gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

נועם האור - אידיש · No'am Ha'or - Yiddish — לך לך (2026-10-19)

מוציא לאור: נועם האור - אידיש · No'am Ha'or - Yiddish

שבוע: לך לך (2026-10-19)

נועם האור - אידיש · No'am Ha'or - Yiddish — לך לך (2026-10-19)

פתח את ה-PDF הורדה

‫“נועם האור” גליון טז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫א‬ ‫“נועם האור” גליון טז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫שיעור אור החיים הקדוש לך לך תשפ”ז‬ ‫די גרעסטע שמחה ‪ -‬זיין נאנט צום אייבערשטן‬ ‫אבער דער אור החיים הקדוש זאגט אונז‪ ,‬אז אין‬ ‫אויף וואס האט אברהם אבינו געבויט‬ ‫אברהם אבינו׳ס הארץ איז דעמאלט געווען עפעס נאך‬ ‫דעם מזבח?‬ ‫גרעסער‪ .‬דאס לערנט ער פון די ווערטער‪:‬‬ ‫שטעלט אייך פאר א איד וואס ווארט יארן אויף א‬ ‫״לַה׳ הַ נִּ ְראֶ ה אֵּ לָיו״‪.‬‬ ‫קינד‪.‬‬ ‫ער האט שוין אזויפיל געבעטן‪ .‬אזויפיל טרערן‬ ‫״לכלום בערך שמחתו״‬ ‫פארגאסן‪ .‬אזויפיל מאל ארויסגעקוקט מיט האפענונג‪.‬‬ ‫דער אור החיים הקדוש שרייבט‪ ,‬וזה לשונו הקדוש‪:‬‬ ‫ער גייט אן מיטן לעבן‪ ,‬אבער אין הארץ טראגט ער‬ ‫הֹודיעַ‬ ‫ַוי ֵָּרא ה׳ אֶ ל וְ גֹו׳ וַיִּ בֶ ן שָ ם וְ גֹו׳‪ַ .‬כ ָונַת הַ כָתוב לְ ִּ‬ ‫מיט זיך א שטילע בענקעניש‪ :‬רבונו של עולם‪ ,‬ווען‬ ‫וב ְשרֹו‬ ‫הַ פְ ָלגַת ִּחבַ ת אַ ְב ָרהָ ם ְבקֹונֹו‪ ,‬כִּ י ה׳ נִּ גְ לָה אֵּ לָיו ִּ‬ ‫וועל איך אויך געהאלפן ווערן?‬ ‫ׂשֹורת ב׳‬ ‫ובנְ ִּתינַת הָ אָ ֶרץ וְ הוא ל ֹּא הֶ ְח ִּשיב ְב ַ‬ ‫ְבז ֶַרע ִּ‬ ‫און יעצט באקומט ער א זיכערע בשורה פונעם‬ ‫עֵּרְך ִּׂש ְמחָ תֹו ְבגִּ ּלוי ְשכִּ ינָתֹו‬ ‫מַ עֲלֹות טֹובֹות לִּ כְ לום ְב ֶ‬ ‫אייבערשטן אליין‪ :‬דו וועסט האבן א קינד!‬ ‫יִּ ְתבָ ַרְך אֵּ לָיו‪ ,‬לְ קַ יֵּם מַ ה שֶ נֶאֱ מַ ר (תהלים‪ ,‬טז) ׂשֹּבַ ע‬ ‫אֹומרֹו וַיִּ בֶ ן ִּמזְבֵּ חַ לַה׳ הַ נִּ ְראֶ ה‬ ‫ְׂשמָ חֹות אֶ ת פָ נֶיָך‪ ,‬וְ הוא ְ‬ ‫ווער קען באשרייבן זיין שמחה? ווער קען זיך‬ ‫אֵּ לָיו‪ ,‬כָאן פֵּ ֵּרש ִּסבַ ת ִּׂש ְמחָ תֹו אֲ שֶ ר עָ לֶיהָ בָ נָה ִּמזְבֵּ חַ‬ ‫פארשטעלן וואס עס טוט זיך דעמאלט אין זיין הארץ?‬ ‫הוא לְ צַ ד הֵּ ָראֹותֹו יִּ ְתבָ ַרְך אֵּ לָיו וְ הָ בֵּ ן‪ .‬וְ זֶה אֹות לְ בָ נָיו‬ ‫מיט דעם קענען מיר אביסל צוגיין צו דער בשורה וואס‬ ‫כַמָ ה מֵּ הֶ ם אֲ שֶ ר ִּה ְר ִּחיקו חֵּ שֶ ק הַ ז ֶַרע ְבעֵּ ֶרְך חֵּ שֶ ק‬ ‫אברהם אבינו באקומט אין אונזער פרשה‪.‬‬ ‫תֹורה וְ הַ ִּמ ְצֹות‪ ,‬וְ צֵּ א ולְ מַ ד ִּמבֶ ן עַ זַאי (יבמות דף סג‪):‬‬ ‫הַ ָ‬ ‫תֹורה‪:‬‬ ‫ְבטַ ֲענָתֹו ומָ ה אֶ עֱׂשֶ ה וְ נַפְ ִּשי חָ ְשקָ ה בַ ָ‬ ‫דער אייבערשטער באווייזט זיך צו אים און זאגט‪:‬‬ ‫לאמיר זיך אביסל פארטיפן אין די ווערטער‪.‬‬ ‫״לְ ז ְַרעֲָך אֶ תֵּ ן אֶ ת הָ אָ ֶרץ הַ ז ֹּאת״‪.‬‬ ‫״כונת הכתוב להודיע הפלגת חיבת אברהם בקונו״‪.‬‬ ‫דו וועסט האבן קינדער‪ .‬און דיינע קינדער וועלן‬ ‫באקומען דאס הייליגע לאנד ‪ -‬ארץ ישראל‪.‬‬ ‫די תורה וויל אונז ווייזן ווי אויסערגעווענליך גרויס‬ ‫אברהם אבינו׳ס ליבשאפט צום אייבערשטן איז‬ ‫צוויי געוואלדיגע בשורות אין איין מאמענט‪.‬‬ ‫געווען‪.‬‬ ‫און וואס טוט אברהם אבינו?‬ ‫ווי זעט מען דא זיין ליבשאפט?‬ ‫״וַיִּ בֶ ן שָ ם ִּמזְבֵּ חַ לַה׳ הַ נִּ ְראֶ ה אֵּ לָיו״‪.‬‬ ‫דער אייבערשטער האט זיך צו אים באוויזן און אים‬ ‫ער בויט א מזבח פארן אייבערשטן‪.‬‬ ‫מבשר געווען מיט קינדער און מיט ארץ ישראל‪.‬‬ ‫מיר וואלטן פארשטאנען פארוואס‪ .‬נאך אזא בשורה‬ ‫און דא זאגט דער אור החיים‪:‬‬ ‫איז דא אויף וואס צו דאנקען!‬ ‫ב‬ ‫“נועם האור” גליון טז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫דער אייבערשטער האט זיך צו אים באוויזן!‬ ‫״והוא לא החשיב בשורת ב׳ מעלות טובות לכלום‬ ‫בערך שמחתו בגילוי שכינתו יתברך אליו״‪.‬‬ ‫דאס האט אנגעפילט אברהם אבינו׳ס הארץ‪ .‬אויף דעם‬ ‫האט ער געבויט דעם מזבח‪.‬‬ ‫אין פשוטע אידישע ווערטער‪:‬‬ ‫״כאן פירש סיבת שמחתו אשר עליה בנה מזבח הוא‬ ‫די צוויי געוואלדיגע בשורות האבן ביי אים נישט‬ ‫לצד הראותו יתברך אליו״‪.‬‬ ‫געהאט קיין שום חשיבות אין פארגלייך צו דער שמחה‬ ‫וואס ער האט געהאט דערפון‪ ,‬וואס דער אייבערשטער‬ ‫די תורה זאגט אונז די סיבה פון זיין שמחה‪:‬‬ ‫האט זיך צו אים באוויזן‪.‬‬ ‫״לה׳ הנראה אליו״‪.‬‬ ‫לאמיר גוט הערן‪ .‬״לכלום‪ ,‬בערך שמחתו״‪.‬‬ ‫וואס פאר א ליבשאפט צום אייבערשטן האט‬ ‫די בשורות זענען געוואלדיג טייער‪ .‬אבער זיין שמחה‬ ‫געפלאקערט אינעם הארץ פון אברהם אבינו! וואס‬ ‫אין דער התגלות איז געווען אזוי גרויס‪ ,‬אז אין‬ ‫פאר א זיסקייט האט זיין הייליגע נשמה געשפירט!‬ ‫פארגלייך דערצו זענען אפילו די בשורות געווען ‪-‬‬ ‫און דער אור החיים ברענגט דערויף דעם פסוק‪:‬‬ ‫גארנישט‪.‬‬ ‫״ׂשֹּבַ ע ְׂשמָ חֹות אֶ ת פָ נֶיָך״‪.‬‬ ‫די בשורה איז גרויס ‪ -‬אבער די שמחה‬ ‫דאס הארץ ווערט אנגעפילט‪ .‬מען קען פשוט ווערן זאט‬ ‫איז נאך גרעסער‬ ‫פון פרייליכקייט‪ ,‬מען דארף שוין נישט גארנישט‬ ‫מען דארף דא נישט מיינען‪ ,‬אז אברהם אבינו האט‬ ‫נאכדעם‪.‬‬ ‫נישט געשעצט די בשורה אויף קינדער‪.‬‬ ‫דער נפש איז זאט פונעם התגלות הפנים פונעם‬ ‫ער האט דאך געבענקט צו קינדער‪ .‬דורך זיינע קינדער‬ ‫אייבערשטן‪ .‬א שמחה וואס נעמט איבער דעם גאנצן‬ ‫וועט זיך ווייטער ציען די הכרה אינעם אייבערשטן‬ ‫מענטש‪.‬‬ ‫אויף דער וועלט‪.‬‬ ‫״איך וויל מער ניט אז דיך אליין״‬ ‫אבער דער אור החיים הקדוש זאגט‪:‬‬ ‫אזא בענקעניש געפינען מיר ביי די הייליגע צדיקים‪.‬‬ ‫״בערך שמחתו בגילוי שכינתו יתברך אליו״‪.‬‬ ‫אינעם ״היום יום״ (י״ח כסלו)‪ ,‬ביים ענין פונעם פסוק‪:‬‬ ‫ווען מען שטעלט די בשורה נעבן דער שמחה וואס האט‬ ‫דעמאלט אנגעפילט זיין הארץ‪ ,‬האט עס נישט קיין‬ ‫״מי לִּ י בַ שָ מָ יִּ ם וְ עִּ ְמָך ל ֹּא חָ פַ ְצ ִּתי בָ אָ ֶרץ״‪.‬‬ ‫ִּ‬ ‫חשיבות אין פארגלייך דערצו‪.‬‬ ‫ווערט געברענגט די פלאם'פייערדיגע רייד פונעם‬ ‫דאס איז דער געוואלדיגער חידוש‪.‬‬ ‫הייליגן צמח צדק‪" :‬שלא לחפוץ שום דבר זולתו‬ ‫יתברך‪ ,‬ולא אפילו שמים וארץ שהם גן עדן עליון‬ ‫מיר פארשטייען א שמחה פון א ישועה‪ .‬מיר‬ ‫ותחתון‪ ...‬אלא תהיה האהבה רק לו יתברך לבד‪,‬‬ ‫פארשטייען ווי א מענטש קען איבערגענומען ווערן‬ ‫דהיינו למהותו ועצמותו יתברך ממש"‪.‬‬ ‫ווען ער באקומט עפעס אויף וואס ער האט יארן‬ ‫ארויסגעקוקט‪.‬‬ ‫דערנאך ברענגט ער די לשון פונעם זיידן‪ ,‬דעם הייליגן‬ ‫בעל התניא נשמתו בגנזי מרומים‪.‬‬ ‫דער אור החיים הקדוש אנטפלעקט אונז‪ ,‬אז עס איז דא‬ ‫א שמחה וואס איז נאך גרעסער‪.‬‬ ‫ג‬ ‫“נועם האור” גליון טז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫ׂשֹורת ב׳ מַ עֲלֹות טֹובֹות לִּ כְ לום‬ ‫"וְ הוא ל ֹּא הֶ ְח ִּשיב ְב ַ‬ ‫"וכך היה נשמע הלשון ממו"ר נ"ע בדביקותו‪,‬‬ ‫ְבעֵּ ֶרְך ִּׂש ְמחָ תֹו ְבגִּ ּלוי ְשכִּ ינָתֹו יִּ ְתבָ ַרְך אֵּ לָיו"‪.‬‬ ‫שהיה אומר בזה הלשון"‪.‬‬ ‫אבער איך פארשטיי עס נאך נישט‬ ‫אז בשעת זיין דביקות האט מען געהערט פון אים‪ ,‬אט‬ ‫די הייליגע רייד‪ ,‬מיט א פייער פון ליבשאפט האט ער‬ ‫דא קען זיך אויפוועקן א שאלה‪.‬‬ ‫זיך צוגאסן פארן אייבערשטן‪:‬‬ ‫גן עדן איז דאך אליין הנאה מזיו השכינה‪ .‬עולם הבא‬ ‫״איך וויל זע גאר ניסט‪ ,‬איך וויל ניט דיין גן עדן‬ ‫איז דאך דער הייליגער שכר פון די צדיקים‪.‬‬ ‫איך וויל ניט דיין עולם הבא כו׳ איך וויל מער ניט‬ ‫וואס מיינט עס‪ ,‬אז דער בעל התניא האט געבענקט צום‬ ‫אז דיך אליין״‪.‬‬ ‫אייבערשטן אליין‪ ,‬העכער פון דעם אלעם?‬ ‫דא שרייט א הייליגע נשמה צו איר באשעפער‪.‬‬ ‫מען מעג זאגן מיט אן אמת‪ :‬איך פארשטיי עס נאך‬ ‫איר גאנצע בענקעניש קומט ארויס אין די ווערטער‪:‬‬ ‫נישט‪.‬‬ ‫איך וויל נישט גארנישט‪ .‬איך וויל נאר דיך אליין‪.‬‬ ‫איך גלייב די הייליגע ווערטער‪ .‬אבער איך האב נאך‬ ‫מען קען עס ליינען‪ ,‬מען קען עס הערן‪ ,‬מען קען עס‬ ‫נישט קיין השגה אין דער מדרגה פון וועלכער דער‬ ‫איבערזאגן‪ ,‬אבער וואס קענען מיר פארשטיין צו דעם‪.‬‬ ‫צדיק רעדט‪.‬‬ ‫דער הייליגער גרויסער בעל התניא‪ ,‬מיט זיין‬ ‫אבער מיר קענען יא עפעס מיטנעמען‪.‬‬ ‫ברייטקייט אין תורה‪ ,‬מיט זיין געוואלדיגע קדושה‪,‬‬ ‫דער צדיק ווייזט אונז ווי טיף א נשמה קען בענקען צום‬ ‫מיט זיין טיפער השגה ‪ -‬וואס האט ער געזוכט? וואס‬ ‫אייבערשטן‪ .‬עס איז דא אין דעם קשר עפעס וואס מיר‬ ‫האט זיין הארץ געוואלט?‬ ‫קענען נישט מעסטן מיט אונזערע השגות‪.‬‬ ‫נאר דעם אייבערשטן אליין‪.‬‬ ‫א מענטש וואס האט נאך קיינמאל נישט געשפירט א‬ ‫אזוי שטארק האט די אהבה געברענט אין אים‪ ,‬אז דאס‬ ‫געוויסע זיסקייט‪ ,‬קען הערן דערפון און גלייבן אז עס‬ ‫איז געווען דער אויסגוס פון זיין הארץ בשעת דביקות‪.‬‬ ‫איז דא‪ .‬אבער ווען ער איז אליין זוכה צו טועם זיין‪,‬‬ ‫ווייסט ער שוין אביסל פון וואס מען האט גערעדט‪.‬‬ ‫אזוי ווי די לשון פון צמח צדק "תהיה האהבה רק לו‬ ‫יתברך לבד"‪ ,‬נאר צו אים‪ ,‬קיין שום גן עדן‪ ,‬נאר צו‬ ‫אזוי קענען מיר צוגיין צו אונזער עבודה‪.‬‬ ‫"מהותו ועצמותו יתברך ממש"‪.‬‬ ‫איך פארשטיי נאכנישט די מדרגה פונעם צדיק‪ .‬אבער‬ ‫און אין אונזערע אויערו הילכן אפ די פייערדיגע‬ ‫איך וויל אויך אנהייבן צו שפירן א טעם אין קרבת ה׳‪.‬‬ ‫ווערטער פונעם הייליגן אור החיים הקדוש‪ ,‬וואס ער‬ ‫איך וויל אז מיין תורה זאל זיין ווארעמער‪ .‬מיין תפילה‬ ‫אליין איז געווען איין שטיק ליבשאפט צום‬ ‫זאל זיין מיט מער הארץ‪ .‬א מצוה זאל מיר אביסל מער‬ ‫אייבערשטן‪.‬‬ ‫פרייליך מאכן‪.‬‬ ‫ווי ער ברענגט ארויס די אייביגע ליבשאפט פון אונזער‬ ‫דאס איז א ירושה אין דיר‬ ‫טאטע אברהם‪ ,‬דעם גרעסטן ליב‪-‬האבער פונעם‬ ‫אייבערשטן‪ ,‬אברהם אוהבי‪ ,‬ווי אזוי ער האט רעאגירט‬ ‫אבער אפשר טראכט א מענטש‪:‬‬ ‫ווען דער אייבערשטער האט זיך צו אים באוויזן‪:‬‬ ‫ד‬ ‫“נועם האור” גליון טז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫עס ווייזט אויף די קינדער‪ ,‬אויף זייער חשק צו תורה‬ ‫דאס זענען דאך הייליגע צדיקים‪ .‬פון וואו זאל איך‬ ‫און מצוות‪.‬‬ ‫נעמען אזא אהבה?‬ ‫און ער ברענגט בן עזאי‪ ,‬וואס האט געזאגט‪:‬‬ ‫איך בין פארנומען מיט פרנסה‪ ,‬מיטן שטוב‪ ,‬מיט אלע‬ ‫טרדות‪ .‬אמאל זיץ איך שוין ביים לימוד‪ ,‬און מיין קאפ‬ ‫״ומה אעשה ונפשי חשקה בתורה״‪.‬‬ ‫איז נאך ערגעץ אנדערש‪.‬‬ ‫זיין נשמה האט אזוי געבענקט צו תורה‪ ,‬אז אפילו דער‬ ‫ווי קומט מען פון דארט צו אזא בענקעניש?‬ ‫טיפער חשק אויף קינדער האט זיך צוריקגעצויגן אין‬ ‫פארגלייך דערצו‪.‬‬ ‫דער בעל התניא אליין געבט אונז א געוואלדיגע חיזוק‪.‬‬ ‫ער לערנט אונז (תניא פרק י״ח)‪ ,‬אז אין יעדן אידישן‬ ‫דא קומט ווידער דער יסוד‪ :‬״לכלום בערך שמחתו״‪.‬‬ ‫הארץ איז דא‪:‬‬ ‫ווען די נשמה שפירט אזא זיסקייט‪ ,‬באקומען אנדערע‬ ‫״אהבה מסותרת שבלב כללות ישראל‪ ,‬שהיא‬ ‫רצונות אן אנדערן וואג‪.‬‬ ‫ירושה לנו מאבותינו״‪.‬‬ ‫מיר זענען נישט אויף דער מדרגה פון בן עזאי‪ .‬אבער‬ ‫א באהאלטענע ליבשאפט צום אייבערשטן‪.‬‬ ‫דער שורש פון אהבה צום אייבערשטן איז א ירושה‬ ‫פאר יעדן איד‪.‬‬ ‫א ירושה פון אברהם‪ ,‬יצחק און יעקב‪.‬‬ ‫דאס איז א ידיעה וואס קען מאכן ליכטיג אין הארץ‪.‬‬ ‫און דערפאר מעגן מיר בעטן‪ :‬רבונו של עולם‪ ,‬לאז‬ ‫אויך מיין הארץ זיך אויפוועקן צו דיין תורה‪ .‬געב‬ ‫דער שורש איז שוין דא‪ .‬אין מיין נשמה איז דא א כוח‬ ‫מיר א חלק אין דער הייליגער אהבה‪.‬‬ ‫וואס בענקט צום אייבערשטן‪.‬‬ ‫אפשר איז עס צוגעדעקט מיט געוואוינהייט‪ .‬מיט‬ ‫די שכינה איז מיט דיר ביים טיש‬ ‫מידקייט‪ .‬מיטן גאנצן לויפעניש פונעם טאג‪.‬‬ ‫וואו הייבט מען אן?‬ ‫אבער די ירושה איז נישט פארלוירן געווארן‪.‬‬ ‫חז״ל זאגן (ברכות ו‪ :).‬״ומנין שאפילו אחד שיושב‬ ‫ווען איך פרוביר זיך צו דערוועקן פארן דאווענען‪,‬‬ ‫ועוסק בתורה ששכינה עמו״‪.‬‬ ‫ארבעט איך מיט א כוח וואס ליגט שוין אין מיר‪.‬‬ ‫אפילו איין איד וואס זיצט און לערנט תורה ‪ -‬די שכינה‬ ‫ווען איך בעט אויף אהבת ה׳‪ ,‬בעט איך אז די הייליגע‬ ‫איז מיט אים‪.‬‬ ‫ירושה פון מיינע אבות זאל זיך אנטפלעקן אין מיין‬ ‫לעבן‪.‬‬ ‫לאמיר עס אריינברענגען אין אונזער אייגענעם טאג‪.‬‬ ‫איך בין דאך א קינד פון אברהם אבינו!‬ ‫א איד זיצט אין אפיס‪ .‬ער האט אסאך ארבעט‪ .‬ער‬ ‫מאכט זיך פריי פאר אפאר מינוט און זעצט זיך לערנען‬ ‫״וזה אות לבניו״‬ ‫מיט א חברותא‪ ,‬אדער אליין‪.‬‬ ‫קוקט ווי דער אור החיים הקדוש אליין פירט אונז‬ ‫חז״ל זאגן אונז‪ :‬די שכינה איז דא‪.‬‬ ‫ווייטער‪.‬‬ ‫יא‪ ,‬אויך דא איז דער אייבערשטער מיט מיר‪" ,‬שכינה‬ ‫נאך דעם וואס ער שילדערט די שמחה פון אברהם‬ ‫עמו"‪ ,‬מען קען זיך מקשר זיין צו אברהם אבינו וואס‬ ‫אבינו‪ ,‬זאגט ער‪ :‬״וזה אות לבניו״‪.‬‬ ‫עס איז געווען "ה' הַ נִּ ְראֶ ה אֵּ לָיו"‪.‬‬ ‫ה‬ ‫“נועם האור” גליון טז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫מיר‪ ,‬און איך זאל דערהערן אז אט דאס אליין איז‬ ‫די ווערטער זענען געזאגט געווארן אויך אויף דעם‬ ‫די זיססטע און פרייליכסטע זאך אויף דער וועלט‪.‬‬ ‫לימוד‪ .‬אויך אויף די אפאר מינוט וואס דער איד האט‬ ‫זיך ארויסגעריסן פונעם ארבעטסטאג‪.‬‬ ‫מען דארף נישט אונטערזוכן יעדע מינוט צי מען‬ ‫שפירט שוין עפעס‪.‬‬ ‫אה‪ ,‬וואס פאר א אהבה‪ ,‬וואס פאר א שמחה ליגט דא!‬ ‫מען לערנט‪ .‬מען טוט וואס מען דארף‪ .‬אבער מען קומט‬ ‫מען דארף נישט קודם שפירן א געוואלדיגע התלהבות‬ ‫צום לימוד מיט אמונה‪ ,‬מיט א קליינער הכנה און מיט‬ ‫כדי צו גלייבן אין די ווערטער פון חז״ל‪.‬‬ ‫א בקשה‪.‬‬ ‫מען דארף עס גלייבן כפשוטו‪ ,‬אזוי איז עס‪ ,‬איך גלייב‪.‬‬ ‫אזוי קען די באהאלטענע אהבה אנהייבן באקומען אן‬ ‫דערצו קען מען מיט אביסל התבוננות‪ ,‬דאס‬ ‫אויסדרוק אין אונזער טאג‪-‬טעגליכן לעבן‪.‬‬ ‫אריינברענגען אין הארץ‪.‬‬ ‫טראכטן מיט א פשטות‪ :‬איך לערן יעצט דעם‬ ‫״אתה״ ‪ -‬איך רעד צו דיר‬ ‫אייבערשטנ׳ס תורה‪ .‬די שכינה איז מיט מיר‪.‬‬ ‫אויך ביים דאווענען לערנען אונז חז״ל (סנהדרין כב‪:).‬‬ ‫דערנאך הייבט מען אן לערנען אביסל די ווערטער פון‬ ‫״המתפלל צריך שיראה עצמו כאילו שכינה‬ ‫תורה‪ ,‬מען עפנט א ספר‪ ,‬מען פרובירט פארשטיין די‬ ‫כנגדו״‪.‬‬ ‫שורה‪ ,‬מען הערט צו דעם חברותא‪ ,‬מען פרעגט און‬ ‫דער מענטש שטעלט זיך שמונה עשרה‪.‬‬ ‫מען טראכט‪.‬‬ ‫פאר וועמען שטיי איך יעצט?‬ ‫אבער מען ווייסט אביסל מער ווי טייער דער לימוד‬ ‫איז‪.‬‬ ‫ער זאגט‪ :‬״ברוך אתה ה׳״‪.‬‬ ‫די ווערטער זענען אונז אזוי באקאנט‪ ,‬אז מען קען‬ ‫אביסל צוגרייטן דאס הארץ‬ ‫דורכגיין דערביי אן אריינטראכטן‪.‬‬ ‫אמאל זיצט דער מענטש שוין ביים טיש‪ ,‬אבער‬ ‫אבער לאמיר א רגע הערן דאס ווארט‪:‬‬ ‫אינעווייניג לויפט ער נאך‪.‬‬ ‫״אתה״‪ .‬רבונו של עולם‪ ,‬איך רעד צו דיר‪.‬‬ ‫דער קאפ איז ביי די ארבעט‪ .‬ביי דעם וואס מען דארף‬ ‫דו ווייסט וואס גייט דורך אויף מיר‪ .‬דו פארשטייסט‬ ‫נאך ערלעדיגן‪ .‬ביי דעם וואס מען האט פריער‬ ‫אויך וואס איך קען נישט גוט מסביר זיין‪ .‬איך קען פאר‬ ‫געהערט‪.‬‬ ‫דיר עפענען מיין הארץ‪.‬‬ ‫דא קען א קליינע הכנה אסאך העלפן‪.‬‬ ‫א מענטש קען אמאל טראגן מיט זיך א שוועריקייט און‬ ‫מען שטעלט זיך אפ פאר אפאר סעקונדעס און מען‬ ‫נישט וויסן פאר וועמען זיך אויסצורעדן‪.‬‬ ‫טראכט‪:‬‬ ‫און דא שטעלט ער זיך פארן אייבערשטן‪ .‬ער דארף‬ ‫דער אייבערשטער האט מיר יעצט געגעבן צייט צו‬ ‫זיך נישט שעמען פון זיין צעבראכן הארץ‪ .‬ער מעג‬ ‫לערנען זיין תורה‪ .‬לאמיר די מינוטן אביסל שעצן‪.‬‬ ‫בעטן אויף וואס עס פעלט אים‪.‬‬ ‫מען קען אויך שטיל בעטן‪:‬‬ ‫ווען מען כאפט דאס אביסל‪ ,‬קען די תפילה באקומען‬ ‫רבונו של עולם‪ ,‬העלף מיר איך זאל גלייבן אז‬ ‫אן אנדערן טעם‪.‬‬ ‫"שכינה עמו"‪ ,‬איך זאל גלייבן אז דו ביסט דא מיט‬ ‫ו‬ ‫“נועם האור” גליון טז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫ווען דאס הארץ איז זאט פון קרבת השם‪ׂ" ,‬שֹּבַ ע‬ ‫מען זאגט די זעלבע ווערטער‪ ,‬אבער מען דערמאנט זיך‬ ‫ְׂשמָ חֹות אֶ ת פָ נֶיָך"‪ ,‬איז מען נישט הונגעריג אויף‬ ‫צו וועמען מען רעדט‪.‬‬ ‫עפעס אנדערש‪.‬‬ ‫אויך אין א ברכה קען מען דאס ארייננעמען‪ .‬אויך אין‬ ‫דערפאר בעטן מיר אויף דער נעימות אליין‪.‬‬ ‫א קאפיטל תהילים‪.‬‬ ‫רבונו של עולם‪ ,‬געב מיין הארץ א הייליגע חיות‪ .‬לאז‬ ‫וויפיל מאל אין טאג געבט אונז דער אייבערשטער א‬ ‫מיר טועם זיין דיין תורה און דיין קרבה‪ ,‬אז איך זאל‬ ‫געלעגנהייט זיך צו ווענדן צו אים‪ ,‬און גלייבן אז מיר‬ ‫האבן כוח אפצולאזן וואס ציט מיך אוועק פון דיר‪.‬‬ ‫שטייען פאר אים און ער הערט אונז צו!‬ ‫א טעם וואס מען וויל צוריקגעפינען‬ ‫פון דער שמחה נעמט מען כוח קעגן‬ ‫דעם יצר‬ ‫מיר זענען נאך נישט אויף דער מדרגה פון אברהם‬ ‫אבינו‪ .‬א נסיון קען בלייבן שווער אויך נאך א‬ ‫און יעצט קומען מיר צוריק צו די הייליגע ווערטער‬ ‫ווארעמען דאווענען און א געשמאקן בלאט גמרא‪.‬‬ ‫פונעם אור החיים הקדוש‪:‬‬ ‫אבער עס קען געבן כוח‪.‬‬ ‫״והוא לא החשיב בשורת ב׳ מעלות טובות לכלום‬ ‫בערך שמחתו בגילוי שכינתו יתברך אליו״‪.‬‬ ‫דער מענטש געדענקט א תפילה אין וועלכער ער האט‬ ‫זיך אויסגערעדט‪ .‬ער געדענקט ווי גוט עס איז אים‬ ‫דא ליגט אויך א געוואלדיגע הילף אין דער מלחמה‬ ‫געווען צו לערנען מיט א רואיגן קאפ און מיטן הארץ‪.‬‬ ‫מיטן יצר‪.‬‬ ‫ער האט שוין אביסל טועם געווען די קרבת השם וואס‬ ‫דער יצר קומט צום מענטש מיט א הבטחה פון הנאה‪.‬‬ ‫זיין נשמה זוכט‪.‬‬ ‫דא וועסטו האבן חיות‪ .‬דאס וועט דיר אנפילן‪ .‬נעם נאך‬ ‫ווען דער יצר קומט מיט אן אנדער הנאה‪ ,‬קען ער‬ ‫אביסל‪ ,‬קוק אהין‪ ,‬לויף נאך יענער זאך‪.‬‬ ‫בעטן‪:‬‬ ‫דאס הארץ זוכט דאך א טעם אין לעבן‪ .‬און דער יצר‬ ‫רבונו של עולם‪ ,‬העלף מיר‪ .‬איך וויל צוריקקומען צו‬ ‫פרובירט אים צו ווייזן וואו ער וועט דאס טרעפן‪.‬‬ ‫דער זיסקייט וואס איך האב געשפירט ביי דיר‪.‬‬ ‫אבער דער אור החיים אנטפלעקט אונז א העכערע‬ ‫און אפילו ווען מען האט א שווערע מינוט‪ ,‬איז די‬ ‫זיסקייט‪.‬‬ ‫ירושה נאך דא‪ .‬מען קען זיך ווידער ווענדן צום‬ ‫קרבת ה׳ קען ברענגען אזא גרויסע שמחה‪ ,‬אז אפילו‬ ‫אייבערשטן און אנהייבן פון פריש‪.‬‬ ‫די בשורה אויף קינדער און ארץ ישראל ווערט‬ ‫די אהבה צום אייבערשטן קען ווערן א כוח וואס‬ ‫״לכלום בערך שמחתו״‪.‬‬ ‫העלפט דעם מענטש אין זיין מלחמה‪.‬‬ ‫אויב אזעלכע טייערע טובות ווערן קליין אין פארגלייך‬ ‫דערצו ‪ -‬וואס איז דען די הנאה וואס דער יצר האלט‬ ‫א בקשה פון טיפן הארץ‬ ‫מיר פאר?‬ ‫לאמיר אליין בעטן אויף דעם‪:‬‬ ‫ווי קליין קענען זיי ווערן ווען דאס הארץ שפירט א‬ ‫רבונו של עולם‪ ,‬מיין טאטע‪ ,‬מיין קעניג‪ ,‬מיין גאט!‬ ‫טעם אין דער קרבה צום אייבערשטן!‬ ‫דו האסט אונז מגלה געווען דורך דיינע הייליגע‬ ‫ז‬ ‫“נועם האור” גליון טז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫איין לימוד‪ ,‬איין ברכה‪ ,‬איין קאפיטל תהילים‪.‬‬ ‫צדיקים‪ ,‬אז מען קען זיך פרייען מיט דיין קרבה‬ ‫מער פון אלע שמחות אויף דער וועלט‪.‬‬ ‫זיך אביסל צוגרייטן‪ .‬גלייבן וואס חז״ל זאגן‪ ,‬אז די‬ ‫שכינה איז מיט מיר ביים לערנען‪ ,‬און ביים דאווענען‬ ‫האב רחמנות אויף מיר‪ ,‬לאז מיר אויך טועם זיין‬ ‫שטיי איך פארן אייבערשטן‪.‬‬ ‫פון דער נעימות‪ׂ" .‬שֹּבַ ע ְׂשמָ חֹות אֶ ת פָ נֶיָך"‪ ,‬דאס‬ ‫זאל מיר זעטיגן‪ ,‬דיין ליכטיגע פנים וואס דו‬ ‫און דערהערן אז אט די נאנטקייט וואס מיר האבן צום‬ ‫באווייזט מיר ווען איך ווענד זיך צו דיר‪.‬‬ ‫אייבערשטן בשעת ווען מיר שטייען פאר אים‪ ,‬אט אין‬ ‫דער נאנטקייט ליגט די געוואלדיגע שמחה פון‬ ‫״טַ עֲמו ְוראו כִּ י טֹוב ה׳״‪ .‬מאך מיר זיס דיין תורה‪.‬‬ ‫וועלכער די צדיקים האבן אונז דערציילט‪.‬‬ ‫געב מיר א ווארעם הארץ אין תפילה‪ .‬העלף מיר אז‬ ‫עס זאל מיר זיין געשמאק צו זיין נאנט צו דיר‪ ,‬איך‬ ‫מיר דארפן נישט קודם פארשטיין אלע מדרגות פון די‬ ‫זאל נישט זוכן קיין חיות און הנאה אין זאכן וואס‬ ‫צדיקים‪.‬‬ ‫דערווייטערן מיך פון דיר‪.‬‬ ‫מיר קענען אנהייבן מיט דעם וואס מיר ווייסן‪ :‬דער‬ ‫איך בין דאך דיין קינד‪ .‬די ברענענדיגע פייערדיגע‬ ‫אייבערשטער האט אונז געגעבן תורה און מצוות‪ ,‬און‬ ‫ליבשאפט פון אברהם אבינו ליגט דאך אויך אין‬ ‫אין אונזער נשמה ליגט א ירושה פון אהבה צו אים‪.‬‬ ‫עֹורר לִּ ִּבי‬ ‫מיין נשמה‪ .‬וועק אויף מיין הארץ ְת ֵּ‬ ‫און די הייליגע ווערטער פונעם אור החיים זאלן אונז‬ ‫לְ אַ הֲבָ תֶ ָך‪ ,‬מיין ליבער טאטע‪ .‬העלף מיר זיך צו‬ ‫ווייטער באגלייטן‪:‬‬ ‫פרייען מיט מיין נאנטקייט צו דיר‪.‬‬ ‫ׂשֹורת ב׳ מַ עֲלֹות טֹובֹות לִּ כְ לום‬ ‫"וְ הוא ל ֹּא הֶ ְח ִּשיב ְב ַ‬ ‫דאס איז א בקשה וואס מען קען מיטנעמען אין טאג‪.‬‬ ‫ְבעֵּ ֶרְך ִּׂש ְמחָ תֹו ְבגִּ ּלוי ְשכִּ ינָתֹו יִּ ְתבָ ַרְך אֵּ לָיו"‪.‬‬ ‫פארן לערנען‪ ,‬פארן דאווענען‪ ,‬אדער ווען מען דארף‬ ‫אברהם אבינו האט געלעבט מיט אזא שמחה מיטן‬ ‫הילף קעגן א נסיון‪.‬‬ ‫אייבערשטן‪.‬‬ ‫און ווען מען האט נישט קיין כוח פאר לאנגע ווערטער‪,‬‬ ‫מיר זענען זיינע קינדער‪.‬‬ ‫קען מען בעטן קורץ‪:‬‬ ‫רבונו של עולם‪ ,‬וועק אויף אין אונז די הייליגע‬ ‫טאטע‪ ,‬העלף מיר איך זאל שפירן ווי גוט עס איז‬ ‫ירושה‪ .‬לאז אונז אויך טועם זיין ווי גוט עס איז צו‬ ‫צו זיין נאנט צו דיר‪.‬‬ ‫זיין נאנט צו דיר‪.‬‬ ‫די ירושה זאל אנהייבן שיינען‬ ‫אֱֹלהים לִּ י טֹוב״‪.‬‬ ‫ִּ‬ ‫״וַאֲ נִּ י קִּ רֲ בַ ת‬ ‫לאמיר אויסקלייבן איין זאך א טאג‪.‬‬ ‫לכל ענייני הגליון‬ ‫דוד איגל‬ ‫‪054-8498791‬‬ ‫‪dudle148@gmail.com‬‬ ‫ח‬