gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

דורשי יחודך רימ"ש · Dorshei Yechidchu — בראשית (2026-10-05)

מוציא לאור: דורשי יחודך רימ"ש · Dorshei Yechidchu

שבוע: בראשית (2026-10-05)

דורשי יחודך רימ"ש · Dorshei Yechidchu — בראשית (2026-10-05)

פתח את ה-PDF הורדה

‫לשמיעת המאמר מפי מורינו הגה"צ שליט"א‪ ,‬ולהערות והארות‬ ‫קול דורשי יחודך‬ ‫‪718-586-5199‬‬ ‫בא"י ‪0765997840‬‬ ‫~~~‬ ‫ניתן לקבל מידי חודש הקונטרס באימעל‪dyyms12@gmail.com :‬‬ ‫וכן ניתן לקבל את הקונטרס דרך הדואר‪ ,‬במחיר חודשי של ‪ $20‬עבור הוצאת עריכת הקונטרסים‬ ‫נא להשאיר הודעה בקול דורשי יחודך נומער ‪9‬‬ ‫©‬ ‫כל הזכויות שמורות‬ ‫נסדר לדפוס ע"י‪:‬‬ ‫ישר‬ ‫‪Publishing & Production‬‬ ‫‪718.484.2189‬‬ ‫˙וכן המ‡מר‬ ‫'עולם' 'שנה' 'נפש' ‪. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .‬א‬ ‫סוד שורש נשמות ישראל ‪ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .‬ג‬ ‫שני מיני אהבות ‪ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .‬ה‬ ‫ארויסגעהאט די רעטעניש פון דער בריאה ‪. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .‬ז‬ ‫דער תכלית פון א קשיא ‪. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .‬ח‬ ‫ער קוקט גוט ‪ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .‬יב‬ ‫'ירח האיתנים' ‪ -‬שאיתן במצוות ‪ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .‬יד‬ ‫'וימינו תחבקני' ‪. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .‬טו‬ ‫בסוכות אנו זוכים לתשובה מאהבה ‪ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .‬טז‬ ‫גוט פארזיגלט ‪. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .‬יח‬ ‫'נעימות בימינך נצח' ‪ . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .‬כ‬ ‫חלק מהוצאות נתנדב‬ ‫לע"נ שר הצדקות והחסד‬ ‫הרה"ח ר' חיים דוב )בער( ע"ה ב"ר חנני יו"ט הי"ו‬ ‫)מיייזעלס(‬ ‫דורשי יחודך | א‬ ‫'ופרוש חביבי עלי'‬ ‫מאמר נ"ח‬ ‫'ופרוש חביבי עלי'‬ ‫ח"י תשרי שנת תשס"א לפ"ק‬ ‫'עולם' 'שנה' 'נפש'‬ ‫ה' שפתי תפתח ופי יגיד תהילתך‪ .‬ברשות רבותי‪ ,‬חברי וידידי‪ .‬עס‬ ‫איז דאך ידוע‪ ,‬די וועלט‪ ,‬דער בנין העולם‪ ,‬איז מורכב פון דריי זאכן‪:‬‬ ‫'עולם' 'שנה' 'נפש' ]א[‪' .‬עולם' דאס איז דער 'מקום'‪'ָ ,‬שׁנה' דאס איז‬ ‫דער 'זמן'‪ ,‬און 'נפש' דאס איז די 'נפשות' וואס יעדער איינער געפינט‬ ‫זיך אויף דעם 'מקום' און אין דעם 'זמן'‪.‬‬ ‫השי"ת האט אונז מנחיל געווען א ידיעה פון 'המבדיל בין קודש‬ ‫לחול' און 'בין קודש לקודש' מבחינת 'זמן'‪ ,‬און 'בין ישראל לעמים'‬ ‫מבחינת 'נפש'‪.‬‬ ‫כפי וואס עס שטייט פון אר"י הקדוש‪ ,‬איז אדם הראשון דורכ'ן‬ ‫חטא עץ הדעת וואס איז געווען כלול פון אלע שרעקליכע חטאים‬ ‫אין דער וועלט‪ ,‬האט ער מוריד געווען מיט דעם די בריאה א‬ ‫שרעקליכן מרחק‪ .‬ער האט משקיע געווען די בריאה ‪ -‬דער גאנצער‬ ‫עולם העשיה ‪ -‬אין דער מדור הקליפות‪ ,‬אז עס איז געווארן אזא‬ ‫מין ריבוי פון 'זהמת הנחש'‪ ,‬און פון 'להט החרב המתהפכת'‪ .‬און דאס‬ ‫איז אריין אין אלע מוחין‪ ,‬און דאס האט אנגעמאכט אזא מין בלבול‪,‬‬ ‫ממש אזוי ווי דער הייליגער רבי האט דערציילט אין דער הייליגער‬ ‫מעשה פון דעם "בן המלך ובן השפחה שנתחלפו" ]ב[‪ ,‬אז מען קען‬ ‫א‪ .‬ספר יצירה‪.‬‬ ‫ב‪ .‬מעשה י"א מספה"ק סיפורי מעשיות‪.‬‬ ‫מאמר נ"ח‬ ‫ב | דורשי יחודך‬ ‫נישט אליין דערקענען ווער עס איז דער 'בן המלך' און ווער עס איז‬ ‫דער 'בן השפחה'; נאר ‪" -‬טוב להודות לה'" ‪ -‬דורך דער תורה‬ ‫הקדושה שבכתב ושבעל־פה המסורה לנו מסיני ]ג[‪.‬‬ ‫אוודאי‪ ,‬עס איז געווען צדיקים מיוחדים במשך די דורות וואס עס‬ ‫האט זיי געשיינט דער 'אור הגנוז'‪ ,‬וואס זיי האבן געזען אלעס קלאר‪,‬‬ ‫צדּיקים" ]ד[‪ ,‬אפילו בתוך הגלות והבלבול‪.‬‬ ‫"עיני ה' ֶאל ַ ִ ִ‬ ‫ֵ ֵ‬ ‫די זעלבע זאך‪ ,‬דער אויבערשטער האט מבדיל געווען בהבדלה 'בין‬ ‫מקום למקום'‪ .‬אזוי ווי מיר לערנען אין ערשטן פרק פון סדר‬ ‫טהרות ]ה[‪" :‬עשר קדושות הן‪ ,‬ארץ ישראל מקודשת מכל הארצות"‪,‬‬ ‫און אזוי ווייטער ביז 'קודש הקדשים' ‪ -‬אויף וואס יעקב אבינו האט‬ ‫הזּה"‪.‬‬ ‫המּקוֹם ַ ֶ‬ ‫נּוֹרא ַ ָ‬ ‫געזאגט ]ו[‪ַ :‬‬ ‫"מה ָ‬ ‫ג‪ .‬עיין 'דורשי יחודך' )פסח ח"א‪ ,‬מאמר ד'( וז"ל מורינו הגה"צ שליט"א‪ :‬דער הייליגער רבי האט‬ ‫דערציילט א מעשה פון א 'בן מלך ובן שפחה שנתחלפו' )סיפורי מעשיות מעשה יא(; אז די‬ ‫בּאבּע"‪ ,‬האט גענומען דעם קינד‪ ,‬דעם‬ ‫'קושאר' )‪ -‬מיילדת(‪ ,‬דער רבי רופט איר דארטן ָאן "די ָ‬ ‫האדעווען‪.‬‬ ‫'בן מלך'‪ ,‬און אוועקגעלייגט ביי דער 'שפחה'‪ ,‬וואס דא האט ער זיך געדארפט ָ‬ ‫און דעם 'בן השפחה' האט זי אוועקגעלייגט נעבן דער 'מלכה' אז זי זאל מיינען אז ער איז‬ ‫בּאבּע"‪,‬‬‫דער 'בן מלך' ‪ַ -‬אן אינטערעסאנטע זאך‪ .‬על כל פנים‪ ,‬דער רבי איז מדייק ‪" -‬די ָ‬ ‫בּאבּע פון דער וועלט; דאס איז )מרמז אויף( דער חילוף וואס איז געווארן ביים‬ ‫דאס איז די ָ‬ ‫'חטא עץ הדעת טוב ורע'‪ ,‬וואס מען ווייסט נישט ווער איז דער 'אמת' און ווער איז דער‬ ‫'שקר'‪ ,‬ווער איז דער 'בן המלך' און ווער איז דער 'בן השפחה' ‪ -‬דער אכזר‪ .‬די מעשה נעמט‬ ‫ארום דער וועלט‪ ,‬עס איז נישטא קיין ענין אין דער וועלט וואס קאכט זיך‪ ,‬וואס מען קען‬ ‫ימלוֹך"‪ .‬דאס איז‬ ‫עבד ִכּי ִ ְ ְ‬‫תּחת ֶ ֶ‬ ‫ארץ וכו' ַ ַ‬ ‫רגזה ֶ ֶ‬ ‫"תּחת ָשׁלוֹשׁ ָ ְ ָ‬ ‫נישט איינזעצן אין דער מעשה; ַ ַ‬ ‫טאקע דער ענין פון יציאת מצרים וואס יעדער איינער דארף דאס דערקענען ביי זיך‪.‬‬ ‫רבי נתן ברענגט אראפ )ליקוטי הלכות ברכת השחר ה"ג‪ ,‬אות יז(‪ ,‬דאס איז מקיף דער גאנצער‬ ‫וועלט! ביז ער קומט צו‪ ,‬אז ביי יעדן איינעם‪ ,‬ביי זיין גוף און זיין נשמה‪ ,‬איז דארטן דא‬ ‫דעם סוד פון דעם 'בן מלך )‪ -‬הנשמה( ובן שפחה )‪ -‬הגוף( שנתחלפו'‪.‬‬ ‫ד‪ .‬עיין 'שיחות הר"ן' אות רנ"ז‪ :‬אמר‪ :‬שיודע כל מה שחטא האדם‪ .‬ואמר )תהלים לד טז(‪:‬‬ ‫"עיני ה' אל צדיקים" ‪ -‬היינו שהצדיקים יש להם עיני ה'‪ .‬וזהו "עיני ה' אל צדיקים"‪ ,‬שעיני‬ ‫ה' הם אצל הצדיקים‪ ,‬ועל כן בודאי הם יכולים להסתכל בעיני ה' ולדעת כל מה שעבר‬ ‫האדם‪ .‬ולכמה בני אדם גילה ואמר להם כל מה שעברו‪.‬‬ ‫ה‪ .‬מס' כלים א ו‪.‬‬ ‫ו‪ .‬בראשית כח יז‪.‬‬ ‫דורשי יחודך | ג‬ ‫'ופרוש חביבי עלי'‬ ‫און אויך אין חוץ לארץ האט דער אויבערשטער מבטיח געווען‬ ‫אשׁר ָבּאוּ ָשׁם";‬ ‫בּארצוֹת ֲ ֶ‬ ‫מעט ָ ֲ ָ‬ ‫למקדּשׁ ְ ַ‬ ‫להם ְ ִ ְ ָ‬ ‫יחזקאל הנביא'ן ]ז[‪ִ ֱ ָ :‬‬ ‫"ואהי ָ ֶ‬ ‫דער אויבערשטער האט צוגעזאגט יחזקאל הנביא'ן אז עס וועט‬ ‫שיינען דער קדושת המקום אויך אין חוץ לארץ‪ .‬אזוי ווי די גמרא‬ ‫זאגט אין מגילה ]ח[‪" :‬אמר רב יצחק‪ ,‬אלו בתי כנסיות ובתי מדרשות‬ ‫שבבבל"‪.‬‬ ‫דאס איז נאר א דוגמא ‪' -‬בבל'; ווייל דעמאלס האט מען גאר‬ ‫אסאך געלערנט אין בבל‪ ,‬דעמאלס האט מען געלערנט כמה דורות‬ ‫מיט התמדה רבה אין בבל דורך די מקבלי התורה וואס מען האט‬ ‫דארט אויפגעבויעט דער תורה‪ ,‬וואס פון דארט איז עס נתפשט‬ ‫געווארן בכל העולם עד היום הזה; אבער אוודאי גייט עס ארויף אויף‬ ‫אלע 'ארצות'‪ ,‬אזוי ווי עס שטייט דאך "בארצות אשר באו שם"‪.‬‬ ‫מען קען זאגן‪ ,‬עס איז טאקע תלוי זה בזה; אין וואספארא מקומות‬ ‫אידן האבן זיך געפונען‪ ,‬און עס איז געווען דארט מער זכויות‪ ,‬האט‬ ‫דער אויבערשטער אריינגעשיינט דארט דער 'קדושת המקום' מערער‪,‬‬ ‫און מער די בחינה פון "ואהי להם למקדש מעט" ]ט[‪ .‬און בכח זה איז‬ ‫געווארן א התעוררות אז מען האט געבויעט בתי כנסיות ובתי‬ ‫מדרשות‪ ,‬און מען האט געלערנט בהתלהבות‪ ,‬און מען האט עוסק‬ ‫געווען בתורה‪ ,‬און איבערגעגעבן די תורה ווייטער לדורות‪ ,‬כפי דער‬ ‫קדושת המקום וואס דער אויבערשטער האט אריינגעשיינט‪.‬‬ ‫סוד שורש נשמות ישראל‬ ‫מיר דאנקען דעם בורא עולם וואס מיר געפינען זיך ערשט אין‬ ‫דעם 'זמן שמחתנו'‪ ,‬און אין א מקום פון "בסוכות תשבו"‪ ,‬און אויך‬ ‫אין דעם מקום פון ירושלים 'עיר הקודש והמקדש'‪ ,‬און טאקע‬ ‫ז‪ .‬יחזקאל יא טז‪.‬‬ ‫ח‪ .‬דף כט ע"א‪.‬‬ ‫ט‪ .‬עיין 'ליקוטי מוהר"ן' סי' ס"א אות ב'‪ :‬במקום שישראל יושבין שם מכבר‪ ,‬אפילו בחוץ‬ ‫לארץ‪ ,‬הוא בחינת קדושת ארץ ישראל‪ ,‬בחינת )יחזקאל י"א(‪" :‬מקדש מעט"‪ .‬כי על ידי‬ ‫מאמר נ"ח‬ ‫ד | דורשי יחודך‬ ‫במסיבת מרעים‪ ,‬בהתאספות נפשות‪ ,‬ביים יארצייט‪ ,‬ביי דער הילולא‬ ‫כמה" ]י[ ‪ -‬דער 'נפש החכם'‬ ‫בע ְמקוֹר ָח ְ ָ‬ ‫פון דעם הייליגן רבי'ן ‪ַ " -‬נ ַחל נֹ ֵ ַ‬ ‫שבקדושה‪.‬‬ ‫וואס בכח וואס דער הייליגער רבי האט געוואוסט די גרויסקייט‬ ‫"מאין הם לקוחים" ‪ -‬דאס‬ ‫פון ַ'עם ישראל' און פון 'קדושת ישראל' ‪ִ ַ ֵ -‬‬ ‫איז א לשון פון הייליגן רבי'ן אין דער תורה "כי מרחמם ינהגם" ]יא[‪,‬‬ ‫צווישן נאך לשונות פון רבי'ן פון דער גרויסקייט פון אידן‪ ,‬וואס אז‬ ‫מען בארעכנט זיך אין די לשונות‪ ,‬איז דאס 'מרפסין איגרא'!‬ ‫בכח אט די ידיעה האט דער הייליגער רבי געוואוסט צו מרומם‬ ‫זיין און צו מעודד זיין און צו מחזק זיין צו מחזיק מעמד זיין זיך‬ ‫צו האלטן אין השי"ת ביי די גרעסטע רוחות סערות אין דער וועלט‪,‬‬ ‫ארפּנּוּ"‪ ,‬פאר אלע נפשות ישראל‪ ,‬אין אלע‬ ‫ולא ַ ְ ֶ‬ ‫"אחזתּיו ְ ֹ‬ ‫בבחינת ֲ ַ ְ ִ‬ ‫מקומות‪ ,‬און אין אלע זמנים‪ .‬און אט דער הייליגער קול דקדושה‬ ‫האט חודר געווען אין דער וועלט 'ביודעים ובלא יודעים' אז מיר‬ ‫זאלן זיך קענען האלטן אין בורא עולם! ]יב[‪.‬‬ ‫שישראל יושבין שם‪ ,‬נתקדש האויר בבחינת אוירא דארץ ישראל; עיין גם שם תניינא סי'‬ ‫ע"ו; וסי' ע"ח‪.‬‬ ‫י‪ .‬משלי יח‪ ,‬ד‪ .‬עיין חיי מוהר"ן אות קפ"ט‪.‬‬ ‫יא‪ .‬ליקוטי מוהר"ן תניינא סי' ז' אות ג'‪ ,‬וז"ל‪ :‬מי שיודע קדושת ישראל מאין הם לקוחים‪,‬‬ ‫ויודע רוחניות ודקות של ישראל‪ ,‬הוא יודע‪ ,‬שישראל הם רחוקים לגמרי מעוון‪ ,‬ואין עוון‬ ‫שייך להם כלל כלל לא‪ ,‬לפי גודל קדושתם משרשם וגודל דקותם ורוחניותם‪.‬‬ ‫יב‪ .‬עיין ליקוטי הלכות הל' פקדון ה"ה אות ז'‪ :‬חטא אדם הראשון כידוע‪ ,‬שפגם באמונה‪,‬‬ ‫כמובא‪ .‬ועיקר הפגם היה בבחינת אמונת חכמים‪ ,‬כי אף על פי שהוא נברא יחידי ולא היו‬ ‫אז עדיין חכמים בעולם כי אם הוא לבדו‪ ,‬אף על פי כן היה צריך ביותר לאמונת חכמים‪,‬‬ ‫דהיינו להאמין בעצמו וכמבואר בהתורה הנ"ל שכשאין מאמינים בעצמו הוא בחינת פגם‬ ‫אמונת חכמים‪ ,‬וכן מבואר בסימן פ"ו בליקוטי תניינא על פסוק 'מקוצר רוח ומעבודה קשה'‪.‬‬ ‫כי אם היה האדם מאמין בעצמו שנשמתו גבוה מאד מאד‪ ,‬כי אפילו הנשמה של הפחות‬ ‫שבישראל גבוה מאד ובו תלויין כל העולמות עליונים ותחתונים‪ ,‬בודאי לא היה עובר שום‬ ‫עבירה ולא היה פוגם שום פגם‪ ,‬בפרט אדם הראשון שהיה יחידי שאצלו היה כל אמונת‬ ‫חכמים רק בבחינה זאת ‪ ...‬ואחר כך גרמה עד שהכניסה כפירות גם בלב אדם הראשון‬ ‫בעצמו שנפל בדעתו ולא האמין בעצמו בעוצם כוחו ומעלתו שהיתה גבוה ונשגבה מאד עד‬ ‫דורשי יחודך | ה‬ ‫'ופרוש חביבי עלי'‬ ‫שני מיני אהבות‬ ‫אין סימן ל"ג אין ליקוטי מוהר"ן זאגט דער רבי ]יג[‪ :‬די אהבה וואס‬ ‫דער רבונו־של־עולם האט מיט כלל ישראל איז דא אין צוויי בחינות‪.‬‬ ‫איין בחינה רופט זיך‪' ,‬אהבה שבמידות'‪ .‬און איין בחינה רופט זיך‪,‬‬ ‫'אהבה שבדעת'‪.‬‬ ‫זאגט דארט דער רבי‪ ,‬אין 'אהבה שבמידות' האבן מיר נאך ַאן‬ ‫השגה‪ ,‬ווייל א מידה איז א מאס )צמצום(‪ .‬למשל‪' ,‬אהבת האב על הבן'‪,‬‬ ‫ישׂראל" ]יד[‪ ,‬מיר זענען באליבט‬ ‫בכרי ִ ְ ָ ֵ‬ ‫"בּני ְ ִֹ‬ ‫דאס פארשטייען מיר נאך‪ִ ְ ,‬‬ ‫ביים אויבערשטן 'כאהבת האב על הבן'‪.‬‬ ‫אבער דער קשר נפלא וואס איז דא 'בין ישראל לאביהם שבשמים'‬ ‫בבחינת 'אהבה שבדעת'‪ ,‬בשעת דער ֵ'בּן' איז נאך נכלל אין מוח האב‪,‬‬ ‫אט דאס איז למעלה מהשגת שכל אנושי ]טו[‪.‬‬ ‫שאכל מעץ הדעת טוב ורע‪ ,‬שמאז נמשך זהמת הנחש שמשם כל הפגמים של הדורות‬ ‫הקודמים דור המבול ודור הפלגה שמשם נמשך גלות מצרים כידוע‪.‬‬ ‫יג‪ .‬וזל"ש אות ה'‪ :‬יש שני מיני אהבות‪ ,‬אחת שהיא אהבה שבימים ‪ ...‬ויש אהבה שהוא‬ ‫בכח‪ ,‬היינו האהבה שהיה בין ישראל לאביהם שבשמים קודם הבריאה‪ ,‬שהיו ישראל עדיין‬ ‫בדעתו ובמוחו‪ .‬למשל‪ ,‬יש אהבה שהאב אוהב את בנו‪ ,‬שכל אדם יכול להשיג זאת האהבה‪.‬‬ ‫והתקשרות והאהבה שיש בין הבן ובין האב כשעדיין הבן במח האב קודם ההולדה‪ ,‬זה‬ ‫ההתקשרות והאהבה אין אנו יכולין להשיג עכשיו‪ .‬כי אין משיגין עכשיו כי אם בזמן ובמידות‪,‬‬ ‫ואהבה שבדעתו ובמוחו היא למעלה מהזמן והמידות‪ ,‬ואינו מלובש בשום לבוש‪ .‬ולעתיד‬ ‫לבוא ‪ ...‬יתגלה האהבה שהיא בדעת‪.‬‬ ‫יד‪ .‬שמות ד כב‪.‬‬ ‫טו‪ .‬עיין 'ליקוטי הלכות' הל' הלואה ה"ה אות ג' שבחינת הארה זו מאיר ביו"ט סוכות‪ ,‬וז"ל‪:‬‬ ‫סוכת שלום‪ ,‬בחינת אהבה שזוכין על ידי זה‪ ,‬שזהו גם כן בחינת סוכה שהוא בחינת אהבה‬ ‫עד שזוכין על ידי זה לאהבה שבדעת להאיר האהבה שבדעת לתוך הימים שזהו כל כוונת‬ ‫הנענועים בארבעה מינים בסוכות‪ ,‬כמבואר בסוף התורה הנ"ל‪ ,‬עיי"ש‪ .‬ועל ידי זה זוכין‬ ‫לשמחת בית השואבה בחינת ושאבתם מים בששון ממעיני הישועה‪ ,‬כי שם בבחינת האהבה‬ ‫שבדעת הם מעיני הישועה‪ ,‬כי התורה נקרא חוסן ישועות וכו'‪ ,‬אבל התורה הגנוזה וכו' הם‬ ‫בחינת מעיני הישועה וכו'‪.‬‬ ‫מאמר נ"ח‬ ‫ו | דורשי יחודך‬ ‫אט דאס איז פון די הייליגע השגות וואס דער הייליגער רבי האט‬ ‫משיג געווען אין דעם חז"ל ]טז[ פון 'ישראל עלה במחשבה תחילה' ‪-‬‬ ‫'במחשבה קדומה'‪ ,‬אין 'עתיקא סתימאה'‪.‬‬ ‫דער הייליגער רבי זאגט אין סימן ק"ה ]יז[‪ ,‬אז דארטן טאקע אויף‬ ‫דעם פלאץ )בעתיקא סתימאה(‪ ,‬איז דא אזעלכע מיני רחמים וואס עס‬ ‫איז נישטא קיין חטא‪ ,‬קיין עון‪ ,‬קיין פשע‪ ,‬און קיין פגם‪ ,‬וואס איז‬ ‫חוצץ צו די רחמים ‪ -‬אזעלכע רחמים איז דארטן דא!‬ ‫דארטן איז דער מקור פון דעם קשר 'בין ישראל לאביהם שבשמים'‬ ‫בשורש שרשים!‬ ‫דאס הייסט‪ ,‬דער אויבערשטער האט אזעלכע ישועות‪ ,‬נישט נאר‬ ‫ישועות פון למעלה מן הטבע בגשמיות‪ ,‬נאר למעלה מן הטבע‬ ‫ברוחניות‪ ,‬אז אפילו חטאים ועוונות ופשעים קענען נישט חוצץ זיין‬ ‫אזא מין קשר נפלא וואס דער בורא עולם האט צו כלל ישראל ]יח[‪.‬‬ ‫טאקע‪' ,‬ולא בכדי'‪ ,‬האט רבי נתן ‪ -‬וואס האט ארויסגעהאט קלאר‬ ‫פון רבי'ן אט די דיבורי התחזקות ‪ -‬אזויפיל געפלאקערט אין דעם‬ ‫ענין פון מחזק זיין אלע נפשות‪ .‬ווייל רבי נתן האט געוואוסט מיט‬ ‫וואספארא קלארקייט דער הייליגער רבי האט דאס געזען‪ ,‬מיט‬ ‫וואספארא קלארקייט דער הייליגער רבי האט דאס משיג געווען‪ ,‬און‬ ‫פון וואספארא 'גבהי מרומים' דער הייליגער רבי האט ממשיך געווען‬ ‫אט די דיבורי חיזוק ואמונה אין כלל ישראל‪ ,‬אין כל אחד ואחד‬ ‫מישראל‪.‬‬ ‫רבי נתן גיט אזעלכע חיזוק אז אפילו אין 'שאול תחתיות ומתחתיו'‬ ‫וואס עס קען זיך דאכטן דעם מענטש וואס ער ליגט דארטן אז עס‬ ‫טז‪ .‬בראשית רבה א ד‪.‬‬ ‫יז‪ .‬וזל"ש בסופו‪ :‬רחמיו הגדולים אינם נפסקים לעולם‪ ,‬וכשהשי"ת ירחם עלינו באלו הרחמים‪,‬‬ ‫בודאי אין שום עוון ופגם שיהיה חוצץ בפני אלו הרחמים הגדולים‪.‬‬ ‫יח‪ .‬עיין 'ליקוטי הלכות' הל' ברכת הריח ה"ה אות ג'; הל' מאכלי עכו"ם ה"ב אות ט'‪.‬‬ ‫דורשי יחודך | ז‬ ‫'ופרוש חביבי עלי'‬ ‫איז 'אפס נצחתו ותקותו מה''‪' ,‬אפס תקוה' לגמרי לגמרי‪ ,‬עס איז‬ ‫נישט טבעי‪ ,‬נישט בגשמיות נישט ברוחניות‪ ,‬האט רבי נתן דערלאנגט‬ ‫דארטן )‪ -‬אריינגעשיינט( דעם קשר וואס דער הייליגער רבי האט‬ ‫געוואוסט אז דער אויבערשטער האט מיט 'כל אחד ואחד מישראל'!‬ ‫דער רבי האט ממשיך געווען )‪ -‬אריינגעשיינט( די גרויסקייט פון אידן‪,‬‬ ‫ֵ'בּין' ביים גאנצן כלל ישראל‪ ,‬און ֵ'בּין' ביי 'כל אחד ואחד מישראל'‪.‬‬ ‫ארויסגעהאט די רעטעניש פון דער בריאה‬ ‫מען זעט אין דער הייליגער סיפורי מעשיות‪ ,‬וואס דאס איז מעשיות‬ ‫נפלאות ונוראות‪ ,‬זעט מען אז דער הייליגער רבי האט אוחז געווען‬ ‫אין דעם פתרון פון דער חידה פון דער בריאה‪.‬‬ ‫די בריאה איז א חידה‪ ,‬א שרעקליכע חידה; דער הייליגער רבי‬ ‫האט אוחז געווען אין די זרועות פון דעם פתרון פון דער חידה‪.‬‬ ‫מען זעט אין סיפורי מעשיות אז דער הייליגער רבי ווייסט דעם‬ ‫סוד פנימיות הבריאה 'מתחילתו ועד סופו'‪ ,‬און ער האט דאס מלביש‬ ‫געווען מיט א חכמה שאין לתאר‪ ,‬אין אזעלכע מעשיות נפלאים‪ ,‬מיט‬ ‫אזא מין לשון צח‪ ,‬מיט אזא מין סדר נכון‪.‬‬ ‫און דער אויספיר פון יעדער מעשה איז ‪ -‬דער יחוד הנפלא וואס‬ ‫עס וועט זיין צווישן דעם בורא עולם מיט'ן כלל ישראל; אט דער‬ ‫יחוד נפלא ‪ -‬דאס איז דער אויספיר‪.‬‬ ‫דער רבי דערציילט דער מעשה 'מתחילתו ועד סופו'‪ ,‬פון אנפאנג‬ ‫בריאה ביז סוף בריאה‪ .‬וואס אט דער יחוד נפלא וואס איז געווען‬ ‫עמּכם"‪ ,‬און וואס מרוב‬ ‫דּבּר ה' ִ ָ ֶ‬ ‫בּפנים ִ ֶ‬ ‫"פּנים ְ ָ ִ‬ ‫ביי קבלת התורה‪ ,‬וואס ָ ִ‬ ‫כלות הנפש‪ ,‬מרוב אהבה‪ ,‬יצתה נשמתן‪ ,‬און זיי האבן געהאלטן אין‬ ‫איין מקבל זיין 'טל תחיה' ]יט[‪ ,‬אט דער יחוד‪ ,‬דאס איז געווען א הכנה‬ ‫צו דעם יחוד הנפלא וואס עס וועט זיין לעתיד‪.‬‬ ‫יט‪ .‬כמובא בגמ' שבת דף פח ע"א‪.‬‬ ‫מאמר נ"ח‬ ‫ח | דורשי יחודך‬ ‫אינ'אמת'ן‪ ,‬רש"י הקדוש זאגט דאס אויך אין שיר השירים ברמז‪.‬‬ ‫די זאכן איז דאך בלי־סוף צו דערציילן‪ .‬אבער רש"י הקדוש רעדט‬ ‫דארט פון דער נעימות העריבות וואס כלל ישראל האט געשפירט‬ ‫בשעת דער בורא עולם האט מיט זיי גערעדט 'פנים בפנים'‪ ,‬מיט אזא‬ ‫מין שטארקן יחוד‪.‬‬ ‫זאגט רש"י ]כ[‪ :‬אידן זענען מובטח פון בורא עולם "אשר יופיע עוד‬ ‫עליהם"‪ ,‬אזוי ווי ביי קבלת התורה‪' ,‬פנים בפנים'‪ ,‬און ער וועט זיי מגלה‬ ‫זיין "סוד טעמיה ומסתר צפונותיה" פון דער הייליגער תורה‪ .‬דאס‬ ‫הייסט‪ ,‬דער יחוד לעתיד וועט זיין פנימי דפנימי‪ ,‬מער און מער ]כא[‪.‬‬ ‫דער תכלית פון א קשיא‬ ‫אין ליקוטי מוהר"ן תורה מ"ט ]כב[ ברענגט דער רבי א תיקוני זוהר ]כג[‪:‬‬ ‫כ‪ .‬שיר השירים א‪ ,‬ב עה"פ "ישקני מנשיקות פיהו"‪ ,‬וז"ל‪ :‬ומובטחים מאתו להופיע עוד‬ ‫עליהם לבאר להם סוד טעמיה ומסתר צפונותיה ומחלים פניו לקיים דברו‪ ,‬וזהו 'ישקני‬ ‫מנשיקות פיהו'‪.‬‬ ‫כא‪ .‬עיין 'אוסף אמרים' )פורים שיחה י"א( וז"ל מורינו הגה"צ שליט"א‪ :‬מובא במדרש‪ :‬לעתיד‬ ‫ישב הקב"ה בגן עדן‪ ,‬וכל הצדיקים יושבים לפניו‪ ,‬וכל פמליא של מעלה עומדים לפניו‪,‬‬ ‫וחמה ומזלות בצד ימינו‪ ,‬ולבנה וכוכבים בצד שמאלו‪ ,‬והקב"ה יאמר לפניהם תורה מה‬ ‫שמשיח יגלה‪ ,‬ויאמר תורה חדשה‪ .‬ולכאורה יקשה מהי תורה חדשה זו‪ .‬והנה הפסוק אומר‬ ‫)ישעיה נא ד( "כי תורה מאתי תצא" וחז"ל דרשו )ויק"ר יג ג( "תורה 'חדשה' מאתי תצא"‪,‬‬ ‫ומקשה הבעש"ט והרי נצטוינו להאמין באמונה שלמה כי זאת התורה לא תהא מוחלפת‬ ‫ולא תהא תורה חדשה‪.‬‬ ‫ומתרץ הבעש"ט – שאכן היא אותה תורה שלנו‪ .‬אלא שלעתיד יזכו לראות שאותה תורה‬ ‫שלנו היא כולה שמותיו של הקב"ה‪ ,‬והתורה מגלה לנו דברים נפלאים כאלו‪ ,‬דברים מתוקים‬ ‫כאלו‪ ,‬דבקות כזאת בהשי"ת‪ ,‬שכל התורה מדברת רק מהשי"ת‪ .‬כלומר "תורה מאתי תצא"‬ ‫– שהתורה כולה מדברת "מאתי" – מבורא עולם‪ ,‬היינו שנראה את החידוש בעצם התורה‬ ‫שלנו מה שלא ראינו בכל השנות הגלות‪.‬‬ ‫ע"י שנלמד ונעסוק בתורה ונקיים את התורה שקבלנו מסיני‪ ,‬עי"ז נזכה לאותו גילוי של‬ ‫התורה החדשה‪ ,‬של פנימיות נפלאות מתיקות תורתנו הקדושה שקבלנוה מסיני‪ ,‬ונזכה לבסוף‬ ‫"שהקב"ה יופיע ויגלה לנו מבחר סתריה וצפונותיה" )לשון רש"י שם(‪ ,‬שתהיה קבלת התורה‬ ‫חדשה על פנימיות התורה מאותה תורה שקבלנו מסיני ולמדנו אותה בכל שנות הגלות‪.‬‬ ‫כב‪ .‬אות ו'‪.‬‬ ‫דורשי יחודך | ט‬ ‫'ופרוש חביבי עלי'‬ ‫'ניסן ותשרי' איז 'תרין דרועין דמלכא' )‪ -‬שני זרועות המלך(; 'ניסן' איז‬ ‫'חסד' )‪ -‬זרוע ימין(‪ ,‬און 'תשרי' איז 'גבורה' )‪ -‬זרוע שמאל(‪.‬‬ ‫אבער מען דארף וויסן‪ ,‬אז מען איז ממתיק די גבורות‪ ,‬איז דאס‬ ‫הפלא ופלא‪ ,‬דאס איז ממשיך די גרעסטע ישועות‪ ,‬דאס איז די‬ ‫גרעסטע 'שמחה וששון' אז מען איז ממתיק די גבורות‪ .‬און דאס וויל‬ ‫דער בורא עולם‪ ,‬אז מען זאל ממתיק זיין די גבורות‪.‬‬ ‫אפילו די דינים וואס ווערט נמשך חס־ושלום פון די גבורות‪ ,‬אז‬ ‫דער אויבערשטער העלפט אז מען איז דאס ממתיק‪ ,‬ווערט‬ ‫איבערגעדרייט די צרה‪ ,‬אז בפועל זעט מען אז די צרה ווערט גאר‬ ‫א ישועה‪ ,‬ממש א ישועה‪ ,‬וואס מען ווערט נשתומם ווי די צרה ווערט‬ ‫די גרעסטע ישועה בשעת מען איז ממתיק די דינים ]כד[‪.‬‬ ‫דער אויבערשטער וויל אז מען זאל ממתיק זיין די דינים‪ .‬דער‬ ‫תכלית פון א קשיא אין א סוגיא איז‪ ,‬עס זאל ווערן אזא מין בהירות‬ ‫כג‪ .‬תיקון כ"א‪.‬‬ ‫כד‪ .‬עיין 'לקט אמרי פנינים' )קאמארנא( אות ו'‪ :‬שמעתי ממורי‪ .‬סוד המתקות דינים בשורשן‪,‬‬ ‫היינו שימצא בדין וביסורים אלו שורש חסד‪ ,‬כי הגבורות בשורשן הם תכלית הטוב והחסד‪,‬‬ ‫כי הם קו המדה והצימצום והמצר והגבול הטוב‪ ,‬לתת לכל בריה השפעות חיותו כפי אשר‬ ‫יוכל שאת‪ ,‬שלא יתרבה ויגרום שבירה‪ .‬וכן שלא יחטא‪ ,‬ויאבד חלקו בעולם הבא וכדומה‪,‬‬ ‫הוא כולו טוב וחסד‪ .‬ועל ידי שימצא האדם בדין זה שורש החסד ויקבל באהבה‪ ,‬אז נעשה‬ ‫באמת הכל חסד‪ ,‬ונמתק הדין בשורש חסד זה שמצא בו‪ .‬כי על ידי זה נתעורר שרשי‬ ‫הגבורות‪ ,‬שהם כולם חסדים זכרים משפיעים כל טוב; גם עיין ספר 'פתגמין קדישין' בשם‬ ‫הבעש"ט אות ג'‪ ,‬וזל"ש‪ :‬אמנם יש עוד דרך לפני איש אשר הוא ביתר שאת ויתר עוז‪ ,‬והוא‬ ‫דרך אמונת גם זו לטובה ]עיין כל זה בספר בן פורת יוסף דמ"ב ע"ד[‪ ,‬והיינו שיאמין בה'‬ ‫יתברך הטוב והמטיב שגם זאת הרעה בעצמה הוא לטובה גדולה‪ ,‬היינו שמן הרעה זו יתהווה‬ ‫טובה יותר גדולה וחזקה מטובה קמייתא שהיתה קודם הקטרוגים‪ ,‬וכמעשה דנחום איש גם‬ ‫זו )תענית דכ"א ע"א( ואז בהיות האדם מאמין בדרך אמונה זו‪ ,‬זוכה שגס מן הרעה יתהווה‬ ‫לו טובה‪ ,‬ושוב נוסף לו עוד טובה גדולה וחזקה יותר מקמייתא ביתר שאת ויתר עוז כנ"ל‪,‬‬ ‫וזהו החילוק בין דרך מה דעביד רחמנא לטב עביד‪ ,‬ובין דרך גם זו לטובה‪ ,‬והבן כי עמוק‬ ‫הוא‪ ,‬ועל כן בנחום איש גם זו כשבא לידו המעשה עם הארגז שגנבו ממנו כל הממון ואבנים‬ ‫טובות‪ ,‬ומלאו את הארגז עם עפר‪ ,‬והביאו אל המלך‪ ,‬והיה אמונתו ובטחונו חזק כל כך‬ ‫בהשם יתברך עד שאמר גם זו לטובה‪ ,‬על כן נתהפך לו באמת לטובה גדולה יותר ממה‬ ‫שהיה אם היה נותן הזהב עצמו למלך וכו'‪.‬‬ ‫מאמר נ"ח‬ ‫י | דורשי יחודך‬ ‫אין דער סוגיא‪ ,‬וואס ָאן די קשיא וואלט מען נישט געקענט האבן‬ ‫אט דעם בהירות‪.‬‬ ‫דער תכלית פונעם ריחוק‪ ,‬פון אלע מיני ריחוקים‪ ,‬איז‪ ,‬אז עס זאל‬ ‫ווערן אזא מין סארט קירוב‪ ,‬וואס ָאן אזא ריחוק וואלט נישט געקענט‬ ‫ווערן אזא מין קירוב ]כה[‪.‬‬ ‫אזוי ווי דער רבי גיבט א משל ]כו[‪ :‬א שטיין פאלט אויף אראפ‪ ,‬ווייל‬ ‫דער שורש פון א 'דבר גשמי' איז דער כדור הארץ‪ ,‬דערפאר פאלט‬ ‫א שטיין אויף אראפ; עם־כל־זה‪ ,‬זעט מען‪ ,‬אז א שטיין פאלט אראפ‬ ‫פון א בענקל צו פון א טיש‪ ,‬פאלט ער אראפ; אבער טאמער דער‬ ‫כה‪ .‬עיין 'ליקוטי מוהר"ן' תניינא סי' מ"ח שכל ההתרחקות הוא רק כולו התקרבות; גם עיין‬ ‫'ליקוטי הלכות' הל' ערב ה"ג אות ג'‪ :‬זה ידוע בחוש שכל מה שנתרחקין יותר מתגבר הרצון‬ ‫ביותר‪ ,‬כי הבן כל זמן שהוא אצל אביו‪ ,‬אף על פי שאהבתו חזקה מאד אף על פי כן אין‬ ‫שייך לומר שיש לו רצון וגעגועים לאביו מאחר שהוא אצלו תמיד‪ ,‬אבל כשהבן נוסע מאביו‬ ‫לאיזה מקום אז הוא מתגעגע ברצון חזק לאביו‪ .‬וכל מה שהבן נתרחק יותר מאביו‪ ,‬מתגברים‬ ‫ביותר הרצונות והכיסופים והגעגועים לאביו‪ .‬ועל כן הוכרחה הנשמה לירד ממקומה הגבוה‬ ‫מאד מאד ולהתלבש בזה העולם הגשמי הרחוק בתכלית הריחוק משורש נשמת ישראל כדי‬ ‫שיתגבר הרצון של הנשמה ביותר מחמת שהיא רחוקה מאד משלחן אביה‪ ,‬כי כל מה‬ ‫שרחוקין יותר מאביו מתגבר הרצון יותר כנ"ל‪ .‬ובאמת זה עיקר הנסיון והבחירה של האדם‪,‬‬ ‫כי באמת כל מה שרחוקין יותר הרצון מתגבר ביותר‪ ,‬וכל זמן שהרצון בשלימות כראוי בודאי‬ ‫יזכה על ידי זה ההתרחקות דייקא למעלה נפלאה‪ ,‬כי יזכה להיכלל ברצון העליון‪ ,‬ברצון‬ ‫שברצונות‪ ,‬על ידי רצונו החזק מאד שזכה בזה העולם הרחוק דייקא‪.‬‬ ‫כו‪ .‬עיין 'ליקוטי מוהר"ן' סי' ע'‪ ,‬וז"ל‪ :‬כל הדברים הם על הארץ‪ ,‬כמו שאנו רואין בחוש‪,‬‬ ‫שהכל גדל מן הארץ‪ ,‬וכל הדברים והבריות הולכים ומונחים על הארץ‪ ,‬ואי אפשר שיפסקו‬ ‫ויתרחקו מהארץ‪ .‬אם לא על ידי כח המכריח היינו על ידי שיש מי שמכריח הדבר‪ ,‬ונוטלו‬ ‫ממקומו מהארץ‪ ,‬ומרחיקו ממנה‪ .‬וכפי כח המכריח‪ ,‬כן נתרחק הדבר מהארץ‪ .‬ואחר כך‬ ‫כשנפסק כח המכריח‪ ,‬חוזר הדבר להארץ‪ .‬כגון‪ :‬אם זורק אדם דבר למעלה‪ ,‬אזי על ידי‬ ‫כוחו מכריח הדבר ומפסיקו מהארץ‪ .‬וכפי כוחו‪ ,‬כן מכריח הדבר וזורקו למעלה יותר‪ .‬ואחר‬ ‫כך כשנפסק כוחו‪ ,‬שהוא כח המכריח‪ ,‬חוזר הדבר ונופל להארץ‪ .‬כי הארץ יש לה כח המושך‪,‬‬ ‫וממשכת כל הדברים לעצמה‪ .‬כי אם לאו‪ ,‬לא היו יכולים להתקיים עליה‪ ,‬כי היה ראוי ליפול‬ ‫ממנה‪ ,‬מחמת שהיא כדורית‪ ,‬וכל בני העולם עומדים סביבה כידוע‪ ,‬אך שיש לה כח המושך‪.‬‬ ‫ועל כן כשנפסק כח המכריח‪ ,‬וחוזר הדבר ונופל למטה להארץ‪ ,‬כל מה שמתקרב יותר למטה‪,‬‬ ‫הוא פורח ונופל למטה במהירות יותר‪ ,‬זה מחמת שמתקרב להכח המושך של הארץ‪ ,‬על‬ ‫כן נופל במהירות יותר למטה‪ ,‬וכו' עיי"ש‪.‬‬ ‫דורשי יחודך | יא‬ ‫'ופרוש חביבי עלי'‬ ‫שטיין קומט פון א 'מקום רחוק מאד'‪ ,‬פון 'גבהי מרומים' ‪ -‬און עס‬ ‫פאלט אראפ‪ ,‬גייט ער מיט אזא מין זרם‪ ,‬מיט אזא מין השתוקקות‬ ‫‪ -‬אז שרעקליך אין דער וועלט‪.‬‬ ‫פארוואס?‬ ‫מסכים‬ ‫ווייל וואס מער דער ריחוק איז‪ ,‬איז אז עס גייט אוועק די ָ‬ ‫המבדילים‪ ,‬עס גייט אוועק דער יאוש און עס הויבט זיך ָאן די תקוה‬ ‫און ער הויבט ָאן שפירן דעם שורש‪ ,‬איז לויפט ער מיט אזא מין‬ ‫שטארקקייט‪ ,‬וואס ָאן דער ריחוק וואלט ער נישט געהאט אזא מין‬ ‫קשר ]כז[‪.‬‬ ‫בכלל‪ ,‬א חלק הארי פון דער גאולה איז‪' ,‬המתקת הדינים'‪ ,‬דאס‬ ‫איז א חלק הארי פון דער גאולה ]כח[‪ .‬און דאס איז דער סוד וואס‬ ‫לעתיד וועט זיין 'הלכה כבית שמאי'‪ ,‬און לעתיד וועלן די לויים זיין‬ ‫כהנים‪ ,‬און נאך כהנה‪ .‬ווייל אז די 'גבורות' ווערט נמתק‪ ,‬איז דאס‬ ‫אזא מין 'נועם'‪ ,‬אסאך מער ווי 'חסדים' ]כט[‪ .‬נאכמער‪ ,‬אפילו די חסדים‬ ‫כז‪ .‬עיין 'ליקוטי הלכות' הל' יום טוב ה"ה אות א' המיוסד על התורה הנ"ל‪ ,‬וז"ל‪ :‬טבע הנשמה‬ ‫להיות נמשכת תמיד לשרשה האמיתי‪ ,‬כי שם כח המושך האמיתי‪ ,‬אך הכריחו אותה לירד‬ ‫לזה העולם שכולו בכלל הוא בבחינת כח המכריח נגד הנשמה שכיסופה ותשוקתה תמיד‬ ‫נמשכת למעלה לשרשה‪ ,‬אך כל כוונתו יתברך כדי שתתגבר בכח המושך על כח המכריח‬ ‫ואז תהיה מושכת אחרים עמה ואחרים לאחרים ‪ ...‬וכל מה שמתגבר כח המכריח ומרחיק‬ ‫ביותר‪ ,‬נעשים כלים נפלאים יותר ויותר ‪ ...‬והאדם הוא בעל בחירה ויש לו כח תמיד להגביר‬ ‫בתשוקתו ורצונו החזק את כח המושך‪ .‬ואז יהיו נעשים כלים נפלאים ותיקונים נוראים דייקא‬ ‫על ידי שהיה כח המכריח וכנ"ל‪.‬‬ ‫כח‪ .‬עיין 'ליקוטי הלכות' הל' מתנה ה"ה אות מ'‪ :‬מובא בספרי קודש שעיקר הגאולה האחרונה‬ ‫תהיה על ידי שיהיה נמתק גבורות יצחק לבחינת ישחק‪ ,‬כי זה עיקר התיקון שיעקוב ואברהם‬ ‫ימתיקו גבורות יצחק בשלימות שעל ידי זה תהיה הגאולה האחרונה‪.‬‬ ‫כט‪ .‬עיין 'ליקוטי הלכות' הל' בכור בהמה טהורה ה"ד אות י"ז‪ :‬ידוע שזהב הוא שורש הדינים‬ ‫שהם גבוהים מאד והם יקרים מכסף שהוא חסד גדול‪ ,‬היינו שבהשורש עליון הדין יקר‬ ‫מחסד‪ ,‬כי הדין והיראה הוא חסד נפלא ועל ידו דייקא נמתקין כל הדינים בבחינת המתקת‬ ‫הדינים בשרשן‪ .‬שזהו בחינת י"ג מידות של רחמים שהם בחינת שערות דדיקנא דאינון קשין‬ ‫לאכפיא דינין כידוע בזוהר ובכתבים‪.‬‬ ‫מאמר נ"ח‬ ‫יב | דורשי יחודך‬ ‫אליין ווערן אויך נתעלה‪ .‬אזא תיקון ווערט אז מען איז ממתיק דינים‬ ‫און אז מען איז ממתיק 'גבורות'‪.‬‬ ‫ער קוקט גוט‬ ‫מען זעט טאקע‪ ,‬דוד מלך ישראל‪ ,‬ער איז דאך די גאולה‪ ,‬די גאולה‬ ‫לדעת ִכּי‬‫לכם ָ ַ ַ‬ ‫איז דוד מלך ישראל‪ .‬עס איז פארהאן א פסוק‪ֹ ֲ :‬‬ ‫"הלא ָ ֶ‬ ‫בּרית‬‫לעוֹלם ְ ִ‬‫וּלבניו ְ ָ‬ ‫ישׂראל לוֹ ְ ָ ָ‬ ‫לדויד ַעל ִ ְ ָ ֵ‬ ‫לכה ְ ָ ִ‬ ‫ממ ָ ָ‬ ‫נתן ַ ְ‬ ‫ישׂראל ָ ַ‬ ‫אלקי ִ ְ ָ ֵ‬‫ה' ֱ ֵֹ‬ ‫מלח" ‪ -‬אין דברי־הימים ]ל[‪ .‬די גאולה איז דוד‪.‬‬ ‫ֶ ַ‬ ‫זעט מען‪ ,‬בשעת שמואל איז געגאנגען קרוינען דוד'ן‪ ,‬האט ער‬ ‫אדמוֹני" ‪ -‬ער האט דאך‬‫געזאגט דעם בורא עולם ]לא[‪"ְ :‬והוּא ַ ְ ִ‬ ‫שרעקליכע דינים‪ ,‬שרעקליכע גבורות‪ ,‬זעה וואספארא גבורות איז דא‬ ‫אין אים‪' ,‬אדמוני'‪' ,‬תוקף הדין' ]לב[‪.‬‬ ‫ראי"‪ .‬ווערט‬ ‫עינים ְוטוֹב ֹ ִ‬ ‫האט דער אויבערשטער אים געזאגט‪ֵ ְ :‬‬ ‫"יפה ֵ ַ ִ‬ ‫געברענגט‪' ,‬ער קוקט גוט'‪ ,‬ער ווייסט אז אלץ איז פון בורא עולם‪.‬‬ ‫אויב ער קוקט אזוי גוט‪ ,‬ער ווייסט אז אלץ איז פון מיר‪" ,‬אין עוד‬ ‫מלבדו"‪ ,‬וועט ער דאס ממתיק זיין בתכלית ההמתקה‪.‬‬ ‫אט דאס איז טאקע געווען די ארבעט פון 'דוד מלך ישראל'‪ ,‬אלע‬ ‫יארן איז נאר געווען תפילות מיט שירה וזמרה‪" ,‬הללוהו בתוף ומחול‪,‬‬ ‫הללוהו בנבל וכינור‪ ,‬הללוהו במינים ועוגב"‪ ,‬תפילה מיט שירה‪,‬‬ ‫המתקת הדינים‪.‬‬ ‫מען זעט וואספארא סארט דינים עס איז געווען אויף דוד המלך;‬ ‫ער האט גאר קיין לעבן נישט געהאט‪ ,‬אינגאנצן נישט געהאט קיין‬ ‫לעבן‪ ,‬ער האט געדארפט זיין א ֵנפל רחמנא ליצלן ]לג[‪ ,‬ער האט נישט‬ ‫ל‪ .‬ב' ‪ -‬יג ה‪.‬‬ ‫לא‪ .‬שמואל‪-‬א טז יב‪.‬‬ ‫לב‪ .‬עיין בראשית רבה סג ח‪.‬‬ ‫לג‪ .‬זוהר חדש שיר השירים‪.‬‬ ‫דורשי יחודך | יג‬ ‫'ופרוש חביבי עלי'‬ ‫געהאט קיין לעבן אינגאנצן; אבער בכח התפילה‪ ,‬בכח ההודאה‪ ,‬בכח‬ ‫חיּי"‪ ,‬איז ער דער איינציגער וואס מען רופט‬ ‫לאל ַ ָ‬ ‫"תּפלּה ְ ֵ‬ ‫האמונה פון ְ ִ ָ‬ ‫אויס אויף אים‪" :‬דוד מלך ישראל חי וקים"! ]לד[ 'סלה אהללך' ]לה[‪.‬‬ ‫די זעלבע זאך‪ ,‬מען זעט ביי דוד המלך‪' ,‬חשדוהו לממזר' ]לו[‪,‬‬ ‫הרעים"! ]לח[ און מיט זיינע תפילות‬ ‫'פסלוהו בקהל' ]לז[‪ ,‬ווער? ַ ִ‬ ‫"אבּיר ָ ֹ ִ‬ ‫האט ער זוכה געווען אז דער גרעסטער יחוס איז אז מען שטאמט‬ ‫פון 'דוד מלך ישראל'!‬ ‫עס איז נישטא נאך א מענטש אין דער וועלט ‪ -‬אין גאנץ תנ"ך‬ ‫‪ -‬וואס מען דערציילט אויף אים אזויפיל סיפורים מיט מעברים‪,‬‬ ‫אזויפיל סיפורים מיט מעברים ווי מען דערציילט אויף דוד המלך‪.‬‬ ‫און מיט וואס האט ער עס ממתיק געווען? ער האט עס ממתיק‬ ‫געווען מיט תפילה‪ ,‬מיט שמחה‪ ,‬מיט שירה‪ ,‬מיט נגינה‪.‬‬ ‫דער זוהר אין תרומה זאגט ]לט[‪ ,‬ווער עס האט געזען דוד המלך‪ ,‬איז‬ ‫געווארן גאר פרייליך! מרוב המתקת הדינים וואס ער האט כסדר‬ ‫ממתיק געווען‪ ,‬האט שורה געווען אויף אים אזא מין שמחה‪ ,‬אז דער‬ ‫זוהר הקדוש זאגט‪ ,‬דוד המלך איז דער 'בדחנא דמלכא' ‪ -‬דער 'משמח‬ ‫את המלך'!‬ ‫לד‪ .‬גמ' ראש השנה דף כה ע"א‪.‬‬ ‫לה‪ .‬עיין ספר דורשי יחודך ‪ -‬סיפורי קודש )ח"א ערך 'תהלים' שיו"ל בקרוב בע"ה( ‪ -‬בכותרת‬ ‫'אינגאנצן נישט געהאט קיין לעבן'‪ ,‬שם מבואר שכל הע' שנותיו של דוד המשיך בעצמו‬ ‫על ידי תפילה‪ ,‬שזה פירוש הפסוק 'תפילה לאל ‪ -‬חיי'‪' ,‬חיים שאל ממך נתת לו'‪ ,‬ועי"ז‬ ‫זכה שנתהפך מהיפך אל היפך‪ ,‬שמבחינת 'נפל' נעשה 'חי וקים'‪ ,‬עיי"ש‪.‬‬ ‫לו‪ .‬עיין 'תורת המנחה' דרוש כ"ג‪.‬‬ ‫לז‪ .‬עיין גמ' יבמות דף עו ע"ב‪.‬‬ ‫לח‪ .‬שמואל‪-‬א כא‪ ,‬ח‪ .‬והוא דואג האדומי‪ .‬ופירוש רש"י שם‪ :‬אב בית דין‪.‬‬ ‫לט‪ .‬עיין שם דף קז ע"א‪.‬‬ ‫מאמר נ"ח‬ ‫יד | דורשי יחודך‬ ‫דאס הייסט‪ ,‬נאך המתקת הדינים קומט אזא מין שמחה‪ ,‬אז נישט‬ ‫נאר ער אליין איז פרייליך‪ ,‬נאר ביי דער גאנצער פמליא של מעלה‬ ‫איז ער דער בדחן‪ ,‬ער איז דער משמח!‬ ‫דאס איז דער אויספיר פון המתקת הדינים‪ ,‬דאס איז דער אויספיר‬ ‫פון המתקת הגבורות ‪ -‬תכלית השמחה‪ ,‬תכלית הנגינה!‬ ‫'ירח האיתנים' ‪ -‬שאיתן במצוות‬ ‫מען זעט טאקע‪ ,‬די גמרא זאגט ]מ[‪ ,‬פארוואס רופט זיך תשרי 'ירח‬ ‫האיתנים'? 'שאיתן במצוות'‪ .‬דער אויבערשטער האט מרבה געווען אין‬ ‫דעם חודש מצוות מער ווי אין אלע חדשים‪.‬‬ ‫ראש השנה איז דאך א טאג פון 'ממליך זיין דעם אויבערשטן' ‪-‬‬ ‫וואס דאס אליין איז א געוואלדיגע מצוה; און אינמיטן איז דא‬ ‫'תקיעת שופר' ‪ -‬א מצוה; און דאס עסן ערב יום־כיפור איז א 'מצות‬ ‫עשה' וואס איז חשוב אזוי ווי מען וואלט געפאסט יום־כיפור; און‬ ‫יום־כיפור‪ ,‬דאס עצם קדושת היום איז א מצוה; און דאס פאסטן איז‬ ‫א מצוה; און די גאנצע פיר טעג פון יום־כיפור ביז סוכות‪ ,‬די טירדא‬ ‫דמצוה פון כלל ישראל ‪ -‬הפלא ופלא וואס מען איז עוסק בטירדא‬ ‫דמצוה אויף בניית הסוכה‪ ,‬אויף סכך‪ ,‬אויף שמחת יום טוב‪ ,‬אויף נוי‬ ‫סוכה‪ ,‬אויף לולבים‪ ,‬אויף אתרוגים‪ ,‬אויף הדסים‪ ,‬אויף ערבות‪ ,‬אזויפיל‬ ‫טירדא דמצוה וואס איז דא ביי כלל ישראל; אט דאס איז ממתיק‬ ‫אלע מיני דינים; און דערנאך די מצוה פון סוכה; און שמחת תורה‪,‬‬ ‫און די אלע מצוות שביום‪.‬‬ ‫די אלע מצוות וואס דער אויבערשטער האט אונז געגעבן איז כדי‬ ‫צו ממתיק זיין די גבורות פון תשרי‪ .‬ווייל המתקת הדינים‪ ,‬דאס איז‬ ‫דער תכלית השמחה‪ ,‬דער תכלית הגאולה‪.‬‬ ‫מ‪ .‬ראש השנה דף יא ע"א‪.‬‬ ‫דורשי יחודך | טו‬ ‫'ופרוש חביבי עלי'‬ ‫דער זוהר הקדוש זאגט‪ ,‬עס שטייט אין תיקוני זוהר ]מא[‪ ,‬יצחק האט‬ ‫אהבתּי"‪ ,‬זאגט דער זוהר‪,‬‬‫כּאשׁר ָ ַ ְ ִ‬ ‫מטעמּים ַ ֲ ֶ‬ ‫געזאגט ]מב[‪ֵ ֲ :‬‬ ‫"עשׂה ִלי ַ ְ ַ ִ‬ ‫'מפקודין דעשה'‪.‬‬ ‫דער שורש פון אלע 'רמ"ח מצוות עשה' איז‪' ,‬אהבה' ‪ -‬אהבת ה'‪.‬‬ ‫און דער שורש פון אלע 'מצוות לא תעשה' איז‪' ,‬יראה'‪ .‬איז "עשה‬ ‫לי מטעמים"‪ ,‬געשמאקע מצוות‪" ,‬כאשר אהבתי"‪ ,‬דאס גייט ארויף‬ ‫אויף 'פקודין דעשה'‪.‬‬ ‫די תורה גייט דאך הויכע ענינים; וואס איז דא די פנימיות הדברים?‬ ‫יצחק איז גבורה‪ ,‬גבורה דקדושה‪ ,‬אבער ער בעט‪" ,‬עשה לי מטעמים‬ ‫כאשר אהבתי"‪ ,‬טוט מצות עשה‪ ,‬זייט מיר ממתיק‪ ,‬זייט מיר ממתיק‬ ‫מיט מצות עשה‪ ,‬וועט איר מיר מרומם זיין אז אלע ישועות וועט‬ ‫נשפע ווערן מיט דעם וואס דו ביסט ממתיק די דינים‪.‬‬ ‫'וימינו תחבקני'‬ ‫מצות סוכה‪ ,‬זאגט דער הייליגער רבי אין ליקוטי מוהר"ן אין סימן‬ ‫מ"ח ]מג[‪ ,‬סוכה איז 'חיבוק דקדושה'‪ .‬דער בורא־עולם איז מחבק דעם‬ ‫ישׂראל"‪.‬‬ ‫"אוֹהב ַעמּוֹ ִ ְ ָ ֵ‬ ‫ֵ‬ ‫אמר ה'"‪,‬‬ ‫אתכם ָ ַ‬ ‫"אהבתּי ֶ ְ ֶ‬ ‫כלל ישראל באהבה‪ִ ְ ַ ָ ,‬‬ ‫ווייל נאכדעם וואס מען האט ממתיק געווען די דינים פון תשרי‪ ,‬גייט‬ ‫אהבה‪ ,‬גייט דביקות‪ ,‬דביקות צו השי"ת‪.‬‬ ‫עס שטייט אין אריז"ל ]מד[‪ ,‬וואס איז דער סוד פון "שתים כהלכתן‬ ‫ושלישית אפילו טפח" ]מה[? ]‪ -‬דאס איז דאך אלץ לשונות מסיני[;‬ ‫מא‪ .‬תיקון כ"א דף נא ע"א‪.‬‬ ‫מב‪ .‬בראשית כז‪ ,‬ד‪.‬‬ ‫מג‪ .‬וזל"ש‪ :‬חסד הוא בחינת סוכה‪ ,‬בחינת חיבוק‪ ,‬וזה "ואשים דברי בפיך"‪ ,‬אזי "ובצל ידי‬ ‫כסיתיך"‪ ,‬שהיא בחינת סוכה‪ ,‬שהיא בחינת צל יד‪ ,‬חיבוק יד ימין )זוהר פינחס רי"ד‪.(:‬‬ ‫מד‪' .‬פרי עץ חיים' ‪ -‬שער חג הסוכות ‪ -‬פ"א‪.‬‬ ‫מה‪ .‬גמ' סוכה דף ו' ע"ב‪.‬‬ ‫מאמר נ"ח‬ ‫טז | דורשי יחודך‬ ‫זאגט דער אר"י הקדוש‪ ,‬דער אויבערשטער איז מחבק דעם כלל‬ ‫ישראל‪ .‬און 'חיבוק' איז דאך בסוד ַ'יד'‪ .‬וואס איז שייך ביים‬ ‫אויבערשטן ַ'יד'? עס איז מלובש אין די מצוות‪ .‬א ַיד האט צוויי‬ ‫גאנצע פרקים‪ ,‬דער זרוע מיט דער קנה‪ .‬און נאכער דער פיסת היד‪,‬‬ ‫דאס איז א טפח‪ .‬זאגט דער אריז"ל‪" ,‬שתים כהלכתן ושלישית אפילו‬ ‫טפח"‪ ,‬דאס איז דער יד השם‪ ,‬וואס מיט דער הלכה )פון סוכה( איז‬ ‫דער בורא־עולם מחבק דעם כלל ישראל 'באהבה' ]מו[‪.‬‬ ‫בסוכות אנו זוכים לתשובה מאהבה‬ ‫עס ווערט טאקע געברענגט‪' ,‬סוכות' איז 'תשובה מאהבה'‪.‬‬ ‫הראשׁוֹן" ‪-‬‬ ‫לכם ַבּיּוֹם ָ ִ‬ ‫אלע רעדן דאך‪ ,‬עס שטייט ]מז[‪ֶ ְ ַ ְ :‬‬ ‫"וּלקחתּם ָ ֶ‬ ‫'ראשון לחשבון עוונות' ]מח[‪ .‬וואס איז דער פשט? ווייל כל זמן עס‬ ‫איז געווען 'תשובה מתוך יראה'‪ ,‬האט מען משמיט געווען די‬ ‫עוונות‪ .‬אבער סוכות איז 'תשובה מאהבה'‪ ,‬תשובה מיט דביקות‪,‬‬ ‫ממילא ווערט פון די עוונות 'זכויות' ‪ -‬אזעלכע תיקונים איז דא‬ ‫ביים בורא עולם!‬ ‫דאס איז דער פשט‪' ,‬ראשון לחשבון עוונות' ‪ -‬ערשט מאכט מען‬ ‫א חשבון פון אלע עוונות ‪ -‬אז פון אלע עוונות זאל ווערן מצוות ]מט[‪,‬‬ ‫פון אלע עוונות זאל ווערן 'מצוות עשה דאורייתות'! ]נ[‪.‬‬ ‫דאס איז ממש א גרעסערע התקרבות יותר ויותר!‬ ‫מו‪ .‬עיין 'יושר דברי אמת' אות נ"ז‪ :‬וכבר נאמר זה בכתבי האריז"ל ענין החיבוק המרומז‬ ‫בסוכה‪ ,‬כמו אדם שמחבק את בנו באהבתו אותו ובזרועותיו יקיפנו‪ ,‬וסוכך עליו בראשו‪,‬‬ ‫והזרוע הוא שתים כהלכתן ושלישית אפילו טפח‪ ,‬כי הם שני פרקים ארוכים‪ ,‬והג' הטפח‬ ‫היד‪ ,‬עיין שם בכתבים‪ ,‬והכל משל ומליצה לענין החיבוק והתקרבתנו להשי"ת בשמחה וטהרת‬ ‫הנפש‪.‬‬ ‫מז‪ .‬ויקרא כג מ‪.‬‬ ‫מח‪ .‬מדרש תנחומא פר' אמור פ' כ"ב‪.‬‬ ‫השׁב מאהבה נעשים‬ ‫מט‪ .‬וידוע מ"ש מרן החת"ס בדרשות )לשבת שובה עמ' י"ט‪ ,(.‬וז"ל‪ :‬הלא ָ‬ ‫דורשי יחודך | יז‬ ‫'ופרוש חביבי עלי'‬ ‫לו זדונות זכיות וכל זית נבלה שאכל הוה ליה כאילו אכל קרבן פסח בירושלים וכדומה;‬ ‫גם עיין 'ליקוטי הלכות' הל' ספר תורה ה"ב אות ח'‪ ,‬וז"ל‪ :‬עיקר הסוכה הוא הסכך שהוא‬ ‫בחינת אמא דמסככא על בנין‪ .‬ועיקר הסכך הוא מפסולת גורן ויקב‪ .‬ובזה אנו מראין גודל‬ ‫כוחנו ועוצם חסדי ה' יתברך‪ ,‬כי בזה אנו רואין שמחל לנו ה' יתברך כל עוונותינו ונתהפכו‬ ‫כל העוונות לזכיות ונעשו מעוונות ישראל תורה‪ ,‬כי זה אנו רואין על ידי מצות סוכה‬ ‫שמפסולת דייקא נעשה הסוכה שזהו בחינת שמעוונות ישראל נעשה תורה ‪ ...‬כי על ידי‬ ‫כח הסוכה אנו בטוחים בה' יתברך שנהיה סמוכים ודבקים בו יתברך תמיד לעולם ועד‪ .‬ואין‬ ‫שום דבר שירחיקנו ממנו יתברך‪ ,‬כי אנו נסתרים בצל סוכה העליונה שהוא קדושה גבוה‬ ‫ששׁם נתהפכין כל העוונות לזכיות‪ ,‬ובכח החסד הזה שוב אין אנו מתייראים‬ ‫ָ‬ ‫כל כך עד‬ ‫משום הרחקה שבעולם‪ ,‬כי בודאי תמיד נשוב אליו יתברך וסוף כל סוף נהיה נשארים דבוקים‬ ‫וכלולים בו יתברך‪.‬‬ ‫נ‪ .‬עיין 'קדושת לוי' פר' האזינו‪ :‬איתא בגמרא ולקחתם לכם ביום הראשון‪ ,‬וכי ראשון הוא‬ ‫וכו'‪ ,‬אלא ראשון לחשבון עונות‪ .‬שלכאורה אין לו ביאור כאשר האריכו למעניתם המפרשים‬ ‫הקדמונים‪ .‬והנראה‪ ,‬כי באמת נכון הדבר שבימים האלו מראש השנה עד יום הכפורים כל‬ ‫איש ואיש בודאי עיניו פקוחות על כל דרכיו לשוב אל ה' איש לפי שכלו יהולל ולפי‬ ‫מדריגתו מפחד ה' ומהדר גאונו בקומו לשפוט הארץ כי קרוב יום ה' ומי יכול להצטדק‬ ‫בדין ומי הגבר אשר לא ירא ואיזהו נפש אשר לא תעונה‪ ,‬כי יבא להיות נשפט לפני שופט‬ ‫כל הארץ על כל מעשיו‪ ,‬הלא החרד על דבר ה' יעשה במרום הר שכלו לתקן את אשר‬ ‫עוות‪ .‬והתשובה נקרא תשובה מיראה‪ .‬ואחר יום הכפורים כשעוסקין במצות סוכה ולולב וד'‬ ‫מינים וצדקה כיד ה' הטובה בנדבה וחובה לעבוד את עבודת ה' בשמחה וטוב לב‪ ,‬אזי‬ ‫התשובה הזאת תשובה מאהבה‪ .‬וידוע מאמר חכמינו ז"ל שעל ידי תשובה מיראה הזדונות‬ ‫נהפכו לשגגות ועל ידי תשובה מאהבה הזדונות נהפכו לזכיות כאשר איתא שם‪ .‬והקדוש‬ ‫ברוך הוא ברוב רחמיו וחסדיו הרוצה בתקנות השבים לפניו באמת ובאהבה כאמור ולא‬ ‫תחפוץ במות המת כי אם בשובו מחטאיו וחיה‪ .‬על כן בחג הזה שאנו באים לחסות בצל‬ ‫שדי על ידי מצות ומעשים טובים מאהבת השם יתברך אז מונה העונות לידע כמה מצות‬ ‫יהיה חילוף העונות‪ ,‬מה שאין כן עד סוכות דהוא מיראה אזי לא ימנה כלל שעדיין הם‬ ‫שגגות‪ .‬אמנם בסוכות שאז הוא מאהבת השם אז השם יתברך מונה וסופר העונות כדי‬ ‫שיתהפכו לזכיות ויהיו מליצים טובים על ישראל‪ .‬וזהו פירוש ראשון‪ ,‬הוא שנקרא החג הזה‬ ‫ראשון כי לו משפט להקרא ראשון על שיש בו מעלות חשבון העונות ואזי הוא משפיע‬ ‫לנו טובה וברכה כאשר רצונו יתברך להשפיע תמיד‪ ,‬כי יותר ממה שהעגל רוצה לינק פרה‬ ‫רוצה כו'; גם עיין 'דרשות חת"ס' לסוכות‪ ,‬שנת תקצ"ג‪ ,‬ד"ה ולקחתם‪ ,‬וז"ל‪ :‬י"ל דביום‬ ‫הכיפורים השליך כל העוונות על ראש השעיר המשתלח ולא חשב כמה הם ואיך ומה הם‬ ‫כיון שסוף סוף רוצה לכפר וליתנם בראש שעיר המשתלח מה לנו ולחשבונם כלל‪ .‬אך בימים‬ ‫שאחר יום הכיפורים מכינים ליו"ט הקדוש וביום הקדוש שמחים בה' ובעבודתו ויהפכו‬ ‫עוונות לזכיות אז מחשב העוונות כמה היה כדי להפכם לטוב ולזכות‪ ,‬על כן 'ושמחתם לפני‬ ‫ה' אלקיכם'‪.‬‬ ‫מאמר נ"ח‬ ‫יח | דורשי יחודך‬ ‫גוט פארזיגלט‬ ‫מיר שטייען ערשט 'בין חתימה לחתימה'‪' ,‬בין חתימה טובה' פון‬ ‫'יום כיפור'‪' ,‬לגמר חתימה טובה' פון 'הושענא רבא'‪ .‬מיר דארפן וויסן‪,‬‬ ‫בפּשטות‪ ,‬אז דער‬ ‫אוודאי‪ ,‬די לשונות 'כתיבה' 'חתימה' דאס איז ַ‬ ‫אויבערשטער זאל אונז געבן א גוטע יאר‪ ,‬א געבענטשטע יאר‪ ,‬א‬ ‫'כתיבה וחתימה טובה'‪.‬‬ ‫אבער עס איז דא אין דעם ענינים נצחיים גבוה מעל גבוה‪ ,‬דאס‬ ‫איז דאך לשונות חז"ל‪ ,‬די תורה איז 'מריש כל דרגין עד סוף כל‬ ‫דרגין'; און מיט דעם וואס מען איז מקושר צום אויבערשטן מיט‬ ‫קיום התורה דא‪ ,‬איז מען מקושר 'עד אין סוף ועד אין תכלית' צום‬ ‫בורא עולם אליין‪ ,‬וואס פון דארטן קומט די מצוות‪.‬‬ ‫אינ'אמת'ן‪' ,‬חתימה' האט אסאך ביאורים‪] .‬טאקע אין דעם היינטיגן‬ ‫'עמוד היומי' אליין פון ליקוטי מוהר"ן ]נא[‪ ,‬זאגט דער רבי‪' ,‬תורה‬ ‫שבכתב' איז 'יד כותבת'‪ ,‬און 'תורה שבעל פה' איז 'יד חותמת'[‪.‬‬ ‫בפּשטות‪' ,‬חתימה' איז א צייכן‪ ,‬א צייכן אז מען זאל נישט‬ ‫ַ‬ ‫פארגעסן‪ .‬אזוי אויך ‪ -‬א שלאס‪ ,‬דאס איז 'חתימה'‪ .‬א שלאס באהיט‬ ‫אויף דער גאנצער שטוב‪ .‬אזוי אויך א 'מבצר' רופט זיך 'חתימה'‪.‬‬ ‫שלאס'‪,‬‬ ‫ָ‬ ‫טאקע אין סיפורי מעשיות ]נב[ רופט דער רבי א 'מבצר' ‪' -‬א‬ ‫ווייל דאס גיט אכטונג אויף אלעס וואס געפינט זיך אין דעם‬ ‫מבצר‪.‬‬ ‫אפילו א חתימה פון א שטר‪ ,‬א שטר קען מען דאך שרייען אז‬ ‫עס איז מזוייף ‪ -‬ווער גיט אכטונג אויפ'ן שטר? א חתימה פון ַאן‬ ‫'עד נאמן' ‪ -‬דאס באשיצט דעם שטר אז מען זאל נישט שרייען‬ ‫'מזוייף' ‪ -‬און אז עס זאל ארויסגעבן די זכויות וואס איז דא אין‬ ‫דעם שטר‪ ,‬אט דאס איז דער ענין פון 'חתימה'‪.‬‬ ‫נא‪ .‬סי' רי"ב‪.‬‬ ‫נב‪ .‬עיין שם מעשה א'‪ ,‬ומעשה י"ג‪.‬‬ ‫דורשי יחודך | יט‬ ‫'ופרוש חביבי עלי'‬ ‫לבּ‪,‬‬ ‫כחוֹתם ַעל ִ ֶ‬ ‫שלמה המלך זאגט בשם כנסת ישראל ]נג[‪ִ ֵ ִ :‬‬ ‫"שׂימני ַ ָ‬ ‫זרוֹע‪ ."‬דער אלשיך ]נד[ און אלע מפרשים זאגן אז דער‬ ‫כּחוֹתם ַעל ְ ֶ‬ ‫ַ ָ‬ ‫טייטש דערפון איז‪" ,‬שימני כחותם"‪ ,‬אז עס זאל זיין א חתימה‪ ,‬אז‬ ‫די אהבה וואס דער אויבערשטער האט צו אונז זאל זיין 'חתום'‪,‬‬ ‫קיינער זאל נישט מקטרג זיין אויף דעם‪ ,‬קיינער זאל נישט מערער‬ ‫זיין אויף דעם‪ ,‬קיינער זאל נישט ארויפלייגן אויף דעם קיין קטרוגים‬ ‫פון קיין חטאים ועוונות‪ ,‬עס זאל זיין 'חתום'‪ ,‬דער אויבערשטער זאל‬ ‫נישט צולאזן קיין ערעור אויף דעם כתב‪.‬‬ ‫"כחותם על לבך‪ ,‬כחותם על זרועך" דאס איז די 'אהבה פנימית'‬ ‫וואס דער אויבערשטער האט צום כלל ישראל‪ ,‬און די 'אהבה חיצונית'‬ ‫וואס דער אויבערשטער האט צום כלל ישראל‪.‬‬ ‫אבער אין תיקוני זוהר שטייט ]נה[; אזוי ווי דער פשוט'ער פשט איז‪,‬‬ ‫"שימני כחותם על לבך‪ ,‬כחותם על זרועך"‪ ,‬אז מיר זאלן זיין 'חתום'‪,‬‬ ‫פארשטעמפלט‪ ,‬מיט ַאן 'אהבה חתומה' וואס קיינער זאל נישט שולט‬ ‫זיין אויף דעם לעולם ועד‪ ,‬כביכול "על לבך ועל זרועך" פון בורא‬ ‫עולם; איז אין "תיקוני זוהר" טייטשט ער גאר פארקערט‪ ,‬ווייל דאס‬ ‫איז זיכער אז מיר זענען 'חתום על זרועו ועל לבו של הקב"ה‬ ‫בחתימה חזקה לא תמוט לעולם'; נאר מיר בעטן דעם אויבערשטן‪,‬‬ ‫"שימני כחותם"‪ ,‬אזוי ווי דער חותם וואס דו האסט‪ ,‬אזוי זאל זיין‬ ‫ביי אונז אין הארצן; אזוי ווי דער 'חותם' וואס איז דא 'על זרועך'‪,‬‬ ‫אזוי זאל דאס זיין ביי אונז אויך‪ ,‬אז מיר זאלן האבן 'אהבה פנימית'‬ ‫מיט 'אהבה חיצונית' צו הקב"ה‪.‬‬ ‫נג‪ .‬שיר השירים ח‪ ,‬ו‪.‬‬ ‫נד‪ .‬עיין ספרו 'שושנת העמקים' על שיר השירים שם‪.‬‬ ‫נה‪ .‬עיין שם דף י"ח ע"א; שם דף ס"ה ע"ב‪.‬‬ ‫מאמר נ"ח‬ ‫כ | דורשי יחודך‬ ‫דער "שימני כחותם" וואס איז דא ביי דיר‪ ,‬דאס זאל זיין ביי מיר‪,‬‬ ‫אז מיר זאלן אויך האבן אט דעם זעלבן 'חותם'; עס זאל זיין ֲ ִ‬ ‫"אני‬ ‫תּשׁוּקתוֹ" ]נו[‪.‬‬ ‫ועלי ְ ָ‬ ‫לדוֹדי ְ ָ ַ‬ ‫ְ ִ‬ ‫ער גיבט א נוסח אויף דעם ‪ -‬דער זוהר ]נז[‪ ,‬אז די צוויי 'חותמות'‬ ‫איז ַאן ענין וואס מען זאגט ביי א סיום פון א מסכתא‪" :‬לא תתנשי‬ ‫מינן" ‪ -‬דו זאלסט זיך קיינמאל נישט פארגעסן פון אונז‪" ,‬ולא נתנשי‬ ‫מינך" ‪ -‬מיר זאלן זיך קיינמאל נישט פארגעסן פון דיר‪.‬‬ ‫דער אויבערשטער זאל העלפן אז די צוויי חותמות זאל ווערן‬ ‫פארשטארקט און דערהויבן און מחוזק‪ ,‬און מען זאל שפירן דעם‬ ‫"כחותם על לבך‪ ,‬כחותם על זרועך" ‪ -‬ביים בורא עולם‪ ,‬און דעם‬ ‫"כחותם על לבך‪ ,‬כחותם על זרועך" ‪ -‬ביי אונז‪.‬‬ ‫'נעימות בימינך נצח'‬ ‫עס ווערט געברענגט אין תיקוני זוהר ]נח[‪ ,‬אזוי ווי עס איז דא‬ ‫היכלות וואס עפנט זיך נישט נאר מיט טרערן‪ ,‬מיט בכיה‪ ,‬אזוי איז‬ ‫דא אזעלכע היכלות וואס עפנט זיך נישט נאר מיט נגינה‪.‬‬ ‫דער היינטיגער טאג איז דאך 'נצח'; אין זוהר גיבט ער א סימן‬ ‫בּנגינוֹת" ‪ -‬פון 'נצח' קומט 'נגינות'‪.‬‬ ‫אויף דעם‪ַ ֵ ַ ְ ַ :‬‬ ‫"למנצּח ִ ְ ִ‬ ‫דער אויבערשטער זאל העלפן אז עס זאל זיין "בספר חיים ברכה‬ ‫ושלום ופרנסה טובה וגזירות טובות ישועות ונחמות נזכר ונחתם‬ ‫לגמר חתימה טובה אנחנו וכל עמך בית ישראל לחיים טובים‬ ‫ולשלום"‪.‬‬ ‫נו‪ .‬שיר השירים ז‪ ,‬יא‪.‬‬ ‫נז‪ .‬עיין זוהר פר' משפטים דף קי"ד ע"א‪.‬‬ ‫נח‪ .‬תיקון י"א‪ ,‬דף כ"ו ע"ב‪ :‬אית היכלא דדמעה‪ ,‬דלית לה רשו למפתח אלא בדמעה‪ ,‬ואית‬ ‫היכלא דניגונא‪ ,‬דלית לה רשו למפתח אלא בניגונא‪.‬‬ ‫ע מ ו ד י ה ת ו וך‬ ‫בס”ד‬ ‫ברכת השיר והשבח לכבוד הני נדיבים בעם‪ ,‬אנשי חיל יראי‬ ‫אלקים‪ ,‬שנדבה לבם הטוב‪ ,‬להיות חבר ושותף מידי חודש‬ ‫בחודשו במפעל הקדוש כזה‪ ,‬להרביץ תורה ויראה טהורה‬ ‫בקרב עם סגולה‬ ‫ה”ה‬ ‫מוה”ר ישכר דוב קויפמאן הי“ו‬ ‫ואחיו מוה”ר אברהם שמעון קויפמאן הי”ו‬ ‫מוה”ר צבי קליין הי”ו‬ ‫מוה”ר שלמה פעדער הי”ו‬ ‫מוה”ר יוסף מרדכי כהנא הי”ו‬ ‫מוה”ר יוסף בנציון שווארטץ הי”ו‬ ‫מוה”ר אהרן אלימלך לעפקאוויטש הי”ו‬ ‫מוה”ר יואל הירשפעלד הי”ו‬ ‫מוה”ר יודא ארי' מיללער הי”ו‬ ‫מוה”ר מאיר מרדכי בערקאוויטש הי”ו‬ ‫ויה”ר מן קדם אבוהון דבשמיא‪ ,‬דזכות זה יעמוד להם ולזרעם‬ ‫עד עולם‪ ,‬עם רוב תענוג ונחת דקדושה כל הימים‬ ‫הזכותים נצחיים‬ ‫לספר "דורשי יחודך" אמרות וסיפורים‬ ‫שנשמעו מאת הגה"צ רבי יעקב מאיר שעכטער שליט"א באידיש מועתק מלשונו הזהב‬ ‫פטרון המהדורה‬ ‫‪$36,000‬‬ ‫פטרון מדור אחד ‪$2,500 -‬‬ ‫בית המקדש‬ ‫ארץ ישראל‬ ‫אהבה ואחדות‬ ‫אמונה‬ ‫דיבור‬ ‫דביקות‬ ‫ברכות והודאות‬ ‫בל תשחית‬ ‫התעוררות‬ ‫התחזקות‬ ‫התחדשות‬ ‫המתקת הדינים‬ ‫מידות טובות‬ ‫ישוב הדעת‬ ‫חצות‬ ‫חינוך‬ ‫נסיונות ‪ /‬העלמות‬ ‫סיפורי צדיקים‬ ‫נשמות ישראל‬ ‫הסתרה ‪ /‬בחירה‬ ‫מצוות ומעשים טובים‬ ‫רצון‬ ‫רבי שמעון בר יוחאי‬ ‫צדיקים‬ ‫עיקבתא דמשיחא‬ ‫תהלים‬ ‫שמיטה‬ ‫שמחה‬ ‫שבת קודש‬ ‫תמימות‬ ‫תכלית‬ ‫תורה‬ ‫תשובה‬ ‫תפילה‬ ‫זכות זכרון בספר‬ ‫פטרון‬ ‫‪$1,000‬‬ ‫המפתחות‬ ‫זכות השתתפות‬ ‫‪$4,200‬‬ ‫‪$500‬‬ ‫לזכות קנין נצחי נא לקרוא ‪ 347-292-1014‬או קול דורשי יחודך ‪ 718-586-5199#9‬ולהשאיר הודעה‬ ‫‪Cong. Dorshei Yechidchu‬‬ ‫‪Tax ID 921-687-305‬‬ ‫‪QP: dyymsoffice@gmail.com‬‬ ‫שבח דא שירתא קדם ההוא שבחתא‪ ,‬לכבוד נורא עלילה‪ ,‬על כל החסד אשר עשה‪ ,‬בשנה‬ ‫שעברה עלינו לטובה‪ ,‬בהוצאה לאור על ידינו ברוב סייעתא מן שמיא‬ ‫יחודך'‬ ‫שתים עשרה קונטרסי 'דורשי‬ ‫מלאים זיו ומפיקים נוגה‪ ,‬דברים קדושים וטהורים המשיבים את הנפש ביסודי היהדות‬ ‫ובהבנת שמחת והשפעת המועדות‪.‬‬ ‫וברַכַת 'ברוך אשר יקום את דברי התורה הזאת'‬ ‫לכבוד הני נגידים בעם שהשתתפו בעין טובה‬ ‫וברוח נדיבה מידי חודש בחדשו ומועד במעדו וזכו‬ ‫להתעטר בעטרת 'עמודי התווך' שכשמו כן הוא‪.‬‬ ‫ומכאן הקריאה יוצאת לכבוד אחינו היקרים אל נא תהיו שאננים לדבר מצוה כזו‬ ‫לכו והצטרפו ללגיונו של מלך להשתתף באופן חודשי כי עי''ז תהיו מאלו שנתנו‬ ‫התמיכה המלאה להפצת אור של תורה תפילה אמונה התחזקות וכו'‪.‬‬ ‫וברוך אל עליון שהוצאנו לאור עולם בשנה שעברה שנת תשפ"ו לפ"ק‬ ‫דורשי יחודך‬ ‫יפה ירושתינו‬ ‫דורשי יחודך‬ ‫חנוכה‬ ‫משיבת נפש ח"א‬ ‫רבי שמעון בר יוחאי‬ ‫ובס"ד ידינו נטיות לשנת תשפ''ז הבעל''ט‬ ‫להוציא לאור להאיר פני תבל בספרים חדשים‪:‬‬ ‫דורשי יחודך פורים‬ ‫דורשי יחודך ירח האיתנים‬ ‫דורשי יחודך אמרות וסיפורים‬ ‫יפה ירושתינו משיבת נפש ח"ב‬ ‫ולהדפיס אידרא הני ספרים שכבר תמו וספו מן השוק להחזיר להדפיסם מהודרא שניה‪:‬‬ ‫דורשי יחודך‬ ‫יפה ירושתינו‬ ‫דורשי יחודך‬ ‫שובבי"ם‬ ‫משיבת נפש ח"א‬ ‫רבי שמעון בר יוחאי‬ ‫ואל אחינו ובשרנו אנו פונים בכל מיני קריאה של חיבה ואהבה‪ ,‬בקשה ותחנון‪ ,‬נא אל‬ ‫תשבנו ריקם‪ ,‬נא לעמוד לימנינו ולסמכנו באופן שיאפשר להמשיך האלה ביתר שאת‬ ‫וביתר עוז‪ ,‬נא לקנות קנינים נצחיים בהספרים הקדושים‪ ,‬הן ה'מהדורא'‪ ,‬והן 'זכות‬ ‫מאמרים' אשר הרבה נפשות עשו בישראל וכו'‬ ‫ובזכות זה יתן ה' לכם עונג עושר ואושר‪ ,‬בנים זרע חיים וקיימים‪ ,‬זוויגים הגונים וישרים‪ ,‬וכטו"ס‬ ‫כעתירת בברכת שנה טובה ומתוקה וחג שמח‬ ‫אליעזר וואלדמאן ‪ -‬נחמי' הכהן דייטש‬ ‫בשם חברי מכון דורשי יחודך‬