קונטרס לחזות בנועם · Kuntrus Lachzos Beno'am — וירא (2026-10-26)

סעודה שלישית
פרשת וירא שנת תשע"ו לפ"ק
בביהמ"ד הגדול קרית יואל יצ"ו
גליון מ' שנה ב' -וירא תשפ"ז לפ"ק
ם"יבבושה ימי תארקל תוררועתהו ןישוביכ ירבד
דברי כיבושין והתעוררות לקראת ימי השובבי"ם
פתחו לי פתח כחודו של מחט – זהו התפלה שהאדם
םדאהש הלפתה והז – טחמ לש ודוחכ חתפ יל וחתפ
יוצא לאור ע"י:
לחזות בנועם
רוהטה ןחלש תעוכמישרלעונילכזצשא שדוק תורבד
עריכת שלחן הטהור
כל הזכיות שמורות
ק”א"פלטיול”פ ערב יום הקדוש שנת תשפ”ו לפ”ק
.
שליט"א
של"ס פרשת ויחי שנת תשפ"ו לפ"ק
ק"פל ו"פשת תנש יחיו תשרפ ס"לש
מען קען הערן די דברות קודש אויף
בביהמ"ד הגדול וויליאמסבורג יצ"ו
ו"צי גרובסמאיליוו לודגה ד"מהיבב
ששק"תהגתנהשונישבורד ןקרהמםוקי"בכרמע
קול סאטמאר 1605-615-7777
ביהמ"ד הגדול קרית יואל
לאוי תירק לודגה ד"מהיב
ביי די ספעציעלע לחזות בנועם אפטיילונג
הגה"ק
4/2/6פון די מעין מעניו
שזכינו לשמוע
~~~
צו באקומען די דברות קודש יעדע וואך שיקט אן
אימעיל צו lachzosbnoam@gmail.com
רבינו
דברות קודש אצל
~~~
צו נעמען א חלק אין די זיכוי הרבים
ביטע ווענדט אייך צום מערכת
מרן
וזכות הרבים תלוי בך
.
מכ"ק
הקונטרס הנוכחי יוצא לאור בסיוע
ועד להוצאת ספרי כ"ק מרן אדמו"ר שליט"א
ישלם ה' פעלם ותהי משכורתם שלימה מעם ה'
עריכה ומראי מקומות ע"י:
ב .וו845-738-4665 .
ביהמ"ד הגדול קרית יואל
של"ס פרשת ויחי שנת תשפ"ו לפ"ק
בביהמ"ד הגדול וויליאמסבורג יצ"ו
שליט"א
לפ”ק תשפ”והגה"קרבינושנתהקדושיוםמרןמכ"ק
ערב
הטהור
השובבי"ם שלחן
ימי לפ"ק לקראת
תשע"ו עריכת
שנת
לשמוע קודש אצל
והתעוררות
וירא
שזכינו פרשת דברות
כיבושין
דברישל"ס
השובבי"ם
ימיהטהור לקראת
שלחן עריכת
לשמוע
יואל יצ"ו והתעוררות
קרית כיבושיןקודש
בביהמ"דאצל
שזכינו
הגדול דברי דברות
לפ”ק
שליט"אתשפ”והגה"קרבינושנתהקדושיוםמרן ערב
מכ"ק
בביהמ"ד הגדול וויליאמסבורג יצ"ו
של"ס פרשת ויחי שנת תשפ"ו לפ"ק
ביהמ"ד הגדול קרית יואל
מכל דבר שבקדושה נחקק בלב האדם רשימא
דקדושה ומשפיע עליו תמיד בכל זמן
פתחו לי פתח כחודו של מחט – זהו התפלה שהאדם
ונשובהובחסדו
והעתיד אחד,
ה' אליךוההוה העבר
השיבנו הקב”ה רואה
מתפלל
מצרף את הטוב העתיד ,ועי”ז זוכים בדין
(י”ח ה') 'ואקחה פת לחם וסעדו לבכם אחר תעברו'
געפון מיר די וואך אין די סדרה ,די מלאכים זענען געקומען לביתו של אברהם ,און אברהם
תעברו'.לכם את אשר יקרא אתכם
אחרואגידה
האספו
ויאמרלבכם
וסעדובניו,
אללחם יעקב
כללפת ויקרא
'ואקחה האט געזאגט
זכאי בדין ווייל הקב”ה איז ארויס ישראל גייט באחרית הימים (מ"ט א')
מלאכי השרת לפגוע במשה. 'בקשועתיד תורהפונעם
טובים
מעשיםמתן
זאגט ,בשעתמצרף אלע
א
דער מדרש (שמות רבה כ”ח א')
בזכרי
יעדער אבל עתה
אצלו?'.די
גערופן יפחד,
האט
ואכלתםיעקבבניו,לבי
שירדתםאל זאת
ועל מעש
יעקבזה ובידי אין
ויקרא
לאברהם ,לא שוחד,
סדרה
דומה יקח
משהדי דיפנישללא
וואך אין ואכף
פניו מיראקדם
געפונען
קלסתר צר במה
הקב”ה
הימים .פאר דעם באחרית
אברהם אבינו, אתכםביי
יקראגעגעסן
אשרשוין
אתהאבן מלאכים די.
ואגידה לכם המיוחדקשיאב,
האספונו,
לערבאז
יוה”ק) (סליחות ויאמר
אויף די מלכותזיךשם
קינדער, שטעלט
שייכות אהאט דאס איינס צום צווייטן?
פנים אין די ראש השנה תורות (מאמר אבני
פאר א
אין ייטב וואסעלינו תורה?
זכותו יגן די ז”ל באקומען
זיידע נישטאזוי ,דער קענען זיי
קען זיין
א) 'ויקרא יעקב אל בניו' זאגט דער מדרש (בראשית רבה צ"ח ב') רבי יודן
זכרון אות ל”א) ,זאגט א מליצה ישרה פאר כלל ישראל .ס’קומט דער יום הדין ,און מ’איז דן יעדן
אמר' ,ויקרא אל בניו' ,זאגט ער ויקרא ער האט גערופן אצום באשעפער ,צום
דרכים זאגט,הכנה
דעראןפרשת געווען
זענען(דרוש ד’) ,
מקדשות דרכים בתי
ס’איז דא א פרשת צוויי
ער, ערשטעזאגט
איינעם אויףדידי מעשים.
באשעפער,נישט געהאט קיין זכיות ,דער אייבערשטער האט זיי מצרף געווען די
קינדער. זיינע מיט זיין זאל באשעפער דער אז בניו',
אז די ערד זאל סובל זיין דעם בית המקדש השלישי
'אל איןהייליגן
מצרים האבן אידן
מתן תורה פון שפעטער' ,בהוציאך את העם ממצרים תעבדון את האלקים על ההר הזה’ (שמות
יעקבד”ה כתית ויקרא
(פר' תצוה שטייןמשה
וועןישמח
געדארפטדער וואלט
משל וואס עסדאס ס'איז פשט,
באקאנט מתנותזייןכהונה
אזוי .זאגט נאר די
דאס קען
ג’ י”ב) .איי ,דער אייבערשטער האט געזען נאך זאכן וואס מ’האט געטון אין מדבר ,וואס איז
הונדערטער יארן,
טייטשט המקדש
בניו', 'אל ויקרא בית
יעקב שטייטגעווען א
קינדער,ס'איז
חורבןדיהבית ,אז האטפון
גערופן דעם ענין
יעקב אויף זאגט
בניו', 'אתג
למאור)
נישט געווען דער רצון פון באשעפער? דער חסד פון ה’ יתברך ,דער אייבערשטער איז מצרף
צום באשעפער ,ער היה? עתיד.לא
גערופן כאילו ריק,
פונעםהאט 'ויקראא פועל
יעקב' ער חלילה
נישט גוטע
איז עס
יודןדאס
רבינישט
געווארן,
אמר און
דערחרוב
מדרשהעתיד,
דעם טוב
ס'איז
נאר
און
האט מתפלל געווען צום באשעפער' ,אל בניו' ,אז דער באשעפער זאל זיין מיט
בהיכלו ולבקר
ולבקר בהיכלו זיינע קינדער.
(שמות משה
דכתיבשעלה
לעשות,בשעה
(בפרשתן): ראובני
שעתידין בילקוטמה
ראה הקב”ה במצריםהובא
[וכלשון הזה
ישראל לפגועטובבמשה,
לבית השרת ורב לשבחמלאכי
לאדון הכל, עלינובקשודרכים:שעה
בפרשת באותה
בשמות רבה:
א) א)
במשה ,מיד וכו’,לפגוע
אמר הקב”ה השרת
מלאכיהעגל
ראית מעשה התורהזובקשו
את ראיתי’לקבלראה בהיכלו
למרום
'ויאמר ה’ ג’ ז’) ולבקר
שם,אמר
ואף לאברהם,
באשר הואמשהאםדומה פניו של
האדם כי שלאת קלסטירין
אינו דן שהקב”ה הקב”ה עשה בו
ישראל,
שירדתם דכתיבלא זה
(שמות שם) אברהם ,א”ל דומה לשל
לעשות ,היינו המעשיםמשה
העתידים לפיפניו של קלסתר צר
איני דנם שירדתם אצלו
בראשו וגמולו ישיב זמנו,זהו
לפי לא
הימנו,
מתבישיןלו עון
אתםיחשב ה’ הקב”ה ,אי
לחטא לא להם שעתיד
להיות עם בניו (ביאר במתנות כהונה :ויקרא לאל יעקב ויקרא אמר יודן רבי ... בניו אל יעקב ויקרא א.
אצלו].צעקתם ,אף על פי שידעתי מכאוביו .יודע אני שמעתי אתכיואכלתם חסדאלא
הוא חפץתורה נתנהכילך למשה ,לא
אינו כן, הקב”ה
לענין הטובה אמראבל מקומוביתו.
ושעתו. לפי בתוך
ואכלתם
אמר
אתם נמנע אחא
כן איני רבי ... וגו' האספו ויאמר ... בניו) לצורך אל אל שקרא משמע בניו את כתיב מדלא ודייק להש"י. לאל: יעקב
מתביישין טענהעלהיאפי'אימה ואף קשה,וכו’,
במדבר
תואר:להכאיבני כמהזהעתידין
לשון היפה ב) כשהיו מתנות ...וכן
באדם' ,ואין 'לקחתלעשות כמעשהוי”ט)שעתיד
(תהלים ס”חלאיש להיטיב
שנאמר בזכותומרבה
אברהם,
שזימנו חבירו פעם אחת ,יתבייש ממנו מלמחות הלשכות. וכו'',אתוכי מי
ויטהרו
ויאספו וגו' ממנו
ט”ו) 'האדםכ"ח-ל') הטהרו ,היך מה דאת אמר (נחמיה יב
'אדם' האמור כאן אלא אברהם ,שנאמר (יהושע י”ד
בידו אם יבא לגזלו. הגדול בענקים' ,הוי 'ומשה עלה אל האלקים'.
בנועם של"ס וירא תשע"ו לחזות ד
איז דער זיידע ז”ל דאס מסביר מיט א משל ,איינער האט אנגעבויט א נטיעה -א ביימעלע,
ס'איז געשטאנען אפאר יאר ,נאכדעם האט ער עס אויסגעריסן .האט ער אריינגעפלאנצט
אויפן זעלבן פלאץ נאך איינס ,און נאכאמאל ,ס'איז געשטאנען און ער האט עס אויסגעריסן.
דער וואס קוקט צו פארשטייט נישט“ ,האסט עס איינגעפלאנצט ,וואס רייסטו עס אויס?”
ביז ער איז אים מסביר אז דאס איז א זעלטענע נטיעה וואס ער פלאנצט איין דא ,און דאס
מקום איז נישט מוכשר ,די ערד איז א מאגערע ערד ,ס'קען נישט וואקסן .דורכדעם וואס
ער האט איינגעפלאנצט די נטיעה א שטיק צייט ,און ס'איז געוואקסן דא -ס'איז געשטאנען
דא ,האט די ערד באקומען א פעטקייט ,א שמנונית .האט ער עס יעצט אויסגעריסן ,האט ער
איינגעפלאנצט נאכאמאל ,יעצט וועט ער שוין קענען איינפלאנצן די ריכטיגע נטיעה ,ס'זאל זיין
אויף א קיום.
איז ער מסביר ,ס'איז די זעלבע ענין .הקב”ה האט געוואלט אראפברענגען דעם בית המקדש
השלישי ,ס'זאל אראפקומען פון הימל' ,בנוי ומשוכלל' (רש”י מס' סוכה מא).ד ,ס'זאל זיין א פייער
-א הימלישע פייער (בבא קמא ס):ה .די מגושם'דיגע ערד איז נישט מסוגל סובל צו זיין די גרויסע
ולבקר בהיכלו
עבודת הקדש אשר היה שם כמה מאות שנה ,קנתה הארץ גם היא בישמח משה :נקדים מה דעמדו הקדמונים (עקידת יצחק שער ג)
כח רוחני ואיכות קדושה נפלאה ,עדי תוכל מעתה לסבול קדושת ק”ג) ,הכי השני מקדשים שחרבו ,הם פועל ריק ח”ו והיו כלא היו,
הבית השלישי מעשה ידי יוצר בית המקדש שלמעלה המכיוון חלילה מלומר כן .אמנם הענין הוא יובן על פי משל לאחד שהביא
כנגד בית המקדש של מטה ,וגדול יהיה כבוד הבית האחרון קיום זרע אילן טוב ממרחק ,ונטעו עד שצץ ופרח ועשה פרי ,ואחר
נצחי ובית עולמים יקרא ,עד כאן דבריהם בשינוי לשון [ועיי”ש כך עקרו והביא זרע אילן אחר ונטעו וגם עשה פרי ,ועקרו וחזר
מה שכתב לבאר בזה ,ועיי”ע מש”כ בהפטורה לפר' ויגש, והביא זרע אילן דוגמתו מן המובחר ,ונטעו והכניסו לקיום להיות
ובהפטורת פר' פקודי ,ובפר' אמור על המדרש אמור אל הכהנים דבר המתקיים לעד .והנה בעת עקירת השני אילנות הראשונים,
זש”ה יום ליום וכו' ,ובפרשתן ד”ה במסכת תענית]. כל הרואה משתומם ומתפלא על מה עשה ככה לארץ הזאת
ד) במשנה שם :בראשונה היה לולב ניטל במקדש שבעה, לנטוע אילן טוב ויפה ולעקור אותו זה פעמיים ומה טעם יש
ובמדינה יום אחד ,משחרב בית המקדש ,התקין רבן יוחנן בן בדבר .אמנם האיש הנוטע אף הוא השיב אמריו להם כי הכל
זכאי שיהא לולב ניטל במדינה שבעה ,זכר למקדש .ושיהא יום בחכמה ובהשכל ,וכי גם נטיעת ב' האילנות הראשונים ועקירתם,
הנף כולו אסור .ובגמרא :מאי טעמא ,מהרה יבנה בית המקדש, הכל היה צורך קיום אילן השלישי ,לאשר כי הארץ הלזו אינה
ויאמרו אשתקד מי לא אכלנו בהאיר מזרח ,השתא נמי ניכול ... מסוגלת לגדל אילן כזה בטבעה ולא תוכל שאיתו ,לזאת הקדים
דאיבני אימת ...לא צריכא דאיבני בליליא ,אי נמי סמוך לשקיעת לנטוע נטע נעמן בארץ עדי תקבל קצת איכות וטבע עפר הארץ
החמה. המגדלת אילנות כאלו ,ואחר זה עקרו לנטוע אחר תחתיו ,וכן
בפעם הב' ,ואז כשקבלה הארץ כח שיש בו די לקיים האילן קיום
ופירש רש”י :ואי קשיא דבלילה אינו נבנה דקי”ל בשבועות (דף
נצחי ,ונעשה קרן בן שמן משמני הארץ הרחוקה ,ואז נטע אילן
טו ):דאין בנין בית המקדש בלילה דכתיב (במדבר ט' ט”ו) 'וביום השלישי אשר לזה היה מגמתו גם מאז ,ועתה לא יבצר ממנו אשר
הקים' ,ולא בחמיסר שהוא יו”ט דקי”ל בשבועות (שם) דאין בנין זמם לעשות ואחרית דבר טוב מראשיתו כאמור ,עד כאן המשל.
ביהמ”ק דוחה יו”ט ,הני מילי בנין הבנוי בידי אדם ,אבל מקדש
העתיד שאנו מצפין בנוי ומשוכלל הוא יגלה ויבא משמים שנאמר והנמשל הוא כשראתה חכמתו יתברך אשר אין בכח הארץ
(שמות ט״ו י״ז) 'מקדש ה' כוננו ידיך' ,עכ”ל .ורביה”ק בספה”ק הגשומה הלזו לקבל ולסבול נוגה אור קדושת בית המקדש
ויואל משה (מאמר שלש שבועות סי' ס”א) מציין שכן כתבו גם התוס' השלישי שיבנה במהרה בימינו ,אשר כוננה היוצר בגבהי מרומים
והרשב”א והריטב”א [ומקור הדברים הוא ממדרש תנחומא (פר' ליסדו על מכון הר ציון ,אשר עליו נאמר (תהלים כ”ד ג') 'מי יעלה בהר
תשא י”ג) ,ועי' בזוה”ק (פר' פנחס דף רכ ):הובא בויואל משה (שם סי' ה' ומי יקום במקום קדשו וגו'' ,לולי הב' מקדשות הראשונות אשר
ס”ב)]. על ידם ובכח קדושת העבודה מעשה הקרבנות זבח ונסכים ויתר
ה בנועם של"ס וירא תשע"ו לחזות
קדושה פונעם בית המקדש השלישי .האט דער אייבערשטער געהייסן אויפבויען א בית
המקדש ,ס'איז געשטאנען הונדערטער יארן ,מ'האט מקריב געווען [קרבנות] ,די עבודת ה' -
עבודת הקודש פון די כהנים בקדושה ובטהרה אזויפיל יארן ,האט די ערד באקומען א קדושה.
ער האט עס געהייסן אויסרייסן ,און מ'האט נאכאמאל אויפגעבויט א צווייטן בית המקדש ,אזוי
איז די ערד שוין מוכשר סובל צו זיין די קדושה פונעם בית המקדש השלישי.
אפילו ווען ס'איז שוין נישטא קיין ביהמ”ק ,איז
געבליבן אויפן פלאץ א שמנונית רוחני
קומט אויס ,אפילו נאכדעם וואס ס'איז שוין נישטא קיין בית המקדש ,אבער געבליבן איז -
א שמנונית רוחני איז געבליבן ,פונעם מקום המקדש איז געבליבן אויפן פלאץ .אזוי קומט אויס
פון די ווערטער פון זיידן ז”ל דער ישמח משה.
טעמי מצות תקיעת שופר
איך האב געקלערט ,ס'קען אפשר זיין אזוי .ראש השנה ,מ'בלאזט שופר ,איז דא מערערע
טעמים פאר תקיעת שופר .איין טעם זאגט רבי סעדיה גאון (ענין השני מהי' עניני תקי”ש המובא באבודרהם
בטעמי התקיעות)ו ,אזוי ווי דער רמב”ם (הלכות תשובה פ”ג ה”ד)ז ,אז ס'קומט לעורר לתשובה .נאך א טעם
זאגט רבי סעדיה גאון (ענין החמישי)ח ,צו דערמאנען חורבן בית המקדש .ווידער א טעם זאגט ער
(ענין השלישי)ט ,צו דערמאנען מעמד הנבחר ,מ'איז געשטאנען ביים הר סיני.
מ'דארף צו פארשטיין וואס פאר א שייכות האט די ענינים צו תקיעת שופר ,צו ראש
השנה?
ולבקר בהיכלו
ז) ברמב”ם :אף על פי שתקיעת שופר בראש השנה גזירת ה) במס' בבא קמא' :כי תצא אש ומצאה קצים' (שמות כ”ב ה'),
הכתוב ,רמז יש בו כלומר 'עורו ישנים משנתכם ונרדמים הקיצו 'תצא' מעצמה [פרש”י :אנחנו גרמנו לו שקלקלנו והבטיח הקב”ה
מתרדמתכם וחפשו במעשיכם וחזרו בתשובה וזכרו בוראכם'. לשלם כאילו הוא הבעירה]' ,שלם ישלם המבער את הבערה',
אלו השוכחים את האמת בהבלי הזמן ושוגים כל שנתם בהבל אמר הקב”ה ,עלי לשלם את הבערה שהבערתי ,אני הציתי אש
וריק אשר לא יועיל ולא יציל ,הביטו לנפשותיכם והיטיבו דרכיכם בציון שנאמר (איכה ד' י”א) 'ויצת אש בציון ,ותאכל יסודותיה' ,ואני
ומעלליכם ויעזב כל אחד מכם דרכו הרעה ומחשבתו אשר לא עתיד לבנותה באש ,שנאמר (זכריה ב' ט') 'ואני אהיה לה חומת אש
טובה. סביב ,ולכבוד אהיה בתוכה'.
ח) באבודרהם שם :והענין החמישי להזכירנו חורבן בית המקדש ו) זה לשון האבודרהם :כתב רבינו סעדיה ,מה שצונו הבורא
וקול תרועת מלחמות האויבים ,כמו שנאמר (ירמי' ד' י”ט) 'כי קול יתברך לתקוע בשופר בראש השנה יש בזה עשרה ענינים ...והענין
שופר שמעה נפשי תרועת מלחמה' ,וכשאנו שומעים קול השופר השני כי יום ראש השנה הוא ראשון לעשרת ימי תשובה ,ותוקעין
נבקש מאת השם על בנין בית המקדש. בו בשופר להכריז על ראשנו כמי שמזהיר ואומר כל הרוצה לשוב
ט) באבודרהם שם :והענין השלישי להזכירנו מעמד הר סיני, ישוב ואם לאו אל יקרא תגר על עצמו .וכן עושין המלכים מזהירין
שנאמר בו (שמות י”ט ט”ז) 'וקול שופר חזק מאד' ,ונקבל על עצמנו את העם תחלה בגזרותם וכל העובר אחר ההזהרה אין שומעין
מה שקבלו אבותינו על עצמם נעשה ונשמע. לו טענה.
בנועם של"ס וירא תשע"ו לחזות ו
דער מקטרג זאגט אז די גאנצע עבודה פון די
הייליגע טעג ווערט פארגעסן
נאר דאס ענין קען זיין אזוי ,ס'קומט די הייליגע טעג ,ס'קומט ראש השנה ,מ'בלאזט שופר,
אידן ווערן נתעורר צו תשובה ,אזוי ווי דער רמב”ם זאגט ,ס'האט א געוואלדיגער כח די תקיעת
שופר ,מעורר צו זיין אידישע קינדער צו תשובה ,מ'זאל מפשפש במעשים זיין.
דער מקטרג קומט זאגן“ ,אמת ,ס'קומט די הייליגע טעג ,אידן ווארעמען זיך אן ,אידן ווערן
נתעורר צו עבודת ה' ,פאר יעדן איד כאפט ָָאן ַַאן אימה און א פחד .אבער מ'ווייסט דאך ,ס'גייט
אדורך די הייליגע טעג ,ס'קומט אן די ווינטער און מ'גייט צוריק יעדער איינער צו די ארבעט,
'יצא אדם לפעלו ולעבודתו עדי ערב' (תהלים ק”ד כ”ג) ,די גאנצע עבודה פון די הייליגע טעג ווערט
פארגעסן ,ס'בלייבט נישט קיין זכר .ס'טוט נישט אויף ,ס'טוט אויף -אפשר -לפי שעה טוט
עס אויף ,אבער מיט די צייט איז עס נישטא מער ,כאילו לא היה”.
תקיעת שופר דערמאנט חורבן ביהמ”ק ,וואס ווייזט אז ס'בלייבט
א רשימא דקדושה פון די עבודה פון די הייליגע טעג
וועגן דעם בלאזט מען שופר ,צו דערמאנען חורבן בית המקדש .חלילה וחלילה צו זאגן אז
פון אזא זאך בלייבט נישט קיין זכר .מ'זעט דער בית המקדש איז געווען אזויפיל הונדערטער
יאר ,מ'האט מקריב געווען קרבנות מיט אזא געוואלדיגע קדושה .ס'איז חרוב געווארן דער בית
המקדש .אלעס מיט דעם צו ווייזן אז ס'בלייבט איבער -שמנונית הרוחני בלייבט איבער אויף
דעם מקום ,אפילו ס'איז שוין נישטא קיין בית המקדש ,אבער אויפן מקום איז איבערגעבליבן -
א הייליגקייט איז איבערגעבליבן .ס'איז נישט פארגעסן געווארן ,ס'איז נישט כאילו לא היה.
א איד גייט אדורך די הייליגע טעג ,ער גייט אדורך ראש השנה ,יום כיפור ,עשרת ימי תשובה,
מיט א סוכות ,מיט א שמחת תורה .מיט א געוואלדיגע התעוררות הקדושה ,ראש השנה ,יום
כיפור .די תקיעת שופר ,מיט די תפילות ,די תקיעות .די התרוממות הנפש פון חג הסוכות.
ס'גייט אדורך די הייליגע טעג ,ס'איז נישט כאילו לא היה ,מ'גייט צוריק צו דער וואכעדיגקייט,
ס'איז פארגעסן אלעס וואס מ'האט זיך מסגל געווען ,די גאנצע התעוררות דקדושה איז
כאילו לא היה .חלילה וחלילה אזוי צו זאגן .ס'בלייבט איבער -פון די הייליגע זמנים -בלייבט
איבער ,אויף א גאנץ יאר בלייבט איבער א רשימא דקדושה .אין הארץ בלייבט ,ביי יעדן איד
בלייבט איבער א געוואלדיגע רושם דקדושה ,אן התעוררות הקודש ,א פונק ,א ניצוץ הקודש פון
די הייליגע טעג .דאס בלייבט א גאנץ יאר .און אידן שעפן פון דעם חיות ,אידן שעפן פון דעם
חיות דקדושה מיט אן התרוממות הנפש .אפילו ס'איז שוין אדורך געגאנגען די הייליגע זמנים,
אבער ס'איז נישט פארלוירן געווארן ,ס'בלייבט ,א רושם דקדושה בלייבט אויף א גאנץ יאר.
פון די רשימא דקדושה קען זיך יעדער מחזק זיין ,און משך פון יאר פלאמט עס אויף -איז דאס
ז בנועם של"ס וירא תשע"ו לחזות
מתנוצץ אין א אידיש הארץ ,ס'מאנט און ס'וועקט צו עבודת ה' ,ס'הייבט אויף מיט אן התעוררות
דקדושה ,ס'ברענגט -ס'איז משפיע יראה און אהבה ,אהבת ה' און יראת ה' ,אלעס קומט בכח
די עבודה פון די הייליגע טעג.
דערמאנט מען ראש השנה די ענין פון חורבן בית המקדש ,סותם צו זיין דעם פי המקטרג ,אז
דאס איז א צייטווייליגע זאך ,און ס'וועט נאכלאזן .ס'איז נישט קיין עראי ,ס'בלייבט ,בקביעות
בלייבט אין א אידיש הארץ -בלייבט א רשימא דקדושה פון די עבודה פון די הייליגע טעג אויף
א גאנץ יאר[ ,ממילא] שעפט מען חיות דקדושה א גאנץ יאר דערפון.
ביי קבלת התורה האבן די מלאכים גע'טענה'ט 'מה אנוש כי תזכרנו',
ווייל די אידן וועלן נישט בלייבן מיט די מדריגות
די זעלבע געפון מיר ביי מתן תורה ,אידן זענען געקומען צום בארג סיני ,זיי האבן געזאגט
'נעשה ונשמע' (שמות כ”ד ז') ,די מלאכי השרת האבן מקטרג געווען' ,מה אנוש כי תזכרנו' (תהלים ח'
ה') ,א בשר ודם (שבת פח):י.
לכאורה דארף מען דאך פארשטיין ,ס'איז געקומען צו מעמד הנבחר ,אידן זענען געווען א
הויכע מדריגה ,ס'איז געווען 'פסקה זוהמתן' (שבת קמה):יא .זיי זענען געווען א געוואלדיגע הויכע
מדריגה פונקט ווי מלאכי השרת (פרקי דרבי אליעזר פרק מ”ו)יב .אויב אזוי וואס האבן די מלאכי השרת
אוועקגעמאכט ,די [טענה] 'מה אנוש כי תזכרנו'? זיי זענען דאך נישט געווען קיין פשוט'ע בשר
ודם ,ס'איז געווען 'כולם קדושים ,כולם טהורים' ,ס'איז געווען מיט אזא געוואלדיגע הויכע
מדריגה איז כלל ישראל געשטאנען.
נאר די טענה פון די מלאכים איז געווען ,אמת -זיי האבן אויך געוואוסט די מדריגה ווי אידן
שטייען בשעת מתן תורה .זיי האבן אבער אויכעט געוואוסט אז דאס גייט נישט אזוי בלייבן.
ולבקר בהיכלו
זוהמתן [וכ”ה במס' ע”ז (כב.]): י) במס' שבת :ואמר רבי יהושע בן לוי ,בשעה שעלה משה
יב) בפרקי דר”א :רבי אלעזר בן ערך אומר ,כשירד הקב”ה על למרום אמרו מלאכי השרת לפני הקב”ה ,רבונו של עולם ,מה
הר סיני ליתן התורה לישראל ,ירדו עמו ששים רבוא של מלאכים לילוד אשה בינינו .אמר להן ,לקבל תורה בא .אמרו לפניו ,חמדה
כנגד ששים רבוא של גבורי ישראל ,ובידם זינות ופטרות ,ועטרו גנוזה שגנוזה לך תשע מאות ושבעים וארבעה דורות קודם שנברא
את כל ישראל כתר שם המפרש .וכל אותן הימים עד שלא באו העולם ,אתה מבקש ליתנה לבשר ודם' ,מה אנוש כי תזכרנו ובן
לאותו מעשה ,היו טובים לפני הקב”ה כמלאכי השרת ,ולא משל אדם כי תפקדנו' (תהלים ח' ה') 'ה׳ אדנינו מה אדיר שמך בכל הארץ
בהם מלאך המות ,ולא השליכו צואה כבני אדם .וכיון שעשו אשר תנה הודך על השמים' (שם פסוק ב') ,אמר לו הקב”ה למשה,
מעשה העגל ,כעס הקב”ה עליהם ויאמר לו ,סבור הייתי שתהיו החזיר להן תשובה וכו'.
כמלאכי השרת ,שנאמר (תהלים פ”ב ו') 'אני אמרתי אלהים אתם יא) במס' שבת :מפני מה גוים מזוהמין ,שלא עמדו על הר סיני.
ובני עליון כלכם' ,עכשו 'אכן כאדם תמותון וכאחד השרים תפלו' שבשעה שבא נחש על חוה הטיל בה זוהמא ,ישראל שעמדו על
(שם פסוק ז') [וכ”ה במס' עבודה זרה (ה.]). הר סיני פסקה זוהמתן ,גוים שלא עמדו על הר סיני לא פסקה
בנועם של"ס וירא תשע"ו לחזות ח
נאך פערציג טעג ,וואס אידן האבן געזינדיגט ,האבן זיי פארלוירן די אלע מדריגות (זוה”ק פר' חיי
שרה דף כו ,:ופרקי דרבי אליעזר שם)יג .האבן די מלאכים גע'טענה'ט“ ,מה אנוש כי תזכרנו ,סוף כל סוף
וועלן זיי דאך צוריקקומען צו זיין אזוי ווי ס'איז געווען”.
די מלאכים האבן געהאלטן אז וואס ס'איז געווען [בשעת קבה”ת] ,אלעס וועט פארגעסן
ווערן ,ס'בלייבט נישט קיין זכר פון די מדריגות וואס אידן האבן געשטאנען אויפן בארג סיני
ביים מעמד הנבחר ,ס'בלייבט נישט פון דעם קיין זכר .ממילא האבן זיי געזאגט“ ,מה אנוש כי
תזכרנו ,די תורה הקדושה געבט מען דאך פאר די דרי עלמא ,מ'געבט דאך דאס נישט נאר אויף
יעצט ,מ'געבט דאס 'מיד ולדורות' ,און ווי אזוי ס'זאל זיין כלל ישראל .טאקע ,ווען מ'שטייט
אויפן בארג סיני זענען זיי אין א הויכע מדריגה ,אבער מ'וועט דאך נישט בלייבן מיט דעם.
ממילא ,אז מ'וועט נישט בלייבן מיט דעם ,וואס איז די גאנצע זאך חשוב? מ'דארף דאך קוקן
ווי אזוי ס'וועט זיין לאורך ימים ,ווי אזוי ס'וועט דעמאלטס זיין” ,דאס איז געווען די טענה פון
די מלאכים.
אברהם אבינו איז געווען אסאך העכער פון די מלאכים,
און ער האט משפיע געווען פאר זיי מזון רוחני
'צר הקב”ה קלסתר פניו של משה דומה לאברהם' ,די מלאכים זענען אראפגעקומען צו
אברהם אבינו ,זיי האבן געגעסן ביי אברהם אבינו.
די אמת איז ,וואס הייסט זיי האבן געגעסן ביי אברהם אבינו ,מלאכי עליון איז שייך אכילה
ושתיה? זיי דארפן דען עסן? איז שייך ביי זיי אכילה? נאר וואס דען ,אין הימל עסן אויך די
מלאכים 'לחם אבירים' (תהלים ע”ח כ”ה) ,זיי עסן א מין מזון רוחנייד.
די מלאכים זענען אראפגעקומען בביתו של אברהם ,אברהם איז געווען אזא הויכע מדריגה,
אסאך העכער ווי די מלאכי עליון' .והוא עומד עליהם' (פסוק י”ח) ,ער איז געשטאנען העכער זיי,
ער איז געווען אין אסאך א העכערע מדריגה.
ולבקר בהיכלו
'לחם אבירים אכל איש' ,לחם שמלאכי השרת אוכלין אותו ,דברי יג) בזוה”ק איתא שבחטא העגל חזרה זוהמתן ,והכי איתא התם:
רבי עקיבא ,וכו'. ועוד דאהדרו כלהו לזוהמתן כקדמיתא בתר דחטו ,עיי”ש.
ובזוה”ק פר' בשלח (סא :):ותא חזי ,כל יומא ויומא ,נטיף טלא ובפרקי דר”א מבואר שבשעת מ”ת היו כמלאכי השרת ,וכיון
מעתיקא קדישא לזעיר אפין ,ומתברכאן כל חקל תפוחין קדישין. שעשו מעשה העגל ,כעס הקב”ה עליהם ויאמר לו ,סבור הייתי
ומההוא טלא אנגיד לאינון דלתתא ,ומלאכין קדישין אתזנו מניה, שתהיו כמלאכי השרת וכו' ,כנז”ל (ולבקר בהיכלו אות י”ב).
כל חד וחד כפום מיכליה ,הדא הוא דכתיב (תהילים ע״ח כ״ה) 'לחם יד) במס' יומא (עה ):נחלקו רבי עקיבא ור' וישמעאל בביאור
אבירים אכל איש' ,ומההוא מזונא אכלו ישראל במדברא. הכתוב (תהלים שם) 'לחם אבירים אכל איש' ,ואיתא התם :תנו רבנן
ט בנועם של"ס וירא תשע"ו לחזות
אברהם אבינו האט משפיע געווען -מזיו קדושתו האט ער משפיע געווען א מזון רוחני
פאר די מלאכי עליון .דאס האבן זיי געגעסן בביתו של אברהם ,זיי האבן געגעסן וואס ער האט
זיי משפיע געווען ,אזעלכע מאכלים רוחניים .מיט די גרויסע קדושה פון אברהם אבינו ,האט ער
געגעבן צו עסן מאכלים רוחניים פאר די מלאכים ,אסאך אין א העכערע מדריגה ווי זיי עסן אין
הימל -ווי זיי זענען געוואוינט .דארט בביתו של אברהם זענען זיי צוגעקומען צו נאך העכערס,
נאך העכערס.
'לא זה שירדתם ואכלתם אצלו בתוך ביתו' און די
רשימא דקדושה איז געבליבן אפילו 'אחר תעבורו'
ער האט זיי געזאגט' ,ואקחה פת לחם וסעדו לבכם אחר תעבורו' ,די מלאכים האבן געגעסן
די מאכלים רוחניים בביתו של אברהם ,און נישט נאר האבן זיי הנאה געהאט וואס זיי זענען
געווען בביתו ,נאר אפילו ווען זיי זענען צוריקגעגאנגען אין הימל ,ווען זיי זענען צוריקגעגאנגען
האבן זיי נאך אלץ נהנה געווען ,ס'איז נישט געווען בלויז לשעתו ,נאר זיי האבן הנאה געהאט אויף
שפעטערדיגע זמנים ,האבן זיי אויך נאך הנאה געהאט ,אלעס פון די קדושה פון אברהם אבינו.
האט הקב”ה דאס געוויזן פאר די מלאכים ,עטס זעטס' ,לא זה שירדתם ואכלתם אצלו בתוך
ביתו' ,עטס האט געגעסן ביי אברהם אבינו אזא מאכל רוחני ,מאכלי קודש וואס עטס האטס
געגעסן .ער האט ענק געזאגט ,ואקחה פת לחם וסעדו לבכם 'אחר תעבורו' ,אפילו מ'איז שוין
אוועקגעגאנגען פון אברהם אבינו זענען זיי נאך אלץ נהנה .א רשימא דקדושה איז געבליבן פאר
די מלאכים פון די קדושה וואס זיי האבן זוכה געווען צו באקומען -מקבל צו זיין פון אברהם
אבינו ,ס'איז ביי זיי געבליבן א רשימא דקדושה' .ואקחה פת לחם וסעדו לבכם ,אחר תעבורו'
איז נאך אלץ געווען 'וסעדו לבכם' ,האבן זיי אלץ מרגיש געווען נאך קדושה רוחני.
זענען די מלאכים געוואר געווארן ,אז מ'קומט אריין אין קדושה ,אפילו ווען מ'גייט אוועק,
איז נישט די פשט אז ס'איז נפסק און כאילו לא היה .ווען די מלאכים זענען אוועקגעגאנגען
מביתו של אברהם ,ס'איז נישט כאילו לא היה -ס'איז נפסק געווארן ,נאר ס'איז באגלייט
געווארן ,שטענדיג איז באגלייט געווארן א מין רוחניות'דיגקייט וואס זיי האבן מיטגענומען
מביתו של אברהם.
אזוי אויך האט זיי דער אייבערשטער געוויזן ,אמת ,אידן וועלן נישט בלייבן אין די מדריגה
וואס זיי זענען ביי מתן תורה ,זיי וועלן פאלן פון די מדריגה ,אמת ,ס'איז טאקע אמת .אבער סוף
כל סוף ,א שמנונית רוחני ,א קדושה וועט בלייבן פון דעם וואס אידן זענען געווען אויפן בארג סיני
מיט אזעלכע הויכע מדריגות ,דאס ווערט נישט פארפאלן.
בנועם של"ס וירא תשע"ו לחזות י
דער מלאך לערנט אויס כל התורה כולה איידער
מ'ווערט געבוירן ,ס'זאל בלייבן א רשימא דקדושה
אזוי ווי מ'זעה מיר ,דער הייליגער רבי ר' אלימלך ז”ל (נועם אלימלך פר' ויקרא ד”ה ונפש כי תחטא)
טו
זאגט ,די גמרא זאגט אין נדה (ל):טז ,זאגט די גמרא 'תינוק במעי אמו מלמדין אותו כל התורה
כולה' ,איידער ער ווערט געבוירן קומט א מלאך 'וסטרו על פיו' און ער פארגעסט .פרעגט ער,
אויב מ'פארגעסט ,וואס האט מען אויפגעטון מיט די גאנצע זאך? [ומתרץ] ס'בלייבט אבער
פון דעם ,ווען נישט דאס וואלט מען נישט געקענט ווען מ'קומט אראפ אויף דעם עולם השפל,
זוכה זיין צו לערנען תורה הקדושה ,נאר ווייל דער מלאך האט געלערנט מיט אים במעי אמו.
איי מ'זאגט דאך אז דער מלאך קומט און געבט אים ' -וסטרו על פיו' ,ער פארגעסט? אמת
מ'פארגעסט ,אבער ס'בלייבט דאך איבער א קדושה פון די תורה וואס מ'לערנט במעי אמו ,דורך
דעם קען מען זוכה זיין צו תורה אויף שפעטער.
די אלע ענינים וואס א איד איז זוכה און ס'הערט זיך אויף ,איז נישט דער פשט אז ס'ווערט
נפסק לגמרי ,נאר ס'בלייבט פון דעם שריים ,ס'בלייבט פון דעם א זכר ,מ'נעמט זיך מיט פון דעם.
דאס איז געוואלדיג חשוב ,א געוואלדיגע כח הקדושה ,דאס העלפט צו שפעטער מ'זאל זיין אן
ערליכער איד.
ביי יעדן איד שעמדו רגליו על הר סיני איז געבליבן
אין הארץ איינגעקריצט פון די קדושה
ממילא ,אפילו אידן וועלן נישט זיין אין די מדריגה וואס זיי זענען געווען ביי מתן תורה ,אבער
סוף כל סוף עפעס וועט בלייבן פון דעם .ממילא ,וועגן דעם געבט מען תורה פאר די אידישע
קינדער ,ווייל פון דעם קדושה וואס זיי האבן געהאט -די הויכע מדריגה וואס זיי האבן פארמאגט,
איז געבליבן ביי זיי חקוק בלבם ,ס'איז געבליבן -אין הארץ איז געבליבן איינגעקריצט פון די
קדושה .און דאסֵֵ ,מ ֵֵעת ְלְ ֵֵעת איז דאס מתלהב און ס'איז מתנוצץ אויף א געוואלדיגן אופן ,און
ס'ברענגט אריין יראת ה' און אהבת ה' .מ'בלייבט נישט קיין פשוט'ער בשר ודם ,ס'איז נישט
'מה לילוד אשה בינינו' (שבת פח):יז ,א ילוד אשה ,ס'איז נישט ,ס'איז א זאך וואס האט א רייכן
עבר.
ולבקר בהיכלו
העולמות העליונים ,רק ע”י הרשימו הנרשם בו קודם יציאתו טו) בנועם אלימלך :על דרך שפירשתי כבר שהנשמה קודם
לעולם ,עי”ז יכול אח”כ להשיג ,ואם לא היה נשכח ממנו כל מה יציאתה לעולם מוליכין אותה בכל עולמות ומלמדין אותה כל
שראה ולמד ,לא היה לו שום שכר בעבודתו [וכ”כ בפר' חיי שרה התורה ,ואח”כ בא מלאך וסטרו על פיו כדאיתא בגמ' (נדה ל,):
ד”ה או יאמר ואברהם זקן ,ובליקוטי שושנה ד”ה משוך]. וכל זאת למה .אמרתי כבר באריכות השורש הוא לסיבה הזאת
שמראין לו כל עולמות ,הוא למען שיוכל אח”כ להשיג העולמות
טז) במס' נדה :דרש רבי שמלאי למה הולד דומה במעי אמו ... ולעבוד בהם להשי”ת ב”ה ולהשיג התורה שלמד ,ואילולי זאת
ומלמדין אותו כל התורה כולה ,שנאמר (משלי ד' ד') 'ויורני ויאמר שמראין לו כנ”ל ,לא היה יכול להשיג כלל וכלל לא התורה ולא
אי בנועם של"ס וירא תשע"ו לחזות
ממילא ,דאס בלייבט ביי א איד ,יעדער איד שעמדו רגליו על הר סיני האט זוכה געווען צו דעם
גרויסן אור וואס מ'האט זוכה געווען 'פסקה זוהמתן' .און ממילא איז מען דאס זוכה אויפן גאנצן
לעבן ,אפילו מ'איז נישט [געבליבן אויף די מדריגה].
ואקחה 'פת' איז תלמוד' ,לחם' איז תורה' ,פת לחם' איז קריאת שמע,
און ס'בלייבט א רשימא דקדושה אפילו 'בצאתו'
נאר באמת איז דאס אין טאג טעגליכן לעבן .ס'דאכט זיך פאר מענטשן' ,עוסק צו זיין
בתורה' מיינט פאר דער וואס איז עוסק בתורה מן הבוקר ועד הערב ,פון די פארטאגס שעה'ן
ביז אויפדערנאכט ,ער זיצט על התורה ועל העבודה ,און ער טוט נישט עפעס אנדערש נאר ער
איז עוסק בתורה .פארשטייט מען אזא איד ווערט די תורה נתעלה אין די קדושה פון די תורה
הקדושה.
אבער א איד וואס גייט ארויס און גייט זוכן פרנסה .ער דארף זוכן פרנסה ,און ער גייט ארויס,
ער גייט אין די גאס ,אין די אידישע גאס ,און אין די גוי'אישע גאס .ס'דאכט זיך אים אז ער
איז נישט פון די חובשי בית המדרש ,ער איז נישט קיין יושב אוהל .ער קומט עפעס לערנען
אינדערפרי אויף א שעה .וואס איז דאס ווערד? ער לערנט שוין א שעה ,וואס מאכט דאס אויס? א
גאנצן טאג איז ער דאך דארט וואו ער געפינט זיך ,וואו ער דארף זיך געפינען .וואס פאר א חשיבות
האט דאס?
אבער באמת ,ס'איז נישט אזוי' .ואקחה פת לחם'' ,פת' איז בגימטריא 'תלמוד' (ליקוטי הש”ס
להאריז”ל מס' שבת ד”ה אמר ר”ש)יח' ,לחם' איז א רמז אויף תורה (בראשית רבה ע' ה')יט .א איד קומט אין בית
המדרש ,ער איז עוסק בתורה.
א איד קומט אין בית המדרש ,ער דאוונט ,שטייט אין אור למאיר (פר' וירא ד”ה יקח נא)כ' ,פת
לחם' ,מיט א מ' סתומה וואס איז בגימטריא זעקס הונדערטכא ,איז 'פת לחם' בגימטריא 'שמע
ישראל ה' אלקינו ה' אחד' ,אזוי זאגט דער אור למאיר.
ולבקר בהיכלו
יט) בבראשית רבה' :ונתן לי לחם לאכל ובגד ללבש' (בראשית כח, לי יתמך דברי לבך שמור מצותי וחיה' ,ואומר (איוב שם ד') 'בסוד
כ) ' ...לחם' זו תורה ,דכתיב (משלי ט' ה') 'לכו לחמו בלחמי' [ועי' אלוק עלי אהלי' ...וכיון שבא לאויר העולם בא מלאך וסטרו על
כעי”ז במס' חגיגה (יד.]). פיו ומשכחו כל התורה כולה ,שנאמר (בראשית ד' ז') לפתח חטאת
רובץ.
כ) באור למאיר' :יקח נא מעט מים ורחצו רגליכם' (בראשית י”ח
ד') פרש”י' ,כסבור שהם ערביים שמשתחוים לאבק רגליהם, יז) הובא לעיל ולבקר בהיכלו אות י'.
והקפיד שלא להכניס עבודה זרה לביתו' עכ”ל ,הנה בזה ביטל
אברהם אבינו עבודה זרה ,אשר הכופר בע”ז מודה בכל התורה יח) בליקוטי הש”ס' :אמר ר”ש בן גמליאל ,הנותן פת לתינוק
כולה ,ולזה 'ורחצו רגליכם' עולה תרי”ג ,שמרמז שבזה יהיה צריך להודיע לאמו' (שבת י ,):פירוש יודיע כי אבא יסד ברתא ,והנה
הודאה על כל תרי”ג מצות שבתורה ,גם אמר 'ואקחה פת לחם' 'פת' גימטריא 'תלמוד' שהוא תורה שבע”פ וכו'.
בנועם של"ס וירא תשע"ו לחזות בי
א איד קומט אין בית המדרש ,ער לערנט ,ער דאווענט ,ער ליינט קריאת שמע -ער דאווענט,
ער טוט זיך אן טלית און תפילין ,און ער ליינט קריאת שמע .ער זיצט ,ער קומט ,און א שעה
לערנט ער אין בית המדרש .דער פעטער ז”ל (דברי יואל פר' משפטים דף ק”ע)כב טייטשט' ,ונשמע קולו
בבואו אל הקודש' (שמות כ”ח ל”ה) ,אפילו 'בצאתו' ווען ער גייט ארויס ,הגם ער איז שוין נישט אין
בית המדרש ,אבער א רשימא דקדושה בלייבט אים איבער פון די שעה ווען ער איז געזעסן אין
בית המדרש.
תקיעת שופר דערמאנט מתן תורה און חורבן ביהמ”ק,
אז ס'בלייבט א רשימא דקדושה אויף א גאנץ יאר
ער איז געזעסן אין ביהמ”ד ,און פונקט אזוי ווי יעדער איד אין די הייליגע טעג ווערט מען
נתעורר לקדושה ,מ'ווערט נתרומם אין עבודת ה' .מ'מאכט זיך נישט דעם חשבון“ ,ס'איז
דאך נישט א גאנץ יאר תשרי ,ס'קומט דאך א חודש חשון ,מ'וועט אוועקגיין פון בית המדרש,
מ'וועט גיין יעדער איינער אויף דעם מקום וואו ער דארף צו גיין” .אבער ס'בלייבט אבער -א
רשימא דקדושה בלייבט פון דעם חודש אויף א גאנץ יאר ,פון דעם ווערט נתנוצץ יעדן טאג א
קדושה.
דערפאר ,די הייליגע טעג בלאזט מען שופר ,דערמאנט מען ,סיי ביי מתן תורה זעט מען
דאס ,און סיי ביי חורבן בית המקדש ,ס'בלייבט א רשימא דקדושה .ווייל מהאי טעמא האט
ולבקר בהיכלו
בביהמ”ד שורה שם השכינה כמאמר חז”ל (ברכות ו ,).וא”כ אשר 'פת לחם' במ”ם רבתי עולה יחודא עילאה קריאת שמע ...
כשיוצאים מביהכ”נ מסתלקת השכינה משם ,נמצא לכאורה כי שמרמז על ביטול עבודה זרה בקבלת אחדותו יתברך בקריאת
אין מעלת ביהכנ”ס וביהמ”ד שוה תמיד ,כי יש בכל יום עליה שמע וכו'.
וירידה בקדושתם ,וקיי”ל (ברכות כח' ).מעלין בקודש ואין מורידין' כא) כי אותיות מנצפ”ך עולים לחשבון המאות אחר אות ת'.
...אמנם האמת הוא כי כל תכלית הישיבה בבתי כנסיות ובבתי וענין זה נתבאר בהרבה מספרי הקדמונים וגדולי המקובלים,
מדרשות הוא ,אשר גם בעת יצאו משם ויפנו לעסקיהם יהא ניכר וכבר נזכר בספר כפתור ופרח לרבינו אשתורי הפרחי מרבותינו
עליהם שלמדו תורה ,כי יתנהגו בכל ארחות חייהם עפ”י התורה, הראשונים (בפרק כ”ה) בשם אותיות דרבי עקיבא ,ואצלנו לא נמצא
וא”כ נמצא כי גם בצאתם מביהכ”נ אין הורדה לקדושת ביהכ”נ, שם .וגם נזכר ברש”י במס' סוכה (נב :ד”ה באטב”ח) לפי גירסתינו
אדרבה בכל אשר יפנו יהא ניכר עליהם שכל התנהגותם הוא (ועיי”ש בהגהות המהרש”ל והב”ח) ,וז”ל המהרש”א (חידושי אגדות שם ד”ה
עפ”י התורה שלמדו בביהכ”נ ...וזה אפ”ל דברי המסורה 'נעשה שנאמר) :כי אותיות הכפולות מנצפ”ך נתוספו על כ”ב אותיות גם
ונשמע' ,היינו שנבנה ביהמ”ד ללמוד תורה .וכי תאמר בלבבך כן לצורך מספר ,כאותיות הפשוטות ,עד אלף ,כי הך' פשוטה ה'
הלא אין קדושתו קביעא וקיימא ,כי הקדושה פוחתת בצאת בני מאות ,ומ' סתומה ו' מאות ,ן' פשוטה ז' מאות ,ף' פשוטה ח' מאות,
ישראל מן הקודש ,לכן אמר כי לא כן הוא הדבר אלא 'ונשמע ץ' פשוטה ט' מאות.
קולו בבואו אל הקודש ובצאתו וגו'' ,שגם ביציאתם מביהמ”ד כב) בדברי יואל' :ויאמרו כל אשר דבר ה' נעשה ונשמע' (שמות
ובלכתם בשווקים וברחובות תורתם שלמדו בביהמ”ד מעידה כ”ד ז') ,ג' במסורה' ,נעשה ונשמע'' ,ונשמע קולו בבואו אל הקודש
עליהם ,ונכרת בהתנהגותם ,וא”כ אין זו הורדה לקדושת ביהמ”ד, לפני ה' ובצאתו ולא ימות' (שמות כ”ח ל”ה)' ,ונשמע פתגם המלך
כי 'ונשמע פתגם המלך' מלכו של עולם הקב”ה 'בכל מדינות בכל מדינות מלכותו' (אסתר א' כ') ...ואפ”ל דהנה בשעה שישראל
מלכותו' ,כי בכל מקום בואם יכירו וידעו פתגם המלך היא התורה מתאספין יחד בבתי כנסיות שורה השכינה בביהכנ”ס ,כאמרם
שלמדו בבית המדרש. ז”ל (סנהדרין לט' ).כל בי עשרה שכינתא שריא' ,וכן כשלומדים
גי בנועם של"ס וירא תשע"ו לחזות
מען מנצח געווען די מלאכים ,מ'האט געגעבן די תורה פאר אידן ,ס'בלייבט א רשימא דקדושה
פון דעם וואס זיי זענען געווען 'פסקה זוהמתן על הר סיני' .אזוי איז אויך יעדער איד ,בלייבט אים
א רשימא דקדושה פון די הייליגע טעג.
דורך די רשימא דקדושה פון לערנען אפילו נאר איין שעה,
קען מען מנצח זיין דעם יצר הרע א גאנצן טאג
אזוי בלייבט -יעדן טאג בלייבט א רשימא דקדושה .מ'קומט אין בית המדרש און מ'לערנט,
אפילו מ'קען נישט לערנען א גאנצן טאג .אבער ווען מ'קומט אין בית המדרש ,מ'איז עוסק
בתורה אפילו שעה אחת ,איין שעה אין טאג ,מ'איז עוסק בתורה און מ'שטעלט זיך דאווענען,
מ'איז עוסק אין תורה ותפילה ,האט דאס א געוואלדיגע כח הקדושה .אפילו ווען מ'גייט ארויס
פון בית המדרש ,וואו מ'געפינט זיך ,איז געבליבן א רושם דקדושה אין הארץ און אין די מוח ,פון
דעם ווערט נתפשט פאר אלע אברים אז א גאנצן טאג זאל ער זיך קענען פירן בקדושה ,מ'מאכט
מיט שווערע נסיונות וואו מ'גייט און וואו מ'שטייט ,דורך די רושם דקדושה וואס מ'האט אין זיך
פון וואס מ'קומט אין בית המדרש ,דאס ברענגט א געוואלדיגע כח הקדושה' ,המאור שבה' (איכה
רבה פתחיתא ב')כג ,מ'זאל קענען מנצח זיין דעם יצר הרע.
'ואקחה פת לחם ,וסעדו לבכם' אן קיין יצר הרע,
די רושם דקדושה בלייבט אלעמאל
אזוי ווי רש”י (ד”ה וסעדו לבכם)כד זאגט' ,לבבכם אין כתיב' נאר 'לבכם' .ס'איז נישטא קיין יצר
הרע .מ'קומט אין בית המדרש און מ'איז עוסק בתורה ,קען מען מנצח זיין דעם יצר הרע אפילו
ווען מ'איז נישט אין בית המדרש ,די תורה 'מגינא ומצלא בין בעידנא דעסיק בה ,בין בעידנא דלא
עסיק בה' (סוטה כא).כה.
דאס נעם מיר אונז ארויס פון די דיבורי קודש פון אברהם אבינו ,וואס האט געזאגט פאר
הבאים בצל קורתו ,אפילו זיי קומען נאר אריין צו אים אויף אביסעלע ,זיי גייען זיך אוועק' ,ואקחה
ולבקר בהיכלו
למוטב. כג) באיכה רבה :רבי הונא ורבי ירמיה בשם רבי שמואל ברבי
כד) ברש”י :אמר רבי חמא' ,לבבכם' אין כתיב כאן אלא 'לבכם', יצחק אמרי ,מצינו שויתר הקב”ה על עבודת כוכבים ועל גלוי
מגיד שאין יצר הרע שולט במלאכים. עריות ועל שפיכות דמים ,ולא ויתר על מאסה של תורה ,שנאמר
כה) במס' סוטה :אמר רב יוסף :מצוה ,בעידנא דעסיק בה מגנא (ירמיה ט' י”א) 'על מה אבדה הארץ' ,על עבודת כוכבים ועל גלוי
[על היסורין (עפ”י רש”י)] ומצלא [מן החטא שלא יתקפנו יצה”ר עריות ועל שפיכות דמים אין כתיב כאן ,אלא 'על עזבם את
(עפ”י רש”י)] ,בעידנא דלא עסיק בה אגוני מגנא ,אצולי לא מצלא. תורתי' .רבי הונא ורבי ירמיה בשם רבי חיא בר אבא אמרי ,כתיב
תורה ,בין בעידנא דעסיק בה ובין בעידנא דלא עסיק בה מגנא (שם ט”ז י”א) 'ואותי עזבו ואת תורתי לא שמרו' ,הלואי אותי עזבו
ומצלא. ותורתי שמרו ,מתוך שהיו מתעסקין בה ,המאור שבה היה מחזירן
בנועם של"ס וירא תשע"ו לחזות די
פת לחם וסעדו לבכם אחר תעברו' ,ס'וועט אלעמאל בלייבן' ,אחר תעברו' אפילו ווען מ'גייט
אוועק ,מ'גייט אוועק לדרככם ,ס'בלייבט א רשימא דקדושה פון דעם וואס מ'איז געווען בביתו
של אברהם.
און דאס האט יעדער איד ,א רשימא דקדושה ,ווען מ'קומט אין בית המדרש ,מ'לערנט און
מ'דאוונט ,בלייבט דאס א געוואלדיגע כח אויף שטענדיג ,פאר א גאנצן טאג ,אויף 'לשמור לעשות
ולקיים' ,מ'זאל קענען אפהיטן ,מ'זאל קענען זיין אן ערליכער אפגעהיטענער איד ,מ'זאל קענען
זיך מתגבר זיין אויף נסיונות ,גיין אין דרכי ה' ,זיך פירן על פי תורה ,תורה מיט יראת שמים.
ברכת הקודש
ה' יתברך זאל העלפן אז מ'זאל זוכה זיין מרגיש צו זיין די רשימא דקדושה ,ס'זאל אויפטון
אין אידישע הערצער ,אויפפלאמען אידישע הערצער לעבודת ה' .ביז מ'וועל מיר אלע זוכה זיין
צו התרוממות קרן התורה וישראל ,התגלות כבוד שמים עלינו ,במהרה בימינו אמן.
