gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

ולבקר בהיכלו · Ilevaker Beheichuloi — בראשית (2026-10-05)

מוציא לאור: ולבקר בהיכלו · Ilevaker Beheichuloi

שבוע: בראשית (2026-10-05)

ולבקר בהיכלו · Ilevaker Beheichuloi — בראשית (2026-10-05)

פתח את ה-PDF הורדה

‫פרשת בראשית‬ ‫כ״ח תשרי תשפ״ז‬ ‫עטרת שלום‬ ‫שנה י״ח · גליון תתכ״ו‬ ‫מוסדות קאמרנא‬ ‫עלון שבועי שע״י מוסדות קאמרנא בארה״ק · בנשיאות כ״ק מרן אדמו״ר שליט״א · עיה״ק ירושלים ת״ו‬ ‫עטרת ראשינו‬ ‫דברי תורה מכ״ק מרן אדמו״ר שליט״א‬ ‫א הקדמה צו פארשטיין דעם רבינ׳ס שליט״א תורה‬ ‫די הקדמה איז צוגעגרייט געווארן צו העלפן דעם לייענער פארשטיין דעם רבינ׳ס שליט״א תורה‪ .‬זי איז נישט א טייל פון דעם רבינ׳ס‬ ‫אריגינעלן טעקסט‪.‬‬ ‫וואס וויל מען דא פארשטיין?‬ ‫ווען מיר לערנען די פרשה פון אדם הראשון אין גן עדן‪ ,‬שטעלן זיך עטליכע שאלות‪ .‬פארוואס האט דער אויבערשטער אים‬ ‫אריינגעשטעלט דווקא אין גן עדן? וואס איז דער ענין פון עץ החיים און עץ הדעת טוב ורע? און וואס האט דער נחש געמיינט מיט‬ ‫זיין הבטחה‪ ,‬אז דורך עסן פון עץ הדעת וועלן זיי ווערן ווי ״יוצרי עולמות״? דעם רבינ׳ס שליט״א תורה ערקלערט די שאלות דורך‬ ‫דעם חילוק צווישן צוויי בחינות פון יחוד‪.‬‬ ‫דער שליסל‪ :‬צוויי בחינות פון יחוד‬ ‫לאמיר קודם קלאר מאכן דעם ווארט יחוד‪ .‬דא מיינט עס א רוחניות׳דיגע פארבינדונג צווישן די בחינות וואס ווערן דערמאנט‬ ‫אינעם זוהר און אין די כתבי האריז״ל‪ .‬יחודא עילאה איז דער העכערער יחוד‪ ,‬וואס איז שטענדיג און ווערט נישט איבערגעריסן‪.‬‬ ‫יחודא תתאה איז דער אונטערשטער יחוד‪ ,‬וואס איז נאר אין באשטימטע צייטן‪ .‬דעם חילוק דארף מען האלטן פאר די אויגן ביים‬ ‫לייענען דעם רבינ׳ס שליט״א תורה‪.‬‬ ‫או״א און זו״ן‬ ‫או״א איז דער ראשי תיבות פון אבא ואימא‪ ,‬די בחינות חכמה ובינה‪ .‬די נעמען אבא און אימא באצייכענען דא רוחניות׳דיגע‬ ‫מדריגות‪ ,‬נישט גשמיות׳דיגע עלטערן‪ .‬זייער יחוד איז דער יחודא עילאה‪ .‬זו״ן איז דער ראשי תיבות פון זעיר אנפין ונוקבא; זייער‬ ‫יחוד איז דער יחודא תתאה‪ .‬דער מקור דערמאנט אויך אב״א און פב״פ‪ :‬אחור באחור און פנים בפנים‪ .‬אויך דאס זענען‬ ‫קבלה׳דיגע באצייכענונגען פאר דעם אופן פון דער פארבינדונג‪ ,‬נישט גשמיות׳דיגע באשרייבונגען‪.‬‬ ‫גן עדן און עבודת הבירורים‬ ‫אין דעם רבינ׳ס שליט״א תורה ווערט גן עדן ערקלערט אלס דער ארט פון עבודת יחודא עילאה‪ .‬דער מענטש איז דארט‬ ‫באשעפטיגט מיט דער בחינה פון א שטענדיגן יחוד און שלימות הטוב‪ .‬עבודת הבירורים‪ ,‬ווידער‪ ,‬מיינט דא די עבודה צו אויסקלויבן‬ ‫דאס גוטע פון דעם שלעכטן און אויפהייבן די ניצוצי הקדושה‪ ,‬וואס ווערן אינעם מקור אנגערופן ניצו״ק‪ .‬די עבודה איז פארבונדן‬ ‫מיט יחודא תתאה‪ .‬דעריבער ווערט עץ הדעת טוב ורע פארבונדן מיט דעם יחוד‪ ,‬וואס איז נישט שטענדיג‪.‬‬ ‫ווי אזוי דער מהלך גייט ווייטער‬ ‫מיט דעם חילוק ערקלערט דעם רבינ׳ס שליט״א תורה דעם איסור פון עץ הדעת‪ ,‬דעם ענין פון מיתה‪ ,‬און פארוואס אדם הראשון‬ ‫איז נאכדעם ארויסגעשיקט געווארן פון גן עדן‪ .‬די עבודת הבירורים געהערט נישט צו דער עבודה אין גן עדן‪ ,‬וואו עס איז יחודא‬ ‫עילאה‪ .‬דער מקור ערקלערט אויך‪ ,‬אז דער מענטש דארף זיך דערהייבן און ארבעטן אויך אין יחודא עילאה; ער זאל נישט בלייבן‬ ‫שטענדיג נאר אין יחודא תתאה‪.‬‬ ‫אכילה און שתיה אינעם לשון פון קבלה‬ ‫ביים לייענען איז כדאי צו געדענקען‪ :‬״אכילה״ און ״שתיה״ ווערן דא אויך גענוצט אלס נעמען פאר רוחניות׳דיגע השפעות‪ .‬דער‬ ‫מקור רופט די השפעה פון או״א ״אכילה״‪ ,‬און די השפעה פון זו״ן ״שתיה״‪ .‬דער חילוק העלפט פארשטיין דעם מאמר חז״ל‪ ,‬אז‬ ‫חוה האט אויסגעקוועטשט ענבים און געגעבן אדם הראשון‪ .‬די גימטריאות אינעם איבערזעצטן טעקסט באגלייטן דעם זעלבן‬ ‫מהלך; די נעמען און ציפערן בלייבן ווי אינעם מקור‪.‬‬ ‫‪1‬‬ ‫אלֹהִים מִן‬‫אדָם אֲשֶׁר יָצ ָר‪ .‬ו ַיַצְמַח הוי״ה ֱ‬ ‫ה ָ‬ ‫ִקדֶׁם ו ַיָשֶׁם שָם אֶׁת ָ‬ ‫אלֹהִים ג ַן בְעֵדֶׁן מ ֶׁ‬ ‫ו ַיִטַע הוי״ה ֱ‬ ‫ַדעַת טוֹב וָרָע‪.‬‬ ‫החַיִים ב ְתוֹך ְ הַג ָן וְעֵץ ה ַ‬ ‫מאֲכ ָל וְעֵץ ַ‬‫ראֶׁה ו ְטוֹב ל ְ ַ‬ ‫מ ְ‬ ‫דמָה כ ָל עֵץ נֶׁחְמָד ל ְ ַ‬ ‫א ָ‬ ‫ה ֲ‬ ‫ָ‬ ‫ַדעַת טוֹב וָרָע לֹא תֹאכ ַל‬ ‫מעֵץ ה ַ‬ ‫אדָם ל ֵאמֹר מ ִֹכל עֵץ הַג ָן א ָֹכל תֹאכ ֵל‪ .‬ו ֵ‬ ‫ה ָ‬ ‫אלֹהִים עַל ָ‬ ‫ו ַיְצ ַו הוי״ה ֱ‬ ‫מִמֶׁנו כ ִי ב ְיוֹם אֲכ ָל ְך ָ מִמֶׁנו מוֹת תָמות‪( .‬ב ח‪-‬יז)‪.‬‬ ‫דער אויבערשטער האט איינגעפלאנצט א גן אין עדן פון פריער‪ ,‬און דארט אריינגעשטעלט דעם מענטש וואס ער האט באשאפן‪ .‬דער‬ ‫אויבערשטער האט פון דער ערד ארויסגעוואקסן יעדן בוים וואס איז באגערט צום זען און גוט צום עסן‪ ,‬און עץ החיים אינמיטן גן‪ ,‬און עץ‬ ‫הדעת טוב ורע‪ .‬דער אויבערשטער האט באפוילן דעם מענטש‪ :‬פון יעדן בוים אין גן מעגסטו עסן; אבער פון עץ הדעת טוב ורע זאלסטו נישט‬ ‫עסן‪ ,‬ווייל אין דעם טאג וואס דו וועסט עסן דערפון‪ ,‬וועסטו זיכער שטארבן‪.‬‬ ‫זיי קומען ארויס אינאיינעם‪ ,‬זיי רוען אינאיינעם‪ ,‬און זיי שיידן זיך‬ ‫סוד גן עדן עץ החיים ועץ הדעת‬ ‫קיינמאל נישט אפ‪.‬‬ ‫מיר דארפן פארשטיין‪ ,‬וואס איז דער סוד פון דעם וואס דער‬ ‫דאס איז די כוונה פונעם אדרא זוטא‪ .‬חכמה און בינה זענען נישט‬ ‫אויבערשטער האט אריינגעשטעלט דעם מענטש אין גן עדן‪ .‬אויך‬ ‫נאצל געווארן אזוי ווי זו״ן‪ ,‬וואו די נוקבא גייט ארויס פון צווישן זיין‬ ‫דארפן מיר פארשטיין דעם ענין פון עץ החיים און עץ הדעת טוב‬ ‫חדוי ודרועוי‪ ,‬פון הינטן‪ .‬ביי או״א אבער איז ״כחדא נפקין״‪ :‬בשעת‬ ‫ורע‪ ,‬און דעם סוד פון דעם איסור צו עסן פון עץ הדעת טוב ורע‪.‬‬ ‫דער לידה זענען זיי ביידע ארויסגעקומען אינאיינעם‪ ,‬און איינער איז‬ ‫אויך דארפן מיר פארשטיין וואס דער נחש האט געזאגט צו חוה‪:‬‬ ‫נישט געווען פריער פון צווייטן‪.‬‬ ‫״כי ידע אלהים כי ביום אכלכם ממנו ונפקחו עיניכם והייתם‬ ‫״וכחדא שריין״‪ ,‬זיי רוען אינאיינעם‪ ,‬מיינט‪ :‬זו״ן זענען אב״א‪ ,‬אחור‬ ‫כאלהים ידעי טוב ורע״ (ג ה)‪.‬‬ ‫באחור; אבער או״א זענען ״כחדא שריין״‪ ,‬פב״פ‪ ,‬פנים בפנים‪ .‬און‬ ‫דער אויבערשטער ווייסט‪ ,‬אז אין דעם טאג וואס איר וועט עסן‬ ‫דאס וואס עס שטייט ״ולא מתפרשין לעלמין״‪ ,‬זיי שיידן זיך‬ ‫דערפון‪ ,‬וועלן אייערע אויגן זיך עפענען‪ ,‬און איר וועט זיין ווי‬ ‫קיינמאל נישט אפ‪ ,‬איז ווייל דער זיווג פון זו״ן איז נישט שטענדיג‪.‬‬ ‫אלהים‪ ,‬וואס ווייסן גוטס און שלעכטס‪.‬‬ ‫אזוי ווי עס שטייט אין זוהר פרשת ויקרא אויפן פסוק‪:‬‬ ‫״אכלו רעים שתו ושכרו דודים״‪ .‬״אכלו רעים״ דא אינון או״א‪,‬‬ ‫ופרש״י ״והייתם כאלהים״ — יוצרי עולמות‪.‬‬ ‫״שתו ושכרו דודים״ דא אינון זו״ן‪ .‬עיי״ש‪.‬‬ ‫רש״י ערקלערט ״און איר וועט זיין ווי אלהים״‪ :‬באשאפער פון‬ ‫״עסט‪ ,‬חברים; טרינקט און ווערט שיכור‪ ,‬באליבטע״‪ .‬״עסט‪,‬‬ ‫וועלטן‪.‬‬ ‫חברים״ זענען או״א; ״טרינקט און ווערט שיכור‪ ,‬באליבטע״‬ ‫וואס איז די כוונה דערפון?‬ ‫זענען זו״ן‪ .‬עיין שם‪.‬‬ ‫יחודא עילאה ותתאה‬ ‫מזון או״א אכילה‪ ,‬מזון זו״ן שתיה‬ ‫עס זעט אויס צו זאגן‪ ,‬לויט דעם וואס עס שטייט אינעם זוהר‬ ‫קוק אויך אין שער הכוונות (דרושי יום הכיפורים ד״ב)‪ ,‬וואו עס‬ ‫הקדוש (ויקרא ד‪ ,).‬אז עס זענען פאראן צוויי מיני יחודים‪ :‬יחודא‬ ‫שטייט‪:‬‬ ‫עילאה און יחודא תתאה‪ .‬דער זוהר זאגט‪:‬‬ ‫דע כי כל מזון או״א נקרא בשם אכילה ולא שתיה‪ ,‬וכל מזון זו״ן‬ ‫רבי שמעון אמר‪ ,‬כלא שפיר‪ ,‬אבל רזא דמלה‪ ,‬״אכלו רעים״‬ ‫נקרא בשם שתיה‪ ,‬וכמ״ש בספר הזוהר בפ׳ ויקרא‪ ,‬״אכלו״‬ ‫לעילא‪ ,‬״שתו ושכרו דודים״ (שה״ש ה א) לתתא‪ .‬אמר ליה רבי‬ ‫לעילא‪ ,‬ודא אינון או״א דלא מתפרשין לעלמין‪ ,‬״שתו ושכרו‬ ‫אלעזר‪ ,‬מאן אינון לעילא ומאן אינון לתתא‪ ,‬אמר ליה יאות‬ ‫דודים״ לתתא זו״ן‪ ,‬ודא אינון ״דודים״ לזמנים ולפרקים עיי״ש‪.‬‬ ‫שאילתא‪ ,‬דא אתר עלאה‪ ,‬דאינון באחדותא‪ ,‬בחדוותא‪ ,‬דלא‬ ‫ווייס‪ ,‬אז יעדע השפעה פון מזון פאר או״א ווערט אנגערופן‬ ‫מתפרשין לעלמין‪ ,‬אלין אקרון ״רעים״‪ ,‬הדא הוא דכתיב‬ ‫״אכילה״ און נישט ״שתיה״‪ .‬און יעדע השפעה פון מזון פאר‬ ‫(בראשית ב י) ״ונהר יוצא מעדן״‪ ,‬ועדן [פי׳ אבא] וההוא נהר‬ ‫זו״ן ווערט אנגערופן ״שתיה״‪ .‬אזוי ווי עס שטייט אין ספר הזוהר‬ ‫[פי׳ אימא] לא מתפרשן לעלמין‪ ,‬ואשתכחו לעלמין ברעותא‬ ‫אין פרשת ויקרא‪ :‬״עסט״ גייט אויף אויבן‪ ,‬אויף או״א‪ ,‬וואס‬ ‫באחדותא בחדוותא‪ .‬״שתו ושכרו דודים״ אלין אינון לתתא‬ ‫שיידן זיך קיינמאל נישט אפ‪ .‬״טרינקט און ווערט שיכור‪,‬‬ ‫דאקרון דודים לזמנין ידיען‪ ,‬והא אוקימנא עיי״ש‪.‬‬ ‫באליבטע״ גייט אויף אונטן‪ ,‬אויף זו״ן‪ .‬זיי זענען ״דודים״ אין‬ ‫רבי שמעון האט געזאגט‪ :‬אלעס איז גוט‪ ,‬אבער דער סוד פון‬ ‫געוויסע צייטן און פון צייט צו צייט‪ .‬עיין שם‪.‬‬ ‫דעם ענין איז‪ :‬״עסט‪ ,‬חברים״ גייט אויף אויבן; ״טרינקט און‬ ‫ווערט שיכור‪ ,‬באליבטע״ גייט אויף אונטן‪ .‬רבי אלעזר האט אים‬ ‫יחודא עילאה בחינת גן עדן‬ ‫געפרעגט‪ :‬ווער זענען די אויבן און ווער זענען די אונטן? האט ער‬ ‫לויט דעם אלעם זעט מיר אויס צו ערקלערן‪ ,‬לויט דעם וואס מען‬ ‫אים געזאגט‪ :‬גוט האסטו געפרעגט‪ .‬דאס איז די העכערע‬ ‫האט אונז באלויכטן פון הימל‪ ,‬אז דער ענין פון אריינשטעלן דעם‬ ‫מדריגה‪ ,‬וואס זיי זענען אין אייניגקייט און פרייד‪ ,‬און שיידן זיך‬ ‫מענטש אין גן עדן איז געווען‪ ,‬כדי ער זאל ארבעטן נאר אין יחודא‬ ‫קיינמאל נישט אפ‪ .‬די ווערן אנגערופן ״רעים״‪ ,‬חברים‪ .‬דאס איז‬ ‫עילאה‪ ,‬די בחינה פון גן עדן‪ .‬אזוי ווי מיר האבן פריער געברענגט‬ ‫וואס עס שטייט‪ :‬״און א טייך גייט ארויס פון עדן״‪ .‬עדן‪ ,‬דאס‬ ‫פונעם זוה״ק‪:‬‬ ‫הייסט אבא‪ ,‬און יענער טייך‪ ,‬דאס הייסט אימא‪ ,‬שיידן זיך‬ ‫קיינמאל נישט אפ‪ .‬זיי געפינען זיך שטענדיג אין רצון‪ ,‬אייניגקייט‬ ‫״ונהר יוצא מעדן״‪ ,‬ועדן [פי׳ אבא] וההוא נהר [פי׳ אימא] לא‬ ‫און פרייד‪ .‬״טרינקט און ווערט שיכור‪ ,‬באליבטע״ זענען די‬ ‫מתפרשן לעלמין‪ ,‬ואשתכחו לעלמין ברעותא באחדותא‬ ‫אונטן‪ ,‬וואס ווערן אנגערופן דודים אין באשטימטע צייטן‪ ,‬ווי מיר‬ ‫בחדוותא‪.‬‬ ‫האבן שוין ערקלערט‪ .‬עיין שם‪.‬‬ ‫״און א טייך גייט ארויס פון עדן״‪ .‬עדן‪ ,‬דאס הייסט אבא‪ ,‬און‬ ‫יענער טייך‪ ,‬דאס הייסט אימא‪ ,‬שיידן זיך קיינמאל נישט אפ‪ .‬זיי‬ ‫יחוד או״א וזו״ן‬ ‫זענען שטענדיג אין רצון‪ ,‬אייניגקייט און פרייד‪.‬‬ ‫דער ביאור דערפון ווערט ערקלערט דורך מרן האריז״ל אין עץ‬ ‫צדיקים יושבין ועטרותיהם בראשיהם ונהנים מזיו השכינה (ברכות‬ ‫חיים (שער הכללים פ״ב)‪ .‬ער זאגט‪:‬‬ ‫יז‪.).‬‬ ‫״כחדא נפקין וכחדא שריין ולא מתפרשין לעלמין״ (זוה״ק‬ ‫האזינו רצ‪.):‬‬ ‫‪2‬‬ ‫די צדיקים זיצן מיט זייערע קרוינען אויף זייערע קעפ‪ ,‬און האבן‬ ‫עסוקים רק ביחודא עילאה‬ ‫הנאה פון דעם ליכטיגקייט פון דער שכינה‪.‬‬ ‫בא הנחש וראה אותם וכו׳ (רש״י ג א)‪.‬‬ ‫דאס איז די בחינה וואס ווערט דא געמיינט‪ .‬אזוי אויך שטייט אין‬ ‫דער נחש איז געקומען און האט זיי געזען‪ ,‬און אזוי ווייטער‪.‬‬ ‫מדרש (ב״ר ב ב)‪:‬‬ ‫דאס הייסט‪ ,‬ער האט געזען ווי זיי זענען באשעפטיגט נאר מיט‬ ‫העליונים והתחתונים נבראו בבת אחת‪ ,‬העליונים ניזונין מזיו‬ ‫יחודא עילאה‪ ,‬וואס שיידט זיך קיינמאל נישט אפ‪ .‬ער האט‬ ‫השכינה‪ ,‬התחתונים אם אינם יגעים אינם אוכלים‪ .‬עיי״ש‪.‬‬ ‫אנגערייצט חוה צו עסן פון עץ הדעת טוב ורע‪ .‬דערמיט האט ער זיי‬ ‫די אויבערשטע און די אונטערשטע זענען באשאפן געווארן אויף‬ ‫אראפגעברענגט צו דער עבודה פון יחודא תתאה‪ .‬דאס איז וואס‬ ‫איינמאל‪ .‬די אויבערשטע שפייזן זיך פון דעם ליכטיגקייט פון דער‬ ‫חז״ל זאגן (ב״ר יט ה)‪:‬‬ ‫שכינה; די אונטערשטע‪ ,‬אויב זיי פלאגן זיך נישט‪ ,‬עסן זיי נישט‪.‬‬ ‫סחטה ענבים ונתנה לו‪.‬‬ ‫עיין שם‪.‬‬ ‫זי האט אויסגעקוועטשט ענבים און אים געגעבן‪.‬‬ ‫ביאור הכתוב‬ ‫דאס איז די בחינה פון יחודא תתאה‪ ,‬ווי מיר האבן פריער געברענגט‬ ‫דאס איז דער רמז אין ״כל עץ״‪ :‬די גימטריא דערפון איז צוויי מאל‬ ‫פונעם זוה״ק‪:‬‬ ‫ע״ב און ס״ג‪ ,‬עה״כ‪ .‬אויך ״עץ״‪ ,‬עה״כ‪ ,‬איז בגימטריא קס״א‪ ,‬די‬ ‫״שתו ושכרו דודים״ אלין אינון לתתא דאקרון דודים לזמנין ידיען‪.‬‬ ‫בחינה פון יחוד או״א‪ .‬דער בוים איז ״נחמד למראה״‪ ,‬באגערט‬ ‫״טרינקט און ווערט שיכור‪ ,‬באליבטע״ זענען די אונטן‪ ,‬וואס‬ ‫צום זען‪ .‬״נחמד למראה״ איז בגימטריא שע״ח נהורין‪ ,‬״או״ר‬ ‫ווערן אנגערופן דודים אין באשטימטע צייטן‪.‬‬ ‫פניא״ל״‪ ,‬וואס ווערט נמשך פון דעם אור פון די פנים העליונים‬ ‫(עץ חיים ש״ד פ״ה)‪ .‬דארט איז עס נאר ״נחמד למראה״‪ :‬מען‬ ‫״והייתם כאלהים״ — יוצרי עולמות‪.‬‬ ‫ווערט געשפייזט פון זיו השכינה (תיקו״ז דף פז‪ ):‬אן עבודה‪.‬‬ ‫״און איר וועט זיין ווי אלהים״ — באשאפער פון וועלטן‪.‬‬ ‫״וטוב למאכל״‪ ,‬און גוט צום עסן‪ ,‬איז די בחינה פון ״אכלו רעים״‪,‬‬ ‫״עסט‪ ,‬חברים״‪ .‬דאס איז יחודא עילאה‪ ,‬יחוד או״א‪ ,‬ווי פריער‬ ‫דאס איז אויך דער ענין פון רש״י׳ס פירוש‪ .‬ווייל אין דער עבודה פון‬ ‫דערמאנט‪ .‬דארט זענען דאס גוטע און דער יחוד אין שלימות‪ ,‬אויף‬ ‫יחודא תתאה איז תלוי דער תיקון פון זו״ן און פון די וועלטן‪ .‬דאס‬ ‫אייביג‪.‬‬ ‫איז אנדערש ווי די עבודה פון יחודא עילאה‪.‬‬ ‫לעתיד לבוא יחודא תתאה כיחודא עילאה‬ ‫ביאור הכתוב‬ ‫״ויטע הוי״ה אלהים גן בעדן מקדם״‪.‬‬ ‫״וישלחהו הוי״ה אלהים מגן עדן לעבד את האדמה אשר לקח‬ ‫דער אויבערשטער האט איינגעפלאנצט א גן אין עדן פון פריער‪.‬‬ ‫משם״ (ג כג)‪.‬‬ ‫דער אויבערשטער האט אים ארויסגעשיקט פון גן עדן‪ ,‬צו‬ ‫דאס איז דער ענין פונעם פסוק‪ .‬עס איז באקאנט פון מרן האריז״ל‬ ‫באארבעטן די ערד פון וואו ער איז גענומען געווארן‪.‬‬ ‫אין לקוטי תורה (זכריה)‪ ,‬אז לעתיד לבוא וועט יחודא תתאה‪ ,‬יהי״ה‬ ‫אדנ״י‪ ,‬זיין ווי יחודא עילאה‪ ,‬וואס שיידט זיך קיינמאל נישט אפ‪.‬‬ ‫דעריבער האט דער אויבערשטער אים גלייך ארויסגעשיקט‪ .‬ווייל די‬ ‫יחודא תתאה וועט ווערן נכלל אין יחודא עילאה‪ .‬עיין שם‪.‬‬ ‫עבודה פון יחודא תתאה געהערט נישט אין גן עדן‪ ,‬וואו די עבודה‬ ‫דאס איז דער רמז פון ״ויטע״‪ ,‬וואס איז בגימטריא יהי״ה אדנ״י‪.‬‬ ‫איז נאר יחודא עילאה‪ .‬דעריבער שטייט דארט‪:‬‬ ‫דארט אין גן עדן איז עס נכלל אין הוי״ה אלהי״ם‪ ,‬די בחינה פון‬ ‫״ארורה האדמה בעבורך בעצבון תאכלנה כל ימי חייך‪ .‬וקוץ‬ ‫יחודא עילאה‪ ,‬יחוד או״א‪.‬‬ ‫ודרדר תצמיח לך ואכלת את עשב השדה‪ .‬בזעת אפיך תאכל‬ ‫לחם״ (שם יז‪-‬יט)‪.‬‬ ‫עבודת הבירורים‬ ‫די ערד איז פארשאלטן צוליב דיר; מיט צער וועסטו עסן דערפון‬ ‫״ומעץ הדעת טוב ורע לא תאכל ממנו״‪.‬‬ ‫אלע טעג פון דיין לעבן‪ .‬זי וועט דיר ארויסוואקסן דערנער און‬ ‫פון עץ הדעת טוב ורע זאלסטו נישט עסן‪.‬‬ ‫שטעכעדיגע געוואוקסן‪ ,‬און דו וועסט עסן דאס גראז פון פעלד‪.‬‬ ‫מיטן שווייס פון דיין פנים וועסטו עסן ברויט‪.‬‬ ‫דעריבער האט דער אויבערשטער אים דאס באפוילן‪ .‬דער עץ‬ ‫הדעת איז די בחינה פון יחודא תתאה‪ ,‬וואו דער יחוד איז נאר אין‬ ‫ווייל אין יחודא תתאה איז פאראן די גאנצע עבודת הבירורים‪,‬‬ ‫באשטימטע צייטן‪ .‬דעמאלט איז עס אין דער בחינה פון טוב‪ .‬ווען זיי‬ ‫אויסצוקלויבן דאס גוטע פון דעם שלעכטן‪ .‬דעריבער שטייט אויך‪:‬‬ ‫זענען נישט אין יחוד‪ ,‬איז עס אין דער בחינה פון רע‪ ,‬ווייל דאס איז‬ ‫״ועתה פן ישלח ידו ולקח גם מעץ החיים ואכל וחי לעלם״‪.‬‬ ‫תלוי אין עבודת הבירורים‪ ,‬ווי באקאנט‪.‬‬ ‫און יעצט‪ ,‬טאמער וועט ער אויסשטרעקן זיין האנט‪ ,‬נעמען אויך‬ ‫״כי ביום אכלך ממנו מות תמות״‪.‬‬ ‫פון עץ החיים‪ ,‬עסן און לעבן אויף אייביג‪.‬‬ ‫ווייל אין דעם טאג וואס דו וועסט עסן דערפון‪ ,‬וועסטו זיכער‬ ‫שטארבן‪.‬‬ ‫דער חשש איז געווען‪ ,‬אז ער וועט שטענדיג לעבן נאר אין יחודא‬ ‫תתאה‪ .‬דער מענטש דארף זיך אבער דערהייבן און ארבעטן אויך‬ ‫דער טעם איז‪ ,‬ווייל פאר עבודת הבירורים דארף מען אראפגיין צום‬ ‫אין יחודא עילאה‪.‬‬ ‫מקום המיתה‪ ,‬כדי פון דארט אויפצוהייבן די ניצו״ק‪ .‬דאס ווערט‬ ‫רעוא דרעוין תשפ״ו‬ ‫ערקלערט אין די כוונה פון נפילת אפים (שעה״כ נפילת אפים‬ ‫ד״ב)‪.‬‬ ‫‪3‬‬