ‫‪718.851.2299‬‬ ‫‪Misnahegbachasidus@gmail.com‬‬ ‫ז א פנימיות'דיגער‬ ‫איז ער מסביר דעם ענין אזוי‪ .‬ביים ערשטן‬ ‫פנימיות'דיגע אהבה‪ .‬ס'איז א פנימיות'דיגער‬ ‫פיזישעצוויי‬‫דאך אז‬ ‫אבינו‪,‬‬ ‫יעקב‬ ‫באקומען‬ ‫גייט‬ ‫זי‬ ‫אוסט אז‬ ‫עכטע‪,‬איינפירן יעדן טאג‪ ,‬צו נעמען‬ ‫אןזאל זיך‬ ‫מענטש‬‫זאך‪ ,‬אבערא ס'איז‬ ‫מיינטקיין‬ ‫מציאות פון פריינטשאפטנישט‬ ‫האט געוואוסט אז זי גייט באקומען יעקב אבינו‪,‬‬ ‫רופט‪:‬‬ ‫אדער‬ ‫ער ס'איז אן עכטע‪,‬‬ ‫נישט קיין פיזישע זאך‪ ,‬אבער ס'איז אן עכטע‪,‬‬ ‫פארשרייבן‪ :‬איך מוז זאגן א גוט‬ ‫עשו‪ .‬אבער רחל איז געווען די גליקליכע וואס‬ ‫און זיך‬ ‫צווישן צווייא צעטל‬ ‫פארבינדונג חיבור‪.‬‬ ‫אויסגעוועלט צו האבן א‬ ‫חורבן ביים ערשטן בית המקדש?‬ ‫מענטשן האבן‬ ‫המקדש?‬ ‫בית‬ ‫ערשטן‬ ‫ביים‬ ‫חורבן‬ ‫וואס‬ ‫גליקליכע‬ ‫די‬ ‫געווען‬ ‫איז‬ ‫ר רחל‬ ‫דרוקט ‪9‬‬ ‫מענטשן וואס איז‬ ‫רבינו‬ ‫וואס איז‬ ‫חדר‬‫מענטשן‬ ‫צו‬ ‫אז‬ ‫באזירטאאויף דעם‬ ‫א‬ ‫וואס האבן גורם געווען דעם‬ ‫‪347.378.9482‬‬ ‫חמורות‬ ‫א פארבינדונג צווישן צוויי מענטשן וואס איז‬ ‫שלשד')‬ ‫די(פרק‬ ‫נצח צו‬ ‫איןמיט‬ ‫האבן‬ ‫חתונה‬ ‫לגדולה" און זי גייטדער‬ ‫מעודד זיין און מחזק זיין‬ ‫איד‪.‬‬ ‫אזויאיין‬ ‫קאנעקשאן'‪,‬פאר‬ ‫ווארט‬ ‫דער שייכות צווישן זיי איז זאך ווי‬ ‫פרעגט‪:‬‬ ‫ישראל‬ ‫מהר"ל‬ ‫רעד‬ ‫אז "הגדול לגדולה" און זי גייט חתונה האבן מיט‬ ‫צו די שלש חמורות וואס האבן גורם געווען דעם‬ ‫קען זיין‬ ‫קשאן'‪ ,‬אזוי קען זיין‬ ‫'ווייערלעס‬ ‫זאך ווי א 'ווייערלעס קאנעקשאן'‪ ,‬אזוי קען זיין‬ ‫לאה האט געוויינט‪ ,‬ווייל זי האט פארשטאנען‬ ‫פון קמצא ובר קמצא? איז עס טאקע א פארגלייך‬ ‫פון קמצא ובר קמצא? איז עס טאקע א פארגלייך‬ ‫געוויינט‪ ,‬ווייל זי האט פארשטאנען‬ ‫פונקט ווי היינט ווייסט מען אז ס'איז דא אזא‬ ‫‪4‬‬ ‫ען אז ס'איז דא אזא‬ ‫פונקט ווי היינט ווייסט מען אז ס'איז דא אזא‬ ‫און עשו גייען חתונה האבן מיט רחל און לאה‪.‬‬ ‫חרוב געווארן צוליב שנאת חנם‪ ,‬וועגן א מעשה‬ ‫חרוב געווארן צוליב שנאת חנם‪ ,‬וועגן א מעשה‬ ‫ייען חתונה האבן מיט רחל און לאה‪.‬‬ ‫גייען חתונה האבן איינער מיט'ן אנדערן‪ :‬יעקב‬ ‫ן‪.‬‬ ‫מ'זאל זיין נאנט און פארבונדן‪.‬‬ ‫פארוואס טאקע איז דער צווייטער בית המקדש‬ ‫פארוואס טאקע איז דער צווייטער בית המקדש‬ ‫מ'זאל זיין נאנט און פארבונדן‪.‬‬ ‫נה האבן איינער מיט'ן אנדערן‪ :‬יעקב‬