gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

טיב הקהילה - אידיש · TIV HAKEHILAH - YIDDISH — חיי שרה (2026-11-02)

מוציא לאור: טיב הקהילה - אידיש · TIV HAKEHILAH - YIDDISH

שבוע: חיי שרה (2026-11-02)

טיב הקהילה - אידיש · TIV HAKEHILAH - YIDDISH — חיי שרה (2026-11-02)

פתח את ה-PDF הורדה

‫יו"ל ע"י קהילת שבתי בבית ד’ • בנשיאות מורנו ורבנו הרה"צ רבי גמליאל הכהן רבינוביץ שליט"א‬ ‫פרשת‬ ‫פרשת‬ ‫יו"ל ע"י קהילת שבתי בבית ד’ • בנשיאות מורנו ורבנו הרה"צ רבי גמליאל הכהן רבינוביץ שליט"א‬ ‫תבא‬ ‫שרה‬ ‫כי‬ ‫חייפרשת‬ ‫טז אלול‬ ‫תבא‬ ‫כיתשפ”ו‬ ‫כז חשון‬ ‫טזתשפ"ז‬ ‫אלול‬ ‫תשפ”ו‬ ‫שבת מברכים כסלו | ר"ח יום שלישי‪-‬רביעי | המולד ליל ג' ‪ 3 | 10:27‬חלק'‬ ‫‪850‬‬ ‫ריא‬ ‫שנה ה'‬ ‫‪850‬‬ ‫די גרויסע כח פון תפילת מנחה‬ ‫המעה‬ ‫ויצא יצחק לשוח בשדה‬ ‫המערכת‬ ‫הפרשה‬ ‫וְ ַאבְ ָרהָ ם זָ ֵקן‬ ‫המערכת‬ ‫המערכת‬ ‫אין די וואכענדיגע פרשה לערנען מיר אז יצחק אבינו‬ ‫מען קוקט אריין אין די פרשיות פון די הייליגע תורה און‬ ‫איז ארויס אין פעלד און ער האט געדאווענט דארט‪.‬‬ ‫מען ווערט אנגעפולט מיט התפעלות – וויאזוי האט אברהם‬ ‫די תוה”ק דערציילט אונז ‘ויצא יצחק לשוח בשדה’‪ ,‬און איז אויך מדגיש די צייט‬ ‫אבינו זוכה געווען צו די אלע געוואלדיגע מעלות וואס מיר‬ ‫ווען די תפילה האט פאסירט‪ ,‬אז עס איז געווען ‘לפנות ערב’ פארנאכטס‪.‬‬ ‫ליינען און הערן איבער זיי‪ ,‬אויף אזוי ווייט אז ווען ער איז‬ ‫געווען קראנק איז הקב”ה בכבודו ובעצמו געקומען אים צו‬ ‫הבנין‬ ‫חז”ל זענען אונז ְמג ּ ֶַלה [ברכות דף כ”ו] אז וועגן דעם זאגט אונז די תוה”ק די צייט‬ ‫באזוכן! און צוזאמען מיט די התפעלות קען זיך אריינכאפן‬ ‫ווען יצחק אבינו איז ארויס אין פעלד דאווענען‪ ,‬ווייל די תוה”ק וויל אונז מגלה‬ ‫אין הארץ א געפיל פון חלישות הדעת‪ ,‬מען פילט זיך קליין‬ ‫זיין אז יצחק אבינו האט דאן מתקן געווען די תפילה פון מנחה‪.‬‬ ‫און דערנידערט‪ ,‬זע נאר ‪ -‬ווי ווייט אברהם אבינו האט‬ ‫יצחק אבינו האט מתקן געווען די תפילה פון מנחה און וועגן דעם איז איר כח‬ ‫דערגרייכט‪ ,‬און איך ‪ -‬וואו בין איך? איך בין דאך אזוי ווייט‬ ‫אויסטערליש גרויס און הייליג‪.‬‬ ‫פון דאס אלעס‪ ,‬נישט קיין השגות‪ ,‬נישט קיין גדלות‪ ,‬און אן‬ ‫צו רעדן דערוועגן אז מען פילט נישט קיין שום באפרידיגונג‬ ‫עס איז זייער הייליג און גרויס‪ ,‬אבער דאך זעט מען אז מען איז מזלזל אין איר‪.‬‬ ‫[סיפוק] אין עבודת השם‪ ,‬און יעצט אז איך טראכט וועגן דעם‪,‬‬ ‫בכללות ווען מען רעדט פון תפילה איז דא א געוויסע התרשלות און ווי חז”ל‬ ‫טוט מיר עס אפשוואכן אפילו מער‪ ,‬ווייל אויב דאס איז מיין‬ ‫זאגן שוין איז תפילה מהדברים העומדים ברומו של עולם ובני אדם מזלזלים‬ ‫מצב‪ ,‬איז מעגליך איז מיין עבודה חלילה נישט באוויליגט‬ ‫בה‪ ,‬אבער ביתר שאת איז דא א התרשלות ווען עס קומט צו תפילת מנחה‪,‬‬ ‫ההלכה‬ ‫טראץ וואס מנחה איז א מורא’דיגע עת רצון‪.‬‬ ‫פאר הקב”ה‪ ,‬און מעגליך בין איך בכלל נישט אויפן ריכטיגן‬ ‫וועג?!‬ ‫איבער די גרויסע כח וואס מנחה האט איבער אנדערע תפילות‪ ,‬ווערט שוין‬ ‫‘וְ ַא ְב ָרהָ ם ז ֵָקן ָּבא ַּביּ ִָמים וַה’ ֵּב ַר ְך ֶאת ַא ְב ָרהָ ם ַּבכּ ֹל’‪ ,‬פילע‬ ‫מבואר אין די ווערטער פון די הייליגע חכמים‪ .‬אין אגדות בראשית [פרק עו]‬ ‫דרשות און דרושים זענען געלערנט געווארן פון דעם פסוק‪,‬‬ ‫רעדט ער ארום איבער די גרויסע עת רצון וואס עס איז דא ביי מנחה‪ ,‬און ווי עס‬ ‫צווישן זיי אויך איבערן גדלות און איבער די השגות פון‬ ‫איז דער לשון דארט‪“ :‬אימתי עת רצון? זו תפילת מנחה”‪.‬‬ ‫אברהם אבינו‪ ,‬און די גמרא דרש’נט אז ‘זקן’ הייסט זֶה ׁ ֶש ָּקנָה‬ ‫חָ כְ ָמה‪ ,‬איז מעגליך אז דווקא פון אט די ווערטער ‘וְ ַא ְב ָרהָ ם‬ ‫דערביי ברענגט ער אויך די מקור איבער די געוואלדיגע עת רצון וואס עס איז‬ ‫ז ֵָקן’ קענען מיר באקומען א דרך חיזוק‪ ,‬ווייל אויב מיר וועלן‬ ‫דא ביי מנחה‪ .‬אויך דאס לערנט מען ארויס פון פסוק אין מלכים [א‪ .‬יח‪ .‬לו] ויהי‬ ‫בעלות המנחה‪ ,‬און דארט רעדט ער ארום איבער די מעשה פון אליהו הנביא אז‬ ‫המעשיות‬ ‫מען זעט ביי אליהו הנביא אז ער איז געענטפערט געווארן אין די צייט פון מנחה‪,‬‬ ‫אריינטראכטן אינעם לשון הפסוק‪ ,‬זעען מיר אז אברהם‬ ‫אבינו האט טאקע זוכה געווען צו זיין א ז ֵָקן ‪ -‬זֶה ׁ ֶש ָּקנָה חָ כְ ָמה‪,‬‬ ‫שטא ּפל פון זיין לעבן האט ער זוכה‬ ‫ַ‬ ‫אבער ווען? אין וועלכער‬ ‫ווי חז”ל זאגן [ברכות דף ו] לעולם יהא זהיר בתפילת מנחה שהרי אליהו לא‬ ‫געווען דערצו? ווען ער איז שוין געווען ‘אברהם’‪ ,‬דאס מיינט‪,‬‬ ‫נענה אלא בתפילת מנחה‪.‬‬ ‫נאכדעם וואס ער איז שוין אנגעקומען צו דער עלטער פון ניין‬ ‫איבער די מקור אז מנחה איז אן עת רצון פון אליהו הנביא‪ ,‬שמועסט אויס דער‬ ‫און ניינציג יאר‪ ,‬ווייל ביז דעמאלטס האט מען אים נאך אלץ‬ ‫בני יששכר אויף איר אין ספר ‘מגיד תעלומה’ [ברכות דף ו’] א שיינע בחינה און‬ ‫גערופן ‘אברם’‪ ,‬און אברהם אבינו האט דאך אנגעהויבן צו‬ ‫מיר ציטירן דא לשונו בקודש‪ :‬אליהו לא נענה אלא בתפלת המנחה‪ ,‬אמר דרך‬ ‫גיין אויף זיין וועג אין עבודת ה’ ווען ער איז געווען דריי יאר‬ ‫שלילה‪ ,‬ולא אמר דרך חיוב‪ ,‬ונראה דלכאורה אין ראיה כלל מאליהו‪ ,‬דהמעשה‬ ‫שהיה כך היה‪ ,‬ואילו התפלל פעם אחר היה גם כן נענה‪ ,‬אך דמשמיענו הכתוב‬ ‫ההתחזקות‬ ‫אלט‪ ,‬און טראצדעם וואס ער איז געווען א י ִָחיד ְ ּבדוֹרוֹ‪ ,‬איז‬ ‫ער נישט נתפעל געווארן דערפון און ער האט געדינט דעם‬ ‫ויהי בעלו”ת המנחה‪ ,‬והול”ל סתם ויהי בעלות העולה‪ .‬משמע דמשמיענו דשעת‬ ‫אויבערשטן במסירות נפש‪ ,‬און פונדעסטוועגן‪ ,‬ווען איז די‬ ‫המנחה גרם‪ ,‬וז”ש שהרי אליהו לא נענה אלא בתפלת המנחה‪ ,‬עכ”ל‪.‬‬ ‫תורה מעיד אויף אים אז ער איז געווען א ‘זקן’‪ ,‬ווען ער איז‬ ‫געווען הונדערט יאר אלט!!‬ ‫דער בני יששכר פרעגט א שטארקע קשיא‪ .‬מען זעט טאקע אז אליהו הנביא איז‬ ‫דער הייליגער רבי ר’ זושא זיע”א האט אמאל געזאגט‪ ,‬אז‬ ‫געענטפערט געווארן בשעת מנחה‪ ,‬אבער מען קען אויך זאגן אז דאס איז געווען‬ ‫ער קוקט נישט אויס צו באקומען שכר דערפאר וואס ער‬ ‫א צופעליגע זאך‪ .‬שטיינדיג אין די צייט פון מנחה האט ער געדאווענט און ער איז‬ ‫האט געדינט דעם אויבערשטן ווען ער איז שוין געווען “רבי‬ ‫געענטפערט געווארן אבער ווען ער וואלט ווען געשטאנען אין אן אנדערע צייט‬ ‫ההשגחה‬ ‫זושא”‪ ,‬ווייל יעצט האט ער שוין א תענוג אין עבודת ה’‪ ,‬נאר‬ ‫וואלט ער געענטפערט געווארן אויך אין אן אנדערע צייט‪ ,‬איך האב נאכנישט‬ ‫ווען קוקט ער אויס צו באקומען שכר? פאר דער צייט וואס‬ ‫קיין ראיה אז די זמן פון מנחה איז א זמן מסוגל‪.‬‬ ‫ער האט געדינט דעם אויבערשטן פאר ער איז געווארן רבי‬ ‫נאר‪ ,‬געבט דער בני יששכר צו פארשטיין‪ ,‬אז די ראיה נעם איך ווייל די תוה”ק‬ ‫זושא‪...‬‬ ‫שרייבט ‘בעלות המנחה’‪ .‬עס וואלט געקענט פונקט אזוי שטיין ‘ויהי בעלות‬ ‫און ִמ ּ ֶמ ּנוּ נִ ַּקח לַ ֲעבֹד ֶאת ד’‪ ,‬פון דעם לערנען מיר ארויס‪ ,‬אז‬ ‫היום’‪ ,‬אבער מיט דער‬ ‫אויך יעצט פילן מיר נישט קיין שום ‘סיפוק’ אין עבודת השם‪,‬‬ ‫מען קען הערן שמועס'ן און דרשות‬ ‫דערמאנען בעלות‬ ‫און אויך אויב מען פילט אז מען שטייט אין פארנט פון גרויסע‬ ‫פון מורנו ורבנו שליט"א ‪ -‬אין א עקסטערע נומער‬ ‫לאזט‬ ‫המנחה‬ ‫כוחות‪ ,‬זאלן מיר זיך נישט מייאש זיין‪ ,‬ווייל ענדליך וועט עס‬ ‫‪073-2951320‬‬ ‫לשה"ק‪:‬און דרשות‬ ‫‪073-2951321‬‬ ‫שמועס'ן‬ ‫אידיש‪:‬‬ ‫מען קען הערן‬ ‫מיר די תוה”ק‬ ‫אנקומען‪ ,‬מעגליך וועט עס זיין היינט‪ ,‬מעגליך אז עס וועט זיין‬ ‫פון מורנו ורבנו שליט"א ‪ -‬אין א עקסטערע נומער‬ ‫אידיש‪ 073-2951321 :‬לשה"ק‪073-2951320 :‬‬ ‫אונז‬ ‫זמן‬ ‫די‬ ‫אז‬ ‫פנינים‬ ‫לאזט‬ ‫הערן‬ ‫מארגן‪ ,‬און עס קען אויך זיין ווען דו וועסט זיין הונדערט יאר‬ ‫אלט‪ ,‬עס וועט אבער אנקומען‪.‬‬ ‫איז אן‬ ‫גולדשטיין‬ ‫מנחה‬ ‫עורך‪ :‬ש‪.‬‬ ‫יו”ר הועדה הרוחנית‪ :‬הרב יעקב פון‬ ‫רבינוביץ |‬ ‫א‬ ‫יו”ר הועדה הרוחנית‪ :‬הרב יעקב רבינוביץ | עורך‪ :‬ש‪ .‬גולדשטיין‬ ‫>>> | טיב הפרשה | המשך פון עמוד א' |‬ ‫תשרפ‬ ‫אבת יכ‬ ‫ווערןמ תואישנב • ’ד תיבב יתבש תליהק י"ע ל"וי‬ ‫המערכת‬ ‫נענהו ונרו‬ ‫זאלה ונבר‬ ‫הנביא"הר‬ ‫אליהו יבר צ‬ ‫הפרשה‬ ‫געוועןכהאזלאילמג‬ ‫גורםבר ןה‬ ‫האטץיבוני‬ ‫זמןטילש‬ ‫עת רצון און אז דערא"‬ ‫ביי זיין תפילה‪.‬‬ ‫לולא זט‬ ‫אין ספר הק’ סדר היום נעמט ער דער געדאנק א טריט ווייטער‪ .‬ער געבט‬ ‫פרטיתת‬ ‫מעשיות אויף השגחה ו”פש‬ ‫צו פארשטיין אז נישט נאר האט די מנחה געברענגט די ישועה‪ ,‬נאר אז‬ ‫אליהו הנביא האט גאר מכוון געווען צו די צייט פון מנחה און ווי עס איז‬ ‫געשריבן דורך ליינערס‬ ‫לשונו בקודש‪ :‬וצריך האדם ליזהר בתפילת המנחה הרבה מאד‪ ,‬כמ”ש ז”ל‬ ‫שמצינו שלא נענה אליהו אלא בתפילת המנחה‪ ,‬והוא בכונה המתין לאותה‬ ‫‪058‬‬ ‫שעה‪ ,‬כמו שמפורש בפסוק (מלכים א’‪ .‬יח‪ ,‬כז) ויהתל בהם אליהו‪ ,‬נראה‬ ‫הבנין‬ ‫שאותה שעה ראויה לענייה משעה אחרת‪ ,‬עכ”ל‪.‬‬ ‫הילף פון הימל פאר א קבלה טובה‬ ‫מען זעט די גדלות פון מנחה‪ ,‬אבער לעומת דעם זעט מען אז במציאות איז‬ ‫די זילזול ביי די תפילה גרעסער ווי אלע אנדערע תפילות‪ .‬די זילזול איז סיי‬ ‫פאר לאנגע יארן ארבעט מיין מאן אין א שווערע ארבעט‪.‬‬ ‫אין דאווענען אן קיין מנין‪ ,‬און אויך די וואס דאווענען מיט א מנין זענען‬ ‫מזלזל און דאווענען עס שנעל און כיפערן עס אפ‪.‬‬ ‫די ארבעט הייבט זיך אן אין די פריע שעה’ן פון טאג‪ ,‬נאך‬ ‫איידער די זון גייט אויף‪ ,‬און עס ענדיגט זיך אין די שפעטע‬ ‫נישט נאר אינמיטן די יאר זעט מען א זילזול לגבי די תפילה‪ ,‬אויך אין די‬ ‫פארמיטאג שעה’ן‪.‬‬ ‫הייליגע טעג‪ ,‬זעט מען אז אין די צייט וואס איבער אנדערע תפילות איז דא‬ ‫א גרויסער דגוש אז עס זאל געזאגט ווערן במתינות און מיט כוונה‪ ,‬איז די‬ ‫דער שווערער סדר איז גורם אז מערערע מאל זאל מיין‬ ‫מאן דאווענען ביחידות‪ ,‬נישט טרעפנדיג קיין מנין וואו צו‬ ‫ההלכה‬ ‫מנחה שוואכער‪.‬‬ ‫דאווענען‪.‬‬ ‫עס איז אזוי ראש השנה און אויך די הייליגסטע טאג פון יאר יום הק’ ווען די‬ ‫מנחה ווערט געזאגט שנעל און שוואכער אין פארגלייך צו אנדערע תפילות‪.‬‬ ‫דער סדר האט אנגעהאלטן לאנגע יארן‪ ,‬אבער דאן‬ ‫האט זיך געמאכט אז מיין קינד האט זיך נישט געשפירט‬ ‫מיר ווייסן אז די תפילות זענען קעגן די קרבנות‪ .‬יעדע תפילה איז קעגן אן‬ ‫גוט און מען האט געמוזט אנקומען אין שפיטאל אויף‬ ‫אנדערע קרבן און וועגן דעם זאגט מען שבת מוסף ווייל שבת איז געווען א‬ ‫באהאנדלונג‪ .‬נאכ’ן אפזיצן מיט מיין טאכטער עטליכע‬ ‫באזונדערע קרבן‪.‬‬ ‫טעג אין שפיטאל‪ ,‬האט מיין מאן געמאכט א גרינטליכער‬ ‫אז מען קוקט אריין צווישן די שורות זעט מען אז אט די התרשלות וואס‬ ‫חשבון הנפש און איבערגעקוקט זיינע שוואכקייטן און‬ ‫וויאזוי ער קען זיך פארבעסערן און איז אנגעקומען צו‬ ‫המעשיות‬ ‫מ’זעט היינט ביים דאווענען איז שוין געווען אויך ביי די קרבנות‪ .‬ווען די‬ ‫תוה”ק רעדט פון דער קרבן תמיד של בין הערבים ווארענט זי די כהנים‬ ‫די געדאנק אז ער מוז זיך פארבעסערן אין די געביט פון‬ ‫אז דער קרבן תמיד של בין הערבים זאל זיין די זעלבע ווי דער תמיד של‬ ‫‘תפילה בציבור’‪.‬‬ ‫הבוקר‪.‬‬ ‫מיט א שטארקקייט האט ער זיך גענומען דערצו‪ .‬רעדנדיג‬ ‫די תוה”ק זאגט [ויקרא כח‪ .‬ח] ואת הכבש השני תעשה בין הערבים כמנחת‬ ‫מיט זיין בעל הבית דערוועגן און אז פון היינט און ווייטער‬ ‫הבוקר וכנסכו‪.‬‬ ‫מוז ער אראפציפן צייט פון די ארבעט צו גיין דאווענען‬ ‫שחרית מיט א מנין‪ ,‬האט ער נישט געוואלט הערן פון‬ ‫דעם‪ .‬מיט די גאנצע קראפט האט ער גע’טענה’ט אז אזא‬ ‫ההתחזקות‬ ‫די תוה”ק איז מזהיר אז דער נאכמיטאג קרבן זאל געמאכט ווערן מיט די‬ ‫זעלבע ברען ווי דער צופרי קרבן‪.‬‬ ‫זאך קומט נישט אין באטראכט און אז אויב ער וועט עס‬ ‫פון דעם אז די תוה”ק דארף מזהיר זיין אז דער נאכמיטאג קרבן זאל‬ ‫אויספירן למעשה וועט ער אראפנעמען פון אים ‪ 500‬שקל‬ ‫געמאכט ווערן אין די זעלבע שטייגער ווי דער צופרי קרבן‪ ,‬זעט מען פון זיך‬ ‫מאנאטליך‪.‬‬ ‫אליין אז דער מיטאג קרבן איז געווען שוואכער ווי דער צופרי קרבן‪.‬‬ ‫מיין מאן האט אנגענומען די סטראשע באהבה און‬ ‫על פי פשטות הדברים קען מען זאגן א סיבה פארוואס נאכמיטאג איז‬ ‫פארציכטעט אויף די געלט און איז געגאנגען דאווענען‬ ‫שוואכער ווי פארמיטאג‪ .‬די סיבה איז צוליב די זעהלישע שוואכקייט וואס‬ ‫טעגליך מיט א מנין‪ ,‬זאגנדיג אז עס איז בעסער צו‬ ‫נעמט ארום דעם מענטש אין די מיטאג שעה’ן‪ .‬אנדערש ווי צופרי ווען‬ ‫פארדינען ווייניגער אבער דאווענען ווי א איד‪.‬‬ ‫פון דאן איז נישט געווען אזא זאך ווי נישט דאווענען מיט‬ ‫ההשגחה‬ ‫עס איז נאך דא די פרישקייט און דער איד איז מונטער און פריש און ער‬ ‫האט די כח און מח אנצוהייבן א טאג‪ ,‬איז די צושטאנד אין אוונט ווען דער‬ ‫מנין‪ .‬מיט די גרעסטע מסירות נפש האט מען געדאווענט‬ ‫מענטש איז שוין שוואך און פארמאטערט פון דעם טאג‪ ,‬און צו דערוועקן די‬ ‫מיט מנין‪.‬‬ ‫פארשלאפנקייט זאגט די תוה”ק אז צופרי זאל זיין ‘כמנחת הבוקר’‪.‬‬ ‫איינמאל האט זיך געמאכט אז מען איז געווען‬ ‫אויך על פי סוד איז דא א דערהער איבער איר גרויסקייט‪ ,‬און ווי אזוי ווער‬ ‫אונטערוועגענס‪ ,‬לויט אלע רעכענונגען איז נאך געווען‬ ‫עס שטארקט זיך איבער איר איז ממשיך אן עת רצון‪ ,‬ווי מ’זעט אין ספר הק’‬ ‫גענוג צייט צו קענען אנקומען אין שטוב אויף מנחה און צו‬ ‫‘סדר היום’ אז ער רעדט ארום איבער איר גרויסקייט וז”ל‪ :‬מפני שאותה‬ ‫קענען דאווענען מנחה בציבור‪ ,‬אבער די שווערע טרעפיק‬ ‫שעה מתחלת לשלוט מדת הדין‪ ,‬ומי שיכול לשלוט שיתגברו הרחמים על‬ ‫האט פארשווערט די מצב און מיר זענען געבליבן שטעקן‬ ‫אונטערוועגענס‪.‬‬ ‫פנינים‬ ‫הדין כחו גדול ומפיקים לו רצונו וחפצו‪ ,‬כיון שהפיק רצון שמים בהתחננו‬ ‫אליו‪ ,‬ולעורר רחמים בזמן הדין ומתמלאים כל שאלותיו ונענה‪ ,‬לכן צריך‬ ‫לכוין כראוי ולהיותו לאיש לשבר מנעולין‪ ,‬ולבטל כל כחות הטומאה אשר‬ ‫מיין מאן איז געווען פארקלעמט‪ .‬ער וועט נישט קענען‬ ‫התחילו להתעורר הזמן ההוא‪ ,‬עכ”ל‪.‬‬ ‫דאווענען מיט מנין‪ .‬אזוי פארנדיג איז ער אריבערגעפארן‬ ‫א באס סטאנציע‪ .‬צו זיין וואונדער זעט ער דארט ווי עס‬ ‫דער סדר היום איז מגלה אז דער זמן איז א געוואלדיגע עת רצון אבער די‬ ‫גרופירן זיך א מנין אידן וועלכע זענען אויך געבליבן‬ ‫גרויסקייט פון די צייט נעמט זיך פון דעם אז אין די צייט דערוועקן זיך די‬ ‫שטעקן אונטערוועגענס צו דאווענען מיט מנין‪.‬‬ ‫דינים‪ ,‬און אז אויב מען איז זיך מתגבר אויף די דינים קען מען אנקומען צו‬ ‫גרויסע זאכן און פועל’ן מער ווי מ’פועלט אין אנדערע תפילות‪.‬‬ ‫גלייך האט ער אפגעשטעלט די קאר און זיך געשטעלט‬ ‫דאווענען מנחה מיט זיי‪ ,‬לויבנדיג הקב”ה אז ער האט א‬ ‫מנין‪.‬‬ ‫המערכת‬ ‫די מנחה איז ווי א זאך וואס מען ברעכט דורך‪ ,‬ווער עס קען עס דורכברעכן‬ ‫דער קומט אן צו גרויסע זאכן‪ ,‬אבער ווייל עס איז א זמן פון דינים מוז מען‬ ‫עס קענען דורכברעכן‪ ,‬און טאקע וועגן דעם פאדערט זיך א גרויסע עבודה‬ ‫מען האט געזען באשיינפערליך ווי אזוי פון הימל העלפט‬ ‫ביי ‘מנחה’ מער ווי ביי אנדערע תפילות‪ ,‬ווייל מ’דארף זיך קענען מתגבר‬ ‫מען צו פאר א מענטש אויסצופירן זיין קבלה טובה‪.‬‬ ‫זיין אויף די שטערונגען‪.‬‬ ‫(דערציילט דורך די בעלת המעשה‪ :‬מ‪.‬נ‪).‬‬ ‫זאל הקב”ה געבן אז מען זאל האבן די כוחות און די שטארקקייט זיך מתגבר‬ ‫אלעעה ןעק ןעמ‬ ‫שוועריגקייטן און פועל’ן גרויסע זאכן אין אט‬ ‫איבערקומעןמש ןר‬ ‫אוןשרד ןוא ן'סעו‬ ‫צו זיין תו‬ ‫די פאראינטרעסירטע צו מיט טיילן מזכה זיין את הרבים מיט‬ ‫רצון‪.‬קע א ןיא ‪ -‬א"טילש ונברו ונרומ ןופ‬ ‫דעםמונעתערעטס‬ ‫רע‬ ‫מעשיות פון השגחה פרטית זאל שיקן צו ר' שמחה סמואלס אין‬ ‫פקס‪15326517922 :‬‬ ‫‪: 0231592-370‬ק"השל ‪: 1231592-370‬שידיאהשולחן‬ ‫ןייטשדלוג ‪.‬ש ‪:‬ךרוע | ץיבוניבר בקעי ברה ‪:‬תינחורה הדעוה ר”וי‬ ‫ב‬ ‫המעשיות‬ ‫א גוטער שידוך!‬ ‫בחור האט געזען אז דער טאטע פון די מיידל‬ ‫יצחק אבינו ע”ה איז צוגעגאנגען צו דער‬ ‫וויל זייער שטארק האבן זיין זון פאר א חתן‪,‬‬ ‫שידוך נאר ווען זיין טאטע האט אים באפוילן‬ ‫האט ער באשלאסן צו פאדערן א ריזיגער‬ ‫אז ער זאל אזוי טון‪ ,‬און ער האט געווארט‬ ‫סומע געלט פאר נדן‪ ,‬אינדערצייט וואס‬ ‫פאר זיין זיווג ביז ער איז געווען פערציג יאר‬ ‫דער איד איז געווענליכער ירושלימ’ער איד‬ ‫ִּ“כי ֶאל ַא ְרצִ י וְ ֶאל מוֹ לַ ְד ִּתי ֵּתלֵ ְך‪ ,‬וְ לָ ַק ְח ָּת ִא ּׁ ָשה לִ בְ נִ י לְ יִ צְ ָחק” (כד‪ ,‬ד)‪.‬‬ ‫אלט (להלן כה‪ ,‬כ)‪ .‬דערמיט האט ער זיך‬ ‫וועלכער האט נישט פארמאגט אפילו האלב‬ ‫פון דער ריזיגער סומע‪ .‬און דעריבער איז‬ ‫ער אהערגעקומען זיך צו שואל עצה זיין‪,‬‬ ‫עס האט דערציילט דער זון פון הרב ר’ משה‬ ‫פארלאזט אויף זיין טאטע אז ער וועט אים‬ ‫אוודאי באזארגן דערמיט‪ ,‬ווייל דאס איז דאך‬‫ההתחזקות‬ ‫איינס פון די מצוות וואס דער טאטע ווערט‬ ‫און דאס האט אים צוגעברענגט צו וויינען‬ ‫בלוי זצ”ל‪ ,‬פון די זכרונות פון זיינע יונגע‬ ‫באפוילן אז ער זאל טון פאר זיין זון‪ ,‬אזוי ווי די‬ ‫אזוי שטארק‪ ,‬וויבאלד ער האט נישט געקענט‬ ‫יארן‪ ,‬די פאלגנדע מעשה‪.‬‬ ‫שיא ֹו‬ ‫גמרא זאגט אין מסכת קידושין (כט‪“ ).‬לְ הַ ּ ִ ׂ‬ ‫שטיין אין אזעלכע גרויסע געלטער‪.‬‬ ‫איינמאל איז אריינגעקומען ביי זיי‬ ‫שה”‪ .‬און דעריבער איז יצחק נישט געגאנגען‬ ‫ִא ּׁ ָ‬ ‫האב איך אים צוגעזאגט‪ ,‬אז איך וועל זיך‬ ‫אינדערהיים‪ ,‬א חשוב’ער איד פון די בני‬ ‫זוכן א שידוך פאר זיך אליין‪ ,‬ביז זיין טאטע‬ ‫אריינלייגן אין שתדלנות פאר דער שידוך‪ ,‬און‬ ‫ירושלים‪ ,‬און ער האט געבעטן אז ער וויל‬ ‫האט געשיקט זיין קנעכט אליעזר צו ברענגען‬ ‫איך האב זיך טאקע גלייך ארויסגעלאזט צו‬ ‫רעדן מיט זייער גרויסן טאטן‪ .‬האבן זיי זיך‬ ‫דער שידוך צו אים‪.‬‬ ‫דער הויז פון דער טאטע פון דער בחור‪ .‬גאנצע‬ ‫צוויי שעה זענען זיי געזעצן און גערעדט‪ ,‬ווען‬ ‫געזעצט צוזאמען צום טיש‪ ,‬און דער גאסט‬ ‫האט אנגעהויבן ביטערליך צו וויינען‪ ,‬אויף‬ ‫אויך יעקב אבינו ע”ה איז געגאנגען זוכן זיין‬ ‫שידוך‪ ,‬נאר ווען זיין טאטע און זיין מאמע‬ ‫ההשגחה‬ ‫אין אנהייב האט דער טאטע נישט געוואלט‬ ‫אזוי ווייט אז עס איז אים אנגעקומען שווער‬ ‫האבן אים געשיקט צו נעמען א שידוך‪,‬‬ ‫הערן פון גארנישט און איז געבליבן פעסט‬ ‫צו רעדן‪ ,‬און רבי משה מיט זיין גוטע הארץ‬ ‫טראצדעם וואס ער איז שוין דעמאלטס געווען‬ ‫מיטן פאדערן דעם גאנצן סומע‪ .‬אבער‬ ‫האט אים בארואיגט און געטרייסט‪ ,‬רעדנדיג‬ ‫דריי און זעכציג יאר אלט‪.‬‬ ‫נאכדעם וואס איך האב ווייכגעמאכט זיין‬ ‫צו אים בארואיגונגס ווערטער‪[ .‬די קינדער‬ ‫הארץ‪ ,‬און איך האב אים געגעבן צו פארשטיין‬ ‫האבן איבערהויפט נישט געהערט דער טעמע‬ ‫אנדער איז אבער געווען עשיו‪ ,‬ער האט‬ ‫ווי פאסיג דער שידוך איז‪ ,‬אויך פאר אים‬ ‫איבער וואס זיי האבן גערעדט‪ ,‬נאר זיי האבן‬ ‫נישט געווארט ביז זיין טאטע וועט אים זוכן‬ ‫און אויך פאר זיין זון‪ ,‬ענבי הגפן בענבי‬ ‫הגפן‪ ,‬און אז עס איז נישט פאסיג צו פאדערן‬ ‫אזעלכע ריזיגע געלטער‪ ,‬האט ער ענדליך‬ ‫געהערט ווי דער איד וויינט און ווי זייער טאטע‬ ‫בארואיגט אים כסדר]‪ .‬ענדליך האט זיך דער‬ ‫איד אויפגעשטעלט און זיך געגרייט צו גיין‪,‬‬ ‫זיין שידוך‪ ,‬נאר ער איז אליין געגאנגען און‬ ‫זיך גענומען א שידוך‪ ,‬אן קיין שום באפעל‬ ‫און אן קיין שום ברכה‪ ,‬נישט פון זיין טאטע‬ ‫פנינים‬ ‫צוגעשטימט צו מאכן א פשרה אין דעם‪ ,‬און‬ ‫און רבי משה האט אים ארויסבאגלייט‪ ,‬און‬ ‫און נישט פון זיין מאמע‪ .‬אזוי ווי דער פסוק‬ ‫איך בין נישט אוועקגעגאנגען פון דארט ביז‬ ‫נישט אויפגעהערט צו טרייסטן און בארואיגן‪,‬‬ ‫שו ֶּבן‬ ‫איז מעיד אויף אים (כו‪ ,‬לד)‪“ :‬וַ יְ ִהי עֵ ָׂ‬ ‫מען האט אוועקגעשטעלט דעם שידוך איבער‬ ‫ביז ער האט געזאגט צו אים הויך אויפן קול‪:‬‬ ‫שה ֶאת יְ הו ִּדית ַּבת ְ ּב ֵא ִרי‬ ‫שנָה‪ ,‬וַ ִ ּי ַּקח ִא ּׁ ָ‬ ‫אַ ְר ָּב ִעים ׁ ָ‬ ‫געווענליכע און אנגענומענע סומעס געלט‪.‬‬ ‫דו זאלסט גארנישט זארגן‪ ,‬בעזרת השם וועט‬ ‫ש ַמת ַּבת ֵאיל ֹן הַ ִח ִּתי”‪ – .‬און‬ ‫הַ ִח ִּתי‪ ,‬וְ ֶאת ּ ָב ְ ׂ‬ ‫אלעס ווערן מסודר על צד היותר טוב!‬ ‫ווי פארשטענדליך איז געווען די רעזולטאט‬ ‫ווירקליך האט מען נאך אין די זעלבע נאכט‬ ‫[תוצאה] פון אזא שידוך‪ ,‬אזוי ווי עס שטייט‬ ‫געבראכן טעלער‪ ,‬און דער שידוך איז‬ ‫ווי נאר דער איד איז ארויסגעגאנגען פון הויז‪,‬‬ ‫ארויסגעשריבן אינעם קומענדיגן פסוק (כו‪,‬‬ ‫המערכת‬ ‫צושטאנד געקומען‪ ,‬ווען רבי משה זעלבסט‬ ‫האט רבי משה ערקלערט אז ער מוז שוין‬ ‫לה)‪“ :‬וַ ִּת ְהיֶיןָ מ ַֹרת רו ַּח לְ יִ צְ חָ ק וּלְ ִר ְב ָקה”‪ .‬און‬ ‫פריידט זיך מיט זיי און דערפריידט זיי מיט‬ ‫יעצט צוגיין פאר א וויכטיגע עסקנות לטובת‬ ‫צוליב די זעלבע סיבה איז ער נישט געגאנגען‬ ‫שמחת חתן וכלה‪.‬‬ ‫אט דעם טייערן איד וועלכער איז נארוואס‬ ‫פרעגן אן עצה פון זיין טאטע און מאמע‬ ‫ארויסגעגאנגען פון הויז!‬ ‫***‬ ‫איידער ער איז צוגעגאנגען צו דער שידוך‪ ,‬און‬ ‫צוויי שעה שפעטער איז רבי משה צוריק‬ ‫ער האט אויך נישט געבעטן פון זיי א ברכה‪,‬‬ ‫די טאכטער פון הגאון הצדיק רשכבה”ג רבי‬ ‫אהיימגעקומען‪ ,‬מיט א שטראלנדע און‬ ‫ווייל ער האט גוט געוואוסט אז דער שידוך‬ ‫חיים עוזר זצ”ל‪ ,‬רב אב”ד פון די באוואוסטע‬ ‫שיינענדע געזיכט‪ ,‬ווען א געוואלדיגע שמחה‬ ‫וועט נישט געפינען חן אין זייערע אויגן‪ ...‬און‬ ‫שטאט ווילנא‪ ,‬איז לא עלינו קראנק געווארן‬ ‫האט אים ארומגענומען‪ .‬ער האט גלייך‬ ‫אויך שפעטער ווען ער האט חתונה געהאט‬ ‫מיט גאר א שווערע קרענק‪ ,‬און אויך פאר די‬ ‫גרויסע דאקטוירים און פראפעסארן איז נישט‬ ‫געלאזט רופן דער איד וואס איז געווען ביי‬ ‫אים מיט צוויי שעה פריער‪ .‬ווי נאר דער איד‬ ‫אז זיין טאטע יצחק האט אים געגעבן זיין‬ ‫השולחן‬ ‫מיט ָמחֲ לַת ַּבת יִ ׁ ְש ָמעֵ אל געפינען מיר נישט‬ ‫געלונגען צו ברענגען א היילונג צו איר קרענק‪.‬‬ ‫איז אריינגעקומען און רבי משה האט אים‬ ‫ברכה דערצו‪ ,‬און אויך נישט אז ער האט אים‬ ‫איז רבי חיים עוזר געגאנגען צו מרן בעל החפץ‬ ‫דערציילט איבער זיין געוואלדיגע הצלחה‬ ‫געשיקט אזוי צו טון‪.‬‬ ‫חיים זצוק”ל‪ ,‬און ער האט געבעטן א ברכה‬ ‫וואס ער האט געהאט ביי זיין שתדלנות‪,‬‬ ‫פון דא לערנען מיר ארויס דַּ ְרכֵי ַחיִּים‪ ,‬וויאזוי‬ ‫און ישועה פאר די רפואה פון זיין קראנקע‬ ‫איז דער איד אנגעפילט געווארן מיט גרויס‬ ‫צו זוכן דער ריכטיגער און פאסיגער שידוך‪.‬‬ ‫טאכטער‪ .‬ווען דער הייליגער חפץ חיים האט‬ ‫שמחה‪ ,‬און ער האט הארציג באדאנקט רבי‬ ‫ווען מען גייט אין די וועגן פון אונזערע‬ ‫געהערט זיין פארלאנג‪ ,‬האט ער ארויסגעלאזט‬ ‫משה פאר זיין טירחא און השתדלות פאר‬ ‫עלטערן יצחק און יעקב עליהם השלום‪ ,‬זוכט‬ ‫א טיפע און ווייטאגליכע קרעכץ‪ ,‬און ער האט‬ ‫זיינעטוועגן‪.‬‬ ‫מען נישט אליין‪ ...‬און מען גייט נישט צו צום‬ ‫געזאגט‪ :‬איך קען דיר נישט העלפן דערמיט!‬ ‫נאכדעם וואס דער גאסט איז אוועקגעגאנגען‪,‬‬ ‫שידוך פאר מען באקומט דערצו די ווארימע‬ ‫און ער האט אים ערקלערט באהאלטענע זאכן‬ ‫האט רבי משה דערציילט פאר זיינע קינדער‬ ‫ברכות פון די עלטערן‪ ,‬און אזוי איז מען‬ ‫ִמ ִּכ ְב ׁשוֹנ ֹו ׁ ֶשל ע ֹולָם‪ ,‬איבער די סיבה פארוואס‬ ‫ָייתן‪.‬‬‫דְּ בָ ִרים ְּכהַ וְ ו ָ‬ ‫זוכה צו סייעתא דשמיא צו געפינען אינגיכן‬ ‫זי איז געווארן אזוי קראנק‪ – .‬אין דיין יוגנט‪,‬‬ ‫א גוטער און פאסיגער שידוך‪ ,‬אזוי ווי יצחק‬ ‫האט אים דער הייליגער חפץ חיים געזאגט‪,‬‬ ‫אט דער טייערער און חשוב’ער איד האט‬ ‫און יעקב האבן געפינען גוטע און פאסיגע‬ ‫ביסטו געווען א חתן מיט א מיידל‪ ,‬און נאכדעם‬ ‫געזוכט א ‘פאסיגער שידוך’ פאר זיין געלונגענע‬ ‫שידוכים ּ ֵתכֶף ו ִּמיַּד‪ ,‬וואס פון זיי איז גאנץ‬ ‫האסטו מבטל געווען דער שידוך און דו האסט‬ ‫און געראָ טענע טאכטער‪ ,‬אזא שידוך וואס זאל‬ ‫כלל ישראל אויפגעשטעלט געווארן‪.‬‬ ‫איר אפגעלאזט‪ .‬אט די מיידל האט געהאט‬ ‫זיין פאסיג פאר זיין געהויבענער שטאנד‪ ,‬און‬ ‫דערפון גרויס צער און זי איז זייער שטארק‬ ‫וואס זאל אויך זיין פאסיג פאר אזא געלונגענע‬ ‫אבער עשיו הרשע‪ ,‬וואס איז געגאנגען לויט‬ ‫געטשעפעט געווארן דערפון‪ ,‬און אין הארץ‬ ‫מיידל‪ ,‬ער האט געזוכט און געזוכט און ער איז‬ ‫די גלוסטעניש פון זיין הארץ‪ ,‬צו גיין אליין און‬ ‫האט זי א שווערע טענה און קפידא אויף דיר!‬ ‫נישט געווען גרייט צו מאכן קיין שום פשרה‬ ‫זיך אויסקלויבן זיינע פרויען‪ ,‬לויט די שלעכטע‬ ‫דעריבער וועסטו איר מוזן מפייס זיין און זי‬ ‫דערביי‪ ,‬ביז ער וועט טרעפן דער בעסטער!‬ ‫גלוסטעניש פון זיין הארץ‪ ,‬איז דער סוף געווען‬ ‫זאל דיר געבן איר מחילה‪ ,‬און נאר נאכדעם‬ ‫אז ער האט געטראפן שלעכטע פרויען וועלכע‬ ‫מיטן הילף פון דער מזווג זיווגים יתברך שמו‪,‬‬ ‫האבן נאר געברענגט צער און אפקומעניש צו‬ ‫וואס זי וועט ענטפערן און זאגן ְ ּבפֶ ה ָמלֵא אז זי‬ ‫איז אים געלונגען צו טרעפן א בור וואס איז‬ ‫איז דיר מוחל‪ ,‬וועלן מיר קענען מתפלל זיין אז‬ ‫זיינע עלטערן‪ ,‬אויף אזוי ווייט אז רבקה אימנו‬ ‫מופלג ומושלם בכל מידה נכונה‪ ,‬אַ ן עילוי בן‬ ‫ע”ה האט געזאגט דערויף (כז‪ ,‬מו)‪ַ :‬‬ ‫“קצְ ִּתי‬ ‫דיין טאכטער זאל געזונט ווערן!‬ ‫טובים‪ ,‬וועלכער איז געווען פונקט צוגעפאסט‬ ‫ְב ַח ּיַי‪ ...‬ל ּ ָָמה ּ ִלי ַח ִ ּיים”‪.‬‬ ‫רבי חיים עוזר איז צוטרייסלט געווארן‪ ,‬און‬ ‫פאר אים‪ ,‬און ער האט טאקע געוואלט טון‬ ‫ער האט זיך תיכף ומיד ארויסגעלאזט אויפן‬ ‫ער שידוך‪ – .‬אבער ווען דער טאטע פון דער‬ ‫***‬ ‫ג‬ ‫וואס וועט זיין זייער רעאקציע‪...‬‬ ‫וועג צו דער הויז פון יענע מיידל‪,‬‬ ‫און דעריבער ביי יעדן שידוך‬ ‫און ער האט איר שטארק געבעטן‬ ‫בעטנדיגץיאזבונזייבר ןהכה לאילמג יבר צ"הרה ונברו ונרומ תואישנב • ’ד תיבב יתבש תליהק י"ע ל"ויוואס איך האבתשרפ‬ ‫געטראפן אפילו די‬ ‫און מפייס געווען‪ ,‬א"טילש‬ ‫קלענסטע פעלער‪ ,‬האב איך נישט‬ ‫זאל אים מוחל זיין דערויף‪ ,‬און ער‬ ‫אבת יכ‬ ‫צוגעשטימט צום שידוך‪ ,‬ווייל‬ ‫איך האב מורא געהאט טאמער די‬ ‫האט איר עטליכע מאל געגעבן צו‬ ‫פארשטיין אז ער האט דעמאלטס‬ ‫חברים וועלןלולא זט‬ ‫אנטפלעקן דער פגם‬ ‫געמוזט אפלאזן דער שידוך‪ ,‬און‬ ‫און זיי וועלן ו”פשת‬ ‫גרינגשעצן אין מיר‪.‬‬ ‫ער האט נישט געהאט קיין אנדערע‬ ‫ברירה‪ .‬די פרוי האט אבער נישט‬ ‫האט ער מיר געגעבן צו פארשטיין‪,‬‬ ‫געוואלט הערן פון גארנישט‪ ,‬זי‬ ‫אז דער גאנצער זארג פון די‬ ‫‪058‬‬ ‫רעאקציע פון די חברים איז דאך‬ ‫נאר פאר איין רגע‪ ,‬ווען זיי הערן‬ ‫עס‪ ,‬אבער גלייך נאכדעם זענען זיי‬ ‫איז געווען זייער פארווייטאגט‬ ‫און אויפגערעגט‪ ,‬און וויפיל ער‬ ‫האט זיך נאר געבעטן ביי איר און‬ ‫איר פראבירט צו ערקלערן אז די‬ ‫משלים דערמיט‪ ,‬וויסנדיג אז דאס‬ ‫לעבן פון זיין טאכטער ווענדט‬ ‫איז דער ריכטיגער שידוך‪ ,‬און זיי‬ ‫זיך אין איר מחילה‪ ,‬האט זי נישט‬ ‫פרייען זיך מיטן חתן כלה אזוי ווי‬ ‫מסכים געווען אים צו מוחל זיין‪,‬‬ ‫עס דארף צו זיין‪...‬‬ ‫און דערביי האט זי עטליכע מאל‬ ‫קומט אויס‪ ,‬אז “איין רגע” האט‬ ‫געזאגט אז זי איז נישט מסוגל אים‬ ‫ער נישט חתונה געהאט זיין גאנצן‬ ‫צו מוחל זיין דערפאר!‬ ‫לעבן‪...‬‬ ‫ווען רבי חיים עוזר איז‬ ‫***‬ ‫ארויסגעגאנגען פון איר הויז‪,‬‬ ‫האט ער זיך צוקרעכצט פון די‬ ‫הרבנית הצדקנית אשת חבר פון‬ ‫טיפענישן פון זיין הארץ‪ ,‬און ער‬ ‫הרה”צ רבי יצחק דוד גוטפארב‬ ‫האט געזאגט צו זיין באגלייטער‬ ‫זצ”ל‪ ,‬פון דער נְ ִק ּיֵי הַ דַּ עַ ת‬ ‫מיט א וויינענדיגע קול‪ :‬דאס איז‬ ‫ּשלַיִ ם‪ ,‬האט זיך געפירט‬ ‫ׁ ֶש ִ ּבירו ׁ ָ‬ ‫דאס! די גזירה איז שוין נגזר‬ ‫צו זאגן‪ ,‬ווען אירע קינדער זענען‬ ‫געווארן‪ ,‬רחמנא ליצלן!‬ ‫אנגעקומען צו דער עלטער‬ ‫פון שידוכים‪ ,‬און מען האט זיי‬ ‫עס איז נישט דורכגעגאנגען קיין‬ ‫פארגעשלאגן א ‘גוטער שידוך’‪:‬‬ ‫לאנגע צייט פון דעמאלטס‪ ,‬און‬ ‫לאמיר זיך צואיילן און שנעל‬ ‫זיין טאכטער די צדקנית איז נפטר‬ ‫ענדיגן דעם שידוך‪ ...‬איידער מיר‬ ‫געווארן‪ ,‬ווען טויזנטער אידן‬ ‫וועלן אריינכאפן צו הערן עפעס‬ ‫אין שפיץ פון אלע גדולי ווילנא‬ ‫נישט שיין וועגן דער אנדערער‬ ‫זענען ארויסגעגאנגען איר צו‬ ‫צד‪...‬‬ ‫וואונדערליכער שידוך וואס איז געווען ממש‬ ‫באגלייטן צו איר רו־אָ רט‪ ,‬און זיך‬ ‫צוגעפאסט פאר אים‪ ,‬און ווען די מדוברת האט‬ ‫צו באטייליגן מיטן צער פון איר גרויסן טאטן‪.‬‬ ‫ווייל דער דרך העולם איז‪ ,‬אז ביז מען ענדיגט‬ ‫דער שידוך‪ ,‬פראבירט מען נאך און נאך‬ ‫געהערט וועגן דער פראבלעם פון דער בחור‪,‬‬ ‫פון דעם דארפן מיר זיך אויסלערנען‪ ,‬אז אפילו‬ ‫אויסצוטרעפן און קלארצומאכן‪ ,‬און זיי ווילן‬ ‫איז צום גרויסן וואונדער האט עס איר בכלל‬ ‫גדולי הדור און גרויסע צדיקים זאלן זייער‬ ‫זען וואו נאך מען קען הערן עפעס א חסרון‪ ...‬און‬ ‫נישט געשטערט‪ ,‬נאר אדרבה‪ ,‬האט זי געזאגט‪,‬‬ ‫שטארק אכטונג געבן אין דעם‪ ,‬און כאטש‬ ‫עס איז דאך נישטא קיין מושלמ’דיגער מענטשן‬ ‫דערמיט וועל איך זוכה זיין צו טון די מצוה פון‬ ‫עס איז נישטא קיין שום ספק אז זיין לויטערע‬ ‫אויף דער וועלט‪ ,‬און אלעמאל וועט מען געפינען‬ ‫‘גמילות חסדים’ מיין גאנצן לעבן!‬ ‫כוונה מיטן אפלאזן דער שידוך איז געווען‬ ‫איינער וואס וועט אביסל אראפנעמען פונעם‬ ‫ארום צוויי יאר נאך זייער חתונה‪ ,‬האט מען‬ ‫אינגאנצן לשם שמים‪ ,‬אן קיין שום נגיעה‪– .‬‬ ‫חשיבות פון דער מדובר אדער פון די מדוברת‪,‬‬ ‫מיר געלאדנט צו דינען אלץ כהן ביי די שמחה‬ ‫פונדעסטוועגן‪ ,‬ווען עס קומט צו די ענינים פון‬ ‫און דורכדעם ווערן אפגעזאגט פילע און גוטע‬ ‫פונעם ‘פדיון הבן’ וואס דער פאר־פאלק האט‬ ‫בין אדם לחבירו‪ ,‬איז אויב זיין חבר האט צער‬ ‫שידוכים און גייען אראפ‪ .‬און לאמיר נישט‬ ‫געפראוועט פאר זייער בכור וואס איז זיי‬ ‫און א קפידא דערויף‪ ,‬איז עס זייער מסוכן‪ ,‬און‬ ‫רעדן פון די וואס פירן זיך אז זיי פרובן אויס‬ ‫געבוירן געווארן למזל טוב‪ ,‬און הצלחה און‬ ‫מען זאל טון אלעס וואס איז מעגליך כדי צו‬ ‫דעם שידוך מיט פילע און לאנגע באגעגענישן‬ ‫ברכה האט אויפגעשיינט פאר זיי לאורך ימים‬ ‫מפייס זיין און באוויליגן זיין חבר מיטן גאנצן‬ ‫צווישן ביידע צדדים‪ ,‬וואס פון אזויפיל רייד‬ ‫ושנים‪.‬‬ ‫הארץ!‬ ‫איז כמעט נישט מעגליך אז עס זאל נישט‬ ‫***‬ ‫***‬ ‫געזאגט ווערן עפעס וואס איז נישט מושלם‪...‬‬ ‫און צומאל צוליב א קליינע טעות גייען אראפ‬ ‫איך האב געקענט א איד וועלכער איז נישט‬ ‫עס איז אמאל געווען א ישיבה בחור וועלכער‬ ‫אויסגעצייכנטע שידוכים און ווערן אויס‪.‬‬ ‫געווען חתונה געהאט‪ ,‬און האט געלעבט איינער‬ ‫האט געהאט א קליינע געזונט פראבלעם‪ ,‬און‬ ‫אליין‪ ,‬אין דער עלטער פון דריי און ניינציג יאר‬ ‫דעריבער איז געווארן דערפון א גרויסע פראגע‬ ‫דעריבער זאלן מיר צוגיין צו א שידוך‪ ,‬בלויז‬ ‫(!) און ער איז נאך אלץ געווען א בחור און האט‬ ‫אנבאלאנגט שידוכים‪ ,‬האב איך אים געשיקט‬ ‫מיט אמונה שלימה אין די ווערטער פון די‬ ‫נישט חתונה געהאט!‬ ‫צו מורינו הגה”צ רבי זונדל קרויזר זצוק”ל‪.‬‬ ‫חכמים‪ ,‬וועלכע האבן אונז געלערנט פון די‬ ‫ווערטער פון די היינטיגע פרשה וויאזוי א‬ ‫אין א געלעגנהייט‪ ,‬האב איך אים געפרעגט‪,‬‬ ‫ווען רבי זונדל האט געהערט דעם פראבלעם‪,‬‬ ‫שידוך ווערט געמאכט‪ ,‬אין די גמרא אין מסכת‬ ‫פארוואס ער האט קיינמאל נישט חתונה‬ ‫האט ער געזאגט צו דער בחור‪ :‬דו דארפסט‬ ‫“א ַמר ַרב ִמ ּׁשוּם ַר ִ ּבי ְראוּבֵ ן‬ ‫מועד קטן (יח‪ָ :):‬‬ ‫געהאט? – האט ער מיר געענטפערט מיט‬ ‫דאך זיין בשמחה! ווייל דער עולם הזה איז‬ ‫יאים ו ִּמן‬ ‫ֹובילִ י‪ִ ,‬מן הַ ּתו ָֹרה ו ִּמן הַ ְ ּנ ִב ִ‬ ‫ֶּבן ִאצְ ְטר ִ‬ ‫חכמה‪ ,‬אז דאס איז געווען בלויז צוליב אן‬ ‫דאך פול מיט דאגות‪ ,‬וואס שפראצן ארויס און‬ ‫שה לָ ִא ׁיש‪ִ .‬מן הַ ּתו ָֹרה ִדּ כְ ִתיב‬ ‫הַ ְּכתו ִּבים ֵמה’ ִא ּׁ ָ‬ ‫איינציגער רגע!‬ ‫באנייען זיך טאג טעגליך‪ ,‬און עס איז נישטא‬ ‫ֹאמרוּ ֵמה’ יָצָ א‬ ‫(כד‪ ,‬נ)‪ַ ,‬ויַּעַ ן לָ בָ ן ו ְּבתו ֵּאל ַויּ ְ‬ ‫קיין מענטש אויף דער וועלט אן קיין דאגות און‬ ‫יאים ִדּ כְ ִתיב (שופטים יד‪ ,‬ד)‪,‬‬ ‫הַ דָּ בָ ר‪ִ .‬מן הַ ְ ּנ ִב ִ‬ ‫און ער האט מיר געגעבן צו פארשטיין זיין‬ ‫פראבלעמען‪ ,‬און דו ווערסט ‘גע’פטר’ט’ פון די‬ ‫וְ ָא ִביו וְ ִא ּמ ֹו ל ֹא י ְָדעוּ ִּכי ֵמה’ ִהיא‪ִ .‬מן הַ ְּכתו ִּבים‬ ‫כוונה‪ ,‬ווייל ביי יעדער שידוך וואס מען‬ ‫אלע זארגן‪ ,‬דורך דער קליינער פראבלעם וואס‬ ‫ִדּ כְ ִתיב (משלי יט‪ ,‬יד)‪ַּ ,‬ביִת וָהוֹן נַחֲ לַ ת ָאבוֹת‬ ‫האט אים פאָ רגעשלאָ גן‪ ,‬האט ער אלעמאל‬ ‫דו האסט‪...‬‬ ‫שה ַמשְׂ ּכָלֶ ת”‪.‬‬ ‫ו ֵּמה’ ִא ּׁ ָ‬ ‫געטראכט‪ ,‬וואס וועלן די חברים זאגן‪ ,‬און‬ ‫א שטיק צייט שפעטער איז אויפגעקומען א‬ ‫תושרד ןוא ן'סעומש ןרעה ןעק ןעמ‬ ‫רעמונ ערעטסקע א ןיא ‪ -‬א"טילש ונברו ונרומ ןופ‬ ‫‪: 0231592-370‬ק"השל ‪: 1231592-370‬שידיא‬ ‫ןייטשדלוג ‪.‬ש ‪:‬ךרוע | ץיבוניבר בקעי ברה ‪:‬תינחורה הדעוה ר”וי‬ ‫ד‬