באלעבאטיש · BALEBATISH — וירא (2026-10-26)

וירא \ תשפ"ז ב"ה
א הארץ פון גאלד
ווען מ'ליינט א באשרייבונג ,אויב מ'רעדט צופיל פון חסד און זיך אפ מיט'ן קאר ,און ער ווייזט אז ער זאל אריינקומען ,דער גייער
גוטסקייט וואס ער איז עוסק ,קען פאלן א חשד אז עס האנדלט זיך דא באמערקט נישט און ער גייט ווייטער .דער דרייווער הייבט אן פייפן ,ער
פון א קנאפער תלמיד חכם ,וד"ל .ס'איז פארהאן וואס האבן א בליק כאילו הערט נישט ,פייפט ער נאך העכער ,און בעט זיך ברחמים ,אם נא מצאתי
תורה און תפלה איז פאר איין אפטיילונג פון כלל ישראל ,און דער מצוה פון חן בעיניך ,טו 'מיר' א טובה און קום אריין .אל נא תעבור מעל עבדך...
דער אמת איז אז דער בעל חסד פארדינט אסאך מער ווי דער מקבל. חסד איז פאר א צווייטע סארט עולם...
ס'איז א גרויסע טעות .חז"ל זאגן אונז" :על שלשה דברים העולם עומד ,חז"ל זאגן 'יותר ממה שבעל הבית עושה עם העני ,העני עושה אם בעל
תורה עבודה וגמילות חסדים" .יעדער איד דארף נעמען א חלק אין אלע הבית' ,ווען מ'נעמט אריין א גאסט צו זיך אינדערהיים ,ווען מ'העלפט א
דריי עמודי העולם .אזוי ווי יעדער פארשטייט אז דער ארבעטס-איד וואס נצרך מיט אן הלואה ,ווען מ'איז מקרב א משולח פון די מרחקים ,מ'געבט
געבט אוועק דריי שעה צו טראגן א איד אין שפיטאל ,אדער צו גיין משמח א היטש פאר א איד ,טוט מען פאר זיך אליין אסאך א גרעסערע טובה ,ווי
זיין קראנקן ,קען זיך נישט מיט דעם פטר'ן פון זיין קביעות עיתים לתורה ,דאס וואס יענער באקומט( .כ'זאג אמאל פאר א היטש געבער ,איך האב
אדער פון זיין תפלה בציבור דריי מאל א טאג .פונקט אזוי דארף דער בן פארדינט א צענער ,און דו האסט פארדינט מילאנען.)...
מיר זעען מיר אין די פרשה ,אז די געסט ווען אברהם אבינו האט אזוי תורה ,טרעפן צייט צו נעמען א חלק אין די גרויסע מצוה פון גמ"ח .נישט
נאר איינמאל אין יאר ,נאר בקביעות טאג-טעגליך ,כמאמר הלעכוויטשער געבעטן אז זיי זאלן קומען ,זענען געווען פאר זיין אייגענע טובה ,איינער
זי"ע" :א טאג וואס מען טוט נישט קיין חסד פאר א איד איז קיין טאג נישט" .האט אים אויסגעהיילט ,א צווייטער האט מבשר געווען אז ער וועט זוכה
אפילו אויב אין דער קהילה איז פארהאן בארימטע חסד-ארגאניזאציעס זיין לזרע של קיימא .ווען א מענטש טוט א חסד למעלה מדרך הטבע ,קען
און חשוב'ע גמחי"ם ,פטר'ט עס נישט דעם יחיד .ביים בית דין של מעלה ער זוכה זיין לישועות שלא כדרך הטבע.
אמאל קומט אונטער צו טון א חסד אין גאר א שווערע מינוט ,און טאקע ברענגט מען נישט מיט דעם אנשי שלומינו טעלעפאן בוך ,מען נעמט
יעדעם באזונדער און מ'שטעלט אים צום פארהער .וואס האסטו געטון דעמאלס ,ווען דער שכל זאגט כ'בין פטור לכל הדיעות ,דארט ליגט זיין
ישועה שלא כדרך הטבע .רבי עקיבא'ס טאכטער האט בשעת איר חתונה פאר די דריי עמודי העולם?...
אוועקגעגעבן איר פארציע פאר אן ארעמאן ,און זיך געראטעוועט ממות און באטראפענע די צווישן פארמיטלער זענען וואס יא ,די ארגאניזאציס
די בעלי חסד ,די גמחי"ם פארשפארן ארבעט און עגמת נפש פונעם מלוה לחיים .יעדער פארשטייט אז א חתן וכלה זענען פטורים מכל המצוות,
און בושה פונעם לוה ,אבער זיי זענען קיינעם נישט מוציא .פארשטייט זיך ,אבער זי האט געטון עפעס אויסטערליש ,און וועמען האט זי האט א טובה
אז אזויווי נישט יעדער איז געמאכט צו לערנען פון צופרי ביז ביינאכט ,אזוי געטון? ...זי האט זיך אליין געראטעוועט פון א גזירה וואס די שטערן-זעער
אויך איז נישט יעדער מסוגל צו גיין טוישן א רעדל אויפן הייוועי ,אדער צו האבן שוין פאראויס געזאגט יארן פריער.
ביי רחל אמנו איז אויך געווען אזוי .יעדער בר דעת וואלט געזאגט אז זי פארטרייבן א בעל חי ,אבער פטור בלא כלום אי אפשר .דער בן תורה קען
איז נישט מחוייב איבערצוגעבן איר גאנצע עתיד פאר איר שוועסעטער, (זיידע העלפן נצרכים וואס גייען נאך צדקה ,אדער גיין באזוכן עלטערע אידן
און זי זאל לעבן מיט עשו הרשע ,אבער זי האט נישט געמאכט קיינע קיינעם. און באבע זענען בכלל המצוה) ,אבער ער קען זיך נישט מוציא זיין מיט
חשבונות .צום סוף וועמען האט זי א טובה געטון? ...חז"ל זאגן אז נאר אין ווער געזוכט אינדערהיים אין בעלזא ,איז א איד אמאל געקומען און
ס'קען ארומגיין מיט אים נאך געלט ,האט מען אים צוגעוויזן וואו עס דעם זכות פון איר מסירת נפש פאר איר שוועסטער ,האט זי זוכה געווען צו
וואוינט ר' אברהם דער בעל חסד .דער ר' אברהם איז שוין געלעגן צוויי קינדער.
מ'דארף זיין א רודף חסד ,זוכן ווי אזוי מ'קען איינעם מהנה זיין .א איד וואכן קראנק אין בעט ,און זיך קוים געקענט רירן ,דער משולח האט שוין
געוואלט גיין פון דארט ,אבער ר' אברהם האט זיך געשטארקט און איז דערציילט :כ'בין געווען ביי א משפחה שמחה ,דער פרישער מחותן ,א
שיינע נגיד א בעל צדקה ,און אן עסקן צו דער זייט .נו ,אז ס'איז דא געלט מיטגעגאנגען מיט דעם איד נאך געלט.
און עסקנות איז דא אן עולם ...דער מחותן איז געטאנצן מיט אלע גוטע מבעלזא מהרי"ד הרה"ק פאר דערציילט דער איד האט שפעטער
זצוק"ל ,אין וועלכע אומשטענדן ר' אברהם איז געגאנגען מיט אים ,האט אידן .ווי נאר מ'האט אויסגערופן "עס שטעלט זיך א מנין ...אין אפאר מינוט
דער בעלזער רב זי"ע געזאגט" :אין יעדן דור זענען דא ל"ו צדיקים ,און לאו ארום וועט "...האט זיך דער עולם געשטעלט אין דער שורה וואונטשן
דוקא ווי איך און מיינע זיידעס ,נאר אזעלכע אידן וואס טוען חסד מיט פאר'ן מחותן .כ'האב באמערקט ,דערציילט דער איד ,אז דער הויפט בעל
שמחה איז אויסגעשעפט און פארשוויצט ,ער קען ניטאמאל זען די מסירות נפש ,און זיי ווייסן נישט אמאל אז זיי זענען פון די ל"ו צדיקים".
הערליכע טישן וואס זענען יעצט געקומען צו פארן מיט קאלטס און אויף איינער האט אמאל געפרעגט פון הרה"ח ר' מרדכי פעדער ע"ה
ווארעמס ,און אפילו א שלינג וואסער האט ער נישט .כ'האב אים געברענגט אויב " וועלכע זאכן מ'האט געגעבן פעטש אינדערהיים ,האט ער געזאגט:
א גלעזל וואסער ,און זיך דורכגעשטופט צווישן דעם עולם און איד צווייטע איינער איז דורכגעגאנגען דעם ברינעם און נישט געהאלפן א
אהיימשלעפן די וואסער ,האט ער געקענט באקומען פאר דעם( ...ער האט אריינגעריקט אין האנט .די מים קרים האט אים ממש מחיה געווען .חדשים
צוגעלייגט אז זיין ברודער ,א חאניאק'ישער בעלזער בחור ,אויב ער פלעגט שפעטער ,פירט ער אויס ,האט מיר דער מחותן נאך באדאנקט אויף דעם.
דורכגיין דעם ברונעם ,האט ער מיט א געבויגן קאפ ,נישט קוקנדיג ,געפרעגט יעדער לפי מדריגתו ומצבו דארף טון וואס ער קען .שבת אין בית המדרש
מאכט זיך אמאל א גאסט וואס פילט זיך אין דער פרעמד ,אז מ'קען אים אוואו וואוינט איר ...און אהיימגענומען דאס וואסער).
מיר זעען דא אין די פרשה ,אברהם אבינו האט געטון חסד מיט מסירת מכבד זיין מיט א פלאץ איז עס גאר חשוב .חז"ל זאגן "גדולה הכנסת
נפש ממש ,ס'איז געווען ביטער הייס אינדרויסן ,ער איז געווען א בן תשעים אורחים יותר מקבלת פני השכינה" ,ווער רעדט נאך ווען מען טוט ביידע
און געהאלטן שלישי למילתו ,און ער זוכט געסט .ער לויפט זיי נאך ,און ער אויפאמאל .מ'האט שוין דערמאנט דא א איד האט מכניס אורח געווען א
ביקט זיך כעבדא קמיה מריה ,כאילו ער גייט פארדינען מיליאן דאלער מיט גאסט אויף זיין זיץ-פלאץ ראש השנה אין ביהמ"ד ,און צען חדשים
זייער אריינקומען .כאטש ער וועט קענען טון חסד מארגן און איבערמארגן ,שפעטער געפראוועט א שמחה נאכ'ן ווארטן א תקופה.
אבער וואס וועט זיין מיט "היינט"? ...דער טאג איז קיין טאג נישט אן טון א א שמייכל און א "גוט מארגן" פאר א חבר קען פאררעכנט ווערן אלס א
חסד ,און א גוטע גריס פון א קינד ,אדער סתם א דבר חיזוק ,איז א חסד חסד פאר א צווייטע איד.
גדול! שטעלט ער און גאס, אויפ'ן גיין איינעם זעט איינער ס'איז א בחינה ווי
בס"ד
הלכה והשקפה צו באשיינען דעם
= ליל שבת =
שאלה :אויב א פרידזשידער איז נישט אויף שבת מאו"ד און
בשעת'ן עפענען די טירן עפנט זיך א לייט ,און ביים צומאכן
לעשט זיך אויס די נומערן אויפ'ן טיר ,מעג מען רופן א גוי זאל עס = ליל שבת קודש =
מאכן אויף שבת מאו"ד? א מלמד פרעגט :עס מאכט זיך אמאל אז איך האב א פראבלעם מיט
תשובה :אויב ס'איז נישטא קיין אנדערע עצה ,און די עסן וועט א תלמיד ,און איך וויל עס איבערשמועסן מיט זיין פאריעריגער רבי
קאליע ווערן ,מעג מען רופן א גוי זאל עס טוישן צו שבת מאו"ד. אדער מיט אנדערע מלמדים ,איז דער שאלה אויב איך קום אריין אין
= יום שבת = "מלמדים שטוב" ,און עס זיצן דארט עטליכע מחנכים ,דארף איך רעדן
שאלה :אויב א פרידזשידער אדער פריזער איז געבליבן אפן עטליכע שטיל ,אדער איך מעג פרעגן הויעך (אפשר וועט א צווייטער וואס זיצט
מינוט ,און ס'האט אנגעהויבן קלונגען ,מעג מען רופן א גוי זאל דארט האבן א מהלך).
עס צומאכן ,אז ס'זאל אויפהערן קלינגען? רעדן אן א נאמען איז אביסל שווער ,ווייל זייער פיל מאל מיט'ן זאגן
תשובה :יא ,וויבאלד ער טוט עס נישט בפועל ,עס געשעט פון זיך א נאמען פארשטייט מען בעסער במה דברים אמורים ,איז דער שאלה
אליין ,ס'איז נאר 'פסיק רישא' ,איז עס מותר דורך א גוי. אויב ס'איז מותר?...
תשובה :גיין פרעגן א מלמד וויאזוי זיך אומצוגיין מיט א תלמיד ,הייסט
לתועלת ,און מ'מעג פרעגן אפילו מיט א נאמען ,ווייל דורכדעם
געזאגט" :גיי קויף מיר א גוטן מאכל פון מארק" ,האט ער געברענגט א
פארשטייט מען בעסער די מציאות .אבער מ'דארף זיכער מאכן צו רעדן
שטיקל צונג .דעם אנדערן טאג האט ער אים געבעטן" :היינט קויף מיר
בדרך כבוד ,סיי אויפ'ן קינד און סיי אויף די משפחה ארום (עצה טובה:
א נישט-גוטע מאכל" ,האט ער אים אויך געברענגט א שטיקל צונג .רבן
מ'זאל זיך אויס'משל'ן אז מ'וואלט דורכגערעדט וועגן אן אייגן קינד .)...אויב
גמליאל האט אים געפרעגט" :וואס איז דאס ,א גוטע שטיקל אדער
אבער עס זיצן דארט נאך מלמדים אדער מחנכות ,טאר מען נישט פרעגן
נישט?"
הויעך ווען יעדער הערט ,מיט'ן חשבון אז 'אפשר' וועט איינער קענען
האט טבי געענטפערט" :דער צונג קען זיין גאר גוט און גאר שלעכט!
העלפן מיט אן עצה ,ווייל מ'טאר נישט רעדן צו איבריגע מענטשן ווען
אויב איז די צונג גוט ,איז נישטא קיין בעסערס פון דעם ,און ווען די צונג
ס'איז נישט 'זיכער' לתועלת.
איז נישט גוט ,איז נישטא קיין ערגערס פון דעם .די זעלבע איז לגבי
עס מאכט זיך אמאל אז מ'קומט אריין צו א מנהל אדער מנהלת
שמירת הלשון אז מ'ניצט דעם צונג כדבעי קען מען בויען וועלטן .מחיה
דורכרעדן וועגן א קינד ,און נאך איינער איז פונקט דארט אין אפיס ,און
מתים במאמרו!
ס'איז יענעם נישט נוגע למעשה ,איז ריכטיג אכטונג צו געבן נישט צו
= יום שבת קודש = דערמאנען קיין נאמען הויעך ,נאר ווארטן ביז יענער גייט ארויס ,אדער
זונטאג צופרי האט א איד געלאזט א מעסעדזש ,ווייזט אויס אז ער רעדן ברמז.
מ'דארף אנמערקן ,אז די גאנצע שאלה איז נישט שייך ווען מ'רעדט האט געהאלטן אינמיטן לערנען "חק" ,און אנקומענדיג צום פסוק 'לושי
פון געווענליכע עניינים וואס מלמדים און טיטשערס זענען פארנומען ועשו עוגות' ,האט ער זיך דערמאנט אז יארן צוריק ,איז זיין כיתה ה' רבי
אריינגעקומען זונטאג פרשת וירא מיט מיט דעם טאג-טעגליך ,ווייל התנהגות
עוגות – פרישע היימישע געבאקענע וואס איז נארמאל פאר א קינד אין דעם
קיכעלעך ,און אויסגעטיילט פאר דח עלטער ,איז נישט לשון הרע .ס'איז
קלאס .ס'איז אים יעצט בשעת'ן לערנען נארמאל אז קינדער קריגן זיך; אז
חק ,צוריק ארויפגעקומען אין זכרון קינדער דארפן חיזוק צו קומען בזמן.
דער זיסער טעם פונעם חומש פון 32 מ'רעדט דא פון שווערע נאטורן ,וואס
יאר צוריק. זענען אומגעווענליך פאר קינדער אין
ס'איז א שטארקער לימוד פאר דעם עלטער.
עלטערן און מחנכים ,נישט יעדער החיים והמות ביד הלשון :אברהם
בלייבט טאקע ביים לערנען לעולם ועד, האט סערווירט צונג פאר די געסט,
אבער דעם זיסן געפיל קען באגלייטן זאגט איינער פון די גדולים ,אז ער האט
יארן לאנג ,און אפשר אויף אייביג. זיי געוואלט אויסלערנען דעם גרויסן כח
א טאטע קען אמאל זאגן א ווארט וואס ליגט אינעם דיבור ,ווי חז"ל זאגן
פאר א קינד ,און צוואנציג יאר שפעטער 'החיים והמות ביד הלשון' .זיי זענען
געדענקט ער עס נאך .ווען מ'זאל פרעגן דאך געווען פארשטעלט ווי סוחרים,
יענעם מלמד וואלט ער לכאורה נישט וואס זייער גאנצע הצלחה איז אין זייער
געטראכט אז אן ארבייטער וועט יארן צונג ,לויט ווי זיי זענען משבח זייער
שפעטער זיך דערמאנען פון דעם. סחורה .האט ער זיי אויסגעלערנט אז
יעדעס גוט ווארט וואס מ'זאגט פאר א מ'דארף ניצן דעם צונג ריכטיג.
מענטש ,בלייבט אין זכרון אויף יארן, אויב וואלט איר נישט געטראכט פון נעמען אזא דירה, מ'זעט אין חז"ל ,אז רבן גמליאל האט
און אמאל לעולם! חזקו ונתחזקה צו זיין שבת צופרי בזמן ,צו קענען דאווענען בציבור. געשיקט זיין קנעכט טבי אין מארק און
נ ַֹעם ִשׂ ַיח
דבר המערכת • הרב ב .צ .הירש
וימלא משאלותינו...
באקומט ער" ,רצון יראיו יעשה ואת שועתם
*
ישמע ויושיעם"..
מענין לענין:
האסט געבעטן אן אייזל? נאדיר אן אייזל!
אבער א איד וואס זוכט נישט קיין וועגן זיך
ארויסצודרייען ,און ער טוט נישט די מצוות ווייל
ער "מוז" ,נאר ווייל ער וויל טון דעם רצון ה' ,ביי
אזא איינעם פירט מען זיך אודאי לפנים משורת
ער אור החיים הק' אין פרשת ואתחנן
ברענגט ארויס ,אז כדי א איד זאל פועל'ן
ביי זיין דאווענען ,דארף ער רעדן קלאר.
ער ברענגט אראפ דעם מדרש (מגילת אסתר) ,אז
ד
ס'איז געווען א איד וואס איז געווען אויפן וועג,
שבת נאכ'ן דאווענען קומט א איד צו זאגן:
הדין .און אפילו אויב ער האט אמאל נישט געבעטן און ער איז געווען זייער אויסגעמוטשעט ,און
"איך האב פריער געזען ווי צוויי בחורים פירן א
ריכטיג ,פארשטייט מען אין הימל זיין בקשה ,און ער האט נישט געהאט קיין כח צו גיין ווייטער.
שמועס מיט די ליפן בשעת חזרת הש"ץ ,אבער
מען איז עס ממלא לרחמים ולרצון. האט ער געבעטן פונעם אויבערשטן" :שיק מיר
ס'איז געווען ָאן השמעת קול .פון איין זייט" ,זאגט
אן אייזל" .דערציילט דער מדרש ,אז פונקט איז
דער איד" ,איז געווען שיין צו זען אז זיי האלטן בנוגע לענינינו :עס מאכט זיך אמאל ,אז א
דארט דורכגעגאנגען א גוי ,וואס האט געהאט א
זיך אפ פון רעדן ,כמבואר אין שולחן ערוך .איך איד נעמט אונטער א קבלה נישט צו רעדן ביים
ניי-געבוירן אייזל וואס האט נאכנישט געקענט
האב זיך אבער געוואונדערט ,אז אויב ביי די דאווענען .ער האלט זיך טאקע שטארק ,און
גיין ,און ער האט געצוואונגען דעם איד צו שלעפן
שטילע שמונה עשרה זאגן זיי די ווערטער אויף רעדט נישט קיין אות אחת ביים דאווענען .אבער
דעם אייזל אויף זיין אקסל.
דעם זעלבן אופן ,הייסט עס דאך יא 'גערעדט', צוהערן א שמועס בשעת'ן דאווענען ,דאס האט
אויב אזוי ,ווי קען מען פירן אזא שמועס בשעת ער דאך נישט 'אונטערגענומען '...ער שטייט און דער אור החיים הק' לערנט ארויס פון דעם ,אז
חזרת הש"ץ?"... הערט צו ווי יענער רעדט ,און ער האט אפילו ווען מ'וויל עפעס פונעם אויבערשטן ,זאל מען
הנאה פונעם שמועס ,אדער ער ווינקט מיט די ארויסזאגן די בקשה קלאר; מ'זאל בעטן" :שיק
דעם הלכה'דיגן חלק לאמיר לייגן אין א זייט,
הענט ,און לאזט זיך אפילו הערן" :נו ,נע ,אהא", מיר אן אייזל אויף וואס צו רייטן דערויף" ,ווייל
אבער מצד השקפה איז
און ער זעט בכלל נישט אויב נישט ,קען ארויסקומען דאס פארקערטע...
כדאי אויסצושמועסן
דעם ענין. קיין חסרון אין דעם. אויבנאויף איז אביסל שווער צו פארשטיין,
עס מאכט זיך אמאל, "יעדער בר דעת ער האט גארנישט עובר מיר ווייסן דאך אז דער אויבערשטער איז א קל
געווען אויף זיין קבלה. מלא רחמים ,און אסאך מער ווי א מענטש וויל
אז קינדער און יונגע פארשטייט ,אז ער האט מקבל געווען באקומען ,וויל דער באשעפער אונז געבן .חז"ל
בחורים קענען הלכות
פסוקות ,נאר עס פעלט
די גאנצע מטרה "נישט צו רעדן" ,און זאגן אויך אין הקב"ה בא בטרוניא עם בריותיו
זיי דער הסבר הדברים. פונעם קבלה ,איז ער האלט עס אן מיט א
שטארקייט...
-ער זוכט נישט צו כאפן א מענטש ביים ווארט,
נאר פארקערט .פארוואס עפעס דא ,נאר ווייל
מען דארף אבער אויך
וויסן דעם טעם המצוה;
אפצוגעבן כבוד פארשטייט יעדער ער האט נישט געבעטן מיט די ריכטיגע ווערטער,
כאטש וואס אין שולחן פארן באשעפער. אבער ,אז כאטש ער איז האט ער אנשטאט א ישועה באקומען אן אייזל
וואס ער האט געדארפט שלעפן?...
אפשר טאקע נישט עובר
ערוך ווערט נישט
דערמאנט דער ענין
ארומווינקען ביי א אויף זיין קבלה ,איז דאס נאכמער ,דער באשעפער איז דאך דער בוחן
פון ווינקען בשעת'ן קופקע ,איז בכלל בכלל נישט דער עיקר כליות ולב ,און ער ווייסט וואס א מענטש טראכט.
נקודה! יעדער בר דעת מיר זאגן דאך ביי יעדע תפילה 'יהיו לרצון אמרי
דאווענען ,רעדן מיט
שטום-שפראך ,אדער
נישט קיין כבוד פארשטייט ,אז די גאנצע פי והגיון לבי לפניך' ,מיר בעטן אז דער באשעפער
ווייזן אותיות אין א שמים ,און אפילו מטרה פונעם קבלה ,איז זאל אננעמען אונזערע בקשות פונעם הארץ.
ס'איז דאך פשוט אז דער איד וואס איז געווען
סידור ,אבער ווען
איינער פארשטייט וואו
נאר צוהערן ווי אפצוגעבן כבוד פארן
באשעפער .ארומווינקען אזוי אויסגעמוטשעט ,האט נישט אינזין געהאט אז
ער געפינט זיך ,און יענער שמועסט" ... ביי א קופקע ,איז בכלל ער זאל דארפן שלעפן נאך עפעס?
פאר וועמען ער שטייט, נישט קיין כבוד שמים, דער חיד"א ענטפערט אויף דעם ,און ער
פארשטייט ער אליין און אפילו נאר צוהערן טייטשט די משנה אין פרקי אבות" ,בטל רצונך",
וואס עס איז ריכטיג און וואס נישט .אסאך זייטיגע ווי יענער שמועסט -וואס דאס איז גורם א אז אזא סארט זאך פאסירט נישט סתם אזוי
הלכות ווערן זעלבסט-פארשטענדליך. היפך פון א נחת רוח פארן באשעפער -איז ווי פאר יעדן ,נאר ביי איינעם וואס זיין גאנצער
אויסצושפילן דעם אמת'ן נקודה פון דער גאנצער מהלך אין עבודת ה' און אין קיום המצוות איז,
אויב איינער פארשטייט ,אז דאווענען איז נישט
ענין .ביי אזא איינעם פירט מען זיך אויך מידה אז ער טוט פונקטליך נאר דאס וואס ס'שטייט,
סתם 'געדאווענט '...נאר מ'שטייט דא און מ'רעדט
כנגד מידה .מ'איז ממלא זיינע בקשות פונקט ווי און נישט קיין ברעקל מער ווי ער מוז ,און
צום מלך מלכי המלכים ,פארשטייט ער פון זיך
ער האט געבעטן ,לא פחות ולא יותר. אפילו דאס טוט ער אויך טרוקן אן קיין שום
אליין אז 'נו'קענען און ווינקען קומט בכלל נישט
אין באטראכט ,נישט קיין חילוק צי עס ווערט ווידעראמאל ,א איד וואס פרובירט צו טון געפיל ,ווי א געצוואונגענער קנעכט .פאר
דערמאנט אין שלחן ערוך צי נישט' .עומד לפני דעם רצון ה' בשלימות ,ער איז מהדר מיט אלע אזא איינעם זאגט מען אים פון הימל :אז דו
המלך' באדייט :מ'טוט גארנישט ,נאר רעדן צום הידורים לעשות רצון הבורא ,פאר אזא איד גיבט טוסט נאר פונקטליך וואס ס'שטייט ,און דו
באשעפער! מען פון הימל וואס ער וויל ,אפילו זיינע בקשות זוכסט זיך ארויסצודרייען וואו דו קענסט,
זענען נישט קלאר ארויסגעזאגט אדער מסודר, וועט מען זיך מיט דיר אויך אזוי פירן.
ג ביים דאווענען רעדן מיר בלויז צום באשעפער
