א משל זוך צו לערנען · A Mushel Zich Tzi Lernen — סוכות (2026-09-21)

סוכות
כת ֵּת ׁ ְשב ּו ׁ ִש ְב ַעת יָ ִמים ׇּכל ָה ֶאזְ ָרח ְּביִ ְ ׂש ָר ֵאל יֵ ׁ ְשב ּו
ַּב ֻּס ּ ֹ
כת. ַּב ֻּס ּ ֹ
האט מען אים מסביר געווען :מען וועט קענען הערן שיעורים, אין איינע פון די גרויסע שטעט האט געוואוינט א איד,
פרעגן פראגן און זיך אביסל באקענען מיט אידישקייט. וועלכן מיר וועלן רופן נחום .זיין קליינע דירה איז געווען
אויפן דריטן שטאק פון אן אלטן געביידע ,איבער א גאס וואס
נחום האט ערשט אוועקגעמאכט דעם גאנצן ענין .ער האט
מורא געהאט אז מען וועט אים אנקוקן פון אויבן ביז אראפ ,אים האט כמעט קיינמאל נישט גערוט .ביז שפעט ביינאכט האבן
פארהאלטן אויף זיין לעבן ,אדער פרעגן זאכן אויף וועלכע ער זיך מענטשן געדרייט צווישן די געשעפטן ,מוזיק האט זיך
וועט נישט וויסן וואס צו ענטפערן. געהערט פון אפענע פענצטער ,און ביים ווינקל האבן זיך יעדן
אוונט צוזאמענגענומען זיינע חברים .דארט האט מען גערעדט,
דער איד וואס האט מיט אים גערעדט האט אים רואיג געלאכט און פארברענגט ,ביז מען האט שוין נישט געדענקט
אויסגעהערט„ .קום און הער “,האט ער געזאגט„ .דו מעגסט ווען דער אוונט האט זיך אנגעהויבן.
פרעגן וואס עס ליגט דיר אויפן הארצן .קיינער ערווארט נישט
אז דו זאלסט שוין אלעס וויסן “.נחום האט געהאלטן דעם צעטל נחום איז געווען איינער פון דער חברה .ער האט געקענט
מיט די פרטים צווישן די פינגער .א וואך אוועק פונ'ם גאס .א יעדן איינעם ,און יעדער האט אים געקענט .ווען ער איז
וואך וואו קיינער וועט אים נישט רופן צום אלטן ווינקל .ער האט אנגעקומען ,האט שוין איינער צוגערוקט א בענקל; ווען ער האט
זיך דערמאנט אין די שטילע נעכט אין זיין דירה ,און צום סוף פארציילט א ווערטל ,האבן אלע געלאכט .אזוי זענען אריבער
האט ער מסכים געווען. טעג און וואכן ,חדשים און יארן .תורה און מצוות זענען געווען
ווייט פון זיין לעבן .ער האט נישט געוואוסט וויאזוי מען לערנט
ווען ער איז אנגעקומען אין האטעל ,איז ער געבליבן שטיין א בלאט גמרא ,און א גאנצע תפילה אין א סידור האט ער נאך
ביים אריינגאנג מיט זיין רייזע-טאש אין דער האנט .אינעווייניג קיינמאל נישט געדאוונט.
זענען געזעסן מענטשן מיט ספרים ,און אין א זייט האט א איד
מיט א ווארעמען שמייכל אויפגענומען די נייע געסט .נחום האט אבער אמאל ,ווען ער איז שפעט ביינאכט אהיימגעקומען און
זיך געשפירט פרעמד .ער האט שוין געטראכט צי ער זאל נישט האט פארמאכט די טיר ,איז אים געווארן מאדנע שטיל .דא איז
צוריקפארן .אבער דער איד איז צוגעקומען צו אים ,אים באגריסט שוין נישט געווען מיט וועמען צו לאכן .ער האט אראפגעלייגט
ביים נאמען און געוויזן וואו ער קען אראפלייגן זיינע זאכן .עס איז די שליסלען אויפן טיש ,זיך אראפגעזעצט ,און געקוקט אויף די
געווען עפעס אין דעם אויפנעמען וואס האט אים בארואיגט. ווענט„ .נאך א טאג איז אריבער “,האט ער געטראכט„ .און וואס
איז מיר געבליבן פון דעם טאג?“ ער האט נישט געהאט קיין
ביים ערשטן שיעור איז נחום געזעסן אין דער לעצטער קלארן ענטפער .צומארגנס האט מען אים ווידער גערופן ,און ער
רייע ,נאנט צו דער טיר .ער האט געוואלט קענען ארויסגיין ווען איז ווידער אראפגעגאנגען צום ווינקל.
עס וועט אים ווערן אומבאקוועם .אבער דער מגיד שיעור האט
גערעדט אזוי פשוט און קלאר ,אז נחום האט זיך צוגעכאפט איין נאכמיטאג האט אן ארגינעזאציע וואס האט זיך
דערצו .מען האט גערעדט פון א אידישער נשמה ,פון דעם באשעפטיגט מיט קירוב רחוקים אים פארגעשלאגן מיטצוקומען
באשעפער ,און פון דעם קשר וואס א איד קען האבן מיט אויף א וואך אין א האטעל .דארט וועט פארקומען א סעמינאר,
זיין טאשקע .דעם סידור האט ער נישט אריינגעשטופט צווישן אייבערשטער .נחום האט געקוקט אויף די אנדערע צוהערער.
די קליידער; ער האט אים געהאלטן באזונדער ,אויבן ,אז ער זאל אויך זיי זענען געזעסן שטיל .קיינער האט נישט געמאכט קיין
אים גרינג קענען ארויסנעמען .איידער ער איז אוועקגעפארן, ווערטל.
איז ער אריין צום רב זיך געזעגענען„ .איך מיין עס ערנסט “,האט
נאכן שיעור איז ער צוגעגאנגען צום מגיד שיעור .ער האט
ער געזאגט„ .איך וויל לערנען .איך וויל היטן שבת .איך וויל נישט
אנגעהויבן מיט א קליינער פראגע ,און דערנאך האט ער געפרעגט
צוריקגיין צו דעם לעבן וואס איך האב געפירט ביז יעצט .זאגט
נאך איינס .ווען דער זאל איז שוין כמעט ליידיג געווארן ,זענען
מיר ,מיט וואס זאל איך אנהייבן?“
זיי נאך אלץ געזעסן ביים טיש .דער רב האט אים נישט געאיילט.
דער רב האט אים געבעטן זיך אראפצוזעצן„ .נחום ,איך ער האט אים געלאזט אויסרעדן ,און נחום האט צום ערשטן מאל
פריי זיך מיט דיין רצון “,האט ער געזאגט„ .אבער יעצט דארפן ארויסגעזאגט זאכן וואס ער האט שוין יארן געטראגן אין זיך.
מיר רעדן פון דיין אהיימקומען .וואו גייסטו צוריק?“ נחום האט „קען א מענטש ווי איך נאך אנהייבן?“ האט ער ענדליך געפרעגט.
אים געזאגט דעם נאמען פון זיין גאס .דער רב האט ווייטער „נאך אזויפיל פארלוירענע יארן?“
געפרעגט :ווער זענען דיינע נאענטע חברים ,וואו פארברענגסטו
דער רב האט אים אנגעקוקט מיט א ווארעמען בליק„ .דו
די אוונטען ,און ווער דיר העלפן ווען די וועסט האבן א שאלה?
קענסט אנהייבן “,האט ער געענטפערט„ .מיר וועלן דיר העלפן
נחום האט געענטפערט אויף יעדע פראגע ,אבער ער האט נאך
לערנען ,טריט נאך טריט “.נחום האט אראפגעלאזט די אויגן .ער
נישט פארשטאנען וואוהין דער רב וויל אנקומען.
האט זיך גערישט אויף א לאנגע תוכחה ,און דא זיצט איינער
דער רב האט אביסל געשוויגן .דערנאך האט ער געזאגט קעגן אים און רעדט צו אים מיט אזא געדולד .יענע נאכט איז
מיט גרויס ערנסטקייט„ :דו דארפסט זיך זוכן א נייע סביבה. ער גאר שפעט ארויף אין זיין צימער .ער האט געעפנט דעם
דיין פרישער אנהייב דארף האבן א פלאץ וואו די זאלסט קענען קליינעם סידור וואס מען האט אים געגעבן ,און לאנג געקוקט
וואקסן “.נחום האט זיך צוגעבויגן„ .א נייע סביבה? איר מיינט אויף די ווערטער וואס ער האט נאך קוים געקענט ליינען.
איך זאל זיך אוועקציען פון דארט?“ דער רב האט צוגעשאקלט. פון טאג צו טאג איז ער געווארן מער צוגעצויגן .ער איז
„מיר וועלן דיר העלפן טרעפן א פלאץ צווישן אידן וואס לעבן שוין נישט געזעסן ביים ארויסגאנג .פאר דעם שיעור האט
דאס לעבן צו וועלכן דו שטרעבסט .דארט וועסטו האבן מיט ער צוגעגרייט זיין בענקל ביים טיש ,און ווען ער האט נישט
וועמען צו דאווענען ,מיט וועמען צו לערנען ,און ביי וועמען צו פארשטאנען ,האט ער געפרעגט .ער האט זיך געלערנט צו מאכן
פרעגן“. א ברכה ,ער האט געהערט וואס שבת מיינט ,און האט אנגעהויבן
פארשטיין אז אין זיין לעבן פעלט עפעס פיל טיפער ווי נאך א
נחום איז שטיל געווארן .פאר אזא זאך האט ער זיך נישט
פארוויילונג .עס האט זיך דערוועקט אין אים א רצון צו ווערן אן
גערישט .זיין דירה איז געווען באקוועם ,די געגנט האט ער
אנדערער מענטש ,א איד וואס לעבט מיט תורה און מצוות.
געקענט ,און זיינע חברים זענען נישט געווען קיין פרעמדע
מענטשן„ .איך האב דאך אליין באשלאסן זיך צו טוישן “,האט דער ערשטער שבת אינעם האטעל האט אים שטארק
ער געזאגט„ .איך וועל זיי מסביר זיין אז איך פיר זיך יעצט בארירט .די געדעקטע טישן ,די ליכט ,דער קידוש ,די ניגונים
אנדערש “.דער רב האט אים אויסגעהערט„ .דיין החלטה איז וואס האבן זיך געהערט פון אלע זייטן ,האבן אים געגעבן א
טייער “,האט ער געזאגט„ .דו דארפסט זיך אבער היטן ,אויך ווען געפיל וואס ער האט נישט געקענט אויסדריקן .ער איז געזעסן
דו וועסט שוין נישט שפירן דעם ווארעמקייט פון דא“. צווישן מענטשן וועלכע זענען אים מיט עטליכע טעג פריער
געווען אינגאנצן פרעמד ,און דא האט ער געשפירט אז ער האט
„דא פרייט מען זיך ווען דו פרעגסט א שאלה “,האט דער רב
א פלאץ .ווען איינער האט אים געוויזן וואו מען האלט אינעם
ווייטער געזאגט„ .וואס וועט זיין ווען דארט וועט איינער לאכן
זמירות ,האט ער אריין געקוקט אין ספר און שטיל מיטגעזונגען
פון דיין פראגע? דא קומט א חבר דיר רופן צום שיעור .וואוהין
וויפיל ער האט געקענט.
וועלן דיינע אלטע חברים דיר רופן? דו ביסט יעצט אזוי פול מיט
התלהבות ,אז עס דאכט זיך דיר אז גארנישט קען דיר שטערן. אינ'ם לעצטן טאג האט נחום אריינגעלייגט זיינע זאכן אין
אויפן אקסל און אנגעהויבן פארציילן וואס ער האט אלץ אבער עס וועלן קומען געווענליכע טעג ,מידקייט ,שוועריקייטן.
פארפעלט די וואך .נחום האט זיך שוין כמעט אראפגעזעצט, דעמאלטס דארפסטו האבן נעבן דיר מענטשן וואס וועלן דיר
ווען זיין בליק איז געפאלן אויף דעם סידור וואס האט זיך העלפן בלייבן ביי דיין החלטה“.
ארויסגעשטעקט פון דער טאש .ער האט זיך דערמאנט אין דעם
נחום האט צוגעזאגט צו טראכטן דערוועגן .דער רב האט
רב׳ס פראגע„ :וואוהין וועלן דיינע אלטע חברים דיר רופן?“ א
אים געגעבן א טעלעפאן-נומער און געזאגט אז מען האט שוין
קעלט איז אים דורכגעלאפן .ער איז קוים צוריק אויף דעם גאס,
א מעגליכע דירה פאר אים אין א פאסיגע געגנט .נחום האט
און שוין שעמט ער זיך מיט דעם וואס איז אים נעכטן געווען
אריינגעלייגט דעם צעטל אין סידור .אויפן וועג אהיים האט ער
אזוי טייער!
געקוקט דורכן פענצטער .די שטאט איז געווארן נענטער ,און
ער האט צוריק אויפגעהויבן די טאש„ .איך דארף יעצט מיט איר זענען צוריקגעקומען די באקאנטע גאסן ,די געשעפטן,
ארויפגיין “,האט ער געזאגט .מען האט אים נאכגערופן ,נאך א די מענטשן .ער האט זיך געשטארקט :ער ווייסט דאך וואס ער
ווערטל ,אבער ער איז ווייטער געגאנגען .אויף די טרעפ האט ער וויל .א גאנצע וואך האט ער געהערט און פארשטאנען .דאס
געהערט ווי דאס געלעכטער ווערט שטילער .ווען ער איז אריין וועט ער נישט פארגעסן.
אין דער דירה ,האט ער פארמאכט די טיר און איז געבליבן שטיין.
ער איז נאך נישט אנגעקומען צו זיין הויז ,און שוין האט זיך
די ווענט זענען געווען די זעלבע .אויפן טיש זענען געלעגן די
געהערט א רוף פונעם ווינקל„ .נחום! וואו ביסטו געווען א גאנצע
זאכן וואס ער האט איבערגעלאזט פאר דער רייזע .אלעס האט
וואך?“ איינער פון די חברים איז צוגעקומען ,און גלייך דערנאך
געווארט אז ער זאל ווייטער לעבן פונקט ווי פריער.
נאך צוויי .נחום האט זיי באגריסט .ער האט געוואלט דערציילן
נחום האט ארויסגענומען דעם סידור און געעפנט ביים וואו ער איז געווען און וואס ער האט געהערט ,אבער נאך איידער
צעטל .ער האט געהאלטן דעם טעלעפאן-נומער און געטראכט ער האט געענדיגט דעם ערשטן זאץ ,האט איינער באמערקט די
וועגן דעם בענקל אונטן„ .איך וויל באמת “,האט ער שטיל קאפל אויף זיין קאפ .דער חבר האט אים אנגעקוקט פון אויבן ביז
געזאגט„ .אבער יעצט פארשטיי איך פארוואס איך דארף אונטן און אויסגעבראכן אין א געלעכטער.
הילף “.ער האט אנגערופן דעם רב .ווען ער האט געהערט די „וואס איז דא געשען? נחום איז געווארן א צדיק!“ האט ער
באקאנטע שטימע ,האט ער נישט געדארפט לאנג מסביר זיין. אויסגערופן צו די אנדערע .איינער האט געמאכט א ווערטל,
„איך בין אהיימגעקומען “,האט ער געזאגט„ ,און איך האב שוין א צווייטער האט צוגעגעבן נאך איינס .נחום האט פראבירט
פארשטאנען .אויב די מעגליכקייט איז נאך דא ,וויל איך קומען“. צו שמייכלען ,אבער עס איז אים נישט געלונגען .ער האט
אנגעהויבן מסביר זיין אז ער האט געהערט זייער ערנסטע זאכן.
אין די קומענדיגע טעג האט מען אים געהאלפן זיך
„יא ,יא “,האט איינער אים איבערגעהאקט„ .מיר וועלן אויך הערן.
אריבערציען .זיין נייע דירה איז געווען קלענער ,און א טייל
קום נאר ,זעץ דיך צו .דו ביסט דאך נאך אלץ אונזער נחום “.מען
זאכן זענען אים געווען אומבאקוועם .ער האט געדארפט זיך
האט צוגערוקט דעם באקאנטן בענקל.
צוגעוואוינען צו נייע גאסן און נייע שכנים .אבער דעם ערשטן
אוונט האט א שכן געקלאפט אין דער טיר און געפרעגט צי ער נחום איז געבליבן שטיין מיט דער טאש אין דער האנט.
וויל מיטגיין דאווענען מעריב .נחום איז מיט אים געגאנגען .נאכן דאס איז געווען דער זעלבער בענקל אויף וועלכן ער איז געזעסן
דאווענען האט מען אים געוויזן א פלאץ ביים טיש ,און איינער אזויפיל אוונטן .די זעלבע קולות ,די זעלבע ווערטלעך .ער האט
האט געעפנט פאר אים א ספר. געשפירט ווי שווער עס איז אים צו זאגן אז ער גייט יעצט
אהיים .קיינער האט אים נישט געצוואונגען צו בלייבן ,אבער
עס זענען אויך דארט געווען שווערע טעג .אמאל האט ער
אלע האבן געווארט אז ער זאל זיך אראפזעצן .פאר א רגע האט
נישט פארשטאנען דאס לערנען ,און אמאל האט ער געפילט
ער געטראכט אז ער קען דאך זיצן בלויז עטליכע מינוט .וואס
ווי ווייט ער איז נאך פון דעם וואס ער וויל זיין .אבער ווען ער
קען שוין געשען פון א קורצן שמועס?
האט געפרעגט ,האט אים איינער געענטפערט .ווען ער איז
געווארן צעבראכן ,האט אים א חבר מחזק געווען .מיט דער צייט ער האט אראפגעלייגט די טאש .איינער האט אים געקלאפט
אויף דער פאליצע זענען געשטאנען עטליכע ספרים ,און דער האט ער געהאט א קביעות צום לערנען ,א פלאץ אין שול ,און
קליינער סידור איז געלעגן אפן נעבן זיין פלאץ„ .ווי גייט עס?“ מענטשן וואס האבן זיך געפרייט מיט יעדן קליינעם טריט וואס
האט דער רב געפרעגט .נחום האט געשמייכלט„ .איך האב ער האט געמאכט .זיין החלטה האט באקומען א פלאץ אינעם
נאך אסאך צו לערנען “,האט ער געזאגט„ .אבער דא העלפט טאג-טעגליכן לעבן.
מען מיר לערנען “.דערנאך האט ער צוגעגעבן מיט א שטילער
ערנסטקייט„ :יענע וואך האט מיר געגעבן דעם רצון .דא לערן עטליכע וואכן שפעטער איז דער רב געקומען אים באזוכן.
איך וויאזוי צו לעבן מיט אים“. נחום האט אים אריינגעבעטן און צוגערוקט א בענקל צום טיש.
ער וויל טאקע זיין אנדערש .ער בעט מחילה אויף דעם טייערע אידן ,דער משל עפנט אונז אויף א טייערן
פארגאנגענעם יאר ,און טראכט וועגן דעם קומענדיגן געדאנק אין דער עבודה פון סוכות ,וואס רבי שמשון
יאר .דאס זענען נישט קיין ליידיגע ווערטער .דער רצון פינקוס זצ״ל לערנט אונז .אין דעם סדר פון יום טוב זענען
איז אמת ,די חרטה איז אמת ,די קבלה איז אמת .אבער פאראן די זיבן טעג סוכות ,און דערנאך שמיני עצרת .דער
נאך נעילה דארף דער רצון אהיים גיין מיט אים .ער דארף דאזיגער געדאנק באלייכט די עבודה פון די זיבן טעג:
אויסהאלטן אויך אין א געווענליכן טאג ,ווען די טירן פונעם
נאך ראש השנה און יום כיפור גייט א איד ארויס פון זיין
ארון קודש זענען שוין פארמאכט און דער אלטער סדר
שטוב און אריין אין דער סוכה .ער נעמט מיט זיין פרישן
הייבט זיך ווידער אן.
רצון צו דינען דעם אייבערשטן ,און באקומט א הייליגע
דא קומט די פראגע וואס דער רב האט געפרעגט סביבה אין וועלכער דער רצון זאל זיך קענען האלטן.
נחום :וואו גייסטו צוריק? אין וועלכע סביבה וועלן דיינע
לאמיר זיך אביסל אפשטעלן ביים בעל-תשובה אינעם
קבלות אנקומען? אפשר ווארט שוין אויף דיר דער זעלבער
משל .ווי טייער איז אזא איד! ער איז געווען ווייט ,פארזונקען
שמועס וואס שלעפט אוועק דעם גאנצן אוונט .אפשר זיצט
אין א לעבן אן תורה און מצוות ,און דא האט זיך זיין הארץ
דארט איינער וואס מאכט א געלעכטער פון יעדן ערנסטן
געעפנט .ער וויל זיך דערנענטערן צום באשעפער .מען
ענין .אפשר זענען די אלטע געוואוינהייטן אזוי פעסט דארף נישט קלענער מאכן זיין אויפריכטיגן רצון כדי צו
איינגעפירט ,אז אן קיין באזונדערן באשלוס פאלט מען פארשטיין פארוואס ער דארף א נייע סביבה .דווקא ווייל
צוריק אין זיי .מען האט זיך אויפגעוועקט אין בית המדרש, זיין תשובה איז אזוי טייער ,דארף מען זי היטן .א פרישער
אבער אינדערהיים ליגט נאך אלעס אויפן זעלבן פלאץ. אנהייב איז אן אוצר; מען דארף אים געבן א פלאץ וואו ער
דער בענקל ביים ווינקל האט נישט געדארפט רעדן צו זאל נישט פארלוירן גיין.
נחום .זיין פלאץ אין דער אלטער חברה איז געווען גרייט. ראש השנה און יום כיפור זענען פאר אונז ,ווי יענע
אזוי קען אויך א איד טרעפן זיין אלטן פלאץ גלייך נאכדעם טעג פונעם סעמינאר .א איד ווערט ארויסגענומען פון זיין
וואס ער האט באשלאסן זיך צו טוישן .מען רופט אים צו געווענליכן סדר .ער שטייט אין בית המדרש ,הערט קול
צום זעלבן פארברענגען ,און ווען ער זאגט אז ער וויל שופר ,דאוונט און בעט ,טוט תשובה און נעמט זיך פאר
גיין לערנען ,הערט ער א שמייכל„ :וואס איז געשען מיט גוטע קבלות .דאס הארץ ווערט ערנסט .זאכן וואס האבן
דיר? דו ביסט פלוצלינג געווארן אזא צדיק?“ איין ווארט אים א גאנץ יאר פארנומען ,זעען יעצט אויס קלענער ,און
פון ליצנות קען אים מאכן זיך שעמען מיט דער קבלה אויף זאכן וואס ער האט אפגעשטופט אויף שפעטער ,ווערן
וועלכער ער האט נעכטן געוויינט. יעצט זייער וויכטיג .ער וויל דאווענען בעסער ,לערנען מער
און זיך פירן איידעלער.
דאס איז די סכנה וואס שטייט אונז פאר די אויגן .א
מענטש קען מיינען אז וויבאלד ער וויל באמת ,איז ער שוין ביי נעילה קען א איד שפירן מיטן גאנצן הארץ אז
אריין אין זיין נייע שול מיטן זעלבן סידור ,און איינער רוקט גענוג שטארק .אבער ער דארף נאך לערנען וויאזוי צו היטן
אים צו א פלאץ .דער סידור איז דער זעלבער ,און נחום איז דעם רצון.
דער זעלבער .אבער דא העלפט די סביבה ארויסברענגען
נחום האט אינעם האטעל נישט געקענט פארשטיין
זיין גוטן רצון .אזוי דארף א איד קוקן אויף זיין סוכה :דא
פארוואס מען רעדט מיט אים וועגן א נייע דירה .ער האט
וויל איך שפירן באקוועם מיט מיין יראת שמים .דא וויל איך
דאך געהאט אזא קלארע החלטה! ערשט ביים אלטן ווינקל
רעדן און זיך פירן אויף אן אופן וואס פאסט פאר די הייליגע
האט ער געשפירט וויפיל כח די סביבה האט אויף אים .די
געסט.
הכרה האט אים געברענגט צו נעמען דעם נויטיגן טריט.
און פון דער סוכה דארף א איד מיטנעמען דעם געדאנק
דערפאר גיט אונז דער אייבערשטער די הייליגע מצוה
אויף ווייטער .מיט וועמען קען איך מאכן א קביעות? ווער
פון סוכה .דער אייבערשטער זאגט אונז :איר זענט אריבער
וועט מיר העלפן ווען איך וועל ווערן שוואכער? וועלכער
ראש השנה און יום כיפור ,איר האט זיך דערנענטערט ,איר
שמועס נעמט מיר אוועק דעם טעם פון לערנען ,און
ווילט אנהייבן פון פריש; יעצט טוישט אייער וואוינונג ,גייט
וועלכער חבר גיט מיר חשק צו ווערן בעסער? נחום האט
אריין אין דער סוכה .גיט דעם נייעם רצון א נייע סביבה.
אין זיין נייע דירה אויך געהאט שוועריקייטן .אבער ער לעבט די טעג אויף אן ארט וואס וועט אייך העלפן ווייטער
האט שוין געהאט צו וועמען זיך צו ווענדן .דאס איז דער אנגיין מיט דער עבודה .דער טויש ווערט עפעס וואס מען
גרויסער כח פון א גוטער סביבה :אויך ווען די התלהבות טוט למעשה ,מיטן גאנצן מענטש.
ווערט שוואכער ,בלייבט די הילף נעבן דיר.
א איד טראגט אריין דעם טיש ,גרייט צו זיין פלאץ און
די מעשה פון נחום דארף אונז דעריבער געבן חיזוק .ווען זעצט זיך עסן אין דער סוכה .זיין געווענליכע שטוב בלייבט
א איד זעט אז א נסיון ווערט אים שווער ,דארף ער נישט דארט וואו זי איז געווען ,אבער זיין לעבן ווערט יעצט
גלייך אפמאכן אז זיין תשובה איז נישט געווען אמת .ער געפירט אונטערן סכך .ער האט זיך אוועקגערוקט פון דעם
קען נעמען דעם סידור ,ארויסנעמען דעם צעטל און זוכן איינגעוואוינטן פלאץ .דערמיט קען ער ארייננעמען אין זיך
די הילף וואס וועט אים האלטן .ער קען זיך דערנענטערן די דערמאנונג :איך וויל טאקע היטן דאס וואס איך האב
צו א גוטן חבר ,זיך קובע זיין א שיעור און אוועקרוקן פון א באקומען אין די ימים נוראים .מיינע קבלות דארפן האבן א
סביבה וואס שוואכט אים אפ .זיין אויפריכטיגער רצון איז פלאץ ביים טיש ,אינעם שמועס ,אינעם סדר היום ,אין דעם
ווערט אז ער זאל טון עפעס ממשות׳דיג אים צו באשיצן. לעבן וואס איך פיר.
דאס לערנט אונז די סוכה אין די טעג נאך יום כיפור. און ווער זענען די נייע חברים אין דער דאזיגער הייליגער
דער אייבערשטער גיט אונז א הייליגן פלאץ און הייליגע סביבה? די הייליגע אושפיזין :אברהם ,יצחק ,יעקב ,משה,
געסט ,כדי מיר זאלן קענען ווייטער וואקסן מיט דעם אהרן ,יוסף און דוד .דאס זענען די הייליגע געסט מיט
פרישן אנהייב .לאמיר אריינגיין מיט אונזערע קבלות וועלכע דער אייבערשטער ברענגט אונז צוזאמען אין דער
און זיי געבן א פלאץ אינעם לעבן .לאמיר אויסקלויבן די סוכה! דער איד וואס האט זיך פריער געדרייט צווישן
שמועסן ,די חברים און די קביעות׳ן וואס וועלן אונז העלפן השפעות וואס ציען אים אראפ ,ווערט יעצט אריינגענומען
זיי מקיים זיין .ראש השנה און יום כיפור האבן אויפגעוועקט אין א סביבה פון קדושה .די נאענטקייט צו די הייליגע
דעם הארץ .אין דער סוכה לערנען מיר זיך צו לעבן מיט אושפיזין דארף אים העלפן פארזעצן דעם וועג אויף וועלכן
דעם אויפגעוועקטן הארץ ,און מיט די ריכטיגע חברים גיין ער איז ארויף אין די ימים נוראים.
ווייטער א גאנץ יאר.
לאמיר זיך פארשטעלן דעם חילוק .נחום שטייט מיט
רבי שמשון פינקוס זצ״ל זיין סידור פאר די אלטע חברים ,און איינער לאכט .ער קומט
כל הזכויות שמורות
להערות והארות או לקבל הגליון מדי שבוע במייל,
למכון א משל זיך צו לערנען
musheltolearn@gmail.com אין להעתיק שום חלק מגליון זה בלי רשות המערכת
