א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish — לך לך (2026-10-19)

+++פארבר++++ע++++נגען
גליון ס"א | פר' לך לך תשפ"ז
א ++חסידישע+ר בסייעתא דשמיא
נדבת ידידנו מוה"ר
ר' פנחס טודרוס הי"ו
לזכות הוריו הרב ברוך בנימין שי'
ולעילוי נשמת מרת מרים ע"ה
אלטהויז
הקב"ה את העולם ,גזר ואמר 'השמים
שמים לה' והארץ נתן לבני אדם'" – .דאס ווען דער אויבערשטער
וואלט מיר נאר געגעבן
המעלה של קיום
הייסט ,אז פאר מתן תורה איז געווען א
המצוות :גילוי אור־אין־ שטארקע מחיצה וואס האט אפגעהאלטן
א רואיגן קאפ
סוף ,בגשמיות עולם הזה די 'רוחניות' פון אריינשיינען און
הגורם שכר המצוה – היא אויסלויטערן דער 'גשמיות'דיגער וועלט.
המצוה בעצמה ,כי בעשייתה, און אט דאס איז געווען דער חידוש �
ממשיך האדם גילוי אור־אין־ פון מתן תורה ,ווי דער מדרש פירט יִתי ּ �ִּב ְְב ַׂׂש ְְר ֶֶכם //א פארברענגען
ְיְָתה ְְבִרִ ִ
ְוְ ָָה ָ
סוף ברוך־הוא מלמעלה למטה אויס" :כשבקש ליתן התורה 'בטל גזירה
להתלבש בגשמיות עולם ראשונה' ,ואמר 'התחתונים יעלו לעליונים צוויי באזונדערע וועלטן וואס גייען נישט ווער וויל דען נישט האבן א לעבן
הזה ,בדבר שהיה תחלה תחת -והעליונים ירדו לתחתונים' ,ואני המתחיל צוזאמען; א לעבן פון טרדות קעגן א פון נאנטקייט צום אויבערשטן? מיר
ממשלת קליפת נוגה ומקבל שנאמר 'וירד ה' על הר סיני'" - .אין דער לעבן פון תורה און קרבת ה'. אלע ווייסן ווי טייער ס'איז א 'קביעות
חיותה ממנה ,שהם כל דברים מינוט וואס ס'איז געווען 'וירד ה' על הר עתים' ,מיר לעכצן אלע נאך א געשמאקן
הטהורים ומותרים שנעשית סיני' ,איז די מחיצה צובראכן געווארן .עס דער חידוש פון מתן תורה: דאווענען ,און מיר אלע וואלטן זיך
בהם המצוה מעשיית ,כגון :קלף האט פאסירט א נייער סארט מציאות ,אז וירד ה'! געוואלט אפגעבן מיט א רואיגן קאפ פאר
התפילין ומזוזה וספר תורה . . אונזער קיום המצוות האט דעם ג-ט'ליכן די אבות הק' האבן מקיים געווען די דער שטוב און די קינדער.
וכן אתרוג שאינו ערלה ,ומעות כח איבערצומאכן די גשמיות'דיגע וועלט גאנצע תורה 'עד שלא ניתנה' .אין פרשת דערווייל אבער זענען מיר פאריאגט
הצדקה שאינן גזל ,וכיוצא בהם. פאר א מקום קדוש און עס באלייכטן לך-לך געפינען מיר אבער אז בלויז די און פארפלאגט פונעם טעגליכן רוטין;
ועכשיו שמקיים בהם מצות ה' מיט'ן 'נר מצוה ותורה אור'. מצוה פון מילה האט אברהם אבינו נישט די גרעסערע און קלענערע טרדות ,די
ורצונו – הרי החיות שבהם עולה געטוהן ביז ער האט באקומען א קלארן אומאויפהערליכע טעלעפאנען ,און דעם
ומתבטל ונכלל באור־אין־סוף מילה גיבט די כח אריינצושיינען ציווי פונעם אויבערשטן .פארוואס טאקע שווערן דרוק פונעם עול הפרנסה.
ברוך־הוא. קדושה אין די גשמיות'דיגע וועלט האט ער געווארט דוקא ביי דער מצוה? ס'איז נישט בלויז דער קאמף פונעם
שטעלט זיך אבער די קשיא :די כח דער ליובאוויטשער רבי איז דאס פארנומענעם בעל הבית .יעדער ראנגלט
כח נפש החיונית — פון אונזער עבודה היינט האבן מיר מסביר (לקו"ש ח''ג לך ,הוספות ח''ה וירא) לויט א זיך מיט זיינע אייגענע שוועריגקייטן
דאך בירושה פון די אבות הק' ("מעשה יסוד וואס ווערט געברענגט אין חסידות און נסיונות ,און פונקט ווען מ'וויל שוין
וממילא כל קליפת נוגה
— מתהפכים לקדושה
אבות סימן לבנים"; רמב"ן בראשית יב ו, איבער די חידוש פון מתן תורה: ענדליך טוהן וואס מ'דארף ,וואקסן
וראה ביאור הצ''צ אור התורה ריש פר' לך), לכאורה ,אויב די אבות האבן שוין פלוצלינג ארויס אלע ערליי שוועריגקייטן
זאת ועוד אחרת ,שכח נפש און אויב זיי האבן נישט געהאט אט מקיים געווען די גאנצע תורה ,וואס איז וואס שטייען אין וועג ,און שטערן אונז פון
החיונית המתלבשת באותיות די עבודה אריינצוברענגען רוחניות געווען דער חידוש פון מתן תורה? אויספירן אונזערע גוטע רצונות.
הדבור בתלמוד תורה או תפלה אינעם גשמיות ,פון וואו האבן מיר יא די נאר די מצוות פאר מתן תורה זענען צומאל קלערט דער איד" :ווען דער
וכיוצא בהן ,או מצות מעשיות כוחות דאס צו קענען אויספירן היינט? למעשה געווען אהן קיין ציווי פונעם אויבערשטער וואלט מיר געגעבן א רואיגן
– הרי כל גידולו וחיותו מהדם, נאר — זאגט דער רבי — דאס איז טאקע אויבערשטן ,און דעריבער האבן די קאפ; אויב ער וואלט נאר אראפגענומען
שהוא מקליפת נוגה ממש . . געווען דער גרויסער חידוש פון מצוות מצוות נאכנישט געהאט דעם כח כאטש א דריטל פון מיינע דאגות ,ווי
ועתה היא מתהפכת מרע לטוב מילה :מילה איז די איינציגע מצוה פון אריינצוברענגען א ג-ט'ליכע קדושה אין גערן וואלט איך געמאכט א פעסטן
ונכללת בקדושה . .ומאחר פאר מתן תורה וועמענס קדושה נעמט דעם גשמיות'דיגן חפץ המצוה. 'קביעות עתים' ,ווי געשמאק וואלט איך
שכללות נפש החיונית שבכללות איבער דעם גוף הגשמי — 'והיתה בריתי דער מדרש זאגט א משל דערויף (שמות געדאוונט ,ווי אנדערש וואלט מיין שטוב
ישראל תהיה מרכבה קדושה לה' בבשרכם'; מצוות מילה מאכט בפועל אז רבה יב ,ג)" :משל למה הדבר דומה? למלך אויסגעקוקט".
– אזי גם כללות החיות של עולם דער גשמיות'דיגער גוף זאל פארוואנדלט שגזר ואמר 'בני רומי לא ירדו לסוריא - אבער דערווייל ,שפירט דער מענטש
הזה ,שהיא קליפת נוגה עכשיו, ווערן אין א הייליגער מהות! ובני סוריא לא יעלו לרומי' ,כך כשברא כאילו ער דארף זיך פארמעסטן מיט
בדידי הוי +עובדא
תצא אז מטומאתה וחלאתה, המשך >
ותעלה לקדושה להיות מרכבה
לה' ,בהתגלות כבודו" ,וראו כל
בשר יחדיו" ,ויופיע עליהם בהדר
גאון עוזו" ,וימלא כבוד ה' את כל הערמעטיש פארשלאסן ,און כ'האב די גאנצע קהילה האט זיך מיטגעפרייט
הארץ" ,וישראל יראו עין בעין
כבמתן תורה ,דכתיב" :אתה
נישט געזעהן קיין שום וועג וויאזוי
אריינצוברענגען א מוהל אין לאנד .מ'האט
מיט דער גרויסער שמחה ,ווען ביי
משפחת מייזעל איז געבוירן געווארן א א מוהל פון הימל
הראת לדעת כי ה' הוא האלקים פרובירט אלע סארט תחבולות ,אבער יונגעלע למזל טוב. -אינמיטן דעם
תניא ,פרק ל"ז
אין עוד מלבדו". ס'איז פשוט נישט געווען וואס צו טוהן.
כ'בין געווען געצוואונגען איבערצוגעבן
די צייט איז אבער געווען א שווערער.
געווען איז דאס הארט פאר פסח שנת יאפאנעזישן
מוקדש לזכות
פאר די משפחה די שווערע בשורה – אז תש"פ ,ווען דאס לאנד יאפאן – אזויווי 'לאק-דאון'
ווארשיינליך וועט די ברית ליידער נישט אסאך אנדערע לענדער ארום דער
לאה בת חנה קענען פארקומען אין צייט ,לכל הפחות וועלט -איז געווען אונטער א טאטאלן דערציילט דורך :הר"ר שמואל ווישעצקי הי"ו,
לרפואה שלימה וקרובה! נישט אויף דערווייל. לאקדאון .די לופטפעלדער זענען געווען שליח חב"ד אין קאבע ,יאפאן
המשך >
המשך > המשך >
//המשך פארברענגען א
א איד אין דער אמעריקאנער מיליטער
א קורצע צייט שפעטער האב איך גערעדט אויפ'ן
טעלעפאן מיט א חבר ,א שליח אין אמעריקע ,און
ווי מיין שטייגער ביי יעדן שמועס זינט פסח ,האב
איך האב זיי ערקלערט ווי שטארק איך האב מיך
אנגעשטרענגט ,און כ'האב צוגעזאגט ווייטער צו
זוכן וואס מען קען טוהן.
"איך פארשטיי" האט דער טאטע מיר געזאגט" :צו
ווען מיר טרעפן זיך אין א מלחמה מיט א
שווערן נסיון ,אנשטאט זיך צו באקלאגן
"
איך אים געפרעגט צי ער ווייסט אפשר פון עמיצן זיין אמת'דיג ,האב איך זיך געראכטן דערויף ,אבער ווי שטארק דאס שטערט אונזער עבודת
וואס פארט קיין יאפאן .צו מיין איבערראשונג ,האט עס טוט נאך אלץ זייער וויי". ה' ,טוען מיר אנערקענען אז דאס איז
ער גלייך געוואוסט צו זאגן פון זיינס א באקאנטער, דאס און אריבער, זענען די וואכן פון ספירה פונקט אונזער שליחות.
אן ערליכער פרומער איד וואס פארמאגט א קינד איז צום באדויערן געבליבן אומגע'מל'ט.
געוויסע פאזיציע אינעם אמעריקאנער מיליטער, פארשטענדליך אז דער ענין איז מיר קיינמאל נישט
און ער ווערט אצינד געשיקט קיין יאפאן פאר ארויס פון קאפ; איך האב אנגעקלינגען יעדן וואס
מיליטערישע צוועקן! מיין חבר האט נישט איך האב נאר געקענט טראכטן אז אפשר וועט ער וויבאלד אז דאס איז דאך א געוואלדיגער
געוואוסט צו זאגן אויף זיכער ,אבער ס'האט זיך קענען העלפן; יעדעס מאל וואס איך האב באגעגנט חידוש אינעם גאנצן סדר העבודה פון די אבות
אים געדאכט אז יענער איד איז אויך א מוהל. א נייעם מענטש ,האב איך אים גלייך געפרעגט צי הק' ,איז פארשטאנדיג פארוואס אברהם אבינו
צום ערשטן מאל נאך א לאנגע צייט האט ער ווייסט פון א וועג וויאזוי צו ברענגען א מוהל קיין האט געדארפט באקומען א קלארן ציווי דערויף:
אויפגעשיינט א פונק פון האפענונג .איך האב יאפאן .אבער אלע פרואוון האבן זיך אויסגעלאזט די ציווי פון השי"ת האט אים געגעבן דעם
גלייך אנגעקלינגען יענעם איד און מיט גארנישט. ספעציעלן 'נתינת כח' אז די מצוה זאל טאקע
מיטגעטיילט אונזער געשיכטע. ס'איז געווען זייער שווער .כ'האב קענען באווייזן אריינצוברענגען קדושה אין די
"מען מוז עס אבער זיך געשפירט פארלוירן זעענדיג ווי גשמיות ,און דורכדעם איז 'מעשה אבות סימן
און ווען דער איד האט מיר
באשטעטיגט אז ער איז א מוהל, דער בסוד, האלטן אלע טויערן זענען ממש פארשלאסן לבנים' ,אז ביז'ן היינטיגן טאג האבן מיר דעם כח,
האב איך פשוט אנגעהויבן לאכן דא אונז טוט איד פון אלע זייטן .עס זענען אפילו איבערצודרייען אונזער גשמיות אויף רוחניות,
אויפ'ן קול ...כ'האב פשוט נישט א געוואלדיגע חסד געווען צייטן וואס איך בין געווארן און אויספירן דעם תכלית הבריאה פון 'לעשות
איבערגענומען מיט יאוש געפילן: לו יתברך דירה בתחתונים'.
געקענט גלייבן אז נאך קרוב צו און מיר ווילן אים
זעקס חדשים האב איך ענדליך וואס וויל דער אויבערשטער פון
נישט מאכן קיין שום מיר? ס'איז נישט קיין שטער ,ס'איז א
געפונען א מוהל – און איינער
וואס קען אריינקומען אינעם לאנד מיט פראבלעמען עטליכע צו געוואנדן זיך האב איך געלעגנהייט
אומגעשטערט! זיינע מיליטערישע רעגירונגס-קאנטאקטן מיט וועמען ס'וואלט אונז געווען אסאך גרינגער צו
"איך בעט אייך ",האב איך ממש קאמאנדירן". כ'האב אנגעקניפט באציאונגען אנטלויפן פון די טאג טעגליכע דאגות און טרדות,
זיך געבעטן צו אים "מיר מוזן מאכן אין לויף פון די יארן .אבער די און אזוי לערנען און דאווענען ,מיט א רואיגן קאפ
א ברית פאר דעם יונגל ".איך האב יאפאנעזער באאמטע האבן און מיט'ן גאנצן ישוב הדעת .דאס איז אבער נישט
געוואוסט אז דאס איז נישט קיין לייכטע בקשה, רעאגירט זייער שארף צום עצם געדאנק פון א ברית, די שלימות וואס דער אויבערשטער וויל פון
ווייל אויב ער וועט ארויסגיין פון זיין מיליטערישע און כ'האב פארשטאנען אז איך מוז צוריקטרעטן אונז .דער תכלית פון אונזער עבודה איז דוקא
באזע וועט ער מוזן בלייבן אין א פערצן-טאגיגע איידער זיי דערקלערן אפיציעל אז די גאנצע מצוה דער ציווי פון 'והיתה בריתי בבשרכם' ,אז אונזער
קוואראנטין ,וואס באדייט אז ער וועט קענען איז אומלעגאל ,חלילה. פארבונד מיט'ן אויבערשטן זאל באלייכטן
אהיימפארן צו זיין משפחה מיט צוויי וואכן דער אויב אז געשטארקט אבער כ'האב זיך און אריינדרינגען אין יעדן חלק פון אונזער
שפעטער ווי אריגינעל געפלאנט. אויבערשטער האט מיר אריינגעפירט אין אזא מצב, גשמיות'דיגע לעבן!
אבער דער איד האט מיר נישט געלאזט וועט ער מיר זיכער געבן די כוחות צו מצליח זיין, ווען מ'טרעפט זיך אין א מצב פון דאגות און
ווארטן .כמעט אהן איבערטראכטן האט ער גלייך אז מ'זאל יא קענען מקיים זיין די מצוה .איך האב טרדות ,איז דאס נישט קיין שטער צו אונזער
איינגעשטימט אויפצוגעבן צוויי וואכן פון זיין לעבן מחליט געווען אז איך גיי בשום אופן נישט אויפגעבן, עבודה .ס'איז א געלעגנהייט 'אנצוהייבן' אונזער
אז מיר זאלן קענען אריינברענגען א אידיש קינד ווייל ס'איז זיכער דער רצון ה' אז איך זאל ווייטער עבודה .דער אויבערשטער גיבט אונז דערביי א
בבריתו של אברהם אבינו .איך בין געווען ממש אנהאלטן דעם קאמף מיט א שטארקן בטחון. ספעציעלע שליחות — און א נתינת כח — לעכטיג
צו מאכן אונזער מח און הארץ מיט אן אמת'ן אור
+ .פני++ני +או+ר פון אמונה ובטחון.
א פארנומענער טאג איז א געלעגנהייט צו
ארויסברענגען אז אונזער אמונה איז נישט בלויז א
כדקא יאות כפום חילי'" און "באגר שלים". בשעת א מצוה איז פארבונדן, שיינע געדאנק אדער א 'חיזוק ווארט' וואס בלייבט
על פי טבע ,מיט געוויסע
דאס איז אויך וואס עס שטייט אויפן צווישן די בלעטער פון די ספרים אין ביהמ"ד,
אריז"ל (בטעמ"צ פ' ראה מצות הצדקה) ,אז ער האט
זיך נישט געדונגען אויף א מצוה ,ער האט שוועריגקייטן נאר אפילו אין די קאמפליצירסטע מאמענטן
געדענקט דער איד אז דער אויבערשטער איז דער
אפגעצאלט וויפיל מען האט ביי אים געבעטן, וואס פירט אים אויף יעדן טריט.
און ווי די גמרא דערציילט (סוכה מא ,ב) אויף בשעת א מצוה איז פארבונדן ,עפ"י
טבע ,מיט געוויסע שוועריקייטן (צי די ווען מיר טרעפן זיך אין א מלחמה מיט א
רבן גמליאל'ן אז ער האט געקויפט אן אתרוג שווערן נסיון ,אנשטאט זיך צו באקלאגן ווי
פאר אלף זוז. שוועריקייטן זענען אין דעם קיום המצוה
אליין ,צי זיי זענען אין דער הכנה להמצוה ,צי שטארק דאס שטערט אונזער עבודת ה' ,טוען
עס מיינט נישט צו זאגן ,אז מען דארף זיך
אין די תוצאות פון דער מצוה) ,דארף מען זיי מיר אנערקענען אז דאס איז פונקט אונזער
זוכן שוועריגקייטן.
נישט אראפנעמען אדער פארלייכטערן אין שליחות; דער אויבערשטער גיבט אונז די כוחות
די שוועריגקייטן וואס זענען אבער דא
אן אופן בלתי טבעי ,ווארום דאן פעלט אין אריינצושיינען זיין הייליגן אור ,און מנצח זיין
על פי טבע ,דארף מען נישט נוצן ענינים פון
דער שלימות המצוה. דוקא אין דעם נידריגן פלאץ!
בלתי טבע אויף זיי מונע זיין.
על דרך ווי עס שטייט אין זוהר (ח"ב קכח ,א), יעדע מינוט ,יעדע שוועריגקייט און יעדע נסיון,
און ווי אויבן געזאגט ,אז פונקט ווי מען
אז מצות דארפן אנקומען נישט "בריקנייא איז א פרישע געלעגנהייט אז דער אור ה' זאל
דארף נישט אראפנעמען באופן זה די
ובמגנא"( ,ווארום דאן ווערט נישט נמשך דערגרייכן נאך א ווינקל ,נאך א פלאץ ,און נאך א
שוועריגקייטן וואס זיינען פארבונדן מיט
דורך די מצוה "רוחא דקודשא") — ,דאס איז פשוט'ע מינוט אין אונזער טאג טעגליכער לעבן,
די הכנות למצוה ,אזוי דארף מען נישט
א סדר פון "מצרים" ,וכמ"ש (במדבר יא ,ה .וראה ביז די גאנצע וועלט וועט באלאכטן ווערן מיט דעם
אראפנעמען די שוועריגקייטן וואס זענען על
ספרי שם ,הובא בפירש"י שם) אשר נאכל במצרים 'ונגלה כבוד ה' וראו כל בשר יחדיו כי פי ה' דיבר'.
פי טבע די תוצאות פון דער מצוה.
שבת פרשת וירא ,תשכ"ה חנם — נאר עס דארף זיין "לאשתדלא בי' לחיים אידן ,לחיים ולברכה!
עצה והדרכה בעבודת ה’ +++פרישקייט און ק+לא++רקייט
צעשאקלט און איבערגענומען פון זיין געוואלדיגע חסד
צו א פרעמדן איד.
מיר האבן צווישן זיך באשטימט א דאטום פאר'ן ברית,
"עס איז באוואוסט דער ווארט פון און זיך געגרייט צום גרויסן טאג וואס וועט שוין ענדליך
כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע,
אנקומען ,אבער דערווייל האב איך גארנישט פארציילט
פאר די משפחה ,ווייל זיי האבן שוין געווארט אזוי לאנג,
וואס ער האט געענטפערט איינעם וואס האט און כ'האב נישט געוואלט אויפוועקן זייערע האפענונגען
איידער ס'וועט זיין הונדערט פראצענט פארזיכערט אז
זיך באקלאגט ,אז ער איז איינער אליין אין דער ברית קומט למעשה פאר.
א סביבה וואס איז נישט קיין רוחניות'דיגע, דער סוד האט זיך צעשפרייט ווי א פייער
צוויי וואכן פאר'ן באשטימטן טאג ,האט מיר דער
ופשיטא נישט קיין חסידישע" טאטע געטראפן אין בית המדרש און געפרעגט מיט
פארצווייפלונג ,צי ס'איז דא עפעס סיי וועלכע פארשריט
בנוגע זיין זוהן'ס ברית .איך האב געקווענקלט ,אבער
א חסיד אין נישט קיין חסידישע סביבה זעהנדיג דעם בליק אין זיינע אויגן ,און נעמענדיג אין
מכתבי קודש מכ"ק אדמו"ר מליובאוויטש זיע"א באטראכט אז עס זענען בלויז געבליבן צוויי וואכן צום
דאטום ,האב איך אים אנטפלעקט וואס מ'האט דא
אראנזשירט.
לאנטערנע אין גאס ביי נאכט ,קלויבט מען זיך ב"ה ,ט"ו מרחשון ,תשי"ב "מען מוז עס אבער האלטן בסוד ",האב איך אים
צוזאם ארום איר. ברכה ושלום! אנגעזאגט "דער איד טוט אונז דא א געוואלדיגע חסד און
דערפון לערנען מיר צוויי זאכן: מיט פארגעניגען האב איך באקומען דעם מיר ווילן אים נישט מאכן קיין שום פראבלעמען מיט זיינע
א) אז א איד בכלל ,און א חסיד בפרט ,סיי בריוו ,געשריבען פון . .אין וועלכען ער בעט א מיליטערישע קאמאנדירן".
מאן סיי פרוי ,טאר זיך נישט באגנוגענען מיט ברכה פאר הצלחה אין אייער ארבעט. פארשטייט זיך אז די בשורה האט זיך בליץ שנעל
האלטן א לאנטערנע ביי זיך אליין אין שטוב, ווינטש איך אייך אלעמען . .אז איר זאלט צעשפרייט ווי א פייער .ביז עטליכע מינוט בין איך ממש
נאר מען דארף עס ארויסטראגן אויך אין גאס. אנגיין מיט אייער ארבעט בהצלחה ,צו באמבארדירט געווארן פון אלע זייטן דורך גוטע פריינט
ב) נישט נאר ציהט עס פארשפרייטן די ליכטיגקייט וואס האבן זיך נאכגעפרעגט און געוואלט אנטיילנעמען
מענטשן וואס מען דארף זיך פון תורה ומצוות בכלל ,און פון ביים ברית .צום סוף ,האב איך נאכגעגעבן.
ספעציעל אנשטרענגען זיי צו "ווען מען שטעלט חסידות ודרכי החסידים בפרט, אונזער קהילה איז א קליינע און זייער א נאענטע;
דערנעענטערן ,נאר עס וועלן אויך אוועק א לאמפ נישט נאר ביי זיך אינדערהיים, יעדער איינער באטראכט די מייזעלס ווי א טייל פון זייער
זיין געוויסע סארט מענטשן וואס אין גאס ביי נאכט, נאר אויך ארום זיך ,אזוי אז אייגענער משפחה און יעדער האט פשוט געוואלט דארט
וועלן פון זיך אליין זיך צאמקלויבן קלויבט מען זיך יעדערע פון אייך זאל דינען זיין ,ביי דעם לאנג-ערווארטעטן מאמענט.
ארום דער לאנטערנע. צוזאם ארום איר" אלס א ליכטיגע 'לאנטערנע' [=א ענדליך זענען מיר געפארן זיך צו טרעפן מיט דעם
דער אויבערשטער זאל העלפן, נאפט לאמפ וואס מען פלעגט נוצן צו איד ,אינאיינעם מיט א גרויסן ציבור פון אונזער קהלה,
אז דורך דעם תוספות אור וואס באלייכטן די גאס] ארום זיך אין די און ב"ה אז דער ברית איז אריבער גלאטיג אן קיין
יעדער פון אייך וועט מוסיף זיין אין גאס ,וועט פינסטערניש פון גלות. שוועריגקייטן .דערנאך האבן מיר זיך אלע געוואשן
דער אויבערשטער מוסיף זיין ליכטיגקייט כמה עס איז באוואוסט דער ווארט פון כ"ק און געפראוועט א דערהויבענעם סעודת מצווה מיט א
פעמים ככה ,עס זאל זיין ליכטיג בא יעדען מו"ח אדמו"ר [המוהריי"צ] זצוקללה"ה נבג"מ געוואלדיגע שמחה.
איינעם ,סיי בגשמיות און סיי ברוחניות. זי"ע ,וואס ער האט געענטפערט איינעם
בברכת הצלחה בעבודתם עבודת הכלל ,וגם וואס האט זיך באקלאגט ,אז ער איז איינער וואס האט אייך אינספירירט?
בעניניהם הפרטיים. אליין אין א סביבה וואס איז נישט קיין שפעטער האב איך געכאפט א שמועס מיט אונזער
המחכה לבשורות טובות אשר נגשו כבר רוחניות'דיגע ופשיטא נישט קיין חסידישע. גאסט ,דער מוהל וואס האט אונז געטוהן אזא געוואלדיגע
לעבודה בפועל וכבר רואים פרי טוב בעמלם. האט דער רבי דער שווער אויף דעם חסד .כ'האב אים געפרעגט" :איך ווייס אז איר האט א פרוי
אגרות קודש ח"ה עמ' כ* געענטפערט :ווען מען שטעלט אוועק א און קינדער וואס ווארטן אייך אינדערהיים ,וואס האט אייך
אינספירירט אפצושטופן אייער אהיימגיין מיט צוויי וואכן,
בלויז כדי צו העלפן א פרעמדן איד אין די ווייטע יאפאן?"
דער איד האט זיך צעשמייכלט און מיר פארציילט זיין
"וידועה המסירת נפש שלהם והתמסרותם בכלל געשיכטע" :איך בין נישט קיין אפיציעלער חסיד ,אבער
להטבת מצב בני ובנות ישראל אם בגשמיות או ברוחניות" איך גיי מתפלל זיין ביים ציון פונעם ליובאוויטשער רבי
כאטש איינמאל א חודש.
וויאזוי רעאגיר איך צו די רוחניות'דיגע "מיט א שטיק צייט צוריק ,ווען איך האב ארויסשפאצירט
שוועריגקייטן אין די פלאץ וואו איך לערן? פונעם ציון ,האב איך זיך אפגעשטעלט ביים צימער וואו
עס שפילן כסדר'דיגע רעקארדירונגען פון מראות קודש.
נצטוינו ללכת בדרכי רבותינו נשיאינו ,וידועה ב"ה ,כ"ט מר-חשון ,תש"כ
דער רבי האט פונקט דעמאלט גערעדט איבער 'אהבת
המסירת נפש שלהם והתמסרותם בכלל ברכה ושלום!
ישראל' ,און אז מען דארף עס טוהן ביזן סוף ,אפילו ווען
להטבת מצב בני ובנות ישראל אפילו הרחוקים במענה למכתבה . .בו כותבת מצב הרוח
עס איז אומבאקוועם און עס פאדערט מסירת נפש.
מהם אם בגשמיות או ברוחניות ,שמזה כלל והענינים ב[ ]..שאינם משביעים רצון ,ולכן
"ארויסגייענדיג פון דארט ,בשעת די הייליגע ווערטער
גדול בהנהגת כל אחד ואחת מאתנו בתוך כלל עלה בדעתה היא אשר תלמוד בעיר אחרת...
פונעם רבי'ן קלינגען נאך אין מיינע אויערן ,זעה איך אז
ישראל. ולפלא סברא כהאמורה ,שהרי נתחנכה בבית
איינער רופט מיר אויפ'ן טעלעפאן .כ'האב אויפגעהויבן
ובהנוגע לענינה אם ככתבה מצב הרוחני חסידותי ובסביבה חסידותית ,ובודאי שמעה
און דאס זענט איר געווען אויף דער ליניע ...איר האט מיר
אינו משביע רצון ,ואחד הטעמים לדעתה ,כי כמה סיפורים בזה מהנהגת רבותינו נשיאינו,
דערציילט איבער א אידיש קינד וואס נויטיגט זיך ַאזוי
מבין התלמידות נמצאות כאלו שבאות מבתים ומדברי ימי חייהם ,שגם זה הוראה היא ,שהרי
וויכטיג אין א מוהל...
האב איך דען געקענט זאגן ניין?!" ...
ההוספות בהחצאי ריבוע [ ] אינם במקור ,ועל אחריות המערכת בלבד.
< המשך +++פרישקייט און ק+לא++רקייט מ+++צוה +++לס++++פר
בעקיפין על אלו שאינן בהשפעה ישירה, שאינם שומרי תורה ומצות בתכלית וכו',
אשר יחול שינוי לטובה בזה ,והרי זכות הרי פשוט שאם יתמעט מספר התלמידות קידוש לבנה אויפן
הרבות מסייעתה.
ומובן וגם פשוט שברשותה ומזכותה
הבאות מבתים חרדים ,יוגרע המצב.
וככל שיתרבה מספר תלמידות חרדיות
פעטערבורגער טייך:
לפרסם דברי אלה להתלמידות השייכות
לענין זה ,וביחד תפעלנה בכיוון האמור,
אלו ,יוטב המצב ,ובפרט כשכל אחת מהן
תעשה לכח פעיל ,ובדוגמת דבר האמור ווען דער מופת
ובודאי אשר השי"ת יצליחן ,ובפרט אשר להתמימים ,נרות להאיר. פונעם בעל התניא
איז נישט געווען
הסמינר הוא מיסודו ובהנהלתו של כ"ק מו"ח המובן מהאמור ,שעלי' להסיח דעת
אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע ,נשיא ישראל. לגמרי ע"ד היציאה מסמינר זה ,ואדרבה
המחכה לבשו"ט בכל האמור,
אגרות קודש חי"ט עמ' סד
כיון שהרגישה בהגרעון ,עלי' לארגן כל
התלמידות שהשפעתה עליהן ,וכן להשפיע
גענוג
אין יאר תקנ"ט ,איז דער הייליגער בעל
התניא זיע”א ארעסטירט געווארן ,איבער א
פאלשן בלבול פון 'מרידה במלכות' קעגן דעם
רוסישן צאר .מען האט אים איינגעזעצט אין
דער שוידערליכער פעטער-פאוול פעסטונג,
הגליון מוקדש וואס געפינט זיך אויף אן אינזל אינעם נעווא
טייך אינעם הויפט-שטאט פעטערבורג.
לזכות משפחת ידידנו ,שותפנו לדבר מצוה בכתב ",האט דער אפיציר געזאגט" ,וועל איך במשך די דריי-און-פופציג טעג פון זיין
מוה"ר יצחק יהודה קופפער הי"ו אפשטעלן דאס שיפל". ארעסט ,פלעגט מען אפט אריבערפירן דעם
דער רבי האט אים טאקע צוגעזאגט רבי'ן מיט א שיפל איבערן טייך צו א געביידע
לרגל השמחה השרוי' במעונו בבוא בנו נאכצוקומען זיין פארלאנג ,און אויפן אויף דער אנדערע זייט ,וואו דער רבי איז
החתן שלמה זעליג ני"ו באפעל פונעם אפיציר ,האט דער קאפיטאן אויסגעפרעגט געווארן דורך די געהיימע
בקשרי השידוכין עב"ג תחי' למזל טוב אריינגעצויגן זיינע רודערס ,און דער רבי האט פאליציי פונעם צאר.
מקיים געווען די מצוה פון קידוש לבנה כדת איין נאכט ,בעת דאס קליינע שיפל האט
יה"ר שיזכו לבנות בנין עדי עד על יסודי וכדין. זיך געשלעפט איבערן טייך ,האבן זיך די
התורה והחסידות ,מתוך בריות גופא ונהורא מעליא
••• וואלקענעס צעשפרייט ,און א קלארע לבנה
וכל טוב סלה בגשמיות וברוחניות, דערציילנדיג דעם סיפור ,האט דער האט באלויכטן דעם שווארצן הימל .ווילנדיג
ובטוב הנראה והנגלה! מוהריי"צ אויסגעפירט (לקודי דיבורים ח"ד ע' תשנ"ד): אויסנוצן די געלעגנהייט מקיים צו זיין די מצוה
"ווען איך האב געהערט די מעשה אלס פון קידוש לבנה ,האט דער רבי געבעטן פונעם
ברכת מזלא טבא קינד פון ניין יאר ,האב איך צו זיך געטראכט:
אויב דער אלטער רבי האט דאך שוין סייווי
הויפט אפיציר אז מען זאל אפשטעלן דאס
שיפל אויף עטליכע מינוט.
לכבוד ידידנו ושותפנו לדבר מצוה אפגעשטעלט דאס שיפל ,פארוואס האט דער אפיציר האט אבער דאס בקשה
מוה"ר חנני' וועכטער הי"ו ער נישט פשוט ווייטער געמאכט די ברכה? אינגאנצן אפגעזאגט.
לרגל הולדת בתו תחי' למז"ט פארוואס האט ער געדארפט צוקומען צו בעטן פלוצלינג ,איז דאס שיפל געקומען צו
טובות פונעם אפיציר? א פולשטענדיגן אפשטעל .ס'איז געבליבן
לכבוד ידידנו ושותפנו לדבר מצוה
אבער מיט דער צייט ,ווען מען ווערט ב"ה שטעקן אויפן ארט ,און וואס דער קאפיטאן
מוה"ר שלמה שטערן הי"ו עלטער און מען לערנט חסידות ,הויבט מען האט נאר פרובירט צו טוהן ,האט ער נישט
לרגל הולדת בתו תחי' למז"ט אן צו פארשטיין אז די דאזיגע עובדא טראגט מצליח געווען א רור צו טוהן דאס שיפל
לכבוד ידידנו ושותפנו לדבר מצוה אין זיך א גרויסן און וויכטיגן יסוד אין עבודת פונעם ארט .דער בעל התניא האט זיך תיכף
מוה"ר משה ליזער הי"ו השם — אז א מצוה דארף מען מקיים זיין אויפגעשטעלט און אנגעהויבן זאגן די ערשטע
לרגל הולדת בתו תחי' למז"ט דווקא אויף א נאטורליכן אופן — "מלובש פאר פסוקים פון קאפיטל קמ"ח אין תהלים
בדרכי הטבע". (“הללו את ה' מן השמים וכו’”) ,וואס מען זאגט
ויה"ר שיזכו לרוות שפע נחת חסידי דער ליובאוויטשער רבי איז דאס ווייטער אלס הקדמה צו די ברכה פון קידוש לבנה.
ויגדלו אותם לתורה ולחופה ולמעשים טובים מסביר (לקוטי שיחות ח"ה ,ע' :)317 די ברכה אליין ,האט דער רבי אבער נישט
מתוך בריות גופא ונהורא מעליא וכל טוב סלה! "וויבאלד אז מצות שלאחרי מתן תורה דארפן געזאגט.
פועל'ן א זיכוך און ממשיך זיין קדושה אין די עטליכע מינוט שפעטער ,האט דאס שיפל
דברים גשמיים פונעם עולם הטבע ,דארפן זיי ווייטער אנגעהויבן צו פארן צום ברעג .דא האט
צו מנדב זיין א הקדשה אין די גליון זיין על פי טבע ,בכדי אז אויך די טבע פון די זיך דער רבי נאכאמאל געוואנדן צום אפיציר
און זיך איינקויפן א וועלט זאל (נישט נתבטל ווערן ,נאר) נזדכך און אים געבעטן אפצושטעלן דאס שיפל.
שותפות אין די עבודת הקודש ווערן" . "אויב איר וועט מיר געבן אייער ברכה,
ביטע פארבינדט זיך מיט די מערכת
Gilyon@Lehuir.com • (845) 600-0229
* להקל על הקורא ,מובא כאן עם שינויי לשון קלים— יוצא לאור ע"י 'נרות להאיר'
ע"פ סגנון שפה המדוברת היום — ועל אחריות המערכת בלבד. gilyon@Lehuir.com | (845) 600-0229
צו באקומען דעם גליון יעדע וואך אויף אימעיל,
נא לשמור על קדושת הגליון אדער פאר סיי וועלכע הערות ,ביטע שיקט א מעסעדזש צו די מערכת.
