gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish — וירא (2026-10-26)

מוציא לאור: א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish

שבוע: וירא (2026-10-26)

א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish — וירא (2026-10-26)

פתח את ה-PDF הורדה

‫‪+++‬פארבר‪++++‬ע‪++++‬נגען‬ ‫גליון ס"ב | פר' וירא תשפ"ז‬ ‫א ‪++‬חסידישע‪+‬ר‬ ‫בסייעתא דשמיא‬ ‫נדבת ידידנו מוה"ר‬ ‫ר' פנחס טודרוס הי"ו‬ ‫לזכות הוריו הרב ברוך בנימין שי'‬ ‫ולעילוי נשמת מרת מרים ע"ה‬ ‫אלטהויז‬ ‫וואס מיינט דאס פאר אונזער‬ ‫עבודת ה'?‬ ‫ווען וועל איך אויך דערלעבן‬ ‫אן אמת'ן 'וירא אליו ה'?‬ ‫ביי יעדער איד‬ ‫ווערט אויפגעטוהן דער‬ ‫יעדער איד האט דאך א 'נפש האלקית'‪,‬‬ ‫"וירא אליו ה'"‬ ‫א חלק אלוק ממעל‪ ,‬וואס איר איינציגע‬ ‫רצון איז זיך צו מתדבק זיין אין דער‬ ‫כשם ווי דורך ״לך לך גו״ איז‬ ‫שכינה‪ .‬אבער מצד שני איז אויך דא א גוף‪,‬‬ ‫ומלתם את ערלת לבבכם ‪ //‬א פארברענגען‬ ‫דערנאך געווארן ״וירא ה׳ אל‬ ‫א 'נפש הבהמית' וואס פארדעקט די גוטע‬ ‫אברם״‪ ,‬די התאחדות שע״י הראי׳ —‬ ‫רצונות פון דער נשמה און לאזט עס נישט‬ ‫שורש איז אלעמאל די זעלבע‪ :‬מיר האבן א‬ ‫עס איז געווען שבת קודש פרשת וירא‪.‬‬ ‫אזוי האט זיך דאס אויך אויפגעטון‬ ‫ארויסקומען בגלוי‪.‬‬ ‫ריינע און הייליגע חלק אלוק ממעל וואס‬ ‫דאס קליין יונגל‪ ,‬שלום דובער (שפעטער‬ ‫באופן נעלה יותר אז דורך קיום‬ ‫מצות מילה איז די עבודה פון‬ ‫ווייסט נישט וויאזוי זיך צו באגיין אין דעם‬ ‫באקאנט אלס אדמו"ר מוהרש"ב זיע"א) איז‬ ‫מצות מילה (אויף אן אופן אז עס‬ ‫'ומלתם את ערלת לבבכם' (עקב י‪ ,‬טז)‪:‬‬ ‫פינסטערן גלות‪ .‬אונזערע נשמות לעכצן‬ ‫נאך גאר א יונג קינד פון ‪ 4-5‬יאר אלט‪,‬‬ ‫האט דורכגענומען דעם בשר הגשמי‬ ‫אראפצונעמען דעם שלייער וואס דעקט‬ ‫פאר אביסל אור‪ :‬צמאה נפשי לאלקים‬ ‫און די מאמע האט אים יענעם שבת‬ ‫שלו‪ ,‬עד כדי כך שנעשה חולה)‪ ,‬איז‬ ‫לקל חי; ווען וועל איך אויך דערלעבן אן‬ ‫אריינגעברענגט בקודש פנימה צום זיידן‪,‬‬ ‫איבער די נפש האלקית‪ ,‬און דורכדעם‬ ‫דערנאך געווען ״וירא אליו ה׳״‪.‬‬ ‫אמת'ן 'וירא אליו ה'?‬ ‫הרה"ק בעל צמח צדק זי"ע‪ ,‬צו באקומען א‬ ‫לאזן די נשמה שיינען מיט איר גאנצע‬ ‫ועד״ז ווערט אויפגעטון ביי יעדער‬ ‫שיינקייט‪ .‬דאס איז אן עבודה וואס ליגט‬ ‫ברכה צו זיין קומענדיגן יום הולדת ‪ -‬כ' חשון‪.‬‬ ‫איד — וואס זיין ברית פארבינדט‬ ‫אויף אונז‪ ,‬צו אויסאיידלען דעם גוף‪ ,‬אז‬ ‫די נקודה וואס ער האט דערהערט‬ ‫ווי נאר דאס קינד טרעט אריבער דעם‬ ‫מען מיט ״בריתו של אברהם אבינו״‪,‬‬ ‫ס'זאל נישט קענען צוריק האלטן דער‬ ‫ווען דער צמח צדק האט געהערט דאס‬ ‫שוועל פונעם צימער‪ ,‬צעוויינט ער זיך‬ ‫אז דורך דעם ווערט א התאחדות‬ ‫גילוי פון דער נשמה‪.‬‬ ‫קינד'ס געוויין‪ ,‬האט ער אים געענטפערט‬ ‫פלוצלינג‪" .‬פארוואס וויינסטו?" ‪ -‬פרעגט‬ ‫מיט דעם אויבערשטן‪ ,‬ביז אז דאס‬ ‫[בכלליות ווערט דאס אויפגעטון דורך די עבודה‬ ‫קורצע און הייליגע ווערטער‪" :‬ווען א‬ ‫דער צמח צדק פון זיין אייניקל מיט‬ ‫ברענגט ״וירא אליו ה׳״ (און ״אע״ג‬ ‫פון 'אתכפיא ואתהפכא'; זיך נישט נאכצוגעבן די‬ ‫איד א צדיק‪ ,‬ביי די ניין און ניינציג יאר‪,‬‬ ‫ווארעמקייט‪.‬‬ ‫דאינהו לא חזו מזלייהו חזו״)‪.‬‬ ‫תאוות היצר‪ ,‬אפילו ביי דברים המותרים וואס‬ ‫איז מחליט אז ער דארף זיך מל זיין‪ ,‬איז‬ ‫און דאס יונגעלע פארציילט וואס דריקט‬ ‫מען גלוסט בלויז לשם תאוות הגוף‪ .‬דורכדעם‬ ‫ער ווערד אז דער אויבערשטער זאל זיך‬ ‫אים אויפ'ן הארץ‪ :‬ער האט געלערנט אין‬ ‫ש"פ לך לך תש"נ‬ ‫צעברעכט מען די קליפה וואס פארדעקט דעם‬ ‫'נפש האלקית' און צוביסלעך שיינט אריין א‬ ‫באווייזן צו אים!"‬ ‫חדר אז דער אויבערשטער האט זיך באוויזן‬ ‫ח"ו להסתפק במה‬ ‫דער ליובאוויטשער רבי איז מסביר‪ ,‬אז‬ ‫צו אברהם אבינו‪ ,‬און ער פרעגט פונעם זיידן‬ ‫שהשיג כבר‬ ‫שטערקערע חיות אין תורה ועבודה]‪.‬‬ ‫דאס איז דער לימוד פון אברהם‬ ‫אין די ווערטער פונעם צמח צדק ליגט א‬ ‫מיט טרערן אין די אויגן‪" :‬פארוואס נאר צו‬ ‫‪ . . .‬ח"ו שמי שהוא מסתפק במה‬ ‫אבינו‪ :‬אפילו שטייענדיג אין די העכסטע‬ ‫געוואלדיגער יסוד‪ :‬ווען די תורה דערציילט‬ ‫אברהם אבינו האט זיך דער אויבערשטער‬ ‫שכבר נרכש ע"י שדה החנוך‪,‬‬ ‫מדריגות‪ ,‬דארפן מיר נאכאלץ צוקומען צו‬ ‫אז אברהם אבינו איז געווען ניין און ניינציג‬ ‫באוויזן און נישט צו אונז?"‬ ‫ובפרט ע"פ הוראת כ"ק מו"ח‬ ‫יאר אלט‪ ,‬מיינט דאס נישט בלויז אז אויפ'ן‬ ‫•••‬ ‫די עבודה פון מצוות מילה‪ ,‬זיך אפצוהיטן‬ ‫אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע‬ ‫פון און אויפדעקן דעם ערלת הלב וואס‬ ‫קאלענדער איז ער בגשמיות געווען אין דעם‬ ‫צו שפירן אזא טיפע ווייטאג — ביז‬ ‫אשר בענינים הקשורים בתורה‬ ‫איז מעלים אויף דער אור הנשמה‪.‬‬ ‫עלטער‪ ,‬נאר עס מיינט בעיקר‪ ,‬אז זיין עבודת‬ ‫טרערן — אויף אזא בקשה‪ ,‬איז טאקע זייער‬ ‫ומצותי' כל הישג בזה שיהי' אפילו‬ ‫ה' האט שוין געהאלטן אויף גאר א הויכע‬ ‫א הויכע מדריגה‪ .‬אבער באמת איז דאס די‬ ‫היותר גדול צריך לעורר תאבון‬ ‫מדריגה‪( .‬ווי ס'שטייט אויף אברהם אבינו 'בא‬ ‫בענקשאפט פון יעדע איינציגע נשמה אין‬ ‫עס פעלט אים נאך אן עיקר‬ ‫מוגדל לפעול יותר ויותר‪ .‬ובק"ו‪,‬‬ ‫בימים' און אז ס'איז געווען ביי אים 'יומין שלימין')‪.‬‬ ‫אונזער לעצטן דור פון עקבתא דמשיחא‪.‬‬ ‫דער רבי לייגט צו‪ ,‬אז אינעם תירוץ‬ ‫ומה אם בהשתדלות קלה פעלו כ"כ‪,‬‬ ‫און דאס איז טאקע דער חידוש פון‬ ‫קיינער איז נישט באקוועם אינעם‬ ‫פונעם צמח צדק ליגט נאך א טיפערער‬ ‫עאכו"כ אם היו משתדלים כדבעי‪.‬‬ ‫אברהם אבינו‪ :‬טראץ די גרויסקייט פון זיין‬ ‫היינטיגן 'הסתרה' און 'העלמה'‪ .‬יעדער‬ ‫געדאנק‪ :‬ביי אברהם אבינו איז דער ברית‬ ‫ולאידך גיסא הישג אפילו היותר‬ ‫עבודה‪ ,‬האט ער נאך אלץ פארשטאנען אז‬ ‫איד זוכט היינט עפעס מער‪ ,‬עפעס טיפער‪.‬‬ ‫מילה נישט געווען בלויז 'נאך א מצוה' וואס‬ ‫קטן צריך להוסיף אומץ בהמשך‬ ‫ער דארף זיך מל זיין‪ ,‬און דעריבער האט ער‬ ‫די ווייטאגן וואס פלאגן אונז קומען אפשר‬ ‫איז אים צוגעקומען‪ ,‬נאר אין דעם מצוה איז‬ ‫העבודה‪ .‬וג"כ בק"ו‪ ,‬ומה כשעושים‬ ‫זוכה געווען צו 'וירא אליו ה'!‬ ‫ארויס אין פארשידענע וועגן‪ ,‬אבער דער‬ ‫געווען תלוי זיין גאנצע שלימות‪.‬‬ ‫בדידי הוי ‪+‬עובדא‬ ‫בפניות בכל זאת התגברו על‬ ‫המשך >‬ ‫ההעלמות וההסתרים ‪ . .‬הרי על‬ ‫אחת כמה וכמה שסייעתא דשמיא‬ ‫בטוחה‪ ,‬והבא לטהר באמת‬ ‫מסייעין אותו וכו'‪.‬‬ ‫זיך אריבערציען אהין אויף שטענדיג איז‬ ‫האט זיך אנגעהויבן אין יאר‬ ‫אלעס ָ‬ ‫אגרות קודש ח"ח‪ ,‬מכתב ב'תקז‬ ‫מיר קיינמאל נישט בייגעפאלן‪ .‬מיר זענען‬ ‫תשמ"ט‪ ,‬ווען א חבר האט מיר דערציילט‬ ‫נישט געווען קיין יונג פארפאלק וואס זוכט‬ ‫אז טויזנטער יוגנטליכע‪ ,‬אידישע נשמות‬ ‫נאך זיבן און צוואנציג‬ ‫וואנטורעס‪ .‬מיר זענען געווען באקוועם‬ ‫ַא ַ‬ ‫פון ארץ ישראל‪ ,‬בלאנדזשען ליידער‬ ‫יאר אין ווייטן אינדיע‪:‬‬ ‫עמוד הגליון‬ ‫איינגעארדנט אין צפת‪ ,‬איך בין געווען‬ ‫שטארק אריינגעטון אין דער לאקאלער‬ ‫צווישן די בתי עבודה זרה אין אינדיע‪,‬‬ ‫זוכנדיג אנצופילן זייער טיפע רוחניות'דיגע‬ ‫א פרישער‬ ‫עבודת הכלל‪ ,‬און בעיקר‪ :‬מיר זענען שוין‬ ‫ליידיגקייט‪ .‬די אינפארמאציע האט מיך‬ ‫קאפיטל פון‬ ‫נתנדב לעילוי נשמת הרה"ח המפורסם‬ ‫מו"ה טובי' יוסף בן‬ ‫ב"ה געווען געבענטשט מיט א משפחה‬ ‫נישט געלאזט רוען‪ .‬איך האב אנגעהויבן‬ ‫מו"ה משה ז"ל‬ ‫פון צען קינדער בליעה"ר! דעריבער‪ ,‬ווען‬ ‫מיין רביצין האט איין טאג ארויפגעברענגט‬ ‫אליינס מאכן עטליכע נסיעות קיין ּפ ָא ַ‬ ‫נא‪-‬‬ ‫אינדיע‪ ,‬צו פראווען ימים טובים מיט די‬ ‫מסירת נפש‬ ‫לעפקאוויטש‬ ‫דעם פארשלאג אז "אפשר זאלן מיר זיך‬ ‫דארטיגע רייזנדע‪ ,‬און דערנאך פלעג איך‬ ‫דערציילט דורך‪ :‬הר"ר בצלאל קופצ'יק‬ ‫נפטר י"ז סיון תשפ"ד לפ"ק‬ ‫אהין ציען אינאיינעם מיט‬ ‫צוריק אהיימקומען קיין צפת‪.‬‬ ‫שליט"א‪ ,‬שליח חב"ד אין אינדיא‬ ‫המשך >‬ ‫המשך >‬ ‫בדידי הוי ‪+‬עובדא‬ ‫‪ //‬המשך‬ ‫המשך >‬ ‫פארברענגען‬ ‫א‬ ‫אויף איין מאל‪ .‬עס איז געווען גאר אן אפטע ערשיינונג‬ ‫צו זען ווי מיין פרוי לערנט מיט די קינדער בשעת'ן‬ ‫מישן א טאפ אויפן פייער‪ ,‬און גלייכצייטיג ענטפערן‬ ‫פראגעס פון א גאסט וואס איז נארוואס אנגעקומען‪.‬‬ ‫די משפחה אויף א קבוע'דיגן אופן?" — האב איך עס‬ ‫באטראכט ווי געפאלן פון די לבנה‪" :‬מיינסט טאקע אז‬ ‫מיר וועלן זיך קענען אן עצה געבן? אן קיין פלעיגרופ‪,‬‬ ‫אן קיין קינדערגארטן‪ ,‬אן קיין חדר? זיבן יונגע קינדער‬ ‫מיר טארן קיינמאל נישט אראפלייגן דאס‬ ‫געווער און זיך באגענוגן מיט די ביז‪-‬יעצטיגע‬ ‫דערגרייכונגען‪ .‬א איד דארף שטענדיג שטרעבן‬ ‫"‬ ‫זאלן זיך דרייען אין אזעלכע אומשטענדן‪ ,‬אינדערצייט‬ ‫פאראויס‪ :‬וואס קען איך ווייטער אויפטון אויף‬ ‫ווייניג גשמיות‪ ,‬אבער הויפענעס רוחניות‬ ‫וואס אונזערע דריי עלטערע בחורים בלייבן דא אין‬ ‫דער וועלט?‬ ‫אפילו נאכדעם וואס מיר האבן ענדליך געטראפן‬ ‫ארץ ישראל?!"‬ ‫א געהעריגע הויז‪ ,‬איז דאס לעבן געווען ווייט פון‬ ‫צו נעמען א גרויסע‪ ,‬עסטאבילירטע משפחה און עס‬ ‫באקוועם‪ .‬אין די זומער זענען די טעמפעראטורן‬ ‫איבערפלאנצן אין א פרעמדער‪ ,‬צוריקגעשטאנענער‬ ‫[ווי ס'איז מבואר אין חסידות‪ ,‬אז מילה איז געווען די‬ ‫ארויף ביז פערציג גראד צעלזיוס‪ ,‬און קיין עירקאנדישן‬ ‫מדינה איז געווען א ווילד‪-‬פרעמדע געדאנק‪ .‬אבער‬ ‫איינציגע מצוה פאר מתן תורה וואס דער אויבערשטער‬ ‫האבן מיר נישט געהאט‪ .‬די פענס האבן קוים באוויזן‬ ‫קעגן אלע טבע'דיגע חשבונות‪ ,‬האבן מיר ביידע‬ ‫האט געגעבן א קלארן ציווי דערויף‪ ,‬ממילא איז דאס‬ ‫צו דרייען די הייסע לופט פון איין זייט צום צווייטן‪.‬‬ ‫איינגעזען די געוואלדיגע געלעגנהייט אויפצובויען‬ ‫געווען די איינציגע מצוה וואס האט געהאט דעם כח‬ ‫ווען די קינדער זענען געזעצן און געלערנט‪ ,‬פלעגט די‬ ‫א קוואל פון אידישקייט אין איינע פון די טונקלסטע‬ ‫אריינצושיינען רוחניות אינעם גשמיות'דיגן חפץ המצוה‪,‬‬ ‫שווייס ממש רינען אויף זייערע ספרים‪.‬‬ ‫ווינקלעך פון דער וועלט‪ .‬מיר האבן געשפירט אז דארט‬ ‫צו פארוואנדלען דעם גוף הגשמי אין א געטליכן מהות]‪.‬‬ ‫די ערשטע צוויי יאר האבן מיר בכלל נישט געגעסן‬ ‫ליגט אונזער אמת'ע שליחות‪ ,‬און מיר האבן ענדליך‬ ‫און דא ליגט די אמת'ע גדלות פון אברהם אבינו‪:‬‬ ‫קיין פלייש — נישט אינדערוואכן‪ ,‬נישט אום שבת‪,‬‬ ‫געמאכט דעם פעסטן באשלוס‪ ,‬און מיט א געוואלדיגע‬ ‫אפילו ווען ער האט שוין געהאלטן נאך ‪ 99‬יאר פון‬ ‫נישט יום טוב‪ ,‬און אפילו נישט‬ ‫התרגשות זיך געגרייט אויף דעם‬ ‫אמת'ע עבודה ‪ -‬אן עבודה פון 'בא בימים' — האט ער‬ ‫ביים פסח סדר‪ .‬עס איז פשוט נישט‬ ‫אומגלויבליכן שריט‪.‬‬ ‫נאכאלץ פארשטאנען אז נישט נאר דארף ער 'עפעס‬ ‫געווען צו באקומען‪.‬‬ ‫"צו נעמען א גרויסע‪,‬‬ ‫צולייגן' צו זיין עבודה‪ ,‬נאר ער האט דערהערט אז‬ ‫עס איז זיכער נישט געווען גרינג‪,‬‬ ‫עסטאבילירטע משפחה‬ ‫אנהויבן פון גארנישט‬ ‫ווילאנג ער נעמט נישט דעם קומענדיגע שריט‬ ‫אבער טראץ אלעם‪ ,‬זענען מיר‬ ‫און עס איבערפלאנצן‬ ‫אין די ערשטע זעקס חודשים האבן‬ ‫פאראויס‪ ,‬פעלט אים נאך א דבר עיקרי אין זיין‬ ‫געווען פרייליך! מיר האבן געזען‬ ‫אין א פרעמדער‪,‬‬ ‫מיר געוואוינט אין א פארשטויבטע‪,‬‬ ‫עבודת ה'‪ .‬און טאקע אדאנק דער הכרה האט ער‬ ‫מיט די אייגענע אויגן וויפיל אונזער‬ ‫צוריקגעשטאנענער‬ ‫שמוציגע גאסט‪-‬הויז —בעסער‬ ‫זוכה געווען צו גילוי ה'‪.‬‬ ‫שליחות טוט אויף‪ .‬יעדן אוונט פלעגן‬ ‫געזאגט‪ ,‬אונזער פאמיליע איז געווען‬ ‫פילע יונגע רייזנדע ‪ -‬רוב פון זיי‬ ‫מדינה איז געווען א‬ ‫צעטיילט אין צוויי באזונדערע געסט‪-‬‬ ‫וואס נאך קען איך אויפטון?‬ ‫וואס האבן קוים געהאט סיי וועלכן‬ ‫ווילד‪-‬פרעמדע געדאנק"‬ ‫הייזער‪.‬‬ ‫פאר יעדן פון אונז געגעבן‬ ‫דער אויבערשטער האט ַ‬ ‫שייכות צו תורה און מצוות ‪ -‬זיך‬ ‫איין צימער‪ ,‬מיט בלויז צוויי‬ ‫א פערזענליכע שליחות‪ .‬ווילאנג מיר לעבן‪ ,‬איז עס‬ ‫פארזאמלען ארום אונזער טיש‪ .‬פאר טייל פון זיי איז‬ ‫מאטראצן‪ ,‬האט געדינט אלס דער שלאף צימער פאר‬ ‫א סימן אז ס'איז נאך געבליבן עפעס אויפצוטון‪ .‬מיר‬ ‫דאס געווען דאס ערשטע מאל אין לעבן וואס זיי האבן‬ ‫זיבן קינדער‪ .‬אן אנדערע צימער איז געווארן אונזער‬ ‫טארן קיינמאל נישט אראפלייגן דאס געווער און זיך‬ ‫זיך באגעגנט מיט א ווארעמע אידישע שטוב‪ ,‬וואו זיי‬ ‫קאך‪ ,‬וואו דער קראן נעבן דעם באד‪-‬צימער האט‬ ‫באגענוגן מיט די ביז‪-‬יעצטיגע דערגרייכונגען‪ .‬א איד‬ ‫האבן געקענט געניסן פון כשר'ע עסן‪ ,‬זיך באטייליגן‬ ‫געדינט אלס דער 'קאך – סינק'‪ .‬און מיר — די עלטערן‬ ‫דארף שטענדיג שטרעבן פאראויס‪ :‬וואס קען איך‬ ‫אין א שיעור תורה‪ ,‬און שפירן אן אמת'ע אהבת ישראל‪.‬‬ ‫— זענען איינגעשטאנען אין אן אנדערן געסט‪-‬הויז‬ ‫ווייטער אויפטון אויף דער וועלט?‬ ‫אונזערע קינדער זענען געווען אונזערע‬ ‫דערנעבן‪.‬‬ ‫אט די עבודה ברענגט אז מיר זאלן זוכה זיין צו‬ ‫אונזער אייגענע 'וירא אליו ה'‪ .‬דווקא דעמאלט ווען‬ ‫נאטורליכסטע שותפים אינעם שליחות‪ ,‬זיי‬ ‫נא'ס שווערע היץ‪ ,‬און נישט האבנדיג קיין‬ ‫אין ּפ ָא ַ‬ ‫מיר שפירן אז מיר האבן שוין אינוועסטירט אלע‬ ‫האבן אלעס געהאלפן צוגרייטן‪ ,‬אויפסעטן און‬ ‫געהעריגע פרידזשידער‪ ,‬האט כמעט אלעס געמוזט‬ ‫אונזערע כוחות‪ ,‬מיר האלטן שוין ביי 'ניין און ניינציג'‪,‬‬ ‫סערווירן‪ .‬זיי האבן געלערנט אונזערע געסט זיך צו‬ ‫ווערן צוגעגרייט פריש‪ .‬יעדן אינדערפרי האט זיך‬ ‫און טראצדעם קלייבן מיר צוזאמען אונזערע‬ ‫וואשן כהלכה‪ ,‬וויאזוי צו זאגן ברכות‪ ,‬און זיי האבן‬ ‫אנגעהויבן מיט באקן ברויט פאר די גאנצע חבורה‪ ,‬און‬ ‫טיפסטע כוחות און מיר נעמען נאך איין העלדישן‪,‬‬ ‫שטארק שטאלצירט מיט זייער ארבעט‪ ,‬טראץ די‬ ‫שפעטער אינעם טאג האבן מיר צוגעגרייט נאכטמאל‬ ‫דרייסטן שריט פאראויס — א שריט וואס זעט אויס‬ ‫שוועריגקייטן‪.‬‬ ‫פאר נאך צוואנציג און אמאל דרייסיג געסט‪ .‬שבת‬ ‫אויפ'ן ערשטן בליק אוממעגליך צו באווייזן — דאס‬ ‫פלעגן מיר בדרך כלל אויפנעמען צווישן זעכציג און‬ ‫זיבן‪-‬און‪-‬צוואנציג יאר שפעטער‬ ‫איז די מינוט וואס די לעצטע מחיצות פאלן אראפ‪,‬‬ ‫הונדערט מענטשן‪ .‬איין פסח האבן מיר גאר באוויזן‬ ‫מיט די יארן איז די שטאט דורכגעגאנגען א דראסטישן‬ ‫און מען טרעפט זיך כביכול מיט'ן באשעפער אליין‪.‬‬ ‫אריינצוברענגען איבער צוויי הונדערט געסט ביים‬ ‫טויש‪ .‬אנשטאט צו זיין א ציל‪-‬ארט פאר טוריסטן און‬ ‫אט דאס ברענגט דעם עכטן‪ ,‬פערזענליכן גילוי ה'‪.‬‬ ‫סדר‪ ,‬אונטער די זעלבע אומשטענדן!‬ ‫רוחניות‪-‬זוכער‪ ,‬איז עס פארוואנדלט געווארן אין א‬ ‫מיר האבן געדארפט דינען אלס עלטערן‪ ,‬מלמדים‪,‬‬ ‫לחיים אידן‪ ,‬לחיים ולברכה!‬ ‫מאדערנע היי‪-‬טעק הויפטקווארטיר‪ .‬אונזער שטוב איז‬ ‫קעכערס‪ ,‬גאסט‪-‬געבער‪ ,‬און ארגאניזירערס‪ ,‬אלעס‬ ‫געווארן דער אידישער צענטער פאר פראפעסיאנאלן‬ ‫און פאמיליעס וואס האבן זיך דארט אריבערגעצויגן‬ ‫צוליב ארבעט‪ ,‬צושטעלנדיג תפילות שיעורים און‬ ‫‪+ .‬פני‪++‬ני ‪+‬או‪+‬ר‬ ‫פראגראמען פאר די גאנצע משפחה‪ .‬אבער די גרויסע‬ ‫מאסן רייזנדע‪ ,‬וואס פלעגן אמאל אנפילן אונזער‬ ‫שטוב‪ ,‬זענען שוין מער נישט געווען‪.‬‬ ‫נישט נאר ״מלך העולם״ נאר אויך ״אלקינו״ (אלוקה שלנו)‬ ‫וויבאלד אז ער איז שוין ״פול״ מיט‬ ‫מצות‪ ,‬קאן ער דאך מיינען אז ער‬ ‫און ״אשר קדשנו במצותיו וצונו״ (מלשון צוותא וחיבור)‪.‬‬ ‫דאן האבן מיר זיך פלוצלינג געטראפן אין אן אנדערע‬ ‫איז וויבאלד אז יעדער איד איז ״פול״ מיט מצות‪,‬‬ ‫סארט שוועריגקייט‪ .‬איך בין ל"ע דיאגנאזירט געווארן‬ ‫מיט א שווערע מחלה‪ ,‬און דערצו‪ ,‬בין איך געפאלן און‬ ‫וואס דורך דעם איז ער דאך מיוחד מיטן אויבערשטן‬ ‫איז שוין פערטיג‬ ‫לעולם ועד‪ ,‬קאן ער מיינען אז ער איז שוין פערטיג‪,‬‬ ‫צובראכן מיינע לענדן‪ .‬כ'האב געדארפט אדורכגיין‬ ‫דורך יעדער מצוה — מלשון צוותא וחיבור (לקו״ת‬ ‫אויף דעם האט מען די לימוד‪ ,‬אז מען דארף אלע מאל‬ ‫א קאמפליצירטע אפעראציע‪ ,‬און נאכדעם א לאנגע‬ ‫בחוקותי מה‪ ,‬ג‪ .‬ובכ״מ) — ווערט מען מיוחד למעלה מיטן‬ ‫וויסן אז מען דארף זיך מל זיין‪.‬‬ ‫און שווערע פראצעדור פון 'רעהאביליטאציע'‪ ,‬ווען‬ ‫אויבערשטן אויף אייביג‪ ,‬ווי דער אלטער רבי זאגט‬ ‫און בשעת ער האט די החלטה‪ ,‬איז ער ווערט —‬ ‫כ'האב געמוזט פונדאסניי זיך אויסלערנען צו גיין‪.‬‬ ‫(תניא פכ"ה) ״ויחוד זה למעלה הוא נצחי לעולם ועד״‪.‬‬ ‫כסיום מאמר הצ״צ — אז דער אויבערשטער זאל זיך‬ ‫עס איז געווען גאר א שווערע תקופה‪ .‬נעמענדיג אין‬ ‫אט דער יחוד איז דא ביי יעדער איד‪ .‬ווי די גמרא‬ ‫באווייזן צו אים‪ ,‬ביז אין אן אופן ווי ער האט זיך באוויזן‬ ‫באטראכט מיין עלטער און געזונט צושטאנד‪ ,‬האבן‬ ‫זאגט (עירובין יט‪ ,‬א‪ .‬סוף חגיגה‪ .‬ובברכות נז‪ ,‬א‪ :‬ריקנין שבך)‬ ‫צו אברהם אבינו‪ ,‬בבחינת נבואה (ראה פדר״א פכ״ח‪:‬‬ ‫אונזערע קרובים און ידידים זיך פארגעשטעלט אז‬ ‫״אפילו פושעי ישראל מלאים מצות״ — מלשון צוותא‬ ‫הנביאים כו׳ ולאברהם כו׳ שנאמר וירא אליו כו׳‪ .‬והאריך במו״נ ח״ב‬ ‫מיר וועלן שוין נישט קענען צוריקגיין צו אקטיווע‬ ‫וחיבור‪ .‬וואס דערפאר זאגט יעדער איד דעם נוסח‬ ‫פמ״ב‪ ,‬רמב״ן כאן‪ .‬ועוד) — וואס איז העכער פון חכמה —‬ ‫שליחות‪ .‬פון זייער קוק‪-‬ווינקל‪ ,‬נאך זיבן‪-‬און‪-‬‬ ‫ברכת המצות [און זאגט עס מיט א שם ומלכות‪ ,‬ווייל אין דעם‬ ‫ראיית המהות (ראה אגה״ק סי״ט)‪.‬‬ ‫‪‬‬ ‫שבת פרשת וירא‪ ,‬תשכ"ה‬ ‫נוסח איז נישטא קיין ספק און ספק ספיקא (ראה אגה״ת פי״א)] —‬ ‫עצה והדרכה בעבודת ה’‬ ‫‪+++‬פרישקייט און ק‪+‬לא‪++‬רקייט‬ ‫צוואנציג יאר פון איבערגעגעבנקייט אונטער אזעלכע‬ ‫שווערע אומשטענדן‪ ,‬איז שוין געקומען די צייט אז מיר‬ ‫"תיכף ביים ערהאלטן דעם בריוו זאל ער‬ ‫זאלן זיך בארואיגן אין ארץ ישראל‪ ,‬אל המנוחה ואל הנחלה‪.‬‬ ‫ביי מיר אבער איז קיין ספק נישט געווען אז מיר קומען‬ ‫מוסיף זיין אין משפיע זיין אויף זיין סביבה‪,‬‬ ‫גלייך צוריק‪ .‬יעדעס מאל וואס כ'בין געווען צוגעבינדן צו‬ ‫א שפיטאל בעט‪ ,‬און אויך שפעטער בשעת'ן זיך ערהוילן‬ ‫אין אן אופן פון "ופרצת" כפשוטו ומשמעו‪,‬‬ ‫אין אונזער דירה אין ארץ ישראל‪ ,‬האב איך זיך געשפירט‬ ‫אין גלות‪ .‬מיין הארץ איז פארבליבן אין אינדיע‪ ,‬ביי אונזער‬ ‫אהן קיין אמתלאות"‬ ‫שליחות‪ ,‬און איך האב געוואוסט אז דאס איז נאר א‬ ‫צייטווייליגע מצב‪ .‬מיינע בני בית זענען אבער געווען מער‬ ‫רעאליסטיש‪ .‬זיי האבן פארשטאנען די ערנסטקייט פון‬ ‫דער משפיע וואס האט זיך רעזיגנירט פון זיין פאזיציע‬ ‫מיין צושטאנד‪ ,‬און דאס אומקערן קיין אינדיע האט זיי‬ ‫אויסגעזען פיל ווייניגער זיכער‪.‬‬ ‫מכתב קודש מכ"ק אדמו"ר מליובאוויטש זיע"א‬ ‫נאך א לאנגע ערהוילונג און אפענע חסדי השם‪,‬‬ ‫האבן די דאקטוירים מיר ערלויבט צוריקצוקערן צו א‬ ‫נארמאלן לעבן — און אויך צוריקצופארן קיין אינדיע‪.‬‬ ‫דרכים (וואס דער יסוד אין דעם איז [צו טוהן‬ ‫תרגום חפשי מלשון קודש‬ ‫זייער איינציגע ווארענונג איז געווען‪" :‬מאך זיכער אז דו‬ ‫על אחריות המערכת בלבד*‬ ‫אונזער עבודה מתוך] שמחה וטוב לבב און ממילא‬ ‫פאלסט נישט נאכאמאל!"‬ ‫[האט געדארפט זיין ביי אים]) די גרעסטער מרץ‪ ,‬און‬ ‫ב"ה‪ ,‬ה' אייר‪ ,‬תש"כ‬ ‫אבער דורכאויס אונזער לענגערע אפוועזנהייט אין ארץ‬ ‫אנשטאט דעם איז [ליידער דא ביי אים א מצב פון] עינו‬ ‫שלום וברכה!‬ ‫ישראל האבן גאר אסאך משפחות פארלאזט די שטאט‪ .‬און‬ ‫"טובה" בשלו ובשל אחרים [אז ער איז פרייליך מיט‬ ‫נאך א לאנגער איבעררייס [זינט זיין לעצטער‬ ‫מיט די ווינציג אידן וואס זענען איבערגעבליבן האבן מיר‬ ‫דאס ביסל וואס ער האט]‪ ,‬און ווי אויבנדערמאנט‬ ‫בריוו] איז ערהאלטן געווארן זיין בריוו פון ‪. .‬‬ ‫געקענט אנהאלטן קשר און זיי ווייטער העלפן‪ ,‬אפילו אן‬ ‫לערנט ער מיט‪ ...‬דריי בחורים און איין אברך‪.‬‬ ‫און ביי אן עת רצון וועט מען מזכיר זיין אלע‬ ‫וואוינען דארט אויפ'ן פלאץ‪.‬‬ ‫‪ . .‬זיכער איז דא אן ארט אז ער זאל זיך‬ ‫די וועגן וועמען ער שרייבט ביים ציון הק' פון‬ ‫אזוי‪ ,‬נאך זיבן‪-‬און‪-‬צוואנציג יאר‪ ,‬האבן מיר איינגעזען‬ ‫קענען פארענטפערן מיט דעם אז יענער‬ ‫כ"ק מו"ח אדמו"ר זצוקללה"ה נבג"מ זי"ע‪.‬‬ ‫אז אונזער שליחות אין דער שטאט האט דערגרייכט‬ ‫האט זיך נישט אויפגעפירט כדבעי א‪.‬א‪.‬וו‪.‬‬ ‫איר ענדע‪ .‬אבער איין זאך איז אונז געווען קלאר‪ :‬אונזער‬ ‫און עס איז פארשטענדליך די הבהלה‪,‬‬ ‫אבער דאס דאס וואס יענער פירט זיך נישט‬ ‫אידענטיטעט אלס שלוחים‪' ,‬נרות להאיר' וואס דער‬ ‫בנוסף צו די גרעסטע וואונדער (פליאה ותמי'‬ ‫אויבערשטער האט אוועקגעשטעלט צו באלייכטן די‬ ‫אויף אין זיין ענין ווי עס דארף צו זיין טוט‬ ‫הכי גדולה)‪ ,‬אויפן סוף פון זיין בריוו‪ ,‬וואו ער‬ ‫סביבה‪ ,‬האט זיכער נישט געטראפן קיין שום ענדע‪.‬‬ ‫אים אינגאנצן נישט פטר'ן פון [זיין אייגענע חוב‬ ‫שרייבט אז ער האט זיך אפגעזאגט פון ‪[ . .‬א‬ ‫דערפאר‪ ,‬אין אן עלטער וואס רוב מענטשן הייבן אן‬ ‫פון] קיום התורה ומצותי'; און בכלל זענען‬ ‫געוויסע פאזיציע אינעם תחום החינוך] און ער האלט‬ ‫טראכטן פון זיך אפצורוען‪ ,‬האבן מיר געמאכט א פעסטן‬ ‫דאך שערי תירוצים לא ננעלו‪,‬‬ ‫ווייטער אן צו לערנען [בלויז]‬ ‫באשלוס‪ :‬אנשטאט רעטייערן‪ ,‬וועלן מיר אנפאנגען א נייע‬ ‫אפילו ווען דער שווערער און‬ ‫מיט דריי בחורים און איין‬ ‫שליחות‪ ,‬אין א נייע שטאט‪ ,‬און אויפבויען אלעס פון פריש‪.‬‬ ‫אפגעפרעגטער מצב בלייבט‬ ‫"לא ברא הקב"ה‬ ‫יונגערמאן וכו'‪,‬‬ ‫שטיין אינעם זעלבן ארט‪.‬‬ ‫בעולמו דבר‬ ‫הייליגע ווערטער בלאזן אריין חיזוק‬ ‫איז עס מעגליך דען צו זאגן‬ ‫ויהי רצון אז לכל הפחות תיכף‬ ‫לבטלה"; פון דעם איז‬ ‫אונזער נייע דעסטענאציע איז געווען דער שטאט‬ ‫דאך קלאר אז אויב‬ ‫(היאומן כי יסופר) אז דערמיט‬ ‫ביים ערהאלטן דעם בריוו זאל‬ ‫טוט ער אויסנוצן אלע זיינע‬ ‫'דזשייפור' — א פאפולערע אטראקציע ארט פאר סוחרים‬ ‫נוצט מען נישט אויס‬ ‫און טוריסטן‪ .‬כאטש וואס מיר זענען שוין נישט דאס יונגע‬ ‫ער מוסיף זיין אין משפיע זיין אין‬ ‫כוחות‪ ,‬ווען אין עבודת האדם‬ ‫דאס גאנצע יכולת‪,‬‬ ‫פארפאלק פון אמאל‪ ,‬האבן מיר זיך געפאקט אונזערע‬ ‫זיין סביבה‪ ,‬און לכל לראש אין‬ ‫איז מען מבלבל די‬ ‫דארף דאך זיין כמאן דבעי‬ ‫דער ישיבה‪ ...‬און [ער זאל עס טוהן]‬ ‫חפצים‪ ,‬און נאך א לאנגע רייזע געלאנדעט אין דזשייפור‬ ‫גאנצע סדר הבריאה‬ ‫למהוי [ווי עס דארף צו זיין]?‬ ‫און זיך אריינגעטשעקט אין א לאקאלן 'האטעל'‪.‬‬ ‫אין אן אופן פון "ופרצת" [דורכברעכן‬ ‫חז"ל זאגן דאך אז "לא ברא‬ ‫א באקאנטער האט אונז פארשפראכן אז זיין אינדיאנער‬ ‫אלע שוועריגקייטן אויף א ברייטער פארנעם]‬ ‫הקב"ה בעולמו דבר לבטלה"‪,‬‬ ‫ביזנעס־שותף וועט אונז העלפן טרעפן א הויז‪ .‬מיר האבן‬ ‫כפשוטו ומשמעו און אהן קיין שום אמתלאות‬ ‫וואס פון דעם איז דאך קלאר (מובן וגם‬ ‫געמיינט אז מיר וועלן באזוכן עטליכע דירות און נאך א‬ ‫[תירוצים]‪ .‬און צוגאב צום חוב מוסיף צו זיין‬ ‫פשוט) – אז אויב נוצט מען נישט אויס דאס‬ ‫טאג־צוויי קענען אנהייבן פירן אונזער חב"ד־הויז‪.‬‬ ‫יעדן טאג אין דער ענין פון "ופרצת" פונעם‬ ‫גאנצע יכולת‪ ,‬איז מען מבלבל די גאנצע סדר‬ ‫דאס מציאות איז אבער געווען אביסל אנדערש‪.‬‬ ‫היינטיגן טאג‪ ,‬זאל אויך אנגעפילט ווערן‬ ‫הבריאה‪ ,‬און בפרט לויט ווי ס'איז מבואר אין‬ ‫אנשטאט אונז ווייזן געהעריגע הייזער‪ ,‬האט אונז דער‬ ‫דאס וואס מען האט פארפעלט אינעם עבר‪,‬‬ ‫תורת הבעש"ט בנוגע דעם ענין פון השגחה‬ ‫אינדיאנער שותף געברענגט צו א גאר פארנומענענע‬ ‫על דרך ווי ס'איז מבואר אין אגרת התשובה‬ ‫פרטית‪ ,‬אז יעדער פרט איז משלים די כוונה‬ ‫געגנט מיט הויכע גערודער‪ ,‬וואו ער האט אונז‬ ‫סוף פרק ט' "הי' רגיל כו'" ["אם הי' רגיל לקרות דף‬ ‫העליונה‪ .‬איז דאך פון דעם פארשטענדליך‪,‬‬ ‫פארגעשלאגן צו דינגען עטליכע צימערן אין א גאסט‪-‬‬ ‫אחד יקרא ב' דפים לשנות פרק א' ישנה ב' פרקים וכו'‪ .‬והיינו‬ ‫אז אויב א געוויסע פרט פעלט ח"ו אין‬ ‫הויז‪ .‬ווי נאר מיר זענען אריינגעקומען‪ ,‬האט אונז א‬ ‫כמשל חבל הנפסק וחוזר וקושרו שבמקום הקשר הוא כפול‬ ‫אויסנוצן זיין יכולת וכו' [שטערט עס דאס גאנצע סדר‬ ‫קלאפ געטון די שווערע שמעק פון שארפע געווירצן און‬ ‫ומכופל"]‪ ,‬און [ווי חז"ל זאגן] "אין לך דבר העומד‬ ‫הבריאה]‪.‬‬ ‫געקעכטס‪ .‬נאכמער האט אונז געשטערט די סימבאלן פון‬ ‫בפני הרצון" [וואס דאס איז דאך זיכער גילטיג] אויך אין‬ ‫עס איז שווער מאריך צו זיין אין דעם‬ ‫עבודה זרה וואס האבן 'באצירט' די אריינגענג און די ווענט‬ ‫דעם אויבנדערמאנטן…‬ ‫דורכאויס די געביידע‪ .‬ס'איז געווען קלאר אז מ'קען נישט‬ ‫מבהיל'דיגן ענין‪ .‬און בפרט פאר אזא איינער‬ ‫אויפשטעלן א אידישע שטוב אין אזא סביבה‪ ,‬און מ'קען‬ ‫מיט א ברכה פאר בשורות טובות אין דעם‬ ‫וואס האט זוכה געווען צו דינען א שטיק‬ ‫אודאי נישט ארויפלייגן דא מזוזות‪.‬‬ ‫אלעס דערמאנטן‪.‬‬ ‫צייט אין דער פאזיציע פון משפיע זיין אויף‬ ‫מיר זענען צוריק צום האטעל אנטוישט‪ .‬מיר האבן‬ ‫אגרות קודש ח"ה עמ' כ*‬ ‫אנדערע אין עניני דא"ח [חסידות] און אירע‬ ‫ווייטער פרובירט געוויסע אנדערע מהלכים‪ ,‬אבער מיר‬ ‫זענען געבליבן מיט ליידיגע הענט‪ .‬ראש השנה האט זיך‬ ‫דערנענטערט‪ ,‬און מיר האבן נאך נישט געהאט וואו צו‬ ‫*הערת המערכת‪:‬‬ ‫די ווערטער וואס זענען איינגעקסטלט [אין עגיקע קלאמערן]‪ ,‬געפינען זיך נישט אינעם אריגינעלן מקור‪ ,‬און זענען צוגעלייגט געווארן דורך דער מערכת‪.‬‬ ‫וואוינען‪ .‬איין טאג‪ ,‬ווען די שוועריגקייט האט מיר זייער‬ ‫די ווערטער וואס זענען איינגערינגלט (אין רונדיגע קלאמערן)‪ ,‬זענען די לשון קודש'דיגע ווערטער פונעם אריגינעלן בריוו‪ .‬ווי אויך‪ ,‬איז דער בריוו געשריבן‬ ‫שטארק געדרוקט‪ ,‬האב איך פונקט‬ ‫געווארן (ווי פילע בריוו פונעם רבי'ן) בלשון נסתר (גוף שלישי)‪ ,‬דעריבער שטייט 'זיין בריוו'‪ ,‬אנשטאט 'דיין בריוו' (און אזוי אויך 'ער' אנשטאט 'דו')‪.‬‬ ‫המשך >‬ ‫משיחות כ"ק אדמו"ר מוהריי"צ זיע"א‬ ‫מ‪+++‬צוה ‪+++‬לס‪++++‬פר‬ ‫המשך >‬ ‫בדידי הוי ‪+‬עובדא‬ ‫מיה וואס מיר לייגן אריין‪ ,‬כדי אים צו‬ ‫געעפנט א באנד פון אגרות קודש (א‬ ‫דערגרייכן‪.‬‬ ‫סעט פון העכער דרייסיג בענדער‪ ,‬מיט‬ ‫ומבשרי אחזה אלוקה‪:‬‬ ‫בריוון וואס דער ליובאוויטשער רבי האט‬ ‫די מסירות נפש — און די ברכות‬ ‫דורכאויס די יארן געשריבן צו אידן פון אלע‬ ‫אזוי קומט מען אן‬ ‫וואוינען אזוי ווייט פון אונזער‬ ‫משפחה איז שווער‪ ,‬בפרט אין דעם‬ ‫שיכטן אין כלל ישראל‪ ,‬פול מיט דברי עצה‪,‬‬ ‫חיזוק און הדרכה)‪.‬‬ ‫צו דערזען ג‪-‬טליכקייט‬ ‫שטאפל פון אונזער לעבן‪ .‬אלע אונזערע‬ ‫קינדער זענען ב"ה חתונה געהאט און‬ ‫די ערשטע שורות וואס כ'האב‬ ‫באגעגנט האבן מיר גענצליך‬ ‫וואוינען אין פארשידענע עקן פון די‬ ‫איבערראשט‪" :‬ולפלא עליו שלאחר‬ ‫טרערן פון תיקון חצות‪ ,‬מיט א פולע‬ ‫מיין מלמד‪ ,‬מורי הרשב"ץ האט‬ ‫וועלט‪ .‬מיר פארפאסן די ברית'ן פון‬ ‫שראה הצלחה מופלגה ‪ . .‬הנה על כל צעד‬ ‫עבודת הלב און א פולע עבודת המוח‪.‬‬ ‫אמאל דערציילט איבער א חסידישער‬ ‫אייניקלעך‪ ,‬זייער פדיון הבן'ס און בר‬ ‫ושעל עדיין מלאים הם ספיקות"‪.‬‬ ‫ביי איינעם איז עס א יאר פריער‪ ,‬ביי‬ ‫פארברענגען וואס איז פארגעקומען‬ ‫מצוות‪ .‬איינמאל האבן מיר אפילו נישט‬ ‫דער רבי האט אויסגעפירט מיט‬ ‫איינעם א יאר שפעטער‪ ,‬אבער סוף‬ ‫אין די שטאט ליובאוויטש אום חנוכה‬ ‫געקענט אנטיילנעמען ביי אונזער‬ ‫א קל וחומר‪" :‬ומה במדינתם לפנים‪,‬‬ ‫כל סוף‪ ,‬ווען דער אויבערשטער האט‬ ‫תר"י‪ ,‬ביי וועלכע די ראשי המדברים‬ ‫אייגענע טאכטער'ס ווארט‪ .‬דאס זענען‬ ‫שהי' הדבר קשור במס"נ‪ ,‬הרי התעסקו‬ ‫רחמנות און מען איז מצליח ענדליך‬ ‫זענען געווען די חסידים מפורסמים‬ ‫ווייטאגליכע מסירות‪-‬נפש'ן‪ ,‬און אפילו‬ ‫בחינוך ולא התנו תנאים עם הבורא ית'‬ ‫אראפצורייסן די איינגעוואקסענע‬ ‫ר' אייזיק האמלער (הרב יצחק אייזיק‬ ‫נאך צענדליגע יארן אויף שליחות‪,‬‬ ‫שיראה נסים על כל צעד וצעד ובאם‬ ‫גופניות'דיגע זשאווער און מ'שייערט‬ ‫הלוי אפשטיין‪ ,‬אב"ד דק"ק הומיל‪ ,‬מגדולי‬ ‫ווערט עס מיט גארנישט גרינגער‪.‬‬ ‫לאו אי אפשר להמשיך בעבודה‪ ,‬על‬ ‫אויס דעם בשר‪ ,‬זעהט מען‬ ‫החסידים של בעל התניא זיע"א)‪ ,‬און ר' פסח‬ ‫אין דער זעלבער צייט האט אונז‬ ‫אחת כמה וכמה במדינתם עתה‪ ,‬שאפילו‬ ‫ג‪-‬ט'ליכקייט‪.‬‬ ‫מאלאסטאווקער (מצעירי חסידיו של בעל‬ ‫דער אויבערשטער געבענטשט מיט‬ ‫בדרך הטבע ישנה אפשריות להמשיך‬ ‫נאכ'ן ענדיגן זיינע ווערטער‪ ,‬האט ר'‬ ‫התניא‪ ,‬ולימים חסידם של אדמו"ר האמצעי‬ ‫געוואלדיגע ברכות אין בני‪ ,‬חיי ומזוני‪:‬‬ ‫בהדבר"‪.‬‬ ‫אייזיק זיך א קער געטוהן צו ר' פסח'ן‬ ‫ואדמו"ר הצמח צדק זיע"א)‪.‬‬ ‫קינדער וואס אלע פון זיי זיינען היינט‬ ‫לייענענדיג די ווערטער‪ ,‬האב איך‬ ‫און געזאגט‪:‬‬ ‫החסיד ר' פסח האט זייער ברייט‬ ‫אליינס שלוחים‪ ,‬מחנכים און מרביצי‬ ‫אנגעהויבן צוריקטראכטן אויף די אלע‬ ‫"זינג דעם רבינ'ס א ניגון וועלן מיר‬ ‫מבאר געווען דעם ענין פון "ביטול‬ ‫תורה‪ ,‬אפענע ניסים אין מיין געזונט‪,‬‬ ‫יארן פון אונזער שליחות‪ .‬וויפיל מאל‬ ‫זיין מיט דעם רבי'ן אינאיינעם"‪.‬‬ ‫היש"‪ .‬אין זיינע רייד האט ער מסביר‬ ‫און כסדר'דיגע הילף מיט אונזער‬ ‫האבן מיר זיך אנגעשטויסן אין לכאורה‬ ‫ביידע ‪ -‬דערציילט מורי הרשב"ץ‬ ‫געווען ווי דער גוף מצד עצמו איז 'מות‬ ‫פרנסה‪ .‬ארויספארנדיג אויף שליחות‬ ‫אוממעגליכע שטרויכלונגען? וויפיל‬ ‫‪ -‬האבן זיך געשטעלט מלוא קומתם‬ ‫ורע'‪ ,‬אויספירנדיג מיט זיין חסידישן‬ ‫זענען מיר ממש אריינגעשפרונגען אין‬ ‫מאל זענען מיר געווען איבערצייגט אז‬ ‫און געזונגען דעם רבינ'ס ניגון (ניגון‬ ‫חן‪ ,‬אז "דער גוף אהן א נפש ונשמה איז‬ ‫די טיפע וואסערן‪ ,‬מיט א פולע בטחון‬ ‫עס איז פשוט נישטא קיין וועג ארויס‪,‬‬ ‫ד' בבות לבעל התניא)‪ .‬זייערע פנימער‬ ‫א 'פארשמעקטע נבילה'"‪.‬‬ ‫אז דער באשעפער וועט זיכער העלפן‪,‬‬ ‫נאר צו זען צום סוף ווי השי"ת פירט‬ ‫זענען געווען פארפלאמט‪ ,‬די אויגן‬ ‫החסיד ר' אייזיק האט געזאגט‪:‬‬ ‫און כסדר האט זיך טאקע פלוצלינג‬ ‫אלעס על צד היותר טוב?‬ ‫פארמאכט‪ ,‬און א הדרת קודש האט זיך‬ ‫אמת‪ .‬דו ביסט גערעכט‪ ,‬דאס איז‬ ‫באוויזן א נדבן‪ ,‬פונקט ווען מ'האט עס‬ ‫מיר האבן שוין מיטגעלעבט זיבן‪-‬‬ ‫געהערט אין זייער געזאנג‪ .‬עס האט‬ ‫די נידעריגקייט פונעם גוף וואס איז‬ ‫דאס מערסטע געדארפט‪.‬‬ ‫און‪-‬צוואנציג יאר פון אפענע סייעתא‬ ‫אויף אונז יונגעלייט איבערגעלאזט א‬ ‫געווארן דורך דער ירידה פונעם חטא‬ ‫מענטשן רעדן צומאל פון אונזער‬ ‫דשמיא! מיר האבן צוגעזען די הילף‬ ‫שטארקן רושם‪.‬‬ ‫עץ הדעת‪ .‬אבער דער גוף פון א איד ווי‬ ‫לעבן ווי א ביישפיל פון א שליחות‬ ‫פונעם אויבערשטן אין אסאך מער‬ ‫ווען זיי האבן געענדיגט דעם ניגון‪,‬‬ ‫ער איז מצד עצם מהותו‪ ,‬איז דאס גאר‬ ‫מיט מסירות נפש‪ .‬מיר ווייסן אבער אז‬ ‫קאמפליצירטע סיטואציעס ווי די‬ ‫האט ר' אייזיק ווייטער געזאגט‪ :‬אט‬ ‫א הויכע דרגא‪.‬‬ ‫אונזער מסירות נפש איז מיט גארנישט‬ ‫יעצטיגע‪ .‬פארוואס זאלן מיר לאזן‬ ‫דאס וואס דער רבי האט געזאגט צו‬ ‫נאך א הכנה פון עטליכע חדשים ‪-‬‬ ‫גרעסער ווי א צווייטנס‪ .‬יעדער מענטש‬ ‫אז די דאזיגע פראבלעמען זאלן אונז‬ ‫אברהם סמיליאנער‪ ,‬אז מען דארף‬ ‫דערציילט ר' אייזיק ווייטער ‪ -‬איז דער‬ ‫האט זיך זיינע אייגענע נסיונות‪ ,‬מיט‬ ‫אפשוואכן?‬ ‫שייערן דעם בשר כדי מ'זאל דערהערן‬ ‫חסיד אברהם סמיליאנער געקומען‬ ‫זיינע אייגענע ניסים‪.‬‬ ‫די הייליגע ווערטער האבן‬ ‫ג‪-‬ט'ליכקייט‪ ,‬דאס איז מער נישט ווי א‬ ‫צום רבי'ן ‪ -‬כ"ק אדמו"ר הזקן ‪ -‬אין‬ ‫און דאס וויכטיגסטע‪ :‬יעדער איד איז‬ ‫אונז געגעבן דעם חיזוק אנצוגיין‬ ‫התחלה‪.‬‬ ‫ליאזנא‪ .‬ער איז אריין צום רבי'ן אויף‬ ‫א שליח‪ .‬מען דארף נישט דוקא פארן‬ ‫ווייטער‪ ,‬און ב"ה האט אלעס טאקע‬ ‫דאס איז א בחי' ווי עס שטייט אין‬ ‫יחידות‪ ,‬דערציילט וואס ער האט‬ ‫קיין אינדיע אדער אריבערגיין ים'ען‬ ‫אנגעהויבן פאלן אין פלאץ‪ .‬דינסטאג‬ ‫זהר (זח"א‪ ,‬ח‪ ,‬א ועוד) "דא תרעא‬ ‫געהאט צו דערציילן און געפרעגט‬ ‫כדי מקיים צו זיין אונזער שליחות‪.‬‬ ‫האבן מיר אונטערגעשריבן א‬ ‫לאעלאה" ‪ -‬אט דאס איז דער טויער‬ ‫וואס ער האט געהאט צו פרעגן‪.‬‬ ‫וואו אימער דער אויבערשטער האט‬ ‫קאנטראקט‪ ,‬דאנערשטאג האבן מיר‬ ‫וואו מ'דארף אריינגיין‪.‬‬ ‫דער רבי האט אים דעמאלט‬ ‫דיר אראפגעשטעלט‪ ,‬אט דארט‬ ‫צוזאמענגענומען אונזערע ביסל‬ ‫די עבודה פון שייערן דעם בשר‪ ,‬איז‬ ‫געזאגט‪ :‬עס שטייט "ומבשרי אחזה‬ ‫געפינט זיך דיין שליחות‪ .‬עס קען‬ ‫חפצים און אריינגעמופט אין דעם‬ ‫איינע פון די טרעפ דורך וועלכע מען‬ ‫אלוקה"; מען דארף שייערן און‬ ‫זיין ביי דער ארבעט‪ ,‬אין דיין געגנט‪,‬‬ ‫נייעם דירה‪ ,‬און פרייטאג צונאכטס‬ ‫גייט ארויף אויף דעם "סולם העבודה"‪.‬‬ ‫אויסאיידעלען דעם בשר כדי מ'זאל‬ ‫אדער אין דיין אייגענער משפחה‪.‬‬ ‫‪ -‬ליל שבת קודש האבן מיר שוין‬ ‫עס איז אבער מער נישט ווי דער‬ ‫קענען דערזעהן ג‪-‬טליכקייט‪.‬‬ ‫דער עיקר איז צו אנערקענען אז מיר‬ ‫אויפגענומען אונזערע ערשטע געסט‪.‬‬ ‫"מוצב ארצה"‪ .‬נאר דורך אן עבודה‬ ‫צענדליגע יארן ‪ -‬זאגט ווייטער‬ ‫זענען שלוחים פונעם אויבערשטן צו‬ ‫דזשייפור איז באקאנט אלס 'דער‬ ‫אמיתית קען מען צוקומען צו דער‬ ‫הר"ר אייזיק ‪ -‬גייען אוועק אויף‬ ‫באלייכטן אונזער סביבה מיט דעם‬ ‫שטאט פון איידלשטיינער'‪ ,‬און איך‬ ‫"וראשו מגיע השמימה"‪.‬‬ ‫שייערן דעם בשר; מיט שווייס פון‬ ‫'נר מצוה ותורה אור' און צוגרייטן די‬ ‫טראכט אפט ווי פאסיג דאס איז‬ ‫ע"פ ליקוטי דיבורים ח"ב‪ ,‬ע' שלד‬ ‫לערנען‪ ,‬שווייס פון דאווענען‪ ,‬מיט‬ ‫וועלט פאר'ן אור הגאולה‪.‬‬ ‫צו אונזער שליחות‪ :‬יעדער איד‬ ‫דאס ארט קען זיך טוישן‪ .‬אונזערע‬ ‫איז א טייערער דיאמאנט וואס‬ ‫אומשטענדן זענען זיכער אנדערש‪.‬‬ ‫ווארט אפגעפוצט צו ווערן‪ ,‬כדי‬ ‫אבער דער מיסיע פון א איד איז אייביג‬ ‫זיין אינערליכער שיינקייט זאל‬ ‫מוקדש לזכות ידידנו ר' ישראל אפרים פישל לעפקאוויטש הי"ו‬ ‫די זעלבע‪ .‬‬ ‫ארויסשיינען‪ .‬ער איז ווערד יעדע ביסל‬ ‫לרגל השמחה השרוי' במעונו בהכניסו את בנו משה נ"י בבריתו של אברהם אבינו‬ ‫יה"ר שיגדלו אותו הוריו לתורה לחופה ולמע"ט‪ ,‬מתוך בריות גופא ונהורא מעליא‪ ,‬וכל טוב סלה בגו"ר!‬ ‫מוקדש לזכות לאה בת חנה לרפואה שלימה וקרובה!‬ ‫* להקל על הקורא‪ ,‬מובא כאן עם שינויי לשון קלים—‬ ‫יוצא לאור ע"י 'נרות להאיר'‬ ‫ע"פ סגנון שפה המדוברת היום — ועל אחריות המערכת בלבד‪.‬‬ ‫‬‪gilyon@Lehuir.com | ‪(845) 600-0229‬‬ ‫צו באקומען דעם גליון יעדע וואך אויף אימעיל‪,‬‬ ‫נא לשמור על קדושת הגליון‬ ‫אדער פאר סיי וועלכע הערות‪ ,‬ביטע שיקט א מעסעדזש צו די מערכת‪.‬‬