נועם האור - אידיש · No'am Ha'or - Yiddish — סוכות (2026-09-21)

“נועם האור” גליון יב בעזרת השם יתברך
א
“נועם האור” גליון יב בעזרת השם יתברך
שיעור אור החיים הקדוש סוכות -קהלת תשפ”ז
וְ שָׂ מַ ְחתָׂ ְבחַ גֶָּך -דער סוד פון אמת׳ע שמחה
פון וואו נעמט מען א שמחה וואס קען באמת
“זמן שמחתנו” -מיט קהלת אין די האנט
אנפילן דעם מענטש?
און נאך טיפער: שלום וברכה טייערע חברים.
ווען ווערט דער עולם הזה פון “הבל” -צו א מקור סוכות איז דער יום טוב פון שמחה.
פון אמת׳ע שמחה? די תורה זאגט“ :וְ שָׂ מַ ְחתָׂ ְבחַ גֶָּך”.
און נאכאמאל“ :וְ הָׂ יִ יתָׂ אַ ְך שָׂ מֵ חַ ”.
שלמה המלך האט אלעס אויספרובירט
און ביים דאווענען רופן מיר דעם יום טוב:
שלמה המלך רעדט נישט ווי איינער וואס איז
“זְמַ ן ִש ְמחָׂ תֵ נּו”.
געשטאנען פון דער זייט און געזאגט אז דער עולם הזה
איז גארנישט ווערד. דער אייבערשטער וויל אז א איד זאל זיך פרייען .נישט
סתם א קליינע שמחה ,נאר דער יום טוב אליין באקומט
ער זאגט :איך בין אריינגעגאנגען דערין.
דעם נאמען -זמן שמחתנו.
איך האב געזוכט .איך האב פרובירט.
און פונקט אין דעם יום טוב נעמען מיר ארויס מגילת
יתי לִ י בָׂ ִתים ,נָׂטַ עְ ִתי לִ י כְ ָׂר ִמים”.
“ ִהגְ דַ לְ ִתי מַ עֲשָׂ י ,בָׂ נִ ִ קהלת.
ער האט געבויט הייזער .געפלאנצט כרמים ,גנות שלמה המלך הייבט אן:
ופרדסים.
“הֲבֵ ל הֲבָׂ לִ ים אָׂ מַ ר קֹ הֶּ לֶּת ,הֲבֵ ל הֲבָׂ לִ ים הַ כֹ ל הָׂ בֶּ ל”.
און ווייטערָׂ “ :כנ ְַס ִתי לִ י גַם כֶּסֶּ ף וְ זָׂהָׂ ב”.
און ער פרעגט:
און ער זאגט נאך מער“ :וְ כֹ ל אֲשֶּ ר שָׂ אֲלּו עֵ ינַי ל ֹא
“מַ ה יִ ְתרֹון לָׂאָׂ דָׂ ם ְבכָׂל עֲמָׂ לֹו שֶּ ַיעֲמֹ ל תַ חַ ת הַ שָׂ מֶּ ש”.
אָׂ צַ לְ ִתי מֵ הֶּ ם ,ל ֹא מָׂ נַעְ ִתי אֶּ ת לִ ִבי ִמכָׂל ִש ְמחָׂ ה”.
לכאורה איז דאס א פלא.
דאס איז א געוואלדיגע לשון.
דאס איז די מגילה וואס מיר דארפן ליינען אין זמן
שלמה המלך זאגט:
שמחתנו?
איך האב נישט געזאגט פארן הארץ :ניין.
אויב מיר ווילן זיך אויפהייבן צו שמחה ,וואלט מען
וואס די אויגן האבן געוואלט -האב איך פרובירט. לכאורה געדארפט ליינען עפעס פול מיט שירה,
וואס האט אויסגעזען ווי עס וועט מיר מאכן פרייליך - הודאה ,הצלחה און גוטסקייט.
האב איך גענומען. און אנשטאט דעם הערן מיר“ :הַ כֹ ל הָׂ בֶּ ל”.
יתי אֲ נִ י ְבכָׂל מַ עֲשַ י
און נאכדעם קוקט ער צוריקּ“ :ופָׂ נִ ִ אבער ווען מען לערנט קהלת אביסל טיפער ,זעט מען
שֶּ עָׂשּו יָׂדַ י ...וְ ִהנֵה הַ כֹ ל הֶּ בֶּ ל ְּורעּות רּוחַ ”. אז שלמה המלך קומט בכלל נישט אוועקנעמען די
פארוואס? שמחה פונעם מענטש.
ווייל א מענטש האט זייער א אינטערעסאנטע טבע. פארקערט.
ער קען יארן חלומ׳ען פון א זאך: ער קומט אונז אויסלערנען א יסוד:
ב
“נועם האור” גליון יב בעזרת השם יתברך
אבער שלמה המלך לייגט צו דריי ווערטער וואס טוישן “ווען איך וועל דאס האבן -וועט אלעס זיין
דעם גאנצן בליק“ :מַ תַ ת אֱ ֹלקִ ים ִהיא”. אנדערש”.
לאז נישט די שמחה זיך ענדיגן ביי דער מתנה. ענדליך באקומט ער עס.
לאז די מתנה דיר דערמאנען אינעם נותן. די ערשטע פאר טעג איז ער איבערגליקליך.
א מתנה איז מער ווי דער חפץ נאך א שטיק צייט ווערט עס שוין א חלק פון זיין לעבן.
און אביסל שפעטער טראכט ער שוין פון דער
לאמיר טראכטן פון א פשוט׳ע זאך.
נעקסטער זאך.
א מענטש באקומט א מתנה פון איינעם וואס איז אים
דער מענטש איז נישט שלעכט .אזוי איז ער באשאפן.
זייער נאנט .אפשר איז דער חפץ אליין נישט אזוי
טייער .אבער ער היט עס. דעריבער האט שלמה המלך געקענט האבן אזויפיל,
און דאך פרעגן :איז דאס אלעס?
פארוואס? ווייל יעדעס מאל וואס ער קוקט דערויף,
זעט ער נישט בלויז דעם חפץ. אבער קהלת איז נישט קעגן הנאה
ער זעט ווער עס האט אים דאס געגעבן. דא מוז מען זייער שטארק מדגיש זיין א וויכטיגע
די מתנה ווערט א קשר צווישן צוויי מענטשן. נקודה.
און אפשר דאס זאגט קהלת: מען קען ליינען קהלת און בטעות ארויסקומען מיט א
די וועלט איז פול מיט מתנות. שווערע הרגשה:
עסן .טרינקען .א שטוב .משפחה .פרנסה .געזונט .א אלעס איז הבל .קיין זאך איז נישט ווערד.
שיינעם יום טוב. מען טאר זיך נישט פרייען פון גארנישט.
די שאלה איז נאר :זע איך בלויז די מתנה -אדער זע אבער דאס איז נישט וואס שלמה המלך זאגט.
איך אויך דעם נותן? ווייל דער זעלבער קהלת זאגט (פרק ג ,פסוק יג):
ווען איך זע בלויז דעם חפץ ,דארף איך מארגן שוין א “וְ גַם כָׂל הָׂ אָׂ דָׂ ם שֶּ י ֹאכַל וְ שָׂ תָׂ ה וְ ָׂראָׂ ה טֹוב ְב ָׂכל עֲמָׂ לֹו
נייעם חפץ כדי צו שפירן נאכאמאל די זעלבע שמחה. -מַ תַ ת אֱ ֹלקִ ים ִהיא”.
אבער ווען דער חפץ דערמאנט מיר: און אויף אן אנדער פלאץ (פרק ה ,פסוק יח):
דער אייבערשטער האט מיר דאס געגעבן, “ גַם כָׂל הָׂ אָׂ דָׂ ם אֲשֶּ ר נָׂתַ ן לֹו הָׂ אֱ ֹלקִ ים עֹ שֶּ ר ּונְ כ ִָׂסים
באקומט די שמחה א גאנץ אנדערן טעם. וְ ִה ְשלִ יטֹו לֶּאֱכֹ ל ִממֶּ נּו וְ לָׂשֵ את אֶּ ת חֶּ לְ קֹו וְ לִ ְשמֹ חַ
דאס איז שוין נישט בלויז הנאה .דאס איז א קשר. בַ עֲמָׂ לֹו -זֹ ה מַ תַ ת אֱ ֹלקִ ים ִהיא”.
און יעצט קענען מיר פארשטיין פארוואס שלמה המלך שלמה המלך רעדט פון עושר ונכסים ,און זאגט נישט:
קען אויף איין פלאץ זאגן “הבל הבלים” ,און אויף אן ווארף עס אוועק.
אנדער פלאץ “מתת אלקים היא”. ער זאגט“ :וְ לִ ְשמֹ חַ בַ עֲמָׂ לֹו”.
דער זעלבער גשמיות ,די זעלבע מתנה. פריי זיך דערמיט!
אבער צוויי וועגן ווי אזוי א מענטש קען איר אנקוקן. דו האסט א גוטע סעודה? פריי זיך!
א מתנה אן דעם נותן קען אים נישט אנפילן. דו האסט א שיינע שטוב? דאנק דעם אייבערשטן!
אבער א מתנה וואס ברענגט אים צום נותן -דאס קען דו האסט פרנסה? משפחה? געזונט? א שיינעם יום
ווערן א מקור פון קשר און שמחה. טוב? פריי זיך!
ג
“נועם האור” גליון יב בעזרת השם יתברך
ּותנַאי הּוא
דער אור החיים כאפט דעם ווארטְ “ : “וְ ִׁשבַּ ְח ִׁתי אֲ נִׁ י אֶ ת הַּ ִׁש ְמחָ ה”
הַ דָׂ בָׂ ר”. און דא קומט די באקאנטע סתירה אין קהלת וואס די
דו ווילסט וויסן וואו דער “והיה” געפינט זיך? גמרא אין מסכת שבת (דף ל ע"ב) פרעגט.
דו ווילסט וויסן ווי אזוי שמחה באקומט א טיפקייט? אויף איין פלאץ זאגט שלמה המלך“ :וְ ל ִַש ְמחָׂ ה מַ ה זֹ ה
“ ִאם שָׂ מֹ עַ ִת ְש ְמעּו”. עֹ שָׂ ה ”.און אויף אן אנדער פלאץ“ :וְ ִשבַ ְח ִתי אֲנִ י אֶּ ת
ווען א איד הערט דעם רצון פונעם אייבערשטן און הַ ִש ְמחָׂ ה”.
האט זוכה געווען עס מקיים צו זיין ,איז די מצוה נישט איז שמחה עפעס וואס מען דארף אוועקמאכן?
בלויז א חיוב. אדער איז זי עפעס וואס שלמה המלך איז משבח?
די מצוה אליין קען ווערן זיין שמחה. זאגן חז״ל“ :וְ ִשבַ ְח ִתי אֲ נִ י אֶּ ת הַ ִש ְמחָׂ ה” -זו שמחה
של מצוה.
א שמייכל וואס האט אנגעהאלטן א גאנצן טאג
שלמה המלך האט געפונען א שמחה וואס ער האט יא
די גמרא אין מסכת ברכות דערציילט אויף רב ברונא
משבח געווען.
א מורא׳דיגע זאך.
א שמחה וואס נעמט דעם מענטש נישט אוועק פונעם
רבי אלעא האט געזאגט פאר עולא ,ווען דו קומסט
אייבערשטן ,נאר ברענגט אים נענטער.
אהין ,זאלסטו פרעגן בשלומו פון מיין ברודער רב
שמחה של מצוה.
ברונא פארנט פון דער גאנצער חבורה ,ווייל:
“אָׂ דָׂ ם גָׂדֹול הּוא וְ שָׂ מֵ חַ ְב ִמ ְצֹות”. דער געוואלדיגער דיוק פונעם אור החיים הקדוש
חז״ל געבן אים א געוואלדיגן טיטל :אדם גדול. די תורה זאגט“ :וְ הָׂ יָׂה ִאם שָׂ מֹ עַ ִת ְש ְמעּו אֶּ ל ִמ ְצֹותַ י”.
און וואס דערציילט די גמרא כדי אונז צו ווייזן ווי אזוי שרייבט דער אור החיים הקדוש:
זיין “שמח במצות” האט אויסגעזען? ּותנַאי הּוא הַ דָׂ בָׂ ר ִאם ִת ְהיֶּה “וְ הָׂ יָׂה לְ שֹון ִש ְמחָׂ הְ ,
ִימנָׂא חֲדָׂ א סָׂ מַ ְך גְ אֻ לָׂה לִ ְתפִ לָׂה ,וְ לָׂא פָׂ ִסיק חּוכָׂא
“ז ְ אֹומרֹו ' ִאם שָׂ מֹועַ ִת ְש ְמעּו' ִש ְמחָׂ ה שֶּ ל ִמ ְצוָׂה וְ הּוא ְ
ִמפּומֵ יּה כּולֵיּה יֹומָׂ א”. וְ גֹו' ,כְ אָׂ ְמ ָׂרם ז״ל שֶּ ל ֹא ִשבַ ח ְשֹלמֹ ה אֶּ לָׂא ִש ְמחָׂ ה שֶּ ל
איין מאל האט רב ברונא זוכה געווען צו זיין סומך ִמ ְצוָׂה ,אֲ בָׂ ל ְשאָׂ ר ְשמָׂ חֹות ֲעלֵיהֶּ ם אָׂ מַ ר 'ּולְ ִש ְמחָׂ ה מַ ה
גאולה לתפילה בשלימות -און א גאנצן טאג האט דער זֹ ה עֹ שָׂ ה'”.
שמייכל נישט אראפגעגאנגען פון זיין פנים. מען דארף דא גוט הערן דעם חידוש.
לאמיר זיך דאס פארשטעלן. חז״ל האבן אונז שוין געזאגט אז שלמה המלך האט
ער גייט ארויס פון שחרית. משבח געווען שמחה של מצוה.
מען זאגט אים נישט אז ער האט יעצט געמאכט א וואס האט דער אור החיים הקדוש אונז יעצט מחדש
גרויסן געשעפט. געווען?
ער האט נישט באקומען קיין מתנה. דער אור החיים ווייזט אונז אז די תורה אליין האט
קיינער האט אים נישט דערציילט קיין גרויסע בשורה. אריינגעלייגט דעם יסוד אין די ווערטער פונעם פסוק.
וואס איז געשען? “וְ הָׂ יָׂה” -לשון שמחה.
ער האט זוכה געווען צו טון דעם רצון פונעם אבער גלייך נאכדעם שטייטִ “ :אם”.
אייבערשטן בשלימות.
ד
“נועם האור” גליון יב בעזרת השם יתברך
בוראי ,יש לי שמחה אלפי אלפים יותר ממה שהיה און דאס האט אים אזוי אנגעפילט ,אז שעה נאך שעה
לך בעת שהרווחת את עשרת אלפים רובל כסף”. גייט ער ארום מיט א שמייכל.
דא האט ער אים אנטפלעקט דעם חילוק: דאס איז שוין א לעבעדיגער בילד פונעם אור החיים:
וויסן זאלסטו מיין ליבליכע טייערע פריינט .ווען איך “וְ הָׂ יָׂה” -לשון שמחה.
שטרעק אויס מיין האנט אנצוטון תפילין ,דערמאן איך ווען? “ ִאם שָׂ מֹ עַ ִת ְש ְמעּו”.
זיך :איך גיי יעצט לייגן תפילין ,ווייל אזוי האט איך האב זוכה געווען צו טון דעם רצון ה׳.
מיר מיין באשעפער באפוילן!
וואס פאר א גרעסערע שמחה דארף איך?
און דאס אליין פילט מיר אן מיט אזא שמחה “ -אלפי
אלפים יותר” פון יענער שמחה וואס דו האסט א שמחה וואס איז טייערער פון צען טויזנט רובל
געשפירט ווען דו האסט פארדינט צען טויזנט רובל. אין ספר “בישישים חכמה” ווערט דערציילט אויפן
גלייך האט יענער צדיק אויסגעפלאצט אין א געוויין הייליגן רבי אברהם מטשכנוב זצ״ל ,אז אמאל האט
און געזאגט: אים א חבר זיינער ,א צדיק ,געפרעגט:
“אויב אזוי ,האט די וועלט נישט קיין טעות אין “מיר זענען דאך ביידע צוזאמען גדולים בתורה,
אייך ,און איר זענט טאקע ווערד מען זאל אייך איך האב מרביץ תורה געווען אזוי ווי אייך ,און
רופן רבי”. מעשים טובים האב איך אויך אזוי ווי אייך -
און פון דעמאלט אן האט ער אויך אנגעהויבן רופן פארוואס רופט מען אייך 'רבי' ,און מיר נישט?”
“רבי” ,און זיך אינגאנצן מכניע געווען פאר אים. האט אים דער הייליגער טשכנובער צוריקגעפרעגט:
דאס איז א מורא׳דיגער מעשה. “זאג מיר ,האסטו אמאל געהאט גאר א גרויסע
אט די שמחה של מצוה -דאס איז נישט נאך תורה. שמחה ,וואס מער פון דעם קענסטו נישט
נאך תפילה .נאך מעשים טובים. באשרייבן?”
דאס איז דער גרעסטע שטאפל פון קדושה. האט יענער געענטפערט“ :יא .איין מאל האב איך
דאס געבט דעם מענטש דעם טיטל “רבי” ,מיט דעם פארדינט צען טויזנט רובל אויף איין מאל ,און
ווערט ער א “צדיק” וואס קען משפיע זיין קדושה פאר דעמאלט האב איך געהאט גאר א גרויסע שמחה”.
אלע חסידים. האט דער הייליגער טשכנובער געזאגט:
אבער מ׳קען דא זיך מתבונן זיין אין נאך א נקודה: “אם כן -אכן ,היתה לך שמחה גדולה”.
דער הייליגער טשכנובער האט נישט געזאגט אז צען און ער האט איבערגע׳חזר׳ט עטליכע מאל:
טויזנט רובל מאכט נישט פרייליך. “שמחה שאינך יכול לתאר יותר” -דאס איז א
פארקערט .ער האט אנערקענט: שמחה וואס מער פון דעם קענסטו נישט
“אם כן ,אכן ,היתה לך שמחה גדולה”. באשרייבן.
יא ,דאס איז א שמחה. האט דער הייליגער צדיק געזאגט ,מיר צוטירן די
פייערדיגע לשון:
אבער ער האט געהאט נאך א גרעסערע שמחה:
“עתה ,דע חביבי וחברי יקירי ,כי בשעה שאני
איך קען יעצט לייגן תפילין!
פושט את ידי להניח תפילין ,ועדיין איני מניחם ,רק
דער בורא עולם האט מיר געגעבן א מצוה. זוכר אני שאני מוכן ומזומן להניח תפילין שציוני
ער וויל עפעס פון מיר.
ה
“נועם האור” גליון יב בעזרת השם יתברך
און דא קומען מיר צום סוד פון סוכות איך קען נעמען מיין האנט ,ארויפלייגן די תפילין און
ביז יעצט האבן מיר גערעדט פון שמחה של מצוה. טון דעם רצון פונעם אייבערשטן.
רב ברונא האט זוכה געווען צו טון א מצוה בשלימות, און ווען א מענטש שפירט וואס דאס מיינט -איז די
און א גאנצן טאג האט ער געשמייכלט. מצוה נישט בלויז א חיוב וואס ער דארף אפצאלן.
דער הייליגער טשכנובער האט נאך נישט אפילו די מצוה אליין ווערט זיין פארמעגן .זיין אוצר .זיין
ארויפגעלייגט די תפילין -ער האט בלויז שמחה.
אויסגעשטרעקט די האנט ,און דער געדאנק “שציוני דאס איז א אדם גדול
בוראי” האט אים שוין אנגעפילט מיט א שמחה “אלפי
אלפים” גרעסער פון צען טויזנט רובל. יעצט פארשטייען מיר נאך בעסער די מעשה פון רב
ברונא.
אבער יעצט קומט סוכות און לערנט אונז נאך א
געוואלדיגער חידוש. ווען די גמרא זאגט“ :אָׂ דָׂ ם גָׂדֹול הּוא וְ שָׂ מֵ חַ ְב ִמ ְצֹות”
נישט בלויז די מצוה קען ווערן דיין שמחה. און דערציילט אז ער האט איין מאל זוכה געווען צו
זיין סומך גאולה לתפילה:
דיין גאנצע לעבן קען אריינגיין אין א מצוה.
“וְ לָׂא פָׂ ִסיק חּו ָׂכא ִמפּומֵ יּה כּולֵיּה יֹומָׂ א”
און אפשר דערפאר איז דווקא דער יום טוב דער:
איז דאס נישט קיין גוזמא.
“זמן שמחתנו”.
פאר אונז קען סמיכת גאולה לתפילה זיין נאך א פרט
א מצוה וואס נעמט אריין דעם גאנצן מענטש וואס מען האט היינט גוט מקיים געווען.
רוב מצוות טוט מען מיט א געוויסן חלק פונעם גוף. פאר רב ברונא איז דאס געווען:
תפילין -אויפן קאפ און אויפן האנט. איך האב היינט זוכה געווען צו טון דעם רצון ה׳
לולב -מיט די הענט. בשלימות!
שופר -מען הערט מיט די אויערן. ווי קען מען נישט זיין פרייליך?
אבער אין דער סוכה גייט דער גאנצער מענטש אריין. און אט די שמחה -דאס האט אים געמאכט אן אדם
מיט די שיך .מיט די קליידער .מיטן גאנצן גוף. גדול.
און נישט נאר דער מענטש גייט אריין. נישט דער סמיכת גאולה לתפילה -דאס איז אוודאי
גאר גרויס -אבער נישט דאס איז די שפיץ.
זיין לעבן גייט אריין.
אסאך אידן האבן זוכה געווען צו סומך זיין גאולה
ער עסט דארט .ער טרינקט דארט .ער לערנט דארט.
לתפילה.
ער שמועסט דארט .ער שלאפט דארט.
אבער ווער האט זוכה געווען אז דאס זאל אים געבן
און דא וועקט זיך אויף די לעכטיגקייט וואס שיינט אין
שמחה אויפן גאנצן טאג ,ממש אז ער זאל נישט קענען
מגילת קהלת.
אויפהערן שמייכלען?
קהלת האט אונז געזאגט“ :מַ תַ ת אֱֹלקִ ים ִהיא”.
אה!דאס ווייזט דאך אויף אזא ליבשאפט צום
דו דארפסט נישט אוועקווארפן די מתנה. אייבערשטן און צו זיין תורה.
דו דארפסט טרעפן דעם נותן אין דער מתנה. דאס מאכט דעם מענטש אן אדם גדול.
און די הייליגע מצוה פון סוכה רופט אויס:
ו
“נועם האור” גליון יב בעזרת השם יתברך
נאך יום כיפור זאגט דער אייבערשטער“ :קום אריין” קום ,איך וועל דיר ווייזן ווי אזוי דאס קוקט אויס.
יום כיפור האבן מיר געשטאנען און געזאגט: נעם דיין עסן -און ברענג עס אריין אין דער סוכה.
אשמנו .בגדנו .גזלנו. נעם דיין טרינקען -און ברענג עס אריין אין דער סוכה.
מיר האבן געבעטן :רבונו של עולם ,זיי אונז מוחל. נעם דיין שלאפן ,דיין שמועסן ,דיין פשוט׳ן טאג -
און א מענטש קען נאך יום כיפור טראכטן: און ברענג דעם גאנצן לעבן אריין אונטערן צל
נאך אלעם וואס איך האב געזאגט -ווי קוק איך אויס? סוכה.
בין איך טאקע אזוי נאנט צום אייבערשטן? דער אייבערשטער נעמט נישט דעם מענטש ארויס פון
זיין לעבן כדי ער זאל קענען טון די מצוה.
קומט סוכות.
ער נעמט דאס לעבן אליין און מאכט דערפון א
און דער אייבערשטער ענטפערט נישט מיט א דרשה.
מצוה.
ער ענטפערט מיט א מצוה :קום אריין.
קום אריין אין דער סוכה .מיט דיין גאנצן גוף. יום כיפור און סוכות -צוויי וועגן פון התקרבות
איך וויל נישט נאר דיין נשמה .איך וויל דיר. אט צו דעם דערהויבענקייט איז מען זוכה נאך דעם
איך וויל דיין עסן .דיין טרינקען. הייליגן טאג יום כיפור.
איך וויל דיין פשוט׳ן טאג. יום כיפור האט אונז געלערנט:
ברענג אלעס אריין צו מיר. דו ווילסט זיך דערנענטערן צום אייבערשטן.
קען זיין א גרעסערע שמחה פאר א איד? עס נישט ,טרינקט נישט ,דערווייטער זיך פון גשמיות.
און בלויז עטליכע טעג שפעטער קומט דער זעלבער
פון “הבל הבלים” צו “מתת אלקים היא”
אייבערשטער און זאגט:
און יעצט קענען מיר צוריקקומען צום פלא מיט וואס יעצט וויל איך עפעס אנדערש.
מיר האבן אנגעהויבן. יעצט :עס .טרינק .זיץ מיט דיין משפחה .שלאף.
פארוואס ליינט מען קהלת דווקא אין זמן שמחתנו? אבער טו עס אין דער סוכה.
קהלת קומט נישט שטערן די שמחה פון סוכות. יום כיפור האבן מיר בייגעוואוינט אז א איד קען זיך
קהלת לערנט אונז וואס די שמחה פון סוכות איז. דערהייבן העכער פון די גשמיות.
קהלת הייבט אן“ :הֲבֵ ל הֲבָׂ לִ ים”. דערנאך קומט סוכות ,און מיט די ריינקייט פון יום
און ער לערנט אונז“ :מַ תַ ת אֱ ֹלקִ ים ִהיא”. כיפור ,גייט מען א שטאפל ווייטער ,און מען לערנט
דאס איז נישט קיין סתירה. זיך א גרעסערן חידוש:
דאס איז דער גאנצער לימוד. א איד קען נעמען די גשמיות מיט זיך ארויף.
ווען איך כאפ דעם גשמיות און זאג: מען דארף נישט אייביג אנטלויפן פונעם גשמיות כדי
דאס וועט מיר אליין אנפילן ,קען עס ווערן הבל. צו טרעפן דעם אייבערשטן.
ווייל קיין מתנה קען נישט פארנעמען דעם פלאץ מען קען אים טרעפן ביים טיש.
פונעם נותן. אין דער סעודה .אין דער משפחה .אין דער שמחה.
אבער ווען איך נעם די זעלבע זאך און זאג: “מַ תַ ת אֱֹלקִ ים ִהיא”.
ז
“נועם האור” גליון יב בעזרת השם יתברך
ער פרייט זיך מיטן יום טוב -און ער פרייט זיך מיטן רבונו של עולם ,איך דאנק דיר פאר דעם.
אייבערשטן וואס האט אים געגעבן דעם יום טוב. ווען די מתנה דערמאנט מיר אינעם נותן -
ער פרייט זיך מיט דער סוכה -און ער פרייט זיך: דאן איז דער גשמיות נישט קיין שטער.
דער אייבערשטער וויל מיר אין זיין סוכה. עס איז א שטיק קשר צום אייבערשטן.
דאס איז דעם “זמן שמחתנו”: און דאס איז די סוכה.
אריינבלאזן א נשמה אין די אלע גוטע זאכן וואס דער
“ברענג דיין לעבן מיט צו מיר”
אייבערשטער האט אונז געגעבן.
קוקן אויף די אלע מתנות וואס מען האט ,און דער אייבערשטער וויל געבן שמחה ,ער וויל אונז
אנערקענען ,אז אויב ברענגט דאס נישט נאנטקייט צום פרייליך מאכן.
אייבערשטן ,איז אלעס "הבל הבלים" ,און "לשמחה און דערפאר האט ער אונז געגעבן מיט ליבשאפט "זמן
מה זה עשה". שמחתנו" ,אונז צו לערנען ווי אזוי צו לעבן מיט אים.
אבער אויב איז די שמחה מיטן אייבערשטן. און דאס איז די אמת'ע שמחה.
די גשמיות איז אין דעם צילא דמהימנותא ,אינעם און דאס איז די לעכטיגקייט פונעם אור החיים הקדוש:
ליבליכן שאטן פון אייבערשטן. “וְ הָׂ יָׂה” -לעב מיט שמחה.
די גוטס וואס איך האב ,דערמאנען מיך אז: פריי זיך .געניס פון די מתנות.
“מַ תַ ת אֱֹלקִ ים ִהיא”. אבערִ “ :אם שָׂ מֹ עַ ִת ְש ְמעּו”.
דאן איז די פרייליכקייט א הייליגע שמחה ,א אמת'ע הער דעם אייבערשטן אינעווייניג אין דיין לעבן.
שמחה. הער אים אין דער ברכה .אין דער מצוה .אין די גוטס.
און פון דארטן וועל מיר זיך מחזק זיין זיך צובינדן צום הער אים אפילו אין דער פשוט׳ער סעודה.
דערהויבענע "והיה" ,וואס קומט נאר "אם שמוע
דער אייבערשטער זאגט נישט :לאז איבער דיין לעבן
תשמעו".
און קום צו מיר.
און אפשר וועלן מיר זוכה זיין ,צו האבן א שייכות צו
ער זאגט :ברענג דיין לעבן מיט צו מיר.
די געוואלדיגע גליקליכקייט וואס רב ברונא האט
געשפירט נאך א מצוה. ברענג דיין שטוב .דיין פרנסה .דיין משפחה .דיין עסן.
דיין הצלחה .דיין שמחה.
אפשר וועלן מיר אין די זכות פון מצות סוכה ,זוכה זיין
צו שפירן די אויג-פארבלענדטע רייכקייט און און אין יעדע טובה וואס דו באקומסט ,געדענק:
אומשרייבליכע פרייליכקייט פונעם הייליגן “מַ תַ ת אֱֹלקִ ים ִהיא”.
טשכנובער“ :שציוני בוראי!” און דעמאלט קען א מענטש האבן צוויי שמחות אין איין זאך.
אמן כן יהי רצון. ער פרייט זיך מיט דער מתנה -און ער פרייט זיך מיט
דעם וואס האט אים געגעבן די מתנה.
לכל ענייני הגליון
דוד איגל
054-8498791
dudle148@gmail.com
ח
