gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish — וירא (2026-10-26)

מוציא לאור: השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish

שבוע: וירא (2026-10-26)

השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish — וירא (2026-10-26)

פתח את ה-PDF הורדה

‫וואונדערליכע‬ ‫'השגחה פרטית'‬ ‫מעשיות פון‬ ‫היינטיגע צייטן –‬ ‫דערציילט אויף‬ ‫דער‬ ‫השגחה פרטית‬ ‫האטליין‬ ‫א וועלט פון אמונה‪ .‬א לעבן פון בטחון‬ ‫עלון ‪214‬‬ ‫פרשת וירא ‪ -‬כ' חשוון תשפ"ז‬ ‫סיפורי אמונה וביטחון מצדיקי הדורות זי"ע‬ ‫השגחה עליונה‬ ‫בהשגחה‬ ‫א פעקל געלט‪ ,‬ערב שבת נאכמיטאג‬ ‫ס'איז שפעט‪ ,‬די טרעפיק נעמט נישט‬ ‫ס'איז ערב שבת קודש‪ .‬אין הויז פונעם גרויסן גאון רבי שלום הדאיה‬ ‫קיין עק‪...‬‬ ‫זצ"ל איז נאכנישט דא קיין פרוטה פאר צורכי שבת‪ ...‬אבער דער צדיק‬ ‫צומאל מאכט זיך א מעשה אויף וואס ס'איז ווערד אויסצודרוקן‪ :‬אפילו‬ ‫ווערט נישט צעבראכן‪ ,‬ער איז מחזק זיין רביצין מיט א פעסטע אמונה‬ ‫אויב די גאנצע 'השגחה פרטית ליין' וואלט נאר געווארן אויפגעשטעלט‬ ‫און בטחון‪.‬‬ ‫פאר די איין מעשה – וואלט זיך אלעס האבן געלוינט‪.‬‬ ‫און פאלגנד איז איינע אזא מעשה‪:‬‬ ‫רבי שלום האט אומגעקוקט ארום‬ ‫אין ירושלים עיה"ק‪ ,‬האט געוואוינט‬ ‫"מיין ברודער‪ ,‬וואס איז מיר זייער נאנט צום הארץ‪ ,‬האט געזאלט חתונה‬ ‫זיך‪ ,‬אבער ניין‪ ,‬ס'איז דארט גארנישט‬ ‫דער הייליגן גאון און מקובל‪ ,‬רבי שלום‬ ‫מאכן זיין זון יענע נאכט‪ ,‬אין די שטאט אשדוד‪.‬‬ ‫געווען‪ .‬קיינער האט נאך גארנישט‬ ‫הדאיה‪.‬‬ ‫כ'האב זיך ארויסגעלאזט פון ירושלים‪ ,‬ווען אויפאמאל איז מיר שווארץ‬ ‫געלייגט אונטערן טעפיך‪.‬‬ ‫נישט קיין חילוק ווען‪ ,‬איז רבי שלום‬ ‫געווארן פאר די אויגן‪ :‬א געדיכטע טרעפיק האט זיך געצויגן ביז אריין‬ ‫אינעם האריזאנט –‬ ‫א צייט שפעטער איז די רביצין‬ ‫אלץ געזעצן אויף א טעפיך‪ ,‬זיין רוקן‬ ‫נאכן כאפן א בליק אויפן זייגער‪ ,‬האב איך דערזען אז די חופה גייט זיך‬ ‫נאכאמאל אריין אין צימער‪ ,‬וועלנדיג‬ ‫איינגעבויגן‪ ,‬געהאלטן אן אפענע‬ ‫אנהייבן אין א קארגע האלבע שעה ארום‪...‬‬ ‫וויסן אויב ס'איז שוין אריינגעקומען‬ ‫ספר צווישן זיינע הענט‪ ,‬און זיינע‬ ‫ווען אזא זאך וואלט פאסירט א יאר צוריק‪ ,‬פאר כ'האב אנגעהויבן‬ ‫עפעס געלט פאר שבת‪ .‬צו איר‬ ‫אויגן טיף איינגעזונקען אין די שורות‪.‬‬ ‫אויסצוהערן די 'השגחה פרטית ליין'‪ ,‬וויל איך אפילו נישט טראכטן וויאזוי‬ ‫באדויער‪ ,‬איז נאך די טעפיך געווען‬ ‫כ'וואלט אויסגעזען‪...‬‬ ‫פילע ירושלימ'ער אידן וואס זענען‬ ‫זויבער‪...‬‬ ‫אבער געלויבט השי"ת אז ס'איז ערשט יעצט געשען‪ ,‬נאך א יאר פון‬ ‫דורכגעגאנגען זיין פענסטער און‬ ‫אפט אויסהערן דעם ליינ'ס רייכע תוכן‪.‬‬ ‫דא האט זיך די רביצין אנגעהויבן‬ ‫געכאפט א בליק אויף זיין ליכטיגע‬ ‫כ'בין געזעצן אין קאר און זיך אומגעקוקט אויף אלע קארס פאר מיר‪,‬‬ ‫זארגן‪ .‬זי האט אויסגעדרוקט איר‬ ‫געשטאלט‪ ,‬האבן אונטערגעלייגט‬ ‫ווען ביי מיר האבן זיי בלויז אויסגעזען ווי גוטע שלוחים פון הימל‪.‬‬ ‫אנגסט פאר איר מאן‪ ,‬וואס האט איר‬ ‫עטליכע מטבעות אונטער זיין טעפיך‪,‬‬ ‫ס'איז דורך א האלבע שעה‪ ,‬און נאך איינס ‪ -‬די טרעפיק רירט זיך נישט‪.‬‬ ‫רואיגערהייט געענטפערט‪:‬‬ ‫דערביי האב איך איינגעזען אז די חופה האב איך שוין זיכער פארפאסט‪.‬‬ ‫אזוי צו זוכה זיין צו שטיצן דעם צדיק‪.‬‬ ‫מעגליך אפילו די סעודה‪.‬‬ ‫"דארפסט זיך גארנישט זארגן‪.‬‬ ‫צוליב זיין שוואכע זעה‪-‬קראפט‬ ‫אבער ברוך ה' – מיין רואיגקייט האב איך נישט פארלוירן פאר קיין‬ ‫לאמיר זיך אינגאנצן פארלאזן אויפן‬ ‫צוזאמען מיט זיין גרויסע התמדה‪,‬‬ ‫סעקונדע‪ .‬איך בין געליבן אינגאנצן רואיג‪.‬‬ ‫באשעפער‪ ,‬ער וועט אונז זיכער שיקן‬ ‫האט רבי שלום קיינמאל נישט‬ ‫און געוויס‪ ,‬כ'בין אנגעקומען צו די חתונה קוים ‪ 10‬אזייגער‪...‬‬ ‫אלעס וואס מיר דארפן‪ ,‬און מיט א‬ ‫איך האב נישט געטראכט קיין סאך‪ .‬כ'האב זיך גלייך אנגעשלאסן אינעם‬ ‫באמערקט ווען און ווער ס'לייגט אים‬ ‫רינג און אנגעהויבן טאנצן מיטן גאנצן ברען‪ ,‬זייענדיג איבערגעפילט מיט‬ ‫ברייטקייט‪"!...‬‬ ‫אונטער געלט‪ .‬ערשט ביינאכט‪ ,‬ווען‬ ‫שמחה אויף דעם וואס כ'האב זוכה געווען איינצובאקן אזא אמונה פשוטה‬ ‫רבי שלום האט ארויסגענומען א‬ ‫ער האט באמערקט דאס געלט‪ ,‬האט‬ ‫אין מיר; נעמליך‪ ,‬אז ס'איז דא א באשעפער אויף דער וועלט‪ ,‬און ס'איז‬ ‫ליידיגע פאפיר און א פעדער‪ .‬ער האט‬ ‫ער עס גלייך איבערגעגעבן פאר זיין‬ ‫נישטא גארנישט אויסער אים!‬ ‫עס אראפגעלייגט און געפרעגט די‬ ‫רביצין‪.‬‬ ‫איך זאג שטענדיג פאר מענטשן‪:‬‬ ‫ס'איז דא א לעבן פארדעם – און ס'איז דא א לעבן נאכדעם‪.‬‬ ‫רביצין‪:‬‬ ‫געווען איז עס איין פרייטאג‪.‬‬ ‫און מיינט נישט אז די פאקטן אויפן שטח טוישן זיך‪ .‬צומאל בלייבט די‬ ‫"זאג נאר‪ ,‬וואס דארף מען נאך‬ ‫ווי זיין שטייגער‪ ,‬איז זיך רבי‬ ‫זעלבע טרעפיק ווי בעפאר‪ ,‬מ'קומט אן די זעלבע שפעט ווי זיך געראטן‪,‬‬ ‫איינקויפן אויף שבת?"‬ ‫און די מציאות בלייבט פונקט די זעלבע מציאות‪.‬‬ ‫שלום געזעצן און געלערנט מיט‬ ‫נאר וואס? די 'בליק' אויף די מציאות – דאס איז די הויפט לעבנס‪-‬‬ ‫אנגעהויבן‬ ‫האט‬ ‫רביצין‬ ‫די‬ ‫א מורא'דיגע התמדה‪ .‬ער האט‬ ‫געשיכטע‪.‬‬ ‫אויסצורעכענען א ליסטע‪ ,‬בשעת‬ ‫געוואלט אריבערמישן די בלאט‪ ,‬ווען‬ ‫יעדער פארשטייט אז ווען א מענטש שפירט א קלאפ אויפן רוקן‪ ,‬ער‬ ‫דער צדיק רבי שלום האט אלעס‬ ‫אויפאמאל איז אריינגעקומען די‬ ‫דרייט זיך אויס און ער זעט אז ס'איז זיין טאטן – איז דאס גאר אן אנדערע‬ ‫אפגעשריבן‪" :‬חלות‪ ,‬גרינצייג‪ ,‬פיש‪,‬‬ ‫רביצין און געפרעגט אויב סיי ווער‬ ‫געפיל ווי ווען ער הייבט אריין א זעץ אויפן רוקן‪ ,‬און ביים זיך אויסדרייען‬ ‫פלייש‪ ,‬געווירצן‪ ,‬פרוכט‪ ,‬וויין‪ ,‬מעל‪,‬‬ ‫דערזעט ער זיין פיינט‪.‬‬ ‫האט שוין אונטערגעלייגט עפעס‬ ‫די זעלבע קלאפ‪.‬‬ ‫אויל‪ ,‬צוקער‪ ,‬אייער‪ ,‬און אביסל נאש‪"...‬‬ ‫געלט‪" .‬מ'דארף איינקויפן אויף שבת"‬ ‫די זעלבע זעץ‪.‬‬ ‫ווי נאר זי האט געענדיגט אלעס‬ ‫‪ -‬האט זי אנגעגעבן‪.‬‬ ‫אבער גאר אן אנדערע מציאות‪.‬‬ ‫שבת שלום ומבורך‪ ,‬פינחס שאפער‬ ‫<<<‬ ‫דער גליון איז אויסצוגן פון 'קו השגחה פרטית' – טויזנטער מעשיות‪ ,‬פול מיט חיזוק‪.‬‬ ‫ווילט איר האבן שלוות החיים? רופט אריין צו קו השגחה פרטית ‪1-518-613-0140‬‬ ‫מן החלונות‬ ‫איד‪ ,‬רבי שמואל יונגרייז שליט"א‪ .‬אין לויף פון יענע גאנצע תקופה‪,‬‬ ‫אפילו א צדיקת דארף אונזער קדיש!‬ ‫האט ער זיך פרייוויליג אנגעבאטן צו דינען אלס אמבולאנס‬ ‫דרייווער און אריינפירן די מיידל אין שפיטאל‪ ,‬יעדעס מאל זי האט‬ ‫הרה"ח רבי ישראל ג‪ .‬שליט"א דערציילט‪:‬‬ ‫געדארפט אהינקומען אויף באהאנדלונגען‪.‬‬ ‫אפאר צענדליגער יאר צוריק איז מיין מאמע געווען אין‬ ‫מיר פארשטייען נישט און דארפן נישט פארשטיין קיין חשבונות‬ ‫לופטפעלד‪ ,‬אין ארץ ישראל‪ ,‬ווען אויפאמאל האט זי באמערקט ווי‬ ‫פון הימל‪ ,‬אבער ליידער איז שוין די מיידל'ס גורל געווען פארזיגלט‪.‬‬ ‫אן אויסלענדישע מיידל‪ ,‬אנגעטון צניעות'דיג און איידל‪ ,‬דרייט זיך‬ ‫איר צושטאנד האט זיך שטארק פארערגערט‪ ,‬און טראץ אלע‬ ‫ארום אן קיין ציל אינעם טערמינאל‪ .‬ס'האט אויסגעזען ווי זי זוכט‬ ‫באמיאונגען איז די קרענק געווארן אלץ שווערער‪ ,‬ביזן טאג כ"ו‬ ‫עפעס‪ .‬מיין מאמע‪ ,‬וועלנדיג העלפן דאס קינד‪ ,‬איז צוגעגאנגען צו‬ ‫תמוז תשמ"ז ווען זי האט אויסגעהויעכט איר נשמה‪.‬‬ ‫איר און געפרעגט‪" :‬דארפסט אפשר הילף?"‬ ‫די איינציגסטע ירושה וואס יענע מיידל האט איבערגעלאזט‪ ,‬איז‬ ‫די מיידל איז געווארן איבערראשט פון די פראגע‪" .‬יא!" האט זי‬ ‫געווען א קייטל וואס זי האט ערגעצוואו געטראגן‪ .‬מיין מאמע‬ ‫געענטפערט‪" .‬אייגנטליך דארף איך זייער וויכטיג הילף; כ'האב‬ ‫האט עס אוועקגעשאנקען פאר דעם געטרייען אמבולאנס‬ ‫נישט קיין אהנונג וואס צו טון יעצט‪ .‬כ'ווייס נישט וואס מיין‬ ‫דרייווער‪ ,‬אלס הכרת הטוב פאר זיינע איבערגעגעבענע לייסטונגען‬ ‫קומענדיגע שריט זאל זיין‪"...‬‬ ‫פאר יענע אידישע נשמה‪ .‬ר' שמואל האט באשלאסן צו פארקויפן‬ ‫דערביי האט די מיידל דערציילט פאר מיין מאמע אז זי הייסט‬ ‫די קייטל און מנדב זיין דאס געלט פאר א בית המדרש אין זיין‬ ‫'באדיה'‪ ,‬זי איז נארוואס אנטלאפן פון סיריע און זי האט נישט קיין‬ ‫געגנט‪ ,‬לעילוי נשמת די נפטרת‪ .‬נאכן ערהאלטן די נדבה‪ ,‬האבן די‬ ‫שום קרובים אדער באקאנטע דא אין ארץ ישראל‪ .‬דערצו האט‬ ‫גבאים אין בית המדרש געלאזט אויפהענגען א טאוול‪ ,‬ווי ס'איז‬ ‫זי אנגעגעבן אז זי האט נישט די מינדעסטע השגה וויאזוי זיך צו‬ ‫געשטאנען איר נאמען לזכרון עולם בהיכל ה'‪.‬‬ ‫מסדר זיין אין דעם נייעם לאנד‪ .‬און אויב דאס איז נישט גענוג‪ ,‬האט‬ ‫וויסנדיג אז די מיידל האט נישט קיין משפחה און אז איר יארצייט‬ ‫זי צוגעלייגט אז צום באדויער ליידט זי אויף די ביטערע מחלה‪ ,‬ה"י‪.‬‬ ‫מאכט נישט אויס פאר קיינעם‪ ,‬האט מיין מאמע באשלאסן אז פון‬ ‫זעענדיג א אידיש קינד אין אזא פארלעגנהייט‪ ,‬האט זיך מיין מאמע‬ ‫דעמאלטס אן ביזן היינטיגן טאג‪ ,‬יעדעס יאר ווען ס'געפאלט איר‬ ‫שתחי' גלייך אריינגעלייגט איר צו העלפן מיט וואס נאר מעגליך‪:‬‬ ‫יארצייט‪ ,‬צו דערמאנען די משפחה צו לערנען משניות און צינדן‬ ‫זי האט איר אריינגענומען צו זיך אינדערהיים‪ ,‬איר צוגעשטעלט‬ ‫ליכט לטובת איר נשמה‪ .‬מיר קינדער האלטן טאקע איר יארצייט‪,‬‬ ‫אלעס וואס זי האט געדארפט און געזען דערצו אז זי זאל זיך‬ ‫מיר צינדן ליכט און לערנען משניות‪ ,‬ווי אויך פירט זיך מיין טאטע‬ ‫קענען גוט איינגלידערן אין איר נייע וואוינונג‪.‬‬ ‫שליט"א צו זאגן קדיש נאך איר‪ ,‬אדער מאכט ער זיכער אז כאטש‬ ‫אויך אנבאלאנגט איר קראנקייט איז מיין מאמע געווען די מלאך‬ ‫א צווייטער זאל זאגן קדיש‪.‬‬ ‫המושיע‪ :‬זי האט איר באגלייט דורכאויס איר מיטגעמאכטע רייזע‪,‬‬ ‫דאס יאר‪ ,‬כ"ו תמוז ביינאכט‪ ,‬האט זיך די מיידל באוויזן צום דרייווער‬ ‫זי איז מיטגעגאנגען מיט איר צו דאקטוירים‪ ,‬געשטאנען ביי איר‬ ‫ר' שמואל אין חלום‪ ,‬און זי האט אים געפרעגט‪" :‬דו האסט נישט‬ ‫בעט אין שפיטאל און געטון וואס אומער איר צו העלפן‪.‬‬ ‫פארגעסן פון מיר‪ ,‬אמת?!" ר' שמואל האט זיך גלייך אויפגעוועקט‪,‬‬ ‫צוזאמען מיט מיין מאמענ'ס איבערגעגעבנקייט‪ ,‬האט זיך אויך‬ ‫אינגאנצן דערשראקן און באזארגט‪ .‬ער האט דערציילט זיינע‬ ‫ארויסגעוויזן די אויסערגעווענליכע געטריישאפט פון א חשוב'ער‬ ‫המשך השגחה עליונה‬ ‫<<<‬ ‫באקאנטע עסקנים אין די בארימטע ישיבה 'פורת יוסף'‪.‬‬ ‫פארצולייגן‪ ,‬האט זיך רבי שלום האסטיג אויפגעשטעלט און אויסגערופן‪:‬‬ ‫'ווארשיינליך דארף רבי שלום געלט אויף שבת' – איז אים ארויפגעשווימען‬ ‫"איך גיי צום כותל המערבי‪"...‬‬ ‫א מחשבה אין קאפ; אריינגעשיקט גראד פון הימל‪.‬‬ ‫די וועג אהין איז נישט געווען קורץ‪ .‬אבער נאך א לאנגע צייט גיין מיט‬ ‫רבי יוסף אליהו האט פארשנעלערט זיינע טריט‪ ,‬וועלנדיג אנקומען צום‬ ‫רואיגע‪ ,‬געמאסטענע טריט‪ ,‬איז רבי שלום ענדליך אנגעקומען צום שריד‬ ‫הויז איידער דער גאון קומט אן אהין‪ .‬ווי נאר ער האט דערגרייכט רבי‬ ‫בית מקדשינו‪.‬‬ ‫שלום'ס פענסטער‪ ,‬האט ער שנעל אונטערגעלייגט א שיינע סומע געלט‬ ‫ער איז צוגעגאנגען צום כותל‪ ,‬אפירגענומען די ליסטע וואס ער האט‬ ‫אונטערן טעפיך‪ ,‬און שנעל אנטרינען פון ארט‪.‬‬ ‫נארוואס פארשריבן‪ ,‬און עס אריינגעלייגט צווישן די שטיינער‪ .‬דערנאך‪,‬‬ ‫נישט לאנג דערויף‪ ,‬איז דער גאון אנגעקומען צו זיין שטוב‪ .‬זיין רביצין‪,‬‬ ‫מיט א הארץ פול מיט ריינע אמונה‪ ,‬האט ער אנגעהויבן זאגן מיט גרויס‬ ‫זעענדיג ווי איר גרויסער מאן שטייט ביים שוועל פון הויז‪ ,‬איז אים אנטקעגן‬ ‫געפיל‪ ,‬ווי גלייך א קינד רעדט צו זיין טאטן‪:‬‬ ‫געקומען‪ .‬אבער בעפאר‪ ,‬האט זי אויפגעהויבן די טעפיך‪' .‬אפשר איז שוין‬ ‫"רבונו של עולם‪ ,‬טאטע אין הימל‪ ,‬איך דארף האבן געלט איינצוקויפן צרכי‬ ‫דארט ערגעצוואו אנגעקומען עפעס געלט‪ ,‬כאטש ס'איז פריער געווען‬ ‫שבת קודש‪ .‬ביטע‪ ,‬שיק אונז גענוג אויף שבת‪ ,‬אזוי אז ס'זאל זיין מיט א‬ ‫ליידיג‪ '...‬נאך דערצו‪ ,‬אז געווענליך אין אזא צייט זענען מענטשן פארנומען‬ ‫שפע‪"!...‬‬ ‫מיטן זיך צוגרייטן צום שבת‪ ,‬און ווער האט צייט אונטערצולייגן געלט?‬ ‫דער גאון האט געענדיגט זיין תפילה‪ .‬ער האט זיך אויסגעדרייט און‬ ‫אבער ווען זי האט דארט געטראפן דאס פעקל געלט‪ ,‬האט זיך רבי שלום‬ ‫אנגעהויבן אהיימגיין‪.‬‬ ‫הדאיה ברייט צושמייכלט און אויסגערופן‪:‬‬ ‫אינמיטן שפאנען צווישן די שמאלע געסעלעך פון אלט‪-‬שטאט ירושלים‪,‬‬ ‫"האב איך דיר דען נישט געזאגט אז מ'דארף זיך נישט זארגן? דער‬ ‫האט אים באמערקט פונדערווייטנס איינס פון די חשוב'ע ספרד'ישע‬ ‫באשעפער געבט פאר יעדן אלעס וואס ער דארף!"‬ ‫אידן פון ירושלים‪ ,‬רבי יוסף אליהו שמע‪ .‬רבי יוסף אליהו איז געווען פון די‬ ‫מאמר חיזוק ממשפיעי קו השגחה פרטית‬ ‫אבטח בך‬ ‫מעשיות פון השגחה פרטית פון היינטיגע צייטן‬ ‫הרה”צ ר’ בעריש שנעעבאלג שליט”א‬ ‫די סומע מאכט נישט אויס‪...‬‬ ‫חברים איבער דעם חלום‪ ,‬צולייגנדיג אז ס'איז שוין גאנצע ניין און‬ ‫אפטמאל מאכט זיך ווען מ'האלט מיט ווי א מענטש פאלט אריין‬ ‫דרייסיג יאר זייט איר פטירה און זי איז אים נאך קיינמאל נישט‬ ‫אין חובות‪ ,‬א דאנק וואס ער הייבט אן דרייען שווערע געלטער וואס‬ ‫געקומען אין חלום‪ .‬הערנדיג זיינע ווערטער‪ ,‬האבן אים זיינע חברים‬ ‫באלאנגען ניטאמאל צו אים‪ ,‬און ווען מ'פרובירט צו דערגיין די שורש‬ ‫פון זיין פראבלעם‪ ,‬מ'וויל געוואר ווערן וואס האט אים געברענגט צו‬ ‫געראטן אז ווי ס'זעט אויס דארף ער זאגן א קדיש פאר איר עילוי‬ ‫אזא מצב‪ ,‬זעט מען אז די סיבה דערצו איז ווייל ער איז פשוט אנגעצויגן‬ ‫נשמה‪.‬‬ ‫און אומרואיג‪.‬‬ ‫ר' שמואל האט עס אנגענומען ערנסטערהייט‪ ,‬און יענער טאג האט‬ ‫ווען א איד‪ ,‬א ריכטיגער מאמין‪ ,‬טרעפט זיך אין א שווערע פינאנציעלע‬ ‫ער געזאגט קדיש לעילוי נשמת "באדיה בת רבי אליהו"‪.‬‬ ‫סיטואציע – בלייבט ער פולקאם רואיג און צופרידן‪ ,‬ווייל ער ווייסט אז‬ ‫נאכן זאגן קדיש‪ ,‬איז ר' שמואל צוגעגאנגען צום בית המדרש וואו‬ ‫דער באשעפער האט אים אריינגעלייגט אין דעם מצב‪ ,‬בלויז מיטן ציל‬ ‫ער האט יארן פריער געהאט אויפגעשטעלט א הנצחה פאר די‬ ‫אז ער זאל אריינלייגן כח צו זיך ספראווען דערמיט אויף א ריכטיגע‬ ‫אופן‪ .‬ער ווייסט אז אייגנטליך פעלט נישט אויס צו געבן עצות פארן‬ ‫מיידל‪ .‬ער איז געווען נייגעריג צו וויסן ווען ס'געפאלט איר יארצייט‪.‬‬ ‫רבונו של עולם וויאזוי אים ארויסצוהעלפן‪ ,‬ווייל פאקטיש איז די גאנצע‬ ‫ווי שאקירט איז ער געווארן‪ ,‬ביים אנטדעקן אז איר יארצייט איז‬ ‫שוועריגקייט געקומען פון אויבן און ס'ווערט געפירט מיט א פונקטליכע‬ ‫אויסגעפאלן פונקט יענער טאג!‬ ‫פלאן‪.‬‬ ‫ר' שמואל האט נאך געדענקט אז אונזער משפחה איז די‬ ‫ווידעראום ווען א מענטש דרייט זיך ארום אנגעצויגן‪ ,‬איז טייטש אז‬ ‫איינציגסטע אין די וועלט וואס האלט די מיידל'ס יארצייט‪ ,‬דעריבער‬ ‫ער זעט דעם נסיון ווי גלייך א ריזיגע באלאן וואס הערט נישט אויף צו‬ ‫האט ער זיך פארבונדן מיט אונז און האט מיט גרויס התרגשות‬ ‫וואקסן‪ .‬אבער לאמיר רעדן אפן‪ :‬ווען דער מענטש וואלט יעצט וויכטיג‬ ‫דערציילט די חלום וואס ער האט געהאט‪ ,‬ווי אויך די קדיש וואס‬ ‫געדארפט האבן קנאפע פינף דאלער‪ ,‬וואלט ער זיך דאך שוין אן עצה‬ ‫געגעבן; וואס איז שוין פינף דאלער‪ ,‬ס'איז נישט קיין גרויסע מעשה‪...‬‬ ‫ער האט געזאגט פאר איר‪.‬‬ ‫ער וואלט געהויבן די אויגן און געבעטן דעם באשעפער אים צו העלפן‪,‬‬ ‫ווי נאר מיין טאטע שליט"א האט געהערט ר' שמואל'ס‬ ‫און ער וואלט שוין ערגעצוואו געטראפן דאס ביסל געלט‪ .‬ווייל‪ ,‬וואס איז‬ ‫וואונדערליכע סיפור‪ ,‬האט ער זיך מיטאמאל געגעבן א כאפ דעם‬ ‫שוין פינף דאלער?‬ ‫קאפ און אויסגעשריגן‪" :‬אוי וויי!!! יעדעס יאר זאג איך א קדיש פאר‬ ‫אבער ווען מ'קוקט מיט א ניכטערע בליק‪ ,‬מיט ברילן פון 'אמונה און‬ ‫איר עילוי נשמה‪ ,‬אדער מאך איך זיכער אז א צווייטער זאל עס‬ ‫בטחון'‪ ,‬כאפט מען‪ :‬איז דען דא א חילוק צווישן אביסל געלט אדער‬ ‫זאגן‪ .‬אבער פונקט דאס יאר‪ ,‬זייענדיג מורא'דיג פארנומען‪ ,‬האב איך‬ ‫אסאך‪ ,‬קליין אדער גרויס?‬ ‫אינגאנצן פארגעסן דערפון‪"!...‬‬ ‫ווילאנג ער דארף נאר פינף דאלער‪ ,‬איז ער נאכנישט אנגעצויגן‪ .‬ווען‬ ‫ס'איז איבריג צו צולייגן די מוסר השכל פון די מעשה‪ ,‬ווי וויכטיג‬ ‫הייבט זיך אלעס אן צו פארפלאנטערן? ווען דער מענטש דארף‬ ‫פינף טויזנט דאלער‪ .‬דאס איז שוין א גרויסע סומע געלט וואס קען‬ ‫ס'איז א קדיש וואס מ'זאגט פאר א נשמה און ווי שטארק ס'איז‬ ‫אינגאנצן צעווארפן זיין רואיגקייט‪ .‬אבער דערביי האט דער מענטש‬ ‫משפיע אין אלע עולמות העליונים‪ ,‬אזוי אויך ווי די מיידל‪ ,‬א צדיקת‬ ‫פארגעסן איין זאך‪ :‬די גרויסע‪ ,‬אויפגעבלאזענע באלאן עקזיסטירט נאר‬ ‫וואס האט אזויפיל מיטגעמאכט אין איר לעבן און האט זיכער זוכה‬ ‫אין זיין אייגן קאפ! ווייל ביים אויבערשטן איז דאך נישטא קיין שום‬ ‫געווען צו א הויכע מקום אין גן עדן‪ ,‬דארף נאך אלץ צוקומען צו‬ ‫אונטערשיד צווישן פינף אדער פינף טויזנט דאלער – פארן טאטן אין‬ ‫אונזער קדיש‪.‬‬ ‫הימל איז גארנישט שווער!‬ ‫זאל די התעוררות פון די מעשה זיין אן עילוי פאר די נשמה הטהורה‬ ‫די מינוט א מענטש חזר'ט זיך איין די נקודה‪ ,‬וועט ער ווערן אן קיין‬ ‫פון באדיה בת רבי אליהו‪ ,‬ע"ה‪.‬‬ ‫שיעור מער רואיג‪ .‬קיין שום חוב וועט אים מער נישט באדראען‪ ,‬ער‬ ‫וועט עס קענען אננעמען מיט א רואיגקייט‪ ,‬עס זען גארנישט אנדערש‬ ‫ווי א חוב פון געציילטע דאלער‪.‬‬ ‫דערצו איז דא נאך א נקודה וואס איז ווערד אויפצומערקן‪ :‬ווען א‬ ‫אמי גרייט ביים טיר!‬ ‫א ָצ ִ‬ ‫מענטש איז פארפאניקט צוליב א געוויסע חוב‪ ,‬ער לעבט נישט מיט‬ ‫קיין רואיגקייט און אמונה פשוטה אז דער אויבערשטער קען אים‬ ‫רבי ראובן יהודה לערנער פון בית שמש דערציילט‪:‬‬ ‫גרינגערהייט שענקען א פולשטענדיגע ישועה‪ ,‬אנטלויפט ער פונעם‬ ‫געווען איז עס ווען מיין בעיבי האט אנגעהויבן וויינען‪ ,‬און מיר‬ ‫פראבלעם – אנשטאט עס צו לעזן‪ .‬אנשטאט פארמאכן די אויגן פאר‬ ‫אמי אים צו בארואיגן‪ .‬מיר האבן עס‬‫האבן אים געוואלט געבן זיין ָצ ִ‬ ‫א מינוט‪ ,‬זיך מדבק זיין צום רבונו של עולם און זיך פארטין אין א ריינע‬ ‫פרובירט צו טרעפן‪ ,‬אבער ס'איז נישט געווען צו געפינען‪.‬‬ ‫אמונה‪ ,‬געדענקען און זיך איינ'חזר'ן אז אויך די נסיון קומט פון אויבן‬ ‫מיט א ספעציעל השגחה פרטית‪ ,‬פאלט ער אין היסטעריע‪ ,‬ער הייבט‬ ‫מיר האבן נישט אויפגעגעבן‪ ,‬נאר ווייטער פרובירט זוכן‪ .‬די‬ ‫אן ארומצולויפן אין יעדן ריכטונג און דרייט געלטער וויפיל ס'גייט‪.‬‬ ‫בעיבי'ס געשרייען האבן אפגעהילעכט אינעם גאנצן הויז‪ ,‬בשעת‬ ‫אבער אין אמת'ן אריין האט דער מענטש א היבש מער פשוט'ע עצה‪:‬‬ ‫די גאנצע עולם איז געווען העפטיג אנטשלאסן אויפצוהייבן יעדע‬ ‫ער זאל זיך שטעלן א קליינע צעטל אויף זיין טיש אדער אויף סיי‬ ‫זאך וואס איז נאר שייך – די בעט‪ ,‬די קאוטש‪ ,‬אלע קישענעס און‬ ‫וועלכע אפט‪-‬געזעענע פלאץ‪ ,‬אויף וואס ס'זאל שטיין געשריבן מיט‬ ‫דאכענעס‪ .‬מאנכע האבן אוועקגערוקט די מיסט‪-‬קאסטן און אפילו‬ ‫קידוש‪-‬לבנה אותיות‪" :‬פאר יעדע נסיון וואס דער בורא געבט מיר ‪-‬‬ ‫אריינגעקוקט אינעווייניג‪ ,‬אנדערע האבן דורכגענישטערט די ערד‪,‬‬ ‫שטייט שוין גרייט די לעזונג דערצו‪ .‬ס'ווארט נאר אויף אויף מיר!"‬ ‫די טיש און די קאונטער‪ ,‬און טייל האבן גענומען די מיה צו עפענען‬ ‫אט די דערמאנונג וועט זיכער ברענגען א מורא'דיגע רואיגקייט און אונז‬ ‫און פארמאכן אלע שאפעס‪ .‬פארשטייט זיך אז מיר נישט פארגעסן‬ ‫געבן די כוחות דורכצומאכן סיי וועלכע נסיון‪ ,‬אריינגערעכנט אזעלכע‬ ‫אמי וואס מיר האבן‬ ‫צו זאגן דעם "אמר רבי בנימין"‪ ,‬אבער די איין ָצ ִ‬ ‫וואס זענען פארבונדן מיט פינאנציעלע פראבלעמען אדער חובות‪.‬‬ ‫<<<‬ ‫>>>‬ ‫החיים ווערן נישט געהעריג פארצייכנט מיט אדרעסן‪ ,‬האב איך‬ ‫פארמאגט אין הויז האט נישט געהאלטן ביים זיך באווייזן‪...‬‬ ‫נישט געקענט פונקטליך וויסן וואו אהין איך דארף לויפן‪ .‬איין זאך‬ ‫די אנדערע קינדער זענען געגאנגען שלאפן‪ ,‬און איך האב‬ ‫האב איך אבער פארשטאנען; אז אויב מ'רופט מיר פון יענע געגנט‪,‬‬ ‫איבערגענומען די ארבעט פון פרובירן איינצושלעפן די בעיבי‪,‬‬ ‫מיינט עס אז מ'דארף מיר דארט יעצט וויכטיג האבן‪ .‬און כאטש‬ ‫ברומענדיג א לידל בשעת'ן אים וויגן‪ .‬און אזוי בין איך געווען‬ ‫מחיה מתים א נפטר קען איך נישט‪ ,‬האב איך פארט געהאפט‬ ‫פארנומען מיטן קינד פאר א לאנגע צייט‪ ,‬ביז ער איז ענדליך‬ ‫אז מיטן אויבערשטנ'ס הילף וועל איך קענען ראטעווען א מלווה‬ ‫איינגעשלאפן‪ .‬ערשט דעמאלטס האב איך געקענט גיין דאווענען‬ ‫אדער א באזוכער‪...‬‬ ‫מעריב‪ .‬איי‪ ,‬וואס וועט זיין אויב ער וועט זיך אויפוועקן אינמיטן‬ ‫אמי? כ'האב נישט געהאט קיין‬ ‫נאכט און נאכאמאל דארפן א ָצ ִ‬ ‫ווען כ'בין אנגעקומען צום בית החיים‪ ,‬האב איך אנגעטראפן‬ ‫אהנונג‪ .‬כאטש יעצט‪ ,‬בחסדי שמים‪ ,‬איז ער געשלאפן‪...‬‬ ‫א טויט‪-‬שטילקייט‪ .‬ס'איז דארט נישט קיין שום לוי'‪ ,‬נישט‬ ‫ארויסגייענדיג פון הויז‪ ,‬האב איך באמערקט ווי עפעס טוט זיך‬ ‫קיין באזוכער‪ ,‬גארנישט‪ .‬נאכן מאכן א קורצע חשבון‪ ,‬האב איך‬ ‫לעבעדיג אין די מקלט (בונקער) פון אונזער בנין‪ .‬אויס נייגער בין‬ ‫פארשטאנען אז די קאל איז ווארשיינליך געקומען פון דעם‬ ‫איך צוגעגאנגען‪ ,‬וועלנדיג זען וואס ס'גייט דארט פאר‪ .‬דערביי‬ ‫דערנעבנדן בית החיים‪ .‬איך בין שנעל אהינגעלאפן‪ .‬צום גרויס‬ ‫האב איך געזען ווי מ'גרייט צו פעקלעך מיט איינלאדעגונגען פאר‬ ‫באדויער‪ ,‬האט איך דארט אנגעטראפן א רייע וואו רעפארמער‬ ‫א געוויסע מסיבה‪ ,‬וואס וועט ווערן אפגעהאלטן דורך אן 'עזר‬ ‫אידן ווערן באערדיגט‪.‬‬ ‫נישואין' ארגאניזאציע‪.‬‬ ‫און געוויס איז דארט געווען דאס וואס איך האב געזוכט‪ :‬מ'האט‬ ‫אזוי ווי די מקלט געפינט זיך אין אונזער בנין‪ ,‬זענען מיר געווען‬ ‫דארט געהאלטן אינמיטן א לוי' פון א רעפארמער איד‪ ,‬מ'האט אים‬ ‫די ערשטע צו באקומען די גרייטע פעקלעך‪ .‬אזוי ארום‪ ,‬ווען איך‬ ‫שוין געהאט צוגעברענגט צו לייגן אין זיין חלקה‪ ,‬ווען אויפאמאל‬ ‫בין צוריקגעקומען פון מעריב‪ ,‬האט מיר שוין אפגעווארט איינע‬ ‫האט זיין פרוי אוועקגע'חלש'ט‪ .‬די אנוועזנדע האבן געהאט גערופן‬ ‫אזא פעקל ביים טיר‪ .‬כ'האב גלייך אויפגעריסן די איינפאק און‬ ‫'הצלה' אין איילעניש‪ ,‬וואס צוליב דעם בין איך דארט געווען‪ .‬דאן‬ ‫באטראכט די אינהאלט‪ .‬ס'איז דארט געווען א הערליך דיזיינטע‬ ‫האב איך געזען אז דריי הצלה וואלונטירן האבן שוין געהאט‬ ‫בראשור‪ ,‬כ'האב עס אנגעהויבן דורכצוליינען און געזען ווי ס'ווערט‬ ‫עספיעט אהינצוקומען פאר מיר‪ ,‬אזוי אז מיר זענען געווען פיר‬ ‫ארויסגעברענגט אז די תקופה צווישן ווען מ'איז פארנומען צו‬ ‫חברים אינאיינעם‪.‬‬ ‫אמי‪ ,‬ביז די צייט ווען מ'איז זוכה אים‬ ‫בארואיגן א קינד מיט א ָצ ִ‬ ‫צו באגלייטן אונטער די חופה מיט א ליכט אין האנט ‪ -‬איז פיל‬ ‫איך האב געגעבן א קוק אום אויף די קליינע גרופע וואס האט‬ ‫קורצער ווי מ'מיינט‪ .‬און כדי בעסער ארויסצוברענגען די געדאנק‪,‬‬ ‫באגלייט דעם נפטר‪ ,‬און ערשט דעמאלטס האב איך געכאפט‬ ‫אמי‪...‬‬ ‫האבן זיי בייגעלייגט א ליכט מיט א ָצ ִ‬ ‫פארוואס די השגחה עליונה האט אונז דא צוגעפירט –‬ ‫אמי; טאקע דאס וואס כ'האב אזוי‬ ‫דא שטיי איך מיט אן עכטע ָצ ִ‬ ‫פיר פון דעם נפטר'ס זין האבן געהאט אנגעטון כזית‪-‬קאפלעך‬ ‫וויכטיג געדארפט‪ .‬און אן קיין אנשטרעגונג; ס'איז אנגעקומען צו‬ ‫אויפן קאפ‪ ,‬אויס רעספעקט פון די מעמד‪ .‬דערצו איז דארט‬ ‫אונזער טיר‪.‬‬ ‫געשטאנען אן ארבעטער פון בית החיים‪ ,‬אויך א איד‪ .‬אין צוגאב‬ ‫כ'האב נישט קיין ספק אז 'עזר נישואין' טוט אויף אסאך‬ ‫איז געווען אנוועזנד נאך א איד‪ ,‬וועמענ'ס אויפגאבע איז געווען‬ ‫געוואלדיגע זאכן צו העלפן אידישע קינדער חתונה מאכן זייערע‬ ‫אנצופירן די לוי' 'צערעמאניע'‪ .‬און ווען מ'האט צוגערעכנט נאך‬ ‫קינדער‪ ,‬אבער אויסער די אלע 'גרויסארטיגע' אויפטואונגען‪ ,‬האב‬ ‫פיר הצלה‪-‬לייט‪ ,‬זענען מיר געווען פונקט צען אידן‪ :‬א מנין‪!...‬‬ ‫איך דעמאלטס געשפירט אז זיי זענען געווארן געשיקט פון הימל‬ ‫איך האב אויסגערופן איבערראשט‪" :‬מיר זענען א מנין! מיר קענען‬ ‫בלויז מיר צו העלפן פונקט יענע מינוט‪ ,‬דא‪ ,‬בשעת מיין בעיבי ליגט‬ ‫זאגן קדיש!"‬ ‫אמי איז אים דערווייל די וויכטיגסטע‬ ‫נאך אין זיין וויגעלע און א ָצ ִ‬ ‫זאך אין די וועלט‪...‬‬ ‫איינער פון די זין איז געווארן שטארק איבערגענומען פון מיינע‬ ‫און כ'בין אויך זיכער‪ ,‬אז פונקט ווי דער אויבערשטער האט אונז‬ ‫ווערטער‪ .‬ער האט אנגעמערקט‪" :‬מיר האבן שוין געהאט אנגערופן‬ ‫אמי אויפן גאלדענעם טאץ‪ ,‬אזוי אויך‬ ‫דעמאלטס צוגעשיקט א ָצ ִ‬ ‫די גוי'אישע הצלה צוואנציג מינוט צוריק און זיי זענען נאכנישט‬ ‫ווען דאס קינד וועט זיין עלטער און ס'וועט אנקומען די צייט ער‬ ‫אנגעקומען‪ ,‬אבער איר זענט גלייך אנגעקומען!"‬ ‫זאל חתונה האבן‪ ,‬וועט ער אונז ווייטער שיקן אלעס וואס מיר‬ ‫און פונקט דעמאלטס – זענען די גוי'אישע פערעמעדיקס ענדליך‬ ‫דארפן דערפאר‪.‬‬ ‫אנגעקומען‪...‬‬ ‫זיי זענען שנעל צוגאלאפן צו העלפן די אלמנה‪ ,‬בשעת מיר‪ ,‬די‬ ‫פארזאמלטע אידן‪ ,‬האבן זיך געאיילט צו מקבר זיין דעם נפטר‪,‬‬ ‫פיר געלאדענטע הצלה‪-‬לייט‬ ‫אים צו טון א חסד של אמת און זאגן קדיש‪ .‬ווארשיינליך האט‬ ‫רבי יעקב יהודה פריינד שליט"א פון ניו יארק דערציילט‪:‬‬ ‫דער ראפערמער איד געהאט עפעס א זכות‪ ,‬א דאנק וואס דער‬ ‫א קרוב מיינ'ס‪ ,‬א געטרייער וואלונטיר אין די 'הצלה'‪ ,‬האט‬ ‫רבונו של עולם האט אונז ספעציעל אהינגעשיקט פונקט אין די‬ ‫מיר דערציילט א מורא'דיגע פאסירונג וואס ער האט אליינס‬ ‫ריכטיגע מינוט‪ ,‬בלויז צו מזכה זיין זיין נשמה מיט א קדיש און מנין‬ ‫מיטגעלעבט‪.‬‬ ‫ביים לוי'!‬ ‫ער דערציילט‪ :‬איינמאל האב איך באקומען א קאל פון די מאנסי‬ ‫אזוי ארום האט אפילו אזא פארבלאנזשעטע נשמה באקומען די‬ ‫געגנט‪ ,‬וואו עס געפינט זיך צוויי בתי החיים איינס נעבן צווייטן –‬ ‫לעצטע כבוד וואס איז זיך איר געקומען‪.‬‬ ‫א אידישע און א להבדיל נישט‪-‬אידישע‪ .‬אבער וויבאלד די בתי‬ ‫זיכערקייט אז ס'איז איר‪ .‬מיין שוויגער האט איר דעמאלטס‬ ‫צוליב א ספר האט זי נישט געהאט‬ ‫געזאגט אז ביי איינע פון אירע טעכטער געפינט זיך א געוויסע‬ ‫קיין מנוחה‬ ‫ספר וואס באלאנגט פאר די שכנה‪ ,‬און זי וויל אז די טאכטער זאל‬ ‫עס ווי אמשנעלסטנס צוריקגעבן פאר די אייגנטומער‪.‬‬ ‫רבי שמואל זאנוויל דאווידאוויטש שליט"א פון בית שמש‬ ‫דערציילט‪:‬‬ ‫גלייך אינדערפרי האט די שכנה אנגערופן די טאכטער ביי וועמען‬ ‫ס'איז געלעגן דעם ספר‪ ,‬זי האט איר דערציילט דעם חלום און‬ ‫מיין שוויגער ע"ה‪ ,‬מרת שיינדל טרוילא בת ר' מנחם הכהן ע"ה‪,‬‬ ‫פארשטייט זיך אז מ'האט גלייך ערלעדיגט אז דער ספר זאל‬ ‫איז נפטר געווארן פאריאר חודש שבט‪ .‬זי האט געהאט א זייער‬ ‫געטרייע שכנה שתחי'‪ ,‬מיט וועמען זי האט זיך געהאלטן מורא'דיג‬ ‫צוריקקומען צו איר‪.‬‬ ‫נאנט‪ .‬די שכנה פלעגט אסאך קומען זיך דורכצורעדן מיט מיין‬ ‫אייגנטליך איז די געשיכטע אונטער יענער ספר געווען‪ ,‬אז די שכנה‬ ‫שוויגער און זי האט זיך שטארק פארלאזן אויף איר מיינונג‪ ,‬און‬ ‫האט עס איינמאל געגעבן פאר די טאכטער און געזאגט‪" :‬נעם עס‪,‬‬ ‫מיין שוויגער‪ ,‬זייענדיג א קלוגע פרוי מיט אסאך לעבנס‪-‬ערפארונג‪,‬‬ ‫ליין‪ ,‬און האב הנאה"‪ .‬דערביי איז די טאכטער נישט געווען זיכער‬ ‫האט גערן מיטגעטיילט אירע קענטעניסן מיט איר‪ .‬דערצו פלעגט‬ ‫אויב די שכנה שענקט עס איר אוועק אלס מתנה‪ ,‬אדער טוט זי עס‬ ‫איר די שכנה אסאך קומען העלפן און איז איר געשטאנען צוהילף‬ ‫איר נאר פארבארגן‪ .‬ענדע האט די טאכטער געמאכט א חשבון‪ ,‬אז‬ ‫אין פארשידענע זאכן‪ .‬אזוי האבן זיי געלעבט בשכנות פאר לאנגע‪,‬‬ ‫צוליב זייער נאנטשאפט לייגט זיך אויפן שכל אז זי קען עס האלטן‬ ‫געשמאקע יארן‪.‬‬ ‫פאר שטענדיג‪ .‬אבער אין אמת'ן אריין האט עס איר די שכנה נאר‬ ‫דעם פארגאנגענעם חודש אלול‪ ,‬נאך אינמיטן יאר פון מיין‬ ‫געגעבן פאר צייטווייליג‪ ,‬אויף בארג‪ ,‬אזוי אז דער ספר האט נישט‬ ‫שוויגער'ס פטירה‪ ,‬האט די שכנה געהאט א חלום‪ .‬מיין שוויגער‬ ‫געלאזט מיין שוויגער רוען אין עולם האמת‪ ,‬ווילאנג ס'איז נישט‬ ‫ע"ה איז איר געקומען אין חלום‪ ,‬און כאטש זי האט איר נישט‬ ‫געווארן צוריקגעגעבן‪...‬‬ ‫געקענט זען אינגאנצן קלאר‪ ,‬האט די שכנה געוואוסט מיט א‬ ‫האט איר זוכה געווען צו זען א מעשה פון השגחה פרטית?‬ ‫רופט אריין צו קו השגחה פרטית‪ 1-518-613-0140 :‬דריקט ‪ 3‬און דערנאך ‪0‬‬ ‫אדער שיקט אן אימעיל צו די מערכת ‪hashgachaprutis@gmail.com‬‬ ‫בריוון צו די מערכת‬ ‫בסוד ישרים ועדה‬ ‫צייט‪ .‬ס'איז געווען דאנערשטאג נאכט ווען כ'האב זיך ארויסגעלאזט‬ ‫צו די חשוב'ע רעדאקציע פון 'השגחה פרטית'‪ ,‬שלום וברכה‬ ‫קיין מירון‪ .‬דאסמאל‪ ,‬ווען כ'בין געשטאנען ביים ציון הקדוש‪ ,‬האב איך‬ ‫איך וויל מיטטיילן א פערזענליכע מעשה וואס כ'האב אליינס‬ ‫נישט פארגעסן מיין זון‪ ...‬כ'האב דארט איינגעריסן פאר זיין שידוך‬ ‫בייגעוואוינט‪ ,‬ווי מ'קען אזוי קלאר זען די אפענע השגחה העליונה‪.‬‬ ‫און פאר אלעס וואס ס'פעלט אויס דערוועגן‪ .‬פרייטאג צופרי ווען‬ ‫איך וואוין אין בית שמש‪ .‬עטליכע יאר צוריק בין איך געפארן קיין‬ ‫כ'בין אהיימגעפארן קיין בית שמש‪ ,‬האב איך געהאט א רואיג הארץ‪,‬‬ ‫מירון אויף ל"ג בעומר‪ ,‬און זייענדיג ביים ציון פונעם תנא האלקי רבי‬ ‫שפירנדיג אז יעצט זענען מיר גרייט צו צוגיין צו שידוכים‪.‬‬ ‫שמעון האב איך מתפלל געווען פאר זיך און פאר מיין גאנצע משפחה‪.‬‬ ‫מיט אסאך סייעתא דשמיא‪ ,‬איז מיין זון געווארן א חתן יענע חודש‬ ‫דערנאך‪ ,‬ווען כ'האב שוין געהאט אראפגעגאנגען דעם גאנצן בארג‪,‬‬ ‫שבט ‪ -‬הארט פאר ער איז געווארן אכצן יאר‪ ...‬די חתונה איז באשטימט‬ ‫האב איך זיך פלוצלינג דערמאנט אז דעם קומענדיגן חודש אדר גייט‬ ‫מיין זון ווערן אכצן יאר אלט; אן עלטער ווי מ'וועט שוין דארפן אנהייבן‬ ‫געווארן אויף דעם קומענדיגן חודש טבת‪.‬‬ ‫הערן שידוכים פאר אים‪ .‬כ'האב נישט געקענט פארשטיין‪ :‬וויאזוי האב‬ ‫אין יענע צייט האב איך נישט באטראכט די דאטומען‪ ,‬אבער א צייט‬ ‫איך פארגעסן צו בעטן אויף אזא וויכטיגע זאך?! אבער צוריקגיין צום‬ ‫שפעטער האב איך עס נאכגעקוקט און אויפגעכאפט‪ :‬דער טאג ווען‬ ‫ציון האב איך שוין נישט געקענט‪ ,‬וויבאלד ס'שטייט אין די פוסקים‬ ‫כ'בין געפארן מתפלל זיין פאר מיין זונ'ס שידוך‪ ,‬איז געווען פונקט א‬ ‫אז מ'זאל זיך נישט צוריקקערן צו א ציון‪ .‬כ'האב פארשטאנען אז‬ ‫יאר שפעטער זיין לעצטע 'שבע ברכות'! דערביי האב איך געזען דעם‬ ‫די געשעעניש איז זיכער געווארן ספעציעל צוגעפירט פון הימל‪,‬‬ ‫קלארן יד ה'‪ ,‬ווי דער באשעפער האט אונז געגעבן די זכות צו קענען‬ ‫און כ'האב געהאפט אז איך וועל נאך ערגעץ ווען האבן די זכיה צו‬ ‫מתפלל זיין פאר אים‪ ,‬און אונז דערצו באגלייט דעם גאנצן יאר ביז נאך‬ ‫נאכאמאל זיין אין מירון פאר די צייט פון שידוכים‪.‬‬ ‫די לעצטע טאג פון די חתונה‪.‬‬ ‫די פראבלעם איז נאר אז בית שמש איז גארנישט אזוי נאנט צו מירון‪,‬‬ ‫זאלן מיר אלע זוכה זיין צו אן א שיעור נחת און שמחה‪ ,‬גוטע‬ ‫אזוי אז ס'האט זיך מיר נישט געמאכט קיין געלעגנהייט אהינצופארן‬ ‫שידוכים‪ ,‬און קינדער און אייניקלעך וואס זענען עוסק בתורה ובמצוות‪.‬‬ ‫פאר א לאנגע תקופה‪ .‬די זומער איז פארביי‪ ,‬די ווינטער האט זיך‬ ‫אנגעהויבן און קיין מירון בין איך נאכנישט אנגעקומען‪.‬‬ ‫אהרן נחמן‪ ,‬בית שמש‬ ‫אינמיטן די ימי השובבי"ם‪ ,‬האב איך באשלאסן אז יעצט איז די‬ ‫האט איר הערות והארות? שיקט אן אימעיל צו דער מערכת‪.‬‬ ‫ינ ֶדער‬ ‫דּורְך ִדי ִק ְ‬ ‫אט ֵליין ְ‬ ‫אֹויפן ַה ְ‬ ‫ְ‬ ‫יילט‬ ‫ער ֵצ ְ‬ ‫ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַמ ֲע ִׂשּיֹות‪ֶ ,‬ד ְ‬ ‫עֹול ִלים‬ ‫ְ‬ ‫ִמ ִּפי‬ ‫עט ְיגט‪...‬‬ ‫אר ְׁש ֶּפ ִ‬ ‫ָנאְך גּוט ִאיְך ָהאּב ַפ ְ‬ ‫ער ֵציילְ ט‪:‬‬ ‫יתר ִעילִ ית ֶד ְ‬ ‫הּודה דֹונַ ט פּון ֵּב ָ‬ ‫יְ ָ‬ ‫יׁשע ָּבאס‪.‬‬ ‫אט ֶ‬‫נֶעמען ִדי ְׁש ָט ִ‬ ‫ארף ִאיְך ֶ‬ ‫ארן צּו ַמיין ַּתלְ מּוד ּת ָֹורה וָ ואס ִאיז גַ אנְץ וַ וייט פּון אּונְזֶ ער הֹויז‪ַ ,‬ד ְ‬ ‫עדן ָטאג‪ּ ,‬כְ ֵדי צּו ָפ ְ‬ ‫יֶ ְ‬ ‫עפער ִפינֶעף ִמינּוט!‬ ‫ּומגֶ ֶ‬‫נֶעמט א ְ‬ ‫ארף ִאיְך אֹויְך צּוגֵ יין ַא ְׁש ִטיק וֶ ועג‪ַ .‬א וֶ ועג וָ ואס ְ‬ ‫יׁשע ָּבאס ַד ְ‬ ‫אט ֶ‬ ‫אנְציֶ ע פּון ִדי ְׁש ָט ִ‬ ‫אּון ִּביז ִדי ְס ַט ְ‬ ‫ערע ְׂשכַ ר ַפאר ִדי וֶ ועגְ ן‪ ,‬אּון ֶעס לֹוינְט‬ ‫וארט ִמיר ַאן ֶע ְק ְס ֶט ֶ‬ ‫ּומט ִמיר ָאן ְׁשוֶ וער ַאז ֶעס וַ ְ‬ ‫עדעס ָמאל וָ ואס ֶעס ק ְ‬ ‫ארק זִ יְך יֶ ֶ‬ ‫ִאיְך ְׁש ַט ְ‬ ‫לֶערנֶען ּת ָֹורה‪.‬‬ ‫ּוט ֶׁשען אֹויף צּו גֵ יין ְ‬ ‫ֹויסצּומ ְ‬ ‫זִ יְך זִ יְך א ְ‬ ‫ארט ַא ִר ֶיּבער ֶקעגְ ן ַמיינֶע אֹויגְ ן‪.‬‬ ‫ּוּפס! ִדי ָּבאס ָפ ְ‬ ‫אנְציֶ ע וִ וי גֶ עוֶ וענְלִיְך ָא ֶּבער‪ ...‬א ְ‬‫ּומען צּו ִדי ְס ַט ְ‬ ‫ֵאיין ָטאג ִּבין ִאיְך ָאנְגֶ עק ֶ‬ ‫ּונְדע!‬‫עטיגְ ט ִמיט ַא ֶסעק ֶ‬ ‫אר ְׁש ֶּפ ִ‬ ‫ִאיְך ָהאּב ִאים ַפ ְ‬ ‫נֶעק ְס ֶטע ָּבאס!‬ ‫ּומען ִדי ְ‬ ‫ּופ ְצן ִמינּוט ִּביז ֶעס וֶ ועט ק ֶ‬ ‫אנְצע פ ְ‬‫ואר ְטן גַ ֶ‬ ‫ארף ִאיְך וַ ְ‬ ‫עצט ַד ְ‬ ‫יֶ ְ‬ ‫ּופאל נָאר ַפאר ַמיין‬ ‫נִיׁשט ֵקיין צ ַ‬ ‫עטיגְ ן ִאיז ְ‬ ‫אר ְׁש ֶּפ ִ‬ ‫אר ְקט‪ַ ,‬אז אֹויְך ָדאס ַפ ְ‬ ‫עׁש ַט ְ‬‫עדט צּו ִמיר‪ ,‬זִ יְך גֶ ְ‬ ‫ער ְ‬ ‫ִאיְך ָהאּב גֶ ֶ‬ ‫וארט‪ִ .‬מיט גֶ עדּולְ ד‪.‬‬ ‫עפער טּוט ִאיז גּוט‪ .‬אּון גֶ עוַ ְ‬ ‫אׁש ֶ‬‫ּוטס‪ּ .‬גַ ם זּו לְ ט ָֹובה‪ .‬וָ ואס ֶדער ַּב ֶ‬ ‫ג ְ‬ ‫עצן‪.‬‬ ‫אּפזֶ ְ‬ ‫עקענְט ַא ָר ְ‬ ‫ּומען אּון ִאיְך ָהאּב זִ יְך ֶע ְנְדלִיְך גֶ ֶ‬ ‫ואר ְטן ִאיז ֶדער ָּבאס ָאנְגֶ עק ֶ‬ ‫נָאְך ַא לַאנְגֶ ע וַ ְ‬ ‫ארן‬ ‫עפ ְ‬‫ערגֶ ָ‬ ‫יע ְר ִדיגֶ ער ָּבאס‪ ,‬וֶ ועלְכֶ ער ִאיז ִמיר ַא ִר ֶיּב ְ‬ ‫ענְס ֶטער וִ וי ֶדער ְפ ִר ֶ‬ ‫ּוצלּונְג גֶ עזֶ ען פּון ֶפ ְ‬ ‫אר ִנְדיג ָהאּב ִאיְך ְּפל ְ‬ ‫ַאזֹוי ָפ ְ‬ ‫ייע"ר)!‬ ‫(פלֶע"ט ַט ֶ‬ ‫אנְט ֶׁשער ְ‬ ‫עקט צּולִיּב ַא ַּפ ְ‬ ‫ְׁש ֶט ְ‬ ‫ארן ִמיט ַא ָּבאס וָ ואס וָ ואלְט ִמיר‬ ‫אר'ן ִמיר ָא ְּפ ִה ְיטן פּון צּו ָפ ְ‬ ‫עפער ַפ ְ‬ ‫אׁש ֶ‬ ‫ֹויּבט ֶדעם ַּב ֶ‬ ‫אנְקט אּון גֶ על ְ‬ ‫עד ְ‬ ‫ִאיְך ָהאּב גֶ ַ‬ ‫ינְמ ְיטן וֶ ועג‪...‬‬‫עׁש ֶטעלְט ַפאר ַא לַאנְגֶ ע וַ ויילֶע ִא ִ‬ ‫ָא ְּפגֶ ְ‬ ‫גּוטן‬ ‫אלט ִאיז צּום ְ‬ ‫עדע ָא ְּפ ַה ְ‬ ‫ֶי ֶ‬ ‫ער ֵציילְ ט‪:‬‬ ‫רּוׁשלַ יִ ם ֶד ְ‬ ‫ַחּיִ ים וֵ וייס פּון יְ ָ‬ ‫ייטפּולֶע ְׁש ִטיק‬ ‫אד ְ‬ ‫עּב ָראכְ ן ַא ַּב ַ‬ ‫עּב ָראכְ ן ִדי ֵּביין פּון נָאז אּון אֹויְך ֶצ ְ‬ ‫עפאלְן אּון ֶצ ְ‬ ‫ועס ֶטער גֶ ַ‬ ‫יילְטע וָ ואכְ ן צ ִּוריק ִאיז ַמיין ְׁשוֶ ְ‬ ‫עצ ֶ‬ ‫ַפאר גֶ ֵ‬ ‫ער ְׁש ֶטע ָצאן‪.‬‬ ‫אד ְ‬ ‫פּון ִדי ָפ ֶ‬ ‫אטעוֶ וען ִדי ְׁש ִט ְיקל ָצאן מּוז ֶמען ֶעס‬ ‫וייסט‪ַ ,‬אז ִאין ַאזַ א ַפאל‪ ,‬אֹויּב וִ ויל ֶמען ַר ֶ‬ ‫עדער וֵ ְ‬ ‫ִדי ְּפ ֶרעׁשּור ִאיז גֶ עוֶ וען גְ רֹויס‪ .‬וַ וייל וִ וי יֶ ֶ‬ ‫ואנְציג ָׁש ָעה‬‫עּב ָראכֶ ענֶע ָצאן ִאין ִדי ֶע ְר ְׁש ֶטע ִפיר אּון ְצוָ ִ‬ ‫נִיׁשט צ ִּוריק ִדי ֶצ ְ‬ ‫ואנְציג ָׁש ָעה‪ .‬אֹויּב ֶמען לֵייגְ ט ְ‬ ‫אנְדלֶען ִּביז ִפיר אּון ְצוָ ִ‬ ‫אה ְ‬ ‫ַּב ַ‬ ‫אר ַפאלְן‪.‬‬‫ִאיז‪ַ ...‬פ ְ‬ ‫אנְדלֶען‪.‬‬ ‫אה ְ‬‫יער ַּב ַ‬ ‫וייטאגְ ן‪ֶ .‬מען מּוז ֶעס ְפ ִר ֶ‬ ‫אפט וֵ ָ‬ ‫אר ַׁש ְ‬ ‫עּב ָראכְ ן אּון ַפ ְ‬ ‫ָא ֶּבער ִדי נָאז‪ ...‬זִ י ִאיז אֹויְך ֶצ ְ‬ ‫ערנָאְך‪ ,‬נָאכְ ן‬ ‫אנְדלּונְג‪ .‬נָאר ֶד ְ‬ ‫אה ְ‬ ‫לַאנִירן ַא ַּב ַ‬ ‫ְ‬ ‫ערזּוכְ ן ִדי נָאז אּון ְּפ‬ ‫ּונְט ְ‬ ‫ואנְציג ָׁש ָעה ִאיז ַא ִר ֶיּבער ְּבלֹויז פּון צּו א ֶ‬ ‫ִדי ֶע ְר ְׁש ֶטע ִפיר אּון ְצוָ ִ‬ ‫ּופן‪:‬‬ ‫עדיגְ ט אּון זִ יְך ָאנְגֶ ער ְ‬ ‫עׁש ִ‬ ‫אט ַראכְ ְטן ֶדעם ָצאן‪ ,‬זֶ ען וָ ואס ִאיז גֶ ֶ‬ ‫עהאט ִדי ֶמעגְ לִיכְ ַקייט צּו ַּב ְ‬ ‫אק ֶטער גֶ ַ‬ ‫אנְדאזְ ִׁש ְירן‪ָ ,‬האט ֶדער ָד ְ‬ ‫ֶעס ַּב ַ‬ ‫לֶעּבן ַאזֹוי וִ וי ֶעס ִאיז‪ֶ .‬מען וֶ ועט‬ ‫נִיׁשט צ ְּוק ְ‬ ‫ואנְציג ָׁש ָעה‪ֶ .‬דער ָצאן ֶקען ֶמען ׁשֹוין ְ‬ ‫יׁשע ִפיר אּון ְצוָ ִ‬ ‫"סיי וִ וי ַסיי ִאיז ׁשֹוין ַא ִר ֶיּבער ִדי ְק ִר ִיט ֶ‬ ‫ַ‬ ‫אנְדלֶען ִדי מֹויל‪".‬‬ ‫אה ְ‬ ‫ערנָאְך וֶ ועט ֶמען ַּב ַ‬ ‫ּוען אּון ֶד ְ‬ ‫אנְדלּונְג‪ .‬לָאז ָדאס ִקינְד ר ֶ‬ ‫אה ְ‬ ‫לֶעצ ְיר ֶטע ַּב ַ‬‫אמ ְּפ ִ‬ ‫ׁשֹוין מּוזְ ן גֵ יין אֹויף ַא ָק ְ‬ ‫וארן‬ ‫ּוּפט גֶ עוָ ְ‬ ‫עׁשט ְ‬ ‫ער ְירן‪ַ ,‬אזֹוי ַאז ֶדער ָצאן ִאיז ָא ְּפגֶ ְ‬ ‫לֶעמען‪ֶ ,‬מען ָהאט גֶ עמּוזְ ט ַא ֶּפ ִ‬ ‫אּב ֶ‬‫עמאכְ ט ְּפ ָר ְ‬ ‫ַא ִר ֶיּבער ַא וָ ואְך אּון ִדי נָאז ָהאט גֶ ַ‬ ‫אציֶ ע‪.‬‬ ‫ער ְ‬ ‫אּפן פּון ִדי ַא ֶּפ ַ‬ ‫ועס ֶטער וֶ ועט זִ יְך צ ִּור ְיקכַ ְ‬ ‫ִמיט נָאְך ַא וָ ואְך ִּביז ַמיין ְׁשוֶ ְ‬ ‫אט ַראכְ ט ֶדעם ָצאן אּון‬ ‫אק ֶטער וֶ ועלְכֶ ער ָהאט ַּב ְ‬ ‫ּומען צּום ֵציין ָד ְ‬ ‫אנְצע וָ ואכְ ן ִאיז ֶמען ֶע ְנְדלִיְך ָאנְגֶ עק ֶ‬ ‫נָאְך ְצוֵ ויי גַ ֶ‬ ‫עׁשטֹוינְט‪.‬‬‫גֶ ְ‬ ‫ֹויפן‬ ‫ערט‪" .‬וֶ וען ֶמען וָ ואלְט צ ִּוריק גֶ עלֵייגְ ט ָדאס ְׁש ִט ְיקל ָצאן א ְ‬ ‫ייס ֶט ְ‬ ‫נִיסים!" ִאיז ֶער גֶ עוֶ וען ַּבאגַ ְ‬ ‫עהאט ִ‬ ‫"איר ָהאט ָדא גֶ ַ‬ ‫ִ‬ ‫נֶעמען! זֶ עט!" ָהאט ֶער גֶ עוִ ויזְ ן ִמיט‬ ‫ֹויס ֶ‬ ‫עצט גֶ עמּוזְ ט ַאר ְ‬ ‫ואנְציג ָׁש ָעה וָ ואלְט ֶמען ֶעס יֶ ְ‬ ‫ָא ְרט ִדי ֶע ְר ְׁש ֶטע ִפיר אּון ְצוָ ִ‬ ‫לִיּבן ָא ְפן‪,‬‬ ‫עּב ְ‬ ‫וארן ַּביים ַפאלְן‪ָ .‬א ֶּבער וַ וייל ְצוֵ ויי וָ ואכְ ן ִאיז ֶעס גֶ ְ‬ ‫עדיגְ ט גֶ עוָ ְ‬‫עׁש ִ‬‫ואר ְצלֶען פּונֶעם ָצאן זֶ ענֶען גֶ ֶ‬ ‫ֶע ְק ְס ַטאז‪ִ ".‬די וָ ְ‬ ‫אר ֶרעכְ ְטן ֶדעם ָצאן!"‬ ‫נֶעמען‪ .‬נָאר ַפ ְ‬ ‫ֹויס ֶ‬ ‫נִיׁשט ַאר ְ‬ ‫ארף זֵ יי ְ‬ ‫עהיילְט אּון ֶמען ַד ְ‬ ‫ֹויסגֶ ֵ‬ ‫ואר ְצלֶען א ְ‬ ‫אּבן זִ יְך ִדי וָ ְ‬‫אר ְירט‪ָ ,‬ה ְ‬ ‫ּומ ַּב ִ‬‫א ְ‬ ‫עפילְט וִ וי ֲא ִפילּו וֶ וען ֶעס זֶ עט אֹויס ַאזֹוי ִּב ֶיטער ְׁשלֶעכְ ט ִאיז ֶעס נָאר‪ַ ...‬פאר אּונְזֶ ער וואֹוילְזַ יין‪.‬‬ ‫אּבן גֶ ִ‬ ‫ִמיר ָה ְ‬ ‫ּומ ְּצ ָלא‬ ‫ּתֹורה ַמ ְּג ָנא ַ‬ ‫ָ‬ ‫ער ֵציילְ ט‪:‬‬ ‫ַא ְב ָר ָה ִמי פּון ֵּבית ֶׁש ֶמׁש ֶד ְ‬ ‫ֹויסנְוֵ ויינִיג ּגְ ָמרֹות‪ֶ .‬עס ִאיז גֶ עוֶ וען ַמ ָּמׁש‬ ‫ע'חזְ ְר'ט פּון א ְ‬ ‫ֹויפן ָּבאס‪ ,‬אּון גֶ ַ‬ ‫ּוּפע ֲח ֵב ִרים א ְ‬ ‫ארן ִמיט ַא גְ ר ֶ‬ ‫עפ ְ‬‫ֵאיין ָטאג ִּבין ִאיְך גֶ ָ‬ ‫ייער ַארּום אּונְזֶ ער ָא ְרט‪.‬‬ ‫ית ָחא ְּדא ַֹוריְ ָתא‪ַ .‬א ַפ ֶ‬ ‫ַא ִר ְ‬ ‫לֶערנֶען אּון גֶ עוואֹויר‬ ‫ועקט פּון אּונְזֶ ער ְ‬ ‫ֹויפגֶ עוֶ ְ‬ ‫אּבן זִ יְך א ְ‬ ‫אקל‪ִ .‬מיר ָה ְ‬‫אר ֶקע ָׁש ְ‬ ‫עּבן ַאזַ א ְׁש ַט ְ‬ ‫ּוצלּונְג ָהאט ֶדער ָּבאס גֶ עגֶ ְ‬ ‫ְּפל ְ‬ ‫עה ְיטן‪.‬‬ ‫עפילְט וִ וי ִדי ּת ָֹורה ָהאט אּונְז ָא ְּפגֶ ִ‬ ‫אּבן גֶ ִ‬ ‫נְס ֶטע ֶע ְק ִס ֶידענְט‪ִ .‬מיר ָה ְ‬ ‫עׁשען ַאן ֶע ְר ְ‬ ‫וארן ַאז ֶעס ִאיז ּכִ ְמ ַעט גֶ ֶ‬‫גֶ עוָ ְ‬ ‫ינ ֶּדער!‬ ‫ייע ֶרע ִק ְ‬‫ֵט ֶ‬ ‫יער ִקינְ ד! ָהאט ִאּיר ַא ַמ ֲע ֶׂשה פּון ַה ְׁשּגָ ָחה ְּפ ָר ִטית?‬ ‫ֵטיְ ֶ‬ ‫הודעות‬ ‫ווינקל‬ ‫ערן‪,‬‬ ‫יינע ַמ ֲע ִׂשּיֹות ֶקען ֶמען ֶה ְ‬ ‫ָּגאר ַא ַסאְך ֵׁש ֶ‬ ‫ינ ֶּדער‪:‬‬ ‫פאר ִק ְ‬ ‫רּופט ַא ֵריין צּו ַקו ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַ‬ ‫ְ‬ ‫ינ ֶּדער‪:‬‬ ‫אר ִק ְ‬‫ִאין ַקו ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַפ ְ‬ ‫אר ֵצייל ַדיין ַמ ֲע ֶׂשה‪.‬‬‫יקט ‪ 0/4‬אּון ַפ ְ‬‫‪ְ 1-518-613-0140‬ד ִר ְ‬ ‫יקט ‪0/2‬‬‫‪ְ 1-518-613-0140‬ד ִר ְ‬ ‫ועלט‬ ‫אנ ֶצע ֶו ְ‬‫מּונה ִאין ִּדי ַג ְ‬ ‫ייטן ֱא ָ‬ ‫ּפר ְ‬ ‫ארׁש ֵ‬ ‫ְ‬ ‫עמט ַא ֵח ֶלק צּו ַפ‬ ‫אּון ֶנ ְ‬ ‫אֹויּגן‬ ‫ְ‬ ‫ענע‬ ‫ייג ֶ‬ ‫עהט ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ִמיט ִדי ֵא ֶ‬ ‫ֶמען זֶ ְ‬ ‫רֹואה‬ ‫ָ‬ ‫ַע ִין‬ ‫אִין קוּר ְצןְ פוּן פ ְרִיע ֶר‪:‬‬ ‫ׁשִיקַאג ָא‪ .‬אִין א ַ רֶעגְנְדִיג ֶע ּ‬ ‫און פִינְסְט ֶערֶע נ ַאכ ְט‪ ,‬פ ָאר ְט א ַ קַאר וִויל ְד ּ‬ ‫און קְרַאכ ְט‬ ‫ֹ‬ ‫ׁ‬ ‫‪ 2‬פון ‪ 4‬אַרַיין אִין ר' ׁש ְלֹ ֹמה'ס קַאר‪ .‬דִי ּג ֹויִים ּ‬ ‫פון דִי קַאר ל ֵייגן ְ א ָן דִי ש ּול ְד אויף אִים‪.‬‬ ‫ֶדער ֱא ֶמת‬ ‫ָהאט ֶגעזִ ְיגט‬ ‫הָרַב ּגְדַלְיָ' אִיז ְּבִי‪ ,‬מְל ַּמ ֵד אִין ת"ת גוּר ל ָאנְדָאן דֶערְצ ֵייל ְט‪:‬‬ ‫יכע ֶטעג‬ ‫נָ ְ‬ ‫אך ֶע ְט ִל ֶ‬ ‫יכ ִטיג‪ ,‬אוּן ְּפלו ְּצ ִלינְ ג ִאיז ִדי‬ ‫אר ִז ְ‬ ‫עד ַרייוְ וט ָפ ְ‬ ‫אבן ֶג ְ‬ ‫ִמיר ָה ְ ּ‬ ‫יציַ אנְ ט‪ִ ,‬א ְ‬ ‫יך‬ ‫וָ ואס ֶע ֶּפעס‪ֶ ,‬הער ָּפ ִ‬ ‫אל ְ‬ ‫ער ֶטע ַזייט אוּן אוּנְ ז‬ ‫אר ֶק ְ‬ ‫אז ֶיגע ַקאר ֶגעקו ֶּמען פוּן ִדי ַפ ְ‬ ‫ָד ִ‬ ‫יכ ִטיג‪ ,‬אוּן ֵזיי‬ ‫אר ִז ְ‬ ‫ארן ָפ ְ‬ ‫עפ ְ‬ ‫ִ ּבין ֶג ָ‬ ‫אכט!‬‫עק ַר ְ‬‫ַא ַריינְ ֶג ְ‬ ‫אכט ִאין ִמיר!!!‬ ‫עק ַר ְ‬‫אבן ַא ַריינְ ֶג ְ‬ ‫ָה ְ ּ‬ ‫וילד!‬ ‫ייער וִ ְ‬ ‫ארן ֵז ֶ‬ ‫עפ ְ‬ ‫יָ א‪ֶ ,‬ער ִאיז ֶג ָ‬ ‫ייכן ֶעס‪...‬‬ ‫אר ֵצ ְ‬ ‫ִא ְ‬ ‫יך ַפ ְ‬ ‫אשו ְּל ִד ְיג ֶטער ִאיז ַא ִאיד‪,‬‬ ‫ַאז ֶדער ַ ּב ׁ‬ ‫ערן‬ ‫ישט צו ִּפיל ַא ַריינְ ְק ֶל ְ‬‫ארף ֶמען נִ ְׁ‬ ‫ַד ְ‬ ‫אק ְטן‪...‬‬ ‫ִאין ִדי ַפ ְ‬ ‫ועסט‬ ‫ישט אוֹ יף‪ ,‬ד ּו וֶ ְ‬ ‫יך נִ ְׁ‬‫אלט ִמ ְ‬ ‫ַה ְ‬ ‫אגן ַדיינֶ ע ַט ֲענוֹ ת ִאין‬ ‫ׁשוֹ ין ָז ְ‬ ‫יכט‪...‬‬ ‫ער ְ‬ ‫ֶג ִ‬ ‫עשען‪ ,‬ר'‬ ‫ייך ֶג ֶׁ‬‫וָ ואס ִאיז ַא ְ‬ ‫אב ַ ּבאקו ֶּמען‬ ‫יך ָה ּ‬ ‫אוֹ י וֵ ויי‪ִ ,‬א ְ‬ ‫ְׁשלֹמֹה? ִאיר ֶזעט ִמיר ֶע ֶּפעס‬ ‫אדענוּנְ ג ִאין‬ ‫ַאן ַאיינְ ַל ֶ‬ ‫אר ְגט!‬‫אז ְ‬‫ייער ַ ּב ָ‬ ‫אוֹ יס ֵז ֶ‬ ‫יכט!‬‫ער ְ‬‫ֶג ִ‬ ‫ישט ֵקיין ׁשוּם ַ ּבאוַ ְ‬ ‫וייזן‬ ‫נוּ‪ ,‬אוּן ִאיר ָהאט נִ ְׁ‬ ‫אוֹ י‪ִ ...‬א ְ‬ ‫'האט‬ ‫אר ְגט‪ְ ...‬מ ָ‬ ‫אז ְ‬ ‫ייער ַ ּב ָ‬ ‫אקע ֵז ֶ‬ ‫יך ִ ּבין ַט ֶ‬ ‫ייער או ְּמ ׁשו ְּל ִד ְיג ַקייט? ֶע ֶּפעס ֵעדוּת‬ ‫אוֹ יף ַא ֶ‬ ‫עד ֵרייט אוֹ יף ִמיר ַא ִ ּב ְל ּבוּל‪ּ ְ ,‬כ ִאיל ּו ִא ְ‬ ‫יך ִ ּבין‬ ‫ָאנְ ֶג ְ‬ ‫ארט ֶגעוֶ וען ִ ּב ְׁש ַעת ַמ ֲע ֶׂשה‬ ‫וָ ואס ֶזענֶ ען ָד ְ‬ ‫אב ִא ְ‬ ‫אכט ַא‬ ‫עמ ְ‬ ‫וילד אוּן ֶג ַ‬ ‫עד ַרייוְ וט וִ ְ‬‫ֶדער וָ ואס ָהאט ֶג ְ‬ ‫ישט ֵקיין ׁשוּם‬ ‫יך נִ ְׁ‬ ‫יש‪ָ –,‬ה ּ‬ ‫אג ׁ‬ ‫ָל ִ‬ ‫וער ְסיֶ ע?‬‫ייער וֶ ְ‬‫עט ְיגן ַא ֶ‬ ‫אש ֶט ִ‬ ‫אוּן ֶקענֶ ען ַ ּב ְׁ‬ ‫ידענְ ט‪...‬‬ ‫וערע ֶע ְק ִס ֶ‬‫ְׁשוֶ ֶ‬ ‫יכט!‬ ‫ְט ַׁשאנְ ְסן צ ּו ֶגעוִ וינֶ ען ִאין ֶג ִ‬ ‫ער ְ‬ ‫עלן‬ ‫עשען ִאין ַא טוּנְ ֶק ְ‬ ‫ידענְ ט ִאיז ֶג ֶׁ‬ ‫ִדי ֶע ְק ִס ֶ‬ ‫אר ְׁשטו ְּּפ ְטן ְּפ ַלאץ‪ ...‬אוּן ֶעס ַהאנְ ְד ְלט‬ ‫אוּן ַפ ְ‬ ‫יך פוּן ַא ַ ּבאנְ ֶדע גּ וֹ יִ ים וָ ואס ֶקענֶ ען‬‫ִז ְ‬ ‫על ְפן!‬ ‫ער ְׁש ֶטער וֶ ועט ֶה ְ‬ ‫ייב ְ‬ ‫ֶדער ֵא ֶ ּ‬ ‫עגן ִמיר‪...‬‬ ‫'מ ַס ֵדּ ר ַזיין' ַא ֶלע ַ ּבאוַ ְ‬ ‫וייזן ֶק ְ‬ ‫ְ‬ ‫עבן פוּן ִמ ְת ַּפ ֵ ּלל‬ ‫יפ ֶג ְ ּ‬ ‫ישט אוֹ ְ‬ ‫'טאר נִ ְׁ‬ ‫ְמ ָ‬ ‫ַזיין!‬ ‫בְּ יוֹ ם ַה ִּמ ְׁש ָּפט‬ ‫אוֹ י וֵ ויי‪ֵ ,‬זיי קו ֶּמען ִמיט ַא ַגאנְ ֶצע ְׁש ַט ּ‬ ‫אב‬ ‫יך מוּז ִז ְ‬ ‫יך‬ ‫אטן‪ִ ...‬א ְ‬ ‫ואק ְ‬ ‫יפ ֶיגע ַא ְדוָ ַ‬ ‫פוּן ִפ ִ‬ ‫יך וֶ ועל טוּן ִדי‬ ‫עכט‪ִ .‬א ְ‬ ‫ער ְ‬‫ִאיר ֶזענְ ט ֶג ֶ‬ ‫אר ְקן ִאין ַמיין ֱאמוּנָ ה ַאז ֶדער ׁשוֹ ֵפט‬ ‫ְׁש ַט ְ‬ ‫אך אוּן ִז ְ‬‫–דאוֶ וענֶ ען ַא ַס ְ‬ ‫וייזן ֶדעם ֱא ֶמת!‬‫יפוַ ְ‬‫ָ ּכל ָה ָא ֶרץ וֶ ועט אוֹ ְ‬ ‫יך‬ ‫עס ֶטע ִה ְׁש ַּת ְדּ לוּת ַ‬ ‫ֶ ּב ְ‬ ‫אר ְקן ִאין ֱאמוּנָ ה ו ִּב ָּטחוֹ ן!‬ ‫ְׁש ַט ְ‬ ‫א שמועס מיט די גליקליכע משפיעים‬ ‫זיכה וזכה‬ ‫יא‬ ‫מיטן אויבערשטנ’ס הילף וועט אלעס זיין‬ ‫די וואך האבן א חידוש אנדערש פון‬ ‫איר‬ ‫אין בעסטן ארדענונג‪.‬‬ ‫געווענליך‪ ,‬ווי מיר האלטן אפ דעם‬ ‫שמועס מיט א ספעציעלער גאסט‪:‬‬ ‫דערצו האב איך יעצט געהאט א מעשה ביי‬ ‫קענט‬ ‫מיר אין בית המדרש‪ ,‬ווי ס’האט זיך געמאכט‬ ‫דער חשוב’ער רב א בית המדרש אין‬ ‫ברוקלין‪ ,‬וואס איז זיך מטריח בכבודו‬ ‫ווערן‬ ‫א פראבלעם מיט די מקוה‪ ,‬אזוי אז כ’האב‬ ‫געדארפט אריינגיין אין מקוה אין די נישט‬ ‫ובעצמו צו ברענגען די גליונות אין‬ ‫זיין אייגענע ביהמ”ד וואו ער טוט עס‬ ‫פארשפרייטן‪.‬‬ ‫געווענליכע שעות‪ ,‬כדי דארט צו עפעס‬ ‫א משפיע!‬ ‫מסדר זיין‪.‬‬ ‫ווען כ’בין דארט אנגעקומען‪ ,‬איז דארט‬ ‫פונקט געווען איינער וואס האט געוואלט‬ ‫וואס האט באוואויגן דעם רב‬ ‫זיך אריינצולייגן אין די ענין פון‬ ‫פארשפרייטן די גליונות?‬ ‫זייער פשוט‪ :‬ווי נאר כ’האב געהאט‬ ‫אריינגיין אין מקוה‪ .‬אזוי רעדנדיג‪ ,‬האט ער‬ ‫געזען די גליונות‪ ,‬האב איך זיי געזען אלס‬ ‫מיר געזאגט אז ער וויל קומען דאווענען‬ ‫אן אויסטערליש חשוב’ע זאך; א דבר‬ ‫ביי אונז אויף יום טוב‪ .‬פונקט אין יענע טעג‬ ‫שבקדושה וואס איז מרבה אן קיין שיעור‬ ‫איז געווען א געוויסע ענין וואס כ’האב‬ ‫אמונה און בטחון ביי אידישע קינדער‪ .‬ביי‬ ‫דעם פונקט איז מיר נתעורר געווארן א‬ ‫געדארפט ערלעדיגן אין בית המדרש‪ ,‬אויף‬ ‫געוואלדיגע תשוקה צו האבן א חלק אין דעם‬ ‫א פארנעם אז ס’האט געמוזט זיין מסודר‬ ‫זיכוי הרבים‪ ,‬אזוי צו אויך זיין צווישן די אויף‬ ‫נאך פאר יום טוב‪ .‬דערביי האט מיר דער איד‬ ‫וועמען ס’שטייט “אין חטא בא על ידו”‪.‬‬ ‫פארגעשלאגן צו ערלעדיגן דעם ענין אויפן‬ ‫אין אמת’ן אריין האב איך זיך שוין אלע יארן‬ ‫בעסטן און שענסטן אופן‪ .‬און אזוי איז טאקע‬ ‫זייער שטארק געקאכט אין דעם ענין‪ ,‬ס’איז‬ ‫געווען‪.‬‬ ‫ממש געווען א מילתא דפשיטא ביי מיר‪.‬‬ ‫אבער אצינד‪ ,‬ווען איך זעה ווי אידן באקומען‬ ‫און אז מ’רעדט שוין‪ ,‬איז אפשר נישט אזוי‬ ‫א טעימה דערפון‪ ,‬מ’שעפט זיך אן מיט די‬ ‫פאסיג צו רעדן דערוועגן‪ ,‬אבער ווען ס’קומט‬ ‫אלע אמת’ע‪ ,‬הייליגע רעיונות‪ ,‬איז ביי מיר‬ ‫די צייטן פון יום טוב ווערט א שטיקל‬ ‫געשטיגן די רצון צו האבן א האנט דערין‪.‬‬ ‫‘סטרעס’ ביי רבנים‪ ...‬די אלע פרטים און‬ ‫און טאקע דערפאר פיר איך זיך‬ ‫אראפצולייגן די גליונות אויף א טיש ביי‬ ‫פרטי פרטים וואס דארפן קלאפן אין בית‬ ‫מיר אין בית המדרש‪ ,‬כדי אידן זאלן עס‬ ‫המדרש‪ ,‬לאזן זיי נישט צו קיין איבריגע‬ ‫מיטנעמען מיט זיך‪ ,‬עס גרונטליך דורכליינען‬ ‫רואיגקייט‪.‬‬ ‫און זיך אנשעפן מיט אירע אוצרות פון חיזוק‪.‬‬ ‫אבער דאן האב איך פונקט געהאט געליינט‬ ‫אייגנטליך שפיר איך אז דאס איז נאך א וועג‬ ‫וויאזוי איך קען ערפילן מיין אחריות אלס א‬ ‫די מעשה וואס הרב פנחס שאפער האט‬ ‫רב בישראל; נעמליך‪ ,‬העלפן ווער ס’קומט‬ ‫געשריבן בשם דעם גערער רבי’ן‪ ,‬איבער‬ ‫אריין אין בית המדרש צו באקומען די‬ ‫די “וידעת היום והשבות אל לבביך‪ ...‬אין‬ ‫מאקסימום התעלות אין אמונה און בטחון‪,‬‬ ‫עוד” – אז אויסער דעם אויבערשטנ’ס‬ ‫ווי אויך די אלע קלארע‪ ,‬ריינע השקפות וואס‬ ‫אויסשליסליכע הנהגה‪ ,‬דארף מען נישט וויסן‬ ‫ווערן דארט ארויסגעברענגט אין אלגעמיין‪.‬‬ ‫פון גארנישט‪ .‬ווי נאר כ’האב דאס געליינט‬ ‫דער רב האט סיי ווען מיטגעלעבט א‬ ‫ספעציעלע השגחה פרטית‪ ,‬וואס האט‬ ‫האט מיר דאס געברענגט אזא רואיגקייט‬ ‫צוטון מיט די גליונות?‬ ‫לכבוד יום טוב! כ’האב דערהערט אז ס’איז‬ ‫אוודאי‪ ,‬פונקט יעצט האב איך געהאט‬ ‫נישט מיין געשעפט ווער עס קומט יא אדער‬ ‫אזאנס! ס’איז געווען פאר יום טוב‪ ,‬און‬ ‫נישט‪ ,‬צי ס’איז פול אדער ליידיג‪ ,‬און אזוי‬ ‫איך האב נישט געהאט קיין געלט פאר די‬ ‫ווייטער‪ .‬מ’לעבט בלויז מיטן רבונו של עולם‪,‬‬ ‫הוצאות פון יום טוב‪ .‬כ’האב פשוט נישט‬ ‫און עפעס אנדערש איז נישטא!‬ ‫געוואוסט וואס צו טון‪.‬‬ ‫אזוי איז געווען ביז דער אויבערשטער‬ ‫וואס קען דער רב זאגן פאר אנדערע‬ ‫האט צוגעפירט מיט א געוואלדיגע השגחה‬ ‫אידן וואס זענען נאכנישט זיכער אויב‬ ‫עליונה‪ ,‬אז די גליון איז אנגעקומען צו מיינע‬ ‫זיי זאלן פארשפרייטן דעם גליון?‬ ‫הענט און כ’האב דארט געליינט די מעשה‬ ‫מיט רבי אשר פריינד‪ .‬דאס איז פאר מיר‬ ‫ס’איז נישטא וואס צו רעדן‪ ,‬מ’קען ממש זען‬ ‫געווען ווי גלייך א ווינק פון הימל‪ ,‬ווייל מיין‬ ‫בחוש אז ווער אומער ס’טוט דערין צו העלפן‬ ‫טאטע איז געווען מורא’דיג נאנט מיט רבי‬ ‫אידן לעבן מיט השגחה פרטית‪ ,‬איז זוכה צו א‬ ‫אשר‪ .‬אזוי ארום האב איך געשפירט‪ ,‬אז‬ ‫באזונדערע סייעתא דשמיא! ס’איז נישט קיין‬ ‫פונקט ווען ס’איז דא א זאך וואס שטערט‬ ‫מיין מנוחה‪ ,‬שיקט מען מיר ספעציעל א‬ ‫שאלה אז ווען מ’טוט פארן אויבערשטנ’ס‬ ‫‘היימישע מעשה’ פון הימל‪ ,‬אזוי מיר צו‬ ‫וועגן‪ ,‬טוט דער אויבערשטער צוריק בכפלי‬ ‫מחזק זיין און שטארקן זיך נישט זארגן!‬ ‫כפליים‪.‬‬ ‫מ’שיקט מיר א מעשה פון איינער וואס איז‬ ‫‪585-308-3293‬‬ ‫אין איין ווארט‪ :‬ווען מ’לעבט מיט השגחה‬ ‫מיר נאנט צום הארץ‪ ,‬נאר כדי מיר צו לאזן‬ ‫הערן אז כ’זאל זיין רואיג און פארזיכערט אז‬ ‫פרטית – האט מען א רואיג לעבן‪.‬‬ ‫בהמלצת רבנים קען מען צאלן מיט מעות מעשר‬ ‫אויב האט איר סיי וועלכע הערות‬ ‫דאס האט נישט חשש שמות לגניזה מען דארף נזהר‬ ‫לאזט איבער א הודעה‪ 1-518-613-0140 :‬דריקט ‪ 9/9‬אדער שיקט א אימעיל צו די מערכת‬ ‫זיין בקדושת הגליון עס זאל נישט צוקומען צו קיין‬ ‫‪hashgachaprutis@gmail.com‬‬ ‫בזיון אזוי ווי מען איז זיך נוהג מיט תשמישי קדושה‬