gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish — חיי שרה (2026-11-02)

מוציא לאור: א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish

שבוע: חיי שרה (2026-11-02)

א חסידישע פארברענגען - אידיש · A Chasidisha Fabrangen - Yiddish — חיי שרה (2026-11-02)

פתח את ה-PDF הורדה

‫‪+++‬פארבר‪++++‬ע‪++++‬נגען‬ ‫גליון ס"ג | פר' חיי שרה תשפ"ז‬ ‫א ‪++‬חסידישע‪+‬ר‬ ‫בסייעתא דשמיא‬ ‫נדבת ידידנו מוה"ר‬ ‫ר' פנחס טודרוס הי"ו‬ ‫לזכות הוריו הרב ברוך בנימין שי'‬ ‫ולעילוי נשמת מרת מרים ע"ה‬ ‫אלטהויז‬ ‫דער 'אמן יהא שמי' רבא'‬ ‫אויף קיין שום בשר ודם – פשוט ווייל מיר‬ ‫זענען נאנט צום אויבערשטן און מיר זענען‬ ‫ווען דער גוף‬ ‫דערהייבט די נשמה‬ ‫פון הרה"ק רבי מנחם נחום‬ ‫אייביג ארומגענומען מיט זיין ליבשאפט‪.‬‬ ‫מטשערנאביל זיע"א‬ ‫פארשטייט זיך אז דאס פארלאנגט אן‬ ‫עבודה‪ ,‬ווייל דער גוף זוכט דאך נישט‬ ‫אזוי ווי אין גשמיות איז דאך‬ ‫קיין רוחניות‪ ,‬נאר ער ציעט צו עצלות און‬ ‫ויבא אברהם לספוד לשרה ‪ //‬א פארברענגען‬ ‫"שמועה טובה תדשן עצם"‪ ,‬ווי די‬ ‫פראסטע תאוות‪ ,‬אבער אויך דא ווייזט אונז‬ ‫גמרא דערציילט (גיטין נו‪ ,‬ב) אז פון‬ ‫תורת הבעש"ט דעם ריכטיגן וועג‪ :‬מ'דארף‬ ‫דאס איז דער טיפער טעם פארוואס קיום‬ ‫אויב מ'וואלט געדארפט אנצייגן אויפ'ן‬ ‫דער גוטער בשורה וואס מען האט‬ ‫נישט זיין פארנומען בלויז מיט'ן צעקלאפן‬ ‫המצוות ווערן געטון בעיקר דורך פיזישע‬ ‫גרעסטן נסיון אין עבודת ה'‪ ,‬וואלט עס אן‬ ‫אים אנגעזאגט איז געווארן ביי‬ ‫דאס שלעכטס‪ ,‬נאר א איד זאל זיך ַאזוי טיף‬ ‫'עשיה' — מיט'ן פליישיגן גוף אדער מיט‬ ‫קיין צווייפל געווען‪ :‬אונזער אייגענער גוף‪.‬‬ ‫אים א קערפערליכע ענדערונג‪ ,‬אזוי‬ ‫אריינטון אין אלקות – אז אויטאמאטיש‬ ‫גשמיות'דיגע חפצים‪ ,‬ווייל דורך יעדע מצוה‬ ‫ביי יעדן טריט שטייט ער אונז אין וועג‪.‬‬ ‫אויך אין אהבת ה'‪ ,‬אז דער "קרבת‬ ‫זאל דער גוף דערהויבן ווערן‪ ,‬און זיך ממילא‬ ‫פארוואנדלען מיר די טויטע מאטעריאל‬ ‫מ'וויל אויפשטיין פרי מיט א פרישקייט‬ ‫אלקים לי טוב"‪ ,‬וואס דער מענטש‬ ‫דערהערט‪ ,‬דארף אויך זיין קענטיג‬ ‫מיטכאפן מיט'ן הייליגן ברען פון קדושה‪.‬‬ ‫פונעם 'גוף' אין א הייליגע כלי פאר אלקות‪,‬‬ ‫– איז ער מיד און וויל נאר בלייבן אין‬ ‫אין זיין גוף‪.‬‬ ‫מיט דעם אלעם אבער‪ ,‬קען נאכאלץ‬ ‫און דורך די דאזיגע שטאפלווייזע עבודה‬ ‫בעט; מ'וויל זיך קאנצענטרירן אויף‬ ‫‪ . .‬ווי עס ווערט דערציילט אויף‬ ‫בלייבן דאס געפיל אז די נפש הבהמית‬ ‫פון באלייכטן דאס גשמיות גרייטן מיר אן‬ ‫זאכן וואס זענען באמת וויכטיג – ציעט‬ ‫הרה"צ ר' מנחם נחום טשערנאבלער‪,‬‬ ‫און דער גוף זענען ווי א צוגעקלעבטע‬ ‫די גאנצע בריאה צום גרויסן קלימאקס פון‬ ‫ער דוקא צו נארישקייטן און קטנות;‬ ‫אז ער איז געווען שמן בגופו פון‬ ‫לאסט וואס מען מוז מיטשלעפן‪ ,‬און דער‬ ‫'לעתיד לבוא'‪ ,‬ווען דער חומר וועט ווערן‬ ‫מ'וויל אריינשפרינגען אין עבודת ה' מיט‬ ‫זאגן אמן יהא שמי' רבא‪ .‬ווען ער‬ ‫עיקר עבודה איז אין די נפש האלקית‬ ‫אזוי ריין און אויסגעלייטערט‪ ,‬אז 'וראו כל‬ ‫ענערגיע און חיות‪ ,‬אבער דער גוף איז‬ ‫האט זיך אריינגעטראכט אין דעם‬ ‫גופא‪ .‬פונקט פאר דעם קומט אבער דער‬ ‫בשר יחדיו כי פי ה' דיבר'‪ ,‬מיט אונזערע‬ ‫ווייטער פויל און שלעפעריג‪...‬‬ ‫"שמי' רבא" און גדולת הוי'‪ ,‬אז דער‬ ‫צווייטער יסוד‪:‬‬ ‫פיזישע אויגן וועט מען זען 'אלקות במוחש'‬ ‫צומאל קען זיך דאכטן‪ ,‬אז אויב וויל מען‬ ‫אויבערשטער איז "מברך לעלם‬ ‫‪ -‬דא אויף דער וועלט‪.‬‬ ‫ערגעץ אנקומען אין עבודת ה'‪ ,‬מוז מען זיך‬ ‫ולעלמי עלמיא"‪ ,‬אז ער ווערט נמשך‬ ‫ב‪ .‬דא ליגט די גרעסטע ביטול‬ ‫אפילו מצוות וואס זענען 'חובת‬ ‫ווי אינגאנצן אפטיילן פונעם גוף‪ .‬מ'דארף‬ ‫אין אלע עולמות‪ ,‬אריינגערעכנט‬ ‫דער רבי איז מסביר (ד"ה כימי צאתך‬ ‫הלבבות'‪ ,‬ווי אהבת ה' און יראת ה'‪ ,‬טוען‬ ‫אים צוברעכן און אונטערטעניגן‪ ,‬און זיך‬ ‫עולם העשי' הגשמי — איז ער‬ ‫תשי"ב)‪ ,‬אז נישט נאר דארף אונזער עבודה‬ ‫אויך אויסאיידלען דעם גשמיות'דיגן‬ ‫אינגאנצן אפהאקן פון זיינע רצונות‪.‬‬ ‫נתעורר געווארן מיט אן אהבה און‬ ‫אויך קענען דערגרייכן דעם גוף‪ ,‬נאר דער‬ ‫גוף‪ :‬ווען מען פארטיפט זיך אין גדלות‬ ‫ווען עס קומט צו דעם נושא‪ ,‬געפינען‬ ‫תענוג‪ ,‬עכ"כ אז עס האט גע'פועל'ט‬ ‫אמת'ער ביטול צום אויבערשטן קומט‬ ‫הבורא‪ ,‬ברענגט מען אריין אלקות‬ ‫מיר טאקע דריי יסודות פון תורת‬ ‫א פעטקייט אין זיין קערפער‪.‬‬ ‫ארויס דוקא דורכ'ן גוף‪ .‬ווייל ווען די נשמה‬ ‫אינעם גשמיות'דיגן מח; ווען מען ווערט‬ ‫החסידות‪ ,‬וואס ווארפן אינגאנצן א נייעם‪,‬‬ ‫ציעט זיך צום אויבערשטן איז עס נישט‬ ‫נתעורר מיט א חיות פון אהבה און יראה‪,‬‬ ‫ליכטיגן בליק וויאזוי צוצוגיין צו דעם‬ ‫א יראה וואס איז קענטיג‬ ‫קיין אמת'ע ביטול‪ ,‬דאס איז דאך א חלק‬ ‫שפירט מען די הייליגע הרגשים אינעם‬ ‫דאזיגן נסיון‪.‬‬ ‫אויפן גוף‬ ‫פון איר טבע! אבער ווען דער גוף ‪ -‬וואס‬ ‫גשמיות'דיגן הארץ‪ .‬א‪.‬א‪.‬וו‪.‬‬ ‫אזוי אויך אין יראה ‪ . .‬עס דארף זיין‬ ‫מצד טבעו ומהותו ציעט ער צו גשמיות ‪-‬‬ ‫קומט אויס אז דאס גופא איז דער‬ ‫א‪ .‬נישט קיין סתירה ‪ -‬אדרבה!‬ ‫קענטיק אין דעם קערפערליכן פלייש‬ ‫בייגט זיך אונטער צו אלקות‪ ,‬איז דאס אן‬ ‫גרעסטער תכלית פון אונזער עבודה‪:‬‬ ‫קודם כל איז דא דער פשוט'ע יסוד‬ ‫פון מוח און הארץ אז ער שרעקט‬ ‫אמת'ע גענצליכע ביטול צום אויבערשטן‪.‬‬ ‫אז אונזערע אמונה ובטחון זאל ווערן‬ ‫וואס מיר ווייסן דאך פון דער בעל התניא‬ ‫זיך ‪ . .‬עס איז באוואוסט די מעשה‬ ‫אזוי שטארק איינגעקריצט אין אונזער‬ ‫(תניא פל"ז‪-‬ל"ח)‪ ,‬אז דער תכלית הבריאה‬ ‫אז דער אלטער רבי האט אמאל‬ ‫ג‪ .‬א כלי צו שטייגן העכער‬ ‫גשמיות'דיגן מח און הארץ‪ ,‬אז ס'זאל קענען‬ ‫איז נישט אז די נשמה זאל אנטלויפן פון‬ ‫אינמיטן דאווענען (ר"ה אדער יוה"כ)‬ ‫אין חסידות איז מבואר‪ ,‬אז ווען מען‬ ‫אריינברענגען אן אמת'ן רואיגקייט אפילו‬ ‫גשמיות אדער אז מ'זאל צעברעכן דעם‬ ‫קומענדיג צו די ווערטער "ובכן תן‬ ‫ארבעט צוזאמען מיט'ן גוף‪ ,‬קומט מען אן‬ ‫אין צייטן פון דחקות און אומזיכערקייט‪.‬‬ ‫גוף‪ ,‬נאר פונקט פארקערט‪ :‬דער תכלית‬ ‫פחדך" — זיך אנגעהויבן קייקלען‬ ‫למעשה אסאך העכער‪ .‬פונקט ווי אן אייזל‬ ‫דער קרבת אלקים זאל אונז אריינברענגען‬ ‫איז אראפצוברענגען די קדושה דא אונטן‪,‬‬ ‫אויף דער ערד זאגנדיג � ַַּפח‪ַַּ � ,‬פח… און‬ ‫קען טראגן דעם מענטש סאך ווייטער ווי‬ ‫דעם געפיל אז מ'דארף גארנישט אנדערש‬ ‫כדי אויסצולייטערן דעם גראבן 'חומר'‬ ‫פאר גרויס פחד האט ער ניט געקאנט‬ ‫המשך >‬ ‫ער וואלט אמאל געקענט‬ ‫אויף דער וועלט‪ ,‬און מ'איז נישט אנגעוויזן‬ ‫פון דער וועלט‪.‬‬ ‫בדידי הוי ‪+‬עובדא‬ ‫פארענדיקן דעם ווארט‪ .‬ערשט אין א‬ ‫צייט ארום האט ער אויסגעפירט‬ ‫דעם גאנצן ווארט "פחדך"‪.‬‬ ‫לקוטי שיחות ח"א‪ ,‬ע' ‪32‬‬ ‫איבערגעארבעט און פארקירצערט פון א רייכער‪ ,‬לאנגער בריוו‬ ‫געשריבן דורך כ"ק אדמו"ר מוהריי"צ זי"ע‪ ,‬אגרת קודש ח"ג‪ ,‬מ' תש"נ‬ ‫עמוד הגליון‬ ‫זיך דארט אויפגעהאלטן צוויי יאר‪ ,‬ביז‬ ‫ווען ר' מרדכי איז אנגעקומען צום הייליגן‬ ‫עזוב תעזוב עמו‪:‬‬ ‫נתנדב לעילוי נשמת הרה"ח המפורסם‬ ‫ער איז ענדליך פטור געווארן פון די מרה‬ ‫בעש"ט צום ערשטן מאל‪ ,‬האט ער ווי‬ ‫דער בלינדער‬ ‫פרוש עפנט‬ ‫שחורה וואס איז געלעגן אויף אים כמעט‬ ‫געלאכט פון זיך אליין‪ .‬א תלמיד חכם‪ ,‬א בקי‬ ‫מו"ה טובי' יוסף בן‬ ‫זיין גאנץ לעבן‪.‬‬ ‫אין ש"ס און ּפוסקים‪ ,‬לויפט נאך מעשיות‬ ‫מו"ה משה ז"ל‬ ‫ענדליך‬ ‫בלויז איין זאך האט אים נאך אלץ גענאגט‪.‬‬ ‫וואס מאנכע דערציילן אין מארק וועגן א‬ ‫לעפקאוויטש‬ ‫זיינע צוויי אלטע חברים נאך פון די יונגע‬ ‫בעל מופת?!‬ ‫נפטר י"ז סיון תשפ"ד לפ"ק‬ ‫יארן אין דער סמארגאנער ישיבה‪ :‬ישכר‬ ‫המשך >‬ ‫בער‪ ,‬און חיים מאזירער‪.‬‬ ‫וויילנדיג אבער ביים בעש"ט הק'‪ ,‬האט ר'‬ ‫מרדכי אנטדעקט א נייע וועלט‪ .‬ער האט‬ ‫זיינע אויגן‬ ‫המשך >‬ ‫בדידי הוי ‪+‬עובדא‬ ‫‪ //‬המשך‬ ‫המשך >‬ ‫פארברענגען‬ ‫א‬ ‫אויפן וועג קיין פאדאליע‪ .‬אבער אפשר איז דאס פונקט‬ ‫די רוחניות'דיגע טובה וואס דער רבי האט געמיינט? און‬ ‫דער רבי האט דאך גערעדט פון מסירת נפש‪ ,‬ווי קען זיין‬ ‫א גרעסערע מסירת נפש ווי איבערצולאזן דעם רבי'ן?"‬ ‫דרייסיג יאר זענען שוין אריבער זינט ער האט מיט זיי‬ ‫דאס לעצטע מאל פארברענגט און זיי האבן ליידער נישט‬ ‫קיין אנונג איבער דעם אור וואס ער האט דא געטראפן‪.‬‬ ‫אונזערע אמונה ובטחון זאל ווערן אזוי‬ ‫שטארק איינגעקריצט אין אונזער‬ ‫גשמיות'דיגן מח און הארץ‪ ,‬אז ס'זאל קענען‬ ‫"‬ ‫עטליכע וואכן האט ער זיך געקווענקלט ביי זיך‬ ‫זיבעציג אכציג יאר ‪ -‬צו טון א טובה פאר א איד‬ ‫אליין‪ ,‬ביז איין אינדערפרי נאכ'ן דאווענען‪ ,‬האט ער‬ ‫אמאל האט דער בעש"ט הק' געזאגט תורה אויפ'ן‬ ‫אריינברענגען אן אמת'ן רואיגקייט אפילו‬ ‫ענדליך באשלאסן‪" :‬איך גיי זיי אויפזוכן און פרובירן‬ ‫ּפסוק‪' :‬כי תראה חמור שונאיך רובץ תחת משאו ‪ . .‬עזוב‬ ‫אין צייטן פון דחקות און אומזיכערקייט‪.‬‬ ‫אויפצולייכטן זייערע אויגן"‪ .‬ער איז שוין געווען כמעט‬ ‫תעזוב עמו'‪.‬‬ ‫דער קרבת אלקים זאל אונז אריינברענגען‬ ‫אינדרויסן פון שטאט ווען דעם רבי'נס משמש האט‬ ‫'כי תראה חמור' — ווען דו וועסט זיך גוט איינקוקן אין‬ ‫דעם געפיל אז מ'דארף גארנישט אנדערש‬ ‫ּ‬ ‫דערכאפט‪" :‬דער רבי רופט אייך צוריק"‪.‬‬ ‫אים‬ ‫דיין גשמיות'דיגע 'חומר'‪ ,‬וועסטו זען אז 'שונאך' — ער איז‬ ‫אויף דער וועלט‪ ,‬און מ'איז נישט אנגעוויזן‬ ‫"ברוך השם אז דו האסט געזיגט די מלחמה מיט זיך‬ ‫דיין שונא‪ .‬ווייל אין אנהויב פון דער עבודה‪ ,‬זענען דער‬ ‫אויף קיין שום בשר ודם – פשוט ווייל מיר‬ ‫אליין" האט אים דער בעש"ט געזאגט "יאג זיך נישט אבער‬ ‫גוף און די נשמה אפענע שונאים איינער צום צווייטן‪.‬‬ ‫זענען נאנט צום אויבערשטן און מיר זענען‬ ‫אויפן וועג; ס'איז דא אסאך וואס דו קענסט אויפטאן‬ ‫'רובץ תחת משאו' — דאס באדייט דעם עול פון תורה און‬ ‫אייביג ארומגענומען מיט זיין ליבשאפט‪.‬‬ ‫איידער דו קומסט אן‪ ".‬ער האט אים מיטגעגעבן א‬ ‫מצוות‪ .‬כאטש וואס ס'איז 'משאו'‪ ,‬כאטש ס'איז בעצם דער‬ ‫שליחות פאר ביידע חברים‪ .‬פאר חיים איז עס געווען אזוי‪:‬‬ ‫עול פונעם גוף‪ ,‬ווייל די גאנצע סיבה פארוואס מען האט‬ ‫"זאג פאר ר' חיים אז אויב ער וועט קומען‬ ‫געגעבן די מצוות דוקא פאר נשמות‬ ‫צו מיר‪ ,‬וועל איך אים געבן א סדר הלימוד‬ ‫וואס זענען אריינגעלייגט אין גופים‪ ,‬איז‬ ‫אנקומען אויף די אייגענע פיס‪ ,‬דאס זעלבע‪ ,‬ווען מ'איז‬ ‫אין זוהר און אין מדרש און עס וועט אים‬ ‫"קוק נאר וואס ס'איז‬ ‫כדי אויסצולייטערן דעם גוף‪ ,‬דאך איז‬ ‫מברר דעם 'חומר הגוף'‪ :‬עס קען אויפהייבן די נפש‬ ‫ברענגען א פתיחת הלב‪".‬‬ ‫געווארן פון דיר!" האט‬ ‫עס פאר אים א שווערע לאסט וואס ער‬ ‫האלקית צו אסאך א העכערע מדרגה ווי זי וואלט פון‬ ‫וויל נישט טראגן‪ .‬און דעריבער פאלט‬ ‫זיך אליין דערגרייכט (כמבואר בענין 'ורב תבואות בכח שור'‪,‬‬ ‫ר' מרדכי אויסגערופן‬ ‫מיט א צעבראכן הארץ‪ .‬דער פרוש‬ ‫ּ‬ ‫אראפ 'רובץ תחת משאו'‪.‬‬ ‫ער‬ ‫שה'שור' ‪ -‬הנפש הבהמית‪ ,‬מביא כח גדול יותר בעבודת ה')‪.‬‬ ‫ר' מרדכי האט זיך טאקע נישט געיאגט‪.‬‬ ‫זאגט דער בעש"ט הק' ווייטער‪:‬‬ ‫דער ביאור אין דעם‪ :‬עס זענען דא צוויי סארט‬ ‫מער ווי א האלב יאר איז ער ארומגעגאנגען‬ ‫"עפן די אויגן! פיר זיך‬ ‫'וחדלת מעזוב לו' —קענסטו דאך‬ ‫שטופן דעם מענטש אויסצופירן זאכן‪:‬‬ ‫ּ‬ ‫כוחות וואס‬ ‫פון שטאט צו שטאט און פון דארף צו‬ ‫אויף ווי א מענטש! איך‬ ‫אפשר קלערן אז וויבאלד דער גוף‬ ‫דער כח פון 'רצון' (וואס נעמט זיך פון א געוויסע‬ ‫דארף‪ ,‬און דערציילט פאר אידן וועגן דעם‬ ‫בין מאטל באיעווער!"‬ ‫שטעלט זיך אקעגן‪ ,‬וועסטו זיך‬ ‫אויסגערעכנטע סיבה אדער ציהל)‪ ,‬און דער כח‬ ‫גרויסן צדיק אין פאדאליע‪.‬‬ ‫ענדערש אפגעבן בלויז מיט עבודות‬ ‫פון 'תאוה' (וואס האט נישט קיין אויסגערעכנטע‬ ‫אנקומענדיג אין דער קאטשענאווער‬ ‫פון דער נשמה‪ ,‬און דעם גוף וועסטו‬ ‫סיבה אדער ציהל)‪ .‬דער חילוק צווישן ביידע איז‪,‬‬ ‫ישיבה האט ער באמערקט א בחור וואס האט‬ ‫פשוט צוברעכן דורך תעניתים און סיגופים? זאגט‬ ‫אז א רצון קען מען אנזעטיגן; עס קומט א צייט ווען‬ ‫געפאכעט מיט די הענט און מיט א ברען אפגעפרעגט‬ ‫דער ּפסוק אז ניין‪' :‬עזוב תעזוב עמו' — דו דארפסט‬ ‫מ'שפירט זיך זאט און צופרידן און דער רצון ווערט‬ ‫ּ‬ ‫א תירוץ פונעם ראש ישיבה‪ .‬ר' מרדכי האט מיטאמאל‬ ‫אים דייקא העלפן און אויפהייבן‪ ,‬ווייל די עבודה איז צו‬ ‫אפגעשוואכט‪ .‬אבער א תאוה פלאקערט אן קיין‬ ‫ּ‬ ‫געשפירט ווי ער איז צוריק אין סמארגאן; פונקט‬ ‫'מברר זיין' דעם גוף‪ ,‬נישט אים צעברעכן‪.‬‬ ‫שיעור און ס'ווערט קיינמאל נישט געזעטיגט‪ .‬דאס‬ ‫אזוי האט חיים אויסגעקוקט אין יענע יארן! ווען ער‬ ‫דער בעש"ט הק' האט אויסגעפירט‪ :‬א נשמה קומט‬ ‫איז די מעלה פונעם גוף‪ ,‬אז זיין טבע איז געבויט אויף‬ ‫האט זיך נאכגעפרעגט אויפ'ן בחור‪ ,‬האט מען אים‬ ‫אראפ אויף דער וועלט און לעבט אמאל זיבעציג אדער‬ ‫'תאוה'‪ .‬ממילא‪ ,‬ווען מען לייטערט אים אויס ביז די‬ ‫דערציילט אז זיין טאטע וואוינט אין דובראוונע‪ ,‬וואו‬ ‫אכציג יאר‪ ,‬נאר כדי צו קענען טון א טובה פאר אן‬ ‫תאוה אליין הייבט אן ציען צו תורה ועבודה‪ ,‬דעמאלט‬ ‫ער זיצט א גאנצן טאג אין בית מדרש און לערנט‪.‬‬ ‫אנדערן איד‪ ,‬בגשמיות און אוודאי ברוחניות‪ ,‬און מען‬ ‫איז איר כח אסאך שטערקער און פייערדיגער ווי סיי‬ ‫אין דובראוונע האט אים דער שמש געשיקט צו‬ ‫דארף זיין גרייט דאס צו טון מיט מסירת נפש‪.‬‬ ‫וואס די נשמה וואלט געקענט באווייזן פון זיך אליין!‬ ‫דער חברה‪-‬קדישא שול אין עק שטאט נעבן דעם‬ ‫בית החיים‪ .‬דארט‪ ,‬אין א זייטיגן שטיבל נאך מנחה‪,‬‬ ‫אויפ'ן וועג מיט דער הייליגער שליחות‬ ‫דערהערן די באהאלטענע כוחות פונעם גוף‬ ‫איז נאכאלץ געשטאנען א איד ביי שמונה עשרה‪,‬‬ ‫רבי מרדכי'ס מחשבות האבן זיך געווארפן‪" :‬דא רעדט‬ ‫דער זוהר הק' זאגט (ראה שו״ת הרשב״א סי׳ תיח)‪,‬‬ ‫איינגעבויגן‪ ,‬צובראכן און צעקוועטשט‪ ,‬דאס פנים‬ ‫מען נישט פון איין איד‪ ,‬מ'רעדט פון צוויי אייגענע חברים‪.‬‬ ‫אז אברהם איז מרמז אויף דער נשמה‪ ,‬און שרה ‪-‬‬ ‫באהאלטן אין די הענט‪ ,‬א סאך עלטער ווי חיים וואלט‬ ‫ווער ווייסט וואס איז געווארן פון זיי? אפשר וועלן זיי גאר‬ ‫אויפ'ן גוף‪ .‬דאס איז דער פשט פון 'ויבוא אברהם‬ ‫געדארפט זיין‪ ,‬און קלאפט זיך 'על חטא'‪" .‬דאס קען‬ ‫לאכן פון אים‪ ,‬פונקט ווי ער האט געלאכט פון זיך אליין‬ ‫לספוד לשרה'‪ :‬אז דורך אונזער עבודה‪ ,‬טוט די‬ ‫נשמה ארויסברענגען די מעלה פונעם גוף‪.‬‬ ‫מיט דעם פארשטייט מען אויך דעם פסוק‪' :‬כל‬ ‫‪+ .‬פני‪++‬ני ‪+‬או‪+‬ר‬ ‫אשר תאמר אליך שרה – שמע בקולה'‪ ,‬וואס לכאורה‬ ‫ווי איז שייך צו הייסן די נשמה זאל זיך צוהערן צום‬ ‫וואס דער מגיד הגדול‬ ‫בלבולים מצד דעם גוף‪ ,‬ווי שוואכקייט וכדומה‪ ,‬קען‬ ‫גוף? נאר ווען די גוף איז טאקע אויסגעלויטערט ווי‬ ‫זייער עבודה זיין מיט אסאך מער שלימות‪.‬‬ ‫ס'דארף צו זיין‪ ,‬גייט עס מיט א טיעפערן ביטול‪ ,‬און‬ ‫אויסער דעם‪ ,‬ווערט אויך ערקלערט אין א סאך‬ ‫ממעזריטש האט געשריבן‬ ‫ס'ברענגט צו א העכרן מדריגה אין עבודת ה'‪.‬‬ ‫ספרים‪ ,‬אז דער גוף איז נישט דעם מענטשנ'ס‬ ‫פריוואטער אייגנטום‪ ,‬נאר עס באלאנגט צום‬ ‫צום זון ר' אברהם המלאך‬ ‫היינט טאקע קוקט אונז אויס אז די נשמה איז‬ ‫העכער און גיבט חיות פארן גוף‪ ,‬אבער לעתיד לבוא‬ ‫אויבערשטן‪ ,‬וממילא דארף דער מענטש זעהן‬ ‫בריאות הגוף ביי א איד‪ ,‬ברענגט אויך צו בריאות‬ ‫וועט מען זען ווי דער שורש פונעם גוף איז נאך‬ ‫אפצוהיטן און אויפהאלטן דעם גוף אין א גוטן‬ ‫הנשמה‪ ,‬ווי דער מעזריטשער מגיד האט געשריבן‬ ‫העכער ווי די נשמה (מאמר ד"ה לכל תכלה‪ ,‬תרנ"ט)‪ ,‬און‬ ‫צושטאנד (זעלבסטפארשטענדליך‪ ,‬נישט אויפן חשבון פון‬ ‫צו זיין זון ר' אברהם המלאך‪ ,‬וועלכער האט זייער‬ ‫די נשמה וועט שעפן איר חיות פונעם גוף! די אבות‬ ‫היזק הנשמה)‪ .‬דערפאר איז אויך די הלכה‪ ,‬אז החובל‬ ‫געהאלטן פון תעניתים וסיגופים און איז בכלל געווען‬ ‫הק' האבן שוין דא אויף דער וועלט געשפירט א טעם‬ ‫בעצמו ‪ -‬דער וואס איז מזיק זיך אליין ‪ -‬דעם‬ ‫אפגעשיידט פון דער גשמיות'דיגער וועלט‪ .‬זיין‬ ‫פון עולם הבא ('הטעימן הקב"ה מעין עולם הבא'‪ ,‬ב"ב יז‪,‬‬ ‫אייגענעם גוף‪ ,‬איז כאטש אז אינעם מענטשליכן‬ ‫פאטער‪ ,‬דער מגיד‪ ,‬פלעגט זיך אפט מיט אים טענה'ן‬ ‫א)‪ ,‬דערפאר האט אברהם (די נשמה) שוין דעמאלט‬ ‫בית‪-‬דין באשטראפט מען אים נישט דערפאר‪,‬‬ ‫און געוואלט פועל'ן ביי אים אז ער זאל דינען דעם‬ ‫אנערקענט די לעתיד'יגע גרויסקייט פון שרה‬ ‫איז ער אבער 'חייב בדיני שמים'‪ .‬און אין דעם לשון‬ ‫אויבערשטן נישט אויף דעם וועג‪ .‬שרייבט דעריבער‬ ‫(דער גוף)‪ .‬און דעריבער האט השי"ת געזאגט‪' :‬שמע‬ ‫פונעם אלטן רבי'ן (הל' נזקי גוף ונפש ס"ד)‪" :‬אין לאדם‬ ‫דער פאטער צום זון‪ ,‬אז 'א קליינע לעכל אינעם גוף‪,‬‬ ‫בקולה' – קוק נישט אראפ אויפ'ן גוף‪ ,‬דערהער די‬ ‫רשות על גופו כלל להכותו ולא לביישו ולא לצערו‬ ‫מאכט א גרויסע לעכל אין דער נשמה'‪.‬‬ ‫באהאלטענע הייליגע כח וואס ליגט דארט‪ ,‬און‬ ‫בשום צער כו' אלא אם כן עושה בדרך תשובה‪ ,‬שצער‬ ‫מיר זעהן דאס אויך בעיני בשר‪ ,‬אז די וואס ווילן‬ ‫ברענג עס אריין אין עבודת ה'‪.‬‬ ‫זה טובה הוא לו להציל נפשו משחת"‪.‬‬ ‫דינען דעם אויבערשטן און האבן נישט דערביי קיין‬ ‫לחיים אידן‪ ,‬לחיים ולברכה!‬ ‫‪‬‬ ‫אגרות קודש ח"ה‪ ,‬א'ערה‬ ‫עצה והדרכה בעבודת ה’‬ ‫‪+++‬פרישקייט און ק‪+‬לא‪++‬רקייט‬ ‫נישט זיין חיים"‪ ,‬האט ר' מרדכי געטראכט‪.‬‬ ‫ער האט זיך אבער צוגעקוקט און עס האט אים‬ ‫"עס קען נישט זיין א מציאות אז‬ ‫אנגעכאפט א רחמנות‪ .‬ווען א מענטש באגרייפט באמת‬ ‫די גדלות הבורא און דערהערט זיין אייגענע קליינקייט‪,‬‬ ‫עבודת השם פאר זיך אליין זאל פירן צו א‬ ‫און פארשטייט אז דער אויבערשטער האט אים געגעבן‬ ‫די זכי' צו זיין דבוק צו אים‪ ,‬וואלט מען דאך געדארפט‬ ‫שוואכקייט אין די געזונט פונעם גוף"‬ ‫איבערגענומען ווערן מיט שמחה‪ ,‬נישט מיט מרה שחורה‪.‬‬ ‫אלטע מחשבות‬ ‫ווען אנגעצויגענע מחשבות ברענגען א שוואכקייט אין געזונט‬ ‫ר' מרדכי האט אבער גוט געקענט דעם סארט מהלך‪.‬‬ ‫מכתב קודש מכ"ק אדמו"ר מליובאוויטש זיע"א‬ ‫נישט לאנג צוריק איז ער געווען אינעם זעלבן פלאץ‪ .‬זענדיג‬ ‫דעם איינגעבויגענעם איד‪ ,‬האט ר' מרדכי זיך דערמאנט‬ ‫איבער די מחשבות וואס פלעגן אים אמאל פלאגן‪.‬‬ ‫פונעם גוף [נאר עס קומט‪ ,‬ווי אויבנדערמאנט‪ ,‬פון א‬ ‫אין זיין אייגענער שטאט איז ער געווען באקאנט אלס‬ ‫תרגום חפשי מלשון קודש‬ ‫שוואכקייט אין אמונה]‪.‬‬ ‫על אחריות המערכת בלבד*‬ ‫'מאטל דער שטוב‪-‬מאלער'‪ :‬ביי זיך אליין איז ער אבער געווען‬ ‫דאס וואס עס זענען דא שוועריקייטן‬ ‫דער גרעסטער צדיק הדור‪ .‬און וויבאלד קיינער האט נישט‬ ‫ס'האט מיר וויי געטוהן צו הערן אז זיין‬ ‫געוואוסט דערפון‪ ,‬איז ער אויך געווען דער גרעסטער עניו‪.‬‬ ‫(העלמות והסתרים)‪ ,‬און אמאל דאכט זיך –‬ ‫געזונט‪-‬צושטאנד איז נישט ווי עס דארף צו זיין‪.‬‬ ‫און אפשר איז עס טאקע דער אמת – אז זיי‬ ‫איין שבת האט ער געהערט דעם בעל קורא ליינען‬ ‫א גרויסע טייל דערפון קומט זיכער פון‬ ‫דעם פסוק 'והאיש משה עניו מאד'‪ ,‬און ער האט עס נישט‬ ‫זענען טאקע איבערן גבול‪ ,‬איז דאך שוין‬ ‫[אנגעצויגענע] נערוון און מחשבות‪ ,‬און פון‬ ‫באקאנט דאס וואס עס ווערט ערקלערט אין‬ ‫געקענט פארשטיין‪" :‬משה האט דאך געלאזט וויסן פאר‬ ‫דעם וואס עס פעלט [ביי אים אין זיין] עבודת‬ ‫גאנץ כלל ישראל ווער ער איז‪ ,‬אבער איך האלט דאס בסוד‬ ‫תניא אז [אין די פסוק "ועשה לי מטעמים" ‪ -‬וואס דער‬ ‫ה' בשמחה דוקא‪ ,‬וואס לויטן פסק הרמב"ם‪,‬‬ ‫אפילו פון מיין אייגענע ווייב! האט דער אויבערשטער דען‬ ‫פסוק איז דאך מרמז אויף די נחת רוח וואס מיר שאפן‬ ‫געברענגט אין טור און שולחן‬ ‫פארן אויבערשטן ‪ ]-‬איז דאס ווארט‬ ‫נישט געוואוסט אז ס'וועט קומען א איד ר' מאטל ‪ -‬וועמענס‬ ‫ערוך אורח חיים סי' רל"א‬ ‫'מטעמים' א לשון רבים‪ ,‬ווייל‬ ‫עניוות וועט איבערשטייגן די עניוות פון משה רבינו?!"‬ ‫וואו‬ ‫דארט‬ ‫אויך‬ ‫און אין נאך פיל ערטער‪ ,‬אז‬ ‫עס זענען דא צוויי סארטן און‬ ‫עבודת השי"ת איז דאך [נוגע‬ ‫דעם גאנצן שבת נאכמיטאג האט עס אים גענאגט‪.‬‬ ‫צוויי ערליי נחת רוח‪[ ,‬עס איז דא]‬ ‫א‬ ‫פירן‬ ‫דארף‬ ‫מען‬ ‫אבער נאכ'ן זיך אויפוועקן פון זיין שבת'דיגן דרימל און‬ ‫מלחמה‪ ,‬דארף מען‬ ‫זיין‬ ‫דעם גאנצן טאג] אויך בשעת'ן‬ ‫אן עבודה וואו מען קומט אן‬ ‫פארנומען אין 'בכל דרכיך'; עסן‪,‬‬ ‫נאכ'ן אויסטרינקן א גלאז הייסע טיי האט ער געטראפן‬ ‫[גרינגערהייט] אהן קיין מלחמה‪,‬‬ ‫א‬ ‫'מיט‬ ‫גיין‬ ‫דאך‬ ‫דעם תירוץ אין דער סוף פונעם פסוק 'אשר על פני‬ ‫און [ס'איז דא אויך אן עבודה וואס‬ ‫טרינקען‪ ,‬שפאצירן און אזוי פריילעכן מארש'‪ ,‬ווי‬ ‫האדמה' ‪ -‬ער איז געווען דער גרעסטער צווישן די‬ ‫קומט] דוקא מיט א מלחמה‪.‬‬ ‫ווייטער [דארף דאך א איד לויט דעם באקאנט פון א שיחה‬ ‫וואס באווייזן עטוואס זייער גדלות‪ .‬אבער פון די וואס‬ ‫זיין בשמחה ‪ -‬שטענדיג]‪.‬‬ ‫אבער אויך [דארט וואו מען דארף‬ ‫פונעם פריערדיגן‬ ‫האב איך מיר געוואונדערט‬ ‫באהאלטן זייער גרויסקייט אז קיינער זעט עס נישט ‪ -‬פון‬ ‫פירן] א מלחמה דארף מען דאך‬ ‫רבי'ן‪.‬‬ ‫אויף אים‪ ,‬ווייל [די אנגעצויגנקייט]‬ ‫דעם רעדט דאך נישט דער פסוק בכלל‪.‬‬ ‫מארש'‪,‬‬ ‫גיין 'מיט א פריילעכן ַ‬ ‫קומט דאך בעיקר פון א‬ ‫ר׳ מרדכי שעמט זיך פאר די אלע שטותים און ווילדע‬ ‫ווי באקאנט פון א שיחה פונעם‬ ‫שוואכקייט אין אמונה‪ ,‬אדער ווי חז"ל זאגן‪:‬‬ ‫רעיונות וואס ער האט דעמאלט געהאט‪ ,‬און לויבט‬ ‫פריערדיגן רבי'ן‪ .‬און ביי א רוחניות'דיגע מלחמה‬ ‫'קטני אמנה'‪ ,‬ווייל א געהעריגע אמונה צווינגט‬ ‫השי״ת אז ער האט זוכה געווען צו טרעפן דעם בעש"ט‬ ‫איז אויך די זעלבע זאך‪ :‬כאטש די זאך דארף‬ ‫צו זאגן אז 'לפום גמלא שיחנא' [לויטן כח פונעם‬ ‫הק' וואס האט אים געוויזן דעם אמת'ן דרך אין עבודת ה׳‪.‬‬ ‫אים ארן [און ער דארף צוגיין דערצו מיט אן ערנסטקייט]‪,‬‬ ‫קעמל איז די לאסט וואס מען לייגט ארויף אויף אים]‪ ,‬דאס‬ ‫טאר עס אבער נישט אנרירן די געזונט‪.‬‬ ‫הייסט‪ ,‬אז דער אויבערשטער גיט נישט פאר‬ ‫די באגעגעניש‬ ‫דער אויבערשטער זאל אים געבן כח און‬ ‫קיין שום מענטש אן עבודה וואס איז איבער‬ ‫"מיר רופן אים חיים ָּפ� ָ רּו ּׁׁש" דערציילן אים די‬ ‫שטארקייט (יחזקהו ויאמצהו)‪ ,‬אז מיט א גוטן‬ ‫זיינע כוחות‪.‬‬ ‫שטאטסלייט‪ ,‬אפהאקנדיג זיינע מחשבות‪" .‬שוין איבער‬ ‫געזונט זאל ער קענען פולקאם ערפילן זיין‬ ‫און וויבאלד אז דאס אפהיטן א געזונטן גוף‬ ‫צען יאר זיצט ער דא אין שול‪ ,‬ער פאסט א גאנצע טאג‬ ‫שליחות דארט מפיץ צו זיין תורת החסידות‪,‬‬ ‫איז דאך א טייל פון עבודת השם (היות הגוף‬ ‫און ער לערנט‪ ,‬ער רעדט נישט קיין ווארט צו קיינעם‪ ,‬און‬ ‫און מאכן פארן אויבערשטן א דירה בתחתונים‬ ‫בריא ושלם מדרכי השם הוא)‪ ,‬קען דאך נישט‬ ‫גייט ארויס אין גאס מיט א טיכל איבער זיינע אויגן כדי‬ ‫אויך אין דעם אויבנדערמאנטן מדינה‪ ,‬דורך‬ ‫זיין א מציאות אז עבודת השם פאר זיך אליין‬ ‫נישט צו זען דעם עולם הזה"‪ .‬איינע פון די ארטיגע אידן‬ ‫הפצת המעיינות חוצה‪.‬‬ ‫זאל פירן צו א שוואכקייט אינעם געזונט‬ ‫אגרות קודש‪ ,‬חי"ט‪ ,‬ז'תיא‬ ‫ברענגען א קלאץ מיט אריינגעהאקטע שפיציגע נעגל‪:‬‬ ‫"דאס איז די בענקל וואס ער נוצט פאר תיקון חצות"‪.‬‬ ‫*הערת המערכת‪:‬‬ ‫פלוצלינג זעט ר' מרדכי ווי איינער ווערט ארויסגעפירט‬ ‫די ווערטער וואס זענען איינגעקעסטעלט [אין עקיגע קלאמערן]‪ ,‬געפינען זיך נישט אינעם אריגינעלן מקור‪ ,‬און זענען צוגעלייגט געווארן דורך דער מערכת‪.‬‬ ‫ביי די האנט פונעם זייטיגן שטיבל‪" .‬ווער איז דער בלינדער‬ ‫די ווערטער וואס זענען איינגערינגלט (אין רונדיגע קלאמערן)‪ ,‬זענען די לשון קודש'דיגע ווערטער פונעם אריגינעלן בריוו‪ .‬ווי אויך‪ ,‬איז דער בריוו געשריבן‬ ‫געווארן (ווי פילע בריוו פונעם רבי'ן) בלשון נסתר (גוף שלישי)‪ ,‬דעריבער שטייט 'זיין בריוו'‪ ,‬אנשטאט 'דיין בריוו' (און אזוי אויך 'ער' אנשטאט 'דו')‪.‬‬ ‫איד?" האט ר' מרדכי געפרעגט‪" .‬דאס איז ער! דאס איז דער‬ ‫פרוש!" זאגן די שטאטסלייט מיט שעצונג און שטאלץ‪.‬‬ ‫צומארגנס זעצט זיך ר' מרדכי נעבן דעם ּפרוש‪" :‬איך האב‬ ‫געזען דיין זון אין קאטשענאוו"‪ .‬אבער דער פרוש האט אים‬ ‫געגעבן א טרוקענעם שלום‪-‬עליכם און גארנישט געזאגט‪.‬‬ ‫מרדכי געטון די איינציגסטע זאך וואס ער האט געוואוסט‬ ‫אויסגערופן מיט א צעבראכן הארץ‪" .‬עפן די אויגן! פיר‬ ‫בלויז די סוגיא אין זיין גמרא האט אים אויפגעלעבט‪" :‬מיט‬ ‫וויאזוי צו טאן מיט חיים'ען‪ :‬ער האט אויפגעמישט א‬ ‫זיך אויף ווי א מענטש! איך בין מאטל באיעווער!"‬ ‫דרייסיג יאר צוריק‪ ",‬האט ר' מרדכי געזאגט "האבן דריי‬ ‫בלאט גמרא‪ ,‬און מען האט אנגעהויבן לערנען‪.‬‬ ‫מיט די אויגן נאך פארמאכט‪ ,‬האט דער פרוש‬ ‫חברים געלערנט די זעלבע סוגיא‪ .‬איינער איז געווען ישכר‬ ‫אויסגערעכנט זיינע חשבונות‪ :‬כמעט עלף יאר‪ ,‬ברוך‬ ‫בער‪ ,‬דער צווייטער איז געווען חיים‪".‬‬ ‫דאס הארץ עפנט זיך‬ ‫השם‪ ,‬וואס ער גייט מיט פארמאכטע אויגן; איבער‬ ‫"אין סמארגאן?" האט דער פרוש געפרעגט‪ ,‬צולייגנדיג‬ ‫נאך א וואך זיך טענה'ן האט ר' מרדכי געווינען איין‬ ‫צען יאר וואס ער זיצט משבת לשבת אין שול‪.‬‬ ‫אז "נאך א חבר איז דארט אויך געווען‪ ,‬מאטל באיעווער‪".‬‬ ‫זאך‪ :‬חיים האט שוין געהאלטן די אויגן אפן ווען זיי האבן‬ ‫"דו ליגסט אין א בלאטע פון גאוה" האט ר' מרדכי געזאגט‬ ‫"אויב אזוי ביסטו דאך חיים מאזירער!"‬ ‫גערעדט‪ .‬ביי א געוויסן פונקט האט חיים געבעטן צו‬ ‫קורץ און שארף‪" .‬עס שמעקט פון דיר דער גסות הרוח און‬ ‫"יא‪ ",‬האט דער פרוש צוגעשטימט‪ ,‬און ווייטער‬ ‫לערנען קבלה מיט אים‪ ,‬און דא איז שוין ענדליך געווען‬ ‫דו גייסט אויף א פאלשן דרך!"‪ .‬ר' חיים האט זיך ּפשוט‬ ‫צוגעמאכט די אויגן‪.‬‬ ‫אן עפענונג‪ .‬די אלטע אמאליגע חברים זיצן נאכאמאל און‬ ‫פארמאכט און נישט געוואוסט וואס צו ענטפערן‪ .‬האט ר'‬ ‫"קוק נאר וואס ס'איז געווארן פון דיר!" האט ר' מרדכי‬ ‫המשך >‬ ‫מ‪+++‬צוה ‪+++‬לס‪++++‬פר‬ ‫המשך >‬ ‫בדידי הוי ‪+‬עובדא‬ ‫קיינמאל בעפאר נישט געשפירט‪.‬‬ ‫לערנען צוזאמען נגלה און נסתר‪ .‬אין די‬ ‫עטליכע וואכן פון זייער לערנען האבן די‬ ‫דער וויי‪-‬געשריי פונעם חסיד‪:‬‬ ‫דער טענצל נאך נעילה‬ ‫שטאטסלייט דערקענט גרויסע שינויים‬ ‫"אבי נאך איין מאל קענען‬ ‫מוצאי יום כיפור נאך קידוש לבנה‪,‬‬ ‫ביי חיים'ן‪ .‬עפעס טוישט זיך ביי אים‪.‬‬ ‫האט ר' חיים געטראפן ר' מרדכי'ן‬ ‫איין טאג האט חיים זיך געעפנט‬ ‫לייגן תפילין!"‬ ‫האלטנדיג נאך אינמיטן נעילה‪ .‬זיין‬ ‫דאס הארץ צו זיין חברותא‪" :‬זיבן‪-‬‬ ‫טלית איז געווען דורכגעווייקט מיט‬ ‫אכט יאר לערן איך שוין מדרש‪ .‬פינף‬ ‫טרערן און שווייס‪ ,‬און ער האט געזינגען‬ ‫יאר דעם הייליגן זוהר‪ .‬און מיין הארץ‬ ‫דעמאלט געוויינט מיט טרערן און‬ ‫ר' זלמן דוד האמלינער ע"ה איז‬ ‫מיט א בענקעניש דורכגעווייקט מיט‬ ‫איז נאך הארט ווי א שטיין‪".‬‬ ‫געזאגט‪:‬‬ ‫געווען פון די 'תמימים'‪ ,‬וואס האבן‬ ‫פרייד‪' :‬אתה הבדלת אנוש מראש‬ ‫ר' מרדכי האט פארשטאנען אז דאס מוז‬ ‫"וואס איז די תועלת פון דער גאנצער‬ ‫געלערנט אין ליובאוויטש‪ ,‬נאך אין‬ ‫ותכירהו לעמוד לפניך'‪.‬‬ ‫זיין די בעסטע געלעגנהייט איבערצוגעבן‬ ‫עבודה און פון אלע 'אתכפיא'ס‪ ,‬אויב‬ ‫די יארן פונעם מוהרש"ב זיע"א‪ .‬ער‬ ‫נאך וואס ר' מרדכי האט געענדיגט‬ ‫די שליחות פונעם הייליגן בעש"ט‪ .‬איז‬ ‫צוליב דעם מוז מען צוריקגעבן דעם‬ ‫האט זיך מורא'דיג פיל אפגעגעבן‬ ‫דאווענען האט חיים באקומען דעם מוט‬ ‫ער אבער גרייט דערצו? "איך טראג א‬ ‫פיקדון?! דארט אויבן‪ ,‬אינעם עולם‬ ‫מיט עבודת ה'; ער פלעגט דאווענען‬ ‫צו רעדן‪" :‬איך קלער אז מוצאי יום כיפור‬ ‫שליחות פאר דיר פון מיין רבי'ן" האט ער‬ ‫האמת‪ ,‬קען מען דאך מער נישט מקיים‬ ‫באריכות שעות לאנג‪ ,‬און אויף יעדן‬ ‫איז די ריכטיגע צייט מקבל צו זיין די‬ ‫געזאגט פאר חיים‪" .‬אבער פארדעם דארף‬ ‫זיין קיין מצוות מעשיות! איין איינציג‬ ‫טריט און שריט האט ער זיך געדריקט‬ ‫ווערטער וואס דער הייליגער רבי האט‬ ‫מען זיך צוגרייטן מיט א ריכטיגע הכנה‪.‬‬ ‫מיר צוגעשיקט‪ ".‬ר' מרדכי'ס הארץ האט‬ ‫דארפסט ווערן א כלי דערצו"‪.‬‬ ‫מאל לייגן תפילין אויף דער וועלט‪,‬‬ ‫און זיך אפגעזאגט פון די מינדסטע‬ ‫אויפגעשפרונגען‪ .‬ער איז שוין זיכער‬ ‫צעטרייסלט אז א גאון א צדיק זאל‬ ‫איז מער ווערט ווי יארן פון פראווען‬ ‫פיזישע געברויכן‪ ,‬אלס כדי זיין גוף‬ ‫גרייט!‬ ‫אים בכלל עפעס שיקן‪ ,‬האט חיים זיך‬ ‫'אתכפיא'! ווען איך ווייס ווען פריער אז‬ ‫זאל אים נישט שטערן פון עבודת ה'‪.‬‬ ‫דערשפירנדיג די אחריות פון 'שלוחו‪-‬‬ ‫פארגענומען צו ווערן א ריכטיגער‬ ‫דאס וועלן זיין די רעזולטאטן‪ ,‬וואלט‬ ‫די דאזיגע הנהגה איז אבער געווען‬ ‫של‪-‬אדם‪-‬כמותו' וואס ער טראגט‬ ‫כלי‪-‬קיבול מקבל צו זיין די שליחות‪.‬‬ ‫איך אינגאנצן אויפגעגעבן אויף דער‬ ‫איבער די מאס‪ .‬מיט דער צייט איז זיין‬ ‫מיט זיך‪ ,‬איז ער געזעצן א לאנגע צייט‬ ‫גאנצער 'אתכפיא'‪ ,‬אבי איך זאל קענען‬ ‫גוף געווארן שוואכער און שוואכער‪,‬‬ ‫מקיים זיין מצוות נאך איין איינציגן‬ ‫ביז ער איז זייער שטארק קראנק‬ ‫אינגאנצן שטיל‪ ,‬ברענגענדיג פאר זיינע‬ ‫א נייער חודש תשרי‬ ‫אויגן די צורת קדשו פונעם רבי'ן וויאזוי‬ ‫די שמועה איבער דעם פרעמדן איד‬ ‫טאג!"‬ ‫געווארן‪ .‬די מחלה האט צוגענומען‬ ‫ער האט אויסגעזען בשעת'ן רעדן‪ .‬און‬ ‫– ר' חיים'ס נייער חברותא – און זיין‬ ‫האט זיך דעמאלט אנגערופן דער‬ ‫זיינע לעצטע כוחות‪ ,‬ביז ער האט ל"ע‬ ‫דאן האט ער זיך אויפגעשטעלט‪" :‬דאס‬ ‫גרויסקייט אין תורה‪ ,‬האט זיך שנעל‬ ‫חסיד ר' דוד האראדאקער‪" :‬אמת‪ ,‬די‬ ‫אויסגעהויכט זיין נשמה‪.‬‬ ‫זענען די הייליגע ווערטער וואס דער‬ ‫פארשפרייט אין שטאט‪ ,‬און שטייענדיג‬ ‫ווערטער זענען ריכטיג‪ .‬איין מאל לייגן‬ ‫ווען ער איז געלעגן על ערש דוי‪,‬‬ ‫הייליגער רבי‪ ,‬דער בעל שם טוב‪ ,‬האט‬ ‫פאר די הייליגע טעג‪ ,‬האט מען אים‬ ‫תפילין איז אומשאצבאר העכער ווי‬ ‫האט ער קלאר געוואוסט אז ער איז‬ ‫מיר פארטרויעט‪ .‬איך גיב זיי איבער‬ ‫אפיציעל אויפגענומען אלס זייער 'מגיד'‪.‬‬ ‫לאנגע יארן פון 'אתכפיא'‪ .‬אבער כדי‬ ‫צוגעקומען צו דעם שווערן מצב בלויז‬ ‫ווארט ביי ווארט‪ ,‬פונקט ווי איך האב זיי‬ ‫אבער דאן האט דער עולם צום‬ ‫צו קענען דערהערן און שפירן באמת‬ ‫צוליב די אומאויפהערליכע עבודת‬ ‫מקבל געווען"‪.‬‬ ‫ערשטן מאל באמערקט עפעס מאדנע‬ ‫די טייערקייט פון איין פשוט'ע מצוה‬ ‫ה'אתכפיא' (די עבודה פון זיך נישט‬ ‫דריי מאל האט ער עס איבערגעזאגט‪,‬‬ ‫ביים נייעם מגיד‪ .‬אנשטאט אנצושרעקן‬ ‫– דארף מען דורכגיין פילע יארן פון‬ ‫נאכגעבן די רצונות פונעם גוף) וואס ער‬ ‫אקוראט מיט'ן רבי'נס ניגון‪.‬‬ ‫די שטאטסלייט‪ ,‬זיי אראפרייסן און‬ ‫עבודה און 'אתכפיא'‪ "...‬‬ ‫האט געטאן‪ ,‬אבער עס איז שוין געווען‬ ‫הערנדיג די ווערטער‪ ,‬איז ר' חיים אריין‬ ‫דערנידערן מיט שווערע דברי מוסר‬ ‫ספר 'ר' מענדל' עמוד ‪184‬‬ ‫צו שפעט עס צו פאררעכטן‪ .‬האט ער‬ ‫אין א גרויסע התפעלות‪ ,‬און אן אור פון‬ ‫ותוכחה‪ ,‬האט ר' מרדכי געזען דאס‬ ‫שמחה האט געשטראלט פון זיינע אויגן‪.‬‬ ‫גרויסקייט און טייערקייט פון די‬ ‫ר' מרדכי האט געוואוסט אז זיין שליחות‬ ‫תמימות אין די פשוט'ע אידן‪ ,‬ער האט‬ ‫איז דערפילט‪ .‬ער האט אנגעכאפט חיים'ס‬ ‫זיי געמוטיגט מיט פשוט'ע ווערטער פון‬ ‫מפתגמי אוריי‪++++‬תא‬ ‫האנט און די צוויי חברים זענען געגאנגען‬ ‫חיזוק וואס האבן זיי מחיה געווען און‬ ‫א פלאמעדיגע רקידה'לע‪.‬‬ ‫דערהויבן‪ .‬יענעם יאר האט די שטאט‬ ‫•••‬ ‫מיטגעלעבט א חודש תשרי וואס זיי‬ ‫אמאל איז דער אלטער רבי ארויס צום עולם און געזאגט‪:‬‬ ‫מיט דעם נייעם פייער וואס האט‬ ‫האבן אין זייער לעבן נישט געשפירט‪.‬‬ ‫געברענט אין אים‪ ,‬האט ר' חיים‬ ‫דער עיקר חידוש איז געווען ר'‬ ‫אין גן עדן דערהערט מען די טייערקייט פון עולם הזה‪.‬‬ ‫געלעכצט צו פארן צום הייליגן בעש"ט‬ ‫חיים‪ ,‬וואס איז צוביסלעך געווארן‬ ‫לא מיבעי מלאכי השרת‪ ,‬נאר אפילו נאצלים הראשונים‬ ‫און זיך טאקע ארויסגעלאזט אויפן‬ ‫א בריה חדשה‪ .‬דאס הארץ פונעם‬ ‫וואלטן אלץ אוועקגעגעבען פאר א "אמן יהא שמיה רבא"‬ ‫וועג‪ ,‬צו זען דעם צדיק פנים אל פנים‪.‬‬ ‫אלטן פארביטערטן פרוש וואס האט‬ ‫זיך אפגעריסן פון דער וועלט אין זיין‬ ‫פון א איד‪ ,‬וואס ער זאגט בכל כחו‪ ,‬כפירושו‪ ,‬ובכל כוונתו‬ ‫אלס אדאנק א טייערן חבר‪ ,‬וואס‬ ‫מיט מסירות נפש איז ער געווען‬ ‫טונקעלן שטיבל‪ ,‬האט אנגעהויבן‬ ‫‪ -‬היינו‪ ,‬אז ער איז אינגאנצן אריינגעטוהן דערין‪.‬‬ ‫גרייט איבערצולאזן זיין רבי'ן‪ ,‬פאר‬ ‫צו קלאפן מיט א ווארעמקייט‪ ,‬ס'איז‬ ‫די טובה פון איין‪-‬איינציגער איד‪ ,‬אים‬ ‫צעגאנגען פאר ליבשאפט צום‬ ‫דאס איז געווען דער גאנצער מאמר‪ ,‬און עס האט גע'פועל'ט א געוואלדיגער‬ ‫באגלייטנדיג מיט אן אומגעהויערן‬ ‫אויבערשטן‪ ,‬און ס'איז איבערגעפולט‬ ‫התלהבות והתלהטות בא די הערער‪ ,‬אז א גאנץ יאהר האט מען געזאגט איש"ר‬ ‫געדולד‪ ,‬אגאנצן יאר‪ .‬‬ ‫געווארן מיט א חיות וואס ער האט‬ ‫מיט אינגאנצן אן אנדערע ברען‪ .‬‬ ‫לעילוי נשמת מרת חנה בת הרב יוסף בן ציון ע"ה‬ ‫נלב"ע השבוע‪ ,‬יום ב' לפר' "שני חיי שרה" — "כולן שוין לטובה"‪ ,‬ת‪.‬נ‪.‬צ‪.‬ב‪.‬ה‪.‬‬ ‫מוקדש לזכות לאה בת חנה לרפואה שלימה וקרובה!‬ ‫מוקדש ע"י בני משפחתה שיחיו‬ ‫* להקל על הקורא‪ ,‬מובא כאן עם שינויי לשון קלים—‬ ‫יוצא לאור ע"י 'נרות להאיר'‬ ‫ע"פ סגנון שפה המדוברת היום — ועל אחריות המערכת בלבד‪.‬‬ ‫‬‪gilyon@Lehuir.com | ‪(845) 600-0229‬‬ ‫צו באקומען דעם גליון יעדע וואך אויף אימעיל‪,‬‬ ‫נא לשמור על קדושת הגליון‬ ‫אדער פאר סיי וועלכע הערות‪ ,‬ביטע שיקט א מעסעדזש צו די מערכת‪.‬‬