gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

נועם האור - אידיש · No'am Ha'or - Yiddish — וירא (2026-10-26)

מוציא לאור: נועם האור - אידיש · No'am Ha'or - Yiddish

שבוע: וירא (2026-10-26)

נועם האור - אידיש · No'am Ha'or - Yiddish — וירא (2026-10-26)

פתח את ה-PDF הורדה

‫“נועם האור” גליון יז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫א‬ ‫“נועם האור” גליון יז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫שיעור אור החיים הקדוש וירא תשפ”ז‬ ‫"דו ביסט מיין קרוין!"‬ ‫די ירושה פון אברהם אבינו ‪ -‬ווערן א מרכבה לשכינה‬ ‫הֹודיעַ ׁשֶ ִׁה ְׁש ָרה‬ ‫וְ נִׁ ְראֶ ה כִׁ י ַכ ָּונַת הַ ָכתּוב הּוא ׁשֶ בָ א לְ ִׁ‬ ‫ה׳ ְׁשכִׁ ינָתֹו עָ לָיו וְ ַנעֲשָ ה מֶ ְרכָבָ ה ל ְַשכִׁ ינָה‪ ,‬וְ ִׁת ְמצָ א‬ ‫פארוואס שטייט עס אזוי?‬ ‫ׁשֶ אָ ְמרּו זִׁכְ רֹונָם לִׁ ְב ָרכָה (בראשית רבה‪ ,‬פרשה מ״ז) ׁשֶ הָ אָ בֹות‬ ‫שטעלט אייך פאר‪ ,‬מען ליינט א מעשה אין לשון‬ ‫אֹומרֹו ַוי ֵָּרא אֵּ לָיו ה׳ ׁשֶ גִׁ לָה‬ ‫מֶ ְרכָבָ ה ל ְַשכִׁ ינָה‪ .‬וְ הּוא ְ‬ ‫הקודש‪ ,‬און עס שטייט דארט‪ :‬״הִ גִ י ַע אֶ ל ַיעֲקֹ ב ‪-‬‬ ‫ה׳ ְׁשכִׁ ינָתֹו אֵּ לָיו‪ ,‬וְ ָלזֶה ִׁהקְ ִׁדים תֵּ בַ ת אֵּ לָיו לְ הַ ְזכ ַָרת ה׳‬ ‫ְראּובֵ ן״‪ .‬מען פארשטייט וואס עס מיינט‪ ,‬אבער דער‬ ‫לֹומַ ר ׁשֶ נִׁ ְתגַלְ תָ ה עָ לָיו הַ ְשכִׁ ינָה‪ ,‬מַ ה שֶ ל ֹא נִׁ ְׁשמַ ע‬ ‫סדר כאפט דעם אויג‪ .‬געווענליך וואלט מען געשריבן‪:‬‬ ‫אֹומרֹו ַוי ֵָּרא ה׳ אֵּ לָיו‪ ,‬כִׁ י ה׳ יַפְ ִׁסיק בֵּ ין הַ גִׁ לּוי‬ ‫ְב ְ‬ ‫״הִ גִ י ַע ְראּובֵ ן אֶ ל ַיעֲקֹ ב״‪ .‬קודם ווער עס איז געקומען‪,‬‬ ‫ל ִַׁמ ְת ַגלֶה בֹו וְ הָ בֵּ ן‪ .‬וְ ָלזֶה ִׁת ְמצָ א ׁשֶ ל ֹא נֶאֱ מַ ר עֹוד ַוי ֵָּרא‬ ‫און דערנאך צו וועמען‪.‬‬ ‫ְבכָל הַ נְ בּואֹות הַ נֶאֱ מָ רֹות לְ אַ ְב ָרהָ ם אַ ח ֲֵּרי ז ֹאת אֶ לָא‬ ‫ַוי ֹאמֶ ר ה׳ כִׁ י מָ צּוי הּוא לְ פָ נָיו עֲטָ ָרה לְ ר ֹאׁשֹו״‪.‬‬ ‫דער הייליגער אור החיים שטעלט זיך אפ אויפן סדר‬ ‫פון די ווערטער ביים אנהייב פון אונזער פרשה‪.‬‬ ‫אברהם אבינו ווערט א מרכבה לשכינה‬ ‫אין פרשת לך לך שטייט ״ ַוי ֵָּרא ה׳ אֶ ל אַ ְב ָרם״ ‪ -‬קודם‬ ‫דער שם השם‪ ,‬און דערנאך צו וועמען ער האט זיך‬ ‫דער אור החיים הקדוש עפנט אונז א טיר צו א‬ ‫באוויזן‪ .‬דא שטייט אבער ״ ַוי ֵָּרא אֵּ לָיו ה׳״ ‪ -‬קודם ״אֵ לָיו״‪,‬‬ ‫געוואלדיגער דערקענונג‪ :‬די תורה דערציילט דא וואס‬ ‫צו אברהם אבינו‪ ,‬און ערשט דערנאך דער שם השם‪.‬‬ ‫אברהם אבינו איז געווארן‪ .‬דער אייבערשטער האט‬ ‫משרה געווען זיין שכינה אויף אים‪ .‬ער איז געווארן א‬ ‫וואס וויל אונז די תורה דערמיט לערנען?‬ ‫מרכבה לשכינה!‬ ‫און נאך א פראגע‪ :‬דער אייבערשטער האט זיך באוויזן‬ ‫וואס מיינט ״מרכבה לשכינה״? ווי קען א מענטש ווערן‬ ‫צו אברהם אבינו ‪ -‬אבער וואס האט ער אים געזאגט?‬ ‫א מרכבה פאר דער הייליגער שכינה?‬ ‫וואו איז דער דיבור פון דער נבואה?‬ ‫א מרכבה איז א וואגן‪ .‬דער מענטש זיצט אינעם וואגן‪,‬‬ ‫לאמיר לערנען די הייליגע ווערטער פונעם אור החיים‬ ‫און דורך אים קומט ער אן וואוהין ער וויל‪ .‬דער וואגן‬ ‫הקדוש (בראשית י״ח‪ ,‬א׳‪ ,‬הפירוש הראשון)‪:‬‬ ‫האט נישט קיין אייגענע ריכטונג; מען פירט אים לויטן‬ ‫״ ַוי ֵָּרא אֵּ לָיו ה׳‪ .‬יֵּׁש לָדַ עַ ת לָמָ ה ִׁׁשנָה הַ כָ תּוב לְ הַ קְ ִׁדים‬ ‫רצון פון דעם וואס פארט אין אים‪.‬‬ ‫הָ רֹואֶ ה קֹ דֶ ם הַ נִׁ ְראֶ ה ֶׁש ִׁה ְת ִׁחיל לְ דַ בֵּ ר בֹו‪ֶׁ ,‬שהָ יָה לֹו לֹומַ ר‬ ‫ביים אייבערשטן איז דאס א משל‪ .‬ער האט נישט קיין‬ ‫ַוי ֵָּרא ה׳ אֵּ לָיו‪ּ ,‬וכְ מֹו כֵּן מָ ִׁצינּו ֶׁש ִׁדבֵּ ר ְבכָל הַ ְמקֹומֹות‬ ‫גוף און דארף נישט קיין וואגן וואס זאל אים טראגן‪.‬‬ ‫ּקֹודמֹות‪ַ :‬וי ֵָּרא ה׳ אֶ ל אַ ְב ָרם וְ גֹומֵּ ר לְ ז ְַרעֲָך וְ גֹומֵּ ר (שם‬ ‫הַ ְ‬ ‫״מרכבה לשכינה״ מיינט‪ ,‬אז דער מענטש ווערט‬ ‫י״ב‪ ,‬ז׳)‪ַ ,‬וי ֵָּרא ה׳ אֶ ל וְ גֹומֵּ ר אֲ נִׁ י אֵּ ל ַׁשדָ י (שם י״ז‪ ,‬א׳)‪:‬‬ ‫אינגאנצן איבערגעגעבן צום אייבערשטן‪ ,‬ביז דורך‬ ‫עֹוד צָ ִׁריְך לָדַ עַ ת מַ ה נֶאֱ מַ ר לְ אַ ְב ָרהָ ם ִׁבנְ בּואָ ה זֹו‪.‬‬ ‫אים ווערט דער רצון השם אנטפלעקט און‬ ‫בֹותינּו זִׁכְ רֹונָם לִׁ ְב ָרכָה אָ ְמרּו (ב"מ פ״ו ע״ב) כִׁ י בָ א לְ בַ ּקְ רֹו‬ ‫וְ ַר ֵּ‬ ‫אויסגעפירט אויף דער וועלט‪.‬‬ ‫ִׁמכְ אֵּ ב ִׁמילָתֹו‪ ,‬אֶ לָא ֶׁשל ֹא ֻהזְכַ ר ֶרמֶ ז לְ דָ בָ ר זֶה בַ כָתּוב‪:‬‬ ‫ב‬ ‫“נועם האור” גליון יז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫וואס פאר א לעבן! צו לעבן מיטן אייבערשטן יעדן‬ ‫דאס איז אברהם אבינו געווארן‪ .‬זיינע הענט‪ ,‬זיינע פיס‪,‬‬ ‫רגע! זיין דעת און זיין נשמה זענען פארבונדן מיטן‬ ‫זיין מויל‪ ,‬זיין מחשבה ‪ -‬אלעס האט געדינט דעם‬ ‫רבון העולמים‪ ,‬און אלעס וואס ער טוט קומט פון דער‬ ‫אייבערשטן‪ .‬מיט זיינע הענט האט ער געטון חסד‪ ,‬מיט‬ ‫איבערגעגעבנקייט‪.‬‬ ‫זיינע פיס איז ער געלאפן צו א מצוה‪ ,‬מיט זיין מויל האט‬ ‫ער געלערנט מענטשן צו דערקענען דעם באשעפער‪.‬‬ ‫דאס הארץ פלאקערט ווען מען פארבינדט זיך מיט‬ ‫אברהם אבינו'ס ברענעדיגער אהבה‪ :‬צו זיין אזוי נאנט!‬ ‫דער הייליגער בעל התניא שרייבט (ליקוטי אמרים‪ ,‬פרק כ״ג)‪:‬‬ ‫צו לעבן אזוי איבערגעגעבן! אז דער גאנצער מענטש‬ ‫״וְ זֶהּו ׁשֶ אָ ְמרּו ַרבֹותֵּ ינּו זִׁכְ רֹונָם לִׁ ְב ָרכָה‪ :‬הָ אָ בֹות הֵּ ן הֵּ ן‬ ‫זאל זיין א פלאץ וואו דער אייבערשטער רוהט!‬ ‫דֹוׁשים ּומ ְֻבדָ לִׁ ים‬ ‫הַ מֶ ְרכָבָ ה‪ׁ ,‬שֶ כָל אֵּ ְב ֵּריהֶ ם ֻכלָם הָ יּו קְ ִׁ‬ ‫מֵּ עִׁ נְ יְ נֵּי עֹולָם הַ זֶה‪ ,‬וְ ל ֹא ַנעֲשּו מֶ ְרכָבָ ה ַרק ל ָָרצֹון‬ ‫מיין קרוין‪ ,‬מיין כבוד‬ ‫הָ עֶ לְ יֹון לְ בַ דֹו כָל יְ מֵּ יהֶ ם״‪.‬‬ ‫און דער אור החיים הקדוש לייגט צו‪ :‬״עֲטָ ָרה‬ ‫זיין גאנצע מציאות האט אויסגעדריקט‪ :‬רבונו של עולם‪,‬‬ ‫לְ ר ֹאׁשֹו״‪.‬‬ ‫איך בין דיינס! אלע מיינע כוחות שטייען גרייט צו טון‬ ‫דיין רצון‪ ,‬צו אנטפלעקן דיין כבוד אויף דער וועלט!‬ ‫א קרוין איז דער כבוד פונעם מלך‪ .‬זי ווייזט אויף זיין‬ ‫גרויסקייט און זיין מלכות‪.‬‬ ‫דערפאר שטעלט די תורה ״אֵ לָיו״ אין פארנט‪ .‬זי‬ ‫דערציילט אונז וועגן אברהם אבינו‪ :‬אויף אים רוהט די‬ ‫וואס איז געווען אברהם אבינו'ס קרוין? מיט וואס האט‬ ‫שכינה‪.‬‬ ‫ער זיך געפרייט? וואס איז געווען זיין העכסטער כבוד?‬ ‫דער אייבערשטער רוהט אויף מיר!‬ ‫א קרבה אן קיין הפסק‬ ‫א מענטש פרייט זיך מיט זיין פארמעגן‪ ,‬מיט זיין‬ ‫דער אור החיים הקדוש לערנט אונז נאך‪ :‬פון יעצט‬ ‫שטעלע‪ ,‬מיט דעם וואס ער האט דערגרייכט‪ .‬אברהם‬ ‫דארף מען שוין נישט דערציילן פון א נייעם ״ ַוי ֵָרא״‪.‬‬ ‫אבינו האט געפונען זיין כבוד אין דעם וואס ער‬ ‫עס שטייט ״ ַוי ֹאמֶ ר ה׳״‪ ,‬ווייל ״מָ צּוי הּוא לְ פָ נָיו״ ‪ -‬די‬ ‫געהערט צום אייבערשטן‪.‬‬ ‫שכינה רוהט אויף אים בקביעות!‬ ‫רבונו של עולם‪ ,‬איך געהער צו דיר‪ .‬דורך מיר ווערט‬ ‫(פרק‬ ‫דער בעל התניא שרייבט אויף די אבות הקדושים‬ ‫דיין רצון אויסגעפירט אויף דער וועלט‪ .‬דאס איז מיין‬ ‫ל״ד)‪ :‬״ׁשֶ כָל יְ מֵּ יהֶ ם לְ עֹולָם ל ֹא ִׁהפְ ִׁסיקּו אֲפִׁ לּו ׁשָ עָה‬ ‫גרויסקייט‪ ,‬דאס איז מיין קרוין!‬ ‫אַ חַ ת ִׁמלְ קַ שֵּ ר דַ עְ תָ ם וְ נִׁ ְׁשמָ תָ ם לְ ִׁרבֹון הָ עֹול ִָׁמים״‪.‬‬ ‫פון די ווערטער פונעם אור החיים הקדוש קענען מיר‬ ‫לאמיר זיך אפשטעלן אויף די ווערטער‪ :‬״ל ֹא‬ ‫זיך אביסל מתבונן זיין אין דער אהבה וואס האט‬ ‫ִׁהפְ ִׁסיקּו״‪.‬‬ ‫געברענט אין זיין הארץ‪ :‬רבונו של עולם‪ ,‬איך האב‬ ‫דיר! איך לעב פאר דיר! וואס נאך דארף איך בעטן?‬ ‫א ארבעטער ענדיגט זיין ארבעט און גייט אהיים‪ .‬יעצט‬ ‫איז ער פריי פאר זיינע אייגענע ענינים‪ .‬ביי אברהם‬ ‫א ברית עולם ‪ -‬אויך מיט אונז‬ ‫אבינו האט דאס גאנצע לעבן געהערט צום אייבערשטן‪.‬‬ ‫דאס עסן‪ ,‬דאס רעדן מיט א מענטש‪ ,‬דאס אפרוען ‪-‬‬ ‫ביים סוף פון פרשת לך לך דערציילט די תורה פון‬ ‫אלעס איז געווען פאר זיין רצון‪ ,‬פאר זיין כבוד‪.‬‬ ‫אברהם אבינו'ס ברית מילה‪ .‬גלייך דערנאך עפנט זיך‬ ‫נישטא קיין שעה וואס געהערט נישט צו אים‪ .‬נישטא‬ ‫אונזער פרשה‪ :‬״ ַוי ֵָּרא אֵּ לָיו ה׳״‪.‬‬ ‫קיין כח וואס בלייבט אויסער זיין עבודה‪.‬‬ ‫ג‬ ‫“נועם האור” גליון יז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫יעדער פסוק‪ ,‬יעדעס ווארט און יעדער אות פון דער‬ ‫נאכדעם וואס ער איז אריין אין דער הייליגער ברית‪,‬‬ ‫תורה לייכט פאר יעדן איד‪ ,‬אין יעדן זמן‪ .‬ובפרט די‬ ‫האט ער זוכה געווען צו דער השראת השכינה‪.‬‬ ‫פרשיות פון אונזערע הייליגע אבות און זייער עבודה‪.‬‬ ‫און די ברית האט דער אייבערשטער געמאכט אויך‬ ‫ווי עס שטייט אין תנא דבי אליהו (אליהו רבה‪ ,‬פרק כ״ה)‪:‬‬ ‫מיט זיינע קינדער (בראשית י״ז‪ ,‬ז׳)‪:‬‬ ‫״כָל אֶ חָ ד וְ אֶ חָ ד ִׁמיִׁ ְש ָראֵּ ל חַ יָב לֹומַ ר‪ :‬מָ תַ י יַגִׁ יעּו‬ ‫יתי בֵּ ינִׁ י ּובֵּ ינֶָך ּובֵּ ין ז ְַרעֲָך אַ ח ֲֶריָך‬ ‫״ ַוהֲקִׁ מֹ ִׁתי אֶ ת ְב ִׁר ִׁ‬ ‫מַ עֲשַ י לְ מַ עֲשֵּ ה אֲ בֹותַ י אַ ְב ָרהָ ם יִׁ ְצחָ ק וְ ַיעֲקֹ ב״‪.‬‬ ‫ֵּאֹלהים ּולְ ז ְַרעֲָך‬ ‫לְ דֹ רֹ תָ ם לִׁ ְב ִׁרית עֹולָם לִׁ ְהיֹות לְ ָך ל ִׁ‬ ‫אַ ח ֲֶריָך״‪.‬‬ ‫און טאקע ווען דער דגל מחנה אפרים רעדט פון‬ ‫אברהם אבינו'ס אהבה‪ ,‬לערנט ער אז אויך מיר קענען‬ ‫א ברית מיט דיר און מיט דיינע קינדער‪ .‬א ברית‬ ‫זוכה זיין צו א חלק אין דער עבודה בשעת קריאת‬ ‫לדורות‪ .‬א ברית עולם‪.‬‬ ‫שמע‪:‬‬ ‫האבן אויך מיר א חלק אין דער קדושה‪ ,‬אין דער‬ ‫ּובכָל זְמַ ן‪ ,‬כְ ׁשֶ הּוא נִׁ כְ נָס ְבהֵּ י ַכל‬ ‫״וְ כֵּן הּוא ְבכָל אָ דָ ם ְ‬ ‫השראת השכינה?‬ ‫אַ הֲבָ ה ִׁב ְדבֵּ קּות גָדֹול‪ּ ,‬ומֹוסֵּ ר נַפְ ׁשֹו עַ ל קְ דֻשַ ת ְׁשמֹו‬ ‫דער אור החיים הקדוש אליין עפנט אונז דעם טויער‪.‬‬ ‫יִׁ ְתבָ ֵּרְך״ (שם)‪.‬‬ ‫אין זיין צווייטן פירוש שרייבט ער‪:‬‬ ‫אויך א איד אין אונזער דור קען אריינגיין אין היכל‬ ‫״עֹוד יִׁ ְרצֶ ה לֹומַ ר כִׁ י אַ חַ ר ׁשֶ מָ ל אַ ְב ָרהָ ם אָ ז נִׁ גְ לָה‬ ‫האהבה! זיך אנפילן מיט אהבת השם און איבערגעבן‬ ‫ִׁב ְבשָ רֹו יּו״ד ְר ִׁׁשימּו קַ ִׁדיׁשָ א (תנחומא צו)‪ ,‬וְ הּוא אֹומֵּ ר‬ ‫זיין נשמה צום אייבערשטן!‬ ‫ַוי ֵָּרא אֵּ לָיו ה׳‪ ,‬וְ הּוא מַ אֲ מַ ר הַ זֹ הַ ר (חלק א׳‪ ,‬דף צ״ה) וְ זֶה‬ ‫דער בעל התניא רופט דאס (פרק י״ח)‪ :‬״אַ הֲבָ ה ְמסֻתֶ ֶרת‬ ‫לְ ׁשֹונֹו‪ :‬וְ כָל מַ אן ְדׁשַ ְריָא בֵּ יּה ְר ִׁׁשימָ א קַ ִׁדיׁשָ א ׁשַ ְריָא‬ ‫ׁשֶ ְבלֵּב כְ לָלּות יִׁ ְש ָראֵּ ל‪ׁ ,‬שֶ ִׁהיא יְ רֻ שָ ה לָנּו מֵּ אֲ בֹותֵּ ינּו״‪.‬‬ ‫בֵּ יּה ְׁשכִׁ ינְ תָ א״‪.‬‬ ‫א פארבארגענע אהבה לעבט אין אונז‪ ,‬א ירושה פון‬ ‫יעדער וואס דער הייליגער אות הברית איז ביי אים‬ ‫אונזערע אבות‪.‬‬ ‫פארהאן ‪ -‬רוהט ביי אים די שכינה‪.‬‬ ‫א מענטש קען טראכטן‪ :‬איך קען דאך מיינע טרדות‪,‬‬ ‫״וְ כָל מַ אן״ ‪ -‬יעדער איינער!‬ ‫מיינע שוואכקייטן‪ ,‬מיין צושפרייטע מחשבה‪ .‬ווי קום‬ ‫אויך מיר האבן א שייכות צו דער השראת השכינה‪,‬‬ ‫איך צו אזא אהבה?‬ ‫יעדער לויט זיין מדריגה‪ .‬די ברית פון אברהם אבינו‬ ‫אבער די ירושה איז פארהאן אויך ווען זי איז‬ ‫גייט ווייטער אין זיינע קינדער!‬ ‫פארבארגן‪ .‬טיף אין זיין נשמה ליגט אן אהבה צום‬ ‫טייערע אידישע נשמה‪ ,‬דא רעדט מען שוין אויך צו‬ ‫אייבערשטן‪ ,‬און זי קען זיך אויפוועקן און באלייכטן‬ ‫דיר‪ .‬אויך אין דיין לעבן קען שיינען די קדושה פון‬ ‫זיין הארץ!‬ ‫השראת השכינה!‬ ‫עס איז דא א האפענונג פאר מיין הארץ! אויך איך קען‬ ‫בענקען צו אים און זיך פרייען מיט זיין קרבה!‬ ‫די ירושה לעבט אין אונז‬ ‫דיין האנט ‪ -‬א מרכבה לרצון השם‬ ‫דער הייליגער דגל מחנה אפרים‪ ,‬דער אייניקל פונעם‬ ‫גרויסן הייליגן גט׳ליכן בעל שם טוב הקדוש‪ ,‬שרייבט‬ ‫דער בעל התניא ברענגט די ווערטער צו אונזערע‬ ‫(פרשת לך לך‪ ,‬דיבור המתחיל ויאמר)‪:‬‬ ‫אייגענע הענט און פיס ממש (פרק כ״ג)‪:‬‬ ‫ּובכָל זְמַ ן״‪.‬‬ ‫תֹורה ִׁהיא נִׁ ְצ ִׁחית וְ י ְֶׁשנָּה ְבכָל אָ דָ ם ְ‬ ‫״כִׁ י הַ ָ‬ ‫ד‬ ‫“נועם האור” גליון יז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫(שיר‬ ‫וואס ״מַ יִׁ ם ַר ִׁבים ל ֹא יּוכְ לּו לְ כַבֹות אֶ ת הָ אַ הֲבָ ה״‬ ‫״וְ עַ ל כֵּן גַם אֵּ ְב ֵּרי גּוף הָ אָ דָ ם הַ ְמקַ יְ ִׁמים הַ ִׁמ ְצוָה‪ׁ ,‬שֶ כֹ חַ‬ ‫השירים ח׳‪ ,‬ו׳–ז׳)!‬ ‫ֹלהית ְמלֻבָ ׁש בָ הֶ ם‬ ‫ּוב ִׁחינַת הַ מַ עֲשֶ ה ׁשֶ ל נֶפֶ ׁש הָ אֱ ִׁ‬ ‫ְ‬ ‫ִׁב ְׁשעַ ת מַ עֲשֶ ה וְ קִׁ יּום הַ ִׁמ ְצוָה‪ ,‬הֵּ ם ַנעֲשּו מֶ ְרכָבָ ה מַ מָ ׁש‬ ‫ער אנטפלעקט אונז א נאך טיפערע קרבה‪ .‬בשעת א‬ ‫ל ָָרצֹון הָ עֶ לְ יֹון‪.‬‬ ‫איד לערנט תורה‪ ,‬ווערן זיין מחשבה‪ ,‬זיין דיבור און‬ ‫זיין נשמה אליין פאראייניגט מיטן רצון העליון‪:‬‬ ‫כְ גֹון הַ יָד הַ ְמחַ לֶקֶ ת ְצדָ קָ ה ָלעֲנִׁ יִׁ ים אֹו עֹושָ ה ִׁמ ְצוָה‬ ‫אַ חֶ ֶרת‪ ,‬וְ ַרגְ לַיִׁ ם הַ ְמהַ לְ כֹות לִׁ ְדבַ ר ִׁמ ְצוָה‪ ,‬וְ כֵּן הַ פֶ ה‬ ‫תֹורה ׁשֶ בַ מֹ חַ ‪ ,‬וְ כֹ חַ‬ ‫״אַ ְך הַ מַ חֲׁשָ בָ ה וְ הַ ִׁה ְרהּור ְב ִׁד ְב ֵּרי ָ‬ ‫תֹורה‪ ,‬וְ הַ מֹ חַ ׁשֶ ְמהַ ְרהֵּ ר‬ ‫ָ‬ ‫וְ לָׁשֹון ׁשֶ ְמדַ ְב ִׁרים ִׁד ְב ֵּרי‬ ‫ימים‬ ‫בּוׁשים הַ פְ נִׁ ִׁ‬ ‫תֹורה ׁשֶ בַ פֶ ה‪ׁ ,‬שֶ הֵּ ם לְ ִׁ‬ ‫הַ ִׁדבּור ְב ִׁד ְב ֵּרי ָ‬ ‫ּובגְ ֻדלַת ה׳ בָ רּוְך הּוא״‪.‬‬ ‫תֹורה וְ יִׁ ְראַ ת ׁשָ מַ יִׁ ם ִׁ‬ ‫ְב ִׁד ְב ֵּרי ָ‬ ‫אֱֹלהית עַ ְצמָ ּה‬ ‫אֱֹלהית‪ ,‬וְ כָל ׁשֶ כֵּן נֶפֶ ׁש הָ ִׁ‬ ‫ׁשֶ ל נֶפֶ ׁש הָ ִׁ‬ ‫הַ ְמלֻבֶ ׁשֶ ת בָ הֶ ם‪ֻ ,‬כלָם ְמיֻחָ ִׁדים מַ מָ ׁש ְביִׁ חּוד גָמּור בָ ָרצֹון‬ ‫לאמיר קוקן אויף דער אייגענער האנט‪.‬‬ ‫הָ עֶ לְ יֹון‪ ,‬וְ ל ֹא מֶ ְרכָבָ ה לְ בַ ד‪ ,‬כִׁ י ָרצֹון הָ עֶ לְ יֹון הּוא הּוא‬ ‫זי איז א גאנצן טאג פארנומען‪ .‬זי ארבעט‪ ,‬זי טראגט‪,‬‬ ‫ּומדַ בֵּ ר בָ ּה״ (פרק כ״ג)‪.‬‬ ‫הַ ְדבַ ר ֲהלָכָה עַ ְצמָ ּה ׁשֶ ְמהַ ְרהֵּ ר ְ‬ ‫זי ערלעדיגט‪ .‬און יעצט נעמט זי א מטבע און גיט עס‬ ‫וואס קומט צו ביים לערנען תורה?‬ ‫פאר אן ארעמאן‪.‬‬ ‫די האנט וואס גיט צדקה פירט אויס דעם רצון השם‪.‬‬ ‫וואס האט זיך דא אפגעטון? ״מֶ ְרכָבָ ה מַ מָ ׁש״!‬ ‫ביים לערנען תורה קומט זיין חכמה און זיין רצון אריין‬ ‫מיין האנט‪ ,‬בשר ודם‪ ,‬איז געווארן א מרכבה פארן‬ ‫אין דעם מענטשנס פארשטאנד‪ ,‬און ווערט דער‬ ‫רצון העליון! דער באשעפער פון אלע וועלטן האט מיר‬ ‫אינהאלט פון זיין מחשבה ממש!‬ ‫געגעבן די זכיה אויסצופירן מיט מיינע אייגענע הענט‬ ‫א איד זיצט פאר דער גמרא‪ .‬ער לערנט און פארשטייט‬ ‫זיין הייליגן רצון!‬ ‫נישט‪ .‬ער גייט איבער די ווערטער‪ ,‬ער פלאגט זיך‪ ,‬ער‬ ‫וויפיל מאל האב איך געגעבן צדקה און ווייטערגעגאנגען‪,‬‬ ‫זוכט דעם פשט ‪ -‬און פלוצלינג ווערט אים ליכטיג‪.‬‬ ‫אן צו דערקענען וואס איך האב זוכה געווען‪ .‬און דא‬ ‫יעצט פארשטיי איך!‬ ‫קומט דער בעל התניא און ווייזט מיר וואס פאר א‬ ‫קדושה עס ליגט אין דער מעשה!‬ ‫לאמיר זיך אפשטעלן אין דעם טייערן רגע‪ .‬וואס האב‬ ‫איך פארשטאנען? וואס פאר א חכמה האב איך משיג‬ ‫דיין האנט! דיין מצוה!‬ ‫געווען?‬ ‫וואס פאר אן אהבה האט דער אייבערשטער צו אונז!‬ ‫די חכמה פונעם אייבערשטן אליין‪ ,‬וואס ער האט‬ ‫ער גיט אונז הענט און פיס‪ ,‬און מיט די זעלבע כוחות‬ ‫אריינגעלייגט אין די ווערטער פון דער תורה!‬ ‫ווערן מיר א מרכבה פאר זיין רצון!‬ ‫די הלכה וואס איז מיר קלאר געווארן‪ ,‬די סברא וואס‬ ‫רבונו של עולם‪ ,‬וויפיל קדושה האסטו אריינגעלייגט‬ ‫איך האב פארשטאנען ‪ -‬דאס איז פון זיין חכמה און‬ ‫אין מיין לעבן!‬ ‫זיין רצון יתברך‪ .‬און יעצט איז די הייליגע חכמה אין‬ ‫מיין שכל! מיין מחשבה טראכט אין איר‪ ,‬פארשטייט‬ ‫דער גרעסטער יחוד וואס איז פארהאן‬ ‫זי‪ ,‬ווערט אנגעפילט מיט איר!‬ ‫און יעצט לאמיר לערנען ווייטער די הייליגע‪,‬‬ ‫דער אייבערשטער האט אונז געגעבן זיין תורה אויף‬ ‫פייערדיגע ווערטער פונעם בעל התניא‪ ,‬נשמתו בגנזי‬ ‫אן אופן אז אונזער שכל זאל זי קענען פארשטיין‪ .‬ער‬ ‫מרומים‪ .‬א פלאם פייער גיסט זיך פון זיין הייליגן‬ ‫האט מזכה געווען א מענטש פון בשר ודם צו משיג זיין‬ ‫פעדער‪ ,‬אש שחורה על גבי אש לבנה‪ ,‬״ׁשַ לְ הֶ בֶ ְתיָה״‪,‬‬ ‫פון זיין הייליגער חכמה און זיך פאראייניגן מיט איר!‬ ‫ה‬ ‫“נועם האור” גליון יז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫די נשמה וויל זיך אנהאלטן אין די הייליגע ווערטער‪ .‬נאך‬ ‫ווי דער בעל התניא איז מרחיב (פרק ה׳)‪:‬‬ ‫א פסוק לערנען‪ ,‬נאך א הלכה פארשטיין‪ ,‬נאך אביסל‬ ‫״ה ֲֵּרי כְ ׁשֶ אָ דָ ם יֹודֵּ עַ ּומַ ִׁשיג ְב ִׁשכְ לֹו פְ סָ ק זֶה‪ַ ,‬כ ֲה ָלכָה‬ ‫פארברענגען אין דער חכמה פון איר טאטן אין הימל!‬ ‫פֹוסקִׁ ים‪ ,‬ה ֲֵּרי זֶה מַ ִׁשיג‬ ‫הָ עֲרּוכָה ְב ִׁמ ְׁשנָה אֹו גְ מָ ָרא אֹו ְ‬ ‫און דער בעל התניא זאגט נאך‪:‬‬ ‫וְ תֹופֵּ ס ּומַ ּקִׁ יף ְב ִׁשכְ לֹו ְרצֹונֹו וְ חָ כְ מָ תֹו ׁשֶ ל הַ ּקָ דֹוׁש‬ ‫בָ רּוְך הּוא‪ְ ,‬דלֵּית מַ חֲׁשָ בָ ה ְתפִׁ יסָ א בֵּ יּה וְ ל ֹא ִׁב ְרצֹונֹו‬ ‫״וְ ל ֹא עֹוד‪ ,‬אֶ לָא ׁשֶ יִׁ חּודָ ם הּוא ְביֶתֶ ר ְשאֵּ ת וְ יֶתֶ ר עֹ ז‬ ‫וְ חָ כְ מָ תֹו‪ ,‬כִׁ י ִׁאם ְב ִׁה ְתל ְַבׁשּותָ ם בַ ֲהלָכֹות הָ עֲרּוכֹות‬ ‫ִׁמיִׁ חּוד אֹור אֵּ ין סֹוף בָ רּוְך הּוא ְבעֹולָמֹות עֶ לְ יֹונִׁ ים‪,‬‬ ‫לְ פָ נֵּינּו‪ .‬וְ גַם ִׁשכְ לֹו ְמלֻבָ ׁש בָ הֶ ם‪.‬‬ ‫מֵּ אַ חַ ר ׁשֶ ָרצֹון הָ עֶ לְ יֹון הּוא ְבגִׁ לּוי מַ מָ ׁש בַ נֶפֶׁש‬ ‫תֹורה״ (שם)‪.‬‬ ‫עֹוסקִׁ ים בַ ָ‬ ‫ּולְ בּוׁשֶ יהָ הָ ְ‬ ‫וְ הּוא יִׁ חּוד נִׁ פְ לָא ׁשֶ אֵּ ין יִׁ חּוד כָמֹוהּו וְ ל ֹא כְ עֶ ְרכֹו נִׁ ְמצָ א‬ ‫ּומיּוחָ ִׁדים מַ מָ ׁש ִׁמכָל‬ ‫כְ לָל ְבג ְַׁש ִׁמיּות‪ ,‬לִׁ ְהיֹות לַאֲ חָ ִׁדים ְ‬ ‫לאמיר ליינען נאכאמאל‪ְ :‬ביֶתֶ ר ְשאֵּ ת וְ יֶתֶ ר עֹ ז ִׁמיִׁ חּוד‬ ‫צַ ד ּופִׁ נָה״‪.‬‬ ‫אֹור אֵּ ין סֹוף בָ רּוְך הּוא ְבעֹולָמֹות עֶ לְ יֹונִׁ ים!‬ ‫״מכָל צַ ד ּופִׁ נָה״! זיין חכמה ווערט אויפגענומען אין‬ ‫ִׁ‬ ‫מען דארף גלייבן די הייליגע ווערטער כפשוטם‪ .‬מיר‬ ‫מיין שכל‪ ,‬און מיין שכל איז פארזונקען אין איר‪ .‬א‬ ‫זענען נישט משיג זייער גאנצע טיפעניש‪ ,‬אבער דאס‬ ‫יחוד נפלא וואס אין גשמיות איז נישטא קיין פארגלייך‬ ‫איז דער אמת וועגן אונזער לימוד התורה‪ ,‬וועגן דער‬ ‫דערצו!‬ ‫קרבה וואס דער אייבערשטער איז אונז מזכה!‬ ‫רבונו של עולם‪ ,‬וואס פאר א מתנה האסטו אונז‬ ‫אמאל ענדיגט א מענטש דאס לערנען און ער איז‬ ‫געגעבן! ווי נאנט האסטו אונז געברענגט צו דיר מיט‬ ‫צעבראכן‪ :‬אזוי ווייניג האב איך אנגעיאגט‪ ,‬אזוי ווייניג‬ ‫דיין תורה!‬ ‫האב איך פארשטאנען‪ .‬אבער ווי שטארק דארף ער זיך‬ ‫פרייען מיט דעם וואס ער האט יא זוכה געווען צו‬ ‫יעצט לייכטן די ווערטער פון פרק כ״ג‪ :‬״וְ ל ֹא מֶ ְרכָבָ ה‬ ‫פארשטיין! ער האט דאך באקומען א געוואלדיגע‬ ‫לְ בַ ד״! די מחשבה‪ ,‬דער דיבור און די נשמה אליין ‪-‬‬ ‫קרבה צו זיין באשעפער!‬ ‫״ ֻכלָם ְמיֻחָ ִׁדים מַ מָ ׁש ְביִׁ חּוד גָמּור בָ ָרצֹון הָ עֶ לְ יֹון״!‬ ‫טייערער איד‪ ,‬קוק וואס פאר אן אוצר דו האסט! קוק‬ ‫און דער בעל התניא לייגט צו‪:‬‬ ‫וואס עס ליגט אין א מינוט לימוד התורה!‬ ‫״ה ֲֵּרי גַם הַ נֶפֶ ׁש ּולְ בּוׁשֶ יהָ אֵּ לּו ְמיֻחָ ִׁדים מַ מָ ׁש ְבאֵּ ין‬ ‫די נשמה ווערט איבערגענומען פון השתוקקות‪ .‬מען‬ ‫סֹוף בָ רּוְך הּוא ְבאֹותָ ּה ׁשָ עָ ה ְבתַ כְ לִׁ ית הַ יִׁ חּוד‪ ,‬כְ יִׁ חּוד‬ ‫וויל כאפן דעם ספר‪ ,‬זיך אנכאפן אין די הייליגע‬ ‫ִׁדבּורֹו ּומַ חֲׁשַ ְבתֹו ׁשֶ ל הַ ּקָ דֹוׁש בָ רּוְך הּוא ְבמַ הּותֹו‬ ‫ווערטער‪ :‬רבונו של עולם‪ ,‬דיין תורה! דיין חכמה! דיין‬ ‫וְ עַ ְצמּותֹו כַנִׁ ְזכָר לְ עֵּ יל״ (פרק כ״ג)‪.‬‬ ‫רצון! איך וויל זיך דערנענטערן צו דיר!‬ ‫ווי קען דאס הארץ נישט אנפאנגען צו ברענען‪ ,‬ווען‬ ‫מען ליינט אזעלכע ווערטער?‬ ‫אויך אינמיטן די טרדות‬ ‫איך זיץ דא ביים טיש‪ ,‬איך לערן זיין תורה ‪ -‬און מיין‬ ‫ביי די אבות הקדושים איז די דבקות געווען שטענדיג‪.‬‬ ‫נשמה ווערט פאראייניגט מיט אים יתברך!‬ ‫מיר האבן נאך אסאך אויף וואס צו בענקען‪ .‬אבער אויך‬ ‫״מיֻחָ ִׁדים מַ מָ ׁש ְבאֵּ ין סֹוף בָ רּוְך הּוא״!‬ ‫ְ‬ ‫ביי אונז איז דער קשר אין יעדער מצוה אן אמת‪ ,‬און אויך‬ ‫די איבריגע שעות קענען ווערן איין שטיק עבודת השם‪.‬‬ ‫דאס הארץ פלאקערט און בענקט‪ :‬רבונו של עולם‪ ,‬דיין‬ ‫תורה אין מיין מחשבה‪ ,‬דיינע ווערטער אין מיין מויל‪,‬‬ ‫דער בעל התניא שרייבט (פרק ל״ד)‪:‬‬ ‫און מיין נשמה דבוק אין דיין רצון! ווי טייער איז צו זיין‬ ‫א איד‪ ,‬צו עפענען דיין ספר און לערנען דיין תורה!‬ ‫ו‬ ‫“נועם האור” גליון יז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫אויסגעקליבן צו זיין זיין פאלק‪ ,‬און ער שרייבט כביכול‬ ‫״וְ גַם ְׁשאָ ר הַ יֹום כֻלֹו ׁשֶ עֹוסֵּ ק ְבמַ שָ א ּומַ תָ ן יִׁ ְהיֶה מָ כֹון‬ ‫אין זיינע תפילין דעם שבח פון אידישע קינדער!‬ ‫לְ ִׁׁש ְבתֹו יִׁ ְתבָ ֵּרְך ִׁבנְ ִׁתינַת הַ ְצדָ קָ ה ׁשֶ יִׁ תֵּ ן ִׁמיגִׁ יעֹו״‪.‬‬ ‫דער שבח נעמט אריין גאנץ כלל ישראל‪ .‬יעדע אידישע‬ ‫א מענטש ארבעט פאר פרנסה און גיט צדקה פון זיין‬ ‫נשמה האט א חלק אין דעם הייליגן פאלק‪ :‬סיי די וואס‬ ‫פארדינסט‪ .‬דערמיט ווערט אויך זיין ארבעטסטאג א‬ ‫לייגן תפילין יעדן טאג‪ ,‬און סיי די וואס זאגן ״ׁשֶ ָעשַ נִ י‬ ‫מכון לשבתו יתברך!‬ ‫כִ ְרצֹונֹו״‪ .‬דער אייבערשטער שטאלצירט זיך מיט ״ע ְַמָך‬ ‫וואס פאר א ליכטיגקייט פאר א איד וואס פלאגט זיך‬ ‫יִ ְש ָראֵ ל״ ‪ -‬מיט יעדן איינציגסטן איד!‬ ‫פאר פרנסה! אויך זיין ארבעט קען האבן א חלק אין‬ ‫עבודת השם‪ .‬פון זיינע כוחות און פון זיין פארדינסט‬ ‫מיר אלע שטייען אין דער ברית‬ ‫ווערן געטון מצוות‪.‬‬ ‫אברהם אבינו איז געווארן א מרכבה פאר דער שכינה‬ ‫מיטן כח פון דאס עסן לערנט ער און דאוונט‪ .‬פון זיין‬ ‫הקדושה‪ ,‬דורך דעם ברית מילה וואס ער האט געמאכט‬ ‫פרנסה העלפט ער אנדערע‪ .‬אין זיין שטוב בויט ער א‬ ‫מיטן אייבערשטן‪ ,‬״וְ כָרֹות עִׁ מֹו הַ ְב ִׁרית״ (נחמיה ט׳‪ ,‬ח׳)‪.‬‬ ‫לעבן פון תורה‪ .‬אויך אינמיטן די טרדות איז דא א‬ ‫דאן איז דער אייבערשטער געקומען רוען אויף אים‪,‬‬ ‫פלאץ פאר קדושה און קרבת השם!‬ ‫אויף אלעמאל‪ ,‬א קרוין אויף זיין קאפ‪.‬‬ ‫מיר זענען אריינגעפירט געווארן אין דער ברית פון‬ ‫ער איז אונזער קרוין ‪ -‬און ער בארימט‬ ‫זיך מיט אונז‬ ‫אברהם אבינו!‬ ‫דער זעלבע אייבערשטער האט זיך מיט מיר צוגעבונדן‬ ‫און יעצט באקומען די ווערטער ״עֲטָ ָרה לְ ר ֹאׁשֹו״ א נייע‬ ‫ווען מיין טאטע האט געמאכט די ברכה‪ :‬אֲׁשֶ ר קִׁ ְדׁשָ נּו‬ ‫ליכטיגקייט‪.‬‬ ‫ְב ִׁמ ְצֹותָ יו וְ ִׁצּוָנּו לְ הַ כְ נִׁ יסֹו ִׁב ְב ִׁריתֹו ׁשֶ ל אַ ְב ָרהָ ם אָ ִׁבינּו‪.‬‬ ‫וואס איז מיין כבוד? איך בין א איד‪ .‬איך געהער צום‬ ‫אבער נישט נאר די מענער‪ ,‬ווען דער אייבערשטער‬ ‫אייבערשטן‪ .‬ער האט מיר געגעבן זיין תורה‪ ,‬זיינע‬ ‫יתי‬ ‫האט געזאגט פאר אברהם אבינו ״ ַוהֲקִׁ מֹ ִׁתי אֶ ת ְב ִׁר ִׁ‬ ‫מצוות‪ ,‬די זכיה צו זיין נאנט צו אים‪.‬‬ ‫בֵּ ינִׁ י ּובֵּ ינֶָך ּובֵּ ין ז ְַרעֲָך אַ ח ֲֶריָך לְ דֹ רֹ תָ ם לִׁ ְב ִׁרית עֹולָם"‪,‬‬ ‫ביי תפילין של ראש ווערט דער קשר אנטפלעקט‪ ,‬ווי‬ ‫מיינט מען אלע קינדער‪ .‬ווי די גמרא זאגט אין די סוגיא‬ ‫די גמרא דרש׳נט (ברכות ו׳ ע״א)‪ :‬״וְ ָראּו כָל עַ מֵּ י הָ אָ ֶרץ כִׁ י‬ ‫״ד ִׁאשָ ה כְ מַ אן ִׁד ְמ ִׁהילָא דָ ְמיָא״‪.‬‬ ‫פון מילה (עב"ז כ"ז ע"א)‪ְ :‬‬ ‫ׁשֵּ ם ה׳ נִׁ קְ ָרא עָ לֶיָך וְ י ְָראּו ִׁממֶ ךָ״ (דברים כ״ח‪ ,‬י׳)‪.‬‬ ‫אזוי אויך די ברית וואס משה האט געבינדן אלע‬ ‫״ר ִׁבי אֱ לִׁ יעֶ זֶר הַ גָדֹול אֹומֵּ ר‪ :‬אֵּ לּו ְתפִׁ לִׁ ין ׁשֶ בָ ר ֹאׁש״‪.‬‬ ‫ַ‬ ‫אידישע נשמות מיטן אייבערשטן‪ .‬ווי די תורה זאגט‬ ‫דער שם השם וואס רוט אויף א איד איז זיין קרוין‪ ,‬זיין‬ ‫(דברים כ"ט‪ ,‬ט'‪-‬י"א)‪:‬‬ ‫כבוד און זיין שטארקייט!‬ ‫״אַ תֶ ם נִׁ צָ ִׁבים הַ יֹום כֻלְ כֶם לִׁ פְ נֵּי ה׳ אֱֹלהֵּ יכֶם‪ ...‬טַ פְ כֶם‬ ‫און וואס שטייט אין די תפילין פונעם אייבערשטן?‬ ‫נְ ׁשֵּ יכֶם‪ ...‬לְ עָ ְב ְרָך ִׁב ְב ִׁרית ה׳ אֱֹלהֶ יָך״‪.‬‬ ‫ּומי‬ ‫״הָ נֵּי ְתפִׁ לִׁ ין ְדמָ ֵּרי עָ לְ מָ א מַ ה כְ ִׁתיב ְבהּו? ‪ִׁ ...‬‬ ‫טייערע אידישע נשמה‪ ,‬דו שטייסט אין דער ברית‪ .‬דו‬ ‫כְ עַ ְמָך יִׁ ְש ָראֵּ ל גֹוי אֶ חָ ד בָ אָ ֶרץ״ (שם)‪.‬‬ ‫געהערסט צו אים‪ .‬דו האסט א חלק אין דער ירושה פון‬ ‫מיר בארימען זיך מיט אים‪ ,‬און ער כביכול בארימט‬ ‫אברהם אבינו‪.‬‬ ‫זיך מיט אונז!‬ ‫די ווערטער קענען אויפוועקן אזא שמחה אין הארץ‪:‬‬ ‫וואס פאר א ליבשאפט! וואס פאר א נאנטקייט! דער‬ ‫רבונו של עולם‪ ,‬איך בין דיינס!‬ ‫גרויסער באשעפער האט פון אלע עולמות אונז‬ ‫ז‬ ‫“נועם האור” גליון יז‬ ‫בעזרת השם יתברך‬ ‫הייליגער טאטע‪ ,‬זיסער טאטע‪ ,‬האב רחמנות אויף מיר!‬ ‫טאטע‪ ,‬וועק אויף מיין הארץ!‬ ‫עפען מיינע אויגן! עפען מיין הארץ צו דערקענען די‬ ‫זכיה‪ ,‬זיך צו פרייען און ברענען פון ליבשאפט צו דיר!‬ ‫לאמיר זיך אפשטעלן ביי די הייליגע ווערטער‪:‬‬ ‫וועק אויף אין מיר די מידת האהבה פון אברהם אבינו‪.‬‬ ‫״כִׁ י מָ צּוי הּוא לְ פָ נָיו עֲטָ ָרה לְ ר ֹאׁשֹו״‪.‬‬ ‫זיי מיך מזכה זיך צו פארבינדן מיט זיין הייליגער‬ ‫דער אייבערשטער איז מיין קרוין‪.‬‬ ‫אהבה‪ ,‬מיט דער ירושה וואס לעבט אין מיר‪.‬‬ ‫איך בין אויך א קינד פון אברהם אבינו‪ .‬אויך אין מיר‬ ‫ער האט דיר איבערגעגעבן אלע זיינע כוחות‪ .‬זיין גאנצער‬ ‫לעבט זיין ירושה‪ ,‬אן אהבה מסותרת צום אייבערשטן‪.‬‬ ‫לעבן איז געווען פאר דיין כבוד ‪ -‬און ער איז מיין טאטע!‬ ‫די טרדות פארדעקן איר אמאל‪ ,‬אבער די ווערטער פון‬ ‫וועק אויף אין מיר א פונק פון דער אהבה‪ ,‬פון דער‬ ‫די צדיקים וועקן מיך אויף‪ :‬ווייס צו וועמען דו געהערסט!‬ ‫איבערגעגעבנקייט‪ ,‬פון דער שמחה צו לעבן פאר דיר!‬ ‫וואס פאר א קרבה ווארט אויף דיר אין תורה און מצוות!‬ ‫מיינע הענט זאלן טון חסד‪ ,‬מיין מויל זאל רעדן‬ ‫מיין האנט קען ווערן א מרכבה פאר זיין רצון‪ .‬מיין‬ ‫ווערטער וואס זענען דיר צום געפעלן‪ ,‬מיין מחשבה‬ ‫מחשבה קען משיג זיין פון זיין חכמה‪ .‬מיין נשמה אליין‬ ‫זאל לייכטן מיט דיין תורה‪ .‬אויך אינמיטן מיינע טרדות‬ ‫קען זיך פאראייניגן מיט אים!‬ ‫זאל מיין לעבן זיין געווענדט צו דיין עבודה‪.‬‬ ‫איך בין טאקע דאס נישט משיג‪ ,‬אבער איך גלייב די‬ ‫נעם אן מיין תורה‪ ,‬מיינע מצוות און מיינע געגועים‪.‬‬ ‫ווערטער פון די צדיקים‪ .‬דאס איז דער אמת אויך וועגן‬ ‫עס שטייט פאר דיר א נשמה פון אברהם אבינו'ס‬ ‫מיין תורה און מיינע מצוות‪.‬‬ ‫קינדער‪ ,‬וואס בענקט צו שפירן איר אהבה צו דיר‪.‬‬ ‫לאמיר דאס יעצט אריינלאזן אין הארץ‪ .‬לאזן די נשמה‬ ‫ברענג מיך נאנט‪ ,‬טאטע‪ .‬לאז מיך פארזוכן פון דער‬ ‫בענקען‪ ,‬און זיך ווענדן צו איר טאטן אין הימל‪.‬‬ ‫זיסקייט פון דיין קרבה!‬ ‫רבונו של עולם‪ ,‬איך דאנק דיר אז איך געהער צו דיר!‬ ‫דו האסט אונז געלערנט דורך דעם אור החיים הקדוש‬ ‫איך דאנק דיר‪ ,‬פאר מיין אידישע נשמה‪ ,‬פאר דער‬ ‫ווי אברהם אבינו איז געווארן א מרכבה לשכינתך‪ ,‬און‬ ‫הייליגער ברית‪ ,‬פאר דער ירושה פון אונזערע אבות‪.‬‬ ‫דו ביסט געווען זיין קרוין‪ :‬״כִׁ י מָ צּוי הּוא לְ פָ נָיו עֲטָ ָרה‬ ‫פאר דיין תורה און דיינע מצוות‪ ,‬פאר דער זכיה צו‬ ‫לְ ר ֹאׁשֹו״‪.‬‬ ‫ווערן א מרכבה פאר דיין רצון!‬ ‫טאטע‪ ,‬איך בין אויך פון זיינע קינדער! זיי מיך מזכה‬ ‫מיט די הענט וואס דו האסט מיר געגעבן טו איך דיינע‬ ‫דיר איבערצוגעבן מיינע כוחות און ווערן א מרכבה‬ ‫מצוות‪ .‬מיטן שכל וואס דו האסט מיר געשאנקען‬ ‫פאר דיין רצון‪ .‬זאל מיין הארץ דערקענען אז דאס איז‬ ‫פארשטיי איך דיין תורה‪ .‬דו גיבסט מיר כוחות און‬ ‫מיין קרוין און מיין כבוד ‪ -‬אז איך בין דיינס‪ ,‬און דו‬ ‫ביסט מיך מזכה זיי איבערצוגעבן צו דיר!‬ ‫רוהסט ביי מיר!‬ ‫וויפיל מאל האב איך געגעבן צדקה אן צו באמערקן‪ :‬מיין‬ ‫דו ביסט מיין שמחה‪ .‬דו ביסט מיין כבוד‪ .‬דו ביסט‬ ‫האנט איז געווארן א מרכבה פאר דיין רצון! וויפיל מאל‬ ‫מיין גאנצע תפארת‪.‬‬ ‫האב איך פארשטאנען א דבר תורה‪ ,‬אן צו דערקענען אז‬ ‫איך בין דיינס‪ ,‬רבונו של עולם ‪ -‬און דו ביסט מיין‬ ‫דיין הייליגע חכמה האט זיך אנגעטון אין מיין שכל!‬ ‫קרוין!‬ ‫לכל ענייני הגליון‬ ‫דוד איגל‬ ‫‪054-8498791‬‬ ‫‪dudle148@gmail.com‬‬ ‫ח‬