gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish — שמיני עצרת - שמחת תורה (2026-09-28)

מוציא לאור: השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish

שבוע: שמיני עצרת - שמחת תורה (2026-09-28)

השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish — שמיני עצרת - שמחת תורה (2026-09-28)

פתח את ה-PDF הורדה

‫וואונדערליכע‬ ‫'השגחה פרטית'‬ ‫מעשיות פון‬ ‫היינטיגע צייטן –‬ ‫דערציילט אויף‬ ‫דער‬ ‫השגחה פרטית‬ ‫האטליין‬ ‫א וועלט פון אמונה‪ .‬א לעבן פון בטחון‬ ‫עלון ‪210‬‬ ‫שמחת תורה ‪ -‬כ"ב תשרי תשפ"ז‬ ‫סיפורי אמונה וביטחון מצדיקי הדורות זי"ע‬ ‫השגחה עליונה‬ ‫בהשגחה‬ ‫דאס ווארט פונעם רבי'ן האט אים באגלייט‬ ‫משה אמת ותורתו אמת‬ ‫דורכאויס די קריג‬ ‫דארשט‪ ,‬פרובירנדיג צו כאפן יעדעס‬ ‫א וואונדערליכע מחזה פון מסירות‬ ‫הרה"ח ר' משה דוד פאלוך ז"ל‪ ,‬פון די חשוב'ע גערער חסידים‪,‬‬ ‫ווארט וואס קומט ארויס פון זיין מויל‪.‬‬ ‫נפש פאר קביעות עתים לתורה האט‬ ‫פלעגט דערציילן זיין לעבנס‪-‬געשיכטע‪:‬‬ ‫דאס מאל האט דער שיעור‬ ‫מען געקענט זען יעדן טאג צווישן די‬ ‫"ווען איך בין נאך געווען א יונגער בחור אין פוילן‪ ,‬זענען מיר געפארן‬ ‫ווענט פון ישיבת 'פורת יוסף'‪ ,‬וואס‬ ‫אינאיינעם מיט'ן ראש החבורה (דער קאמאנדאנט) אויף שבועות צום‬ ‫געהאלטן אין מסכת חולין דף קל"ט‪,‬‬ ‫הייליגן 'אמרי אמת' קיין גער‪.‬‬ ‫ביי די סוגיא פון שילוח הקן‪.‬‬ ‫געפינט זיך אין אלטשטאט ירושלים‪.‬‬ ‫נאך דעם יום טוב האט דער קאמאנדאנט אהיים געשיקט די בחורים‪,‬‬ ‫פילע שורות פון בענק זענען געווען‬ ‫ווייל ער האט געוואלט בלייבן אליין נאך אפאר טעג ביים רבי'ן‪.‬‬ ‫רבי עזרא'ס זיסע שטימע האט‬ ‫פיל מיט ערליכע אידן וואס האבן‬ ‫נאכדעם וואס מיר זענען שוין אהיים פון גער‪ ,‬האט אים דער רבי'נס‬ ‫אפגעקלינגען ווען ער האט מסביר‬ ‫זון –שפעטער באקאנט אלס דער הייליגער 'בית ישראל' – באגעגנט און‬ ‫געווען די ווערטער פון די גמרא‪,‬‬ ‫שווער געארבעט פאר פרנסה דעם‬ ‫אים געראטן צו איבערפרעגן דעם רבי'ן צי ס'איז ריכטיג איבערצולאזן‬ ‫וואס איז דן דער דין ביי א נעסט‬ ‫גאנצן טאג‪ .‬איינער איז געווען א‬ ‫די בחורים אליין‪.‬‬ ‫וואס געפינט זיך אויף א מענטשנס‬ ‫שמיד‪ ,‬א צווייטער א פלאמבער‬ ‫דער אמרי אמת האט אים געזאגט אז זיין פליכט איז צו בלייבן‬ ‫אינאיינעם מיט די בחורים‪.‬‬ ‫קאפ?‬ ‫(אינסטאלאטאר)‪ ,‬א דריטער א‬ ‫דער רבי האט אים דעמאלט געזאגט‪' :‬איך וויל דיר זאגן א פסוק וואס‬ ‫איינער פון די משתתפים האט זיך‬ ‫שוסטער‪ ,‬און א פערטער א טראק‬ ‫דו זאלסט איבערגעבן פאר די טייערע בחורים‪'.‬‬ ‫אנגערופן צו אים‪:‬‬ ‫דרייווער – אבער די איינציגסטע‬ ‫ער האט אים געזאגט דעם פסוק וואס מיר זאגן יעדן טאג אין 'עלינו‬ ‫זאך וואס האט זיי אלע פאראייניגט‬ ‫לשבח'‪' :‬וידעת היום והשבות אל לבבך‪'...‬‬ ‫"חשוב'ער רבי‪ ,‬די שאלה פון די‬ ‫און אזוי האט דער אמרי אמת עס מסביר געווען (מען זאגט נאך דעם‬ ‫איז געווען א הארץ וואס ברענט‬ ‫פשט אויך פונעם הייליגן רבי אהרן הגדול פון קארלין זי"ע)‪:‬‬ ‫גמרא הערט זיך אינגאנצן נישט‬ ‫מיט אהבת התורה‪ ,‬זיכער מאכנדיג‬ ‫אויב א מענטש ווייסט ביי זיך אין הארץ אז הוי"ה הוא האלקים – אז‬ ‫מציאות'דיג‪ .‬איז דען שייך אזא זאך‬ ‫קיינמאל נישט צו פארפעלן דעם‬ ‫ער אליין איז דער באשעפער און ער פירט די גאנצע וועלט‪ ,‬און ס'איז‬ ‫זאל פאסירן? אז א פויגל זאל בויען‬ ‫'אין עוד מלבדו' – דעמאלט דארף א מענטש שוין מער נישט וויסן קיין‬ ‫טעגליכן שיעור‪.‬‬ ‫א היים אויף א מענטשנס קאפ אן‬ ‫שום אנדערע זאך‪.‬‬ ‫קיין מורא און אן אנטלויפן?"‬ ‫ביים אויבנאן איז געזעסן זייער‬ ‫דער קאמאנדאנט האט נאך באוויזן צו כאפן די גרופע בחורים‬ ‫באליבטער רבי‪ ,‬דער גאון און ראש‬ ‫אינמיטן וועג‪ .‬ער האט זיי אלע פארזאמלט אין א דערנעבנדיגן וואלד‬ ‫רבי עזרא האט געענטפערט‬ ‫און זיי געזאגט‪' :‬איך האב א מתנה פונעם רבי'ן‪ ,‬א געוואלדיגן פשט‬ ‫ישיבה רבי עזרא עטייה זצ"ל‪ .‬די‬ ‫אויף א פסוק וואס מען זאגט דריי מאל א טאג‪'.‬‬ ‫מיט געלאסנקייט‪ ,‬אבער מיט א‬ ‫קנייטשן אויף זיין שטערן האבן עדות‬ ‫און אזוי‪ ,‬פאר א גאנצע שעה צייט‪ ,‬האט ער געשריגן צו זיי דעם‬ ‫פעסטקייט‪:‬‬ ‫געזאגט אויף זיין טיפע מחשבה‪ ,‬און‬ ‫רבי'נס פשט נאכאמאל און נאכאמאל‪:‬‬ ‫"די ווערטער פון די גמרא זענען‬ ‫זיין קול האט אפגעקלינגען איבערן‬ ‫'אין עוד מלבדו – חוץ פון דעם דארפסטו גארנישט וויסן!'‬ ‫קדשי קדשים‪ ,‬און מיר האבן נישט‬ ‫גאנצן זאל‪ ,‬קלאר און לעבעדיג‪,‬‬ ‫האט ר' משה דוד ווייטער דערציילט‪:‬‬ ‫קיין רשות צו פרעגן דערויף קיין‬ ‫אויסלייגנדיג די ווערטער פון די‬ ‫נאך דעם האט אויסגעבראכן די צווייטע וועלט מלחמה‪ .‬דאס‬ ‫שאלות!"‬ ‫מערסטע וואס מען האט געזוכט דורכאויס די קריג איז געווען 'נייעס'‪.‬‬ ‫גמרא מיט א געוואלדיגע בהירות‬ ‫מענטשן זענען געווען איבערצייגט אז אינפארמאציע וועט ראטעווען‬ ‫אבער דער איד האט זיך נישט‬ ‫פאר די תלמידים‪ .‬דער חזון איש‬ ‫זייער לעבן‪ ,‬ווייל אזוי וועלן זיי וויסן וואו צו אנטלויפן‪.‬‬ ‫בארואיגט און האט ווייטער‬ ‫זצ"ל האט זיך אמאל אויסגעדרוקט‪:‬‬ ‫אבער איך האב די גאנצע צייט געדענקט דעם רבי'נס פשט‪.‬‬ ‫געפרעגט זיין קשיא אויף דעם וואס‬ ‫"די סברא פון רבי עזרא עטייה איז‬ ‫האט ר' משה דוד אויסגעפירט‪:‬‬ ‫האט אים אויסגעזען אוממעגליך‪.‬‬ ‫אזוי ווי איינער פון די ראשונים!‪"...‬‬ ‫'ווי איר זעט‪ ,‬אסאך מענטשן וואס זענען געווען כסדר פארנומען‬ ‫מיט די נייעס זענען ליידער אומגעקומען ה"י‪ ,‬און איך – וואס איך האב‬ ‫דער רבי איז שטיל געווארן‪ ,‬און אין‬ ‫א ווינטל האט אריינגעבלאזן דורך‬ ‫געוואוסט נאר אז 'אין עוד מלבדו' – בין דא לעבעדיג און געזונט אין‬ ‫זיין הארץ האט ער מתפלל געווען‬ ‫ארץ ישראל‪'.‬‬ ‫די גרויסע פענסטער וואס קוקן‬ ‫א שטילע תפילה‪ :‬רבונו של עולם‪,‬‬ ‫צדיקים האבן געזאגט אז דער תכלית פונעם חודש תשרי איז די‬ ‫ארויס צום כותל המערבי‪ ,‬שריד‬ ‫'אתה הראת לדעת' וואס מיר זאגן שמחת תורה‪.‬‬ ‫באווייז די אמת'דיגקייט פון דיין תורה!‬ ‫בית מקדשינו‪ .‬די תלמידים האבן‬ ‫ווען א מענטש לעבט דערמיט אז דער באשעפער פירט די וועלט‪,‬‬ ‫פלוצלינג איז אריינגעקומען אין‬ ‫ארויפגעקוקט צום רבין מיט‬ ‫פעלט אים גארנישט אויף דער וועלט‪".‬‬ ‫שבת שלום ומבורך‪ ,‬פינחס שאפער‬ ‫<<<‬ ‫דער גליון איז אויסצוגן פון 'קו השגחה פרטית' – טויזנטער מעשיות‪ ,‬פול מיט חיזוק‪.‬‬ ‫ווילט איר האבן שלוות החיים? רופט אריין צו קו השגחה פרטית ‪1-518-613-0140‬‬ ‫מן החלונות‬ ‫אונז סתם א דאקטער‪".‬‬ ‫דער ערזאץ פונעם ערזאץ‬ ‫דער סעקרעטאר האט זיך צעלאכט‪" :‬דו האסט מיר נישט גוט‬ ‫פארשטאנען‪ .‬דער ערזאץ פונעם געהילף איז נישט קיין אנדערער‬ ‫"מיין טאטע'ס פאמיליע דאקטער‪ ,‬איז גאר א גרויסער‬ ‫ווי דער גרויסער פראפעסאר אליין‪ ,‬מיט וועמען דו האסט זיך‬ ‫ספעציעליסט‪ .‬ער האט דיאגנאזירט זיינס א פראבלעם‪ ,‬אבער ער‬ ‫לכתחילה געוואלט טרעפן!"‬ ‫האט נישט געקענט מחליט זיין וועלכע ריכטונג צו נעמען פאר‬ ‫אים‪" .‬גיי זיך דורכרעדן מיט א גרויסן‪ ,‬בארימטן פראפעסאר‪ ",‬האט‬ ‫די אפוינטמענט איז ברוך השם געווען זייער א סוקסעס‪ .‬דער‬ ‫ער אונז געראטן‪ ,‬דערמאנענדיג א ספעציפישן נאמען‪" .‬ער קען‬ ‫פראפעסאר האט טאקע רעקאמענדירט א גוטע טריטינג פלאן‬ ‫זיך זייער גוט אויס אין דעם ענין‪ ,‬און דו קענסט אים בלינדערהייט‬ ‫בסייעתא דשמיא‪ .‬יעצט‪ ,‬מיט אפענע אויגן‪ ,‬דערצייל איך אייך‬ ‫געטרויען‪".‬‬ ‫איבער די וואונדערליכע השגחה פרטית וואס האט אונז באגלייט‪,‬‬ ‫וואו דאס וואס האט אויסגעזען ווי א דורכפאל‪ ,‬איז באמת געווען‬ ‫ער האט אונז געגעבן דעם פראפעסאר'ס דעטאלן און זיין‬ ‫די ישועה‪.‬‬ ‫סעקרעטאר'ס טעלעפאן נומער‪ .‬איך האב אנגערופן צו אים אין‬ ‫אפיס און געבעטן צו מאכן אן אפוינטמענט‪" .‬מיטן פראפעסאר‬ ‫אליין?" האט זיך די סעקרעטאר גע'חידוש'ט‪" .‬עס איז אוממעגליך‬ ‫דער איינציגסטער וואס איז‬ ‫זיך צו טרעפן מיט אים‪ ,‬ער איז פארנומען איבערן קאפ‪ .‬איך קען‬ ‫אנגענומען געווארן‬ ‫דיר געבן אן אפוינטמענט ביי זיין געהילף‪".‬‬ ‫הרב שמואל הר זהב שליט"א‪ ,‬פון מודיעין עילית‪ ,‬דערציילט‪:‬‬ ‫"אבער דער פאמיליע דאקטער האט ספעציפיש רעקאמענדירט‬ ‫דעם פראפעסאר‪ .‬ער האט געזאגט אז מיר קענען אים בלינדערהייט‬ ‫מיין טייערע טאכטער‪ ,‬דאס קינד חנה בת נחמה דבורה לרפואה‬ ‫געטרויען‪".‬‬ ‫שלימה‪ ,‬מוטשעט זיך שוין ליידער עטליכע יאר מיט א גאר‬ ‫שווערע מחלה‪ .‬דורכאויס די אלע יארן האבן מיר זוכה געווען צו‬ ‫"געטרויעט דער פראפעסאר אויך זיין געהילף‪ ",‬האט די‬ ‫זען עטליכע שטראלן פון ליכטיגקייט‪ ,‬און איך וויל דא דערציילן‬ ‫סעקרעטאר געענטפערט‪" ,‬יעדער גייט צו אים‪ ,‬און דו זאלסט אויך‬ ‫איבער איינס פון זיי‪.‬‬ ‫אזוי טון‪".‬‬ ‫איין טאג זענען מיר אנגעקומען אין שפיטאל פאר אן אונטערזוך‪.‬‬ ‫זעענדיג אז איך האב נישט קיין ברירה‪ ,‬האב איך געמאכט אן‬ ‫דער דאקטאר האט איבערגעקוקט איר מעדיצינישע פייל‪,‬‬ ‫אפוינטמענט מיטן געהילף‪ ,‬און איך האב מתפלל געווען צום‬ ‫אונטערזוכט דאס מיידל‪ ,‬און עפעס אין אירע אויגן האט אים נישט‬ ‫באשעפער אז ער זאל אונז פירן אויפן ריכטיגן וועג‪ .‬אויב מען‬ ‫געפאלן‪ .‬ער האט איר נאכאמאל אונטערגעזוכט און באשלאסן אז‬ ‫דארף זיך פארלאזן אויף איינעם מיט צוגעמאכטע אויגן‪ ,‬איז דאך‬ ‫מ'מוז שוין אנהייבן א טריטמענט מיט אויגן‪-‬טראפן זעקס מאל א‬ ‫דאס בעסטע זיך צו פארלאזן דירעקט אויפן רבונו של עולם!‬ ‫טאג‪ ,‬פלאס א ספעציעלע שמיר פארן שלאפן גיין‪.‬‬ ‫מיר האבן באשטעלט א טעקסי קיין רמת החייל‪ ,‬וואו דער‬ ‫"הייבט אן נאך היינט‪ ",‬האט דער דאקטאר געווארנט‪" ,‬כדי די אויג‬ ‫פראפעסאר'ס אפיס געפינט זיך‪ .‬די רייזע איז ברוך השם אריבער‬ ‫זאל נישט געשעדיגט ווערן‪ ,‬חס ושלום‪".‬‬ ‫גלאטיג‪.‬‬ ‫ער האט אריינגעקלאפט די רעצעפט (פרעסקריפשאן‪-‬מרשם)‬ ‫ווען איך בין אנגעקומען מיט מיין טאטע אין דעם ווארט‪-‬צימער‪,‬‬ ‫אינעם קאמפיוטער‪ ,‬געשיקט צום פרינטער‪ ,‬און מיר ביידע האבן‬ ‫האב איך געזען דעם דאקטער ארויסלאפן פון צימער אין‬ ‫אויטאמאטיש געקוקט צום פרינטער‪ ,‬אבער ער איז געבליבן‬ ‫איילעניש‪" .‬איז דאס נישט דער דאקטער מיט וועמען מיר האבן‬ ‫שטיל‪ .‬ער האט נישט געמאכט קיין גערודער‪ ,‬און אוודאי נישט‬ ‫געהאט דעם אפוינטמענט?" האב איך געפרעגט דעם סעקרעטאר‪.‬‬ ‫ארויסגעגעבן קיין פאפיר‪.‬‬ ‫"יא‪ ,‬ס'איז טאקע ער‪ ",‬האט ער געענטפערט‪" .‬ער האט יעצט‬ ‫דער דאקטאר איז צוגעגאנגען צום פרינטער צו זען וואס ס'גייט‬ ‫באקומען א דרינגענדע מעסעדזש פון זיין משפחה אז ער מוז‬ ‫פאר‪" .‬מאדנע‪ ",‬זאגט ער‪" ,‬איך האב א מינוט צוריק ארויסגעדרוקט‬ ‫שוין יעצט גיין‪ .‬אבער זארגט אייך נישט‪ ,‬זיין פארטרעטער איז שוין‬ ‫דא עטליכע בלעטער‪".‬‬ ‫אויפן וועג‪".‬‬ ‫ער האט נאכאמאל געקליקט אויפן קאמפיוטער און אויפן‬ ‫דא האב איך שוין פארלוירן מיין געדולד‪ .‬צום ערשט האבן זיי‬ ‫פרינטער‪ ,‬אבער ס'האט נישט רעאגירט‪" .‬איך וועל דיר געבן א‬ ‫אויפגעטוישט דעם פראפעסאר מיט זיין געהילף‪ ,‬און יעצט טוישן‬ ‫האנט געשריבענע רעצעפט‪ ",‬זאגט מיר דער דאקטאר‪ ,‬און ער‬ ‫זיי דעם געהילף מיט נאך איינעם?! "דאס איז דאך נישט יושר! מיר‬ ‫נעמט ארויס א ליידיגע צעטל מיט'ן שפיטאל'ס סטעמפל‪ .‬ער‬ ‫האבן געמאכט דעם אפוינטמענט ביי אים‪ ,‬און יעצט ברענגט מען‬ ‫המשך השגחה עליונה‬ ‫<<<‬ ‫איך האב עס געזען מיט מיינע אייגענע אויגן‪ .‬חשוב'ער רבי‪ ,‬וואס זאגט‬ ‫היכל איינער פון די משתתפים פונעם שיעור וואס מען האט שוין‬ ‫איר צו דעם?!"‬ ‫לאנג נישט געזעהן‪ .‬רבי עזרא האט זיך זייער געפרייט און האט אים‬ ‫"וואס איך זאג צו דעם? אז עס איז דא א באשעפער אויף דער וועלט!‬ ‫באגריסט‪" :‬שלום עליכם! וואו זענט איר געווען אזוי לאנג? מיר האבן‬ ‫עס איז דא א בעל הבירה וואס פירט זיין וועלט מיט א פונקטליכע‬ ‫שוין שטארק געווארט אויף אייך‪".‬‬ ‫השגחה פרטית ביז די קלענסטע דעטאלן! ווייל איר זענט אנגעקומען‬ ‫דער איד האט אנגעהויבן דערציילן פאר אלע משתתפים‪" :‬איך בין‬ ‫אהער פונקט אין די ריכטיגע מינוט‪ ,‬און פארציילט אייער מעשה‬ ‫א סוחר וואס אימפארטירט פארשידענע סחורות‪ .‬לעצטנס בין איך‬ ‫פונקט אין די נויטיגע צייט! פונקט ווען מיר האבן זיך געמוטשעט צו‬ ‫געווען אין אינדיע פאר ביזנעס‪ .‬זאלט איר וויסן‪ ,‬מיינע פריינט‪ ,‬אז‬ ‫פארשטיין די מושג פון א נעסט אויף א מענטשנס קאפ!"‬ ‫אינדיע איז זייער א מאדנע לאנד‪ .‬שטעלט אייך פאר! איך האב דארט‬ ‫האט רבי עזרא עטייה אויסגעפירט מיט גרויס התרגשות‪" :‬מיר האבן‬ ‫געזען א מענטש זיצן אין מארק קלאצנדיג ווי א שטיין‪ .‬ער איז געזעסן‬ ‫טאקע געזען אז משה אמת ותורתו אמת‪ ,‬און אז דער בורא יתברך‬ ‫פאר פילע טעג אן זיך צו רירן אדער שאקלען‪ ,‬ביז אזוי ווייט אז א פויגל‬ ‫שמו הוא בורא ומנהיג‪ ,‬עשה ועושה ויעשה לכל המעשים!‪"...‬‬ ‫האט אויף זיין קאפ – נישט מער און נישט ווייניגער – געבויט א נעסט!‬ ‫מאמר חיזוק ממשפיעי קו השגחה פרטית‬ ‫אבטח בך‬ ‫מעשיות פון השגחה פרטית פון היינטיגע צייטן‬ ‫הרה”ח ר’ דוד קלצקין שליט”א‬ ‫אל תבטחו בנדיבים‬ ‫האט עס אויסגעפילט‪ ,‬אונטערגעשריבן‪ ,‬און מיר עס איבערגעגעבן‪.‬‬ ‫אינעם ערשטן שיעור האבן מיר געלערנט אז פארן מחבר פון 'חובות‬ ‫"אויב ס'איז דיר וויכטיג צו האבן א געדרוקטע רעצעפט‪ ,‬גיי צום‬ ‫הלבבות' איבערצייגט אונז צו בטחון האבן אינעם באשעפער‪ ,‬פארלאנגט‬ ‫סעקרעטאר'ס אפיס און זיי וועלן עס דארט ארויסדרוקן פאר דיר‪".‬‬ ‫ער צו נייטראליזירן אלעס וואס מאכט א מענטש צו האבן בטחון אין‬ ‫צי ס'איז מיר וויכטיג? אוודאי איז עס מיר וויכטיג! שוין עטליכע מאל‬ ‫עפעס אנדערש‪.‬‬ ‫וואס איך האב זיך אנגעשטויסן אין פארמעסיס וואס זענען נישט‬ ‫א מענטש קען לעבן צוואנציג‪ ,‬אדער אפילו פופציג צו זיבעציג יאר‪,‬‬ ‫גרייט ארויסצוגעבן מעדיצין מיט א האנט‪-‬געשריבענעם רעצעפט‪.‬‬ ‫מיינענדיג אז מען קען זיך פארלאזן אויף אנדערע‪ .‬ער האט גאר א‬ ‫אמאל קענען זיי פלוצלינג נישט לייענען די כתב יד‪ ,‬און אמאל איז‬ ‫עס פשוט צוליב דעם וואס די קאמפיוטער קען עס נישט לייענען‪.‬‬ ‫רייכן פעטער‪ ,‬און ער פילט זיך געדעקט פינאנציעל‪ .‬ער מיינט אז ער‬ ‫געווענליך אין אזעלכע פעלער דארף מען צוריקגיין צום דאקטאר‬ ‫וועט נאר דארפן מאכן השתדלות אויב ער וועט דארפן עפעס ערנסט‪.‬‬ ‫איבערצומאכן דעם געשריבענעם רעצעפט צו א געדרוקטן‪ ,‬און איך‬ ‫אזוי לאנג ווי ער דארף נאר עטליכע טויזנט שקל‪ ,‬איז ער מסודר דורך‬ ‫האב שוין נישט קיין כח צו די אלע לויפערייען אהין‪-‬און‪-‬צוריק‪ .‬איך‬ ‫זיין פעטער‪.‬‬ ‫וועל ענדערש אויסווארטן נאך עטליכע מינוט ביי די סעקרעטאר‬ ‫א צווייטער האט א שוואגער וואס איז באקאנט אלס דער נומער‬ ‫און באקומען א נארמאלע‪ ,‬געהעריגע רעצעפט וואס וועט נישט‬ ‫איינס פסיכיאטער אין די וועלט‪ .‬ווען אימער ער גייט דורך א שווערע‬ ‫מאכן קיין פראבלעמען‪.‬‬ ‫געשעעניש – האט ער צו וועמען זיך צו ווענדן‪ .‬דער שוואגער וועט אים‬ ‫איך בין געגאנגען צום סעקרעטאר'ס אפיס‪ ,‬און דאס וואס איך‬ ‫בארואיגן‪ ,‬און אראפנעמען פון אים זיין גאנצע עול‪ .‬אלעס וועט זיין גוט‪.‬‬ ‫האב געמיינט אז עס וועט נעמען א מינוט‪-‬צוויי האט זיך געצויגן‬ ‫אן אנדערער האט א קאזין א דאקטאר‪ ,‬א גרויסער ספעציאליסט אויפן‬ ‫פאר באלד פופצן מינוט‪ .‬ענדליך איז מיין רייע אנגעקומען‪ ,‬מ'האט‬ ‫גאנצן גוף‪ ,‬נומער איינס אין די וועלט פון רפואה‪ .‬ער איז ביכולת אים צו‬ ‫געפרינט דעם רעצעפט‪ ,‬און יעצט איז נאר געבליבן צוריקצוגיין צום‬ ‫היילן פון וואס אימער עס זאל נאר זיין‪ ,‬און ער פארלאזט זיך אויף אים‬ ‫דאקטאר אים צו בעטן אונטערצושרייבן‪.‬‬ ‫אינגאנצן‪ .‬א צווייטער האט א חבר אדער א שכן א באקאנטער עסקן‬ ‫איך בין צוריק צום דאקטאר'ס צימער; קיינער האט נישט געווארט‬ ‫מיט גוטע קשרים‪ .‬ער קען פאר אים איבערדרייען וועלטן און טון די‬ ‫אינדרויסן פון זיין טיר‪ .‬איך בין געווען צופרידן‪ ,‬מיינענדיג אז איך וועל‬ ‫גרעסטע השתדלות אין די וועלט‪.‬‬ ‫גלייך קענען אריינגיין און באקומען די חתימה‪ ,‬אבער גאר שנעל‬ ‫האב איך פארשטאנען פארוואס ס'איז נישטא קיין פאציענטן‪ :‬דער‬ ‫נאך איינער האט א זון וואס איז באקאנט מיט זיינע פיזישע כוחות‪,‬‬ ‫דאקטאר איז שוין געגאנגען‪ ,‬און דער געפרינטער רעצעפט אין מיין‬ ‫א ריכטיגער גיבור‪ .‬קיינער קען אים נישט טשעפען‪ ,‬ווייל אויב איינער‬ ‫האנט איז געבליבן אן קיין חתימה‪.‬‬ ‫דערוואגט זיך נאר צו טון עפעס קעגן אים – וועט גלייך זיין ווער עס זאל‬ ‫וואס וועט זיין ביי די פארמאסי? ווי אזוי וועט מען מיר דארט‬ ‫זיך ספראווען מיט אים‪...‬‬ ‫אויפנעמען? איך האב נישט געהאט קיין אנונג‪ .‬איך האב נאר‬ ‫אזוי זעט אויס דאס לעבן פון א מענטש וואס לערנט נישט דעם‬ ‫געוואוסט אז איך האב געטון מיין השתדלות‪ .‬ווי נאר איך בין‬ ‫"שער הבטחון"‪ .‬ער פילט זיך ארומגענומען מיט כל מיני עסקנים און‬ ‫אנגעקומען קיין מודיעין עילית‪ ,‬בין איך געלאפן צו א פארמאסי‬ ‫פאליטיקאנטן‪ ,‬און ער מיינט אז יעדעס מאל ער דארף עפעס‪ ,‬מוז ער‬ ‫אין קרית ספר‪ ,‬וואו איך האב געפונען א שורה לאנג ווי דער גלות‪:‬‬ ‫זיך פארלאזן אויף אנדערע‪.‬‬ ‫בערך צוואנציג מענטשן האבן דארט געווארט אויף א ישועה‪.‬‬ ‫אויף אים זאגט אונז דער הייליגער רבינו בחיי‪" :‬איך וויל דיר זאגן‪ ,‬מיין‬ ‫מענטשן זענען געשטאנען‪ ,‬און גארנישט האט זיך נישט גערוקט‪.‬‬ ‫טייערער ברודער‪ :‬ער וועט זיך פלאגן אומזיסט‪ ".‬ס'איז א שאד דיין‬ ‫"וואס גייט דא פאר?" האב איך געפרעגט איינעם פון די‬ ‫ארבעט‪ ,‬א שאד דיין צייט‪ .‬דאס הייסט געארבעט לטמיון‪ .‬צענדליגער‬ ‫קאסטומערס וואס האבן געווארט‪.‬‬ ‫יארן אינוועסטירט מען כוחות אין עפעס וואס האט נישט קיין שום‬ ‫"ס'איז דא א פראבלעם מיט די קאמפיוטערס‪ .‬מ'קען נישט‬ ‫גאראנטי‪ ,‬ווייל א באשעפעניש איז באגרעניצט‪ ,‬און אפילו מיט'ן גאנצן‬ ‫אננעמען קיין רעצעפטן‪".‬‬ ‫ווילן – האט ער נישט די מעגליכקייט צו זיין א מושלם‪ ,‬און אין איין רגע‬ ‫איך בין צוגעגאנגען צום פארמאסיסט און אים געפרעגט‪" :‬ס'איז‬ ‫קען פון אלעס ווערן איין גרויסע גארנישט‪.‬‬ ‫טאקע אוממעגליך דא עפעס צו קויפן? וואס קען מען פארט טון?"‬ ‫יעדע בריאה‪ ,‬יעדע באשעפעניש‪ ,‬יעדער מענטש – איז באגרעניצט‪,‬‬ ‫"מיר קענען נאר ארויסגעבן מעדיצין מיט א האנט‪-‬געשריבענעם‬ ‫נישט קיין חילוק וויפיל כח און מאכט ער פארמאגט‪ .‬ווייל ביי א געוויסן‬ ‫רעצעפט פונעם דאקטאר‪".‬‬ ‫פונקט וועט זיין כח שוואכער ווערן‪ ,‬אזוי איז דאך דער דרך העולם‪ .‬כח‬ ‫נאר‪ .‬א האנט‪-‬געשריבענעם‪ .‬רעצעפט‪ .‬נאר אזא סארט רעצעפט‬ ‫איז נישט קיין סטאבילער זאך‪ .‬אפילו די גרעסטע גיבורים ווערן אלט‪.‬‬ ‫ווערט דארט היינט אנגענומען‪ .‬און דאס איז פונקט דאס וואס‬ ‫אפילו ביי דעם גרעסטן עקספערט קומט אן א שטאפל וואס ער האט‬ ‫איך האב געהאט ביי מיר‪ ,‬און ווי שטארק עס האט מיר פריער‬ ‫שוין נישט קיין כח און נישט קיין געדולד‪ .‬זיין האנט ציטערט און ער‬ ‫געבאדערט אז דאס איז אלעס וואס איך פארמאג‪ ,‬אזוי פרייליך בין‬ ‫קען שוין נישט אנגיין‪ .‬ער ווערט אלט און ער קען שוין נישט האלטן די‬ ‫איך יעצט געווען דערמיט‪...‬‬ ‫כלים געהעריג‪ .‬דאס געלט ווערט אויסגעגעבן אויף די טאג‪-‬טעגליכע‬ ‫איך בין צוגעגאנגען‪ ,‬געוויזן דעם רעצעפט וואס איך בין געווען‬ ‫באדערפענישן‪ ,‬און די אייניקלעך וואס זענען שוין אונטערגעוואקסן‬ ‫זיכער אז ס'וועט גארנישט העלפן‪ ,‬און גלייך באקומען וואס איך‬ ‫פאדערן אויך זייערס‪.‬‬ ‫האב געדארפט‪.‬‬ ‫אפילו ווען ער איז יא ביכולת און ער וויל באמת העלפן– איז ער דען‬ ‫יא‪ .‬דער אויבערשטער האט אונטערגעשטעלט‪ ,‬געפירט‪ ,‬און‬ ‫ביכולת צו זיין אוועילעבל פאר יעדן דורכאויס דעם גאנצן טאג? קען‬ ‫פונקטליך אנגעצייכנט אז איך זאל האבן דעם ריכטיגן דאקומענט‪.‬‬ ‫ער זיך דען אינגאנצן באפרייען פון זיינע אייגענע פליכטן? אזאנס‬ ‫ס'איז געווען א וואונדערליכע חיזוק און א ספעציעלע ליכטיגקייט‬ ‫עקזיסטירט נישט‪ ,‬ווילאנג עס האנדלט זיך פון א בשר ודם‪.‬‬ ‫וואס האט אריינגעשיינט אין אונזערע אויגן‪.‬‬ ‫<<<‬ ‫>>>‬ ‫איך האב ברוך השם געפונען א איד פון ביתר וואס פארט קיין‬ ‫די כח פון מנחה‬ ‫ניו יארק‪ ,‬אויך פאר צורכי רפואה‪ ,‬און ער איז אויך געווען אין‬ ‫קאנטאקט מיט די זעלבע עסקנים ווי די וואס העלפן מיין קרוב‪.‬‬ ‫ר' אליעזר ווייספיש פון מודיעין עילית דערציילט‪:‬‬ ‫מיר האבן גערעדט‪ ,‬און ער האט גערן מסכים געווען מיטצונעמען‬ ‫ט' אלול‪ ,‬איז מיין באבעס יארצייט‪ ,‬און מיר אלע פארן ארויף‬ ‫דעם ספר‪.‬‬ ‫צו איר ציון אין בית החיים אין קרית ביאליק‪ ,‬אין שפיץ פון מיין‬ ‫עטליכע טעג זענען אריבער‪ .‬איין נאכט‪ ,‬פיר אזייגער פארטאגס‬ ‫פאטער שליט"א‪ ,‬וואס איז א רב אין מודיעין עילית‪.‬‬ ‫צוקלינגט זיך מיין טעלעפאן און ערוועקט מיר פון טיפן שלאף‪.‬‬ ‫א האלבע שעה פארן פארן‪ ,‬צוקלינגט זיך מיין טעלעפאן‪.‬‬ ‫וואס האט פאסירט?! אויפן טעלעפאן איז געווען דער שליח‬ ‫"איך האב געהערט אז איר פארט קיין קרית ביאליק‪ ",‬זאגט מיר‬ ‫וואס האט מיטגענומען דעם ספר פאר מיין קרוב‪ .‬ער איז געווען‬ ‫יענער אויפן טעלעפאן‪" .‬איך דארף גיין מנחם אבל זיין אין יענע‬ ‫אינגאנצן פארלוירן‪" .‬איך בין יעצט אנגעקומען דא אין דעם ניו‬ ‫געגנט‪ ,‬און דיין טאטע האט געזאגט אז ס'איז אפשר דא א ליידיגע‬ ‫יארקער לופטפעלד ‪ ",JFK‬האט ער דערציילט‪" ,‬און איך קען נישט‬ ‫פלאץ פאר מיר‪".‬‬ ‫געפינען קיין טעקסי וואס זאל מיר טראגן צו מיין אכסניה‪ .‬דער‬ ‫עסקן וואס העלפט מיר און דיין קרוב האט מיר געזאגט אז ער‬ ‫"ריכטיג‪ ",‬האב איך באשטעטיגט‪" ,‬ס'איז דא א ליידיגע פלאץ‪ ,‬און‬ ‫האט אראנזשירט א טעקסי פאר מיר‪ ,‬אבער איך האב אים שוין‬ ‫דו קענסט מיטקומען‪".‬‬ ‫פילע מאל געקלינגען און ער ענטפערט נישט‪ .‬אפשר קענסטו אים‬ ‫ער האט זיך שטארק באדאנקט און מיר האבן אפגעשמועסט ווען‬ ‫כאפן?"‬ ‫מ'פארט און וואו מ'נעמט אים אפ‪.‬‬ ‫פון יענע רגע‪ ,‬בין איך געווארן אינגאנצן וואך‪ .‬איך האב טאקע‬ ‫אינטערוועגנס האב איך אים געפרעגט‪" :‬סתם אינטערעסאנט‪ ,‬ווי‬ ‫געהאט דעם נומער פונעם עסקן‪ ,‬אבער ער איז שוין געווען אן‬ ‫אזוי ביסטו אנגעקומען צו אונז?"‬ ‫עלטערער איד‪ ,‬און איך האב געטראכט אז עס וועט זיין גרינגער‬ ‫דער יונגערמאן האט דערציילט אז אינדערפרי לערנט ער אין א‬ ‫צו כאפן איינעם פון זיין שטאב‪.‬‬ ‫כולל וואו מיין טאטע לערנט אויך‪ .‬נאכ'ן סדר האבן זיי אינאיינעם‬ ‫איך האב אנגערופן איינעם פון די געהילפן און אים געזאגט אז‬ ‫געדאוונט מנחה‪ ,‬און תיכף נאכדעם איז ער גאנגען פרעגן מיין‬ ‫דער איד ווארט אויף א טעקסי און ער ווייסט נישט וואו די טעקסי‬ ‫טאטן אז ער דארף פארן צו די קריות‪ ,‬אין געגנט פון חיפה‪ ,‬אויף‬ ‫איז‪" .‬איך ווארט שוין אויף דעם טעלעפאן קאל!" האט מיר דער‬ ‫ניחום אבלים‪ ,‬און ער איז געווען מסופק וויאזוי צו פארן‪ .‬זאל ער‬ ‫געהילף געזאגט‪" .‬איך בין דא אינעם קאר‪ ,‬ביים לופטפעלד‪ .‬איך בין‬ ‫נעמען דריי באסעס – פון מודיעין עילית קיין בני ברק‪ ,‬פון בני ברק‬ ‫געקומען אפנעמען דעם איד פון ביתר‪ ,‬אבער איך קען אים נישט‬ ‫קיין חיפה‪ ,‬און פון חיפה צו די קריות – אדער זאל ער נעמען די‬ ‫געפינען‪ ,‬און איך האב נישט זיין טעלעפאן נומער‪".‬‬ ‫באן פון מודיעין וואס פארט אהין דירעקט‪ ,‬אבער ס'איז דא דארט‬ ‫איך האב אים גלייך געגעבן דעם נומער פון יענעם איד‪ ,‬און פון‬ ‫א שטארקע פראבלעם פון פריצות‪ .‬ער האט זייער מורא געהאט‬ ‫דארט און ווייטער האבן זיי זיך שוין געטראפן און געפארן צום ציל‪.‬‬ ‫פאר די שמירת עינים‪ ,‬אבער פון די אנדערע זייט וואלטן די דריי‬ ‫באסעס געקאסט א געוואלד מיט צייט און כוחות‪.‬‬ ‫איך האב שוין נישט געקענט צוריק איינשלאפן; איך בין געווען‬ ‫זייער איבערגענומען פון די זכיה וואס איך האב געהאט צו העלפן‬ ‫מיין טאטע האט אויסגעהערט ביידע אפציעס‪ ,‬און ער האט‬ ‫א איד אין א צרה אזוי שנעל‪ .‬נאך אלעם‪ ,‬די טשאנסן אז זיי זאלן‬ ‫געהאט פאר אים א דריטע עצה‪" :‬פונקט היינט פארן מיר קיין‬ ‫זיך אליין טרעפן אן מיין הילף איז געווען כמעט זעראו‪ ,‬אויב מען‬ ‫קרית ביאליק‪ ,‬דו קענסט מיטקומען מיט אונז‪".‬‬ ‫נעמט אין באטראכט די ריזיגע פארנעם פונעם עירפארט‪.‬‬ ‫איך בין ממש געווארן איבערגענומען‪" .‬דאס איז דאך א מורא'דיגע‬ ‫און פון וואו האט יענער איד געהאט מיין טעלעפאן נומער? – נאר‬ ‫השגחה פרטית‪ ",‬האב איך געזאגט פאר'ן יונגערמאן‪" .‬פון אלע‬ ‫א דאנק די חסד וואס ער האט געטון פאר מיר און מיין קרוב‪ ,‬מיטן‬ ‫לומדי הכולל‪ ,‬האסטו אויסגעקליבן צו פרעגן פונקט מיין טאטן‪,‬‬ ‫נעמען דעם ספר! נאר צוליב יענעם חסד האט ער געהאט מיין‬ ‫וואס פארט טאקע היינט קיין קרית ביאליק! מיט וואס האסטו‬ ‫נומער‪ ,‬אט דעם נומער וואס האט אים געהאלפן אין צייט פון נויט‪.‬‬ ‫זוכה געווען צו אזא געוואלדיגע סייעתא דשמיא?!"‬ ‫ווי וואונדערליך איז צו זען וויאזוי דער באשעפער פירט די וועלט‪.‬‬ ‫"גאנץ פשוט‪ ",‬האט דער יונגערמאן געענטפערט‪" ,‬ביי מנחה האב‬ ‫וואס א מענטש טוט – טוט ער פאר זיך אליין!‬ ‫איך מתפלל געווען צום באשעפער ער זאל מיך פירן אויפ'ן ריכטיגן‬ ‫וועג‪ ,‬אז איך זאל אנקומען צום ניחום אבלים אויפ'ן שנעלסטן און‬ ‫געטראפן דורכן ספר‬ ‫ריינסטן אופן‪ .‬און קוק‪ ,‬דער באשעפער האט אויסגעהערט מיין‬ ‫תפילה‪".‬‬ ‫מיר האבן געהאלטן ביי א וויכטיגן שטאפל אין לעבן‪ :‬אונזער‬ ‫ווי פשוט‪ .‬ווי זיס‪ .‬ווי אמת‪ .‬ער האט מתפלל געווען‪ ,‬און דער‬ ‫עלטסטער זון ווערט א חתן בשעה טובה ומוצלחת! אזוי פיל חסדים‬ ‫באשעפער האט אים אויסגעהערט‪ ,‬און אלע "צופעלער" האבן זיך‬ ‫און רחמים האבן אונז באגלייט ביז דעם מאמענט‪ :‬די פארשלאגן‪,‬‬ ‫אויסגעשטעלט פונקטליך אויפ'ן בעסטן אופן‪.‬‬ ‫דער זיך נאכפרעגן‪ ...‬ברוך השם‪ ,‬אלעס איז שוין אונטער אונז‪ ,‬און‬ ‫מיר גרייטן זיך צום לעצטן שטאפל‪ :‬די ווארט!‬ ‫פון וואו האט ער די נומער?‬ ‫די כלה וואוינט אין אן אנדערן שטאט‪ ,‬און מיר האבן זיך‬ ‫ארויסגעלאזט אין וועג גאנץ פרי‪ ,‬מיט א גרויסן רענצל וואס האט‬ ‫א נאנטער קרוב מיינער‪ ,‬איז געפארן קיין אויסלאנד פאר א‬ ‫ענטהאלטן שבת'דיגע קליידער און אנדערע וויכטיגע און טייערע‬ ‫קאמפליצירטע מעדיצינישע באהאנדלונג‪ .‬איך בין געווען פאר אים‬ ‫זאכן וואס מען דארף פאר אזא גרויסע און באדייטנדע שמחה‪.‬‬ ‫אין קאנטאקט מיט עסקנים‪ ,‬פרובירט צו העלפן פונדערווייטנס‪,‬‬ ‫מיר זענען געווען זייער איבערגענומען‪ ,‬מיר האבן געזאגט תהילים‬ ‫מתפלל געווען פאר אים‪ ,‬און געזוכט וויאזוי צו אים העלפן‪ .‬אבער‬ ‫דאנקנדיג פארן עבר און בעטנדיג פארן עתיד‪ .‬און מעגליך אז‬ ‫פאר א מענטש ווי מיר זענען די ברירות געווען באגרעניצט‪ :‬איך‬ ‫טאקע צוליב אט די איבערגענומענקייט האט עס פאסירט‪.‬‬ ‫קען אים נישט פארבינדן מיט דאקטוירים‪ ,‬און איך בין נישט דער‬ ‫גביר וואס זאל קענען אויסצאלן די הוצאות‪ .‬אבער א ווארעם‬ ‫מיר זענען אראפ פונעם באס‪ ,‬און א רגע נאכדעם וואס עס איז‬ ‫הארץ האב איך יא געהאט פאר אים‪ ,‬און אויך א הערליכן ספר‬ ‫פארשוואונדן פון אונזערע אויגן‪ ,‬האט די מאמע פונעם חתן‬ ‫וואס איך האב געהאלטן אז עס קען אים זייער אסאך העלפן‪ .‬איך‬ ‫אויסגעשריגן מיט שרעק – "איך האב פארגעסן דעם רענצל אויפן‬ ‫האב אים געוואלט שיקן דעם ספר ווי אמשנעלסטן‪.‬‬ ‫באס!"‬ ‫אונזער נומער איז געשטאנען‪.‬‬ ‫די רענצל‪ ,‬ווי געזאגט‪ ,‬האט געהאט אין זיך די קליידער‪ ,‬די מתנה‪,‬‬ ‫"מיר רעדן פון די פירמע'ס השבת אבידה אפטיילונג‪ .‬די רענצל איז‬ ‫און נאך עטליכע זאכן‪ .‬אלעס קריטיש וויכטיג פאר די קומענדיגע‬ ‫דא ביי אונז‪ ,‬מיר זענען דא‪ ,‬און איר קענט עס קומען אפנעמען‪".‬‬ ‫מאמענטן‪" .‬ברוך השם‪ ",‬האב איך געזאגט‪" ,‬מיר האלטן ביי אזא‬ ‫פרייליכן שטאפל אין לעבן‪ .‬לאמיר דאנקען דעם באשעפער‬ ‫גלייך דערנאך האט מיין שוואגער‪ ,‬וואס וואוינט דארט אין שטאט‪,‬‬ ‫דערויף‪ ,‬און אזוי ווי ער האט אונז געהאלפן ביז יעצט‪ ,‬וועט ער אונז‬ ‫געקלאפט אויף די טיר‪ .‬ער האט אונז געברענגט פרישע עסן און‬ ‫יעצט אויך העלפן מיט אלע קליינע און גרויסע דעטאלן‪".‬‬ ‫געפרעגט מיט וואס ער קען אונז עפעס העלפן‪ .‬ער האט גלייך‬ ‫מיר זאגן "מזמור לתודה"‪ ,‬און מיר פראבירן אפילו נישט צו‬ ‫באקומען דעם שליחות צו גיין אין די השבת אבידה אפטיילונג‬ ‫טראכטן אז איינער קען אונז העלפן אין אזא מצב‪ .‬נאר דער‬ ‫אויף צו אפנעמען די טאש מיט די ספרים‪ ,‬און ער איז געווען זייער‬ ‫באשעפער אליין קען אונז ראטעווען פון דעם מאדנעם פלאנטער‬ ‫צופרידן צו העלפן‪" .‬איך דארף יעצט גראדע פונקט גיין אהין!"‬ ‫פון פארלירן אזא טייערע און וויכטיגע רענצל‪ .‬מיר פארלאזן זיך‬ ‫האט ער געזאגט‪ ,‬און איך ווייס נישט צו עס איז טאקע געווען‬ ‫אויפן באשעפער און מיר גייען צום דירה וואס מען האט צוגעגרייט‬ ‫פונקטליך אזוי‪ ,‬אדער ער האט עס פשוט אויסגעטראכט אויפן‬ ‫פאר אונז פון פאראויס‪.‬‬ ‫מינוט כדי אונז צו געבן א גוטע געפיל‪.‬‬ ‫פלוצלינג קלינגט דער טעלעפאן‪ .‬איך הייב אויף‪ ,‬און א מענטש‬ ‫די רענצל מיט אלעס אינעווייניג איז שנעל אנגעקומען‪ ,‬און די‬ ‫מיט א פרעמדע אקצענט פרעגט צי מיר האבן פארלוירן א טאש‬ ‫גאנצע מעשה איז ביי מיר געווען א גרויסע וואונדער‪ .‬ווי אזוי זענען‬ ‫מיט ספרים‪.‬‬ ‫די חפצים אנגעקומען אין די השבת אבידה אפטיילונג אזוי שנעל?‬ ‫ספרים! מיר האבן אינגאנצן פארגעסן פון די ספרים‪ .‬יא‪ ,‬מיר‬ ‫אויסער דעם‪ ,‬געדענק איך נישט אז ס'זאל זיין איינגעפירט צו‬ ‫האבן טאקע מיטגענומען ספרים ווייל איך האב געטראכט צו‬ ‫גלייך רופן דעם בעל הבית ווען מ'זעט עפעס מיט זיין נאמען‪ .‬ס'איז‬ ‫לערנען אויפן וועג‪ .‬זינט איך האב זיך מקבל געווען צו לערנען‬ ‫דא געווען א מורא'דיגע סייעתא דשמיא‪ ,‬וואס האט געלערנט פאר‬ ‫"שער הבטחון" יעדן טאג‪ ,‬נעם איך מיט דעם ספר איבעראל כדי‬ ‫אונז און פארן יונגן פארפאלק וואס האלט ביים ערשטן שטאפל‬ ‫אויסצונוצן יעדע מעגליכע מינוט אויף צו לערנען‪ .‬אונזער נאמען‬ ‫פון בויען זייער שטוב‪ ,‬אז דער אויבערשטער איז שטענדיג מיט‬ ‫און טעלעפאן נומער זענען טאקע געשטאנען אינעם ספר‪ ,‬און‬ ‫אונז און העלפט אונז ביז די קלענסטע דעטאלן‪.‬‬ ‫דאס איז געווען דאס איינציגסטע פלאץ אין די גאנצע רענצל וואו‬ ‫האט איר זוכה געווען צו זען א מעשה פון השגחה פרטית?‬ ‫רופט אריין צו קו השגחה פרטית‪ 1-518-613-0140 :‬דריקט ‪ 3‬און דערנאך ‪0‬‬ ‫אדער שיקט אן אימעיל צו די מערכת ‪hashgachaprutis@gmail.com‬‬ ‫בריוון צו די מערכת‬ ‫בסוד ישרים ועדה‬ ‫דאזיגע קליינע מחשבה איז געווען א גרויסע ליכטיגקייט פאר מיר‪ ,‬און‬ ‫צום חשוב'ן רעדאקציע פונעם גליון "השגחה פרטית"‪ ,‬שלום‬ ‫עס האט מיר מחזק געווען און געשטארקט דורכאויס דעם גאנצן וועג‪.‬‬ ‫וברכה לרוב‪.‬‬ ‫דער אמת איז אז דאס איז דער דרך העולם‪ :‬ווען א מענטש ליגט‬ ‫איך וויל מיטטיילן מיט די חשוב'ע לייענער א פערזענליכע נקודה פון‬ ‫אין פחדים און דאגות‪ ,‬קומט עס פון דעם דמיון אז ער איז אליין אויפן‬ ‫חיזוק צו וואס איך האב זוכה געווען‪.‬‬ ‫פראנט‪ .‬ווען א מענטש געדענקט יעדע מינוט אז עס איז דא א בעל‬ ‫כאטש די זאכן זענען פשוט און קלאר‪ ,‬דאך איז עס אמאל פונקט‬ ‫הבירה‪ ,‬און אז אונזער פאטער אין הימל איז שטענדיג מיט אונז‪ ,‬ער‬ ‫א ווארט פון חיזוק וואס קומט ארויס פון א פערזענליכן נסיון וואס‬ ‫האלט אונז ביים לעבן מיט יעדן אטעם און פירט אלעס לטובה – אין‬ ‫באלייכט און גיבט אריין פרישע חיות אין שווערע תקופות‪.‬‬ ‫יענע מינוט פאלן אוועק אלע פחדים און דאס הארץ ווערט פיל מיט‬ ‫אין די לעצטע יארן בין איך דורך א גרויסן און שווערן נסיון‪ .‬אין יענע‬ ‫שמחה‪.‬‬ ‫טעג בין איך געווען צובראכן און צעדרוקט‪ .‬די עיקר שוועריגקייט איז‬ ‫איך האף שטארק אז די ווערטער וועלן אויך מחזק זיין די לייענער‪.‬‬ ‫געקומען פון דעם געפיל אז איך בין איינזאם און איך שטיי אליין אין‬ ‫ביי די געלעגנהייט וויל איך זיך באדאנקען פאר די רעדאקציע פונעם‬ ‫דעם קאמף‪ ,‬אן דעם וואס מיינע קרובים אדער חברים זאלן פרובירן‬ ‫וואונדערליכען גליון‪ ,‬וואס לייגן אריין אזויפיל כוחות צו ברענגען גוטע‬ ‫מיר צו העלפן‪ ,‬אדער כאטש ארויסווייזן מיטגעפיל אדער לאזן הערן‬ ‫תוכן זיך צו שטארקן אין אמונה ובטחון‪.‬‬ ‫א ווארט פון חיזוק‪.‬‬ ‫מיט ברכה און דאנקבארקייט‪,‬‬ ‫אין יענע שווערע טעג האט אויפגעבליצט אין מיין מח די געדאנק אז‬ ‫יעקב ישראל ש‪ ,.‬בני ברק‬ ‫איך בין בעצם נישט אליין – דער הייליגער באשעפער איז מיט מיר‪ .‬די‬ ‫האט איר הערות והארות? שיקט אן אימעיל צו דער מערכת‪.‬‬ ‫ינ ֶדער‬ ‫דּורְך ִדי ִק ְ‬ ‫אט ֵליין ְ‬ ‫אֹויפן ַה ְ‬ ‫ְ‬ ‫יילט‬ ‫ער ֵצ ְ‬ ‫ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַמ ֲע ִׂשּיֹות‪ֶ ,‬ד ְ‬ ‫עֹול ִלים‬ ‫ְ‬ ‫ִמ ִּפי‬ ‫עסן ִמיט ַא ִציל‬ ‫אר ֶג ְ‬ ‫ַפ ְ‬ ‫ער ֵציילְ ט ַא ִאינְ גְ ל פּון ֵּבית ֶׁש ֶמׁש‪:‬‬ ‫ֶד ְ‬ ‫אקן ָא ֶדער ַּבאק‬ ‫אקאלַאד צּום ַּב ְ‬ ‫ארף ָׁש ָ‬ ‫וייסט ַאז וֶ וען ֶמען ַד ְ‬ ‫עדער פּון גֶ עגנְט וֵ ְ‬ ‫עפט‪ .‬יֶ ֶ‬ ‫עׁש ְ‬ ‫עפינְט זִ יְך ַא ַּבאק גֶ ֶ‬ ‫ַּביי אּונְז ִאין ְׁשטּוּב גֶ ִ‬ ‫אקן‪ ,‬אֹויְך וָ ואס ְס ִ'איז‬ ‫ערן צּום ַּב ְ‬ ‫עה ְ‬ ‫אר ְטן צּוגֶ ֶ‬‫ֹויסוַ ואל פּון ַאלֶע ִמינִי ָס ְ‬ ‫ֹויסע א ְ‬ ‫אר ָמאגְ ן ַא גְ ר ֶ‬ ‫ּומען צּו אּונְז‪ִ .‬מיר ַפ ְ‬ ‫ּפ ֶּודער ֶקען ֶמען ק ֶ‬ ‫עפ ְטן‪.‬‬ ‫עׁש ְ‬ ‫ּומען ִאין גֶ עוֶ וענְלִיכֶ ע גֶ ֶ‬ ‫נִיׁש ָטא צּו ַּבאק ֶ‬ ‫ְ‬ ‫ּופ ִרי ָׁש ָע ְה'ן אּון ַא ָמאל גָ אר‬ ‫ֹויפן ִאין ִדי צ ְ‬‫ּומט ֶמען ק ְ‬ ‫עפט‪ ,‬אֹויְך צּו אּונְז ַפאלְן ַא ַריין ֶח ֶסד ֶפעלֶער‪ַ .‬א ָמאל ק ְ‬ ‫עׁש ְ‬‫עדן גֶ ֶ‬‫ַאזֹוי וִ וי ִאין יֶ ְ‬ ‫ייען ִמיר זִ יְך צּו טּון ֶח ֶסד ִמיט ִדי וָ ואס‬ ‫ערוִ ויס ִאין ַאזַ א ָׁש ָעה‪ְ ,‬פ ֵר ֶ‬ ‫נִיׁשט ֵקיין ֶס ְ‬ ‫עּבן ִמיר ׁשֹוין ְ‬ ‫יעל גֶ ְ‬ ‫יצ ֶ‬ ‫ְׁש ֶּפעט ַּביינַאכְ ט‪ֲ .‬א ִפילּו ָא ִפ ִ‬ ‫עלְפן‪.‬‬ ‫ֹויס ֶה ְ‬ ‫אקן‪ ,‬אּון ַאר ְ‬ ‫ינְמ ְיטן ַּב ְ‬ ‫עקן ִא ִ‬ ‫לִיּבן ְׁש ֶט ְ‬ ‫עּב ְ‬‫זֶ ענֶען גֶ ְ‬ ‫אר ֶקעט וָ ואס ִאיז ָא ְפן ִּביז ִדי‬ ‫ער ַמ ְ‬‫ּוּפ ְ‬ ‫ֹויפן ִאין ַא ס ֶ‬ ‫אמע ַאיינְ ק ְ‬‫ֵאיין נַאכְ ט‪ ,‬גַ אנְץ ְׁש ֶּפעט‪ִּ ,‬בין ִאיְך ַארֹויס ִמיט ַמיין ַמ ֶ‬ ‫אר ְטל‬ ‫עדיט ַק ְ‬ ‫עסן ִדי ְק ֶר ִ‬ ‫ארגֶ ְ‬ ‫אמע ַאז זִ י ָהאט ַפ ְ‬ ‫ער ַמאנְט זִ יְך ַמיין ַמ ֶ‬‫ינְמ ְיטן וֶ ועג ֶד ְ‬ ‫עטע נַאכְ ט ָׁש ָע ְה'ן‪ִ .‬טיף ִא ִ‬ ‫ְׁש ֶּפ ֶ‬ ‫ער ֵהיים‪.‬‬ ‫ינְד ְ‬ ‫ִא ֶ‬ ‫"אלֶעס‬ ‫ער ַמאנְט‪ַ .‬‬ ‫עמט ִטיף אּון ִמיר ֶד ְ‬ ‫עא ֶט ְ‬ ‫אמע ָהאט ָא ֶּבער נָאר ַא ַריינְגֶ ָ‬ ‫עקלָאגְ ט‪ַ .‬מיין ַמ ֶ‬ ‫"אֹויׁש!" ָהאּב ִאיְך גֶ ְ‬ ‫ימל‪".‬‬ ‫ערט פּון ִה ְ‬ ‫אׁש ְ‬ ‫ִאיז ַּב ֶ‬ ‫ערע ִמ ֶידע ִפיס‪.‬‬ ‫לֶעּפט אּונְזֶ ֶ‬ ‫עׁש ְ‬‫עד ֵרייט אּון צ ִּוריק ַא ֵהיים גֶ ְ‬ ‫ֹויסגֶ ְ‬ ‫אּבן זִ יְך א ְ‬ ‫ִמיר ָה ְ‬ ‫אר ְׁש ֵטייט זִ יְך‬ ‫אקן‪ַ .‬פ ְ‬‫ארף ֶע ֶּפעס ְד ִרינְגֶ ענְד צּו ַּב ְ‬ ‫נֶעּבן ִטיר ַּבאגֶ עגֶ ענֶען ִמיר ַא ְפרֹוי וָ ואס ַד ְ‬ ‫ּומען ָאן ְ‬ ‫וִ וי ִמיר ק ֶ‬ ‫אר ְטל‬ ‫עדיט ַק ְ‬ ‫עסן ֶדעם ְק ֶר ִ‬ ‫ארגֶ ְ‬ ‫עמאכְ ט ַפ ְ‬ ‫אר ְׁש ַטאנֶען וֶ וער ָהאט אּונְז גֶ ַ‬ ‫עּבן אּון ׁשֹוין גּוט ַפ ְ‬ ‫אּבן גְ לַייְך גֶ עגֶ ְ‬ ‫ַאז ִמיר ָה ְ‬ ‫ער ֵהיים אּון צּולִיּב וֶ ועלְכְ ן ְצוֶ ועק‪.‬‬ ‫ינְד ְ‬ ‫ִא ֶ‬ ‫אֹויפן ֶוועג ַא ֵהיים‬ ‫ְ‬ ‫ער ֵציילְ ט‪:‬‬ ‫ַא ֲה ָר'לֶ ע פּון ְּבנֵ י ְּב ַרק ֶד ְ‬ ‫אּבן‬ ‫ייער ַאנְגֶ ענֶעם‪ִ ,‬מיר ָה ְ‬ ‫עלַאדנְט אֹויף ַא ַׁש ָּבת ֶׁש ַבע ְּב ָרכֹות ִאין ַא ְׁשּדֹוד‪ֶ .‬דער ַׁש ָּבת ִאיז ַא ִר ֶיּבער זֵ ֶ‬ ‫ְ‬ ‫וארן ַאיינְגֶ‬‫ִמיר זֶ ענֶען גֶ עוָ ְ‬ ‫עלֶעּבט ִדי ִׂש ְמ ָחה‪.‬‬ ‫ְ‬ ‫אר ְּב ֶרענְגְ ט ִמיט ָקאזִ ינְס אּון ִמ ְיטגֶ‬ ‫ַפ ְ‬ ‫נֶעּב ִנְדיגֶ ע‬ ‫ער ְ‬ ‫ענְצלֶעְך אּון ַארֹויס צּו ִדי ֶד ְ‬ ‫אקט ִדי ֶר ְ‬ ‫עּפ ְ‬‫אמגֶ ַ‬‫ֹוצ ֵאי ַׁש ָּבת‪ ,‬נָאְך ַה ְב ָּדלָה‪ ,‬זֶ ענֶען ִמיר ְׁשנֶעל ַא ֵהיים צּו אּונְזֶ ער ַאכְ ַסנְיָ א‪ַ ,‬צ ְ‬ ‫מ ָ‬ ‫ארט ַקיין ְּבנֵי ְּב ַרק‪.‬‬ ‫ואר ְטן אֹויף ַא ָּבאס וָ ואס ָפ ְ‬ ‫אנְציֶ ע וַ ְ‬ ‫ְס ַט ְ‬ ‫נִיׁשט ָאּפ‪ .‬אֹויְך ֶדער זֵ ייגֶ ער ְׁש ֶטעלְט זִ יְך‬ ‫ארט ַא ִר ֶיּבער ַא ָּבאס‪ָ ,‬א ֶּבער ְׁש ֶטעלְט זִ יְך ְ‬ ‫וארט‪ .‬פּון ָמאל צּו ָמאל ָפ ְ‬ ‫וארט‪ .‬אּון ֶמען וַ ְ‬ ‫ֶמען וַ ְ‬ ‫וערט ׁשֹוין ַמ ָמׁש ְׁש ֶּפעט‪.‬‬ ‫נִיׁשט ָאּפ אּון ֶעס וֶ ְ‬ ‫ְ‬ ‫ערוִ ויס‪".‬‬‫נֶעמען ַא ַקאר ֶס ְ‬ ‫"לָאמיר ֶ‬ ‫ִ‬ ‫ּופן‪.‬‬ ‫ֹויסגֶ ער ְ‬ ‫אטע א ְ‬ ‫נִיׁשט ֵקיין ְּב ֵר ָירה‪ָ ",‬האט ַמיין ַט ֶ‬ ‫אּבן ְ‬ ‫"מיר ָה ְ‬ ‫ִ‬ ‫יסט‬‫ּומזִ ְ‬ ‫ואר ְטן ַאזֹוי לַאנְג א ְ‬ ‫עצן זִ יְך ַא ַריין‪ .‬נָאכְ 'ן ְׁש ֵטיין אּון וַ ְ‬ ‫ּומט גְ לַייְך ָאן‪ִ .‬מיר זֶ ְ‬ ‫אׁש ֶטעלְט ַא ַקאר אּון ֶער ק ְ‬ ‫ֶמען ַּב ְ‬ ‫אקוֶ ועם‪.‬‬ ‫יצן ַּב ְ‬ ‫ִאיז ַמ ָמׁש ַא ל ְּוקסּוס צּו זִ ְ‬ ‫ער ַמאנְט זִ יְך ִא ֶיּבער ַא וִ ויכְ ִטיגֶ ע‬ ‫אטע ֶד ְ‬ ‫עדער ַארֹויס פּון ְׁש ָטאט וֶ וען ַמיין ַט ֶ‬ ‫ֶדער ַקאר ְד ֵרייט ׁשֹוין ִדי ֶר ֶ‬ ‫עטן‬‫עּב ְ‬‫אטע גֶ ֶ‬ ‫"ד ֵריי זִ יְך ִּב ֶיטע צ ִּוריק‪ָ ",‬האט ַמיין ַט ֶ‬ ‫אנְציֶ ע‪ְ .‬‬‫ערגֶ עלָאזְ ט ַּביים ִדי ְס ַט ְ‬ ‫ַא ְר ִט ְיקל וָ ואס ֶער ָהאט ִא ֶיּב ְ‬ ‫ייען‪.‬‬ ‫ערן ַּבאוִ וילִיגְ ט זִ יְך צ ִּוריק צּו ְד ֵר ֶ‬ ‫פּון ְד ַרייוֶ וער‪ ,‬וֶ ועלְכֶ ער ָהאט גֶ ְ‬ ‫ארן ִמיט ִדי ָּבאס‬ ‫עפ ְ‬‫ואלְטן גֶ ָ‬‫ְ‬ ‫אׁשט‪ִ .‬די ַא ְר ִט ְיקל ִאיז גֶ עוֶ וען וִ ויכְ ִטיג‪ .‬וֶ וען ִמיר וָ‬ ‫ער ְ‬ ‫עענִיׁש ָהאט אּונְז ִא ֶיּב ַ‬ ‫עׁש ֶ‬ ‫ִדי גֶ ֶ‬ ‫ייער ֶמעגְ לִיְך‪.‬‬‫ייען‪ָ ,‬א ֶּבער ִמיט ַא ַקאר ִאיז ֶעס גֶ עוֶ וען זֵ ֶ‬ ‫עטן זִ יְך צ ִּור ְיקצ ְּוד ֵר ֶ‬ ‫עקענְט ֶּב ְ‬ ‫נִיׁשט גֶ ֶ‬ ‫ואלְטן ִמיר ִאים ְ‬ ‫ְ‬ ‫וָ‬ ‫נֶעמען אֹויף זֵ יי‪...‬‬‫ֹויפ ֶ‬ ‫אסעס פּון אּונְז ַאר ְ‬ ‫אלְטן ַאלֶע ָּב ֶ‬ ‫עה ְ‬ ‫ימל ָהאט ָא ְּפגֶ ַ‬ ‫ַמ ָמׁש ַה ְׁשּגָ ָחה פּון ִה ְ‬ ‫עג ְנט‬ ‫אג ְ‬ ‫יׁשט ַּב ֶ‬ ‫זִ יְך ִנ ְ‬ ‫רּוׁשלַ יִ ם‪:‬‬ ‫ער ֵציילְ ט יִ ְצ ָחק פּון יְ ָ‬ ‫ֶד ְ‬ ‫ֹויפגֵ יין‬ ‫עדט ַאז ִאיְך וֶ ועל ַאר ְ‬ ‫ער ְ‬ ‫אּבן ָא ְּפגֶ ֶ‬ ‫ערן גֶ עגְ נְט‪ִ .‬מיר ָה ְ‬ ‫וייט ְ‬ ‫אמע ֶע ֶּפעס ִאין ַא וַ ֶ‬ ‫ֹויפן ִמיט ַמיין ַמ ֶ‬ ‫אר ְפט גֵ יין ק ְ‬ ‫עד ְ‬ ‫ֵאיין ָטאג ָהאּב ִאיְך גֶ ַ‬ ‫נֶעּבן ִאיר ַא ְר ֶּבעט‪,‬‬ ‫אנְציֶ ע ְ‬ ‫ֹויפן ָּבאס ַּביי ִדי ְס ַט ְ‬ ‫ֹויפ ְׁש ַטייגְ ן א ְ‬ ‫נֶעּבן ַּתלְ מּוד ּת ָֹורה אּון זִ י וֶ ועט ַאר ְ‬ ‫אנְציֶ ע ְ‬ ‫ֹויפן ָּבאס ַּביי ִדי ְס ַט ְ‬ ‫א ְ‬ ‫עפן‪.‬‬ ‫ֹויפן ָּבאס וֶ ועלְן ִמיר זִ יְך ְט ֶר ְ‬ ‫אּון א ְ‬ ‫נִיׁש ָטא! ָאן ִאיר ֶקען‬ ‫אמע‪ָ ,‬א ֶּבער‪ ...‬זִ י ִאיז ְ‬ ‫ֹויפן ָּבאס‪ .‬גֶ עזּוכְ ט ַמיין ַמ ֶ‬ ‫לֶערנֶען ִּבין ִאיְך ַארֹויף א ְ‬ ‫ּוע ְסט‪ .‬נָאכְ ן ְ‬ ‫עׁשמ ֶ‬ ‫וִ וי ָא ְּפגֶ ְ‬ ‫ארן‪ִּ .‬בין ִאיְך ַא ָראּפ אּון ַא ֵהיים‪.‬‬ ‫עצן צּו ָפ ְ‬‫ארזֶ ְ‬‫נִיׁשט ָפ ְ‬ ‫ִאיְך ְ‬ ‫ֹויפן ֵקיין‬ ‫נִיׁשט ַאיינְ ק ְ‬ ‫נִיׁשט ַּבאגֶ עגְ נְט‪ ,‬אּון ַאזֹוי וִ וי ָאן ִמיר ֶקען זִ י ִמיר ְ‬ ‫ֹויפן ָּבאס‪ִ ,‬מיר ְ‬ ‫אמע‪ .‬זִ י ִאיז אֹויְך ַארֹויף א ְ‬ ‫ַמיין ַמ ֶ‬ ‫עגאנגֶ ען‪.‬‬ ‫לֵיידער‪ִ ,‬איז זִ י ַא ָראּפ אּון ַא ֵהיים גֶ ַ‬ ‫ְק ֶ‬ ‫אּבן זִ יְך‬ ‫יעט צּו ְט ַראכְ ְטן וִ וי ֶקען זַ יין ַאז ִמיר ָה ְ‬ ‫אּבן ֶע ְס ִּפ ֶ‬ ‫יידער ִמיר ָה ְ‬ ‫ער ֵהיים‪ָ .‬א ֶּבער ֵא ֶ‬ ‫ינְד ְ‬ ‫אפן ִא ֶ‬‫עט ָר ְ‬ ‫אּבן זִ יְך גֶ ְ‬ ‫ִמיר ָה ְ‬ ‫עפ ְירט ֶעס זָ אל זַ יין ַאזֹוי‪ .‬וַ וייל ִאין‬ ‫עפער ָהאט ֶע ְק ְס ֶטער צּוגֶ ִ‬ ‫אׁש ֶ‬‫וארן ַאז ֶדער ַּב ֶ‬ ‫נִיׁשט גֶ עזֶ ען‪ ,‬זֶ ענֶען ִמיר גֶ עוואֹויר גֶ עוָ ְ‬ ‫ְ‬ ‫ואלְטן‬ ‫ְ‬ ‫ערעלֶעְך ִאין אּונְזֶ ער ְׁשטּוּב‪ ,‬אּון אֹויּב וָ‬ ‫ערצּוק ְּוקן ִדי גַ אז ֶר ֶ‬ ‫עלְטער ִא ֶיּב ְ‬ ‫עׁש ֶט ֶ‬ ‫ּומען ַא גַ אז ַאיינְגֶ ְ‬ ‫ִדי ִמינּוט ִאיז גֶ עק ֶ‬ ‫ערט ַא ַסאְך ָקאּפ וֵ ויי‪.‬‬ ‫אד ְ‬‫עפ ֶ‬‫עא ְרט‪ ,‬אּון גֶ ָ‬ ‫ארק גֶ ַ‬ ‫ער ֵהיים וָ ואלְט ֶעס אּונְז ְׁש ַט ְ‬ ‫ינְד ְ‬ ‫נִיׁשט גֶ עוֶ וען ִא ֶ‬ ‫ִמיר ְ‬ ‫ינ ֶּדער!‬ ‫ייע ֶרע ִק ְ‬‫ֵט ֶ‬ ‫יער ִקינְ ד! ָהאט ִאּיר ַא ַמ ֲע ֶׂשה פּון ַה ְׁשּגָ ָחה ְּפ ָר ִטית?‬ ‫ֵטיְ ֶ‬ ‫הודעות‬ ‫ווינקל‬ ‫ערן‪,‬‬ ‫יינע ַמ ֲע ִׂשּיֹות ֶקען ֶמען ֶה ְ‬ ‫ָּגאר ַא ַסאְך ֵׁש ֶ‬ ‫ינ ֶּדער‪:‬‬ ‫פאר ִק ְ‬ ‫רּופט ַא ֵריין צּו ַקו ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַ‬ ‫ְ‬ ‫ינ ֶּדער‪:‬‬ ‫אר ִק ְ‬‫ִאין ַקו ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַפ ְ‬ ‫אר ֵצייל ַדיין ַמ ֲע ֶׂשה‪.‬‬ ‫‪ְ 1-518-613-0140‬ד ִר ְ‬ ‫יקט ‪ 0/4‬אּון ַפ ְ‬ ‫יקט ‪0/2‬‬‫‪ְ 1-518-613-0140‬ד ִר ְ‬ ‫ועלט‬ ‫אנ ֶצע ֶו ְ‬ ‫מּונה ִאין ִּדי ַג ְ‬ ‫ייטן ֱא ָ‬ ‫ּפר ְ‬ ‫ארׁש ֵ‬ ‫ְ‬ ‫עמט ַא ֵח ֶלק צּו ַפ‬ ‫אּון ֶנ ְ‬ ‫אֹויּגן‬ ‫ְ‬ ‫ענע‬ ‫ייג ֶ‬ ‫עהט ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ִמיט ִדי ֵא ֶ‬ ‫ֶמען זֶ ְ‬ ‫רֹואה‬ ‫ָ‬ ‫ַע ִין‬ ‫אלט ַאן‬ ‫ויט ׁש ַה ְ‬ ‫אמאוִ ְ‬ ‫יער‪ :‬ר' ֵמ ִאיר ְׁש ָל ָ‬ ‫קור ָצן ּפוֹ ן ְפ ִר ֶ‬ ‫ִאין ְ‬ ‫אטנְ 'ס‬ ‫ער ִפ ְירן ִדי ֶמעבְּ ל פוּן זַ יין ַט ְ‬‫יכט בַּ יים ַא ִריבֶּ ְ‬ ‫יפזִ ְ‬ ‫אוֹ ְ‬ ‫ישע‬ ‫ישט וִ וי ִדי ְד ַריי ַא ַראבִּ ֶׁ‬ ‫ער ְקט נִ ְׁ‬ ‫אמ ְ‬‫ִד ָירה‪ ,‬אוּן בַּ ֶ‬ ‫וער ְדפו ֶּלע ִצירוּנְ ג‪.‬‬ ‫ארט וֶ ְ‬ ‫עגער ַגנְ ֶב'ענֶ ען פוּן ָד ְ‬ ‫ְט ֶר ֶ‬ ‫פרק ‪ 2‬פון ‪4‬‬ ‫ַא גוּט יָ אר‪ֵ ,‬מ ִאיר! ִא ְ‬ ‫ייבן ֶדער‬ ‫ארף ִז ְ‬ ‫יך ָאנְ ֵה ְ ּ‬ ‫ִאין ֶצען ִמינוּט ַארוּם ַד ְ‬ ‫עד ְיגט ַא ָּפאר‬ ‫אב ֶעְר ֶל ִ‬‫יך ָה ּ‬ ‫עג ִל ְ‬ ‫ִׁשיעוּר וָ ואס ִא ְ‬ ‫עצט‬‫ויכ ִט ֶיגע ִענְ יָ נִ ים ִאין ֶצענְ ֶטער פוּן ְׁש ָטאט‪ ,‬אוּן יֶ ְ‬ ‫וִ ְ‬ ‫יך‪...‬‬ ‫יבער ִ ּב ְק ִביעוּת ֶט ְ‬‫עב ִא ֶ ּ‬ ‫יך ֶג ּ‬ ‫יט ְיג ְסט ִז ְ‬ ‫ָפאר ִא ְ‬ ‫אכ ְטן פוּן ֶעס ְמ ַב ֵּטל ַזיין‬ ‫ישט ְט ַר ְ‬‫יך ֶקען נִ ְׁ‬ ‫ִא ְ‬ ‫יך ִאין‬ ‫עבן ַדיין הוֹ יז‪ .‬נוֹ ִ‬‫יבער נֶ ְ ּ‬ ‫יך ַא ִר ֶ ּ‬ ‫עמען ַא ְק ֵליינֶ עם ֵטייל‬ ‫ייען צ ּו נֶ ֶ‬ ‫ילף? ְכ'וֶ ועל ִז ְ‬ ‫יך ְפ ֵר ֶ‬ ‫ִה ְ‬ ‫ילה‪ָ ...‬א ֶ ּבער‪ ,‬וָ ואס טוּט ֶמען ָדא??‬ ‫ָח ִל ָ‬ ‫יבוּד הוֹ ִרים!‬‫ִאין ַדיין ְמ ִסירוּת נֶ ֶפ ׁש ַפאר ִ ּכ ּ‬ ‫מַ‬ ‫ײן ב‬ ‫יוסף רו רודער‬ ‫ֿ‬ ‫פט ָאן‬ ‫‪5123‬‬ ‫‪2761‬‬ ‫אסל רו ְּפט‪ַ ...‬א ַזא‬ ‫ָאה‪ַ ,‬מיין ְ ּברו ֶּדער יָ ְ‬ ‫ימל‪ְ ...‬ס'וֶ ועט‬ ‫יח פוּן ִה ְ‬‫יסט ַא ְׁש ִל ַ‬ ‫יָ א‪ ,‬יָ א‪ּ ִ .‬ב ְ‬ ‫ארנו ֶּמען ִמיט ַזיין‬ ‫ָׁשאד ַאז ֶער ִאיז ַאזוֹ י ַפ ְ‬ ‫ועסט‬ ‫יב ד ּו וֶ ְ‬ ‫על ְפן אוֹ ּ‬ ‫יס ֶה ְ‬‫אך ַארוֹ ְ‬ ‫ִמיר ַא ַס ְ‬ ‫ַא ְר ֶ ּבעט אוּן ֶקען קוֹ ים ַא ֶהער קו ֶּמען‪...‬‬ ‫ייע הוֹ יז!‬ ‫אטי'ס נַ ֶ‬ ‫יער צ ּו ַט ִ‬ ‫קו ֶּמען וִ וי ְפ ִר ֶ‬ ‫ִאין ַא ָׁש ָעה ַארוּם‪:‬‬ ‫ָאה‪ַ ,‬ח ְס ֵדי ה'! ִאין ַדיין ְזכוּת וֶ ועל ִא ְ‬ ‫יך‬ ‫ייטנְ ס!‬ ‫ֶקענֶ ען ָאנְ קו ֶּמען צוּם ִׁשיעוּר ַ ּב ַ‬ ‫אצ ְ‬ ‫עענְ ִד ְיגט! קוּם ֶזע‬ ‫ַפיין‪ֶ ,‬ג ֶ‬ ‫ארא ֵׁשיינֶ ע ַא ְר ֶ ּבעט ִמיר‬ ‫ואס ַפ ַ‬ ‫וָ ְ‬ ‫אכט‪...‬‬ ‫עמ ְ‬‫אבן ֶג ַ‬ ‫ָה ְ ּ‬ ‫יך ְמ ַז ֶ ּכה ַזיין‬‫אר'ן ִמ ְ‬ ‫יְ יַ ֶׁשר ּכ ַֹח ַפ ְ‬ ‫יפ ַא ָמאל!‬ ‫ִמיט ְצוֵ ויי ִמ ְצווֹ ת אוֹ ְ‬ ‫שמלה‬ ‫ספאָרטאַציע‬ ‫טראַנ ּ‬ ‫יָ א‪ִ ,‬מיר‬ ‫ָדאס ִאיז ֶדער נו ֶּמער פוּנֶ עם‬ ‫אלן!‬ ‫עסיָ אנַ ְ‬ ‫ֶזענֶ ען ְּפ ָר ֶ‬ ‫אפ ְ‬ ‫אמ ָּפאנִ י‪ּ ָ .‬כל טוּב‬ ‫עריי ָק ְ‬ ‫עג ַ‬ ‫ְט ֶר ֶ‬ ‫אוּן יְ יַ ֶׁשר ּכ ַֹח‪...‬‬ ‫אכט ָדאס ָמאל‬ ‫עמ ְ‬‫אקע ֶג ַ‬ ‫אבן ַט ֶ‬ ‫ִמיר ָה ְ ּ‬ ‫אוֹ י!!! ִא ְ‬ ‫אלע ַא ְר ֶ ּבעט‪ּ ְ ,‬כ ֵדי ְמ ָ'זאל‬‫עסיָ אנַ ֶ‬ ‫אפ ְ‬ ‫ַא ְּפ ָר ֶ‬ ‫ער ַמאן‬ ‫יך ֶד ְ‬ ‫יב ִר ֶיגע‬ ‫אל ְטן ֵקיין ֵאיין ִא ְ ּ‬‫יפ ַה ְ‬ ‫ישט אוֹ ְ‬ ‫אוּנְ ז נִ ְׁ‬ ‫ויכ ִטיג!!!‬ ‫יך ֶע ֶּפעס ֵז ֶ‬ ‫ייער וִ ְ‬ ‫ִז ְ‬ ‫ֶסעקוּנְ ֶדע‪...‬‬ ‫ייכ ֶטער אוּן ִז ְ‬ ‫יך‬ ‫אוֹ י‪ ,‬אוֹ י‪ ...‬צ ּו ֶזען ִדי ַל ְ‬ ‫ויפיל‬ ‫אמע‪ ...‬וִ ִ‬ ‫ייעֶרע ַמ ֶ‬ ‫ער ַמאנֶ ען ִאין ַמיין ַט ֶ‬ ‫ֶד ְ‬ ‫אסן ַפאר אוּנְ ז ַ ּביי‬ ‫אר ָג ְ‬ ‫ערן ָהאט ִזי ַפ ְ‬ ‫ְט ֶר ְ‬ ‫יכ ִטיג‪ִ ,‬איר ָהאט ֶגעטוּן ַא גו ֶּטע‬ ‫ִר ְ‬ ‫יל ֶדער פוּן‬ ‫יכט ִצינְ ְדן‪ ...‬אוּן ָדא ֶזענֶ ען ִדי ִ ּב ְ‬ ‫ִל ְ‬ ‫ַא ְר ֶ ּבעט‪ַ .‬א ֵׁשיינֶ עם ַדאנְ ק!‬ ‫אבע‪...‬‬ ‫ע‪-‬ב ֶ ּ‬ ‫ייד ַ ּ‬ ‫ערן אוּן פוּן ִאיר ֵז ֶ‬ ‫ִא ֶירע ֶע ְל ֶט ְ‬ ‫א שמועס מיט די גליקליכע משפיעים‬ ‫זיכה וזכה‬ ‫יא‬ ‫ברענגט ער אז ס’איז געווען א איד וואס‬ ‫וואו פארשפרייט איר דעם גליון?‬ ‫איר‬ ‫האט זיך דאס טאקע געפירט במשך לאנגע‬ ‫איך פארשפרייט עס אין בית המדרש‪.‬‬ ‫יארן‪ ,‬אראפגעשריבן אלע פאלן פון השגחה‬ ‫באמת האב איך געהאט א שאלה‪ ,‬א‬ ‫קענט‬ ‫פרטית וואס ער האט בייגעוואוינט‪ .‬ווען ער‬ ‫איז נפטר געווארן‪ ,‬האט זיין זון געפונען‬ ‫שטיקל ספק‪ ,‬צו איך זאל עס ברענגען אויף‬ ‫שבת‪ ,‬צו איך זאל עס ענדערש ברענגען‬ ‫ווערן‬ ‫פערצן ביכלעך‪ ,‬אין וועלכע זיין פאטער‬ ‫האט אפגעשריבן פערזענליכע געשיכטעס‬ ‫אינדערוואכן‪ .‬ווייל ווען מ’ברענגט עס פאר‬ ‫שבת‪ ,‬ליינט מען עס ביים דאווענען‪ ,‬און‬ ‫און השגחה פרטית’ן דורכאויס די לעצטע‬ ‫ווען מ’ברענגט עס אינדערוואכן‪ ,‬נעמט מען‬ ‫עס אהיים‪ .‬איך האב מער נוטה געווען צום‬ ‫א משפיע!‬ ‫צוויי צענדליגער יארן‪ .‬איינער פון זיינע‬ ‫קינדער האבן דורכגעליינט אלע נאטיץ‪-‬‬ ‫ביכלעך‪ ,‬און ווען ער האט געענדיגט‪ ,‬האט‬ ‫ער געזען אז די ביכלעך האבן אנטהאלטן‬ ‫צווייטן צד‪.‬‬ ‫וואס האט אייך געברענגט צו וועלן‬ ‫פארשפרייטן דעם גליון?‬ ‫גענוי זעקס הונדערט דרייצן בלעטלעך‪.‬‬ ‫איך פלעג אייביג הערן די קו‪ ,‬און איך האב‬ ‫זיי האבן דערין געזען א סימן משמים‪ ,‬אז‬ ‫געהאט פון דעם אסאך חיזוק‪ ,‬ס’האט מיר‬ ‫דורכ’ן אפשרייבן אלע מעשיות פון אמונה‪,‬‬ ‫זייער אסאך אויפגעטון‪.‬‬ ‫האבן זיי זיך ווירקליך מחזק געווען אין‬ ‫האט איר עפעס א מעשה פון השגחה‬ ‫אלע תרי”ג מצוות‪.‬‬ ‫פרטית וואס איר קענט מיטטיילן?‬ ‫א חשוב’ער רב איז געווען אזוי בעאיינדרוקט‬ ‫איך פלעג אייביג טראכטן וועגן זיך‬ ‫פון די מעשה‪ ,‬אז ער האט באשלאסן‬ ‫פארשרייבן די אלע מעשיות פון השגחה‬ ‫צוזאמצושטעלן א השגחה פרטית גליון‬ ‫פרטית וואס גייען אריבער אויף מיר‪ ,‬אז‬ ‫וואס האט אנהאלטן פארשידענע ציטאטן‬ ‫מ’לייגט צו קאפ און מ’באמערקט וויפיל‬ ‫איבער אמונה אין השגחה פרטית‪ ,‬און אויך‬ ‫ס’איז‪“ ,‬נסיך שבכל יום עמנו”‪ .‬איך האב‬ ‫ליידיגע בלעטער וועט זיין צו פארזענליכע‬ ‫געטראכט אז ס’איז א גוטע זאך‪ ,‬איך האב‬ ‫מעשיות‪ .‬די מעשיות מוזן נישט זיין אויסער‬ ‫באשלאסן זיך צו נעמען דערצו‪.‬‬ ‫געווענליך‪ ,‬אבער געווענליך איז דאס אויך‬ ‫איין דאנערשטיג האב איך דערציילט‬ ‫דא‪...‬‬ ‫פאר מיין חברותא וועגן מיין געדאנק‪,‬‬ ‫וועגן מיין פלאן צו פארשרייבן אלע‬ ‫אט די מעשה האט דער אייבערשטער‬ ‫השגחה פרטית’ן‪ ,‬און זונטאג האט ער מיר‬ ‫צוגעפירט בהשגחה אז איך זאל ליינען‬ ‫דערציילט די פאלגנדע זאך וואס ער האט‬ ‫פונקט אין יענע וואך וואס מיין חברותא‬ ‫‘פונקט’ באמערקט בהשגחה פרטית בנוגע‬ ‫האט מיר דערציילט איבער זיין ספק‪,‬‬ ‫השגחה פרטית ‪ -‬טאקע השגחה פרטית‪...‬‬ ‫פונקט דעמאלט‪ ,‬האט דער רבונו של עולם‬ ‫דא איז זיין חברותא ארויפגעקומען אויפן‬ ‫צוגעפירט אז איך זאל דארפן אויסלאזן א‬ ‫ליין צו דערציילן די מעשה‪.‬‬ ‫פרק כדי צוצוקומען צו די מעשה פונקט‬ ‫בעתו ובזמנו‪ ,‬און ווי פארשטייט זיך ‪ -‬איך‬ ‫מ’האט געהאט געטיילט ביי מיינע‬ ‫האב דאס טאקע פארציילט מיין חברותא‪...‬‬ ‫טעכטער אין סקול דעם ספר “לעבן מיט‬ ‫אמונה” פון הרב אשער‪ ,‬און איך האב זיך‬ ‫צוריק צום מפיץ‬ ‫איינגעפירט יעדע וואך שבת ביים טיש צו‬ ‫פארציילן פאר די קינדער איין פרק‪.‬‬ ‫דאס האט מיר געגעבן א געוואלדיגער‬ ‫חיזוק‪ .‬ווי דער רבונו של עולם ווייזט מיר א‬ ‫ס’איז געווען פונקט יענע שבת האב איך‬ ‫סימן אז ער איז העכטס צופרידן פון אזא‬ ‫געלערנט די פרק‪ ,‬דארט וואו איך האלט‪,‬‬ ‫חשוב’ער געדאנק‪.‬‬ ‫און ס’האט זיך אויסגעשטעלט אז פונקט‬ ‫יענע פרק איז געווען בעיקר געמאכט פאר‬ ‫ווי פארשטייט זיך‪ ,‬האב איך זיך טאקע –‬ ‫ערוואקסענע‪ ,‬ס’האט געהאט צו טון מיט‬ ‫נאך אזא אפענעם ווינק פון הימל – גענומען‬ ‫ארבעט‪ ,‬מיט ביזנעס‪ .‬דערפאר האב איך‬ ‫דערצו מיט פלייס‪...‬‬ ‫מחליט געווען צו גיין צו די קומענדיגע‬ ‫פרק‪.‬‬ ‫איך האב זיך טאקע גענומען דערצו‬ ‫ער רעדט אז די יסוד פון אלע מצוות‪ ,‬איז‬ ‫פארשרייבנדיג מעשה נאך מעשה‪ .‬איך‬ ‫אמונה‪“ ,‬וצדיק באמונתו יחיה”‪ ,‬און ער‬ ‫מוז זאגן אז דאס האט געטוישט ביי מיר‬ ‫ברענגט אז דער ווילנער גאון שרייבט אז‬ ‫אין שטוב מיר‪ ,‬די משפחה‪ ,‬און די קינדער‬ ‫די וויכטיגסטע זאך אין אידישקייט איז‬ ‫דאס לעבן מיט השגחה פרטית‪ .‬ס’גייט נאך‬ ‫צו האבן פעסטע אמונה אין באשעפער‪,‬‬ ‫אן עד היום‪.‬‬ ‫ווייל אמונה איז כולל אלע אנדערע מצוות‪.‬‬ ‫נאכדעם זאגט ער אזוי‪ ,‬וויאזוי באקומט‬ ‫וואס האסטו צו איבערגעבן פאר אנדערע‬ ‫א מענטש אמונה? זאגט ער אז גדולי‬ ‫בנוגע דא פארשפרייטן דעם גליון?‬ ‫ישראל האבן מייעץ געווען אז א מענטש‬ ‫ווען מען איז עוסק אין פארשפרייטן אמונה‬ ‫זאל האלטן ביי זיך א טאג‪-‬בוך‪ ,‬וואו ער‬ ‫און השגחה פרטית‪ ,‬העלפט עס אז אויך‬ ‫זאל פארשרייבן יעדעס מאל וואס ער‬ ‫זעט השגחה פרטית אין זיין לעבן‪ ,‬ווייל‬ ‫די אייגענע אמונה און בטחון זאל ווערן‬ ‫דורכדעם וואס מ’איז זיך מחזק אין די מצוה‬ ‫שטעקער און פעסטער‪ .‬ווי מער מ’טוט‪,‬‬ ‫פון אמונה‪ ,‬וועט ער זיך מחזק זיין אין אלע‬ ‫מ’רעדט‪ ,‬מ’טראכט פון די זאכן‪ ,‬בויעט זיך‬ ‫תרי”ג מצוות‪ ,‬ווי די גמרא זאגט אין מכות‬ ‫אויף די אייגענע אמונה ובטחון מער און‬ ‫אויף די פסוק “וצדיק באמונתו יחיה”‪ ,‬אז‬ ‫‪585-308-3293‬‬ ‫מער!‬ ‫די יסוד פון תרי”ג מצוות איז אמונה בהשם‬ ‫יתברך‪.‬‬ ‫בהמלצת רבנים קען מען צאלן מיט מעות מעשר‬ ‫אויב האט איר סיי וועלכע הערות‬ ‫דאס האט נישט חשש שמות לגניזה מען דארף נזהר‬ ‫לאזט איבער א הודעה‪ 1-518-613-0140 :‬דריקט ‪ 9/9‬אדער שיקט א אימעיל צו די מערכת‬ ‫זיין בקדושת הגליון עס זאל נישט צוקומען צו קיין‬ ‫בזיון אזוי ווי מען איז זיך נוהג מיט תשמישי קדושה‬ ‫‪hashgachaprutis@gmail.com‬‬