עלה נעלה - אידיש · Ale Na'aleh - Yiddish — וירא (2026-10-26)

605 615 7777 #66
אויסגעפירט קיין הכנסת אורחים ,נישט צוריק
צובראכן געווארן פון דאסניי אז זיין גאנצע
הארוואניע איז געווען פאר אומזיסט?
נאר דערין ליגט א שטארקע יסוד :ביי אלע
מצוות אין דער תורה פאדערט זיך צו פאלגן און וואלט יעצט געווען סוכות ,מ'זאל קענען מקיים זיין
אויספירן דעם ווילן פונעם באשעפער .אבער ביי דער די מצוה פון סוכה!" וועט יעדער פארשטיין אז דאס
הייליגער מדה פון חסד זוכט דער אייבערשטער איז נישט צום זאך — יעצט איז דאך נישט סוכות ,עס
עפעס פיל טיפער — ער וויל אז דער מענטש זאל גיין איז קיין שום חיוב נישט פאראן ,און עס איז אינגאנצן
אין זיינע וועגן ,און אז זיין גאנצע נאטור זאל נישט די צייט דערפון; וואס פאר א שייכות האט דא
פארוואנדלט ווערן אין אן עמוד החסד .מען זאל א צער?
נישט טון גוטס בלויז ווייל מען מוז מקיים זיין א
שטייט די וואך מבואר די גאנצע מסכת פון
מצוה ,נאר דער מענטש זאל פילן אז זיין הארץ
אברהם אבינו'ס געוואלדיגע הכנסת אורחים .ברענגט
לעכצט נאך צו טוהן גוטסקייט מיט מענטשן .
רש"י הקדוש די גמרא אין בבא מציעא (דף פ"ו ):אז
אין דער משנה שטייט אז איינער וואס זאגט דער אייבערשטער האט געזען ווי אברהם אבינו איז
"שלי שלי ושלך שלך" ,זאגן חז"ל יש אומרים זו מדת אפגעשוואכט נאך זיין ברית מילה ,הוציא הקב"ה חמה
סדום .איז דאך שווער :אויב ער גיבט נישט, מנרתיקה כדי שלא להטריחו באורחים ער זאל זיך
פארוואס ווערט ער אויסגערעכנט ביי "ארבע מדות נישט איבערשטרענגען יום שלישי למילתו .ולפי
בנותני צדקה"? און פארוואס איז דאס מדת סדום? שראהו מצטער שלא היו האורחים באים אבער
וויבאלד דער באשעפער האט געזען אז אברהם אבינו
זאגט דער הייליגער רבינו יונה א געוואלדיגן
יסוד :מען רעדט נישט פון איינעם וואס גיבט נישט ! איז שטארק בצער פארוואס עס קומען נישט קיין
געסט ,האט ער געשיקט דריי מלאכים אין געשטאלט
קיין צדקה — ער גיבט יא ,ער טיילט געלט פאר
פון מענטשן.
ארעמעלייט! נאר וואס דען? זיין הארץ און געפיל אויב אזוי ,ווען עס וואלטן געווען געסט וואס
זענען פארשלאסן .ער האלט ביי זיך אז דאס געלט וואלטן געקלאפט אויף דער טיר ,און צוליב זיין
באלאנגט בלויז פאר אים ,און ער טוט סך הכל אפ א שוואכקייט וואלט אברהם אבינו זיי נישט געקענט
פליכט ווייל דער אייבערשטער האט געהייסן .עס אויפנעמען און באדינען ,וואלט געווען די מפרשים מוטשענען זיך ארום .צו פארשטיין
פעלט אים די הארציגע פארבינדונג מיטן צווייטן פארשטענדליך פארוואס ער האט צער אויף דער וואס איז די צער וואס אברהם אבינו האט געהאט?
איד ,ער שפירט נישט יענעמ'ס ווייטאג ,און ער מצוה וואס גייט אים פארביי .אבער דא זענען דאך למשל :ווען א איד ליגט ליידער אין בעט חול המועד
פארגעסט אז דער באשעפער האט אים געשאנקען בכלל נישט געווען קיין מענטשן אויפן וועג — דער סוכות ,ער איז קראנק און קען צוליב דעם נישט
פארמעגן בלויז כדי צו פארשפרייטן רחמנות און אייבערשטער אליין האט דאך געזארגט אז קיין שום אראפגיין זיצן אין דער סוכה ,דער וואס באמערקט
ליבשאפט אויף דער וועלט. אורח זאל נישט קומען! איז וואס פאר א פלאץ און אויף אים א צער אין פרעגט דעם חולה :פארוואס
דער תכלית פון חסד איז פיל מער ווי בלויז וואס פאר א שייכות האט דא געהאט דער צער פון ביסטו אזוי בצער ,דו ביסט דאך פטור פון דער מצוה .
אפטון א מצוה — דער אייבערשטער וויל אז חסד אברהם אבינו!? וועט ער ענטפערן :אמת ,פטור בין איך ,אבער מיין
זאל ווערן דיין עצמיות און דיין אטעם פון לעבן! הארץ בענקט און לעכצט נאך דער הייליגער מצוה!
מיין נשמה שטרעבט צו קענען זיצן בצלא
אברהם אבינו איז נישט בלויז געווען א מענטש
דמהימנותא ,און איך בין בצער אז מיר פעלט די
וואס טוט חסד — ער אליין איז געווען דער חסד! זיין נאך דארף מען פארשטיין :אויב אברהם אבינו מעגליכקייט עס אויסצופירן .דאס איז א
גאנצער וועזן האט געברענט צו טון גוטס מיט האט בלויז געזוכט מקיים צו זיין א מצוה ,און עס פארשטענדליכע צער און א נאטירליכע בענקשאפט.
מענטשן און זיי מקרב זיין צום באשעפער .ווען די האט אים אזוי וויי געטון ווען ער האט זי נישט
וועגן זענען געווען ליידיג ,האט אים נישט געארט געקענט מקיים זיין — פארוואס איז ער שפעטער, אבער שטעלט אייך פאר :א איד ליגט חנוכה אין
בלויז דער פארפעלטער חיוב המצוה ,נאר זיין הארץ ווען ער איז געוואויר געווארן אז די געסט זענען בעט ,און די בני בית זעט אויף אים א טיפן צער און
האט געקרעכצט ווייל מען האט אים צוגענומען די מלאכים און ער האט למעשה בכלל נישט פרעגט אים :וואס גייט פאר? ענטפערט ער" :הלואי
לופט צום אטעמען — די מעגליכקייט צו לעבן און פילעווען אין אמת'ן חסד!
ווען מען טראכט אריין ,פרעגט זיך א געוואלדיגע קשיא :די הייליגע תורה
וויל דאך נישט סתם באשרייבן די פעולות נשגבות פון אברהם אבינו'ס ריזיגע
קירוב-אימפעריע — ווי ער האט יארן לאנג אויפגענומען טויזנטער געסט ,זיי
געשפייזט ,און זיי מקרב געווען צו אמונה בה' אחד! אויב די תורה וואלט
געוואלט ארויסברענגען דעם כח פון זיינע פעולות ,וואלט מען דאך
געדארפט באשרייבן די לעבנס-געשיכטעס פון די אמת'ע בשר-ודם מענטשן
וואס ער האט מהנה געווען און געראטעוועט!
אבער די דאזיגע מעשה וואס די תורה שטעלט אין צענטער פון פרשת
וירא ,איז למעשה בכלל נישט געווען קיין פועל-יוצא! די דריי געסט זענען דאך
געווען הייליגע מלאכים ושרפים — נישט זיי האבן געדארפט קיין ברויט און
פלייש ,און נישט זיי האבן געדארפט קומען נענטער צום בורא עולם!
?
נישט געשטערט ,פון קיין חברים
:
די תורה וויל ארויסברענגן וויפיל געפיל איז געווען איינגעבאקן אין און רודערייען.
טיפעניש אין אברהם אבינו ,אז זיין גאנצער וועזן איז געווען חסד! שטעלט
אייך פאר :עס באקט זיך א ברענענדיגע היץ אינדרויסן ,קיין שום נברא גייט ס'איז באקאנט אז ווען מ'וויל
נישט יעצט ארויס אויפן גאס .וואו לויפסטו ,אברהם? נאר ער האט געזוכט חסד ב .התקשרות צו די תיבות
בודק זיין צי א מענטש פארמאגט
פונקט ווי א מענטש זוכט לופט צום אטעמען! ווען איינער וואלט געגאנגען התפלה :ווי דער הייליגער בעל
יראת שמים ,איז דער ערשטער
זוכן אן בינטל שליסלן אין טיפן וואסער איז ער א נאר ,אבער ווען מען זאגט שם טוב זאגט" :צהר תעשה
פלאץ וואו מ'קוקט איז דורך
אים אז דארט ליגט א בריליאנט פון מיליאנען דאלאר ,וועט ער אפילו פאר א לתיבה" — מאך לעכטיג דאס
תפלה! ,תפלה איז דער שפיגל
ספק-ספיקא שפרינגען אין פארברענגן שעות צו זיכען אין די טיפסטע ערטער ווארט! "בא אתה וכל ביתך אל
וואס שטארצט ארויס צי דער
אין וואסער .ביי אברהם אבינו איז חסד געווען דער גרעסטער בריליאנט ,און התיבה" — גיי אריין אינעם ווארט.
מענטש האט יראת שמים צי
ער איז ארויסגעגאנגען אויף דער מינדסטער האפענונג צו טרעפן אן עובר ושב פשוט נעמען איין שטיקל און זיך
נישט( .אויך איז אינטערעסאנט צו
כדי ער זאל קענען געבן פון זיך פאר יענעם .ווען ער האט דערזען די געסט, מקשר זיין מיט'ן שטיקל .עברי
דערמאנען ,אז איינע פון די
"וירא וירץ לקראתם" — מיט שמחה און ברען :אה! איך האב א געלעגנהייט טייטש — פלעין פשוט עברי
שטערקסטע וועגן קונה צו זיין מער
אויסצוגיסן מיין מדת החסד! טייטש! דער עברי טייטש פון
און מער יראת שמים איז טאקע
דאווענען איז מורא'דיג הייליג און
בשעת'ן דאווענען).
גרויס ,און ס'ברענגט א געוואלדיגן
מען דערציילט אז א ראש ישיבה האט אמאל געפרעגט זיינע תלמידים: געפיל .ווי רבינו שליט"א איז איז ווען מ'זעט אז מ'האט
"ווען איר טרעפט א שיינעם זייגער ,וואס וואלט אייך מער געשמעקט — צו כסדר מעורר מ'זאל דאווענען פון נישט קיין געפיל ביים דאווענען,
טרעפן דעם זייגער מיט א סימן ,אדער אן א סימן?" האבן אלע געענטפערט: אינעווייניג ,זאגן ווארט ביי דארף מען קודם בודק זיין :וואו
"אוודאי מיט א סימן ,אזוי קענען מיר דאך מקיים זיין די מצוה פון השבת ווארט ,און זיך מקשר זיין ווי מער איז מיין דרגה אין יראת שמים?
אבידה!" האט דער ראש ישיבה געזאגט" :ניין ,די עכטע תורה'דיגע תשובה מיט די ווערטער. וואו איז מיין דרגה צו טון דעם
איז :יא ,מען וויל טרעפן דעם זייגער מיט א סימן ,אבער פארוואס? ווייל עס רצון השם און האבן א ריכטיגן
דרייט זיך ערגעץ א איד מיט א פארלוירן געמיט און א צובראכן הארץ ,צו פחד פונעם אויבערשטן? און
טרעפן זיין שיינעם זייגערל ,און אויב איז דא א סימן וועל איך אים קענען ג .פאר וועם מען שטייט: נישט לעבן אין שטותים והבלים
צוריקקערן זיין זייגערל און שטילן זיין צער"! פרובירן ווי מער אריינצוטראכטן וואס פארשטאפן דעם גאנצן
פאר וועם מען שטייט — מ'שטייט מוח .דאס דארף מען קודם מסדר
אוודאי טוט מען די מצוה ווייל דער באשעפער האט געהייסן ,אבער דאס דאך פאר'ן בורא כל העולמים! זיין.
אליין איז דער רצון השם — צו קונה זיין דעם "והלכת בדרכיו" ,זיך מדבק זיין איינמאל מ'פרובירט צו טראכטן
אינעם די מדות פונעם הייליגן בורא ,מרגיש זיין יענעמ'ס ווייטאג ,מיטפילן איינמאל דאס איז שוין
פאר וועם מען שטייט ,דעמאלטס
מיט א צווייטן און מיטלעבן מיט א חבר ,דער אייבערשטער האט געוואלט אז מסודר ,און אפילו בשעת'ן
בויט זיך אויף דער געפיל אז
מ'זאל קונה זיין די מעלה פון והלכת בדרכיו ,די דביקות פונעם אייבערשטן, ארבעטן דערויף אויך ,דארף מען
מ'זאל קענען דאווענען ריכטיג.
אז מ'זאל ווערן חסד .מ'זאל מרגיש זיין יענעם ,מיטפילן מיט יענעם ,מיטטיילן אוועקשטעלן די עבודת התפילה
מיט יענעם ,גע בן פון זיך פאר יענעם ,און דאס איז די ריכטיגע וועג וואס עס אויף דריי שטארקע יסודות ,כדי
דארף געטון ווערן .און דאס איז די עבודה וואס א איד דארף טון. צי קענען בכלל עפעס זיך מקשר
סך הכל למעשה • :בודק זיין
זיין מיטן דאווענען:
מען זיצט אין ישיבה ,מען לערנט צוזאמען ,דארף מען שפירן דעם חבר, און פארשטארקן יראת שמים און
זיך משמח זיין אין זיין שמחה און מצטער זיין אין זיין צער — ווייל מיין לעבן רייניגן דעם מוח פון הבלים •
איז מיטצולעבן מיט יענעם סיי בגשמיות אין אזוי אויך אין רוחניות מיין אוועקשטעלן א מקום קבוע אן
תכלית איז צוצוהעלפן א צווייטן אין לערנען ווייל א חלק פון מיין תכלית און קיין שטער פון חברים • זיך מדבק
א .מקום קבוע אן קיין שטער :
קענען לערנען איז ללמוד ע"מ ללמד צוצוהעלפן א צווייטען צו פארשטיין די זיין אין די ווערטער — דאווענען
שטעל זיך אוועק אויף א מקום
תורה אין אזוי אין אלע עניני רוחניותאין מיין תכלית . פונעם סידור ווארט ביי ווארט
קבוע און א דרך קבוע וואס איז
מיט עברי טייטש • שטענדיג
דער אייבערשטער זאל העלפן אז בזכות דעם וואס מיר וועלן בויען און נישט מפריע די כוונה — אויף א
אריינטראכטן :פאר וועם שטיי
לעבן מיט אמת'ן חסד ,זאל דער באשעפער אויסגיסן אויף אונז זיינע גרעסטע פלאץ און א דרגה וואו מ'ווערט
איך!
חסדים ,און מיר זאלן בקרוב זוכה זיין צו ביאת גואל צדק בבי"א.
געשמאקע זאך העלפט ,א גלעזל וויין העלפט אויך
אויף א פאר מינוט ,אבער ס'איז נישטא קיין זאך וואס
מאכט א מענטש בשמחה פון זיך אליין — ס'איז אן
עבודה און אן ארבעט וואס א מענטש דארף זיך
איינגעוואוינען צו לעבן מיט דעם.
די נקודת השמחה איז ,פונקט פארקערט ,ווען א
מענטש לעבט מיט די ריכטיגקייט; ווי מער א מענטש
לעבט מיט'ן אייבערשטן און איז ווייניגער צוגעבינדן
צו הבלי עולם הזה ,איז דארט דא א שמחה .איך וועל און טאמער איינער מיינט אז מ'וועט אריינגיין בטבע איז א איד א בעל שמחה .א איד קומט
דערציילן איין מעשה ,וואס ברענגט אביסל ארויס די צו א דרשה אויף דער נושא פון שמחה ,מ'וועט פון עולם התענוג ,מ'זעט קליינע קינדער דרייען זיך
נקודה .איך האב עס געהערט פונעם איד אליין — ר' רעדן צוואנציג מינוט אדער א האלבע שעה ,און אלע ארום פרייליך .נאטירליך איז א מענטש
פנחס פיינשטאט ז"ל וואס האט געוואוינט אין מ'וועט ארויסגיין פון דארט היי און בשמחה — עס פרייליך .נאר וואס דען ,ס'ווערט אנגעלייגט,
טאראנטא ,און איז נישט לאנג צוריק אוועק; א איז אזוי ווי א מענטש וואס וועגט פיר הונדערט ס'ווערט צוגעדעקט .אלקים עשה את האדם ישר,
טייערער פוילישער איד, פונט ,דער דאקטאר זאגט מ'מוז פארלירן ,און ער און אויב מ'בלייבט ישר איז מען מורא'דיג א
הערט אז ס'איז דא א דרשה וויאזוי צו פארלירן פרייליכער מענטש.
ער איז ביים קריג געווען א בחור פון פערצן- וואג .ער האפט אז ער וועט הערן א גוטע דרשה
פופצן יאר .ער האט געהאט א ברודער וואס איז און אראפגיין צוויי הונדערט פונט ,א נייער א מענטש וואס ווייסט :איך לעב מיט'ן
געווען אין די "מאטקאפאצעס — "א גאנצע חבורה מענטש ,האלב איז אראפ ...ס'גייט נישט אראפגיין! אייבערשטן ,און איך ווייס נישט וואס איז גוט פאר
בחורים וואס האבן זיך צוזאמגענומען מיט א ער קען בלויז הערן וויאזוי מ'קען עס מיר ,נישט וואס איז יעצט די בעסטע זאך ,יעדע זאך
מורא'דיגע פעסטקייט ,זיך געהאלטן אין אידישקייט, אויפארבעטן. וואס דער אייבערשטער טוט מיט מיר איז גוט .די
זיך באהאלטן אין אלע פלעצער און זיך נישט מושג פון "כל מה דעביד רחמנא לטב עביד "איז דאך
אונטערגעגעבן ביים דייטש גארנישט .אים האט מען די זעלבע איז שמחה :ס'איז נישט קיין פיל ,און נישט סתם א מימרא ,ס'איז א זאך וואס ארבעט צו
נישט אריינגעלאזט ווייל מען האט נישט נישט אז איינער גייט דיך אינטערטענען .א לעבן מיט דעם.
און פארשטייט זיך ,אן קיין שיך ,וואס שיך מאכט א און זיך שטארקן וואס הייסט לעבן ,וואס הייסט א אריינגעלאזט אונטער זעכצן ,און ס'האט אים
קול ,זאגט ער ,אונז האבן מיר געטאנצן אן קיין שיך, איד ,מ'זאל לעבן מיט'ן אייבערשטן בשמחה ,מיט די מורא'דיג געקרענקט ,ווייל ער האט אייביג
אן קיין זינגען פארשטייט זיך ,חושך ואפילה, גאנצע שטארקייט. געוואלט דארט זיין.
אונטער פחד מות .פחד מות כפשוטו .יעדע
סעקונדע אויב וועט זיך עפענען די טיר וועט מען ביינאכט איז געווען חושך ,און ביינאכט ,אביסל
ווערן געשאסן אויפ'ן פלאץ ,אזוי האבן זיי האט מען געשמועסט ,אביסל האט מען געלערנט,
געטאנצן. און מ'איז געגאנגען זיך אראפלייגן דארט אויף די פארציילט ער מיר אז ס'איז אים אפאר מאל
בענק ,צו כאפן א שלאף דורכ'ן נאכט .פארשטייט זיך, געלונגען זיך אריינצוגנב'ענען בייטאג אין
ביינאכט ,א בחור וואס האט דורכגעמאכט אזוי פיל, ביהמ"ד .די מאטקאפאצעס פלעגן זיך
דעמאלטס הייבט ער אן צו שפילן די געפילן שטארק. אריינבאקומען פון אונטערשטע וועגן אין די
זאגט מיר רבי פנחס ,וואס זאל איך דיר זאגן? און דא האט זיך איינער צעוויינט ,און דארט האט זיך פארהאקטע בתי מדרשים און אפזיצן וואכן,
ברוך השם ,איך האב דורכגעלעבט די קריג ,איך איינער צעוויינט .א מענטש איז א מענטש. געלערנט א גאנצן טאג .ער האט זייער געוואלט
האב זוכה געווען חתונה צו האבן .אויפשטעלן א מיטזיצן ,פלעגן זיי אים לאזן ביז פיר-פינף
שטוב ,חתונה מאכן די קינדער ,איך האב שוין נאכמיטאג ,און דעמאלט פארשיקט ווייל ביינאכט
חתונה געמאכט אייניקלעך ,איך ווארט נאך ,הלואי, האט מען זיך נישט געטארט דרייען אין די גאסן.
ווען וועל איך נאכאמאל שפירן א מעין פון די זאגט ער מיר ,איינמאל איז ער געבליבן ביינאכט, אבער אפאר מאל איז אים געלונגען צו בלייבן
שמחה פון יענע טאנץ .די מין שמחה פשוטה ער האט זיך אזוי פארשטעקט נאכמיטאג ,מ'האט אים אויך ביינאכט .ביינאכט איז געווען חושך ,מ'האט
כמשמעו ,די דערהויבנקייט ,די געשמאק ,די נישט באמערקט ,און ס'איז שוין זיבן אזייגער ,ער נישט געקענט אנצינדן קיין לעכט ווייל אויב
לעכטיגקייט וואס איז געווען ביי יענעם טאנץ ,איך האט שוין נישט געקענט ארויסגיין ,און ער איז מ'האט געזען פון דרויסן וועט מען אלע
קען דאס נישט איבערגעבן. געבליבן דארט ביינאכט .ס'איז געווען אזוי בערך ניין אויסגעהרגענען ,פלעגן זיי זיצן פארברענגען,
אזייגער ,דער עולם האט זיך אויסגעלייגט אויף די רעדן דברי תורה און חסידות ,און צופרי
לאמיר זיל מתבונן זיין .וואס איז די פשט פון די בענק .דער עולם דרימלט איין ,און אינמיטן האט מען אויפגעשטאנען פארטאגס געדאוונט און
שמחה? ווייל די רגע וואס מ'נעמט אראפ אלע געהערט פון איין באנק עפעס א קרעכץ ,די רגע וואס געפראוועט .עסן האבן זיי קוים געהאט און קוים
מסכים המבדילים .מ'האט גארנישט און מ'וויל מ'האט געהערט עפעס ,איז דער גאנצער עולם געגעסן — במסירות נפש ממש מורא'דיג.
גארנישט — דא קומט ארויס די פנימיות פונעם געווען אויף די פיס .דער גאנצער עולם איז געווען
מענטש :מיר האבן אלעס! מ'האט געהאט דארט אויף די פיס ,און מ'איז ארויס אין א טאנץ.
דעם אייבערשטן מיט זיך ,און ס'איז געווען אן
אמת'דיגע שמחה .די רגע וואס מ'מיינט 'ער וועט זאגט ער ,איך האב עס אפאר מאל מיטגעהאלטן. דערציילט מיר ר' פנחס אזוי ,אז איינמאל איז
חתונה האבן ,ער וועט אויפשטעלן ,ער וועט האבן אמאל האט מען געקענט טאנצן צוואנציג מינוט, ער געבליבן דארט ביינאכט ,זאגט ער ,אלע פון זיי,
קינדער ,ער וועט האבן דאס און דאס ,דעמאלטס אמאל האט מען געקענט טאנצן א דריי פערטל שעה, ער בתוכם מיט זיין ברודער מיט אלע ארום ,כמעט
וועט ער זיין בשמחה' — גארנישט! ווייל וויבאלד א אמאל איבער א שעה .זאגט ער מיך :איך וועל דיר אלע פון זיי זענען געווען ,איך מיין ,מ'קען עס
מענטש וויל נאך עפעס ,וועט אים תמיד פעלן נאך זאגן וואסענע טאנץ עס איז געווען .ס'איז געווען נישט משיג זיין ,אלע האבן געהאט פארלוירן די
עפעס .די רגע וואס דו ווארטסט אז עפעס גייט דיר חושך ואפילה ,חושך מיינט מ'האט זיך קוים געקענט עלטערן ,מיטגעזען די גרעסטע רציחות אויף
ברענגען שמחה ,גייט עס נישט אנקומען — ווייל ווי זען עפעס ,אמאל פון א משהו שפאלט פון די זייערע נאנטסטע מענטשן ,זיי האבן שוין געהאט
נאר דו וועסט האבן יענץ ,ווארט מען שוין אויף נאך פענסטער האט געקענט אמאל אריינקומען אביסל דורכגעמאכט א גרויסע חלק פון די שבעה מדורי
עפעס. די ליכטיגקייט פון די גאס .מ'האט געדארפט זיין גיהנום פון די מלחמה ,און זיי זענען געווען
שטיל ,ווייל די דייטשן דרייען זיך ביים פענסטער ,און בחורים אלע .און זיי האבן זיך געדארפט האלטן
אויב זיי באמערקן עפעס אינעווייניג קומען זיי אריין. מורא'דיג שטארק ,מ'האט געהאלטן אין איין חזר'ן
אין בית מדרשינו 'דברי יואל' אין אין בית מדרשינו 'ישמח משה' אין קרית יואל האלט מען יעצט ביים ענדיגן אוועקשטעלן די
בארא פארק איז פארגעקומען א יסודות פונעם 'איגוד' ,וואס ווערט געגרינדעט לרווחת בחורי החמד ולתפארת בית המדרש.
ספעציעלע און דערהויבענע 'קבלה לשם כך איז שוין אפיציעל אויפגענומען געווארן צוויי ענערגישע בחורים וועלכע וועלן דינען
דרייוו' בעניני תפילה פאר די חשוב'ע אלס אחראים צו באגלייטן די פעולות ביד רמה ,ווי אויך האט מען שוין אויפגענומען א גבאי האיגוד
בחורים. א חשוב'ן יונגערמאן מגבאי בית המדרש וואס איז ספעציעל באשטימט געווארן צו שטיין כסדר צו
וואס וועט נאכפאלגן מיט די האנט ,באגלייטן און ארויסהעלפן ,אז אלעס זאל קלאפן על צד היותר טוב.
כסדר'דיגע גורלות יקרי ערך צו אין די יעצטיגע טעג ענדיגט מען צו די לעצטע שטריכן :מען ענדיגט שוין אויפנעמען די
שטענדיג מחזק זיין און דערמוטיגן צו איבערגעגעבענע וואלונטירן און מען צוטיילט די ליסטעס און תפקידים צווישן זיך .איינמאל עס
שטייגן בעבודת התפילה. וועט אריינקומען מער פרטים .וועט מען בעז"ה ארויסקומען מיט די דעטאלן פארן ציבור.
