gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

א משל זוך צו לערנען · A Mushel Zich Tzi Lernen — סוכות (2026-09-21)

מוציא לאור: א משל זוך צו לערנען · A Mushel Zich Tzi Lernen

שבוע: סוכות (2026-09-21)

א משל זוך צו לערנען · A Mushel Zich Tzi Lernen — סוכות (2026-09-21)

פתח את ה-PDF הורדה

‫סוכות‬ ‫כת ֵּת ׁ ְשב ּו ׁ ִש ְב ַעת יָ ִמים ׇּכל ָה ֶאזְ ָרח ְּביִ ְ ׂש ָר ֵאל יֵ ׁ ְשב ּו‬ ‫ַּב ֻּס ּ ֹ‬ ‫כת‪.‬‬ ‫ַּב ֻּס ּ ֹ‬ ‫האט מען אים מסביר געווען‪ :‬מען וועט קענען הערן שיעורים‪,‬‬ ‫אין איינע פון די גרויסע שטעט האט געוואוינט א איד‪,‬‬ ‫פרעגן פראגן און זיך אביסל באקענען מיט אידישקייט‪.‬‬ ‫וועלכן מיר וועלן רופן נחום‪ .‬זיין קליינע דירה איז געווען‬ ‫אויפן דריטן שטאק פון אן אלטן געביידע‪ ,‬איבער א גאס וואס‬ ‫נחום האט ערשט אוועקגעמאכט דעם גאנצן ענין‪ .‬ער האט‬ ‫מורא געהאט אז מען וועט אים אנקוקן פון אויבן ביז אראפ‪ ,‬אים‬ ‫האט כמעט קיינמאל נישט גערוט‪ .‬ביז שפעט ביינאכט האבן‬ ‫פארהאלטן אויף זיין לעבן‪ ,‬אדער פרעגן זאכן אויף וועלכע ער‬ ‫זיך מענטשן געדרייט צווישן די געשעפטן‪ ,‬מוזיק האט זיך‬ ‫וועט נישט וויסן וואס צו ענטפערן‪.‬‬ ‫געהערט פון אפענע פענצטער‪ ,‬און ביים ווינקל האבן זיך יעדן‬ ‫אוונט צוזאמענגענומען זיינע חברים‪ .‬דארט האט מען גערעדט‪,‬‬ ‫דער איד וואס האט מיט אים גערעדט האט אים רואיג‬ ‫געלאכט און פארברענגט‪ ,‬ביז מען האט שוין נישט געדענקט‬ ‫אויסגעהערט‪„ .‬קום און הער‪ “,‬האט ער געזאגט‪„ .‬דו מעגסט‬ ‫ווען דער אוונט האט זיך אנגעהויבן‪.‬‬ ‫פרעגן וואס עס ליגט דיר אויפן הארצן‪ .‬קיינער ערווארט נישט‬ ‫אז דו זאלסט שוין אלעס וויסן‪ “.‬נחום האט געהאלטן דעם צעטל‬ ‫נחום איז געווען איינער פון דער חברה‪ .‬ער האט געקענט‬ ‫מיט די פרטים צווישן די פינגער‪ .‬א וואך אוועק פונ'ם גאס‪ .‬א‬ ‫יעדן איינעם‪ ,‬און יעדער האט אים געקענט‪ .‬ווען ער איז‬ ‫וואך וואו קיינער וועט אים נישט רופן צום אלטן ווינקל‪ .‬ער האט‬ ‫אנגעקומען‪ ,‬האט שוין איינער צוגערוקט א בענקל; ווען ער האט‬ ‫זיך דערמאנט אין די שטילע נעכט אין זיין דירה‪ ,‬און צום סוף‬ ‫פארציילט א ווערטל‪ ,‬האבן אלע געלאכט‪ .‬אזוי זענען אריבער‬ ‫האט ער מסכים געווען‪.‬‬ ‫טעג און וואכן‪ ,‬חדשים און יארן‪ .‬תורה און מצוות זענען געווען‬ ‫ווייט פון זיין לעבן‪ .‬ער האט נישט געוואוסט וויאזוי מען לערנט‬ ‫ווען ער איז אנגעקומען אין האטעל‪ ,‬איז ער געבליבן שטיין‬ ‫א בלאט גמרא‪ ,‬און א גאנצע תפילה אין א סידור האט ער נאך‬ ‫ביים אריינגאנג מיט זיין רייזע‪-‬טאש אין דער האנט‪ .‬אינעווייניג‬ ‫קיינמאל נישט געדאוונט‪.‬‬ ‫זענען געזעסן מענטשן מיט ספרים‪ ,‬און אין א זייט האט א איד‬ ‫מיט א ווארעמען שמייכל אויפגענומען די נייע געסט‪ .‬נחום האט‬ ‫אבער אמאל‪ ,‬ווען ער איז שפעט ביינאכט אהיימגעקומען און‬ ‫זיך געשפירט פרעמד‪ .‬ער האט שוין געטראכט צי ער זאל נישט‬ ‫האט פארמאכט די טיר‪ ,‬איז אים געווארן מאדנע שטיל‪ .‬דא איז‬ ‫צוריקפארן‪ .‬אבער דער איד איז צוגעקומען צו אים‪ ,‬אים באגריסט‬ ‫שוין נישט געווען מיט וועמען צו לאכן‪ .‬ער האט אראפגעלייגט‬ ‫ביים נאמען און געוויזן וואו ער קען אראפלייגן זיינע זאכן‪ .‬עס איז‬ ‫די שליסלען אויפן טיש‪ ,‬זיך אראפגעזעצט‪ ,‬און געקוקט אויף די‬ ‫געווען עפעס אין דעם אויפנעמען וואס האט אים בארואיגט‪.‬‬ ‫ווענט‪„ .‬נאך א טאג איז אריבער‪ “,‬האט ער געטראכט‪„ .‬און וואס‬ ‫איז מיר געבליבן פון דעם טאג?“ ער האט נישט געהאט קיין‬ ‫ביים ערשטן שיעור איז נחום געזעסן אין דער לעצטער‬ ‫קלארן ענטפער‪ .‬צומארגנס האט מען אים ווידער גערופן‪ ,‬און ער‬ ‫רייע‪ ,‬נאנט צו דער טיר‪ .‬ער האט געוואלט קענען ארויסגיין ווען‬ ‫איז ווידער אראפגעגאנגען צום ווינקל‪.‬‬ ‫עס וועט אים ווערן אומבאקוועם‪ .‬אבער דער מגיד שיעור האט‬ ‫גערעדט אזוי פשוט און קלאר‪ ,‬אז נחום האט זיך צוגעכאפט‬ ‫איין נאכמיטאג האט אן ארגינעזאציע וואס האט זיך‬ ‫דערצו‪ .‬מען האט גערעדט פון א אידישער נשמה‪ ,‬פון דעם‬ ‫באשעפטיגט מיט קירוב רחוקים אים פארגעשלאגן מיטצוקומען‬ ‫באשעפער‪ ,‬און פון דעם קשר וואס א איד קען האבן מיט‬ ‫אויף א וואך אין א האטעל‪ .‬דארט וועט פארקומען א סעמינאר‪,‬‬ ‫זיין טאשקע‪ .‬דעם סידור האט ער נישט אריינגעשטופט צווישן‬ ‫אייבערשטער‪ .‬נחום האט געקוקט אויף די אנדערע צוהערער‪.‬‬ ‫די קליידער; ער האט אים געהאלטן באזונדער‪ ,‬אויבן‪ ,‬אז ער זאל‬ ‫אויך זיי זענען געזעסן שטיל‪ .‬קיינער האט נישט געמאכט קיין‬ ‫אים גרינג קענען ארויסנעמען‪ .‬איידער ער איז אוועקגעפארן‪,‬‬ ‫ווערטל‪.‬‬ ‫איז ער אריין צום רב זיך געזעגענען‪„ .‬איך מיין עס ערנסט‪ “,‬האט‬ ‫נאכן שיעור איז ער צוגעגאנגען צום מגיד שיעור‪ .‬ער האט‬ ‫ער געזאגט‪„ .‬איך וויל לערנען‪ .‬איך וויל היטן שבת‪ .‬איך וויל נישט‬ ‫אנגעהויבן מיט א קליינער פראגע‪ ,‬און דערנאך האט ער געפרעגט‬ ‫צוריקגיין צו דעם לעבן וואס איך האב געפירט ביז יעצט‪ .‬זאגט‬ ‫נאך איינס‪ .‬ווען דער זאל איז שוין כמעט ליידיג געווארן‪ ,‬זענען‬ ‫מיר‪ ,‬מיט וואס זאל איך אנהייבן?“‬ ‫זיי נאך אלץ געזעסן ביים טיש‪ .‬דער רב האט אים נישט געאיילט‪.‬‬ ‫דער רב האט אים געבעטן זיך אראפצוזעצן‪„ .‬נחום‪ ,‬איך‬ ‫ער האט אים געלאזט אויסרעדן‪ ,‬און נחום האט צום ערשטן מאל‬ ‫פריי זיך מיט דיין רצון‪ “,‬האט ער געזאגט‪„ .‬אבער יעצט דארפן‬ ‫ארויסגעזאגט זאכן וואס ער האט שוין יארן געטראגן אין זיך‪.‬‬ ‫מיר רעדן פון דיין אהיימקומען‪ .‬וואו גייסטו צוריק?“ נחום האט‬ ‫„קען א מענטש ווי איך נאך אנהייבן?“ האט ער ענדליך געפרעגט‪.‬‬ ‫אים געזאגט דעם נאמען פון זיין גאס‪ .‬דער רב האט ווייטער‬ ‫„נאך אזויפיל פארלוירענע יארן?“‬ ‫געפרעגט‪ :‬ווער זענען דיינע נאענטע חברים‪ ,‬וואו פארברענגסטו‬ ‫דער רב האט אים אנגעקוקט מיט א ווארעמען בליק‪„ .‬דו‬ ‫די אוונטען‪ ,‬און ווער דיר העלפן ווען די וועסט האבן א שאלה?‬ ‫קענסט אנהייבן‪ “,‬האט ער געענטפערט‪„ .‬מיר וועלן דיר העלפן‬ ‫נחום האט געענטפערט אויף יעדע פראגע‪ ,‬אבער ער האט נאך‬ ‫לערנען‪ ,‬טריט נאך טריט‪ “.‬נחום האט אראפגעלאזט די אויגן‪ .‬ער‬ ‫נישט פארשטאנען וואוהין דער רב וויל אנקומען‪.‬‬ ‫האט זיך גערישט אויף א לאנגע תוכחה‪ ,‬און דא זיצט איינער‬ ‫דער רב האט אביסל געשוויגן‪ .‬דערנאך האט ער געזאגט‬ ‫קעגן אים און רעדט צו אים מיט אזא געדולד‪ .‬יענע נאכט איז‬ ‫מיט גרויס ערנסטקייט‪„ :‬דו דארפסט זיך זוכן א נייע סביבה‪.‬‬ ‫ער גאר שפעט ארויף אין זיין צימער‪ .‬ער האט געעפנט דעם‬ ‫דיין פרישער אנהייב דארף האבן א פלאץ וואו די זאלסט קענען‬ ‫קליינעם סידור וואס מען האט אים געגעבן‪ ,‬און לאנג געקוקט‬ ‫וואקסן‪ “.‬נחום האט זיך צוגעבויגן‪„ .‬א נייע סביבה? איר מיינט‬ ‫אויף די ווערטער וואס ער האט נאך קוים געקענט ליינען‪.‬‬ ‫איך זאל זיך אוועקציען פון דארט?“ דער רב האט צוגעשאקלט‪.‬‬ ‫פון טאג צו טאג איז ער געווארן מער צוגעצויגן‪ .‬ער איז‬ ‫„מיר וועלן דיר העלפן טרעפן א פלאץ צווישן אידן וואס לעבן‬ ‫שוין נישט געזעסן ביים ארויסגאנג‪ .‬פאר דעם שיעור האט‬ ‫דאס לעבן צו וועלכן דו שטרעבסט‪ .‬דארט וועסטו האבן מיט‬ ‫ער צוגעגרייט זיין בענקל ביים טיש‪ ,‬און ווען ער האט נישט‬ ‫וועמען צו דאווענען‪ ,‬מיט וועמען צו לערנען‪ ,‬און ביי וועמען צו‬ ‫פארשטאנען‪ ,‬האט ער געפרעגט‪ .‬ער האט זיך געלערנט צו מאכן‬ ‫פרעגן‪“.‬‬ ‫א ברכה‪ ,‬ער האט געהערט וואס שבת מיינט‪ ,‬און האט אנגעהויבן‬ ‫פארשטיין אז אין זיין לעבן פעלט עפעס פיל טיפער ווי נאך א‬ ‫נחום איז שטיל געווארן‪ .‬פאר אזא זאך האט ער זיך נישט‬ ‫פארוויילונג‪ .‬עס האט זיך דערוועקט אין אים א רצון צו ווערן אן‬ ‫גערישט‪ .‬זיין דירה איז געווען באקוועם‪ ,‬די געגנט האט ער‬ ‫אנדערער מענטש‪ ,‬א איד וואס לעבט מיט תורה און מצוות‪.‬‬ ‫געקענט‪ ,‬און זיינע חברים זענען נישט געווען קיין פרעמדע‬ ‫מענטשן‪„ .‬איך האב דאך אליין באשלאסן זיך צו טוישן‪ “,‬האט‬ ‫דער ערשטער שבת אינעם האטעל האט אים שטארק‬ ‫ער געזאגט‪„ .‬איך וועל זיי מסביר זיין אז איך פיר זיך יעצט‬ ‫בארירט‪ .‬די געדעקטע טישן‪ ,‬די ליכט‪ ,‬דער קידוש‪ ,‬די ניגונים‬ ‫אנדערש‪ “.‬דער רב האט אים אויסגעהערט‪„ .‬דיין החלטה איז‬ ‫וואס האבן זיך געהערט פון אלע זייטן‪ ,‬האבן אים געגעבן א‬ ‫טייער‪ “,‬האט ער געזאגט‪„ .‬דו דארפסט זיך אבער היטן‪ ,‬אויך ווען‬ ‫געפיל וואס ער האט נישט געקענט אויסדריקן‪ .‬ער איז געזעסן‬ ‫דו וועסט שוין נישט שפירן דעם ווארעמקייט פון דא‪“.‬‬ ‫צווישן מענטשן וועלכע זענען אים מיט עטליכע טעג פריער‬ ‫געווען אינגאנצן פרעמד‪ ,‬און דא האט ער געשפירט אז ער האט‬ ‫„דא פרייט מען זיך ווען דו פרעגסט א שאלה‪ “,‬האט דער רב‬ ‫א פלאץ‪ .‬ווען איינער האט אים געוויזן וואו מען האלט אינעם‬ ‫ווייטער געזאגט‪„ .‬וואס וועט זיין ווען דארט וועט איינער לאכן‬ ‫זמירות‪ ,‬האט ער אריין געקוקט אין ספר און שטיל מיטגעזונגען‬ ‫פון דיין פראגע? דא קומט א חבר דיר רופן צום שיעור‪ .‬וואוהין‬ ‫וויפיל ער האט געקענט‪.‬‬ ‫וועלן דיינע אלטע חברים דיר רופן? דו ביסט יעצט אזוי פול מיט‬ ‫התלהבות‪ ,‬אז עס דאכט זיך דיר אז גארנישט קען דיר שטערן‪.‬‬ ‫אינ'ם לעצטן טאג האט נחום אריינגעלייגט זיינע זאכן אין‬ ‫אויפן אקסל און אנגעהויבן פארציילן וואס ער האט אלץ‬ ‫אבער עס וועלן קומען געווענליכע טעג‪ ,‬מידקייט‪ ,‬שוועריקייטן‪.‬‬ ‫פארפעלט די וואך‪ .‬נחום האט זיך שוין כמעט אראפגעזעצט‪,‬‬ ‫דעמאלטס דארפסטו האבן נעבן דיר מענטשן וואס וועלן דיר‬ ‫ווען זיין בליק איז געפאלן אויף דעם סידור וואס האט זיך‬ ‫העלפן בלייבן ביי דיין החלטה‪“.‬‬ ‫ארויסגעשטעקט פון דער טאש‪ .‬ער האט זיך דערמאנט אין דעם‬ ‫נחום האט צוגעזאגט צו טראכטן דערוועגן‪ .‬דער רב האט‬ ‫רב׳ס פראגע‪„ :‬וואוהין וועלן דיינע אלטע חברים דיר רופן?“ א‬ ‫אים געגעבן א טעלעפאן‪-‬נומער און געזאגט אז מען האט שוין‬ ‫קעלט איז אים דורכגעלאפן‪ .‬ער איז קוים צוריק אויף דעם גאס‪,‬‬ ‫א מעגליכע דירה פאר אים אין א פאסיגע געגנט‪ .‬נחום האט‬ ‫און שוין שעמט ער זיך מיט דעם וואס איז אים נעכטן געווען‬ ‫אריינגעלייגט דעם צעטל אין סידור‪ .‬אויפן וועג אהיים האט ער‬ ‫אזוי טייער!‬ ‫געקוקט דורכן פענצטער‪ .‬די שטאט איז געווארן נענטער‪ ,‬און‬ ‫ער האט צוריק אויפגעהויבן די טאש‪„ .‬איך דארף יעצט‬ ‫מיט איר זענען צוריקגעקומען די באקאנטע גאסן‪ ,‬די געשעפטן‪,‬‬ ‫ארויפגיין‪ “,‬האט ער געזאגט‪ .‬מען האט אים נאכגערופן‪ ,‬נאך א‬ ‫די מענטשן‪ .‬ער האט זיך געשטארקט‪ :‬ער ווייסט דאך וואס ער‬ ‫ווערטל‪ ,‬אבער ער איז ווייטער געגאנגען‪ .‬אויף די טרעפ האט ער‬ ‫וויל‪ .‬א גאנצע וואך האט ער געהערט און פארשטאנען‪ .‬דאס‬ ‫געהערט ווי דאס געלעכטער ווערט שטילער‪ .‬ווען ער איז אריין‬ ‫וועט ער נישט פארגעסן‪.‬‬ ‫אין דער דירה‪ ,‬האט ער פארמאכט די טיר און איז געבליבן שטיין‪.‬‬ ‫ער איז נאך נישט אנגעקומען צו זיין הויז‪ ,‬און שוין האט זיך‬ ‫די ווענט זענען געווען די זעלבע‪ .‬אויפן טיש זענען געלעגן די‬ ‫געהערט א רוף פונעם ווינקל‪„ .‬נחום! וואו ביסטו געווען א גאנצע‬ ‫זאכן וואס ער האט איבערגעלאזט פאר דער רייזע‪ .‬אלעס האט‬ ‫וואך?“ איינער פון די חברים איז צוגעקומען‪ ,‬און גלייך דערנאך‬ ‫געווארט אז ער זאל ווייטער לעבן פונקט ווי פריער‪.‬‬ ‫נאך צוויי‪ .‬נחום האט זיי באגריסט‪ .‬ער האט געוואלט דערציילן‬ ‫נחום האט ארויסגענומען דעם סידור און געעפנט ביים‬ ‫וואו ער איז געווען און וואס ער האט געהערט‪ ,‬אבער נאך איידער‬ ‫צעטל‪ .‬ער האט געהאלטן דעם טעלעפאן‪-‬נומער און געטראכט‬ ‫ער האט געענדיגט דעם ערשטן זאץ‪ ,‬האט איינער באמערקט די‬ ‫וועגן דעם בענקל אונטן‪„ .‬איך וויל באמת‪ “,‬האט ער שטיל‬ ‫קאפל אויף זיין קאפ‪ .‬דער חבר האט אים אנגעקוקט פון אויבן ביז‬ ‫געזאגט‪„ .‬אבער יעצט פארשטיי איך פארוואס איך דארף‬ ‫אונטן און אויסגעבראכן אין א געלעכטער‪.‬‬ ‫הילף‪ “.‬ער האט אנגערופן דעם רב‪ .‬ווען ער האט געהערט די‬ ‫„וואס איז דא געשען? נחום איז געווארן א צדיק!“ האט ער‬ ‫באקאנטע שטימע‪ ,‬האט ער נישט געדארפט לאנג מסביר זיין‪.‬‬ ‫אויסגערופן צו די אנדערע‪ .‬איינער האט געמאכט א ווערטל‪,‬‬ ‫„איך בין אהיימגעקומען‪ “,‬האט ער געזאגט‪„ ,‬און איך האב שוין‬ ‫א צווייטער האט צוגעגעבן נאך איינס‪ .‬נחום האט פראבירט‬ ‫פארשטאנען‪ .‬אויב די מעגליכקייט איז נאך דא‪ ,‬וויל איך קומען‪“.‬‬ ‫צו שמייכלען‪ ,‬אבער עס איז אים נישט געלונגען‪ .‬ער האט‬ ‫אנגעהויבן מסביר זיין אז ער האט געהערט זייער ערנסטע זאכן‪.‬‬ ‫אין די קומענדיגע טעג האט מען אים געהאלפן זיך‬ ‫„יא‪ ,‬יא‪ “,‬האט איינער אים איבערגעהאקט‪„ .‬מיר וועלן אויך הערן‪.‬‬ ‫אריבערציען‪ .‬זיין נייע דירה איז געווען קלענער‪ ,‬און א טייל‬ ‫קום נאר‪ ,‬זעץ דיך צו‪ .‬דו ביסט דאך נאך אלץ אונזער נחום‪ “.‬מען‬ ‫זאכן זענען אים געווען אומבאקוועם‪ .‬ער האט געדארפט זיך‬ ‫האט צוגערוקט דעם באקאנטן בענקל‪.‬‬ ‫צוגעוואוינען צו נייע גאסן און נייע שכנים‪ .‬אבער דעם ערשטן‬ ‫אוונט האט א שכן געקלאפט אין דער טיר און געפרעגט צי ער‬ ‫נחום איז געבליבן שטיין מיט דער טאש אין דער האנט‪.‬‬ ‫וויל מיטגיין דאווענען מעריב‪ .‬נחום איז מיט אים געגאנגען‪ .‬נאכן‬ ‫דאס איז געווען דער זעלבער בענקל אויף וועלכן ער איז געזעסן‬ ‫דאווענען האט מען אים געוויזן א פלאץ ביים טיש‪ ,‬און איינער‬ ‫אזויפיל אוונטן‪ .‬די זעלבע קולות‪ ,‬די זעלבע ווערטלעך‪ .‬ער האט‬ ‫האט געעפנט פאר אים א ספר‪.‬‬ ‫געשפירט ווי שווער עס איז אים צו זאגן אז ער גייט יעצט‬ ‫אהיים‪ .‬קיינער האט אים נישט געצוואונגען צו בלייבן‪ ,‬אבער‬ ‫עס זענען אויך דארט געווען שווערע טעג‪ .‬אמאל האט ער‬ ‫אלע האבן געווארט אז ער זאל זיך אראפזעצן‪ .‬פאר א רגע האט‬ ‫נישט פארשטאנען דאס לערנען‪ ,‬און אמאל האט ער געפילט‬ ‫ער געטראכט אז ער קען דאך זיצן בלויז עטליכע מינוט‪ .‬וואס‬ ‫ווי ווייט ער איז נאך פון דעם וואס ער וויל זיין‪ .‬אבער ווען ער‬ ‫קען שוין געשען פון א קורצן שמועס?‬ ‫האט געפרעגט‪ ,‬האט אים איינער געענטפערט‪ .‬ווען ער איז‬ ‫געווארן צעבראכן‪ ,‬האט אים א חבר מחזק געווען‪ .‬מיט דער צייט‬ ‫ער האט אראפגעלייגט די טאש‪ .‬איינער האט אים געקלאפט‬ ‫אויף דער פאליצע זענען געשטאנען עטליכע ספרים‪ ,‬און דער‬ ‫האט ער געהאט א קביעות צום לערנען‪ ,‬א פלאץ אין שול‪ ,‬און‬ ‫קליינער סידור איז געלעגן אפן נעבן זיין פלאץ‪„ .‬ווי גייט עס?“‬ ‫מענטשן וואס האבן זיך געפרייט מיט יעדן קליינעם טריט וואס‬ ‫האט דער רב געפרעגט‪ .‬נחום האט געשמייכלט‪„ .‬איך האב‬ ‫ער האט געמאכט‪ .‬זיין החלטה האט באקומען א פלאץ אינעם‬ ‫נאך אסאך צו לערנען‪ “,‬האט ער געזאגט‪„ .‬אבער דא העלפט‬ ‫טאג‪-‬טעגליכן לעבן‪.‬‬ ‫מען מיר לערנען‪ “.‬דערנאך האט ער צוגעגעבן מיט א שטילער‬ ‫ערנסטקייט‪„ :‬יענע וואך האט מיר געגעבן דעם רצון‪ .‬דא לערן‬ ‫עטליכע וואכן שפעטער איז דער רב געקומען אים באזוכן‪.‬‬ ‫איך וויאזוי צו לעבן מיט אים‪“.‬‬ ‫נחום האט אים אריינגעבעטן און צוגערוקט א בענקל צום טיש‪.‬‬ ‫ער וויל טאקע זיין אנדערש‪ .‬ער בעט מחילה אויף דעם‬ ‫טייערע אידן‪ ,‬דער משל עפנט אונז אויף א טייערן‬ ‫פארגאנגענעם יאר‪ ,‬און טראכט וועגן דעם קומענדיגן‬ ‫געדאנק אין דער עבודה פון סוכות‪ ,‬וואס רבי שמשון‬ ‫יאר‪ .‬דאס זענען נישט קיין ליידיגע ווערטער‪ .‬דער רצון‬ ‫פינקוס זצ״ל לערנט אונז‪ .‬אין דעם סדר פון יום טוב זענען‬ ‫איז אמת‪ ,‬די חרטה איז אמת‪ ,‬די קבלה איז אמת‪ .‬אבער‬ ‫פאראן די זיבן טעג סוכות‪ ,‬און דערנאך שמיני עצרת‪ .‬דער‬ ‫נאך נעילה דארף דער רצון אהיים גיין מיט אים‪ .‬ער דארף‬ ‫דאזיגער געדאנק באלייכט די עבודה פון די זיבן טעג‪:‬‬ ‫אויסהאלטן אויך אין א געווענליכן טאג‪ ,‬ווען די טירן פונעם‬ ‫נאך ראש השנה און יום כיפור גייט א איד ארויס פון זיין‬ ‫ארון קודש זענען שוין פארמאכט און דער אלטער סדר‬ ‫שטוב און אריין אין דער סוכה‪ .‬ער נעמט מיט זיין פרישן‬ ‫הייבט זיך ווידער אן‪.‬‬ ‫רצון צו דינען דעם אייבערשטן‪ ,‬און באקומט א הייליגע‬ ‫דא קומט די פראגע וואס דער רב האט געפרעגט‬ ‫סביבה אין וועלכער דער רצון זאל זיך קענען האלטן‪.‬‬ ‫נחום‪ :‬וואו גייסטו צוריק? אין וועלכע סביבה וועלן דיינע‬ ‫לאמיר זיך אביסל אפשטעלן ביים בעל‪-‬תשובה אינעם‬ ‫קבלות אנקומען? אפשר ווארט שוין אויף דיר דער זעלבער‬ ‫משל‪ .‬ווי טייער איז אזא איד! ער איז געווען ווייט‪ ,‬פארזונקען‬ ‫שמועס וואס שלעפט אוועק דעם גאנצן אוונט‪ .‬אפשר זיצט‬ ‫אין א לעבן אן תורה און מצוות‪ ,‬און דא האט זיך זיין הארץ‬ ‫דארט איינער וואס מאכט א געלעכטער פון יעדן ערנסטן‬ ‫געעפנט‪ .‬ער וויל זיך דערנענטערן צום באשעפער‪ .‬מען‬ ‫ענין‪ .‬אפשר זענען די אלטע געוואוינהייטן אזוי פעסט‬ ‫דארף נישט קלענער מאכן זיין אויפריכטיגן רצון כדי צו‬ ‫איינגעפירט‪ ,‬אז אן קיין באזונדערן באשלוס פאלט מען‬ ‫פארשטיין פארוואס ער דארף א נייע סביבה‪ .‬דווקא ווייל‬ ‫צוריק אין זיי‪ .‬מען האט זיך אויפגעוועקט אין בית המדרש‪,‬‬ ‫זיין תשובה איז אזוי טייער‪ ,‬דארף מען זי היטן‪ .‬א פרישער‬ ‫אבער אינדערהיים ליגט נאך אלעס אויפן זעלבן פלאץ‪.‬‬ ‫אנהייב איז אן אוצר; מען דארף אים געבן א פלאץ וואו ער‬ ‫דער בענקל ביים ווינקל האט נישט געדארפט רעדן צו‬ ‫זאל נישט פארלוירן גיין‪.‬‬ ‫נחום‪ .‬זיין פלאץ אין דער אלטער חברה איז געווען גרייט‪.‬‬ ‫ראש השנה און יום כיפור זענען פאר אונז‪ ,‬ווי יענע‬ ‫אזוי קען אויך א איד טרעפן זיין אלטן פלאץ גלייך נאכדעם‬ ‫טעג פונעם סעמינאר‪ .‬א איד ווערט ארויסגענומען פון זיין‬ ‫וואס ער האט באשלאסן זיך צו טוישן‪ .‬מען רופט אים צו‬ ‫געווענליכן סדר‪ .‬ער שטייט אין בית המדרש‪ ,‬הערט קול‬ ‫צום זעלבן פארברענגען‪ ,‬און ווען ער זאגט אז ער וויל‬ ‫שופר‪ ,‬דאוונט און בעט‪ ,‬טוט תשובה און נעמט זיך פאר‬ ‫גיין לערנען‪ ,‬הערט ער א שמייכל‪„ :‬וואס איז געשען מיט‬ ‫גוטע קבלות‪ .‬דאס הארץ ווערט ערנסט‪ .‬זאכן וואס האבן‬ ‫דיר? דו ביסט פלוצלינג געווארן אזא צדיק?“ איין ווארט‬ ‫אים א גאנץ יאר פארנומען‪ ,‬זעען יעצט אויס קלענער‪ ,‬און‬ ‫פון ליצנות קען אים מאכן זיך שעמען מיט דער קבלה אויף‬ ‫זאכן וואס ער האט אפגעשטופט אויף שפעטער‪ ,‬ווערן‬ ‫וועלכער ער האט נעכטן געוויינט‪.‬‬ ‫יעצט זייער וויכטיג‪ .‬ער וויל דאווענען בעסער‪ ,‬לערנען מער‬ ‫און זיך פירן איידעלער‪.‬‬ ‫דאס איז די סכנה וואס שטייט אונז פאר די אויגן‪ .‬א‬ ‫מענטש קען מיינען אז וויבאלד ער וויל באמת‪ ,‬איז ער שוין‬ ‫ביי נעילה קען א איד שפירן מיטן גאנצן הארץ אז‬ ‫אריין אין זיין נייע שול מיטן זעלבן סידור‪ ,‬און איינער רוקט‬ ‫גענוג שטארק‪ .‬אבער ער דארף נאך לערנען וויאזוי צו היטן‬ ‫אים צו א פלאץ‪ .‬דער סידור איז דער זעלבער‪ ,‬און נחום איז‬ ‫דעם רצון‪.‬‬ ‫דער זעלבער‪ .‬אבער דא העלפט די סביבה ארויסברענגען‬ ‫נחום האט אינעם האטעל נישט געקענט פארשטיין‬ ‫זיין גוטן רצון‪ .‬אזוי דארף א איד קוקן אויף זיין סוכה‪ :‬דא‬ ‫פארוואס מען רעדט מיט אים וועגן א נייע דירה‪ .‬ער האט‬ ‫וויל איך שפירן באקוועם מיט מיין יראת שמים‪ .‬דא וויל איך‬ ‫דאך געהאט אזא קלארע החלטה! ערשט ביים אלטן ווינקל‬ ‫רעדן און זיך פירן אויף אן אופן וואס פאסט פאר די הייליגע‬ ‫האט ער געשפירט וויפיל כח די סביבה האט אויף אים‪ .‬די‬ ‫געסט‪.‬‬ ‫הכרה האט אים געברענגט צו נעמען דעם נויטיגן טריט‪.‬‬ ‫און פון דער סוכה דארף א איד מיטנעמען דעם געדאנק‬ ‫דערפאר גיט אונז דער אייבערשטער די הייליגע מצוה‬ ‫אויף ווייטער‪ .‬מיט וועמען קען איך מאכן א קביעות? ווער‬ ‫פון סוכה‪ .‬דער אייבערשטער זאגט אונז‪ :‬איר זענט אריבער‬ ‫וועט מיר העלפן ווען איך וועל ווערן שוואכער? וועלכער‬ ‫ראש השנה און יום כיפור‪ ,‬איר האט זיך דערנענטערט‪ ,‬איר‬ ‫שמועס נעמט מיר אוועק דעם טעם פון לערנען‪ ,‬און‬ ‫ווילט אנהייבן פון פריש; יעצט טוישט אייער וואוינונג‪ ,‬גייט‬ ‫וועלכער חבר גיט מיר חשק צו ווערן בעסער? נחום האט‬ ‫אריין אין דער סוכה‪ .‬גיט דעם נייעם רצון א נייע סביבה‪.‬‬ ‫אין זיין נייע דירה אויך געהאט שוועריקייטן‪ .‬אבער ער‬ ‫לעבט די טעג אויף אן ארט וואס וועט אייך העלפן ווייטער‬ ‫האט שוין געהאט צו וועמען זיך צו ווענדן‪ .‬דאס איז דער‬ ‫אנגיין מיט דער עבודה‪ .‬דער טויש ווערט עפעס וואס מען‬ ‫גרויסער כח פון א גוטער סביבה‪ :‬אויך ווען די התלהבות‬ ‫טוט למעשה‪ ,‬מיטן גאנצן מענטש‪.‬‬ ‫ווערט שוואכער‪ ,‬בלייבט די הילף נעבן דיר‪.‬‬ ‫א איד טראגט אריין דעם טיש‪ ,‬גרייט צו זיין פלאץ און‬ ‫די מעשה פון נחום דארף אונז דעריבער געבן חיזוק‪ .‬ווען‬ ‫זעצט זיך עסן אין דער סוכה‪ .‬זיין געווענליכע שטוב בלייבט‬ ‫א איד זעט אז א נסיון ווערט אים שווער‪ ,‬דארף ער נישט‬ ‫דארט וואו זי איז געווען‪ ,‬אבער זיין לעבן ווערט יעצט‬ ‫גלייך אפמאכן אז זיין תשובה איז נישט געווען אמת‪ .‬ער‬ ‫געפירט אונטערן סכך‪ .‬ער האט זיך אוועקגערוקט פון דעם‬ ‫קען נעמען דעם סידור‪ ,‬ארויסנעמען דעם צעטל און זוכן‬ ‫איינגעוואוינטן פלאץ‪ .‬דערמיט קען ער ארייננעמען אין זיך‬ ‫די הילף וואס וועט אים האלטן‪ .‬ער קען זיך דערנענטערן‬ ‫די דערמאנונג‪ :‬איך וויל טאקע היטן דאס וואס איך האב‬ ‫צו א גוטן חבר‪ ,‬זיך קובע זיין א שיעור און אוועקרוקן פון א‬ ‫באקומען אין די ימים נוראים‪ .‬מיינע קבלות דארפן האבן א‬ ‫סביבה וואס שוואכט אים אפ‪ .‬זיין אויפריכטיגער רצון איז‬ ‫פלאץ ביים טיש‪ ,‬אינעם שמועס‪ ,‬אינעם סדר היום‪ ,‬אין דעם‬ ‫ווערט אז ער זאל טון עפעס ממשות׳דיג אים צו באשיצן‪.‬‬ ‫לעבן וואס איך פיר‪.‬‬ ‫דאס לערנט אונז די סוכה אין די טעג נאך יום כיפור‪.‬‬ ‫און ווער זענען די נייע חברים אין דער דאזיגער הייליגער‬ ‫דער אייבערשטער גיט אונז א הייליגן פלאץ און הייליגע‬ ‫סביבה? די הייליגע אושפיזין‪ :‬אברהם‪ ,‬יצחק‪ ,‬יעקב‪ ,‬משה‪,‬‬ ‫געסט‪ ,‬כדי מיר זאלן קענען ווייטער וואקסן מיט דעם‬ ‫אהרן‪ ,‬יוסף און דוד‪ .‬דאס זענען די הייליגע געסט מיט‬ ‫פרישן אנהייב‪ .‬לאמיר אריינגיין מיט אונזערע קבלות‬ ‫וועלכע דער אייבערשטער ברענגט אונז צוזאמען אין דער‬ ‫און זיי געבן א פלאץ אינעם לעבן‪ .‬לאמיר אויסקלויבן די‬ ‫סוכה! דער איד וואס האט זיך פריער געדרייט צווישן‬ ‫שמועסן‪ ,‬די חברים און די קביעות׳ן וואס וועלן אונז העלפן‬ ‫השפעות וואס ציען אים אראפ‪ ,‬ווערט יעצט אריינגענומען‬ ‫זיי מקיים זיין‪ .‬ראש השנה און יום כיפור האבן אויפגעוועקט‬ ‫אין א סביבה פון קדושה‪ .‬די נאענטקייט צו די הייליגע‬ ‫דעם הארץ‪ .‬אין דער סוכה לערנען מיר זיך צו לעבן מיט‬ ‫אושפיזין דארף אים העלפן פארזעצן דעם וועג אויף וועלכן‬ ‫דעם אויפגעוועקטן הארץ‪ ,‬און מיט די ריכטיגע חברים גיין‬ ‫ער איז ארויף אין די ימים נוראים‪.‬‬ ‫ווייטער א גאנץ יאר‪.‬‬ ‫לאמיר זיך פארשטעלן דעם חילוק‪ .‬נחום שטייט מיט‬ ‫רבי שמשון פינקוס זצ״ל‬ ‫זיין סידור פאר די אלטע חברים‪ ,‬און איינער לאכט‪ .‬ער קומט‬ ‫כל הזכויות שמורות‬ ‫להערות והארות או לקבל הגליון מדי שבוע במייל‪,‬‬ ‫למכון א משל זיך צו לערנען‬ ‫‪musheltolearn@gmail.com‬‬ ‫אין להעתיק שום חלק מגליון זה בלי רשות המערכת‬