טיב החיים · Tiv Hachayim — לך לך (2026-10-19)

בס"ד
יום ד' פרשת לך לך
שנת תשפ"ז לפ"ק
לפני התפילה בפרשת השבוע ומועדי וזמני השנה
בענין:
עמידה שהשמיע כבוד הגאון הצדיק אבד"ק ירושלים שליט"א
בנסיון מתוך
שמחה
בהיכל ישיבתינו הקדושה
איז 'רצון' ,יעדן טאג זאגט מען איבער די עקידה מדרגתו וואס ער איז דעמאלטס שוין געווען ,וואלט
כדי מעורר זיין דעם ענין פון זיך איבערגעבן פאר'ן דער עקידה בעצם נישט געווען קיין נסיון ,נאר דאס
אלעס וואס האט פאסירט מיט די אבות
אויבערשטן. וואס מען האט אים צוגענומען אלע מדרגות ,און
הקדושים איז כוחות הקדושה אויף די
אויף דעם אופן האט מען אים מנסה געווען ,דאס
שפעטערע דורות
על כל פנים ,דאס איז דער יסוד אז די פרשיות פון
איז "וירא את המקום מרחוק" (שם שם ,ד)" ,מרחוק אונז שטייען מיר אין פרשת לך לך ,עס הייבט זיך
אברהם אבינו ,פון דארט נעמען אידישע קינדער
ה' נראה לי" (ירמיה לא ,ב) .ער האט אויף איינמאל אן די פרשיות פון אברהם אבינו ,וואס מען ווייסט
כוחות עומד זיין בנסיון ,און קענען אויספירן חובתם
געשפירט אזא געוואלדיגע התרחקות ,און אויף דעם דאך ,עס שטייט אין אלע ספרים ,אז די אלע ענינים
בעולמם.
אופן האט מען אים מנסה געווען מיט די עקידה. וואס איז דורכגעגאנגען אויף די אבות הקדושים,
אנגעהויבן פון אברהם אבינו ,איז אלץ געווען כוחות
דער מדרש ברענגט דא וויאזוי דער דער רבי זכרונו לברכה אין תקיעת שופר דרשות
הקדושה וואס זיי האבן אוועקגעשטעלט פאר
אויבערשטער האט זיך אנטפלעקט צו רעדט ארום ,אז דעם נסיון אז מען האט אים
אידישע קינדער עד סוף כל הדורות.
צוגענומען אלע מדרגות ,אז ער איז אויף איינמאל
אברהם דער אויבערשטער האט געזאגט פאר אברהם
נתרחק געווארן ,דאס איז נאך געווען אסאך א
עס איז באקאנט דער מדרש (ב"ר פל"ט ס"א) ,וואס
שווערערע נסיון ווי די עצם העקידה" ,נסיון אחר אבינו" :צא וכבוש הדרך לבניך" -טרעט אויס דעם
דער מדרש זאגט דא" ,משל לאחד שהיה עובר
נסיון" ,ער זאל נישט אונטערברעכן .אברהם אבינו, וועג פאר דיינע קינדער .אלע עשרה נסיונות וואס
ממקום למקום ,וראה בירה דולקת" -ער האט געזען
נאך אזויפיל הארעוואניע פון אזויפיל יארן ,ער איז אברהם אבינו איז דורכגעגאנגען ,איז נכלל געווען אין
א ברענעדיגע פאלאץ" ,אמר" -האט ער געזאגט:
אזוי נתקרב געווען צום אויבערשטן ,אזוי נזדכך די נסיונות ,אלע נסיונות וואס אידישע קינדער דארפן
"תאמר שהבירה הזה בלא מנהיג" -דער בירה האט
געווארן ,און אויף איינמאל האט מען אים אלע דורכגיין במשך אלע יארן .און מיט דעם וואס אברהם
נישט קיין בעל הבית" ,הציץ עליו בעל הבירה" -
מדרגות צוגענומען ,און ער איז געבליבן אזוי ,און אבינו האט עומד געווען אין די נסיונות ,און אלע אידן
האט געקוקט אויף אים דער בעל הבית און אים
פון דעם נישט אונטערברעכן ,און אויף דעם אופן זענען דאך נכלל געווען אין אברהם אבינו ,דאס געבט
געזאגט" :אני הוא בעל הבירה".
קענען עומד זיין בנסיון ,דאס איז נאך אסאך א דעם כח פאר יעדן איד צו קענען דורכגיין זיינע נסיונות.
די זעלבע זאך ,אברהם אבינו האט אנגעקוקט גרעסערע רבותא.
עס איז באקאנט דער אוהב ישראל ,דער טאטע
אזא וועלט ,א בחינה פון א בירה דולקת ,אזא
זאל זיין געזונט חזר'ט דאס כסדר" ,כי ידעתיו למען
וועלט וואס אלץ איז אזוי באהאלטן ,דער אור דער נסיון העקידה האט אוועקגעשטעלט אשר יצוה את בניו ואת ביתו אחריו" (בראשית יח ,יט),
ה' ,דער מנהיג איז באהאלטן ,האט ער געזאגט:
א כח פון איבערגעבן דעם אייגענעם רצון 'יצוה' איז פון לשון 'צוותא' .אברהם אבינו האט
"תאמר שהעולם בלא מנהיג"" ,הציץ עליו" ,האט
אים דער אויבערשטער געזאגט" :אני הוא בעל
פאר'ן באשעפער מיטגענומען מיט זיך אלע דורות העתידים בשעת
האט אבער דער זיידע זכרונו לברכה אמאל מסביר ווען ער האט מקיים געווען דעם רצון ה' ,בשעת ווען
העולם" .שטייט אויסגעפירט" :ויתאו המלך יפיך
געווען אז דער ענין איז אויך געווען דאס וואס מען ער האט מקיים געווען די מצוה ,ממילא האט שוין
(תהילים מה ,יב) ליפותך בעולם" -און דער מלך ,דער
האט אים צוגענומען אלע מדרגות ,אויסער דער יעדער איד אמאל מקיים געווען די מצוה אזויווי
אויבערשטער גלוסט דיין שיינקייט ,דיך שיין צו
עצם זאך טאקע ,דער עצם נסיון פאר אים ,איז עס דארף צו זיין בשעת ער איז געווען נכלל אין
מאכן אויף דער וועלט.
אבער געווען דער ענין כדי ,דער ענין פון די עקידה אברהם אבינו ,דאס מאכט אים אסאך לייכטער אז
מען דארף פארשטיין דער ענין אז אברהם האט איז דאך אוועקשטעלן א ענין פון זיך איבערגעבן ער זאל קענען מקיים זיין די מצוה ווי עס דארף צו
געזאגט" :תאמר שהעולם בלא מנהיג" ,דאס איז פאר'ן אויבערשטן. זיין .דאס איז אין קיום המצוות .און די זעלבע זאך
דאך נישט געווען יעצט ווען מען האלט שוין דא איז די עמידה בנסיון ער זאל קענען עומד זיין אין
אברהם אבינו איז געווען דער איינציגסטער
ביי "לך לך"" ,ואברם בן חמש ושבעים שנה" ,דאס זיינע נסיונות.
רצון זיינע אויפשטעלן א כלל ישראל וואס האט
האט געקענט זיין נאך פאר עס איז געווען הכיר
געדארפט ארויסקומען פון יצחק ,און דאס האט
את בוראו ,אין די יונגע יארן זיינע ,ווי עס איז דא
פארשידענע דעות ווען עס איז געווען דער הכיר את
אים דער אויבערשטער געהייסן אוועקגעבן ,איז פאר די נסיון העקידה האט מען
בוראו ,דער אויבערשטער האט אים באלאכטן" :אני
דאס געווען זיין רצון ,זיין איינציגסטער רצון האט צוגענומען אלע מדרגות פון אברהם
בעל העולם" .וואס ברענגט עס עפעס דער מדרש
ער אוועקגעגעבן פאר'ן באשעפער. אבינו
ארויס דא ווען מען רעדט פון די נסיונות פון אברהם אבער אין דעם ליגט א כח אז יעדער איד וואס עס איז באקאנט דער קדושת יום טוב ,וואס ער
אבינו ,פון "לך לך מארצך" ,דער ערשטער נסיון וואס האט זיך זיינע רצונות ,און זיינע זאכן וואס ער דארף זאגט אויף די עקידה ,אז דער אויבערשטער האט
שטייט ארויסגעשריבן אין דער תורה שטארק איז אוועקגעבן פאר'ן באשעפער ,אין דעם ענין פון די עקידה צוגענומען אלע מדרגות פון אברהם אבינו ,און אויף
דער "לך לך מארצך" ,און דא ברענגט דער מדרש ליגט א כח אז יעדער איד זאל מוכן זיין זיינע רצונות דעם אופן האט ער אים געזאגט דעם "קח נא את
ארויס דעם ענין פון "אני הוא בעל העולם" ,וואס אוועקגעבן פאר'ן אויבערשטן .מסירות נפש' ,נפש' בנך את יחידך" (שם כב ,ב) .אברהם אבינו ,לגודל
א שיעור עבודה וחסידות /פרשת לך לך תשפ"ז לפ"ק
אסאך נסיונות ,זייער אסאך שוועריקייטן ,מען די גאנצע וועלט. דער אויבערשטער האט אים געזאגט" :אני הוא
דארף כסדר כוחות צו קענען כסדר לוחם זיין. בעל העולם".
זאגט ער אזוי ,דער זון מצד עצמו גייט דעם
אבער וואס איז דער כח" ,באברהם" ,דער פארקערטן וועג וואס ער גייט יעדן טאג אביסל,
אויבערשטער האט באשאפן אן אברהם ,דאס איז דאס וואס יעדן טאג גייט ער ארום די וועלט פון וואס איז די קשר פון די צוויי פשטים
דער "כצאת השמש בגבורתו" ,אז מען זאל האבן מזרח למערב איז דא א כח ,א גלגל יומי ,וואס אויף 'בהבראם'
שכל און פארשטיין ,אז מען איז זיך מתגבר אויף די דאס שלעפט אים פארקערט .אין די זון איז דא א עס קען זיין ,די תורה הקדושה אין פרשת
אלע נסיונות ,וואס מען טוט מיט דעם. געוואלדיגער לימוד וואס מען דארף זיך לערנען פון בראשית תיכף נאכדעם וואס עס איז געווען די
די זון ,אז כאטשיג ער האט א כח וואס שלעפט אים ששת ימי בראשית מיט'ן שבת ,די גאנצע בריאת
די כח זיך צו מתגבר זיין אויף יעדן טאג פארקערט פון זיין מהלך ,לאזט ער זיך העולם ,דער נעקסטער פסוק הייבט אן די תורה
שוועריקייטן איז דורך 'שמחה של נישט נאך ,און ער גייט ווייטער נאך אביסל און נאך (בראשית ב ,ד) "אלה תולדות השמים והארץ בהבראם
אביסל און נאך אביסל ,ביז דורכ'ן גאנצן יאר קומט ביום עשות ה' אלקים ארץ ושמים".
מצוה' ,לעבן מיט די געוואלדיגע כוחות
ער אן און פירט אויס זיין אייגענע מהלך וואס ער
הקדושה וואס די התגברות טוט אויף דרש'ענען חכמינו ז"ל פון "בהבראם"" ,בה' בראם",
דארף צו גיין.
עס קען זיין אז "בהבראם" ,אין דעם ה' דא דער עולם הזה איז נברא בה' .אזוי ברענגט רש"י.
איז מרומז אברהם אבינו ,וואס אברהם אבינו דאס איז דער ענין "ואוהביו כצאת השמש די גמרא זאגט אז דאס מיינט -רש"י ברענגט אויך
שטייט דאך "ושמת שמו אברהם" (נחמיה ט ,ז) ,דער בגבורתו"; אן ערליכער איד האט כסדר כוחות וואס דארטן אזוי -דער עולם הזה איז באשאפן געווארן
אויבערשטער האט געגעבן פאר אברהם אבינו שלעפן אים אויף פארקערט ,מדי יום ביומו" ,יצרו של אדם מיט א ה' ,דאס ווייזט אויף דעם :א ה' איז אפן פון
די וואכעדיגע סדרה ,בשעת דער אויבערשטער מתגבר עליו בכל יום ,ומתחדש עליו בכל יום" (קידושין אונטן ,דער עולם הזה ,א מענטש וואס געפינט זיך
האט אים מצוה געווען אויף מצות מילה ,האט דער ל .):פונקט אזוי ווי די זון שלעפט אים אינגאנצן א אויף דעם עולם הזה ,דארף יעדע רגע א שמירה ער
אויבערשטער געזאגט "ולא יקרא עוד את שמך אברם פארקערטע וועג וואו ער וויל גיין ,און אף על פי כן זאל נישט אריינפאלן חלילה ,עס איז אפן פון אונטן,
והיה שמך אברהם". גייט ער ווייטער יעדן טאג אביסל ,און ער איז לוחם מען קען אראפגעשלעפט ווערן ,מען קען אריינפאלן
קעגן דעם כח ,און סוף קומט ער אן .דאס איז דער חלילה ,די רשעים פאלן אריין אין באר שחת ווען זיי
דער רמז קען זיין אפשר אין דער אות ה'; די
אופן וויאזוי אן ערליכער איד קומט אן ,ווען ער לערנט געפינען זיך אויף דעם עולם .פון אויבן איז אפן ,אז
גמרא זאגט (שבת ל ):אז אין איין פסוק שטייט (קהלת
זיך פון די זון" ,ואוהביו כצאת השמש בגבורתו" ,ער גייט אפילו חלילה אז מען איז אריינגעפאלן קען מען זיך
ח ,טו) "ושבח אני את השמחה" ,אן אנדערע פסוק
ווייטער מיט'ן גאנצן שטארקייט ,מיט אלע מניעות און צוריקכאפן ,מען קען תשובה טון ,דאס איז דער רמז
שטייט (שם ב ,ב) "ולשמחה מה זו עושה" .זאגט די גמרא
מיט אלע כוחות וואס שלעפן אים אויף פארקערט גייט פון דעם ה'.
אז עס איז א סתירה ,ביידע פסוקים איז פון שלמה
ער ווייטער אן .דער מענטש האט אזויפיל זאכן וואס
המלך ,פון קהלת ,שמחה איז יא א מעלה אדער עס ווידער זאגט דער מדרש נאך א רמז" ,בהבראם"
ער דארף עוסק זיין ,וואס ער שפירט עפעס :דארט
איז נישט קיין מעלה. איז אותיות באברהם ,בזכות פון אברהם איז
קען ער נישט נתעלה ווערן ,און אף על פי כן איז
באשאפן געווארן די שמים וארץ.
אויף דעם זאגט די גמרא" :כאן בשמחה של ער ווייטער עוסק בתורה ובתפילה ,און ער לאזט זיך
מצוה וכאן בשמחה שאינה של מצוה"" ,ושבח אני נישט אראפשלעפן ,איז אויף דעם אופן קומט ער וואס איז די קשר פון די צוויי זאכן" ,בהבראם"
את השמחה" דאס שטייט אויף שמחה של מצוה, אן. ווייזט אויף דעם ה' ,א וועלט וואס יעדע רגע איז
"ולשמחה מה זו עושה" דאס שטייט אויף שמחה א סכנה מען זאל נישט אריינפאלן ,און "בהבראם"
שאינה של מצוה" .ללמדך" -דאס קומט לערנען, דער ענין פון אברהם.
אברהם אבינו האט אויך אויסגעלערנט
"שאין השכינה שורה לא מתוך שחוק ולא מתוך קלות די כח נישט צו אונטערברעכן פון קיין
ראש ,אלא מתוך שמחה של מצוה".
שוועריקייטן אן ערליכער איד דארף זיך לערנען
זאגט דארטן דער מהרש"א ,אז וואו איז מרומז זאגט דער ישמח משה אז דאס איז געווען דער
פון די זון און אנגיין מיטן גאנצן
אז דא רעדט מען פון שמחה של מצוה און דא כח וואס מען האט געלערנט פון אברהם אבינו,
שטארקייט טראץ די שווערע מניעות און
רעדט מען פון שמחה שאינה של מצוה .זאגט דער אברהם אבינו איז געווען כל ימי חייו אלץ נסיונות
שוועריקייטן
מהרש"א :ווייל "השמחה" האט דעם אות ה' ,דעם און אלץ הפרעות וואס האט אים געשטערט ,אבער דער ענין קען זיין ,עס איז באקאנט דער ישמח
אות פון שם הוי"ה ,וואס דאס ווייזט אז דאס ברענגט "בא בימים" (בראשית כד ,א) ,יעדן טאג זיך נאכאמאל משה אין פרשת וירא ,קומענדיגע וואכעדיגע סדרה,
השראת השכינה ,זעט מען אז דא רעדט מען פון מתאמץ געווען און נאך און נאך ביז ער איז וואס ער זאגט אויף דעם וואס די גמרא זאגט (בבא
שמחה של מצוה" .לשמחה" האט דעם אות ל' ,דאס אנגעקומען. בתרא טז" ):מרגליות טובה היתה תלויה בצוארו של
איז אן אות פון ס"מ ,סמא"ל ,דאס ווייזט אז מען אברהם אבינו" -אברהם אבינו האט געהאט מיט זיך
ווען אברהם אבינו איז געווען ,איז "כל החולה",
רעדט פון שמחה שאינה של מצוה. א מרגליות טובה וואס "כל הרואה אותה מיד מתרפא"
חולה מיינט א חולה בנפש ,וואס ער דארף האבן א
-יעדער חולה וואס האט געקוקט אויף דעם איז
זעען מיר פון דעם אז דער אות ה' דאס איז רפואה ער זאל קענען אויספירן חובתו בעולמו ,אז
גראד געווארן אויסגעהיילט .ווען אברהם אבינו
רומז אויף דעם ענין פון שמחה של מצוה" .ושמת ער האט נאר צוגעקוקט אויף אברהם אבינו" ,מיד
איז נפטר געווארן האט דאס דער אויבערשטער
שמו אברהם" ,אברהם אבינו וואס ער האט נתרפא" ,האט ער געזען וויאזוי מען קען אנקומען,
געלייגט אויף די זון.
אריינגעברענגט דעם ענין פון "ואוהביו כצאת מען ברעכט נישט אונטער פון קיין נסיונות ,פון קיין
השמש בגבורתו" ,נישט אונטערברעכן פון נסיונות, שוועריקייטן ,פון קיין מלחמות. איז ער מסביר דאס ענין ,עס שטייט א פסוק
נאר קענען זיך כסדר מתגבר זיין ,וואס איז דער כח (שופטים ה ,לא) "ואוהביו כצאת השמש בגבורתו" -
אברהם אבינו איז נפטר געווארן ,האט עס דער
וויאזוי מען קען זיך מתגבר זיין טאקע ,זעט מען ביי ערליכע אידן זענען דומה צו די שמש וואס עס גייט
אויבערשטער געלייגט אינעם גלגל חמה ,פון דארטן
די זון אליינס ,שטייט דארטן (תהילים יט ,ו) "והוא כחתן מיט'ן שטארקייט .איז ער מסביר דאס ענין ,אז די
קען מען דאס נעמען.
יוצא מחופתו ישיש כגבור לרוץ אורח" ,דער זון גייט זון רוהט דאך נישט ,עס גייט כסדר ארום די וועלט.
מיט א געוואלדיגע שמחה .דער כח וויאזוי ער קען זיך מיט דעם פארשטייט מען זייער גוט ,תיכף נאכ'ן שטייט אבער אזוי ,אז עס איז דא צוויי אופנים
מתגבר זיין אויף די שטענדיגע מניעות איז אז ער ווייסט בריאת שמים וארץ זאגט די תורה הקדושה ,דער וויאזוי די זון גייט ארום די וועלט ,איין מהלך איז
וואספארא געוואלדיגע זאך ער טוט מיט זיין מתגבר זיין אויבערשטער האט באשאפן די וועלט "בהבראם", פון מזרח צו מערב וואס עס גייט יעדן טאג ,און איין
זיך ,ער ווייסט אז ער פירט אויס דעם רצון ה' ,ער פירט אויס א וועלט וואס איז באשאפן מיט א ה' ,דאס ווייזט מהלך איז פון מערב צו מזרח ,א פארקערטע זייט,
די שליחות וואס דער אויבערשטער האט אים געגעבן, אויף די שוועריקייט וואס די וועלט האט ,עס איז וואס דאס גייט משך'ן גאנצן יאר ,די ימות החמה
דאס געבט אים דעם כח ער זאל קענען "ישיש כגבור אפן פון אונטן ,כסדר איז מען אין א סכנה מען זאל שס"ה ימים ,דרייט זיך די וועלט יעדן טאג אביסל
לרוץ אורח" ,כסדר לוחם זיין מיט די כסדר'דיגע מלחמות. נישט אריינפאלן ,זייער אסאך כוחות היצר ,זייער אביסל אויף די פארקערטע זייט ביז עס גייט אדורך
פרשת לך לך תשפ"ז לפ"ק /שיעור עבודה וחסידות ב
עמידה בנסיונות איז א בחינה פון א זריעה ,מען פארקערט ,אז ער הייבט זיך אויף הייבט ער אויף די דער איינציגסטער כח צו קענען לוחם זיין כסדר
זעט נישט וואס מען טוט מיט דעם .אבער "ברנה וועלט מיט זיך ,אז ער חלילה פאלט אדורך פאלט מיט די נסיונות איז ,אז א מענטש איז זיך מתבונן
יקצורו" ,ווען משיח וועט קומען ,וועט א איד זען מיט די גאנצע וועלט מיט אים .דאס איז דער "באו וואס ער טוט מיט די נסיונות וואס ער איז זיך
יעדן התגברות וואס ער האט געטון ,וואס קדושה ונחשוב חשבונו של עולם" ,וואס א איד דארף כסדר מתגבר.
ער האט געברענגט אויף די וועלט ,איז ממילא טראכטן אז די גאנצע וועלט "זכה" ,אז ער פירט זיך
דעמאלטס וועט ער זען די פירות פון דעם. ווי עס דארף צו זיין" ,הכריע את כל העולם לכף דער עיקר שוועריקייט פון גלות איז אז
זכות" ,ברענגט ער אראפ א כח הקדושה אויף די מען זעט נישט וואס מען טוט אלץ אויף
ביי מצות מילה וואס פאדערט זיך א גאנצע וועלט ,און פארקערט איז פארקערט. מיט'ן זיך מתגבר זיין אויף נסיונות
מלחמה תמידית האט דער אויבערשטער עס איז באקאנט דער תפארת שלמה ביי די
געזאגט די כח פון 'שמחה של מצוה' הפטורה פון נחמו ,זאגט ער דארטן אז דער עיקר
פארדעם טאקע ביי מצות מילה ,וואס מצוות
מילה דאס איז דאך דער ענין פון קדושה ,וואס אויף
ווען א איד ברענגט זיך שוועריקייט פון אידישע קינדער אין גלות איז אז
זיי זעען נישט וואס זיי טוען מיט יעדן מתגבר זיין
דעם דארף א איד אזוי שטארק לוחם זיין כסדר ,דאס איז אריין ,ער זאל וויסן אז זיך ,זיי זעען נישט די געוואלדיגע נחת רוח פאר'ן
א מלחמה תמידית .אין דעם איז תלוי ,די גאנצע דרגה מיט יעדן נסיון וואס באשעפער ,זיי זעען נישט דעם געוואלדיגן כח
רוחנית פון א איד איז אלץ תלוי וויפיל כוחות ער לייגט
אריין אויף צו זיין הייליג און אפגעהיטן ,שמירת עינים,
ער טוט ביישטיין, הקדושה וואס דאס ברענגט אויף די וועלט ,יעדע
התגברות פון א איד.
שמירת המחשבה ,און זיין אפגעהיטן ,דאס אלעס ליגט טוט ער געוואלדיגע עס שטייט דאך אז די אלע נסיונות וואס א איד
אין דעם כח פון מצוות מילה. זאכן ,ברענגט ער א איז זיך מתגבר ,דאס טוט מקדש זיין די וועלט דאס
תיכף ווען א איד ווערט געבוירן איז דא דער ענין געוואלדיגע קדושה טוט צוגרייטן די וועלט צו די גאולה .ווען משיח וועט
פון מילה ,וואס ער געבט בלוט פאר'ן באשעפער ,צו
קובע זיין בנפשו אז צו זיין אפגעהיטן און הייליג דארף א
אויף די וועלט, קומען דעמאלטס וועט מען זען וואס מען האט געטון
מיט יעדן נסיון וואס מען האט זיך מתגבר געווען .ווען
מענטש גרייט זיין צו געבן בלוט ,לוחם צו זיין מיט דעם א געוואלדיגע א מענטש זאל דאס זען ווען מיט די אויגן ,וואלט
מיט'ן גאנצן כח .און דאס איז דער כח וואס אברהם לעכטיגקייט ,א עס נישט געווען קיין נסיון בכלל ,ער זאל זען דעם
אבינו האט אוועקגעשטעלט דורך מצוות מילה.
געוואלדיגע נחת רוח גרויסן לעכטיגקייט וואס ער ברענגט אראפ אויף די
איז דארטן זאגט די תורה הקדושה" ,ולא יקרא
שמך עוד אברם" ,דעמאלטס בשעת ווען דער
פאר'ן באשעפער ,ער וועלט מיט יעדן התגברות זיינע ,וואלט עס נישט
געווען קיין נסיון בכלל.
אויבערשטער איז געגאנגען מצווה זיין אויף מצוות זאל לעבן מיט דעם,
מילה ,דארט האט דער אויבערשטער געזאגט: דאס געבט אים כח צו די געוואלדיגע כוחות הקדושה וואס
"והיה שמך אברהם" ,וואס דער ה' ווייזט אויף די
שמחה של מצוה ,אז דער כח צו קענען לוחם זיין
קענען לוחם זיין. קומט אראפ אויף די וועלט מיט יעדע
התגברות פון א איד
אויף קדושה מיט די אלע נסיונות ,איז נאר מיט דעם
דער מסילת ישרים אין ערשטן פרק וואו ער רעדט
וואס מען ווייסט וואס מען טוט מיט דעם.
ארום אלע יסודות וואס א איד דארף לעבן מיט
"כי אב המון גוים נתתיך" ,זאגט רש"י ,אז מיט דעם זאגט דער תפארת שלמה אז דאס איז מרומז דעם ,זאגט ער דארטן זייער שטארק ,ער רעדט
ביסטו אב לכל העולם ,נישט נאר פאר ארם ,א אין דעם וואס יוסף הצדיק האט געזאגט דארטן ארום פון דעם אז "כל עניני העולם הם נסיונות
אב לכל העולם ,דאס מיינט אז דיין כח הקדושה אין גלות מצרים ,וואס יוסף הצדיק האט זיך לאדם" ,אלץ איז א נסיון פאר א מענטש ,גייט אים
טוט משפיע זיין אויף די גאנצע וועלט .דאס קומט דעמאלטס צוגעגרייט אזא געוואלדיגן כח הקדושה גוט איז א נסיון ער זאל נישט קומען צו קיין פריקת
אריינברענגען דאס אז א מענטש דארף מתבונן זיין, פאר אידן אין אלע גלויות און עד סוף כל הדורות, עול ,גייט אים נישט גוט איז א נסיון ער זאל נישט
אז מיט דעם וואס ער איז לוחם אויף קדושה ,מיט ער איז געזעצן דארטן אין תפיסה בבית האסורים, אונטערברעכן .און די נסיונות האט א מענטש כסדר
דעם ברענגט ער א קדושה אויף די גאנצע וועלט, אוועקגענומען געווארן מבית אביו אין אזא טומאת מדי יום ביומו ,יעדער מצב און יעדער ענין האט זיך
דאס דארף מען אריינברענגען די ריכטיגע כח מצרים אין ערות הארץ ,און דארט האט ער מיט זיין נסיון וואס ער דארף כסדר לוחם זיין ער זאל
השמחה ,לוחם צו זיין ,קענען לוחם זיין מיט די אלע נישט אונטערברעכן .זאגט ער דארטן אז א מענטש
אזא קדושה לוחם געווען מיט'ן יצר הרע אויף צו
מלחמת היצר. איז זוכה אז אין אלע סארטן מצבים אין אלע סארטן
שטעלן א כח הקדושה.
נסיונות קען ער עומד זיין ,ער איז דער אמת'ער בן
האט יוסף הצדיק געזאגט אז דער עיקר נסיון דא
די געוואלדיגע כוחות הקדושה וואס חיל וואס ער האט אויסגעפירט חובתו בעולמו.
איז אז "וגם פה לא עשיתי מאומה" (בראשית מ ,טו),
וועט שפעטער נתגלה ווערן אז עס איז זאגט ער אבער דארטן בהמשך ,זעט אויס
איך שפיר נישט וואס איך טו דא אויף .ווען איך זאל
ארויסגעקומען דורך די מלחמת היצר אז דאס איז א כח וויאזוי מען זאל טאקע קענען
וויסן און שפירן וואס איך טו אויף מיט מיין מלחמה
די גמרא זאגט (שבת קל" : ).כל מצוה שקיבלוה מיטנעמען דעם כח לוחם צו זיין ,זאגט ער אז א
דא ,מיט מיין התגברות ,וואלט דאס נישט געווען
בשמחה עדיין עושין אותה בשמחה" ,דאס איז די מצוה מענטש דארף כסדר געדענקען אז ווען ער אליינס פירט
קיין נסיון .אבער "כי שמו אותי בבור" ,מען איז אזוי
פון מילה ,עס שטייט (תהילים קיט ,קסב) "שש אנכי על זיך אזויווי עס דארף צו זיין ,הייבט עס אים אויף און עס
ווי אין א בור פארמאכט ,מען זעט נישט וואס מען
אמרתך כמוצא שלל רב". הייבט אויף די גאנצע וועלט" ,והעולם כולו מתעלה עמו",
טוט מיט די התגברות ,פארדעם איז דאס א נסיון.
"מוצא שלל רב"; דער רבי ברענגט דאך דעם די גאנצע וועלט ווערט אויפגעהויבן .א מענטש איז
ענין ,אלע רעדן דאך פון דעם ,דאס איז לכאורה א
אבער ווען א איד ברענגט זיך אריין ,ער זאל וויסן א בחינה פון א עולם קטן ,יעדער איד דארף וויסן
שטיקל סתירה" .שלל" איז א זאך וואס ווען מען גייט אז מיט יעדן נסיון וואס ער טוט ביישטיין ,טוט ער אז "בשבילי נברא העולם" ,יעדער האט זיך זיין חלק
אין א מלחמה באקומט מען א שלל ,און "מוצא" איז געוואלדיגע זאכן ,ברענגט ער א געוואלדיגע קדושה הקדושה וואס ער דארף ברענגען אויף די וועלט ,און
א מציאה וואס מען טרעפט. אויף די וועלט ,א געוואלדיגע לעכטיגקייט ,א געוואלדיגע מיט יעדן התגברות ,מדי יום ביומו ,וואס ער פירט זיך ווי
נחת רוח פאר'ן באשעפער ,ער זאל לעבן מיט דעם ,דאס עס דארף צו זיין ,ברענגט ער אראפ א כח הקדושה אויף
אבער עס קען זיין דער ענין פון "מוצא שלל רב"
געבט אים כח צו קענען לוחם זיין. די וועלט ,ער טוט העלפן צוגרייטן די וועלט צו די גאולה
מיינט ,אז אמאל איז דא מען איז לוחם ,בשעת די
שלימה.
מלחמה ווייסט מען גארנישט וואס מען טוט אויף, זאגט ער דארטן" ,הזורעים בדמעה" (תהילים קכו ,ה),
וואספארא שלל מען האט יעצט באקומען ,עס גייט אין גלות איז א בחינה פון א זריעה ,וואס די אלע און ווידער חלילה אז ער פאלט אדורך איז
ג שיעור עבודה וחסידות /פרשת לך לך תשפ"ז לפ"ק
ממילא דארף מען צו וויסן אז דאס איז דער יסוד אוועקשטעלן דא א כח לדורותיו אחריו. ערשט שפעטער נתגלה ווערן ,ער גייט טרעפן א
וואס א איד דארף זיך קובע זיין בנפשו ,בפרט טאקע אין מציאה דער שלל וואס מען האט געהאט דורך דעם
איז קען דאך אברהם אבינו טראכטן :וואס איז
די יונגע יארן ,עס איז ידוע דארט אין צעטיל קטן איז וואס מען האט לוחם געווען פריער.
טאקע דער ענין ,פארוואס דארף א מענטש זיך אזוי
דא א נוסח אז דאס גייט אויף די יונגע יארן" ,האדם
מוטשען מיט אזויפיל שוועריגקייטן ,מיט אזויפיל דער ענין פון מלחמת היצר וואס דאס ליגט אין
לא נברא רק לשבר את הטבע" ,דאס איז די עיקר עבודה
כוחות וואס שלעפן אים אויף אראפ ,אונז זענען מיר מצות מילה ,דאס איז א בחינה" ,שש" -א מענטש
אין די יונגע יארן וואס א מענטש דארף זיך קובע זיין וויל זיך אריינברענגען א שמחה דארף ער וויסן אז עס
דאך געקומען אויף דער וועלט צו טון דעם רצון ה',
בנפש אז די אלע מלחמות דאס איז אונזער חיות ,מיט א וועט קומען א צייט וואס עס וועט זיין א "מוצא שלל רב".
נו פארוואס האבן מיר אזויפיל מלחמות.
שמחה" ,ישיש כגבור". ווען משיח גייט קומען דעמאלטס גייט ער זען ,גייט ער
די כח זיך צו קענען ארויסהייבן איז טרעפן די מציאה וואס דורך זיינע מלחמות וואספארא
דורך 'יגיעת התורה' קען א איד לעבן נאר דער ענין פון עמידה בנסיון מיט א שלל עס איז אנגעקומען ,וואס ער האט אלץ זוכה געווען
מיט 'שמחה של מצוה' שטארקייט מתוך שמחה צו ברענגען כוחות הקדושה דורך זיין מלחמת היצר.
שטייט דארטן דער המשך ,פון "והוא כחתן", און דאס דארף ברענגען דעם "עדיין עושין אותו
אויף דעם האט אים דער אויבערשטער געזאגט: בשמחה".
שטייט (תהילים יט ,ח-ט) "תורת ה' תמימה משיבת נפש,
האסט דאך געזען א וועלט ,א בירה דולקת ,א וועלט
פקודי ה' ישרים משמחי לב"; שטייט אין בני יששכר: איז ממילא דאס איז דער רמז אין דעם "בהבראם",
מיט אזויפיל כוחות הרע ,וואס איז דער כח אז מען זאל
"משיבת נפש" ,פונקט ווי אין א מענטש איז דא דער וואס דער ה' ווייזט אויף די שמחה של מצוה ,און ה'
קענען אראפברענגען א קדושה אויף דער וועלט ,און
גוף און די נשמה ,איז אין די גאנצע וועלט דא דער ווייזט מצד אחד אויף די נסיונות פון די וועלט ,וואס
אויספירן דער תכלית הבריאה אז די וועלט זאל נתקדש
גוף ,די חיצוניות ,און עס איז דא דער נפש וואס די וועלט איז אזוי שווער און אזוי נידריג .אבער פון
ווערן ,און מען זאל קענען זוכה זיין צו דעם תיקון העולם
איז באהאלטן ,דאס איז אור ה' וואס איז דא אין די צווייטע זייט איז דא דער כח פון אברהם ,וואס
וואס עס דארף צו זיין ,איז נאר דאס דער כח ,עמידה
די בריאה. אברהם אבינו ברענגט אריין דעם כח אז טאקע
בנסיון פון אידישע קינדער" .ויתאו המלך יפיך -
אבער לויט ווי מען רעדט קען זיין ,דער נפש דאס מיט די נסיונות ,אז מען לאזט זיך נישט נאך ,עס
ליפותך בעולם"; דאס וואס דו ברענגסט אריין דעם
מיינט אויכעט אז די אלע נסיונות האבן באהאלטן איז "ישיש כגבור" -מיט א שמחה לוחם זיין ,דער
ענין פון "ואוהביו כצאת השמש" ,דאס וועט שיין מאכן
די רצון ה' וואס דער אויבערשטער וויל דא מען זאל ענין פון "כצאת השמש בגבורתו" ,דעמאלטס קומט
די וועלט .דאס איז דער "ליפותך בעולם".
זיך מתגבר זיין .וואס איז דער כח א מענטש זאל ארויס דער תכלית הבריאה ,וואס דאס איז די "ביום
וואס פארדעם דא ווען מען האלט ביי דעם ענין עשות ה' אלקים ארץ ושמים" ,פארדעם האט דער
לעבן מיט דעם" ,תורת ה' תמימה משיבת נפש",
פון די נסיונות פון אברהם אבינו ,ברענגט דער מדרש אויבערשטער באשאפן אזא ארץ ושמים.
יגיעת התורה ,דאס ברענגט דעם כח" .פקודי ה'
דאס וואס אברהם אבינו האט געזען א וועלט ,אזא
ישרים משמחי לב" ,יגיעת התורה ברענגט אז מען
נידריגע וועלט ,אזא וועלט מיט אזויפיל כוחות נגד
זאל קענען לוחם זיין מתוך שמחה ,איינע פון די כוחות אברהם אבינו האט אוועקגעשטעלט דא
האמונה ,און אריינברענגען קדושה אין דער וועלט,
הקדושה וואס מען דארף זיך קובע זיין אין די יונגע יארן
דעם כח הקדושה איז נאר דורך די עמידה בנסיונות
א כח פון זיך ארויסהייבן פון די כוחות
אויפ'ן גאנצן לעבן ,האבן דעם ריכטיגן בליק אויף נסיונות,
פון אידישע קינדער וואס ער שטעלט דא אוועק.
הרע וואס א מענטש האט
אויף שוועריקייטן ,נישט אונטער ברעכן פון דעם, דאס איז דער רמז אין דעם "לך לך מארצך
נאר וויסן פארקערט ,יעדע עמידה בנסיון וואספארא רש"י זאגט" :ועוד ,שאודיע טבעך בעולם" .מען וממולדתך ומבית אביך" ,שטייט אין די ספרים
געוואלדיגע זאכן מען טוט מיט דעם" ,משיבת נפש", שטעלט זיך אויף דעם לשון "טבעך" ,דער רבי רעדט הקדושים אז דא שטייט פאר יעדן איד -אזויווי
עס וועט זיין "מוצא שלל רב" ,עס וועט נתגלה ווערן אויכעט פון דעם ,וואס הייסט טבעך. מען האט גערעדט ,יעדער איד איז דאך נכלל אין
וואס מען טוט מיט יעדע ביסעלע התגברות. לויט ווי מען רעדט קען זיין דער ענין ,דיין 'טבע', אברהם אבינו -אז ער דארף לוחם זיין" .ארצך" דאס
אין דעם ליגט אויך דער ענין פון יגיעת התורה, דער טבע פון "ואוהביו כצאת השמש בגבורתו", ווייזט אויף דעם גשמיות ,דער גוף ווערט אנגערופן
וואס דער רבי זכרונו לברכה זאגט די וואך אין א געווענליך ווערט א מענטש נמשך נאך זיינע ארץ ,א מענטש האט כוחות הרע וואס ער איז
פתיחה "יגעת ומצאת תאמין" (מגילה ו ,):יגיעת התורה טבעיות ,אבער אברהם אבינו האט אריינגעברענגט געבוירן מיט דעם בתולדה" ,עיר פרא אדם יולד"
איז זייער שווער מען זאל קענען ארויסקומען ,אבער מען א פארקערטע טבע" ,לשבר את הטבע" ,דעם סארט (איוב יא ,יב) ,וואס א מענטש דארף ארבעטן אויף
טאר עס נישט טון מיט קיין צובראכנקייט ,נאר "ומצאת" טבע" .הרוצה שיחיה" ,א מענטש וויל האבן אמת'ע דעם זיך ארויסצוהייבן פון דעם" ,האדם לא נברא
עס זאל זיין "כמוצא שלל רב" ,ווייל מען דארף צו וויסן חיות" ,ימית את עצמו" (תמיד לב .).פארקערט ,זיך רק לשבר את הטבע" ,ווי דער רבי ר' אלימלך זאגט
וואס מען טוט ,מיט יגיעת התורה שטייט דאך אויך שלאגן כסדר מיט זיינע טבעיות ,מיט זיינע רצונות, (צעטיל קטן אות טז) ,יעדער זעט זיינע טבעיות ,זיינע
אז דאס טוט מכניע זיין די אלע כוחות הרע וואס און זיך ארויסהייבן ,דעם טבע וועסטו אריינברענגען שווערע טבעיות וואס ער איז מיט דעם געבוירן ,ער
מען טוט זיך מייגע זיין בתורה ,דורך דעם ברענגט אויף דער וועלט, דארף זיך פון דעם ארויסהייבן ,דאס איז די תכלית
מען אראפ א כח הקדושה אויף די וועלט ,וואס דורך פון א מענטש אויף דער וועלט.
און דאס זאלסטו אריינברענגען דאס זאל זיין
דעם וועט מען זוכה זיין צו די גאולה" .שיבנה בית ווידער איז דא "ארצך" ,וואס ער האט זיך אליינס
מתוך שמחה; עס איז ידוע וואס דער רבי זכרונו
המקדש במהרה בימינו" ,מען זאל זוכה זיין צו די מרגיל געווען ,הרגל נעשה טבע ,א מענטש האט זיך
לברכה טייטשט "להנאתך ולטובתך" ,אז געווענליך
גאולה ,דאס איז דורך "ותן חלקינו בתורתך" ,וואס מרגיל געווען מיט נישט גוטע זאכן ,דארף ער זיך פון
איז נישטא קיין מצוה אויף שמחה ,כאטשיג דאס
יעדער איד איז זיך מייגע בתורה ארויסצונעמען זיין דעם ארויסהייבן .עס איז דא "בית אביך" ,דאס איז
איז דער יסוד ,ווייל א מצווה ועושה איז דא א
חלק התורה. דער ענין פון סביבה ,פון די סביבה איז מען קונה
גרויסע התגברות היצר ,אבער פאר אברהם אבינו
שלעכטע הרגלים.
זאל דער אויבערשטער העלפן מען זאל זוכה זיין, איז יא געווען א מצוה ער זאל דאס טון מתוך
לעבן מיט די אלע זאכן ,און קענען טון דעם רצון ה' שמחה ,ווייל ער האט געקענט עומד זיין אין דעם, און פון די אלע זאכן האט א מענטש אן עבודה
מתוך שמחה ,זוכה זיין בקרוב צו די גאולה שלימה ער האט געשטעלט דעם כח אז אידישע קינדער זיך כסדר ארויסהייבן ,דאס אלץ איז געלעגן אין
במהרה בימינו אמן. זאלן כסדר לוחם זיין מתוך שמחה. דעם "ויאמר ה' אל אברם" ,וואס ער האט געדארפט
לשמוע השיעור: נערך ע"י:
קול דברי תורה ויראה מערכת ובחרת בחיים
605-313-1735 #1 845-445-8579
פרשת לך לך תשפ"ז לפ"ק /שיעור עבודה וחסידות ד
