נועם האור - אידיש · No'am Ha'or - Yiddish — בראשית (2026-10-05)
“נועם האור” גליון יד בעזרת השם יתברך
א
“נועם האור” גליון יד בעזרת השם יתברך
שיעור אור החיים הקדוש בראשית תשפ”ז
שבת קודש שיינט אריין די הייליגע טעג אין די פשוטע טעג
“ויברך אלקים את יום השביעי” ווי אזוי גייט מען אריין אין די פשוטע טעג?
נאך די ששת ימי בראשית זאגט די תורה: מיר קומען יעצט ארויס פון א חודש וואס האט נישט
“וַיְ בָ ֶרְך אֱ ֹלקִ ים אֶ ת יֹום הַ ְש ִביעִ י וַיְ קַ דֵּ ׁש אֹ תֹו”. זיינס גלייכן אינעם גאנצן יאר :ירח האיתנים.
דער אור החיים הקדוש פרעגט א פשוט'ע שאלה: ראש השנה .עשרת ימי תשובה .יום הקדוש .סוכות .די
“צָ ִריְך לָדַ עַ ת מַ ה ִהיא הַ ְב ָרכָה”. ארבעה מינים .הושענא רבה .שמיני עצרת .שמחת תורה.
וואס איז די ברכה מיט וואס דער אייבערשטער האט א גאנצער חודש איז א איד ארומגענומען מיט קדושה.
געבענטשט דעם זיבעטן טאג? תקיעת שופר ,סליחות ,תפילות ,דער תענית פון יום
שרייבט דער אור החיים הקדוש: כיפור ,סוכה ,לולב ,הקפות ,טאנצן מיט די תורה.
“ וְ הַ נָכֹון ְבמַ ְׁשמָ עּות הַ כָתּוב הּוא כִ י לִ ְהיֹות ׁשֶ הָ עֹולָם און דאן קומט מוצאי שמחת תורה.
הַ זֶה צָ ִריְך הּוא לַשֶ פַ ע הַ ְמקַ יֵּים ,וְ הּוא ְב ִחינַת הָ אֲכִ ילָה מען לייגט צוריק די מחזורים אין שאנק .מען נעמט
טֹורח
וְ הַ ְש ִתיָה וְ צָ ְרכֵּי הָ אָ דָ ם ,וְ ֻכלָן מֻשָ גִ ים עַ ל יְ דֵּ י ַ צוזאם די סוכה .מען לייגט אוועק דעם לולב און
וִ יגִ יעָה הַ ג ְַׁש ִמית וְ חּולִ ין ִהיא ,וַה' כְ ׁשֶ ָרצָ ה לְ קַ דֵּ ׁש יֹום אתרוג.
הַ ְש ִביעִ י קָ דַ ם ּובָ ְרכּו ׁשֶ ל ֹא י ְֶחסַ ר בֹו דָ בָ רֲ ,הגַם ׁשֶ אֵּ ין און מען הייבט אן -בראשית.
טֹובַ ת הָ עֹולָם הַ שָ פָ ל מֻשֶ גֶת מֵּ הַ פְ ִריׁשּות וְ הַ קְ דּושָ ה מען קערט זיך צוריק צו די פשוט'ע טעג.
אֶ לָא מֵּ עֵּ סֶ ק חֹ ל”. זונטאג .מאנטאג .דינסטאג.
דער אור החיים שטעלט אונז דא פאר א סתירה. איינער קערט זיך צוריק אין געשעפט ,איינער אין
דער אייבערשטער האט באשאפן א וועלט ,וואו די אפיס ,איינער צו זיין ארבעט; דער אינגערמאן קערט
געברויכן פונעם מענטש ווערן דערגרייכט דורך: זיך צוריק אין כולל ,דער בחור צוריק אין ישיבה -צום
“טורח ויגיעה הגשמית”. זעלבן שטענדער ,צו דער זעלבער גמרא ,צו דער
מען וויל האבן ברויט -דארף מען אקערן און זייען. זעלבער סוגיא מיט וואס ער האט זיך געמוטשעט נאך
מען דארף פרנסה -דארף מען זיך פלאגן און ארבעטן. פאר די ימים טובים.
אזוי איז דער סדר העולם. נאך אזא געהויבענעם חודש קענען די טעג פלוצלינג
אויסזען אביסל ...טרוקן.
אבער דא קומט דער זיבעטער טאג ,און דער
אייבערשטער זאגט: וואו איז ראש השנה? וואו איז נעילה? וואו איז די
סוכה? וואו זענען די הקפות?
דעם טאג וויל איך הייליגן.
ווי אזוי נעמט מען מיט דעם גאנצן תשרי אריין אין
מען אקערט נישט .מען זייעט נישט .מען האנדלט
די פשוט'ע טעג פון א גאנצן יאר?
נישט .מען טוט נישט קיין מלאכה.
די ענטפער געפינען מיר שוין גלייך ביים אנהייב פון
דער תורה.
ב
“נועם האור” גליון יד בעזרת השם יתברך
מען ארבעט זונטאג ,מאנטאג ,דינסטאג ,מיטוואך, לכאורה ,אויב מען שטעלט אפ די וועג דורך וואס מען
דאנערשטאג און פרייטאג -כדי מען זאל האבן אויף שאפט זיך די צרכי העולם -וואלט דאך געדארפט
שבת. עפעס פעלן.
קומט דער אור החיים און זאגט: זאגט דער אור החיים:
פונקט פארקערט. “אַ ף עַ ל פִ י כֵּן בֵּ ְרכֹו ׁשֶ ל ֹא י ְֶחסַ ר טֹוב ,וְ עֹוד לֹו ׁשֶ הּוא
אין פנימיות איז שבת דער וואס שפייזט די ששת ימי יָתֵּ ר עַ ל ְׁשאָ ר הַ י ִָמים לֶחֶ ם ִמ ְׁשנֶה ׁשָ ֹלׁש ְסעּודֹות
המעשה. וְ תַ עֲנּוגִ ים יְ תֵּ ִרים ,וְ זֹו ִהיא ִב ְרכָתֹו וְ הּוא דָ בָ ר הֵּ פֶ ְך
“ ְביֹום הַ שַ בָ ת ִמ ְׁשתַ לְ ׁשֵּ ל הַ שֶ פַ ע ׁשֶ ל כָל ׁשֵּ ׁשֶ ת יְ מֵּ י הַ סֵּ דֶ ר”.
הַ מַ עֲשֶ ה”. נישט נאר עס וועט גארנישט פעלן אין שבת.
די ברכה פון דער גאנצער וואך הייבט זיך אן אין שבת. שבת וועט האבן מער.
אזוי שרייבט דער שפת אמת (פרשת יתרו): לחם משנה .שלש סעודות .תענוגים יתירים.
“שבת הוא ברכה לימי המעשה ...וכן תמיד בכל און אויף דעם זאגט דער אור החיים די געוואלדיגע
שבת נמשך ברכה מהשורש טוב הצפון לששת ווערטער:
ימים”. “וְ הּוא דָ בָ ר הֵּ פְֶך הַ סֵּ דֶ ר”.
און אין ליקוטי הלכות (שבת ב ,ד) שטייט: לויט דעם סדר וואס מיר זעען אין דער וועלט ,ברענגט
“וְ כָל ׁשֵּ ׁשֶ ת יְ מֵּ י הַ מַ עֲשֶ ה אֵּ ין לָהֶ ם ׁשּום ִחיּות וְ ׁשֶ פַ ע ארבעט דעם שפע.
ּוב ָרכָה כִ י ִאם עַ ל יְ דֵּ י מַ ה שֶ ְמקַ ְבלִ ין הַ שֶ פַ ע ְבׁשַ בָ ת ְ און דא קומט א טאג וואס מען הערט אויף ארבעטן -
ִמ ְב ִחינַת הֶ אָ ַרת הָ ָרצֹון ׁשֶ ִמשָ ם עִ קַ ר הַ ְב ָרכָה און פונקט דער טאג איז מער געבענטשט ווי אלע
וְ הַ פַ ְרנָסָ ה”. אנדערע טעג.
שבת איז נישט בלויז א רוה־טאג נאכן ענדיגן די וואך.
שבת איז דער מקור החיות פון דער גאנצער וואך.
אבער דער אור החיים הקדוש גייט נאך א
טריט ווייטער
אויב אזוי -פארוואס דארף מען ארבעטן? ביז אהער וואלטן מיר געקענט פארשטיין ,אז די ברכה
פון שבת מיינט בלויז ,אז מען וועט נישט דערלייגן
אבער דא שטעלט זיך א שטארקע שאלה.
דערפון וואס מען ארבעט נישט.
אויב טאקע דער גאנצער שפע פון די ששת ימי המעשה
אבער דער אור החיים גייט ווייטער:
קומט אראפ אין שבת -פארוואס דארף מען ארבעטן
זונטאג? “ּולְ מַ ה ׁשֶ פֵּ ֵּרׁש בַ זֹוהַ ר (יתרו פח) כִ י ְביֹום הַ שַ בָ ת
ִמ ְׁשתַ לְ ׁשֵּ ל הַ שֶ פַ ע ׁשֶ ל כָל ׁשֵּ ׁשֶ ת יְ מֵּ י הַ מַ עֲשֶ ה ,יְ ַכּוֵּין
אויב שבת ברענגט די פרנסה ,פארוואס דארף מען
אֹומרֹו וִ יבָ ֵּרְך ,כִ י בֹו ִצּוָה ה' אֶ ת הַ ְב ָרכָה לְ חַ יּות
עַ ל זֶה ְ
האבן דעם “טורח ויגיעה הגשמית”?
הָ עֹולָמֹות”.
די תשובה ליגט אין די ווערטער פונעם אור החיים
דא דרייט זיך איבער דאס גאנצע בילד.
אליין.
מיר זענען געוואוינט צו טראכטן ,אז די ששת ימי
דער זעלבער אור החיים וואס זאגט:
המעשה שפייזן דעם שבת.
“ביום השבת משתלשל השפע של כל ששת ימי
המעשה”
ג
“נועם האור” גליון יד בעזרת השם יתברך
די ארבעט איז דער פלאץ וואו די ברכה אנטפלעקט זאגט עטליכע שורות פריער:
זיך. “וכולן מושגים על ידי טורח ויגיעה הגשמית”.
אבער די ברכה אליין -קומט פון אויבן. עס איז נישט קיין סתירה.
אין שבת קומט אראפ די ברכה.
די ברכה דארף האבן וואו צו חל זיין
אין די ששת ימי המעשה דארף דער מענטש טון די
מען קען דאס פארשטיין מיט א פשוט'ן משל. פעולה אין וואס די ברכה זאל זיך קענען אנטפלעקן.
עס רעגנט גוטע גשמי ברכה. דער אייבערשטער שיקט דעם שפע ,אבער ער וויל אז
דער רעגן קומט פון הימל. דער מענטש זאל ארויסגיין זונטאג און טון זיין עבודה.
דער מענטש קען אקערן ,זייען און צוגרייטן דעם פעלד די תורה זאגט נישט בלויז:
-אבער רעגן קען ער נישט מאכן. “ויום השביעי שבת”.
און פון דער אנדערער זייט :וואס וועט געשען אויב פריער זאגט זי:
דער פעלד איז נישט געאקערט? אויב מען האט
עָשיתָ כָל ְמלַאכְ תֶ ָך”.
“ׁשֵּ ׁשֶ ת י ִָמים תַ עֲבֹ ד וְ ִ
גארנישט איינגעפלאנצט?
א איד דארף ארבעטן.
עס קען גיסן א געוואלדיגן גשם ברכה -אבער עס איז
אבער שבת ענדערט ביי אים דעם גאנצן בליק אויף
נישט דא וואס זאל וואקסן.
זיין ארבעט.
דער מענטש דארף אקערן.
ער ווייסט ווער עס ברענגט די ברכה.
ער דארף זייען.
א גאנצע וואך קען א מענטש ארבעטן ,און צוביסלעך
ער דארף צוגרייטן דעם פעלד.
אנהייבן טראכטן:
אבער ער טאר קיינמאל נישט פארגעסן:
איך האב געארבעט .איך האב מצליח געווען.
טאקע איך האב געאקערט ,איך האב געזייט -אבער איך האב געמאכט די פרנסה.
דעם רעגן האב איך נישט געברענגט.
איך האב געמאכט דעם גוטן געשעפט.
אזוי איז שבת מיט די ששת ימי המעשה.
קומט שבת און דער אייבערשטער זאגט אים:
שבת ברענגט די ברכה.
יעצט לייג אלעס אראפ .פארקויף נישט .קויף נישט.
אין די ששת ימי המעשה אקערן און זייען מיר ,מיר פראדוציר נישט .אקער נישט .זייע נישט.
טוען די עבודה ,כדי די ברכה זאל האבן וואו צו חל
א גאנצן טאג זאלסטו גארנישט טון צו פארדינען דיין
זיין.
פרנסה.
און דעריבער זאגט דער שפת אמת ,נאכדעם וואס ער
און פונקט אויף דעם טאג זאגט די תורה:
זאגט אז שבת איז די ברכה פאר די ימי המעשה:
“ויברך אלקים את יום השביעי”.
“וכן היה רצונו ית׳ שכל ששת ימים תעבודו ,ויזכו
על ידי זה לברכת השבת”. ווי דער אייבערשטער וואלט געזאגט צום מענטש:
מען זאגט נישט :אז שבת ברענגט די ברכה ,דארף איך דו דארפסט טאקע ארבעטן די ששת ימי המעשה.
נישט ארבעטן. אבער איין טאג אין דער וואך וויל איך דיר דערמאנען:
פונקט פארקערט. דיין ארבעט איז נישט דער מקור פון דיין ברכה.
ד
“נועם האור” גליון יד בעזרת השם יתברך
דאס איז אויך שפע מן השמים. שבת גיט די ברכה אין דער עבודה -און די עבודה
אין ליקוטי הלכות (שבת הלכה ז ,אות מב) געפינען מיר א ברענגט ארויס די ברכה בפועל.
געוואלדיגע לשון אויף שבת: שבת איז נישט געקומען אונז ארויסצונעמען פון די
“שמשם נמשכין כל החידושי תורה”. ששת ימי המעשה.
פון שבת ווערן נמשך די חידושי תורה. שבת איז געקומען אריינצוברענגען ברכה אין די
עס איז דא פרנסה פארן גוף -און עס איז דא פרנסה ששת ימי המעשה.
פאר דער נשמה.
פרנסה מיינט נישט נאר געלט
עס איז דא ברכה אין געלט -און עס איז דא ברכה אין
דעת. אבער דער גאנצער ענין רעדט נישט בלויז צו א איד
עס איז דא הצלחה אין א געשעפט -און עס איז דא וואס גייט יעדן אינדערפרי אין ארבעט.
הצלחה אין א בלאט גמרא. עס איז דא א בחור וואס זיצט אין ישיבה.
אלע ברכות דארפן א מקור. עס איז דא א אינגערמאן וואס זיצט אין כולל.
ער האט נישט קיין ארבעט .ער זיצט נישט אין אפיס.
אבער מען דארף זיך פלאגן ער מאכט נישט קיין געשעפטן.
און פונקט דא קומט נאכאמאל די זעלבע שאלה. איז דער אור החיים הקדוש נישט געזאגט געווארן פאר
אויב דער שפע אין תורה קומט פון שבת - אים?
פארוואס דארף דער בחור זיך מוטשען? אדרבה.
פארוואס דארף דער אינגערמאן זיצן שעה'ן אויף א אין רוחניות דארף מען אויך פרנסה.
שווערע סוגיא? אין תורה דארף מען אויך שפע.
זאל ער דאך ווארטן ביז דער אייבערשטער וועט אים א בחור זיצט איבער א שווערע סוגיא.
געבן די ברכה אין תורה! ער פרובירט נאכאמאל רש״י.
די תשובה איז די זעלבע. נאכאמאל תוספות.
די ברכה קומט פון אויבן -אבער דו דארפסט ער קוקט אריין אין מהרש״א.
צוגרייטן א פלאץ פאר דער ברכה. עס גייט נישט.
מען דארף זיצן. אלעס איז פארמאכט.
מען דארף לערנען. און פלוצלינג -עס ווערט ליכטיג.
מען דארף חזר'ן. ער כאפט דעם פשט.
מען דארף זיך פלאגן. פלוצלינג זעט ער דעם מהלך.
מען דארף אמאל זיצן מיט א קושיא וואס מען א קושיא וואס האט אים געשטערט הייבט זיך אן
פארשטייט נישט. אויסצוקלארן.
מען דארף עפענען דעם מהרש״א נאך איין מאל ,אפילו פלוצלינג שפירט ער א טעם אין די גמרא.
ווען מען האט אים שוין דריי מאל פרובירט צו פון וואו איז געקומען דאס ליכטיגקייט?
פארשטיין.
דאס איז אויך א ברכה.
ה
“נועם האור” גליון יד בעזרת השם יתברך
פארוואס? און דאס פונקט איז די “טורח ויגיעה” פון א בן תורה.
ברענגט דער שם משמואל (וישלח תרע״ח) בשם שבת קען ברענגען א געוואלדיגן שפע אין תורה.
דעם הייליגן חידושי הרי״ם: אבער ווען עס קומט מאנטאג אינדערפרי און די גמרא
“כל מלאכתך עשויה – אפילו בענין מלאכת בלייבט פארמאכט -
שמים”. וואו זאל די ברכה אריינגיין?
פונקט ווי ביי גשמיות'דיגע פרנסה דארף א מענטש שבת גיט די ברכה -אבער די ששת ימי המעשה דארפן
שבת לייגן די הענט אראפ און אנערקענען: צוגרייטן דעם פלאץ וואו די ברכה זאל חל זיין.
איך האב נישט געמאכט די ברכה.
אזוי אויך ביי עבודת ה׳. אפילו “מלאכת שמים” איז א מלאכה
א גאנצע וואך דארף מען הארעווען. און דא געפינען מיר נאך א שיינע נקודה.
לערנען .חזר'ן .דאווענען .זיך פלאגן. אין פרשת ויקהל שטייט:
אבער שבת זאגט דער מענטש: “ ׁשֵּ ׁשֶ ת י ִָמים תֵּ עָשֶ ה ְמלָאכָהּ ,ובַ יֹום הַ ְש ִביעִ י יִ ְהיֶה
רבונו של עולם ,אפילו מיין רוחניות מאך איך נישט ָלכֶם קֹ דֶ ׁש”.
אליין. פון וועלכער מלאכה רעדט מען דארט?
איך גרייט צו דעם פלאץ. פון מלאכת המשכן.
איך טו וואס דו האסט מיר געהייסן. מען רעדט נישט פון א געשעפט.
אבער די ליכטיגקייט ,די הצלחה ,דער געשמאק ,די מען רעדט נישט פון א פעלד.
סייעתא דשמיא -דאס קומט פון דיר. מען רעדט פון בויען א משכן פארן אייבערשטן.
אין שבת אנערקענט מען :איך קען גארנישט אליינס. און דאס הייסט אויך :מלאכה.
דער אייבערשטער איז דער וואס גיט דעם שפע. אויך דער אינגערמאן וואס זיצט אין כולל האט זיינע
און ווען עס קומט נאכאמאל זונטאג ,גייט מען צוריק ששת ימי המעשה.
צו דער עבודה -אבער מיט אן אנדערן בליק. אויך דער בחור אין ישיבה האט זיין מלאכה.
מען בויט מיט דער הארה וואס שבת האט אונז געגעבן. וואס איז זיין מלאכה?
מען נעמט מיט די ליכטיגקייט פון דעם איין טאג אין ער בויט א משכן.
דער וואך ווען מען איז געווען אינעם פאלאץ פונעם
נאך א בלאט גמרא .נאך א שעה יגיעה.
קעניג -און מען בויט דערמיט די גאנצע וואך.
נאך א תפילה מיט אביסל מער כוונה.
און וואס טוט מען יעצט -נאך תשרי? נאך א מידה אויף וואס ער ארבעט.
און יעצט קומען מיר צוריק צו אונז. נאך א נסיון וואס ער איז זיך מתגבר.
מיר שטייען נאך תשרי. נאך א תוספות וואס ער האט נישט פארשטאנען -און
ער גיט נישט אויף.
און אין הארץ קען זיך אריינכאפן א שטיקל
אויסגעלאשנקייט. דאס איז זיין מלאכת המשכן.
מיר גייען ארויס פון אזא הייליגן חודש. און אפילו פון דער הייליגער מלאכה זאגט די תורה:
שבת שטעלט מען זיך אפ.
ו
“נועם האור” גליון יד בעזרת השם יתברך
דער אייבערשטער גיט אונז יעדע וואך א ראש השנה .יום כיפור .סוכה .לולב .הושענא רבה.
“קליינעם תשרי” שמחת תורה.
ווי אזוי קען א מענטש טאקע האלטן די ליכטיגקייט אין אזויפיל קדושה .אזויפיל תפילות .אזויפיל מצוות.
א פשוט'ן חשוון־טאג? אזויפיל נאנטקייט צום אייבערשטן.
דערפאר האט אונז דער אייבערשטער געגעבן שבת. און יעצט?
יעדע וואך קומט א טאג ווען א איד גייט ארויס פונעם א לאנגער ווינטער .פשוט'ע טעג.
גאנצן געיעג. נישטא קיין שופר .נישטא קיין סוכה .נישטא קיין
די ארבעט שטעלט זיך אפ. לולב .נישטא קיין הקפות.
די געשעפטן ווערן פארמאכט. אבער אפשר קומט פרשת בראשית אונז לערנען:
די חשבונות ווערן אוועקגעלייגט. עס איז נישטא אזא זאך ווי א פשוט'ער טאג.
די שבת ליכט ברענען .מען מאכט קידוש .מען זינגט דער אייבערשטער האט בכוונה באשאפן ששת ימי
זמירות .מען לערנט .מען דאוונט .מען רוהט. המעשה.
מען באקומט א נשמה יתירה. ער האט נישט געוואלט אז מיר זאלן א גאנץ יאר שטיין
ווי דער אייבערשטער וואלט געזאגט: ביי נעילה.
דו קענסט נישט לעבן א גאנץ יאר יום כיפור. ער האט נישט געוואלט אז מיר זאלן א גאנץ יאר טאנצן
דו קענסט נישט לעבן א גאנץ יאר אין סוכה. הקפות.
דו קענסט נישט א גאנץ יאר טאנצן הקפות. דער אייבערשטער וויל עפעס אנדערש.
אבער איך וועל דיר יעדע וואך צוריקברענגען צום ער וויל אז מיר זאלן נעמען די קדושה וואס מיר האבן
מקור. באקומען -
איך וועל דיר געבן א שבת. און איר אריינברענגען אין לעבן.
וועסטו זיך אנפילן מיט חיות. אין א פשוט'ן זונטאג.
מיט אמונה .מיט תורה .מיט קדושה .מיט ברכה. אין א פארנומענעם מאנטאג.
און מוצאי שבת זאלסטו עס נישט איבערלאזן אין אין א שווערע סוגיא דינסטאג אינדערפרי.
שבת. אין א טאג וואס מען שפירט גארנישט.
נעם עס מיט. ווי אזוי טוט מען דאס?
דער אייבערשטער זאגט נישט :בלייב שבת. שטייט אין ליקוטי הלכות (שבת ב ,ד):
ער זאגט :נעם שבת מיט אין זונטאג. “על ידי זה ממשיכין הקדושה של שבת לששת ימי
זונטאג לעבט פון שבת. החול ...ועל ידי זה מקדשין ששת ימי המעשה
בבחינת קדושת שבת”.
מאנטאג לעבט פון שבת.
דאס איז אונזער עבודה יעצט.
דינסטאג לעבט פון שבת.
נישט צו בלייבן אין תשרי.
ווי דער אור החיים הקדוש זאגט:
נאר -מיטנעמען תשרי.
“ביום השבת משתלשל השפע של כל ששת ימי
המעשה”.
ז
“נועם האור” גליון יד בעזרת השם יתברך
אבער מען געדענקט: מיר פארלאזן נישט תשרי
מיר מאכן נישט די ברכה. און דאס קען זיין די הרגשה מיט וואס א איד גייט אריין
מיר אקערן דעם פעלד .מיר זייען. אין שבת בראשית.
מיר גרייטן צו דעם פלאץ. מיר פארלאזן נישט תשרי.
אבער דער גשם ברכה -דאס קומט פון אויבן. מיר לאזן נישט די קדושה אין תשרי און גייען ווייטער
“ויברך אלקים את יום השביעי”. אן איר.
און ווען א איד לעבט אזוי ,איז שבת נישט בלויז איין ניין.
טאג פון זיבן. יעצט הייבט זיך אן א טיפערע עבודה.
שבת איז דער טאג וואס גיט לעבן פאר אלע טעג. אין תשרי איז די קדושה געווען ארום אונז.
שבת איז נישט געקומען אונז ארויסצונעמען פון די יעצט דארפן מיר איר ארייננעמען אין אונז.
ששת ימי המעשה. אין תשרי האבן מיר געהאט הייליגע טעג.
שבת איז געקומען אריינצוברענגען ברכה און יעצט דארפן מיר הייליגן די פשוט'ע טעג.
קדושה אין די ששת ימי המעשה. ווי אזוי?
און דאן זענען אויך די ימי החול מער נישט קיין מיט שבת.
טרוקענע ,פשוט'ע טעג.
אין שבת באקומט מען ברכה.
ווייל אין זונטאג ליגט די ברכה פון שבת.
אין שבת באקומט מען חיות.
אין די יגיעה פון מאנטאג ליגט די קדושה פון שבת.
אין שבת באקומט מען תורה.
און אינמיטן א שווערע גמרא דינסטאג קען פלוצלינג
אין שבת באקומט מען אמונה.
אויפלייכטן דער שפע וואס איז נמשך געווארן שבת
קודש. און דערנאך קומט זונטאג.
ווי דער אור החיים הקדוש זאגט: און מען גייט ארבעטן.
איינער אין געשעפט .איינער אין אפיס.
“כי בו צוה ה׳ את הברכה לחיות העולמות”.
דאס איז אונזער בראשית פארן נייעם יאר: איינער אין כולל .איינער אין ישיבה.
נעמען דעם אור פון די הייליגע טעג, יעדער ביי זיין אייגענע מלאכת המשכן.
אים נאכאמאל מקבל זיין יעדן שבת, מען ארבעט ערנסט.
און מיט דעם אור באלייכטן די ששת ימי המעשה - מען פלאגט זיך.
א גאנץ יאר. מען טוט אלעס וואס מען דארף טון.
לכל ענייני הגליון
דוד איגל
054-8498791
dudle148@gmail.com
ח
