gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

טיב הקהילה - אידיש · TIV HAKEHILAH - YIDDISH — וירא (2026-10-26)

מוציא לאור: טיב הקהילה - אידיש · TIV HAKEHILAH - YIDDISH

שבוע: וירא (2026-10-26)

טיב הקהילה - אידיש · TIV HAKEHILAH - YIDDISH — וירא (2026-10-26)

פתח את ה-PDF הורדה

‫יו"ל ע"י קהילת שבתי בבית ד’ • בנשיאות מורנו ורבנו הרה"צ רבי גמליאל הכהן רבינוביץ שליט"א‬ ‫פרשת‬ ‫פרשת‬ ‫יו"ל ע"י קהילת שבתי בבית ד’ • בנשיאות מורנו ורבנו הרה"צ רבי גמליאל הכהן רבינוביץ שליט"א‬ ‫תבא‬‫וירא‬ ‫פרשת‬ ‫כי‬ ‫אלול‬ ‫טזכ' חשון‬ ‫תבא‬ ‫כיתשפ”ו‬ ‫טזתשפ"ז‬ ‫אלול‬ ‫תשפ”ו‬ ‫שבת מברכים חשון | ר"ח יום ראשון‪-‬שני | המולד יום ראשון ‪ 2 | 9:43‬חלק'‬ ‫‪850‬‬ ‫רי‬‫שנה ה'‬ ‫‪850‬‬ ‫ֵעת לַ ֲח ׁש ֹות – די שכר פאר שווייגן‬ ‫ה‬ ‫וַ יְ ׁ ַש ַּלח ֶאת ֹלוט מִ ּת ֹו ְך ַה ֲהפֵ כָ ה‬ ‫המערכת‬ ‫הפרשה‬ ‫וַ ִ ּי ַ ּג ׁש ַאבְ ָרהָ ם‬ ‫המערכת‬ ‫אין די פרשה פון די וואך לערנען מיר אז הקב”ה האט דערציילט פאר אברהם‬ ‫דער זון פון איינער פון די צדיקים מפורסמים אין אמעריקע‪ ,‬האט נישט‬ ‫אבינו‪ ,‬אז ער גייט חרוב מאכן סדום און אז אברהם אבינו האט געשיקט א‬ ‫זוכה געווען געהאלפן צו ווערן מיט קינדער‪ ,‬און איז געקומען צו דער‬ ‫מלאך ער זאל מציל זיין לוט מיט זיינע קינדער‪.‬‬ ‫הייליגער חזון איש זצוק”ל‪ ,‬און אים געבעטן אז ער זאל אים בענטשן‬ ‫די תוה”ק דערציילט אונז אז די הצלה פון לוט איז נישט געווען אזא‬ ‫געהאלפן צו ווערן מיט קינדער‪ .‬ווי זיין שטייגער האט זיך דער הייליגער‬ ‫איינפאכער זאך‪ .‬איידער די הצלה איז געווען א זכירה און רש”י אויפ’ן ארט‬ ‫חזון איש ארויסגעדרייט‪ .‬אבער איינמאל איז דער יונגערמאן געקומען‬ ‫הבנין‬ ‫ברענגט אראפ די ווערטער פון חז”ל אין וועלכער זכות איז לוט ניצול געווארן‬ ‫פון די מהפיכה אין סדום‪.‬‬ ‫און האט געלאזט וויסן אז ער גייט נישט אוועק פון דארט‪ ,‬ביז דער‬ ‫הייליגער חזון איש וועט אים בענטשן‪ .‬אויך דעמאלטס האט זיך דער‬ ‫הייליגער חזון איש פראבירט ארויסצודרייען‪ ,‬אבער דער יונגערמאן‬ ‫ווען מען לערנט די רש”י און מען זעט אין וועלכער זכות לוט איז ניצול געווארן‬ ‫ווערט מען פארוואונדעט‪.‬‬ ‫האט זיך נאך אלץ נישט אוועקגערירט פון דארט‪ ,‬און ווען דער‬ ‫הייליגער חזון איש האט דאס געזען האט ער אים געבענטשט מיט א בן‬ ‫די זכות וואס האט צוגעברענגט אז לוט זאל ניצול ווערן האט זיך אפגעשפילט‬ ‫זכר‪ ,‬און זיי האבן ווירקליך זוכה געווען אז עס איז זיי געבוירן געווארן‬ ‫מיט יארן פריער ווען אברהם אבינו איז ביי די הונגער יאר אראפ קיין מצרים‪.‬‬ ‫א זון למזל טוב‪.‬‬ ‫דער פסוק דערציילט אונז דארט אז קומענדיג קיין מצרים איז אברהם אבינו‬ ‫ווען דער ברית האט זיך דערנענטערט‪ ,‬האט דער יונגערמאן געזאגט‬ ‫געווען אומרואיג און זיך געזארגט פאר זיין לעבן‪ ,‬אז די מצרים וועלכע זענען‬ ‫צו זיין טאטע‪ ,‬אז כאטש עס וואלט געווען פאסיג מצד הדין אז ער זאל‬ ‫ההלכה‬ ‫געווען שטופי זימה‪ ,‬וועלן פארכאפן זיין פרוי און אים אומברענגען‪.‬‬ ‫זוכנדיג א וועג ווי אזוי זיך מציל צו זיין פון די מצרי’שע הענט‪ ,‬האט ער געזאגט‬ ‫אים געבן די סנדקאות‪ ,‬פונדעסטוועגן וויבאלד ער שפירט אז ער איז‬ ‫געהאלפן געווארן דורך די ברכה פון דער הייליגער חזון איש‪ ,‬פילט ער‬ ‫אז ער איז מחויב צו מכבד זיין דער הייליגער חזון איש מיט סנדקאות‪.‬‬ ‫פאר די מצריים אז שרה איז זיין שוועסטער‪.‬‬ ‫די רעקאציע האט נישט געשפעטיגט צו קומען‪ .‬גענוי ווי אברהם אבינו האט‬ ‫דער טאטע איז אבער נישט געווארן איבערגענומען‪ ,‬ערקלערנדיג‬ ‫געטראכט האט ווירקליך פאסירט‪ ,‬מען האט גענומען שרה צום קעניג און‬ ‫פאר זיין זון אז ער זאל אים לאזן רעדן מיט דער הייליגער חזון איש‬ ‫און אלעס וועט זיין אין ארדענונג‪ .‬איז דער טאטע אריינגעגאנגען צו‬ ‫אפגעשוינט זיין לעבן‪.‬‬ ‫דער הייליגער חזון איש און ער האט געזאגט צו אים ‘אויב דו וועסט‬ ‫ביי יענער מעמד איז געשטאנען דערביי לוט און מיטגעהאלטן די גאנצע‬ ‫מיר טאקע קענען פעסטשטעלן אז מיין זון איז געהאלפן געווארן דורך‬ ‫געשעעניש‪ .‬לוט האט געהאט די ברירה איבערצוגעבן אברהם אבינו פאר די‬ ‫אייער ברכה‪ ,‬בין איך אייך מוותר די סנדקאות‪ ,‬אבער אויב עס איז נישט‬ ‫המעשיות‬ ‫מצריים און אנטפלעקן אז אלעס וואס ער זעט דא איז א שפיל און אז שרה איז‬ ‫די פרוי פון אברהם אבינו‪ ,‬אבער לוט האט זיך איינגעהאלטן און מיטגעשפילט‬ ‫דער שפיל‪.‬‬ ‫אזוי דעמאלטס געהערט עס פאר מיר‪ .‬האט אים דער הייליגער חזון‬ ‫איש געזאגט‪ :‬מיינסטו דען אז אומזיסט האב איך געבענטשט דיין זון?‬ ‫איך האב געליינט צוויי מאל גאנץ ספר תהלים פאר זיינעטוועגן! און‬ ‫די קלייניגקייט פון זיך האלטן שטיל איז שפעטער צוניץ געקומען פאר לוט‪.‬‬ ‫ווען דער טאטע פון דער אבי הבן האט דאס געהערט‪ ,‬האט ער געזאגט‬ ‫אדאנק די שווייגעניש איז ער מיט זיינע טעכטער ניצול געווארן פון די סדום‬ ‫‘אויב זענט איר אימשטאנד צו ליינען צוויי מאל גאנץ ספר תהלים פאר‬ ‫איבערקערעניש און שפעטער זוכה געווען אז עס איז ארויסגעקומען פון אים‬ ‫א איד וואס איר קענט בכלל נישט‪ ,‬געהערט די סנדקאות פאר אייך!‬ ‫מואב און מלכות בית דוד‪.‬‬ ‫ווען אברהם אבינו האט געהערט פון הקב”ה אז ער גייט איבערדרייען‬ ‫סדום און עמורה‪ ,‬שטייט אין פסוק ‘ ַו ִיּ ּג ַׁש אַ ְב ָרהָ ם’‪ ,‬און רש”י איז מפרש‬ ‫ההתחזקות‬ ‫אז די תוה”ק רעכענט עס פאר א שבח פון לוט‪ ,‬מוז זיין אז דאס איז נישט‬ ‫אנגעקומען אזוי גרינג פאר לוט אויסצופירן‪ .‬טראץ וואס ביי אונז זעט עס‬ ‫אויס א דבר פשוט צו פארשווייגן די זאך‪ ,‬זעען מיר פון די תוה”ק אז ביי לוט‬ ‫אז אברהם האט זיך צוגעגרייט צו דריי זאכן – צו רעדן שווערע רייד‪,‬‬ ‫צו רעדן רייד פון איבערבעטונג‪ ,‬און צו מתפלל זיין‪ .‬מיר ווייסן אז‬ ‫ווען א מענטש האט חלילה א צרה‪ ,‬הייבט ער גלייך אן צו טראכטן‬ ‫איז דאס געווען א גדלות און אז אינערליך אין אים האט זיך אפגעשפילט א‬ ‫דורך וועלכע וועגן האט ער די מעגליכקייט צו פועל’ן‪ ,‬צום ביישפיל‪,‬‬ ‫געראנגל און ווייל ער האט זיך מתגבר געווען האט ער זוכה געווען צו אזעלכע‬ ‫אויב א מענטש האט א חולה ביי זיך אינדערהיים‪ ,‬הייבט ער אן זיך צו‬ ‫גרויסע חסדים און עס איז ארויסגעקומען פון אים א גרויסער זאך‪.‬‬ ‫אינטערעסירן וואו עס איז דא א דאקטער וואס איז א ספעציאליסט פאר‬ ‫די מצוה פון מציל זיין אברהם אבינו און שרה וועלכער האט עווענטועל‬ ‫די קרענק‪ ,‬און אין די זעלבע צייט גייט ער אויך צו צדיקים און ער בעט‬ ‫צוגעפירט אז כלל ישראל האט שפעטער עקזיסטירט‪ ,‬איז געשטאנען לזכותו‪.‬‬ ‫זיי אז זיי זאלן אים בענטשן‪ ,‬און ווי פארשטענדליך פארט ער אויך צו‬ ‫מתפלל זיין ביי קברי צדיקים‪ ,‬דאס אלעס איז פשוט און קלאר אז א‬ ‫ההשגחה‬ ‫אבער ווען מ’טראכט אריין וואס ער האט בסך הכל געטון איז עס א גרויסער‬ ‫מענטש וועט טון פאר זיך אליין אדער פאר איינעם פון זיין הויזגעזינד‪,‬‬ ‫לימוד פאר אונז‪ .‬לוט האט זיך בסך הכל איינגעהאלטן פון רעדן אומנויטיגע‬ ‫אבער האבן מיר דען געהערט אז א מענטש זאל זיך אזוי שטארק‬ ‫ווערטער און דאס האט עומד געווען לימינו פאר דורי דורות‪.‬‬ ‫אנשטרענגען פאר א חולה וועמען ער קען בכלל נישט?‬ ‫מיר ווייסן אז די תוה”ק איז נישט א געשיכטע דערציילער‪ .‬יעדער זאך וואס‬ ‫פון דעם זעען מיר אז די וועג פון די צדיקים איז אז זיי האבן אמת’דיג‬ ‫מ’לערנט אין איר איז א לימוד לדורות‪.‬‬ ‫צער מיט די צרה פון אן אנדערער מענטש‪ ,‬און זיי טוען זיך נישט בלויז‬ ‫דרשות און ווי‬ ‫אוןשווייגן‬ ‫שמועס'ןפון‬ ‫גרויסקייט‬ ‫קעןדיהערן‬ ‫אויסלערנען‬ ‫מען‬ ‫אויך דא וויל די תוה”ק אונז‬ ‫מאכן אזוי ווי זיי האבן רחמנות‪ ,‬און אזוי פאסט פאר אונז אז מיר זאלן‬ ‫זיך אויסלערנען פון זייערע מעשים‪ ,‬אז מיר זאלן אמת’דיג האבן צער‬ ‫פון מורנו ורבנו שליט"א ‪ -‬אין א עקסטערע נומער‬ ‫מיט די צרה פון יעדער איד און זיך משתדל זיין אים ארויסצוהעלפן‬ ‫‪073-2951320‬‬ ‫לשה"ק‪:‬און דרשות‬ ‫‪073-2951321‬‬ ‫שמועס'ן‬ ‫אידיש‪:‬‬ ‫מען קען הערן‬ ‫מיט אלע אונזערע מעגליכקייטן‪ ,‬און ווייניגסטנס צו זאגן עטליכע‬ ‫פון מורנו ורבנו שליט"א ‪ -‬אין א עקסטערע נומער‬ ‫אידיש‪ 073-2951321 :‬לשה"ק‪073-2951320 :‬‬ ‫פנינים‬ ‫קאפיטלעך תהלים מיט כוונה‪ ,‬און ביי דער צייט פון א שמחה‪ ,‬זיך‬ ‫אמת’דיג צו פרייען מיט די שמחה פון א איד‪ ,‬אזוי ווי שרה אמינו האט‬ ‫יו”ר הועדה הרוחנית‪ :‬הרב יעקב רבינוביץ | עורך‪ :‬ש‪ .‬גולדשטיין‬ ‫‘כָל הַ ּׁש ֵֹמעַ יִצְ חַ ק לִ י’‪.‬‬ ‫געזאגט ּ‬ ‫א‬ ‫יו”ר הועדה הרוחנית‪ :‬הרב יעקב רבינוביץ | עורך‪ :‬ש‪ .‬גולדשטיין‬ ‫>>> | טיב הפרשה | המשך פון עמוד א' |‬ ‫תשרפ‬ ‫אבת יכ‬ ‫איר‪.‬ג יבר צ"הרה ונברו ונרומ תואישנב • ’ד תיבב יתבש תליהק י"ע ל"וי‬ ‫המערכת‬ ‫פאראילמ‬ ‫הפרשה‬ ‫מ’באקומטכה ל‬ ‫וואסיבוניבר ןה‬ ‫שכרלש ץ‬ ‫קריטיש עס איז און דיא"טי‬ ‫דורכאויס דער לעבן פון א מענטש קומט אונטער מערערע פעלער ווען דער‬ ‫מענטש שטייט אין א קריטישע מאמענט און דער צונקופט פון די רגע ווערט‬ ‫לולא זט‬ ‫פרטיתת‬ ‫מעשיות אויף השגחה ו”פש‬ ‫געשניטן דורך א ווארט‪ ,‬און די שווייגן קען צומאל מציל זיין וועלטן‪.‬‬ ‫ביי דער מענטש זעט עס אויס א קלייניגקייט‪ ,‬אבער עס איז נישט‪ .‬עס איז סיי א‬ ‫געשריבן דורך ליינערס‬ ‫מציל און אויך די שכר פאר דעם איז אומגעהויער גרויס‪ ,‬אז עס ווערט אפגעהיטן‬ ‫פאר דורי דורות‪.‬‬ ‫‪058‬‬ ‫די נקודה זאל מען מיטנעמען מיט זיך פון די פרשה‪ .‬מען זאל געדענקען ביי זיך‬ ‫הבנין‬ ‫און ביי די ארומיגע די כח פון שווייגן ווייל איין אומריכטיגער ווארט‪ ,‬א קליינע‬ ‫א מעשה צו דערציילן‬ ‫לשון הרע‪ ,‬קען צומאל אומווארפן ריזיגע און לאנגיעריגע געביידעס‪.‬‬ ‫יענער נאכט האב איך געהאט א חתונה אין די שטאט‬ ‫אז מען זאל פארשטיין און וויסן צו שעצן די גרויסקייט און מאכטפולקייט פון א‬ ‫בני ברק‪.‬‬ ‫ווארט איז וויכטיג אראפצוברענגען א מעשה שהיה וואס געבט ארויס איר כח‪.‬‬ ‫מעשה שהיה אז א איד האט אמאל דערהאלטן א חתונה קארטל פון א‬ ‫זייענדיג אויסגעמוטשעט און ערשעפט פון א לאנגער‬ ‫פרעמדער איד‪ .‬די חתונה וועלכער איז פארגעקומען אין אויסלאנד איז געווען‬ ‫טאג ארבעט האב איך געטראכט צו מיר אז כ’גיי נישט‬ ‫באגלייט מיט א טיקעט פאר דעם איד ער זאל קומען צופארן צו די חתונה‪ .‬ווען‬ ‫פארן צו די חתונה‪ ,‬אבער נאך א לענגערע געראנגל‬ ‫דער איד האט געליינט די נעמען פון די בעלי שמחה און געזען די טיקעט וואס‬ ‫האב איך זיך געשטארקט און זיך ארויסגעלאזט פון‬ ‫מיין שטוב צו די באס סטאנציע ווארטנדיג אז די באס‬ ‫ההלכה‬ ‫איז אויסגעשריבן אויף זיין נאמען איז ער געווען זיכער אז דא איז דא א גרייז‪.‬‬ ‫ער האט נישט געהאט קיין אנונג ווער דער איד איז און וואס איז זיין שייכות צו‬ ‫זאל אנקומען‪.‬‬ ‫דעם איד‪ .‬א לענגערער צייט האט ער געטראכט און געבלעטערט אין זיינע מח‬ ‫קעמערלעך זיך צו דערמאנען אויב ער האט זיך אמאל באגעגענט מיט דעם איד‪,‬‬ ‫שטייענדיג ביי די סטאנציע האב איך באמערקט אז‬ ‫אבער ער האט זיך נישט געקענט דערמאנען ווער דער איד איז און וואס זיין‬ ‫בטעות האב איך פארגעסן מיין בערזל אין שטוב‪.‬‬ ‫שייכות איז צו דעם איד‪.‬‬ ‫זייענדיג זיכער אז דאס איז א גרייז‪ ,‬האט ער געטראכט צו זיך אז תורה’דיג האט‬ ‫אן קיין געלט קען מען נישט פארן צו די חתונה‪ ,‬האב‬ ‫ער א פליכט צו מאכן השבת אבידה‪ .‬ווארשיינליך האט דער איד געשיקט די‬ ‫איך זיך צוריקגעשלעפט צו נעמען דאס געלט‪.‬‬ ‫גייענדיג אויפ’ן וועג האב איך געהאט חלישות הדעת‪,‬‬ ‫המעשיות‬ ‫איינלאדונג צו א איד וואס האט די זעלבע נאמען ווי אים און עס איז דא טעות‬ ‫אין די אדרעס און זיך פארבינדן צו אים און אים געוואלט אויפמערקן אז זיכער‬ ‫גרייזט ער מיט דעם נאמען‪.‬‬ ‫איך האב געטראכט צו מיר פארוואס האב איך‬ ‫דער איד האט זיך פארבינדן מיט יענעם איד‪ ,‬אבער צו זיין וואונדער האט‬ ‫געדארפט פארגעסן די בערזל אין שטוב? קוים‪ ,‬קוים‪,‬‬ ‫ער אים קלארגעשטעלט אז יא! אים מיינט ער טאקע און אז ער וויל אים זען‬ ‫שלעפ איך זיך שוין ארויס‪ ,‬איך שטרענג זיך אן און עס‬ ‫פערזענליך ביי זיין חתונה‪.‬‬ ‫שטעלט זיך ארויס אז בין איך געגאגנען אומזיסט‪.‬‬ ‫“דו ווייסט נישט ווער איך בין‪ ,‬אבער כ’ווייס יא‪ ,‬און כ’בין דיר שולדיג אסאך”‪.‬‬ ‫אנקומענדיג אין שטוב און וואוינענדיג אויף א הויכער‬ ‫שטאק האב איך געווארט אז די עלעוועיטער זאל‬ ‫ההתחזקות‬ ‫יעצט איז דער איד געווארן נאך מער פארוואונדערט‪ ,‬אבער דער איד האט אים‬ ‫נישט לאנג ווארטן און אים מיטגעטיילט די דעטאלן איבער זיין שייכות צו אים‪.‬‬ ‫אראפקומען ביז צו די שטאק פון די אריינגאנג‪ .‬אזוי‬ ‫“די געשיכטע הייבט זיך אן מיט עטליכע יאר צוריק‪ .‬איך האב אנגעהויבן די‬ ‫ווארטנדיג קומט ארויס מיין שכן געקליידעט בבגדי‬ ‫ישיבה זמן אין איינס פון די גרויסע און פראמינענטע ישיבות אין ארץ ישראל‪.‬‬ ‫שבת‪.‬‬ ‫איך בין אנגעקומען אין ישיבה איינער אליין‪ ,‬איך האב נישט געקענט קיין‬ ‫איינעם און קיין איינער איז מיר נישט געקומען באגריסן‪ .‬איך האב זיך געשפירט‬ ‫“מזל טוב פאר דיר”‪ ,‬געב איך אים א זאג‪.‬‬ ‫זייער עלענד‪ ,‬איינער אליין‪ ,‬איך האב כמעט נישט געשפירט קיין טעם אין די‬ ‫ישיבה‪ .‬אין די ערשטע טעג האב איך זיך געטרייסט אז עווענטועל וועט איינער‬ ‫“מיין קאזען האט היינט חתונה אין בני ברק‪ ,‬איך פאר‬ ‫יעצט אהין”‪.‬‬ ‫ההשגחה‬ ‫צוקומען צו מיר און מיר באגריסן‪ ,‬אבער ווען עס איז אריבער עטליכע טעג און‬ ‫זאכן האבן זיך נישט גערירט האב איך אנגעהויבן טראכטן מיט אן ערנסטקייט‬ ‫אז כ’גיי פארלאזן די ישיבה ווענט און זוכן גליקן ערגעץ אנדערש”‪.‬‬ ‫“אזוי! אפשר קען איך מיטקומען מיט דיר”‪.‬‬ ‫די החלטה איז געווען שטארק און פעסט‪ ,‬איך האב פארמאכט די גמרא און‬ ‫אנגעהויבן פארלאזן די געביידע‪ .‬אין יענע מינוטן ביסטו צוגעקומען צו מיר און‬ ‫“הארצן גערן”‪.‬‬ ‫מיר מעורר געווען אז מיין קראגן איז קרום צולייגענדיג די ווערטער‪“ :‬עס פאסט‬ ‫נישט פאר אזא חשוב’ער ישיבה בחור ווי דיר ‪ -‬צוגיין מיט א קרומע קראגן”‪.‬‬ ‫יעצט האב איך געזען אז עס האט זיך געפירט צום גוטנס‬ ‫די ווערטער האבן מיר געכאפט‪ ,‬איך האב אנגעהויבן שפירן ביי מיר‪ ,‬אז איך בין‬ ‫אז כ’האב געדארפט אהיימקומען און אז עס איז נאר‬ ‫ארויסגעקומען א טובה פון איר‪.‬‬ ‫פנינים‬ ‫יא עפעס ווערד‪ ,‬אז איך בין יא חשוב‪.‬‬ ‫די ווערטער האט מיר צוריקגעגעבן מיין מוט און איך האב זיך אומגעקערט‬ ‫איך האב נאר געטראכט צו מיר אז פארוואס האט זיך עס‬ ‫אין די ישיבה‪ ,‬אבער דאסמאל בין איך געווען ערמוטיגט און געשטארקט און‬ ‫געדארפט פירן אזוי אז כ’זאל גיין צו די באס סטאנציע‬ ‫גענומען די קוראזש און אנגעהויבן מאכן פארבינדונגען מיט די ישיבה בחורים‬ ‫און זען אז מיין בערזל איז ליידיג און כ’זאל נאכדעם‬ ‫און ב”ה אז כ’בין אויסגעשטיגן א חשוב’ער בחור‪.‬‬ ‫דארפן צוריקקומען צום שטוב‪ ,‬אבער שפעטער האב‬ ‫“ווען איך טראכט צוריק צו יענע צייטן‪ ,‬זע איך אז דאס אז איך בין געבליבן א‬ ‫איך זיך געכאפט אז יא! נאר אדאנק דעם האב איך א‬ ‫ישיבה בחור איז אין דיין זכות”‪.‬‬ ‫מעשה צו דערציילן‪.‬‬ ‫“היינט ווען הקב”ה האט מיר געהאלפן און כ’גיי אויפשטעלן מיין אייגענער‬ ‫שטוב וויל איך אויסדרוקן צו דיר מיין הכרת הטוב און כ’וויל דיר פערזענליך‬ ‫פון הימל האט מען מיר אונטערגעשיקט א שיינע‬ ‫מעשה צו קענען דערציילן פאר אידן‪.‬‬ ‫המערכת‬ ‫די מעשה געשעט נישט יעדן טאג‪ ,‬אבער עס איז א קראפטפולע מעשה וואס‬ ‫זען ביי מיין חתונה”‪.‬‬ ‫איז על הכלל כולו יצא‪ .‬עס לערנט אונז די כח פון איין גוט ווארט און ווי‬ ‫(דערציילט דורך דער בעל המעשה‪ :‬ק‪.‬ג‪).‬‬ ‫דויערהאפטיג עס קען זיין‪.‬‬ ‫מיר האבן געזען די כח פון א גוט ווארט און דאגעגן די כח פון שווייגן‪ ,‬און זאל‬ ‫טאקע הקב”ה געבן אז מ’זאל זיך קענען שטארקן און נישט רעדן וואס מ’דארף‬ ‫אויס‪ ,‬ובשכר זה זאל מען זוכה זיין צו‬ ‫זיךעמ‬‫פעלטעק ן‬ ‫עסןרעה ן‬ ‫וועןמש‬ ‫רעדןן'סעו‬ ‫אוןושיארד ןוא‬ ‫נישט‪ ,‬ת‬ ‫די פאראינטרעסירטע צו מיט טיילן מזכה זיין את הרבים מיט‬ ‫גאולהפ השלימה במהרה אין אונזערע‬ ‫זייןו ודינרומ ןו‬ ‫מקרבונבר‬ ‫אוןטילש‬ ‫ענינים‪ -‬א"‬ ‫גוטעע א ןיא‬ ‫אלעטסק‬ ‫פועל’ןנ ערע‬ ‫רעמו‬ ‫מעשיות פון השגחה פרטית זאל שיקן צו ר' שמחה סמואלס אין‬ ‫פקס‪15326517922 :‬‬ ‫השולחן‬ ‫טעג‪: 0231592-370.‬ק"השל ‪: 1231592-370‬שידיא‬ ‫ןייטשדלוג ‪.‬ש ‪:‬ךרוע | ץיבוניבר בקעי ברה ‪:‬תינחורה הדעוה ר”וי‬ ‫ב‬ ‫“וַ ה’ ּ ָפ ַקד ֶאת‬ ‫הרה”ק רבי נפתלי ראפשיצער זצוק”ל‬ ‫געשיקט אז איך זאל זאמלען געלט פאר א‬ ‫גרויסע און דרינגענדע מצוה וואס איז אים‬ ‫המעשיות‬ ‫ָ ׂש ָרה ַּכ ֲא ׁ ֶשר ָא ָמר‪,‬‬ ‫אונטערגעקומען‪.‬‬ ‫אזוי ארומגייענדיג‪ ,‬בין איך אנגעקומען‬ ‫צום הויז פון אן אדם נכבד‪ ,‬א נגיד וועלכער‬ ‫זאגט דער הייליגער אפטער רב זצוק”ל אין זיין‬ ‫וַ ַ ּי ַע ׂש ה’ ל_ְ ָ ׂש ָרה‬ ‫האט פארמאגט גרויס עשירות און פילע‬ ‫“בפָ סוּק‬ ‫ספר אוהב ישראל‪ ,‬וְ זֶה לְ ׁשוֹן ָק ְד ׁשוֹ‪ּ ְ :‬‬ ‫פארמעגנס‪ ,‬און איך האב אים דערציילט אז‬ ‫(תהלים קיא‪ ,‬ד) ‘זֵכֶ ר עָ ָׂשה לְ נִ פְ לְ או ָֹתיו‪ ,‬חַ ּנוּן‬ ‫איך בין א שליח פון מיין הייליגער רבי פון‬ ‫יאים הק’ ע”ה‪,‬‬ ‫וְ ַרחוּם ה’’‪ִּ .‬כי אֲ בו ֵֹתינ ּו הק’ וְ הַ ְּנ ִב ִ‬ ‫ראפשיץ‪ ,‬וועלכער האט מיר געשיקט פאר‬ ‫ְּכ ׁ ֶשהָ י ּו צְ ִריכִ ין לְ אֵ יזֶה נֵס וָפֶ לֶא אֲ ׁ ֶשר הוּא אֵ י ֶנ ּנ ּו‬ ‫ההתחזקות‬ ‫שר דִּ ֵ ּבר” (כא‪ ,‬א)‬‫ַּכ ֲא ׁ ֶ‬ ‫דער וויכטיגער און דרינגענדער ענין צו שאפן‬ ‫עַ ל דֶּ ֶר ְך הַ ּ ֶטבַ ע‪ ,‬הָ יָה כּ ֹחַ ְ ּבי ָָדם עַ ל יְ ֵדי טָ הֳ ָר ָתם‬ ‫די געלט דערצו‪.‬‬ ‫יך‬‫ו ְּק ֻד ּׁ ָש ָתם וְ ִה ְתדַּ ְ ּבקו ָּתם ְ ּבהַ ּׁ ֵשם יִ ְת ָּב ַר ְך לְ הַ ְמ ׁ ִש ְ‬ ‫דער איד וועלכער איז געווען באוואוסט אלץ‬ ‫נְ ִביע ֹו ׁ ֶשפַ ע אֱ ל ֹהוּת ֵמהָ ע ֹולָמוֹת ו ְּמקו ִֹרין ִעלּ ִָאין‬ ‫א געוואלדיגער בעל צדקה און אלץ א בעל‬ ‫כלֶת ְ ּבי ָָדם‬ ‫ישין וכו’‪ .‬וְ עַ ל יְ ֵדי זֶה הָ יָה יְ ֹ‬ ‫ַקדִּ ׁ ִ‬ ‫לב רחום‪ ,‬ווי נאר ער האט געהערט פון וואס‬ ‫שוֹת לָהֶ ם ּ ֶפלֶא וְ נֵס‬ ‫לְ ׁ ַש ּנוֹת דַּ ְרכֵ י הַ ּ ֶטבַ ע‪ ,‬וּלְ הֵ עָ ׂ‬ ‫עס רעדט זיך‪ ,‬און ער האט געזען אז דער צדיק‬ ‫ביי איינע פון די נסיעות‪ ,‬נאך איידער דער רבי‬ ‫ְמפֻ ְרסָ ם‪ְּ ,‬כפִ י הַ ִּמצְ טָ ֵר ְך לָהֶ ם לִ ׁ ְשעָ ָתם‪ ,‬לִ פְ קוֹד‬ ‫זעלבסט האט זיך אריינגעלייגט אינעם ענין‪,‬‬ ‫האט זיך ארויסגעלאזט אויפן וועג‪ ,‬האבן אים‬ ‫ע ֲָקרוֹת א ֹו לְ הַ חֲ יוֹת ֵמ ִתים וְ כַ דּ ו ֶֹמה”‪.‬‬ ‫האט ער מיר געענטפערט זיינע אוצרות‪ ,‬און ער‬ ‫האט מיר געזאגט‪ :‬קום אריין‪ ,‬און נעם וויפיל‬ ‫די גבאים געבעטן אז וויבאלד מען האלט יעצט‬ ‫נאנט צו די חתונה פון איינער פון זיינע הייליגע‬ ‫קינדער‪ ,‬און מען דארף האבן אסאך געלט פאר‬ ‫ההשגחה‬ ‫“אַ ְך עַ ּ ָתה ַּבדּ וֹרוֹת הַ לּ ָלוּ‪ ,‬אֵ ין ִא ּ ָתנ ּו י ֵֹדעַ עַ ד ָמה‪,‬‬ ‫וְ אֵ ין ְ ּבכ ֵֹחינ ּו וְ הַ ָׂשג ֵָתינ ּו לְ הַ ִ ּגיעַ לִ ְב ִחינָה ְ ּגד ֹולָה‬ ‫דיין הארץ גלוסט! צווייפל נישט!‬ ‫ּ ָכזֹאת רוּם הַ ּ ַמעֲלוֹת‪ ,‬ל ְַח ּפֹר וְ לִ פְ ּתֹחַ נְ ִביע ּו‬ ‫די פילע הוצאות פון די חתונה‪ ,‬דעריבער בעטן‬ ‫ְמקוֹרוֹת עֶ לְ יוֹנִ ים הַ ְ ּקדו ׁ ִֹשים‪ .‬אָ ְמנָם זֶה ּו ֵמחַ ְס ֵדי‬ ‫האב איך גענומען די געלט וואס עס האט מיר‬ ‫זיי אז די געלט וואס מען וועט צוזאמנעמען ביי‬ ‫אויסגעזען אז מען וועט דארפן האבן פאר די‬ ‫הָ ֵקל ית’ אֲ ׁ ֶשר עָ ָׂשה ִע ּ ָמנ ּו ְ ּברֹב ַרחֲ ָמיו וְ ִה ׁ ְש ִאיר‬ ‫די נסיעה זאל זיין באשטימט פאר די הוצאות‬ ‫ְ ּב ָרכָ ה‪ֶ ׁ ,‬ש ֵמאו ָֹתן הַ ּׁ ְשעָ ִרים וּנְ ִביעוֹת אֲ ׁ ֶשר נִ פְ ְּתח ּו‬ ‫מצוה‪ ,‬און איידער איך האב מיך ארויסגעלאזט‬ ‫הנישואין‪ – .‬די גבאים האבן גוט געוואוסט‪ ,‬אז‬ ‫אין וועג צוריקצוגיין צום מיין רבי‪ ,‬האב איך‬ ‫ּ ַפעַ ם אַ חַ ת עַ ל יְ ֵדי אֲ בו ֵֹתינ ּו הק’‪ ,‬נִ ׁ ְשאַ ר הָ ְר ׁ ִשימ ּו‬ ‫אין יעדן ארט וואו דער רבי קומט אן‪ ,‬קומט אן‬ ‫ֵמהַ ְּנ ִביע ּו הַ הוּא לְ דו ֵֹרי דּ וֹרוֹת‪ּ ְ ,‬בכָ ל עֵ ת ׁ ֶש ִ ּיצְ טָ ֵר ְך‪,‬‬ ‫פנינים‬ ‫געפרעגט דעם עושר צי ער וויל אז איך זאל‬ ‫צו אים אסאך געלט‪ ,‬בפרט ווען עס קומען צו‬ ‫דערמאנען זיין נאמען צום גוטן ביים הייליגן‬ ‫ׁ ֶש ּיוּכַ ל הַ ּׁ ַשעַ ר וְ הַ ְּנ ִביע ּו הַ ּזֶה לְ הַ ׁ ְש ּ ִפיעַ דֻּ גְ ָמת ֹו ּגַם‬ ‫אים גרויסע עשירים‪ ,‬און זיי האבן זיך פארלאזט‬ ‫ש ָראֵ ל עַ ם‬ ‫עַ ּ ָתה ְ ּבעֵ ת הַ ּזֹאת ְּכפִ י הַ ִּמצְ טָ ֵר ְך לִ ְבנֵי יִ ְ ׂ‬ ‫רבי’ן‪ ,‬און איך האב אים געפרעגט וואס איז‬ ‫אויף די ‘הכנסות’ פון אט די נסיעה‪ ,‬אז עס זאל‬ ‫זיין וואונטש‪ ,‬אז איך זאל בעטן דעם רבי’ן פאר‬ ‫שוֹת לָהֶ ם אֵ יזֶה דָּ בָ ר ׁ ֶשלּ ֹא‬ ‫ה’‪ ,‬לְ ֶחסֶ ד אֵ ל ית’‪ ,‬לְ הֵ עָ ׂ‬ ‫גיין פאר די גרויסע חתונה וואס דערנענטערט‬ ‫ַּבדֶּ ֶר ְך ִט ְב ִעי”‪.‬‬ ‫זיינעטוועגן‪ ,‬אין זכות פון די גרויסע מצוה‪.‬‬ ‫זיך‪.‬‬ ‫דער עושר האט אבער געענטפערט‪ ,‬אז ער‬ ‫“וּכְ ׁ ֶש ָאנוּ צְ ִריכִ ין לִ פְ קוֹד ע ֲָקרוֹת‪ָ ,‬אז ָאנוּ‬ ‫אבער וויבאלד די גבאים האבן גוט געקענט‬ ‫קו ִֹרים ּ ָפ ָר ׁ ַשת ‘וַה’ ּ ָפ ַקד ֶאת שָׂ ָרה גו’’‪ ,‬וּבָ זֶה‬ ‫האט‪ ,‬ברוך ה’‪ ,‬אלע זיינע באדערפענישן‪ ,‬און‬ ‫זייער גרויסן רבי’ן‪ ,‬און געוואוסט האבן זיי אז‬ ‫עס פעלט אים נישט אויס קיין באזונדערע‬ ‫ָאנוּ ְמעו ְֹר ִרים הַ ְ ּנ ִביעוּ ׁ ֶש ִ ּנפְ ּ ַתח עַ ל י ְֵדי ְקדו ּׁ ַּשת‬ ‫זייער רבי פארטיילט געלט פאר צדקה אויף א‬ ‫ַא ְב ָרהָ ם ָא ִבינוּ ע”ה‪ ,‬וְ הַ ּׁ ֵשם י ְִת ָּב ַר ְך ְ ּברֹב ַרחֲ ָמיו‬ ‫בקשה‪.‬‬ ‫וואונדערליכער אופן‪ ,‬דעריבער האבן זיי זיך‬ ‫און מעגליך זאל איך בעטן פאר דיינע קינדער?‬ ‫געשטעלט ארום אים ביי יעדן ארט וואו ער‬ ‫איז אנגעקומען‪ ,‬און ווען ער האט אויפגענומען‬ ‫המערכת‬ ‫וַחֲ סָ ָדיו ַמ ׁ ְש ּ ִפיעַ עָ לֵ ינוּ אוֹת ֹו ֶח ֶסד וּנְ ִביעוּ ֵמעָ ְּל ִמין‬ ‫ישין ְּכמ ֹו ׁ ֶשעָ שָׂ ה לְ ַא ְב ָרהָ ם ָא ִבינוּ‬ ‫יל ִאין ַק ִדּ ׁ ִ‬ ‫ִע ּ ָ‬ ‫– האב איך אים געפרעגט‪.‬‬ ‫ע”ה‪ ,‬וְ כֵן הוּא ְ ּבכָל הַ ִ ּנ ִּסים וְ הַ ִ ּנפְ לָ אוֹת‪ .‬וְ עַ ל ּ ִפי‬ ‫דער קהל פאר עצות און ברכות‪ ,‬האבן זיך די‬ ‫ניין‪ ,‬האט זיך דער איד צוקרעכצט‪ ,‬איך האב‬ ‫זֶה ָאנוּ או ְֹמ ִרים‪ִ ,‬מי ׁ ֶשעָ נָה לְ כָל ֶאחָ ד ֵמאֲ בו ֵֹתינוּ‬ ‫צוויי גבאים געשטעלט אין די זייטן‪ ,‬און ווי‬ ‫ַי ֲענֶה ּגַם או ָֹתנוּ וכו’”‪.‬‬ ‫בכלל נישט קיין קינדער‪ ,‬עס איז שוין לאנגע‬ ‫נאר די פדיונות זענען אנגעקומען‪ ,‬האבן זיי עס‬ ‫יארן וואס צו אונזער באדויערן האבן מיר נישט‬ ‫אריינגעשטופט אין א ספעציעלע קאסטן וואס‬ ‫יטב הַ ּ ָפסוּק‪ֵ ‘ ,‬זכֶר עָ שָׂ ה‬ ‫“וְ עַ ל ּ ִפי זֶה יְ בוֹאַ ר הֵ ֵ‬ ‫קיין קינדער‪ ,‬רחמנא ליצלן‪.‬‬ ‫זיי האבן צוגעגרייט פון פאראויס‪ ,‬כדי די גאנצע‬ ‫לְ נִ פְ לְ או ָֹתיו’‪ ,‬הַ יְ ינ ּו ׁ ֶשהַ בּ ו ֵֹרא ית’ עָ ָׂשה‬ ‫אויב אזוי‪ ,‬האב איך גלייך געענטפערט‪ ,‬וועל‬ ‫איך דאס אליין בעטן פאר דיינעטוועגן‪ ,‬אז דו‬ ‫געלט זאל זיך דארט אנזאמלען‪ ,‬און עס זאל נישט‬ ‫פארטיילט ווערן פאר די נויטבאדערפטיגע‪...‬‬ ‫ש ּו‬ ‫השולחן‬ ‫לְ נִ פְ לְ או ָֹתיו ִ ּב ְב ִחינַת זָכָ ר ו ַּמ ׁ ְש ּ ִפיעַ ‪ֶ ׁ ,‬ש ּיוּכַ ל‬ ‫לְ הַ ׁ ְש ּ ִפיעַ ַמ ּ ָמ ׁש או ָֹתן הַ ִּנ ִּסים וְ הַ ִּנפְ לָאוֹת ׁ ֶש ּ ַנ ֲע ׂ‬ ‫זאלסט געהאלפן ווערן מיט קינדער‪.‬‬ ‫ְּכבַ ר אַ חַ ר ּ ָכ ְך ְ ּבכָ ל דּ וֹר וְ דוֹר ְ ּבעֵ ת הַ ִּמצְ טָ ֵר ְך לָהֶ ם‪.‬‬ ‫אזוי האט זיך דער קאסטן אנגעפילט טאג־‬ ‫ִּכי ‘חַ ּנוּן וְ ַרחוּם ה’’‪ ,‬וְ צִ ּ ָפה וְ ִה ִ ּביט ׁ ֶש ּיָבוֹא ּו דּ וֹרוֹת‬ ‫דער איד האט אבער געזאגט‪ ,‬אז זיי זענען‬ ‫טעגליך מיט פילע ‘מצלצלים’‪ ,‬אבער ווי‬ ‫כלֶת ְבצִ ְד ָק ָתם ו ְּק ֻד ּׁ ָש ָתם‬ ‫ׁ ֶשלּ ֹא יְ הֵ א ָּבהֶ ם כּ ֹחַ וִ י ֹ‬ ‫שוין עלטערע מענטשן‪ ,‬און זיי האבן שוין‬ ‫שטארק זענען די גבאים פארוואונדערט‬ ‫לִ פְ ּתֹחַ אֶ ת הַ ְּנ ִביע ּו דְּ חַ ּיֵי ִמ ְּמקו ֵֹרי ע ֹולָמוֹת‬ ‫אויספראבירט אלע פראפעסארן פאר לאנגע‬ ‫געווארן זעענדיג אין א טאג אז די גאנצע קאסטן‬ ‫הָ עֶ לְ יוֹנִ ים ְ ּבעַ צְ ָמם ְּכמ ֹו אֲ בו ֵֹתינ ּו הק’‪ ,‬וְ ָלזֶה ִר ֵחם‬ ‫יארן‪ ,‬און ווי עס זעט אויס איז שוין נישטא‬ ‫איז אויסגעליידיגט געווארן פון איר אינהאלט‪,‬‬ ‫ש ָראֵ ל עַ ם ְקרוֹב ֹו וְ עָ ָׂשה זֵכֶ ר‬ ‫השי”ת עַ ל ְ ּבנֵי יִ ְ ׂ‬ ‫פאר זיי קיין האפענונג‪ ,‬און עס איז שוין נישטא‬ ‫און עס איז דארט נישט געבליבן אפילו קיין‬ ‫לְ נִ פְ לְ או ָֹתיו” עכל”ק‪.‬‬ ‫פאר זיי קיין וועג אז עס זאל זיי געבוירן ווערן‬ ‫צוריבענע פרוטה‪ ...‬זיי האבן גוט פארשטאנען‬ ‫קינדער!‬ ‫אז ווי עס זעט אויס איז דא אנגעקומען אן עני‬ ‫***‬ ‫א בן טובים אינדערצייט וואס זיי זענען נישט‬ ‫איך האב געהערט א וואונדערליכער‬ ‫ווען איך האב געזען די געוואלדיגע יאוש וואס‬ ‫געווען דארט‪ ,‬און דער רבי האט אים געגעבן די‬ ‫זיי האבן געהאט‪ ,‬בין איך אויפגעשפרינגען‬ ‫דערציילונג מפי קדשו פון כ”ק אדמו”ר‬ ‫גאנצע אינהאלט פונעם קאסטן פאר צדקה‪.‬‬ ‫מסטראפקוב זצוק”ל‪ ,‬איבער זיין הייליגער‬ ‫מיט שטארקע אמונה ובטחון אינעם הייליגן‬ ‫באשעפער און אין זיינע קנעכט די צדיקים‪,‬‬ ‫זענען די מקורבים אריינגעגאנגען אֶ ל הַ ּק ֶֹד ׁש‬ ‫זיידע‪ ,‬מרן הקדוש בעל דברי חיים מצאנז‬ ‫און איך האב געזאגט‪ :‬איך בין דיר מבטיח‪ ,‬אז‬ ‫ימה‪ ,‬און האבן זיך אפגערעדט אז אויף אזא‬ ‫ּ ְפנִ ָ‬ ‫זצוק”ל‪.‬‬ ‫איבער־א־יאר וועסטו געהאלפן ווערן מיט זרע‬ ‫אופן וועלן זיי בשום אופן נישט קענען דעקן די‬ ‫עס איז באוואוסט‪ ,‬אז דער שטייגער פון דער‬ ‫של קיימא!‬ ‫הוצאות פון די חתונה וואס קומט צו גיין‪.‬‬ ‫הייליגער צאנזער רב איז געווען‪ ,‬צו אפרעכטן‬ ‫פילע יארן זענען אריבערגעגאנגען פון יענעם‬ ‫האט זיי דער הייליגער דברי חיים געזאגט‪:‬‬ ‫א נסיעה פון צייט צו צייט‪ ,‬די ‘נסיעה’ האט‬ ‫געשעעניש‪ ,‬און עס איז נישט אנגעקומען צו מיר‬ ‫לאמיר אייך דערציילן‪ ,‬מיינע טייערע פריינט‪,‬‬ ‫געדויערט עטליכע וואכן‪ ,‬ווי דער שטייגער‬ ‫קיין שום ידיעה פונעם נגיד‪ .‬די הבטחה וואס‬ ‫די מעשה וואס איז געשען מיט די געלט‪ ,‬און איך‬ ‫פון די צדיקים אין יענע צייטן‪ ,‬וויבאלד עס‬ ‫איז ארויסגעקומען פון מיין מויל אז ער וועט‬ ‫האף אז איר וועט מיר פארשטיין‪ ,‬און מיר דן‬ ‫איז געווען שווער פאר די חסידים וואס זענען‬ ‫געהאלפן ווערן‪ ,‬דאס האב איך גוט געדענקט‪,‬‬ ‫זיין לכף זכות‪.‬‬ ‫געווען צושפרייט אין די שטעטלעך‪ ,‬אנצוקומען‬ ‫איך האב אבער נישט געוואוסט צו די הבטחה‬ ‫שטייגערליך צו דער רבי‪.‬‬ ‫צוריק מיט אסאך יארן‪ ,‬האט מיר מורי ורבי‪,‬‬ ‫ג‬ ‫עס איז לייכט זיך צו פאָ רשטעלן‬ ‫איז מקוים געווארן‪.‬‬ ‫די געוואלדיגער צער און בושה‬ ‫אירע עלטערן‬ ‫היינטיגןיבר ןהכה לאילמג יבר צ"הרה ונברו ונרומ תואישנב • ’ד תיבב יתבש תליהק י"ע ל"ויוואס די מיידלתש‬ ‫אוןרפ‬ ‫און יעצט‪ ,‬אינעם‬ ‫אריינגעקומעןיבונ‬ ‫צו‬ ‫פרימארגן‪ ,‬איז א"טילש ץ‬ ‫אבת יכ‬ ‫האבן געהאט פון די גאנצע מעשה‪,‬‬ ‫וואס איז באקאנט געווארן אין די‬ ‫מיר אן אומבאקאנטער איד‪ ,‬און‬ ‫אזוי רעדנדיג מיט אים איז מיר‬ ‫חבר’טעס און‬‫צווישןולדיא זט‬ ‫סביבה‪ ,‬ל‬ ‫קלאר געווארן אז ער איז דער זון פון‬ ‫די משפחות‪ ,‬פארשאפנדיג זיי‬ ‫בזיונות‪.‬שת‬ ‫געפערליכע ו”פ‬ ‫יענעם עושר‪ ,‬און ער איז ווירקליך‬ ‫געבוירן געווארן אום ניין חדשים‬ ‫דער בעל מספר פון אונזער‬ ‫שפעטער דורך די הבטחה וואס‬ ‫‪058‬‬ ‫ערציילונג‪ ,‬איז זייער בארירט‬ ‫געווארן פון די מעשה‪ ,‬און‬ ‫איך האב געשאנקען פאר זיינע‬ ‫עלטערן‪ ,‬און איך האב מיך זייער‬ ‫טראצדעם וואס ער איז בכלל‬ ‫געפריידט דאס צו הערן‪ .‬נאך האט‬ ‫נישט געווען קיין עושר‪ ,‬האט‬ ‫דער איד צוגעגעבן‪ ,‬אז ער האט דריי‬ ‫ער באשלאסן צוזאמען מיט זיין‬ ‫טעכטער אינדערהיים‪ ,‬וואס עס איז‬ ‫ווייב אז זיי וועלן אליין פראבירן‬ ‫שוין געקומען דער צייט פאר זיי צו‬ ‫צו צושטעלן די קאסטן פון די‬ ‫חתונה האבן‪ ,‬אבער ער האט נישט‬ ‫לערנונגען פון די מיידל‪ .‬ממחשבה‬ ‫די געלט דערצו‪.‬‬ ‫למעשה‪ ,‬איז ער צוגעגאנגען צום‬ ‫האב איך געטראכט צו מיר‪ ,‬אז‬ ‫מנהל פונעם סעמינאר‪ ,‬און ער‬ ‫היות דער איד איז דאך געבוירן‬ ‫האט זיך אויסגענומען מיט אים‬ ‫געווארן דורך מיין ברכה און‬ ‫א שטארק באדינג [תנאי] אז דאס‬ ‫מיין תפילה‪ ,‬בין איך דאך מחויב‬ ‫וועט בלייבן א שטארקער סוד‬ ‫צו זארגן דערפאר‪ ,‬און אויף מיר‬ ‫צווישן זיי‪ ,‬און קיין שום נברא‬ ‫ליגט די אחריות צו חתונה מאכן‬ ‫שבעולם וועט נישט וויסן דערפון‪.‬‬ ‫זיינע טעכטער‪ ...‬דעריבער האב‬ ‫די צוויי אידן האבן זיך געזעצט צום‬ ‫איך נישט געהאט קיין אנדערע‬ ‫טיש אינעם אפיס פונעם סעמינאר‪,‬‬ ‫ברירה‪ ,‬און איך האב אים געמוזט‬ ‫און האבן געמאכט א קלארן‬ ‫געבן די גאנצע געלט וואס האט‬ ‫חשבון וויפיל עס וועט קאסטן‬ ‫זיך אנגעזאמלט‪ ,‬כדי ער זאל קענען‬ ‫פאר די מיידל צו לערנען אינעם‬ ‫חתונה מאכן זיינע טעכטער בכבוד‪.‬‬ ‫סעמינאר דורכאויס אלע יארן פון‬ ‫***‬ ‫די לערנונגען‪ ,‬און דער סך הכל איז‬ ‫אויסגעקומען גאנצע זיבן טויזנט‬ ‫יארן לאנג נאך זייער חתונה‪ ,‬איז די חשוב’ע פאר־‬ ‫איינער פון די באקאנטע פון הרב‬ ‫דאלער (‪ ,)7000$‬טָ ִבין וְ ַת ִ ּקילִ ין‪.‬‬ ‫פאלק‪ ,‬וועלכער האבן געוואוינט אין אמעריקע‪,‬‬ ‫רבי יצחק דוד גוטפארב זצ”ל‪ ,‬פון די זקני צדיקי‬ ‫געווען קינדערלאז ל”ע‪ .‬אלע דאקטוירים און‬ ‫ירושלים של מעלה‪ ,‬האט זיך אמאל אפגערעדט‬ ‫דער איד האט אבער נישט געהאט די‬ ‫באהאנדלונגען‬ ‫אלע‬ ‫אויך‬ ‫ווי‬ ‫פראפעסארן‪,‬‬ ‫פאר אים‪ ,‬אז עס איז שוין לאנגע יארן פון זיין‬ ‫מעגליכקייט צו באצאלן אזא גרויסער סומע‬ ‫זיך‬ ‫האט‬ ‫פראבירט‪,‬‬ ‫האבן‬ ‫זיי‬ ‫וואס‬ ‫עצות‬ ‫און‬ ‫חתונה און זיי זענען נאכנישט געהאלפן געווארן‬ ‫אויפאמאל‪ ,‬וויבאלד ער איז ווי געזאגט‪ ,‬געווען‬ ‫זיי‬ ‫זענען‬ ‫אזוי‬ ‫און‬ ‫הילפלאז‪,‬‬ ‫אלץ‬ ‫ארויסגעוויזן‬ ‫מיט זרע של קיימא‪ .‬און אזוי אויסגיסנדיג‬ ‫א געווענליכער מענטש‪ ,‬און איבערהויפט נישט‬ ‫געבליבן קינדערלאז פאר צענדליגער יארן‪– .‬‬ ‫פאר אים זיין ביטער הארץ‪ ,‬האט ער אים‬ ‫קיין עושר‪ .‬דעריבער האט ער זיך אונטערגענומען‬ ‫ביז פלוצלונג‪ ,‬נאך צענדליגע יארן‪ ,‬איז געקומען‬ ‫אראפגעלייגט זייער געוואלדיגע ביטערניש און‬ ‫צו באצאלן פינף און צוואנציג דאלער (‪)25$‬‬ ‫זייער גרויסע ישועה‪ ,‬און עס איז זיי געבוירן‬ ‫צער צוליב אט די צרה‪.‬‬ ‫יעדן וואך‪ .‬און דערמיט האבן זיי אויסגעשטעלט‬ ‫און אונטערגע’חתמ’עט א שריפט‪ ,‬וואו עס איז‬ ‫א‬ ‫זייער‬ ‫געווען‬ ‫איז‬ ‫וועלכער‬ ‫קינד‪,‬‬ ‫איינציג‬ ‫אן‬ ‫פלוצלונג‪ ,‬אינמיטן זייער שמועס‪ ,‬איז רבי יצחק‬ ‫געשטאנען קלאר אז דערמיט האבן זיך געענדיגט‬ ‫געלונגענער אין אלע הינזיכטן‪.‬‬ ‫דוד זייער איבערגענומען געווארן פון די גרויסע‬ ‫אלע חובות פון אט די מיידל‪ ,‬וויבאלד אלע‬ ‫וויבאלד איך בין זייער נאנט מיט דעם טאטן‪,‬‬ ‫צרה און ענגשאפט פון זיין חבר‪ ,‬און ער האט‬ ‫קאסטן זענען מסודר געווארן‪.‬‬ ‫האט ער מיר אריינגעברענגט אינעם סוד הענין‪,‬‬ ‫אויסגעבראכן אין א ביטער געוויין‪ .‬אזוי האט רבי‬ ‫און ער האט מיר דערציילט דער טיב המעשה‬ ‫יצחק דוד געוויינט פאר לאנגע מינוט אן זיך צו‬ ‫דער מנהל האט גלייך ארויסגעשיקט א בריוו צו‬ ‫הנורא וואס איר וועט שוין ליינען‪.‬‬ ‫קענען בארואיגן‪ ,‬ביז ער האט זיך געשטארקט‪,‬‬ ‫די משפחה פון די מיידל‪ ,‬וואו עס איז ערקלערט‬ ‫און זיך אויפשטעלנדיג פון זיין פלאץ האט ער‬ ‫געווארן אז צוליב אן ענדערונג קען זי זאפארט‬ ‫און אזוי האט ער דערציילט‪ :‬עס איז געווען א‬ ‫געזאגט צו דער איד ווי פאלגנד‪:‬‬ ‫[תיכף] צוריקקומען אין סעמינאר‪ .‬און קיינער‪,‬‬ ‫איד אין אמעריקע‪ ,‬וועלכער האט זיך זייער‬ ‫נישט די מיידל און נישט אירע עלטערן‪ ,‬האט‬ ‫שטארק געמוטשעט מיט פרנסה‪ ,‬און ער האט‬ ‫הער גוט אויס וואס איך וועל דיר זאגן‪ .‬שטיי‬ ‫געוואוסט‪ ,‬וואס עס האט צוגעברענגט די‬ ‫נישט געהאט גענוג געלט צו באצאלן שכר־‬ ‫יעצט אויף און פאר ארויס צום קבר פון רחל‬ ‫געוואלדיגע מהפיכה‪...‬‬ ‫לימוד פאר זיין פופצן יעריגער טאכטער וועלכע‬ ‫אמינו ע”ה‪ ,‬וואס דאס איז א פלאץ וואס איז‬ ‫האט געלערנט אינעם ארטיגן סעמינאר‪ ,‬וואס‬ ‫באוואוסט אלץ א מקום פאר פקידת עקרות‪ ,‬און‬ ‫ווי באקאנט קאסטן אפ די לערנונגען גרעסערע‬ ‫דארט זאלסטו אויסגיסן דיין גאנצע הארץ‪ ,‬אזוי‬ ‫און גלייך נאך אט די וואונדערליכע פעולה‪ ,‬איז‬ ‫סומעס געלט‪.‬‬ ‫ווי א קינד רעדט זיך אויס פאר זיין מאמע‪ ,‬און‬ ‫דער איד און זיין ווייב באלוינט געווארן‪ ,‬און זיי‬ ‫איך בין פארזיכערט אז אינגיכן וועסטו געהאלפן‬ ‫זענען געהאלפן געווארן מיט אן איינציג קינד‪,‬‬ ‫נאכדעם וואס די פארוואלטונג [הנהלה] פונעם‬ ‫ווערן בעזרת ה’! און ווירקליך איז זיי צום יאר‬ ‫וואס ווען דער איד האט מיר דערציילט די‬ ‫סעמינאר האט געשיקט עטליכע ווארענונגען‬ ‫געבוירן געווארן א בן זכר‪ ,‬חַ י וְ ַק ּיָם‪ ,‬געזונט און‬ ‫מעשה איז דער קינד געווען א זעכצן יעריגער‬ ‫וועלכע זענען נישט געענטפערט געווארן‪ ,‬איז די‬ ‫שטארק‪ ,‬ויהי לפלא!‬ ‫בחור‪ ,‬יאריך ה’ ימיו בטוב ובנעימים‪.‬‬ ‫טאכטרע בבושת פנים ארויסגעשיקט געווארן‬ ‫פון סעמינאר‪.‬‬ ‫***‬ ‫תושרד ןוא ן'סעומש ןרעה ןעק ןעמ‬ ‫רעמונ ערעטסקע א ןיא ‪ -‬א"טילש ונברו ונרומ ןופ‬ ‫‪: 0231592-370‬ק"השל ‪: 1231592-370‬שידיא‬ ‫ןייטשדלוג ‪.‬ש ‪:‬ךרוע | ץיבוניבר בקעי ברה ‪:‬תינחורה הדעוה ר”וי‬ ‫ד‬