gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish — סוכות (2026-09-21)

מוציא לאור: א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish

שבוע: סוכות (2026-09-21)

א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish — סוכות (2026-09-21)

פתח את ה-PDF הורדה

‫גליון נח | זמן שמחתינו תשפ"ז‬ ‫א חסידי'שער‬ ‫בסייעתא דשמיא‬ ‫פארברענגען‬ ‫נדבת ידידנו‬ ‫מוה"ר ר' פנחס טודרוס הי"ו‬ ‫לזכות הוריו הרב ברוך בנימין שי'‬ ‫ולעילוי נשמת מרת מרים ע"ה‬ ‫אלטהויז‬ ‫גליון מוגדל‬ ‫זמן שמחתינו‬ ‫תשפ"ז‬ ‫ופרוס עלינו סוכת שלומיך‬ ‫מכאן נמשכת אחדותם‬ ‫זעלבסט‪-‬שטענדיגע בעלות אויף דער סוכה‪.‬‬ ‫דער איינציגסטער וועג זיך יא צו קענען‬ ‫וואס מיינט עס אריין צו‬ ‫של ישראל על כל השנה‬ ‫כולה‬ ‫באנוצן מיט אזא סוכה איז נאר אויב אלע‬ ‫אנדערע טוען אים "אויסבארגן" זייער חלק‬ ‫טרעטן בצילא דמהימנותא?‬ ‫(א) במצות ד׳ מינים מודגשת‬ ‫["אי אפשר שיהא לכולן דלא מטי שוה פרוטה לכל חד‬ ‫כל ישראל ראויים לישב בסוכה אחת ‪ //‬א פארברענגען‬ ‫אחדותם של ישראל — כמבואר‬ ‫אלא ע"י שאילה"‪ ,‬רש"י]‪ .‬לויט דעם קומט אויס אז‬ ‫במדרשי חז״ל שד׳ המינים‬ ‫א "סוכה שאולה" מוז דאך זיין כשר‪.‬‬ ‫רומזים לד׳ הסוגים שבבנ״י‪,‬‬ ‫יעדער איד באלאנגט אלס א חלק פונעם כלל‪,‬‬ ‫חודש תשרי‪ .‬ס'איז דער "חודש השביעי"‬ ‫מהסוג הכי מעולה ("אתרוג") עד‬ ‫פארוואס דער גאנצער פלפול?‬ ‫און מיר דאווענען אלע צוזאמען אינאיינעם‬ ‫— אויך מלשון ׂשֹׂוֹ ַבַ ע — א חודש אנגעזעטיגט‬ ‫לסוג הכי נמוך ("ערבה")‪ ,‬ותוכן‬ ‫דא פרעגט דער ליובאוויטשער רבי א‬ ‫לפני אבינו שבשמים‪.‬‬ ‫מיט כוחות און השפעות וואס וועלן אונז‬ ‫המצוה הוא — שמאחדים את‬ ‫פשוט'ע קשיא (שיחת חוה"מ סוכות תשכ"ב)‪:‬‬ ‫ווען עס קומט אבער די ערשטע נאכט פון‬ ‫באגלייטן אויף א גאנץ יאר‪ ,‬און יעדער יום טוב‬ ‫כל ד׳ המינים ועושים מהם‬ ‫אויב די כוונה איז בלויז אונז צו לערנען‬ ‫סוכות און כלל ישראל הילט זיך איין אין דער‬ ‫האט זיך זיין ספעציעלע עבודה און ברענגט‬ ‫מצוה אחת‪ ,‬שזהו כללות הענין‬ ‫אז א "סוכה שאולה" איז כשר — דאן‬ ‫הייליגער סוכה‪ ,‬באקומט דער גאנצער ענין‬ ‫מיט זיך זיין ספעציעלער כח און השפעה‪.‬‬ ‫דאחדותם של ישראל‪.‬‬ ‫פארוואס זאגט דאס נישט די תורה אויף א‬ ‫האחדות גאר א טיעפערן באדייט‪.‬‬ ‫עס איז דא אבער איין נקודה וואס איז‬ ‫(ב) וכמו כן במצות סוכה‬ ‫קלארערן אופן; פארוואס דארף מען דאס‬ ‫"מבריח מן הקצה אל הקצה"; עס איז אן‬ ‫מודגשת אחדותם של ישראל‬ ‫ארויסברענגען דורך אזא פלפול'דיגן חשבון‪,‬‬ ‫א סוכה שאולה‬ ‫עבודה וואס באגלייט אונז שוין פונעם אנהויב‬ ‫— שכן‪ ,‬גם עשיר שבישראל‪,‬‬ ‫קודם כל אז "כל ישראל ראויים לישב בסוכה‬ ‫די גמרא (סוכה כז‪ ,‬ב) לערנט אונז אז כאטש‬ ‫פונעם חודש‪ ,‬און עס שיינט אריין אין אלע‬ ‫שבמשך כל השנה כולה דר‬ ‫אחת"‪ ,‬דערנאך אז "אי אפשר שיהא לכולן‬ ‫די תורה זאגט "חג הסוכות תעשה לך" —‬ ‫איהרע ימים טובים‪ ,‬מתחילתם ועד סופם‪:‬‬ ‫בארמון מפואר‪ ,‬עוזב את ביתו‬ ‫דלא מטי שוה פרוטה לכל חד אלא ע"י‬ ‫וואס פון דעם איז משמע אז עס דארף זיין אן‬ ‫שוין אין דעם שבת פאר ראש השנה האבן‬ ‫למשך ימי חג הסוכות‪ ,‬ונכנס‬ ‫שאילה" ‪ -‬וואס נאר דורך דעם קומט מען אן‬ ‫אייגענע סוכה‪ ,‬דאך קען מען יוצא זיין מיט א‬ ‫מיר געליינט דעם "אתם ניצבים היום כולכם"‪,‬‬ ‫לדור ("תשבו כעין תדורו") בסוכה‬ ‫צום מסקנא אז 'סוכה שאולה כשירה'?‬ ‫"סוכה שאולה"‪.‬‬ ‫וואו די תורה איז מדגיש אז אלס הכנה צום‬ ‫שעשוי׳ מחמרים פשוטים‪,‬‬ ‫"עס ליגט דא א טיעפער יסוד אין כללות‬ ‫פון וואו ווייסט מען דאס?‬ ‫יום הדין‪ ,‬שטייען כלל ישראל אלע צוזאמען‬ ‫ומכוסה בעשב פשוט‪" ,‬פסולת‬ ‫עבודת השם" איז דער רבי מסביר‪.‬‬ ‫פונעם פסוק "כל האזרח בישראל ישבו‬ ‫באחדות — פון "ראשיכם שבטיכם" ביז צו‬ ‫גורן ויקב"‪[ ,‬שהרי אם יכסה את‬ ‫די מצווה פון סוכה ברענגט דאך ארויס‬ ‫בסוכות"‪ ,‬וואס פון דעם לערנען חז"ל אז "כל‬ ‫"חוטב עציך ושואב מימיך" — אלע שטייען‬ ‫תקרת הסוכה באבנים יקרות כו׳ — תהי׳‬ ‫בגלוי דעם "אהבתי אתכם אמר ה'" ‪ -‬די‬ ‫ישראל ראויים לישב בסוכה אחת" — אלע‬ ‫אינאיינעם אלס א 'קומה אחת שלימה'‪.‬‬ ‫הסוכה פסולה]‪ ,‬סוכה כזו שבהישג‬ ‫ספעציעלע אהבה וואס דער אויבערשטער‬ ‫אידן זענען ראוי צו זיצן אין איין סוכה‪.‬‬ ‫נאכדעם קומט דער הייליגער טאג פון יוה"כ‪.‬‬ ‫ידו של עני שבישראל‪ .‬ונמצא‪,‬‬ ‫האט צו אידישע קינדער‪ ,‬ווי ס'דריקט‬ ‫רש"י איז דאס מסביר‪ :‬ווען גאנץ כלל‬ ‫עס שיינט דער פנימיות הנשמה‪ ,‬עס ווערט‬ ‫שבמצוה זו מתבטאת אחדותם‬ ‫זיך אויס אין דער "ימינו תחבקני" ‪ -‬דער‬ ‫ישראל זאל ווען האבן איין סוכה וואס‬ ‫נתגלה ווי אלע אידן זענען באמת גלייך און עס‬ ‫של כל ישראל — מהעשיר‬ ‫געהערט בשותפות צו יעדן איד‪ ,‬וואלט דאך‬ ‫פאלט אוועק יעדער סארט חילוק אדער פירוד‬ ‫הייליגער ארומנעם פון די דפנות הסוכה‬ ‫שבישראל עד לעני שבישראל‪,‬‬ ‫יעדנ'ס פערזענליכער חלק געווען ווערט‬ ‫צווישן אידן‪ .‬אין די ערשטע תפילה פונעם יום‬ ‫(כמבואר בספרי חסידות)‪.‬‬ ‫כולל — עשיר ועני בדעת‪,‬‬ ‫אבער בשעת מען טראכט זיך אזוי אריין‬ ‫ווייניגער ווי א שווה פרוטה — וואס דאס איז‬ ‫הקדוש ווערט שוין אפגע'פסק'נט סיי אין בית‬ ‫בעבודה הרוחנית‪.‬‬ ‫אין דער אייגענער‬ ‫דאך צו קליין עס צו פאררעכענען אלס א‬ ‫דין שלמטה און סיי אין בית דין שלמעלה‪ ,‬אז‬ ‫בדידי הוי עובדא‬ ‫המשך בעמוד ב'‬ ‫וזהו גם תוכן מארז״ל "כל ישראל‬ ‫ראויים לישב בסוכה אחת" —‬ ‫סוכה אחת שמקיפה וכוללת את‬ ‫כל בני ישראל יחדיו‪.‬‬ ‫ומראש השנה וחג הסוכות —‬ ‫בעסטע שטייגער וואס מען קען‪.‬‬ ‫א גאנץ יאר ארבעטן מיר צו פארזיכערן‬ ‫נמשכת אחדותם של ישראל על‬ ‫יענעם יאר איז אונז געלונגען צום ערשטן‬ ‫אז די אידישע ארעסטאנטן אין די טורמעס‬ ‫ראויים כל ישראל לישב בסוכה‪:‬‬ ‫כל השנה כולה‪ ,‬היינו‪ ,‬שבמשך‬ ‫מאל צו באקומען די נויטיגע פערמיטס‬ ‫איבער פלארידע ‪ -‬און איבער גאנץ אמעריקע‬ ‫כל השנה כולה תהי׳ הנהגתם‬ ‫אריינצוברענגען סוכות אין די תפיסות אין‬ ‫‪ -‬זאלן האבן אלע זייערע גשמיות'דיגע און‬ ‫די פארוואגלטע‬ ‫של ישראל באופן של אהבת‬ ‫פלארידע‪ ,‬אין איינקלאנג מיט די טורמע‬ ‫רוחניות'דיגע באדערפענישן‪ .‬ספעציעל‬ ‫אידישע ארעסטאנטן‬ ‫ישראל ואחדות ישראל‪ ,‬מפני‬ ‫שחדורים בידיעה שעל כאו״א‬ ‫רעגולאציעס‪ .‬עס איז נישט געווען גרינג‬ ‫ווען עס קומט חודש תשרי לייגן מיר אריין‬ ‫אין א ווייטן טורמע‬ ‫צוצוקומען דערצו און עס איז אונז געווען‬ ‫א געוואלד מיט ארבעט צו פארזיכערן אז‬ ‫מישראל נאמר "בנים אתם לה׳‬ ‫גאר א גרויסע שמחה (אין אנדערע שטעט איז‬ ‫די ארעסטאנטן באקומען אלעס וואס עס‬ ‫אין פלארידע‬ ‫אלקיכם"‪ ,‬ובלשון אדמו״ר הזקן‬ ‫שוין טאקע געווען אזא מעגליכקייט‪ ,‬אבער עכ"פ אין‬ ‫פעלט זיך אויס מקיים צו זיין די מצוות‬ ‫דערציילט דורך מוה"ר מענדל הכהן כ"ץ הי"ו‪,‬‬ ‫בתניא פרק לב‪" :‬אב א׳ לכולנה"‪.‬‬ ‫פלארידע האבן זיי עס ביז דאן נישט ערלויבט)‪.‬‬ ‫היום‪ ,‬שופר‪ ,‬מנינים און ארבע מינים‪ ,‬אויף די‬ ‫שליח חב"ד‪ ,‬מרבני ארגון 'אלף'‬ ‫ליל א' דחג הסוכות‪ ,‬תשמ"ה‬ ‫המשך בעמוד ב'‬ ‫המשך >‬ ‫המשך >‬ ‫פַארברענגען‬ ‫‪ַַ //‬א ַ‬ ‫פון די תפיסה באאמטע (אן קיין אייזן‬ ‫זיך אנצושעפן מיט דברי חיזוק‬ ‫אין איינע פון די טורמעס אין‬ ‫טייערקייט און חשיבות ביים אויבערשטן‪ ,‬קען מען‬ ‫אדער האלץ אין די ווענט) ווען אין קארגע‬ ‫והתעוררות פאר די קומענדיגע וואך‪.‬‬ ‫פלארידע האבן מיר זיך אבער‬ ‫צומאל גרינג פארגעסן איבער די טייערקייט און‬ ‫זעקס שעה ארום איז שוין יום טוב‪,‬‬ ‫נאך א קורצער שיחה‪ ,‬האט מען‬ ‫אנגעשטויסן אין א פראבלעם‪ .‬טראץ‬ ‫חשיבות פון א צווייטן‪ :‬סוף‪-‬כל‪-‬סוף‪ ,‬וואו קומט‬ ‫און דא בין איך אינעם סאבוועי אן קיין‬ ‫געוויזן א פריוואטן שמועס וואס דער‬ ‫וואס די סטעיט אדמיניסטראציע האט‬ ‫יענער אריין אינעם בילד פון מיין פערזענליכע‬ ‫סערוויס! יעדע רגע איז קריטיש‪.‬‬ ‫רבי האט אפגעראכטן מיט עטליכע פון‬ ‫עס באשטעטיגט‪ ,‬האט די לאקאלע‬ ‫עבודת השם?‬ ‫שטעלט זיך ארויס אז דער באשעפער‬ ‫די עסקנים אין דער ארגאניזאציע "אלף"‪.‬‬ ‫פארוואלטונג פון יענע תפיסה זיך‬ ‫פירט זיין וועלט מיט א פונקטליכער‬ ‫"מיר בעטן פונעם רבין א ברכה‬ ‫אנטזאגט אונז צו געבן ערלויבעניש‬ ‫איך מוז צוקומען צו יענעם‬ ‫פלאן‪ .‬פלוצלינג קומט די באן צו אן‬ ‫פארן מוסד 'אלף'‪ ,‬און פאר די אידישע‬ ‫אריינצוברענגען א סוכה‪ ,‬סיי צוליב‬ ‫לערנט אונז דא דער פסוק "כל האזרח בישראל‬ ‫אומגעראכטענעם אפשטעל‪ .‬פון דעם‬ ‫ארעסטאנטן מיט וועלכע מיר ארבעטן‬ ‫'זיכערהייט סיבות' און סיי ווייל זיי‬ ‫ישבו בסכות" א געוואלדיגער יסוד‪:‬‬ ‫הויכהילכער רופט מען אויס אז צוליב‬ ‫לטובתם" האט זיך איינער פון די‬ ‫האבן עס קיינמאל נישט פריער געטוהן‪.‬‬ ‫דער איינציגסטער וועג מקיים צו זיין דעם "כל‬ ‫א טעכנישער פראבלעם‪ ,‬ווערן אלע‬ ‫עסקנים אנגערופן‪.‬‬ ‫מיר זענען געווארן שטארק‬ ‫ישראל ראויים לישב בסוכה אחת"‪ ,‬איז נאר דורך‬ ‫געבעטן ארויסצוגיין פון די וואגאנען‬ ‫"האט איר צוגעגרייט פאר זיי עפעס‬ ‫אנטוישט דאס צו הערן‪ ,‬בפרט אז‬ ‫דעם וואס יעדער איד טוט מיר אויסבארגן זיין‬ ‫און ווארטן אויפן קומענדיגן באן‪.‬‬ ‫פאר סוכות?" האט דער רבי זיך‬ ‫מיר האבן געוואוסט אז אין דעם‬ ‫חלק‪.‬‬ ‫שנעל האב איך מברר געווען ווער‬ ‫נאכגעפרעגט‪.‬‬ ‫טורמע האבן זיך דאן געפונען עטליכע‬ ‫ביים אריין טרעטן אין די הייליגע ווענט פון א‬ ‫עס איז דער שליח אין די געגנט פון‬ ‫דער רבי האט צוגעלייגט "מען דארף‬ ‫אידישע ארעסטאנטן‪.‬‬ ‫סוכה‪ ,‬טוט א איד דערהערן‪ ,‬אז ער איז נישט קיין‬ ‫יענע תפיסה און גלייך קלינג איך צו‬ ‫פארזיכערן אז די אידן האבן א סוכה‬ ‫קיין סאך צייט האבן מיר אבער נישט‬ ‫פריוואטע מהות וואס קען זיך אויסשליסן פונעם‬ ‫אים אינדערהיים‪.‬‬ ‫אויף יום טוב"‪ ,‬אויספירנדיג אז "עס‬ ‫געקענט טראכטן דערוועגן‪ .‬פופצן‬ ‫ציבור און זיך אליין פארסמאקעווען אין דעם‬ ‫אין עטליכע מינוט איז די סוכה שוין‬ ‫זאלן זיין בשורות טובות"‪.‬‬ ‫אנדערע תפיסות האבן ב"ה יא געגעבן‬ ‫שאטן פונעם אויבערשטנ'ס ליבשאפט‪.‬‬ ‫געלעגן אין א קאר סערוויס אויפן וועג‬ ‫•••‬ ‫די נויטיגע ערלויבעניש‪ ,‬און דאס‬ ‫דער צילא דמהימנותא פון מצוות סוכה טוט‬ ‫צום טורמע און צום זמן כניסת החג איז‬ ‫די ווערטער האבן מיר געציפט דאס‬ ‫איז אין צוגאב צו דעם וואס מ'האט‬ ‫מיר דערמאנען אז איך בין א חלק פונעם כלל און‬ ‫די סוכה געשטאנען מיט איר פולסטן‬ ‫הארץ און איך האב געשפירט ווי זיי‬ ‫געדארפט ארגאניזירן תפילות פאר‬ ‫יעדער טייל פונעם ציבור איז מיר נוגע‪ .‬יענעם'ס‬ ‫פראכט און די אידישע ארעסטאנטן‬ ‫זענען געוואנדן צו מיר‪ .‬דורכאויס דער‬ ‫ראש השנה און יום כיפור‪ ,‬און אפשיקן‬ ‫שלימות איז נוגע צו מיין שלימות און יענעם'ס‬ ‫האבן פייערליך געפראוועט דעם יום‬ ‫גאנצער נסיעה קיין ניו יארק האבן דעם‬ ‫דריי הונדערט סעטס פון ד' מינים פאר‬ ‫טובה גייט מיך אהן פונקט ווי דאס אייגענע‪.‬‬ ‫טוב מיט אירע מצוות‪.‬‬ ‫רבי'נס ווערטער מיר נישט געלאזט‬ ‫די אידישע ארעסטאנטן‪.‬‬ ‫איך בין טאקע טייער ביים אויבערשטן אהן‬ ‫•••‬ ‫קיין מנוחה‪ :‬האבן מיר טאקע געטוהן‬ ‫עס איז געווען פרייטאג‪ ,‬בלויז‬ ‫א שיעור‪ .‬אבער אליינס בין איך נישט קיין‬ ‫דעם ערשטן נאכט סוכות‪ .‬איך זיץ‬ ‫'אלעס מעגליך' אז יעדער ארעסטאנט‬ ‫דריי טעג פאר יו"ט סוכות‪ .‬איך האב‬ ‫שלימות'דיגע מציאות פאר זיך‪ .‬אהן זיך מתאחד‬ ‫ביי מיר אין סוכה ארומגערינגלט‬ ‫זאל האבן א סוכה אויף יו"ט?‬ ‫דעמאלט געטראכט אז עס איז באמת‬ ‫זיין מיט יעדעם‪ ,‬איז מיין אייגענער חלק ווייניגער‬ ‫מיט מיינע קינדער און בני בית‪ .‬און‬ ‫מאביליזירנדיג עטליכע חברים און‬ ‫א שאד וואס די אידישע ארעסטאנטן‬ ‫ווי א שווה פרוטה‪ .‬כדי צוצוקומען צו מיין‬ ‫פלוצלינג האט מיר אויפגעבליצט א‬ ‫עסקנים‪ ,‬האבן מיר יענע נאכט זיך פון‬ ‫אין יענע תפיסה וועלן נישט זוכה‬ ‫שלימות‪ ,‬מוז איך אראפווארפן די ווענט פון פירוד‪,‬‬ ‫מחשבה אין קאפ‪:‬‬ ‫פריש אריינגעלייגט צו טוהן אלעס‬ ‫זיין צו קיין סוכה‪ .‬איך האב פרובירט‬ ‫און אריינגיין אינעם סוכת שלום‪ ,‬וואו ס'איז קלאר‬ ‫דער רבי האט דאך מיט זיין ווייטן‬ ‫וואס איז שייך‪ ,‬זיי צו מסדר זיין א סוכה‪.‬‬ ‫נאכאמאל צו נוצן פארשידענע‬ ‫אז איך דארף זיין באחדות מיט יענעם‪.‬‬ ‫בליק מיר נישט געלאזט פארגעסן‬ ‫יעדער איינער האט גענוצט זיין‬ ‫קשרים‪ ,‬צו קלינגען צו העכערע‬ ‫איבער עטליכע פארוואגלטע אידן‪,‬‬ ‫פראטעקציע אין די פלארידע רעגירונג‬ ‫אינסטאנצן‪ ,‬שיקן אימעילס און מאכן‬ ‫דער אתרוג מוז האבן דעם ערבה‬ ‫וואס שמאכטן ווייט אוועק אין א‬ ‫און זיינע קשרים אין וואשינגטאן‪ ,‬כדי‬ ‫טעלעפאן רופן‪ .‬אבער נאך עטליכע‬ ‫דעם זעלבן לימוד 'נעמען מיר אריין' ביים מקיים‬ ‫טורמע אין פלארידע‪ .‬אז איך זאל‬ ‫איבערצודרייען דעם באשלוס פון די‬ ‫שעה פון שווערע הארעוואניע איז מיין‬ ‫זיין דעם "ולקחתם לכם"‪:‬‬ ‫געדענקן ווי וויכטיג זייער קיום‬ ‫תפיסה באאמטע‪ .‬מיר האבן גערופן‪,‬‬ ‫בקשה ווידער אפגעווארפן געווארן‪.‬‬ ‫אפילו איך בין א שיינער אתרוג [שיש בו טעם וריח‪,‬‬ ‫המצוות איז און ווי טייער זיי זענען‬ ‫געשיקט אימעילס און געפאדערט‬ ‫די איינציגע נחמה וואס איך האב‬ ‫ומרמז למי שיש בו ב' המעלות דלימוד התורה וקיום מעשים‬ ‫ביים באשעפער אין הימל‪.‬‬ ‫מיט א תוקף אז מיר מוזן האבן א סוכה!‬ ‫געהאט איז אז איך האב באמת אלעס‬ ‫טובים‪ ,‬כמבואר במדרש (ויק"ר ל‪ ,‬יב)] און איך גלאנץ מיט‬ ‫וואס איז אבער מיט מיינע אייגענע‬ ‫זונטאג‪ ,‬ערב סוכות פארמיטאג‪.‬‬ ‫פרובירט‪ .‬איך האב געטוהן מיין‬ ‫אלע מעלות וואס עס זענען נאר פארהאן‪ ,‬איז כל‬ ‫קינדער ‪ -‬מיינע אייגענע בני בית?‬ ‫זיצנדיג אויף א באן אין ניו יארק‬ ‫השתדלות‪ .‬פון איצט און ווייטער זענען‬ ‫זמן איך האב זיך נישט פארבונדן מיט דעם ערבה‬ ‫צי ווייסן זיי ווי טייער און באליבט‬ ‫באקום איך א טעלעפאון קאלל‪.‬‬ ‫דאס שוין דעם אויבערשטנס חשבונות‪.‬‬ ‫[שאין בו טעם וריח‪ ,‬ומרמז למי שחסר אצלו בתורה ומעשים‬ ‫זיי זענען ביים טאטן אין הימל? צי‬ ‫אויף די אנדערע זייט רעדט דער‬ ‫עס איז געקומען מוצאי שבת‪.‬‬ ‫טובים]‪ ,‬האב איך נאכנישט מקיים געווען די מצוה‪.‬‬ ‫דערהערן זיי וואספארא ראלע זיי‬ ‫הויפט טשאפלעין פון די תפיסה‪.‬‬ ‫יענע נאכט האבן מיר זיך געגרייט‬ ‫דער אויבערשטער וויל אז "יוקשרו כולם‬ ‫שפילן אלס א וויכטיגע טייל פון‬ ‫"ראביי‪ ",‬זאגט ער מיר‪" ,‬מען האט אייך‬ ‫אפצופליען מיט די משפחה צו‬ ‫אגודה אחת" דווקא‪ ,‬און דערמיט באקומען מיר א‬ ‫כלל ישראל? צי פארשטייען זיי די‬ ‫באשטעטיגט רשות צו בויען די סוכה!"‬ ‫פראווען דעם יו"ט אין ניו יארק‪.‬‬ ‫נייעם דערהער אין דער גאנצער מושג פון אחדות‬ ‫אומשאצבארע טייערקייט פון זייערע‬ ‫די שמחה איז געווען אין לשער‪.‬‬ ‫ווי ס'איז דער מנהג מוצאי שבת אין‬ ‫ישראל‪:‬‬ ‫קליינע מצוות און מעשים טובים?‬ ‫אבער דא האב איך זיך געטראפן‬ ‫אסאך בתי מדרשים אין חב"ד‪ ,‬האט די‬ ‫נישט בלויז אז איך דארף יענעם קענען‬ ‫און וואס איז מיט זיך אליין? צי דען‬ ‫אין א פרישע פארלעגנהייט‪ .‬וויאזוי‬ ‫קהילה נאך מעריב זיך אוועקגעזעצט‬ ‫"פארטראגן"‪ ,‬נישט נאר דארף איך אים קענען ליב‬ ‫דערהער איך ווי טייער און באליבט‬ ‫טרעף איך יעצט א סוכה וואס וועט‬ ‫וועכנטליכע‬ ‫די‬ ‫מיטצוהאלטן‬ ‫האבן‪ ,‬נאר אהן זיך מתאחד זיין מיט יענעם ‪ -‬פעלט‬ ‫איך בין ביים באשעפער אין הימל? ‪‬‬ ‫נאכקומען די פונקטליכע פארלאנגען‬ ‫ליקוט פון מראות קודש פון רבי'ן‪,‬‬ ‫מיר אין מיין אייגענע שלימות‪.‬‬ ‫נזכרים ונעשים‬ ‫ופרוס עלינו סוכת שלומך‬ ‫"לא מצא הקדוש ברוך הוא כלי מחזיק ברכה‬ ‫ווען איך בין דאמאלט איינגעשלאפען אין דער סוכה‬ ‫שמשם היו שואבין‬ ‫לישראל אלא השלום" (עוקצין ג‪ ,‬יב)‪ .‬ווען באקומען‬ ‫אויף א באנק‪ ,‬איז כבוד אמי הרבנית אריינגעקומען מיך‬ ‫◄ מזכרונות כ"ק אדמו"ר מוהריי"ץ זי"ע‪ ,‬חג הסוכות תש"ז‬ ‫מיר די ברכה פון "ברכנו אבינו"? ווען מיר שטייען‬ ‫ארייננעמען אין הויז‪ ,‬האט הוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק נישט‬ ‫"כולנו כאחד"‪.‬‬ ‫געלאזט‪ ,‬און געזאגט "זאל ער דא שלאפן"‪.‬‬ ‫ווען איך בין נאך געווען גאר א יונגער אינגל האט מען‬ ‫אינעם זכות פון די אחדות וואס אידישע קינדער‬ ‫רופט זיך אן די מאמע‪" :‬עס איז דא קאלט און ער קען‬ ‫אמאל פארברענגט שמחת בית השואבה אין סוכה‪ ,‬און‬ ‫באווייזן אין דעם הייליגן יום טוב סוכות‪ ,‬זאלן‬ ‫זיך חלילה פארקילען"‪.‬‬ ‫איך בין אויך דארט געווען‪ .‬ווען עס איז געווארן זייער‬ ‫מיר טאקע געבענטשט ווערן מיט אלע ברכות‬ ‫ואמר אאמו"ר‪ " :‬זאל ער זיך וואלגערן צווישן חסידים‪.‬‬ ‫שפעט אין דער נאכט‪ ,‬בין איך איינגעשלאפן‪ .‬אינדערפרי‪,‬‬ ‫און השפעות טובות‪ ,‬און דער עיקר ברכה‪ :‬מ'זאל‬ ‫ער וועט זיך נישט פארקילן‪ .‬ער וועט זיך אנווארעמען‪ ,‬און‬ ‫ווען איך האב זיך אויפגעכאפט האב איך נאך געטראפן‬ ‫טאקע צוקומען צו דער אמת'ער "כל ישראל‬ ‫די ווארעמקייט וועט בלייבן אויף דורי דורות‪".‬‬ ‫החסיד ר' הענדל און החסיד ר' שמואל ברוך (מגדולי חסידי‬ ‫ראויים לישב בסוכה אחת"‪ ,‬דער סוכת עורו של‬ ‫[וסיים אדמו"ר מוהריי”צ‪ ]:‬אט דאס הייסט מס"נ אויף חינוך‪ .‬‬ ‫פַארבריינגען‪.‬‬‫אדמו"ר מוהרש”ב זיע”א) זיצן אין סוכה און ַ‬ ‫לויתן‪ ,‬בביאת משיח צדקנו‪ ,‬בב"א!‬ ‫לחיים אידן‪ ,‬לחיים ולברכה!‬ ‫מצוה לספר‪.‬‬ ‫שמיני עצרת ‪ -‬שמחת תורה‬ ‫אדורכקוקן דעם שלייער‪:‬‬ ‫וואס האב איך שייכות‬ ‫דער אומגעריכטע‬ ‫מיט שמחת תורה?‬ ‫הקפה‬ ‫די שמחה געהערט דאך לכאורה בעיקר צו די בני תורה‪ ,‬צו די גרויסע תלמידי חכמים וואס‬ ‫חיים כהן איז אויפגעוואקסן ווי א שטארק‪-‬‬ ‫הארעווען טאג און נאכט איבער א שטיקל גמרא‪ .‬איך בין דאך אבער בסך הכל א פשוט'ער איד;‬ ‫פרומער איד‪ .‬צענדליגע יארן איז ער זאגאר געווען‬ ‫קוים וואס איך האלט מיט מיינע טעגליכע שיעורים‪ :‬וואס האב איך שוין צו טוהן מיט שמחת תורה?‬ ‫אן אקטיווער מיטגליד אין "אגודת ישראל"‪.‬‬ ‫ע"פ התוועדות שמחת תורה‪ ,‬ה'תשכ"ב‬ ‫אבער‪ ,‬צוליב אומבאקאנטע אורזאכן האט ער‬ ‫אנגעהויבן זיך צו דערווייטערן‪ ,‬ביז ער האט אין‬ ‫מיטן אויבערשטן אליין‪ ,‬און איז דעריבער העכער פון סיי‬ ‫עס ווערט דערציילט (סידור מהרי"ד‪ ,‬צום סוף פון פסוקי 'אתה‬ ‫א געוויסן פונקט ליידער אינגאנצן אפגעלאזט‬ ‫וועלכער נאטורליכער מענטשליכער השגה‪ .‬אפילו די‬ ‫הראת')‪ ,‬אז אמאל איז דער בעל התניא געווען אויף שמחת‬ ‫אידישקייט‪ .‬נאך א לאנגע און דערפאלגרייכע‬ ‫מלאכים העליונים האבן נישט קיין השגה דערין און זאגן‬ ‫תורה ביי הרה"ק רבי מענדל הורודוקער זיע"א‪ .‬ווען‬ ‫קאריערע אלס ריכטער‪ ,‬איז כהן ענדליך‬ ‫דערויף "איה מקום כבודו"‪.‬‬ ‫מ'האט געדארפט זאגן די פסוקי "אתה הראת" און צוגיין‬ ‫באשטימט געווארן אויף גאר א הויכע פאזיציע‬ ‫אט די הייליגע און געהויבענע תורה האט דער‬ ‫צו הקפות‪ ,‬האט ר' מענדל זיך אפגעהאלטן דערפון‪.‬‬ ‫אינעם געריכט ביי די ממשלה אין ארץ ישראל‪.‬‬ ‫אויבערשטער גענומען‪ ,‬און עס אונז געגעבן במתנה‪ ,‬אויף‬ ‫זייענדיג א בעל מדריגה‪ ,‬האט ער אין די הייליגע‬ ‫דארט האט ער‪ ,‬צום גרויסן ווייטאג פונעם ציבור‬ ‫אן אופן אז אונזער קליינער מענטשליכער שכל זאל עס‬ ‫פסוקים פון "אתה הראת" דערזען הונדערט פירושים‪,‬‬ ‫הנאמן לה' ולתורתו‪ ,‬כסדר אויסגענוצט זיין‬ ‫קענען פארשטיין און ארייננעמען אין א פנימיות‪.‬‬ ‫און האט געשפירט אז ער איז נאכנישט אנגעקומען זיי צו‬ ‫פאזיציע כדי צו שטיצן און פאראויסרוקן זיין‬ ‫די תורה איז "נסעה וירדה" (כמבואר בתניא פ"ד) ביז‬ ‫קענען מקיים זיין למעשה אין זיין עבודת השם‪ .‬ווי אזוי‬ ‫סעקולערע אגענדע‪.‬‬ ‫עס איז אנגעקליידט געווארן אין פשוט'ע ענינים און‬ ‫קען מען דען ארויסגיין זאגן "אתה הראת לדעת"‪ ,‬ווען‬ ‫דער אמת איז‪ ,‬אז פונקט אין יענער צייט‬ ‫גשמיות'דיגע מושגים‪ ,‬אויף אזוי ווייט‪ ,‬אז נישט בלויז די‬ ‫מ'האלט נאך נישט דערביי?‬ ‫איז חיים כהן געווארן טרויעריג‪-‬בארימט אין‬ ‫נשמה זאל עס קענען באגרייפן‪ ,‬נאר אויך דער מוח פונעם‬ ‫האט אים דער בעל התניא געענטפערט‪:‬‬ ‫דער פרומער וועלט‪ ,‬נאכדעם וואס ער האט‬ ‫גוף און דער 'נפש הבהמית' זאלן עס קענען פארשטיין‪.‬‬ ‫דער כלל איז דאך‪ ,‬אז פון יעדן ארט וואו א מענטש‬ ‫אונטערגעשריבן אלס געזעץ דעם פארשלאג וואס‬ ‫נאכדעם וואס דער אויבערשטער האט עס אונז‬ ‫שטייט‪ ,‬קען ער זעהן אביסל ווייטער פאראויס‪ .‬און‬ ‫האט ערקלערט אז מען דארף נישט זיין קיין איד‬ ‫געגעגעבן במתנה‪ ,‬איז יעדעס מאל וואס א איד פארשטייט‬ ‫יעדעס מאל וואס ער קומט אן ווייטער‪ ,‬זעט ער פון‬ ‫"על פי הלכה" כדי צו זיין בארעכטיגט צום אזוי‪-‬‬ ‫א קליין שטיקל תורה‪ ,‬כאפט ער בעצם אן דעם אויבערשטן‬ ‫דארט נאך ווייטער‪ .‬אלזא‪ ,‬ווען איר וועט שוין יא אנקומען‬ ‫גערופענעם "חוק השבות" — א געזעץ וואס גיט‬ ‫אליין! ווי חז"ל זאגן (תנחומא אמור יז)‪" :‬אותי אתם לוקחים" –‬ ‫מקיים צו זיין די אלע הונדערט פירושים‪ ,‬וועט איר‬ ‫פאר יעדן איד פון איבער דער וועלט אטאמאטישע‬ ‫איר נעמט מיך אליין אריין‪.‬‬ ‫דעמאלט דערזען נאך פיל טיעפערע‬ ‫בירגערשאפטס‪-‬רעכט אינעם לאנד‪.‬‬ ‫פארשטייט זיך אז דאס וואס מיר‬ ‫פירושים ‪ -‬ואין לדבר סוף‪ ,‬ס'איז פשוט‬ ‫דאס איז געווען אן ענין וואס האט פאראורזאכט‬ ‫דעם רבין גאר אסאך צער און עגמת נפש‪ ,‬ווי‬ ‫קענען ארייננעמען דעם אויבערשטן אין‬ ‫"‬ ‫נאכן הערן דעם ענטפער‪ ,‬איז די שמחה איז נישט איבער אונז אויף אזא פארנעם‪ ,‬האט גארנישט‬ ‫נישטא קיין עק דערצו!‬ ‫מ'האט געזעהן אין די שטורעמישע שיחות‬ ‫צו טוהן מיט די אייגענע חושים און‬ ‫א געוויסע ספעציפישע‬ ‫'נתיישבה דעתו'‪ .‬די ווערטער זענען אים‬ ‫פון יענע תקופה אין וועלכע דער רבי האט זיך‬ ‫כשרונות‪ .‬נאר ווי מיר זאגן יעדן טאג‬ ‫השגה אין תורה — אין‬ ‫געפעלן געווארן און דערמיט איז ער וועלכער עס זענען טאקע‬ ‫אויסגעגאסן דאס הארץ איבער דעם ווייטאגליכן‬ ‫אינדערפרי‪" :‬ונתן לנו את תורתו"‪ ,‬עס‬ ‫דא חילוקים צווישן איין‬ ‫צוגעגאנגען צו הקפות‪.‬‬ ‫חילול הקודש און די טראגישע תוצאות וואס‬ ‫קומט אינגאנצן במתנה‪.‬‬ ‫איד און א צווייטן‪.‬‬ ‫קומען ארויס דערפון‪.‬‬ ‫אלץ וואס מען פאדערט פון אונז איז‬ ‫אום שמחת תורה פרייען‬ ‫וואס פאר אן ענטפער איז דאס?‬ ‫טאקע דערפאר‪ ,‬ווען חיים כהן איז אנגעקומען‬ ‫בלויז זיך מתייגע זיין און זיך אריינלייגן‬ ‫מיר זיך איבער אונזער‬ ‫לכאורה שטעלט זיך א קשיא‪ :‬וואס‬ ‫אין דעם צענטראלן ליובאוויטשער בית מדרש‬ ‫דערין "כפי יכלתו"‪ ,‬און ווען א איד טוט‬ ‫שייכות מיטן נותן התורה‪,‬‬ ‫פאר אן ענטפער איז דאס?‬ ‫זיין חלק‪ ,‬טוט דער אויבערשטער זיינס‪,‬‬ ‫וואס אין דעם זענען דאך‬ ‫די‬ ‫אין‬ ‫טאקע‬ ‫אדרבה! אויב עס ליגן‬ ‫"‪ "770‬אויף איסטערן פארקוויי בעת די הקפות‬ ‫אלע אידן גלייך‪.‬‬ ‫אום שמחת תורה אין יאר תשל"ו‪ ,‬קען מען זיך נאר‬ ‫און ער לייגט זיך אריין אינעם איד'ס‬ ‫פסוקים אן ענדלאזע צאל פירושים און‬ ‫פארשטעלן דעם גרויסן שאק פון די אנוועזנדע‪.‬‬ ‫באגרעניצטן פארשטאנד‪.‬‬ ‫מדריגות‪ ,‬קומט דאך אויס אז ער איז‬ ‫עס האט דעם ציבור נאך ווייטער איבערראשט‬ ‫נאך פיל ווייטער פונעם ענדגילטיגן ציל! אויב צוליב‬ ‫צו זעהן ווי דער רבי האט דעמאלט באשלאסן אים‬ ‫פעלנדיג הונדערט פירושים האט ר' מענדל זיך שוין נישט א שמחה פאר יעדעם‬ ‫מכבד צו זיין מיט א פסוק פון "אתה הראת"‪ ,‬ווי‬ ‫דאס אליין איז די אמת'ע סיבה פאר דער געוואלדיגער‬ ‫געשפירט ראוי צו זאגן "אתה הראת"‪ ,‬כל שכן ווען ער‬ ‫אויך מיט דעם כבוד אריינצוגעבן אין זיינע הענט‬ ‫שמחה פון שמחת תורה‪ :‬מיר פייערן אז מיר האבן‬ ‫דערהערט אז עס זענען דא בלי גבול מדריגות צו וועלכע‬ ‫א ספר תורה ביי איינע פון די הקפות‪.‬‬ ‫באקומען דעם סאמע גרעסטן אוצר אויף דער וועלט‪ :‬א‬ ‫ער האט נאך אפילו נישט אנגעהויבן צו דערגרייכן!‬ ‫פיל פון די אנוועזנדע האבן נישט געקענט‬ ‫שייכות און קשר מיט דעם אויבערשטן אליין!‬ ‫פארשטיין פארוואס מען שטרעקט אויס אזא‬ ‫דער גרעסטער למדן און עילוי פארשטייט‪ ,‬אז מיט‬ ‫דער ביאור‪ :‬ס'איז נישט קיין חסרון אין דיר‬ ‫ברייטע האנט פון כבוד צו אן אפענעם און‬ ‫אלע זיינע השגות איז ער נאכנישט אנגעקומען צום בלי‬ ‫דער בעל התניא האט מיט דעם געמיינט אים צו זאגן‬ ‫דערקלערטן שונא פונעם עולם התורה‪.‬‬ ‫גבול פון תורה‪ ,‬און דער פשוט'ער איד דערהערט אז זיין‬ ‫אז דאס וואס דו ביזט נישט אנגעקומען מקיים צו זיין די‬ ‫ביים רבי'ן איז דאס אבער אינגאנצן קיין חידוש‬ ‫הארעוואניע איבער א פשוט'ן בלאט גמרא טראגט אין זיך‬ ‫הונדערט פירושים‪ ,‬איז דאס נישט צוליב דיין באגרעניצטן‬ ‫נישט געווען‪ .‬עס איז דאך ליל שמחת תורה‪ ,‬דער‬ ‫דאס זעלבע הייליגע "אותי אתם לוקחים"!‬ ‫שכל אדער צוליב א שוואכקייט אין דיין עבודה; נאר ווייל‬ ‫סאמע שפיץ פון גאנץ חודש תשרי‪ .‬שטייענדיג‬ ‫די שמחה איז נישט איבער א געוויסע ספעציפישע‬ ‫תורה אליין איז בעצם 'בלי גבול'‪ .‬און וויבאלד אז תורה איז‬ ‫אין אט דעם הייליגן טאג‪ ,‬האט דער רבי אינגאנצן‬ ‫השגה אין תורה — אין וועלכער עס זענען טאקע דא‬ ‫דאך אומבאגרעניצט‪ ,‬וועט מען אייביג זען מער ווי וויפיל‬ ‫אדורכגעקוקט דעם פונדרויסנדיגן שיכט פונעם‬ ‫חילוקים צווישן איין איד און א צווייטן‪ .‬אום שמחת תורה‬ ‫מען האט שוין יעצט אין די הענט‪.‬‬ ‫מענטש‪ ,‬און קלאר דערזען ווי פונאינווייניג שיינט‬ ‫פרייען מיר זיך איבער אונזער שייכות מיטן נותן התורה‪,‬‬ ‫עס פרעגט זיך נאר די שאלה‪ ,‬היות אז תורה איז טאקע‬ ‫זיין ריינע אידישע נשמה מיט א געוואלדיגער‬ ‫וואס אין דעם זענען דאך אלע אידן גלייך‪.‬‬ ‫בלי גבול‪ ,‬וויאזוי קענען מיר האבן א שייכות דערצו?‬ ‫ליכטיגקייט‪.‬‬ ‫ממילא‪ ,‬דער למדן צוזאמען מיטן פשוט'ן איד‪ ,‬כאפן‬ ‫חסידות לערנט אונז דאך‪ ,‬אז אום שמחת‬ ‫זיך ביי די הענט און גייען אריין אין דעם זעלבן טענצל‪,‬‬ ‫"אותי אתם לוקחים"‬ ‫תורה קען א איד דערגרייכן אן אמת'ע 'התעוררות‬ ‫פרייענדיג זיך אינאיינעם מיט דער זעלבער תורה‪ ,‬און‬ ‫די תורה איז דאך "חכמתו של הקב"ה"‪ ,‬און צוליב דעם‬ ‫מיט דער זעלבער אומבאגרעניצטער שמחה! ‪‬‬ ‫וואס "הוא וחכמתו אחד"‪ ,‬איז די תורה בעצם איין זאך‬ ‫תשובה' דורך דעם כוח פון שמחה‪ ,‬פונקט ווי‬ ‫המשך אויפן לעצטן עמוד >‬ ‫מצוה לספר ‪ /‬המשך‪.‬‬ ‫פרישקייט און קלארקייט‪.‬‬ ‫דער כח פון שמחת תורה‬ ‫דברים בטלים‪ ,‬אדער אים צוזאגן א‬ ‫מען פועל'ט אום ראש השנה און יום‬ ‫כיפור דורך די עבודה פון מרירות‪ .‬און‬ ‫ישועה‪.‬‬ ‫דערפאר‪ ,‬זעענדיג זיין צעפלאמטע‬ ‫די 'שתיקה כהודאה' איז געווען‬ ‫שווערער ווי סיי וואספארא ענטפער‪.‬‬ ‫נשמה אויפ'ן אויבערפלאך‪ ,‬איז עס‬ ‫וויבאלד יום טוב סוכות האט זיך שוין‬ ‫"יעדער רגע קען מען שעפען אוצרות‪ ,‬מיט עמערס און שיסלען‪,‬‬ ‫ביים רבי'ן געווען די סאמע מערסט‪-‬‬ ‫נאטורליכע זאך מקרב צו זיין דעם‬ ‫דערנענטערט‪ ,‬איז ער געבליבן ביים‬ ‫אין גשמיות און אין רוחניות‪ .‬און דאס אלץ איז דורך די ריקודים"‬ ‫איד מיט'ן גרעסטן כבוד‪ .‬און טאקע‪,‬‬ ‫רבי'ן אויף יום טוב‪.‬‬ ‫‪_ //‬ליקוט משיחות קודש בגוד_ל כח השמחה בשמחת תורה‬ ‫ווען איינער פון די גבאים האט נערוועז‬ ‫עס איז געקומען שמחת תורה‪.‬‬ ‫א‬ ‫אנגעפרעגט ביים רבי'ן ווי אזוי מען‬ ‫בעת דער גאנצער עולם האט מיט‬ ‫התלהבות געטאנצט ביי די הקפות‪ ,‬איז‬ ‫א קאפ און א הארץ האבן נישט אלע‪,‬‬ ‫זאל זיך באגיין מיט דער האקעלער‬ ‫סיטואציע‪ ,‬האט דער רבי שארף און‬ ‫דער דאזיגער טאטע געשטאנען ביים‬ ‫אבער פיס האבן אלע‪ .‬שמחת תורה‬ ‫מען זאל נישט ווערן‬ ‫פעסט געענטפערט‪" :‬א איד וויל מקבל‬ ‫אויוון אין א זייט און געוויינט‪ .‬ווי אזוי‬ ‫זענען אלע אידן גלייך; נישטא דא קיין‬ ‫מיואש ביי זיך‬ ‫קען ער דען טאנצן? ער קוקט זיך צו‬ ‫חילוקים‪ ,‬איז דערפאר בשעת הקפות‬ ‫זיין אויף זיך עול תורה‪ ,‬און מ'לאזט אים‬ ‫שמחת תורה דארף יעדער איד‬ ‫ווי אידן פייערן און פרייען זיך‪ ,‬בעת אין‬ ‫זאל יעדער אין זינען האבן אויף דעם‬ ‫נישט?!"‬ ‫ענדיגן די תורה און אנהויבן לערנען‬ ‫זיין קאפ דארף ער זיך שוין גרייטן פאר‬ ‫ענין פון מס"נ בפועל פאר תורה‪ .‬און‬ ‫פארשטייט זיך אז מען האט אים‬ ‫איר נאכאמאל פונדאסניי אויף א‬ ‫דאס ערגסטע ר"ל‪.‬‬ ‫דאס איז שמחת תורה‪ ,‬אז די תורה זאל‬ ‫טאקע אריינגעגעבן א ספר תורה! באלד‬ ‫העכערן אופן‪ .‬בשעת א איד באטראכט‬ ‫אבער דאן האט זיך עפעס א רוק‬ ‫זיך מיט אונז משמח זיין‪.‬‬ ‫דערויף האט דער רבי מעודד געווען די‬ ‫זיך אין זיין מעמד ומצב במשך שנה‬ ‫געטאן ביי אים אין הארץ‪ .‬ס'איז דאך‬ ‫כ"ק אדמו"ר מוהריי"צ‪ ,‬ספר השיחות תש"ה‪ ,‬ע' ‪55‬‬ ‫ריקודים פון מר‪ .‬כהן אינאיינעם מיט‬ ‫העברה‪ ,‬קען ער טראכטן ביי זיך‪ :‬איך‬ ‫שמחת תורה! וואס אימער ס'טוט זיך‬ ‫ג‬ ‫די טויזנטער אנוועזנדע פאר גאנצע‬ ‫בין נאך אינגאנצן נישט פארטיג‪ ,‬איז ווי‬ ‫פינף און פערציג מינוט נאכאנאנד‪,‬‬ ‫אפ אין הימל‪ ,‬און וואס ס'זאל אים נאר‬ ‫אפווארטן אינדערהיים — יעצט אין‬ ‫בין איך שייך דערצו?‬ ‫מיט שטורמישע תנועות מיט די‬ ‫הענט און מיט אן אומאויפהערליכן‬ ‫דעם מאמענט דארף זיך א איד פרייען‬ ‫מען בעט זיך ביים טאטן מיט‬ ‫‪ . .‬פונדעסטוועגן זאל ער נישט מיואש‬ ‫קאך‪ .‬די גאנצע צייט האט דער רבי‬ ‫מיט דער הייליגער תורה‪.‬‬ ‫בלוטיגע טרערן‬ ‫ווערן ביי זיך‪ .‬ווארום די רביים זאגן‪ ,‬אז‬ ‫ער האט זיך אפגעוואשן דאס פנים‪,‬‬ ‫שמחת תורה דורכן קו השמחה קען מען‬ ‫געהאלטן זיינע אויגן שארף געוואנדן‬ ‫הוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק (המוהרש"ב‬ ‫אויפטוהן דעם זעלבן ענין וואס ראש‬ ‫אויף ריכטער כהן‪ ,‬וועלכער האט‬ ‫און ער איז אריין אינעם רעדל‪ .‬ער האט‬ ‫זיע"א) האט אמאל געפרעגט זיין פאטער‬ ‫געטאנצט בכל כוחות נפשו‪.‬‬ ‫השנה ויום כיפורים טוען אויפטוהן‬ ‫פעסט געהאלטן דעם ספר תורה און‬ ‫הוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק מוהר"ש‪ :‬וואס‬ ‫בקו המרירות‪ .‬ד‪ .‬ה‪ .‬אז אפילו בשעת‬ ‫געטאנצט דערמיט מיט גרויס עקסטאז‬ ‫נאך יום טוב‪ ,‬בעפאר'ן אהיים פארן‪,‬‬ ‫איז דער ענין פון הקפות? האט ער אים‬ ‫איז ער ווידער אריין צום רבי'ן‪ .‬דאס‬ ‫עס איז דורכגעגאנגען חודש אלול‪,‬‬ ‫און התלהבות‪.‬‬ ‫געענטפערט‪ :‬הקפות איז‪ ,‬וואס מען‬ ‫ימי הסליחות‪ ,‬ראש השנה‪ ,‬עשרת ימי‬ ‫•••‬ ‫מאל האט אים דער רבי געזאגט אז אלץ‬ ‫בעט זיך ביים טאטן — אבינו שבשמים‬ ‫וועט זיין גוט; דאס קינד וועט לעבן‪.‬‬ ‫תשובה און יום כיפורים‪ ,‬און אפילו יום‬ ‫יארן שפעטער האט איינער פון די‬ ‫— מיט בלוטיקע טרערן‪ ,‬היתה לי‬ ‫כיפור צו נעילה האט ער אויך נישט‬ ‫דער חסיד האט זיך געבעטן‬ ‫דמעתי לחם‪ ,‬האב רחמנות ושבור עול‬ ‫חב"ד‪-‬שלוחים אין מאנהעטן באגעגנט‬ ‫תשובה געטוהן ר"ל‪ ,‬פונדעסטוועגן‪,‬‬ ‫פאר א קלארע הבטחה‪ .‬דער רבי‬ ‫הגוים מעל צוארנו‪.‬‬ ‫א זייער נאנטן פריינד פון ריכטער כהן‬ ‫בשעת עס קומט שמחת תורה‪ ,‬קען ער‬ ‫האט אים דאס אויך צוגעזאגט‪,‬‬ ‫גוים מיינט דאס דעם גוף און דער‬ ‫און אים פארבעטן צו קומען זיך טרעפן‬ ‫תשובה טוהן בקו השמחה‪ .‬און — לעיני‬ ‫און דערנאך אים א פרעג געטוהן‪:‬‬ ‫נפש הבהמית‪ .‬מען טאנצט מיטן ספר‬ ‫מיטן רבי'ן‪.‬‬ ‫כל ישראל‪ ,‬זיך כולל זיין מיט אידן‪ ,‬וואס‬ ‫"וואס האסטו געטוהן שמחת תורה?"‬ ‫תורה בשמחה‪ ,‬מיט אן אפענעם קאפ‬ ‫דער פריינד האט עקשנות'דיג‬ ‫האט דער חסיד דערציילט ווי אזוי ער‬ ‫דאס קומט מצד גילוי עצם הנשמה‪,‬‬ ‫אפגעזאגט די פארבעטונג‪ ,‬זאגנדיג‪:‬‬ ‫און אן אפענע הארץ‪ ,‬אבער בפנימי‬ ‫שהנשמות מתאימות‪ ,‬וואס מצד דעם‬ ‫איז געשטאנען ביים אויוון און געוויינט‬ ‫פנימיות גיסן זיך בלוטיגע טרערן‪.‬‬ ‫"זינט חיים כהן האט פארברענגט‬ ‫טייכן טרערן — און ווי אזוי ער האט זיך‬ ‫קומט די אמת'ע אהבת ישראל‪ .‬און אזוי‬ ‫יענעם שמחת תורה ביים רבי'ן‪ ,‬האט ער‬ ‫שם‬ ‫דערנאך געצווונגען אפצווואשן דאס‬ ‫ווי די עצם הנשמה איז דאך אלעמאל‬ ‫געטוישט א סאך פון זיינע פריערדיגע‬ ‫גאנץ‪ ,‬איז מצד דעם האט ער אלעמאל‬ ‫ד‬ ‫פנים און גיין טאנצן‪.‬‬ ‫מיינונגען און השקפות‪ .‬ממילא האב‬ ‫האט אים דער רבי געזאגט‪ :‬אט דאס‬ ‫בכוח אנצוהויבן נאכאמאל די תורה פון‬ ‫איך פשוט מורא וואס פאר א טוישונגען‬ ‫אנפאנג‪ ,‬און אין א העכערן אופן‪.‬‬ ‫‪‬‬ ‫דאס וועט פועל'ן ביי מיר‪".‬‬ ‫האט איבערגעדרייט די גזירה‪.‬‬ ‫וואס האסטו געטוהן‬ ‫ליקוטי שיחות ח"ב‪ ,‬ע' ‪438‬‬ ‫ע"פ ספר המאמרים תרפ״ז‪ ,‬עמ׳ ‪241‬‬ ‫אום שמחת תורה?‬ ‫הגליונות לחודש תשרי‬ ‫ה‬ ‫א חסיד איז אמאל געקומען צו איינעם‬ ‫פון די אדמו"רי חב"ד ברענגענדיג מיט‬ ‫ב‬ ‫א קבלה אויף מסירת נפש‬ ‫די אכט און פערציג שעה‬ ‫זיך א שרעקליכע בשורה‪ :‬זיין משפיע‪,‬‬ ‫מוקדשים ע"י ולזכות‬ ‫וועלכער איז שוין געווען עטליכע יאר‬ ‫בפועל פאר תורה‬ ‫פון שמיני עצרת און שמח"ת‬ ‫חיים בן ציון‬ ‫אויף עולם האמת‪ ,‬איז אים געקומען אין א‬ ‫בשעת הקפות מיט די ספרי תורה‬ ‫בן טויבא חנה‬ ‫הוד כ"ק אאמו"ר הרה"ק האט‬ ‫געזאגט‪ ,‬אז די אכט און פערציג שעה‬ ‫חלום און דערציילט אז ס'איז ארויס אויף‬ ‫דארף יעדער אויף זיך מקבל זיין דעם‬ ‫וזוג' יהודית צערל‬ ‫פון שמיני עצרת און שמחת תורה‬ ‫אים א הארבע גזירה אין הימל‪ :‬איינע פון‬ ‫זיינע קינדער וועלן ר"ל מוזן אוועקגיין‬ ‫ענין פון מסירת נפש בפועל פאר תורה‪.‬‬ ‫אונטער די מאנטעלע זענען דא די‬ ‫בת ריזל‬ ‫דארף מען זייער שטארק מייקר זיין‪.‬‬ ‫פון דער וועלט דאס יאר‪.‬‬ ‫אותיות התורה‪ ,‬און דער קלף המוקף‬ ‫זכות הרבצת תורת החסידות יעמוד להם‬ ‫יעדע רגע קען מען שעפען אוצרות‪,‬‬ ‫דערציילנדיג דאס פאר'ן רבי'ן‪ ,‬האט‬ ‫גויל וואס אויף די אותיות‪ ,‬דאס איז‬ ‫ולבני ביתם שיחיו להתברך בכל מילי דמיטב‬ ‫מיט עמערס און קאדקעס‪ ,‬אין גשמיות‬ ‫דער רבי אפגעזיפצט‪ ,‬אבער גארנישט‬ ‫עצמות‪ .‬תורה און נשמות זענען ביידע‬ ‫מנפש ועד בשר‪ ,‬שפע ברכה והצלחה‬ ‫און אין רוחניות‪ .‬און דאס אלץ איז דורך‬ ‫געזאגט‪.‬‬ ‫מושרשים אין עצמות‪.‬‬ ‫עד בלי די‪ ,‬בגשמיות וברוחניות‪,‬‬ ‫די ריקודים‪.‬‬ ‫דער חסיד האט געהאפט אז דער‬ ‫אז מען נעמט דעם ספר תורה איז —‬ ‫ובטוב הנראה והנגלה!‬ ‫כ"ק אדמו"ר מוהריי"צ‪ ,‬ספר השיחות‪ ,‬תש"ד ע' ‪30‬‬ ‫רבי וועט אוועקמאכן דעם חלום אלס‬ ‫אותי אתם לוקחים‪.‬‬ ‫* להקל על הקורא‪ ,‬מובא כאן עם שינויי לשון קלים — ע"פ‬ ‫יוצא לאור ע"י 'נרות להאיר'‬ ‫סגנון שפה המדוברת היום — ועל אחריות המערכת בלבד‪.‬‬ ‫‬‪gilyon@Lehuir.com | ‪(845) 600-0229‬‬ ‫נא לשמור על קדושת הגליון‬ ‫צו באקומען דעם גליון יעדע וואך אויף אימעיל‪ ,‬אדער פאר סיי וועלכע הערות‪ ,‬ביטע שיקט א מעסעדזש צו די מערכת‪.‬‬