gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish — תולדות (2026-11-09)

מוציא לאור: השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish

שבוע: תולדות (2026-11-09)

השגחה פרטית - אידיש · Hashgacha Pratis - Yiddish — תולדות (2026-11-09)

פתח את ה-PDF הורדה

‫וואונדערליכע‬ ‫'השגחה פרטית'‬ ‫מעשיות פון‬ ‫היינטיגע צייטן –‬ ‫דערציילט אויף‬ ‫דער‬ ‫השגחה פרטית‬ ‫האטליין‬ ‫א וועלט פון אמונה‪ .‬א לעבן פון בטחון‬ ‫עלון ‪216‬‬ ‫פרשת תולדות ‪ -‬ד׳ כסלו תשפ"ז‬ ‫סיפורי אמונה וביטחון מצדיקי הדורות זי"ע‬ ‫השגחה עליונה‬ ‫בהשגחה‬ ‫דאס וואונדערליכע ליכטל‬ ‫דאס צעטל וואס האט געברענגט‬ ‫פאר וואס האט הרה"צ ר' יוסף יוזל "דער אלטער" פון נאווהארדאק‪,‬‬ ‫ערליכע קינדער‬ ‫שטענדיג געהאלטן ביי זיך אן אויסגעברענטן וואקסענעם ליכט וואו‬ ‫עס איז אומבאגרייפליך וואס א תפילה קען אלס‬ ‫אימער ער איז נאר געגאנגען?‬ ‫אויפטון‪.‬‬ ‫פלוצלינג הערט דער תלמיד‬ ‫ביים אלטן פון נאווהארדאק האט א‬ ‫א איד האט מיר דערציילט א מעשה שהיה וואס ער קען‬ ‫קליינטשיג שטיקל פון א וואקסענע דערנענטערנדע טריט‪ ,‬און א קורצע‬ ‫פונדערנאנט‪:‬‬ ‫ליכט געהאט א ספעציעלע חשיבות‪ .‬צייט שפעטער איז דער אלטער שוין‬ ‫אין א שטוב וואס איז געווען גאנץ ווייט פון תורה און‬ ‫ער פלעגט עס שטענדיג האלטן ביי געשטאנען דארט מיט א וואקסענע‬ ‫מצוות‪ ,‬זענען דריי קינדער געווארן ערליך אין א קורצע‬ ‫זיך‪ ,‬און עס האט אים באגלייט אין ליכט אין דער האנט‪ .‬אן קיין איבריג‬ ‫צייט אפשניט‪.‬‬ ‫ווארט האט ער עס אנגעצינדן‪,‬‬ ‫אלע זיינע וועגן‪.‬‬ ‫די מאמע‪ ,‬האט נעבעך בכלל נישט געכאפט וואספארא‬ ‫אוועקגעשטעלט אויפן ארט‪ ,‬און זיך‬ ‫די מעשה איז געווען ווי פאלגנד‪:‬‬ ‫מתנה זי האט דא באקומען‪ .‬זי האט נישט אויפגעהערט‬ ‫צוריקגעזעצט לערנען ווי קיינמאל‬ ‫צו וויינען‪ ,‬זי האט פשוט נישט געקענט פארשטיין וואס‬ ‫אין א טונקעלער נאכט‪ ,‬איז דער‬ ‫גארנישט‪ .‬דער ערשטוינטער תלמיד‬ ‫זי האט געטון אומריכטיג אז עס זאל איר פאסירן אזא‬ ‫אלטער געזעסן און געלערנט אין‬ ‫האט אפילו נישט געהאט קיין צייט‬ ‫"טראגעדיע"‪ ,‬אז אירע קינדער זאלן "נעבעך" פרום ווערן‪...‬‬ ‫זיין קליינעם כאטקע‪ ,‬וואס ער האט‬ ‫ארויסצוברענגען די פילע שאלות‬ ‫איין טאג קלאפט א פרוי אן אין טיר‪ ,‬און פרעגט איר‪:‬‬ ‫זיך געבויט טיף אינמיטן א געדיכטן‬ ‫וואס האבן געברויזט אין זיין קאפ‪.‬‬ ‫"זאג מיר‪ ,‬וויאזוי האסטו זוכה געווען צו אזעלכע גוטע‬ ‫וואלד‪ .‬זיצנדיג דארט אינאיינעם מיט‬ ‫ביידע זענען צוריק אריינגעשפרינגען‬ ‫קינדער? וואס האסטו געטון דערפאר?"‬ ‫איינעם פון זיינע תלמידים‪ ,‬אינגאנצן‬ ‫אין דעם ים התורה‪.‬‬ ‫האט איר די מאמע געענטפערט אז זי האט גארנישט‬ ‫פארזונקען אין די הייליגע תורה‪,‬‬ ‫אהיימגייענדיג אינדערפרי‪ ,‬האט‬ ‫האט א קליינע ליכטל באלויכטן‬ ‫געטון; פארקערט‪ ,‬זי פארגיסט טייכן טרערן אז דאס איז‬ ‫דער תלמיד באמערקט נאך א‬ ‫געשען צו איר‪.‬‬ ‫פארן רבין און תלמיד‪.‬‬ ‫מאדנע זאך‪ :‬צו זיין גרויס וואונדער‬ ‫די פרוי האט פרובירט איר צו מסביר זיין וואספארא‬ ‫פלוצלינג‪ ,‬האט דאס ליכט‬ ‫גליק ס'איז צו לעבן ווי א ערליכע איד‪ ,‬און זי האט איר‬ ‫איז דער אלטער צוגעגאנגען צום‬ ‫אנגעהויבן צאנקען‪ ,‬און נאך עטליכע‬ ‫ווייטער געפרעגט‪" :‬אפשר דאך קענסטו מיר זאגן‪ ,‬האסטו‬ ‫לייכטער‪ ,‬אויסגעלאשן דאס ליכט‬ ‫מינוט האט דאס ליכטל געגעבן‬ ‫אפשר עפעס געטון צו האבן גוטע קינדער?"‬ ‫— וואס האט שוין געהאלטן ביים‬ ‫א לעצטן צאפל‪ ,‬און זיך דערנאך‬ ‫הערנדיג די ווערטער "גוטע קינדער"‪ ,‬האט זיך די‬ ‫אויסברענען — און עס אריינגעלייגט‬ ‫פארלאשן‪.‬‬ ‫מאמע דערמאנט אז זי איז אמאל געווען ביי א "קירוב‬ ‫ביי זיך אין טאש‪" .‬זינט ווען קלויבט‬ ‫דער רבי שטיקלעך וואקס?" האט‬ ‫ואפילה‪.‬‬ ‫חושך‬ ‫געווארן‬ ‫ס'איז‬ ‫סעמינאר"‪ ,‬וואו א רעדנער האט דארט געזאגט אז עס איז‬ ‫דא א געוויסע זאך וואס אויב מען זאגט עס‪ ,‬איז מען זוכה‬ ‫פלוצלינג הערט דער תלמיד ווי די דער תלמיד זיך געוואונדערט‪,‬‬ ‫צו גוטע קינדער‪ .‬וועלכע מאמע וויל דען נישט האבן גוטע‬ ‫טיר עפנט זיך‪ ,‬און דער אלטער גייט אבער דאס רעטעניש איז געבליבן‬ ‫קינדער? "איך האב גענומען דעם צעטל וואס מ'האט‬ ‫ארויס אינדרויסן‪ .‬דער תלמיד איז אומפארענטפערט‪.‬‬ ‫דארט געטיילט‪ ",‬זאגט זי‪" ,‬און פאר א לאנגע צייט האב‬ ‫א שטיק צייט שפעטער‪ ,‬האט‬ ‫שנעל נאכגעלאפן זיין רבי'ן צו זען‬ ‫איך געזאגט וואס עס שטייט דארט געשריבן‪ .‬באמת‪",‬‬ ‫רבי יוסף יוזל גערעדט איבער דער‬ ‫וואו ער גייט‪.‬‬ ‫פירט זי אויס‪ " ,‬האב איך נישט פארשטאנען קיין איין‬ ‫ער איז שאקירט געווארן צו זען‪ ,‬גרויסער מדריגה פון מדת הבטחון‬ ‫ווארט וואס איך האב געזאגט‪"...‬‬ ‫אז דער אלטער גייט אריין צווישן די אינעם באשעפער‪ .‬רעדנדיג‪ ,‬האט‬ ‫די פרוי האט איר געפרעגט צי זי האט נאך דעם צעטל‪.‬‬ ‫ער ארויסגענומען דאס שטיקל‬ ‫ביימער אין וואלד זוכן א ליכט‪.‬‬ ‫זי האט ארויסגעברענגט די "תפילת השל"ה"‪.‬‬ ‫"רבי! א ליכט? יעצט? ביינאכט וואקס פונעם טאש און אויסגערופן‪:‬‬ ‫זעט מען פון דעם וויאזוי די תפילה האט געארבעט און‬ ‫אינמיטן וואלד?" אבער רבי יוסף יוזל "זעט איר? דאס דאזיגע ליכט איז א‬ ‫אויפגעטאן ‪ -‬אפילו ווען זי האט נישט געהאט קיין מושג‬ ‫האט בלויז געמאכט א באוועגונג לעבעדיגע ראי' אויפן כח פון מדת‬ ‫וואס זי זאגט!‬ ‫מיט זיין האנט‪ ,‬און ביז עטליכע הבטחון!"‬ ‫אויב אזוי‪ ,‬ווען א איד שטייט אין איז מתפלל מיט'ן‬ ‫און דאן האט דער אלטער‬ ‫סעקונדעס איז ער פארשוואונדן‬ ‫גאנצן הארץ אויף סיי וואספארא זאך‪ ,‬קען מען זיך דאך‬ ‫דערציילט די געשיכטע פונעם‬ ‫געווארן צווישן די ענדלאזע ביימער‪.‬‬ ‫נישט פארשטעלן וויפיל דאס טוט אויף!‬ ‫שבת שלום ומבורך‪ ,‬פינחס שאפער‬ ‫<<<‬ ‫דער גליון איז אויסצוגן פון 'קו השגחה פרטית' – טויזנטער מעשיות‪ ,‬פול מיט חיזוק‪.‬‬ ‫ווילט איר האבן שלוות החיים? רופט אריין צו קו השגחה פרטית ‪1-518-613-0140‬‬ ‫מן החלונות‬ ‫יוגנט איז נעבעך נאך אלץ טיף פארכאפט אין די נעגל פון‬ ‫גלייך פאר שבת‬ ‫קאמוניזם‪ .‬כאטש וואס די קאמוניסטישע רעזשים איז שוין‬ ‫לאנג צופאלן‪ ,‬לעקן די אידן נאך אלץ די בלוטיגע וואונדן‬ ‫דאס זיין א רב אין סיי וועלכע קהלה‪ ,‬איז נישט קיין לייכטע‬ ‫פון פארבלאנדזשעטע נשמות וואס זענען שיעור אינגאנצן‬ ‫עבודה‪ .‬דאס פירן די אלע ענינים וואס פעלן זיך אויס אין‬ ‫פארלוירן געגאנגען פונעם אידישן פאלק‪.‬‬ ‫א קהילה‪ ,‬סיי אין אלגעמיין און סיי פאר יעדן פערזענליך‪,‬‬ ‫אויף אנצופאנגען די ארבעט‪ ,‬דארף מען קודם כל געוואויר‬ ‫האלטן אן אויג אויף אלעס וואס טוט זיך אפ אין קהלה און‬ ‫ווערן ווער אין שטאט איז בכלל א איד‪ ...‬ערשט דערנאך‪,‬‬ ‫ארויסהעלפן די בני הקהלה וואס זענען אנגעוויזן אויף הילף‪ ,‬א‬ ‫האט מען געדארפט אנפאנגען צו בויען אלעס פון דאסניי‪.‬‬ ‫רב דינט דעם ציבור און טראגט דעם עול פון יעדן יחיד אויף‬ ‫דאס ביהמ"ד‪ ,‬וואס פלעגט קוים האבן א מנין אידן שבת‬ ‫זיינע אייגענע פלייצעס‪ ,‬ממש כפשוטו‪.‬‬ ‫אינדערפרי‪ ,‬ווערט פלוצלונג פארוואנדלט אין דער צענטער‬ ‫אבער דאך‪ ,‬מען קען נישט צושטעלן די ארבעט פון א רב אין‬ ‫פון דאס באנייטע אידישע לעבן‪ .‬אינאיינעם מיט נאך עטליכע‬ ‫א מסודר'דיגע ארגאניזירטע קהילה ‪ -‬ווי למשל בארדיטשוב‪,‬‬ ‫חברים‪ ,‬האבן מיר געארבעט אריינצוברענגען מער און מער‬ ‫צו די ארבעט פון א רב אין א פארשטופטן ווינקל אויפן‬ ‫יוגנטליכע און זיי מקרב זיין תחת כנפי השכינה‪ ,‬מיר האבן‬ ‫באשעפערס וועלט ‪ -‬ווי בארדיטשוב‪.‬‬ ‫מקרב געווען די הערצער מיט א גלעזל משקה און געשמאקע‬ ‫א טעות אין דרוק?‬ ‫מזונות‪ ,‬געפראוועט גרויסע קידושים און ספעציעלע אווענטן‬ ‫ניין‪.‬‬ ‫ביי יעדן געלעגנהייט ארום דעם קאלענדער‪.‬‬ ‫ס'ווענדט זיך וועלכע בארדיטשוב‪ .‬און איך מיין גראדע פונקט‬ ‫אונזער גאנצע יסוד איז‪" :‬ווארעמקייט"‪ .‬ווארעמקייט פאר‬ ‫דעם זעלבן שטאט בארדיטשוב‪ .‬בארדיטשוב בתפארתה פון‬ ‫יעדן איינעם‪ ,‬אן אמת'ע ליבשאפט צו יעדן איד אן קיין‬ ‫הונדערט יאר צוריק — א שטאט פול מיט חסידים ואנשי‬ ‫שום באדינגונגען‪ ,‬אפגעזען וואס זיין מצב איז‪ .‬דאס איז‬ ‫מעשה‪ ,‬א עיר מלאה חכמים וסופרים‪ ,‬אוועקגעשטעלטע‬ ‫דער מאגנעט מיט וואס מיר באווייזן‪ ,‬צוביסלעך צוביסלעך‪,‬‬ ‫מוסדות‪ ,‬און א ברענעדיגע תשוקה און חשק פון אלע‬ ‫צו אויפלאזן דעם קאלטן אייז פונעם מזרח‪-‬אייראפעישן‬ ‫דערהויבענע שטאטסלייט זיך אויפצוהייבן א טפח העכערן‬ ‫פרעסט און אנצינדן דאס אידיש פונק‪.‬‬ ‫ערד‪ ,‬און נתעלה ווערן און שטייגן אין תורה‪ ,‬עבודת השם‪ ,‬און‬ ‫מיט דער צייט האט זיך די קהילה שוין צעוואקסן אלס‬ ‫יראת שמים — אין אזא שטאט‪ ,‬איז גאר לייכט פאר א רב צו‬ ‫גרעסער און גרעסער; אידן אנטדעקן די שיינקייט פון תורה‬ ‫קענען אויפטון‪.‬‬ ‫און מצוות‪ ,‬זיי דערפילן זייער אינערליכע בענקשאפט וואס‬ ‫פון די אנדערע זייט‪ ,‬איז דא די היינטיגע בארדיטשוב‪ .‬א‬ ‫זיי פארמאגן אין זיך טיף אין הארצן‪ ,‬און זיי הייבן אן צו קענען‬ ‫פארשטופטן שטעטל מיט קוים א הייפעלע אידן וואס זענען‬ ‫דעם באשעפער פון די וועלט‪ .‬ליידער טרעפן מיר זיך דא‬ ‫דארט פארבליבן וואוינען‪ ,‬ביז ווען דער קאמוניזם איז געקומען‬ ‫אן מיט ווייטאגליכע און שווערע משפחה געשיכטעס‪ ,‬און‬ ‫און פארהאקט די טויערן‪ ,‬חרוב געמאכט און פארטיליגט יעדע‬ ‫אונזערע מוסדות ווערן פארוואנדלט אלס א ווארעמע היים‬ ‫גוטע טייל‪ ,‬און מיט ברוטאליטעט געזוכט אויסצואווארצלען‬ ‫פאר די קינדער און יוגנטליכע אין די קהילה‪ .‬ביי די ערטער‪,‬‬ ‫אידישקייט‪ ,‬שלא יזכר שם ישראל עוד ח"ו‪.‬‬ ‫מיינט דאס זיין א רב אויטאמאטיש אויך צו זיין א טאטע‪ ,‬און‬ ‫אמאל אפילו א זיידע‪ .‬מען דארף זיין דער שטארקער מענטש‬ ‫און אין אזא סיטואציע בין איך אריינגעקומען אין בילד און‬ ‫וואס זאגט דיר וואס יא און וואס נישט צו טון אפילו אין די‬ ‫פרובירט צו זען וואס מ'קען נאך ראטעווען אין דעם שטאט‬ ‫פריוואטע לעבן— נישט ווייל ער איז אליין עפעס ספעציעל‬ ‫פון פולשטענדיגע אסימילאציע און אונטערגאנג‪.‬‬ ‫שטארק‪ ,‬נאר בלויז ווייל ער איז א שליח פונעם אויבערשטן‪,‬‬ ‫אנקומענדיג אין דעם שטעטל‪ ,‬האב איך גלייך געזען ווי דאס‬ ‫המשך השגחה עליונה‬ ‫<<<‬ ‫געווארן‪ .‬יעצט האט ער פארשטאנען פאר וואס רבי יוסף יוזל איז נישט‬ ‫ליכטל‪ :‬יענע נאכט איז ער ארויס פון די בודקע זוכן א ליכט‪ ,‬כאטש עס‬ ‫געווען איבערראשט ווען ער איז צוריקגעקומען פון דער פינסטערניש‬ ‫איז אים בכלל נישט איינגעפאלן אז ס'זאל זיך יעצט פונקט דרייען א‬ ‫מיט א ליכט אין דער האנט‪ .‬פארן אלטער איז דאס בכלל נישט געווען‬ ‫מענטש אינמיטן וואלד מיט א ליכט‪ .‬די שטאט איז געווען זייער ווייט‪,‬‬ ‫קיין חידוש; עס איז ביי אים געווען פשוט‪ ,‬אז א איד וואס דארף א ליכט‬ ‫און אפילו אויב ער וואלט יא געטראפן דעם וועג אהין און געפונען א‬ ‫אויף צום לערנען‪ ,‬מוז — מיט די ריכטיגע אמונה — עס באקומען‪...‬‬ ‫ליכט‪ ,‬וואלט שוין ביז דעמאלט לאנג געווען טאג‪.‬‬ ‫יארן זענען דורכגעלאפן‪ ,‬און א שריפה האט אויסגעבראכן אין דעם‬ ‫"פונדעסטוועגן‪ ",‬האט דער אלטער דערציילט‪" ,‬בין איך ארויס פון די‬ ‫אלטער'ס הויז‪ ,‬פארברענדיג רוב פון זיינע חפצים‪ ,‬אריינגערעכנט דאס‬ ‫בודקע וויסנדיג ביי זיך אז איך דארף א ליכט אויף צו קענען לערנען‬ ‫"וואונדערליכע ליכטל"‪ .‬רבי יוסף יוזל האט געהאט גרויס צער אויפן‬ ‫תורה‪ .‬מער פון דעם האט מיר נישט אינטערעסירט‪ .‬און טאקע‪ ,‬נאך‬ ‫פארלוסט פונעם ליכט‪ ,‬מיט וועלכע ער פלעגט שטענדיג ווייזן פאר‬ ‫אפאר מינוט באגעגן איך א פויער וואס איז 'פונקט' דורכגעפארן‪ ,‬און‬ ‫זיינע תלמידים א לעבעדיגן ביישפיל פון מדת הבטחון‪ .‬אבער נאך‬ ‫'פונקט' האט ער געהאט אן איבעריגן ליכט‪ ...‬אין אנפאנג האט דער גוי‬ ‫עטליכע טעג האט זיך זיין שטענדיגע פרייד אומגעקערט‪.‬‬ ‫געבעטן א גאר הויכע פרייז פארן ליכט‪ ,‬אבער איך האב געהאט בטחון‬ ‫"מיינע טייערע ברידער‪ ",‬האט דער אלטער געזאגט‪" ,‬היינט אינדערפרי‬ ‫אז דער באשעפער וואס פירט די וועלט וועט מיר שיקן א ליכט פאר‬ ‫האב איך געכאפט‪ ,‬אז דער באשעפער ווייזט מיר‪ ,‬אז מיר דארפן נישט‬ ‫א יושר'דיגע פרייז‪ .‬צום סוף איז דער פויער מיר נאכגעלאפן און מיר‬ ‫קיין ליכט אויף זיך צו שטארקן אינעם בטחון אינעם באשעפער‪ .‬קען‬ ‫פארקויפט דאס ליכט פאר בלויז עטליכע פעני‪"...‬‬ ‫דען א איד בכלל טראכטן אנדערש?‪"...‬‬ ‫אלע שאלות פונעם תלמיד זענען אויף איין מאל פארענטפערט‬ ‫מאמר חיזוק ממשפיעי קו השגחה פרטית‬ ‫אבטח בך‬ ‫מעשיות פון השגחה פרטית פון היינטיגע צייטן‬ ‫הרה”צ ר’ בעריש שנעבאלג שליט”א‬ ‫פרשת תולדות‬ ‫צו פארשפרייטן זיין נאמען אויפן וועלט‪ ,‬און צו איבערגעבן‬ ‫אין אונזער פרשה לערנט מען‪ ,‬ווי אבימלך האט פארשיקט‬ ‫יצחק'ן‪ .‬די סיבה דערצו איז געווען זייער קלאר פון זיין זייט‪:‬‬ ‫פאר די פארוואגלטע נשמות דעם דבר ה'‪.‬‬ ‫יצחק איז געווארן זייער מעכטיג און רייך‪ ,‬און אבימלך האט‬ ‫איין טאג‪ ,‬איז געבוירן געווארן א קינד ביי אונז אין די קהילה‪.‬‬ ‫דאס בשום אופן נישט געקענט פארנעמען‪ .‬און דאס‪ ,‬איז טאקע‬ ‫א כשר'ע אידיש אינגעלע צו א אידישע מאמע‪ .‬די פרויען פון‬ ‫פונקט דער בליק פון א גוי‪ .‬אנשטאט צו פארשטיין אז דאס איז‬ ‫די קהילה האבן גלייך אריינגעשיקט הילף‪ ,‬באזוכט די מאמע‪,‬‬ ‫א געלעגנהייט צו ארבעטן זיך צו פארבעסערן די אייגענע מדות‪,‬‬ ‫און זיך געפריידט מיט'ן בעיבי‪ .‬פארשטייט זיך‪ ,‬אז איך האב‬ ‫איז אים געווען ענדערש אז יצחק זאל פשוט אפציען פון שטח‪,‬‬ ‫אויך גערופן די מאמע איר צו אנוואונטשן א מזל טוב‪ ,‬און‬ ‫און פטור אן עסק‪.‬‬ ‫איך האב איר איידעלערהייט מודיע געווען אז איך גרייט‬ ‫א איד האט אבער א וויכטיגן שליחות און ציל אין לעבן‪ :‬ער‬ ‫זיך צו רופן א מוהל אויפ'ן אכטן טאג‪ ,‬וואס קומט אויס דעם‬ ‫ארבעט אויף זיך אן אויפהער‪ ,‬און דאס איז זיין גאנצע תפקיד‬ ‫קומענדיגן פרייטאג‪ ,‬ערב שבת‪.‬‬ ‫און ציל‪ .‬א איד'ס אויפגאבע איז צו לעבן מיט אן עול און אחריות‪,‬‬ ‫און נישט צו אנטלויפן אדער זיך ארויסדרייען דערפון‪ .‬אט דעם‬ ‫"א מוהל?" האט זיך די מאמע דערשראקן‪" ,‬ניין און נאכאמאל‬ ‫חילוק‪ ,‬זעט מען לעבעדיג דורכאויס די גאנצע פרשה‪.‬‬ ‫ניין‪ .‬בשום אופן‪ ,‬רוף נישט קיין מוהל‪".‬‬ ‫יצחק רופט די בארות נאך די פאסירונגען וואס זענען‬ ‫איך האב מורא געהאט אז די פרוי פארשטייט פשוט נישט‬ ‫פארגעקומען מיט אים‪ :‬עשק‪ ,‬שטנה‪ ,‬רחובות‪ .‬דאס זענען‬ ‫פונקטליך וואס א מוהל איז‪ ,‬האב איך איר געדולדיג מסביר‬ ‫געווען די נעמען פון די נסיונות וואס ער איז דורכגעגאנגען‪ .‬א‬ ‫געווען‪ ,‬אז אידישע קינדער מאכן א ברית ווען זייער ניי‪-‬געבוירן‬ ‫איד שלאגט זיך מיט זיינע נסיונות; ער אנטלויפט נישט פון זיי‪.‬‬ ‫יונגל ווערט אכט טאג אלט‪ ,‬און דערמיט קומט דאס קינד אריין‬ ‫ווען ער האלט זיך פעסט‪ ,‬און ער דרייט זיך נישט ארויס פונעם‬ ‫אין די בונד פון אברהם אבינו און ער ווערט א פולקאמער איד‪.‬‬ ‫פראבלעם‪ ,‬דעמאלט קומט די ישועה‪ .‬עס קומט די באר וואס‬ ‫הייסט "רחובות" – מיר האבן זיך אויסגעברייטערט‪ ,‬און ענדליך‬ ‫אבער די פרוי האט פון גארנישט געוואלט הערן‪ .‬פארקערט‪,‬‬ ‫זוכה געווען צום ענדגילטיגן הרחבת הדעת און מנוחה‪ ,‬אזויווי עס‬ ‫ווי מער איך האב גערעדט צו איר‪ ,‬אלס מער נערוועז איז זי‬ ‫איז געווען ביי יצחק‪.‬‬ ‫געווארן‪" .‬בשום אופן נישט!" האט זי זיך געעקשנ'ט‪" .‬ער איז‬ ‫אין די וואכעדיגע פרשה זעען מיר אז יעקב אבינו האט געהאט‬ ‫מיין איינציגסטער זון‪ ,‬און איך ציטער פאר זיין וואוילזיין! איך‬ ‫"קפיצת הדרך"‪ .‬עס איז דא א הסבר אויף דעם‪ ,‬אז "בדרך‬ ‫זארג זיך פאר זיין געזונט! פארוואס עפעס זאל איך טון עפעס‬ ‫שאדם רוצה לילך מוליכין אותו" א מענטש ווערט געפירט אויפן‬ ‫צו אים אויב ער איז געזונט? אלעס איז גוט‪ ,‬אלעס איז פיין‪,‬‬ ‫וועג וואס ער וויל גיין‪ .‬דער וועג עקזיסטירט די גאנצע צייט‪,‬‬ ‫איך בין פאראנטווארטליך אויף אים‪ ,‬און דו קענסט זיין רואיג‪".‬‬ ‫און עס ווארט אויף אים‪ .‬אבער זייער אפט מוז א מענטש זיין‬ ‫אבער איך בין פארשטייט זיך בכלל נישט געווען רואיג‪ .‬א‬ ‫עקשנות'דיג‪ ,‬נעמען אויף זיך דעם עול און די אחריות צו גיין אויף‬ ‫אידיש קינד‪ ,‬א טייערע אידישע נשמה'לע — וויאזוי קען איך‬ ‫דעם וועג‪ ,‬כדי צו מצליח זיין‪ .‬ווען א איד נעמט אויף זיך דעם עול‬ ‫זיין רואיג‪ ,‬וויסנדיג אז ס'איז דא דא א אידיש קינד וואס גייט‬ ‫און די אחריות‪ ,‬איז ער דעמאלט זוכה צו א געוואלדיגן סייעתא‬ ‫דשמיא‪.‬‬ ‫נישט גע'מל'ט ווערן אין צייט אויפן אכטן טאג? וואס וועל‬ ‫איך ענטפערן פאר זיין זיידע אין הימל‪ ,‬ווען ער וועט מיך‬ ‫יעקב אבינו‪ ,‬וואס איז אנגערופן געווארן יעקב נאכן ווארט‬ ‫פרעגן היתכן איך האב נישט זיכער געמאכט אז זיין אייניקל‬ ‫"עקב" ‪ -‬די פערשט וואס ער האט אנגעכאפט‪ ,‬איז נישט געבוירן‬ ‫געווארן אלס דער בכור אזויווי ער האט לכתחילה געוואלט‪ .‬פון‬ ‫זאל האבן א ברית אין צייט? און וואס וועל איך ענטפערן‬ ‫אינדרויסן האט אויסגעזען ווי ער איז דורכגעפאלן מיט זיין פלאן‬ ‫פאר מיין פאטער אין הימל‪ ,‬וואס האט מיך אהערגעשיקט‬ ‫און ער האט נישט מצליח געווען‪ .‬אבער צום סוף זעען מיר אז די‬ ‫אויף א שליחות וואס האט נישט זיין גלייכן‪ ,‬מקרב צו‬ ‫בכורה איז ביי די ענדע צוריק אריינגעקומען צו אים אין די הענט‪.‬‬ ‫זיין דערווייטערטע נשמות‪ ,‬ווען ער וועט מיר פארהאלטן‬ ‫נאך סאך פריער‪ ,‬פאר יעקב און עשו זענען בכלל געבוירן‬ ‫פארוואס איך האב נישט אויסגעפירט זיין הייליג שליחות‬ ‫געווארן‪ ,‬האט רבקה געפילט באזארגט און דערשראקן פון די‬ ‫גענוג בשלימות?‬ ‫עקסטרעמע טוישונגען וואס זי האט געשפירט יעדעס מאל‬ ‫איך בין צוריקגעגאנגען צו די טעגליכע ענינים פון די קהילה‪,‬‬ ‫וואס זי איז פארבייגעגאנגען א בית המדרש און‪ ,‬להבדיל‪ ,‬א הויז‬ ‫אבער אויף מיין הארץ איז געלעגן א שווערן שטיין‪ .‬איך האב‬ ‫פון עבודה זרה‪ .‬עס זענען דא וואס זאגן‪ ,‬אז איר עיקר מורא איז‬ ‫געשיקט צום יולדת עטליכע עסקנים וואס קענען זיך מיט‬ ‫טאקע דאס געווען‪ ,‬אז זי וועט געבוירן איין קינד‪ ,‬וואס וועט זיין אן‬ ‫איר; די רעבעצן האט גערעדט מיט איר‪ ,‬אבער זי האלט זיך ביי‬ ‫אומסטאבילער מענטש‪ ,‬און ער וועט אנטלויפן פונעם עול און פון‬ ‫אחריות‪ .‬דערפאר‪ ,‬ווען זי האט אויסגעפינען אז עס האנדלט זיך‬ ‫אירס‪ .‬זי אנטזאגט‪ ,‬זי האלט נישט ביים מסכים זיין‪ ,‬און זי איז‬ ‫פון א צווילינג‪ ,‬האט זי זיך בארואיגט‪ .‬דאס זענען צוויי באזונדערע‬ ‫טיף באליידיגט אז איך מיש זיך אריין אין איר פריוואטן לעבן‪...‬‬ ‫מענטשן‪ ,‬יעדער גייט זיך טאקע זיין אייגענעם וועג‪ ,‬אבער אן זיך‬ ‫אין די עטליכע טעג וואס זענען נאך פארבליבן ביז'ן ברית‪,‬‬ ‫ארויסצודרייען פון אחריות‪.‬‬ ‫האב איך געפילט א שווערע אחריות‪ ,‬און איך האב מתפלל‬ ‫דאס איז דער יסוד פון די פרשה‪ :‬צו טון אונזער מאקסימאלע‬ ‫געווען צום באשעפער‪ .‬איך האב נישט געהאט קיין אנונג וואס‬ ‫השתדלות‪ ,‬און נעמען ערנסט דעם עול און די אחריות‪ .‬דאס‬ ‫איך קען נאך פרובירן צו טון‪ ,‬אויף צו משפיע זיין אויף די פרוי‬ ‫איבריגע ליגט שוין נישט אין אונזערע הענט‪ ,‬און דערפאר האט‬ ‫נאכצוגעבן און יא לאזן מאכן א ברית פאר איר זון‪" .‬רבונו של‬ ‫עס גארנישט מיט אונז‪ .‬איינמאל מיר האבן געטאן וואס מיר‬ ‫עולם‪ ",‬האב איך אויסגעשריגן פון טיפן הארץ‪" ,‬דאס איז דאך‬ ‫האבן געדארפט‪ ,‬וועט שוין דער בעל הבירה פירן דאס איבריגע‪,‬‬ ‫דיין קינד! ביטע‪ ,‬העלף אז ער זאל זוכה זיין אריינצוגיין לבריתו‬ ‫און אלעס איז ממילא אין זיינע הענט‪.‬‬ ‫<<<‬ ‫>>>‬ ‫נישט חרטה האבן שפעטער? וואס טוט מען דא? רבונו של‬ ‫של אברהם אבינו ביים אכטן טאג!"‬ ‫עולם‪ ,‬וואס טוט מען?‬ ‫פרייטאג אינדערפרי האב איך זוכה געווען צו א געשמאקע‬ ‫נאכאמאל האב איך אויפגעהויבן מיינע אויגן צום ליבן טאטן‬ ‫באזוך‪ .‬א גרויסע גרופע דערהויבענע חסידים ואנשי מעשה‬ ‫אין הימל‪ ,‬וואס ער איז דאך דער וואס האט אונז באפוילן די‬ ‫זענען אנגעקומען קיין בארדיטשוב‪ .‬זיי זענען געקומען אויף‬ ‫מצוה פון מילה‪ ,‬האפנדיג אז ער גייט עפעס אונטערשיקן אז‬ ‫צו מתפלל זיין ביים הייליגן ציון פונעם סניגרון של ישראל‪,‬‬ ‫זיין הייליגע מצווה זאל טאקע קענען ערפילט ווערן אויפן‬ ‫דער הייליגער רבי ר' לוי יצחק פון בארדיטשוב זי"ע‪ ,‬דער בעל‬ ‫בעסטן אופן‪.‬‬ ‫קדושת לוי‪ .‬די חבורה איז באשטאנען פון איבער הונדערט‬ ‫פלוצלינג צעקלינגט זיך די טעלעפאן‪.‬‬ ‫יונגעלייט‪ .‬צווישן אנדערע‪ ,‬האבן זיי געוואלט כאפן מיט מיר‬ ‫א שמועס‪ ,‬אויף צו הערן אביסל איבער'ן מצב פון די קהילה‬ ‫ווער איז אויפן טעלעפאן? ר' דוד‪.‬‬ ‫היינט צו טאגס‪.‬‬ ‫"ר' הלל‪ ,‬וואס מאכט איר עפעס גוטס?" פרעגט מיר מיין‬ ‫איך האב זיי אלעס דערציילט‪ ,‬און איך האב זיך אווודאי אויך‬ ‫לאנגיעריגער חבר‪" .‬איך בין דא אויפן וועג צום ציון פונעם‬ ‫געפריידט מיט די שיינע שטיצע וואס זיי האבן איבערגעלאזט‬ ‫הייליגן רבי ר' יוסף מאיר פון מאכניווקא זצ"ל‪ .‬דו קענסט‬ ‫פאר'ן הקהילה‪ .‬אינמיטן זיי שילדערן די פארשידענע‬ ‫מיר אפשר אביסל ארויסהעלפן מיט אנווייזונגעןן וויאזוי‬ ‫אייגנארטיגע פראבלעמען מיט וואס מיר מוטשען זיך דא‪,‬‬ ‫אנצוקומען אהין?"‬ ‫האב איך זיי אויך דערציילט די מעשה מיט'ן ניי‪-‬געבוירענעם‬ ‫איך קען דעם וועג זייער גוט‪ .‬און פאר איין מינוט האב‬ ‫בעבי‪.‬‬ ‫איך אפגעלאזט אלעס ארום מיר‪ ,‬און ערקלערט פאר ר' דוד‬ ‫ר' מנחם‪ ,‬א טייערער איד‪ ,‬איז געווארן שטארק דערציטערט‬ ‫פונקטליך וואו ער שטייט יעצט‪ ,‬און איך האב אים געגעבן‬ ‫פון די מעשה‪" .‬אזוינס?" האט ער געפרעגט‪" .‬איך וויל פרובירן‬ ‫אנווייזונגען וויאזוי צו פארן ווייטער ביז צום הייליגן ציון‪" .‬איך‬ ‫צו רעדן מיט איר‪".‬‬ ‫בין דא מיט נאך אפאר חברים‪ ",‬זאגט ער מיר‪" ,‬נעבן מיר זיצט‬ ‫נישט האבנדיג וואס צו דערלייגן‪ ,‬האב איך אים פארשטייט‬ ‫ר' אהרן‪ ,‬ער שיקט אייך א גרוס‪".‬‬ ‫זיך געלאזט‪ .‬ער איז אריבערגעגאנגען צו די מאמע‬ ‫"ר' אהרן?!" בין איך ממש דערשטוינט געווארן פון עקסטאז‪.‬‬ ‫אינדערהיים און גערעדט צו איר פון הארצן ארויס מיט‬ ‫"ר' אהרן איז מיט דיר?"‬ ‫הארץ‪-‬שפראך‪ .‬ער האט איר דערציילט איבער דאס אידיש‬ ‫"יא‪ ",‬ענטפערט ער גאנץ פשוט‪ ,‬אן צו פארשטיין פארוואס‬ ‫פאלק‪ ,‬די שוועריגקייטן און די נסיונות וואס כלל ישראל‬ ‫איך בין אזוי איבערראשט‪.‬‬ ‫איז אריבער מיט גבורה און שטאלץ במשך די דורות‪ ,‬די‬ ‫"הער אויס‪ ,‬איך דארף אים דרינגענד האבן‪ .‬קענסט אים‬ ‫געוואלדיגע זכי' וואס מיר האבן צו געהערן צום עם הנבחר‪,‬‬ ‫אפשר ביטע איבער געבן דעם טעלעפאן?"‬ ‫און די רוחניות'דיגע און גשמיות'דיגע ברכות צו וואס מיר‬ ‫זענען זוכה‪ ,‬און איבער די חשיבות פון מסירות נפש‪ .‬איך ווייס‬ ‫ר' אהרן נעמט איבער דעם טעלעפאן און ער לייגט עס צו צו‬ ‫נישט פונקטליך וואס ער האט איר אלץ געזאגט אדער וואס‬ ‫זיין אויער‪" .‬יא רבי‪ ,‬מיט וואס קען איך דיר העלפן?"‬ ‫פון דעם זי האט פארשטאנען‪ ,‬אבער איין זאך איז זיכער‪ :‬ר'‬ ‫"איך האב א ניי‪-‬געבוירן בעיבי‪ ,‬וואס היינט איז דער אכטער‬ ‫מנחם האט גערעדט גלייך צום אידישן פונק אין איר הארץ‪,‬‬ ‫טאג‪ ,‬און איך זוך קריטיש א מוהל‪ .‬איך האב נישט קיינעם‬ ‫און ער האט מצליח געווען מיט זיין אונטערנעמונג‪.‬‬ ‫דא אין די געגנט‪ ,‬און ס'איז שוין ערב שבת‪ .‬די נסיעה וועט‬ ‫די פרוי איז געווארן איבערצייגט!‬ ‫דיר נעמען דריי שעה‪ ,‬אבער דו קענסט נאך אנקומען פאר די‬ ‫ער קומט צוריק צו מיר‪ ,‬שטראלנדיג פאר שמחה‪" .‬מ'קען‬ ‫שקיעה‪ ,‬ריכטיג?"‬ ‫מאכן א ברית!" זאגט ער מיר‪" .‬זי איז שוין מסכים‪".‬‬ ‫"אוודאי‪ ,‬אוודאי!"‬ ‫נו‪ ,‬וואס טוט א איד אין בני ברק‪ ,‬לאנדאן‪ ,‬אדער בארא פארק‬ ‫ר' אהרן איז א מוהל מומחה וואס קומט פון צייט צו צייט‬ ‫אין אזא פאל? ער לויפט גלייך אנצוגרייטן א סעודה‪ .‬אבער‬ ‫אן אין די געגנט‪ ,‬און מיר קענען זיך שוין פון לאנג‪ .‬איך האב‬ ‫איך‪ ,‬וואס טו איך יעצט דא? איך האב דא בכלל נישט קיין‬ ‫נישט געהאט קיין אנונג פון וואו איך וועל דא נעמען א מוהל‪,‬‬ ‫מוהל צו די האנט! אין אונזער קליינע קהילה איז נישטא קיין‬ ‫און נאכדערצו אזא מומחה! און אט‪ ,‬פון הימל‪ ,‬רופט "פונקט"‬ ‫מענטש וואס פארנעמט זיך מיט דעם הייליגן פאך‪ .‬ווען ס'איז‬ ‫א חבר זיינער‪ ,‬און ער זיצט "פונקט" נעבן אים אין קאר‪ ...‬ס'איז‬ ‫דא א ברית‪ ,‬ווייסן מיר געווענליך שוין אכט טאג פריער‪ ,‬און‬ ‫פשוט אומגלויבליך‪ .‬בשעת איך האב מיר געבראכן קאפ פון‬ ‫דעמאלטס פארזיכער איך זיך באצייטנס מיט א מוהל‪ .‬ווען‬ ‫וואו צו פארשאפן א מוהל‪ ,‬האט דער באשעפער שוין אלעס‬ ‫א מוהל קומט צו אונזער געגנט‪ ,‬האט ער א אנגעלייגטע‬ ‫צוגעגרייט פון פאראויס‪.‬‬ ‫סדר היום פון אלע שטעטלעך ארום‪ .‬יעצט אויפן מינוט ווייס‬ ‫ר' אהרן האט זיך אפגעטיילט פון זיין קבוצה‪ ,‬און איז‬ ‫איך נישט פון קיין שום מוהל וואס געפינט זיך יעצט דא‬ ‫אנגעקומען צו אונז ממש פאר די שקיעה‪ .‬ר' מנחם איז‬ ‫אין די געגנט‪ ,‬און איך האב נישט קיין אנונג צו וואו איך זאל‬ ‫געווען אויסער זיך פאר שמחה‪ .‬ער האט גערופן זיין גאנצע‬ ‫זיך ווענדן‪ ,‬אדער וואו צו אנפאנגען זוכן א מוהל ערגעצוואו‬ ‫חבורה צו קומען צום ברית‪ ,‬און אזוי האט דאס קינד זוכה‬ ‫אינמיטן דעם פארשטופטן אוקריינא!‬ ‫געווען אריינצוגיין בבריתו של אברהם אבינו בעתו ובזמנו‪ ,‬אין‬ ‫דאס איז נישט בלויז די ווייטאג פון פארפאסן די מצוה פון‬ ‫די גענווארט פון איבער צען מנינים ערליכע אידן און חסידים‪,‬‬ ‫מילה בזמנה‪ ,‬נאר אין אזא פאל‪ ,‬מוז מען דאך כאפן ווילאנג‬ ‫וואס האבן אים געבענטשט פון טיפן הארצן‪" :‬כשם שנכנס‬ ‫דאס אנגעצינדענע פונק ברענט נאך‪ .‬יעצט איז די מאמע‬ ‫לברית‪ ,‬כן יכנס לתורה ולחופה ולמעשים טובים!"‬ ‫מסכים צו מל זיין דאס קינד‪ ,‬אבער ווער ווייסט צי זי וועט‬ ‫מיין טאטע האט נישט מייאש געווען‪ .‬ער האט זיך‬ ‫פינף און צוואנציג יאר שפעטער‬ ‫פארבינדן מיט די ישיבה שטאב‪ ,‬איבערגעלאזט מיינע‬ ‫פרטים אין פארשידענע פלעצער‪ ,‬אבער – ווי די ערד וואלט‬ ‫פאר מיין בר מצוה האט מיין טאטע געוואלט קויפן פאר‬ ‫איינגעשלונגען די תפילין‪ .‬דער טאטע האט מחליט געווען‬ ‫מיר גאר ספעציעל תפילין‪ .‬מיינע עלטערן'ס פינאנציעלע‬ ‫אז דאס איז א גזירה מן השמים‪ ,‬און טראץ אונזער שווערן‬ ‫מצב איז דעמאלט געווען ווייט פון גוט‪ ,‬אבער די מצוה איז‬ ‫פינאנציעלן צושטאנד‪ ,‬איז ער נאכאמאל געגאנגען קויפן פאר‬ ‫ביי אים געווען טייער אויך אין פשוט'ן זין פון ווארט‪ ,...‬און‬ ‫מיר א טייערע פאר תפילין‪.‬‬ ‫ער האט אויסגעגעבן א היפשע סומע געלט פאר די תפילין‪.‬‬ ‫ארום אנהייב אלול האב איך אנגעהויבן לייגן תפילין‪ ,‬און‬ ‫פינף און צוואנציג יאר זענען פארביי‪.‬‬ ‫קורץ נאכדעם בין איך אריין אין א קליינע ישיבה קטנה מיט‬ ‫איין טאג באקום איך א טעלעפאן קאל פון א פארשטופטע‬ ‫א דארמיטארי‪.‬‬ ‫געגנט אין לאנד‪.‬‬ ‫איין טאג‪ ,‬נאך שחרית‪ ,‬ווען איך בין געגאנגען נעמען מיינע‬ ‫"מיר האבן דא געפונען א פאר תפילין מיט דיין נאמען‪".‬‬ ‫תפילין‪ ,‬האב איך זיי נישט געקענט געפינען‪ .‬איך האב געזוכט‬ ‫איך בין געווען איבערראשט‪ .‬די טייערע תפילין זענען‬ ‫איבעראל—אויף די טישן‪ ,‬אינעם ספרים שאפע‪ ,‬אויך אין‬ ‫געפונען געווארן!‬ ‫אומלאגישע פלעצער—אבער די טייערע תפילין זענען נעלם‬ ‫"איך וואוין דאך ווייט‪ ,‬און איך האב שוין נייע‪ .‬גיבט עס פאר‬ ‫געווארן‪.‬‬ ‫א גמ"ח אז אידן וואס דארפן עס זאלן עס קענען נוצן‪".‬‬ ‫איך האב זיך געוואנדן צום משגיח פאר הילף‪ ,‬מיינע חברים‬ ‫עטליכע טעג שפעטער‪ ,‬רופט ער מיר צוריק‪" :‬מיר האבן‬ ‫האבן אויך זיך צוגעשטעלט צום זוך‪-‬אקציע‪ ,‬אבער די תפילין‬ ‫בודק געווען דיינע תפילין‪ ,‬און עס שטעלט זיך ארויס אז זיי‬ ‫איז נישטא‪ .‬דורכאויס די וואך האב איך געבארגט תפילין פון‬ ‫זענען פסול! די תפילין זענען קיינמאל נישט געווען כשר‬ ‫חברים‪ ,‬אבער אט דארף איך אהיים גיין אויף שבת‪ .‬וויאזוי‬ ‫מלכתחילה!"‬ ‫וועל איך קענען קוקן מיין טאטן אין פנים אן מיינע תפילין?‬ ‫א ציטער און שמחה האבן מיר אינאיינעם ארומגענומען איך‬ ‫איך האב אבער נישט געקענט אפשטופן דאס‬ ‫וואלט דאך געקענט חלילה זיין פאר יארן א "קרקפתא דלא‬ ‫אומפארמיידליכע‪ .‬ווען איך בין אנגעקומען אהיים האט מיין‬ ‫מנח תפילין!" דער רבונו של עולם מיט זיין גרויס רחמנות‬ ‫טאטע גלייך געכאפט אז עפעס טויג נישט‪ ,‬און עס איז נישט‬ ‫האט מיר אפגעהיטן; ער האט צוגעפירט אז די תפילין זאלן‬ ‫געווען קיין ברירה נאר צו מודה צו זיין מיט א צובראכן קול‬ ‫פארלוירן גיין גלייך נאך מיין בר מצוה‪ ,‬כדי איך זאל קויפן‬ ‫און מיט אראפגעלאזטע אויגן‪ ,‬אז די טייערע תפילין זענען‬ ‫נייע‪ ,‬כשר'ע און מהודר'דיגע תפילין אנשטאט דעם!‬ ‫פארשוואונדן‪.‬‬ ‫האט איר זוכה געווען צו זען א מעשה פון השגחה פרטית?‬ ‫רופט אריין צו קו השגחה פרטית‪ 1-518-613-0140 :‬דריקט ‪ 3‬און דערנאך ‪0‬‬ ‫אדער שיקט אן אימעיל צו די מערכת ‪hashgachaprutis@gmail.com‬‬ ‫בריוון צו די מערכת‬ ‫בסוד ישרים ועדה‬ ‫לכבוד די חשוב'ע מערכת "השגחה פרטית"‪.‬‬ ‫אבער איך קוק דאס בכלל נישט אן ווי קיין חידוש‪ .‬אמאל פלעג איך‬ ‫בעזרת השם‪ ,‬האב איך די זכיה צו מפיץ זיין די "השגחה פרטית"‬ ‫אליין שרייבן מעשיות פאר "השגחה פרטית"‪ ,‬און שפעטער האב איך‬ ‫גליונות אין די "קהל חסידים" שטיבלעך‪ ,‬בהנהלת הרב האלפערין‬ ‫באשלאסן ארויסצוגעבן מיינע אייגענע מחשבות אין א באזונדערן‬ ‫שליט"א‪ ,‬אין גבעה ‪ ,B‬ביתר עילית‪.‬‬ ‫גליון‪ .‬עס זענען דא אידן וואס באקומען חיזוק פון איין סארט סטיל‪,‬‬ ‫דער געדאנק‪ ,‬איז מיר שוין בייגעפאלן פאר עטליכע יאר צוריק‪,‬‬ ‫און אנדערע וואס באקומען חיזוק פון א צווייטן סטיל‪ ,‬דעריבער דארף‬ ‫מיטלעבנדיג א מורא'דיגע עובדא‪:‬‬ ‫מען האבן ביידע‪.‬‬ ‫איך האב געזען ווי א באס דרייווער שטעלט אפ זיין באס אינמיטן‬ ‫איך האב ברוך השם די זכי' צו האבן א לאנגיעריגע נאנטע‬ ‫וועג‪ ,‬גייט ארויס‪ ,‬און הייבט אן צו פארטיילן די "השגחה פרטית" גליונות‬ ‫פריינדשאפט מיט'ן יו"ר פון "השגחה פרטית"‪ ,‬הרב פנחס שאפער‬ ‫אין די פאסט‪-‬קעסטלעך‪ ...‬איך האב ממש מקנא געווען זיינע זכותים‪,‬‬ ‫שליט"א‪ ,‬און מיר ביידע האבן איין געמיינזאמען ציל‪ :‬צו פארמערן‬ ‫און איך האב באשלאסן אז איך וויל אויך נישט בלייבן אונטערשטעליג‪.‬‬ ‫אמונה און בטחון ביי כלל ישראל‪.‬‬ ‫איך האב אנגעהויבן מיט אביסל‪ ,‬אבער היינט האלט איך שוין ביי‬ ‫דער ענדגילטיגער ציל איז דער זעלבער – מיר אלע האבן איין‬ ‫איבער ‪ 250‬גליונות א וואך – א צאל וואס איז קוים גענוג נאכצוקומען‬ ‫באשעפער‪ ,‬און מיר ווילן מקרב זיין וואס מער אידן צו שטארקן די‬ ‫דעם גרויסן פארלאנג‪.‬‬ ‫אמונה ובטחון אין אים‪ ,‬כדי זיי זאלן אויך קענען לעבן א לעבן פון‬ ‫אסאך לייענער קענען מיר פון מיין אייגענעם גליון "בטחוני בצורי"‪,‬‬ ‫מנוחת הנפש און רואיגקייט אונטערן באשעפערס שאטן‪ ...‬עס איז‬ ‫און זיי וואונדערן זיך פארוואס איך טייל אויס א "קאנקורירנדע" גליון‪.‬‬ ‫פאר מיר א גרויסע זכיה צו זיין איינער פון די מפיצים פון "השגחה‬ ‫לעצטנס בין איך געווען ביי א שמחה אין חיפה‪ ,‬און ווען איך האב‬ ‫פרטית"‪.‬‬ ‫געעפנט דעם טראנק פון מיין קאר‪ ,‬האט איינער באמערקט די גרויסע‬ ‫בברכה‪,‬‬ ‫הויפענעס פון "השגחה פרטית" גליונות‪.‬‬ ‫מרדכי הכהן מלאכי‬ ‫ער איז אזוי נתרגש געווארן‪ ,‬אז ער האט געוואלט רופן א‬ ‫ביתר עילית‬ ‫פאטאגראפירער אפצוכאפן דעם "וואונדער"‪...‬‬ ‫האט איר הערות והארות? שיקט אן אימעיל צו דער מערכת‪.‬‬ ‫ינ ֶדער‬ ‫דּורְך ִדי ִק ְ‬ ‫אט ֵליין ְ‬ ‫אֹויפן ַה ְ‬ ‫ְ‬ ‫יילט‬ ‫ער ֵצ ְ‬ ‫ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַמ ֲע ִׂשּיֹות‪ֶ ,‬ד ְ‬ ‫עֹול ִלים‬ ‫ְ‬ ‫ִמ ִּפי‬ ‫אנ ְצ ֶיע‬ ‫ילין ַּביי ֶדער ְס ַט ְ‬ ‫ְּת ִפ ִ‬ ‫ער ֵציילְ ט‪:‬‬ ‫וייס ִפיׁש פּון ֵּבית ֶׁש ֶמׁש ֶד ְ‬ ‫יֹוסף וַ ְ‬ ‫ֲע ִק ָיבא ֵ‬ ‫ארט ַא ַׁש ָּבת‪.‬‬ ‫עדן ִא ִידיׁש ִקינְד צּו וַ ויילְן ָד ְ‬ ‫ִמירֹון‪ֶ .‬דער ָחלֹום פּון יֶ ְ‬ ‫ערלִיכֶ ע ַׁש ָּבת‪ .‬אּון ַאז‬ ‫ּונְד ְ‬ ‫עּפ ַראוֶ ועט ַא ווא ֶ‬ ‫ארן ַקיין ִמירֹון אּון גֶ ְ‬ ‫עפ ְ‬ ‫ֹויפגֶ ָ‬ ‫נְהייט ַאר ְ‬ ‫אֹויְך ִמיר זֶ ענֶען ִאין ַא גֶ עלֶעגְ ֵ‬ ‫ּומען פּון‬ ‫יסל גֶ עלְט אֹויף ִדי ִד ָירה'לֶע אּון ׁשֹוין גֶ עק ֶ‬ ‫עצאלְט ַא ִּב ְ‬ ‫אּבן ִמיר צּוגֶ ָ‬ ‫ארן ַאזֹוי וַ וייט‪ָ ,‬ה ְ‬ ‫עפ ְ‬ ‫ֶמען ִאיז ׁשֹוין גֶ ָ‬ ‫ערע ְּת ִפילִין צּו ַדאוֶ וענֶען ַׁש ֲח ִרית ַּביי ר' ִׁש ְמעֹון‪.‬‬ ‫אר ְׁש ֵטייט זִ יְך ִמ ְיט ְּב ֶרענְגְ ִנְדיג אּונְזֶ ֶ‬ ‫אנֶער ְׁש ָטאג‪ַ .‬פ ְ‬ ‫ָד ְ‬ ‫לֶעּפן‬ ‫אלְפן ִמ ְיטן ְׁש ְ‬ ‫עה ְ‬ ‫ֹויסגֶ ָ‬ ‫לִידער צּוגֶ עלֵייגְ ט ַא ַהאנְט אּון ַאר ְ‬ ‫אמילְיֶ ע ִמ ְיטגְ ֶ‬ ‫עדער פּון ִדי ַפ ִ‬ ‫ֹוצ ֵאי ַׁש ָּבת‪ָ ,‬האט יֶ ֶ‬ ‫מ ָ‬ ‫אסעס‪.‬‬ ‫ּומען ִדי ָּב ֶ‬ ‫ארט ק ֶ‬ ‫ארף ִמירֹון‪ָ ,‬ד ְ‬ ‫ֹויסן פּון ָד ְ‬ ‫ינְדר ְ‬‫אנְציֶ ע וָ ואס ִאיז ִא ְ‬ ‫עּפלֶעְך צּו ִדי ְס ַט ְ‬ ‫ִדי ֶּפעק אּון ֶט ְ‬ ‫נִיׁשט‬ ‫אמילְיֶ ע ֶקען ְ‬ ‫ּוּפן זִ יְך ַּביי ִדי ִט ְירן‪ .‬אּון אּונְזֶ ער ַפ ִ‬ ‫ענְט ְׁשן ְׁשט ְ‬ ‫עראנְגְ ל פּון ֶמ ְ‬ ‫ּומט ָאן‪ַ .‬א גֶ ַ‬ ‫אּון ֶדער ָּבאס ק ְ‬ ‫נִיׁש ָטא ֵקיין ְּפלַאץ‪.‬‬ ‫ֹויפגֵ יין‪ְ .‬‬ ‫ַאר ְ‬ ‫עדער‪.‬‬ ‫עד ֵרייט ִדי ֶר ֶ‬‫עׁש ִריגְ ן אּון גֶ ְ‬‫ֹויסגֶ ְ‬ ‫אסעס‪ָ ",‬האט ֶדער ְד ַרייוֶ וער ַאר ְ‬ ‫ּונְטער נָאְך ָּב ֶ‬ ‫ּומען ׁשֹוין א ֶ‬ ‫"עס ק ֶ‬ ‫ֶ‬ ‫אלֶעּבאס פּון‬ ‫ָ‬ ‫ּופט ַא ַריין ֶדער ַּב‬ ‫ּוצלִינְג ר ְ‬ ‫ארן‪ .‬וֶ וען ְּפל ְ‬ ‫ועק ָפ ְ‬‫אּבן זִ יְך ָא ְּפגֶ ער ְּוקט אּון גֶ עלָאזְ ט ֶדעם ָּבאס ַאוֶ ְ‬ ‫ִמיר ָה ְ‬ ‫אּבן‬ ‫עלְדט ִאים ִא ֶיּבער ִדי ְּת ִפילִין וֶ ועלְכֶ ע ִמיר ָה ְ‬ ‫אטן‪ ,‬אּון ֶמ ֶ‬ ‫עׁש ַטאנֶען צּו ַמיין ַט ְ‬ ‫ִדי ִּד ָירה וואּו ִמיר זֶ ענֶען ַאיינְגֶ ְ‬ ‫ערגֶ עלָאזְ ט‪...‬‬ ‫ארט ִא ֶיּב ְ‬‫ָד ְ‬ ‫ּואיג אֹויף ַא ָּבאס וָ ואס‬ ‫עׁש ִטיגְ ן ר ִ‬‫ֹויפגֶ ְ‬ ‫ערנָאְך ַאר ְ‬ ‫נֶעמען אּון נָאר ֶד ְ‬ ‫ֹויפן ֶ‬ ‫יעט ֶעס צּו ל ְ‬ ‫אּבן ֶע ְס ִּפ ֶ‬ ‫ָּברּוְך ה! ִמיר ָה ְ‬ ‫ינְאיינֶעם ִמיט ִדי ְּת ִפילִין‪ַ ,‬א ֵהיים‪.‬‬ ‫ּומען ִמיט ַאלֶע ֶּפעק‪ִ ,‬א ֵ‬ ‫ָהאט אּונְז גֶ ענ ֶ‬ ‫ֶעס ִאיז גֶ עוֶ וען ַאזֹוי ְקלָאר אֹויף וָ ואס ֶעס ִאיז גֶ עוֶ וען ֶדער ָא ְּפ ַהאלְט ִמ ְיטן ֶע ְר ְׁש ְטן‬ ‫אנְקען אֹויף ִדי‬ ‫ֹויּבן אּון ַד ֶ‬‫לִיּבן צּו ל ְ‬ ‫אר ְּב ְ‬‫אנְצע לַאנְגֶ ע וֶ ועג ִאיז אּונְז ַפ ְ‬ ‫ָּבאס‪ַ ,‬אזְ ׁש ַא גַ ֶ‬ ‫ערלִיכֶ ע ַה ְׁשּגָ ָחה ְּפ ָר ִטית‪.‬‬ ‫ּונְד ְ‬ ‫ווא ֶ‬ ‫יׁשט ְס ַּתם ַא ֶוועג‬ ‫ִנ ְ‬ ‫ער ֵציילְ ט‪:‬‬ ‫יעין ִעילִ ית ֶד ְ‬ ‫מֹוד ִ‬ ‫ער ְׁשלַ אג פּון ִ‬ ‫ַא ְב ָר ָהם זִ ילְ ֶּב ְ‬ ‫עסאנְט‪.‬‬ ‫ער ַ‬ ‫ינְט ֶ‬ ‫נִיׁשט ִא ֶ‬ ‫אקאנְט אּון ְ‬ ‫ימ ֶטע וֶ ועג ִאין ֵח ֶדר‪ֶ .‬דער וֶ ועג ִאיז ִמיר ַּב ַ‬ ‫אׁש ִט ְ‬ ‫עדן ָטאג גֵ יי ִאיְך ַא ַּב ְ‬ ‫יֶ ְ‬ ‫יינְפאְך‪ִ .‬איְך גֵ יי‬ ‫אּבן פּון ֶדעם וֶ ועג‪ .‬וִ וי ַאזֹוי? גַ אנְץ ַא ַ‬ ‫נָאה ָה ְ‬‫עטיגְ ט ַאז ַהיינְט גֵ יי ִאיְך ֲה ָ‬ ‫אׁש ֶט ִ‬ ‫ֵאיין ָטאג ָהאּב ִאיְך ַּב ְ‬ ‫אמע‪.‬‬‫אנָאר ֶ‬ ‫ערע וֶ ועג אּון זֶ ען ַאן ַא ֶנְדער ַּפ ַ‬ ‫גֵ יין ד ְּורְך ַא לֶענְגֶ ֶ‬ ‫אריזָ אנְט ְקלַאּפ ִאיְך זִ יְך ָאן ִאין ֶע ֶּפעס‪ֶ .‬עי! וָ ואס ִאיז ָדאס? ַא ִּביכֶ עלֶע‬ ‫אט ַראכְ ְטן ִדי ָה ִ‬ ‫אצ ְיר ִנְדיג אּון ַּב ְ‬ ‫ַאזֹוי ְׁש ַּפ ִ‬ ‫ּונְקט‬‫אקאנְט‪ֶ .‬עס ִאיז פּון ַא ִאינְגְ ל פּון ַמיין ֵח ֶדר! אּון ּפ ְ‬ ‫נָאמען‪ֶ .‬עס ִאיז ִמיר ַּב ַ‬ ‫ֹויפן ֶ‬‫ואק ִסינֶען! ִאיְך קּוק א ְ‬ ‫פּון וַ ְ‬ ‫ויסע‬ ‫ּומען ַא גֶ עוִ ֶ‬ ‫עדער גֵ ייט ַּבאק ֶ‬ ‫ואק ִסין ִּביכְ ל‪ .‬וַ וייל יֶ ֶ‬ ‫אר ְפט ְּב ֶרענְגֶ ען ִאין ֵח ֶדר ִדי וַ ְ‬‫עד ְ‬ ‫אקע ָהאט ֶמען גֶ ַ‬ ‫ַהיינְט ַט ֶ‬ ‫ואק ִסין ִאין ֵח ֶדר!‬ ‫וַ ְ‬ ‫ארק‬ ‫עּבן ֶדעם ִאינְגְ ל וֶ ועלְכֶ ער ָהאט זִ יְך ְׁש ַט ְ‬ ‫ערגֶ עגֶ ְ‬ ‫עּב ֶרענְגְ ט ִאין ֵח ֶדר אּון ִא ֶיּב ְ‬ ‫ִאיְך ָהאּב ֶעס גֶ ְ‬ ‫ואק ִסין‪ִ ",‬איז ֶער‬ ‫ּומען ִדי וַ ְ‬ ‫עקענְט ַּבאק ֶ‬ ‫נִיׁשט גֶ ֶ‬ ‫"אן ֶדעם וָ ואלְט ִאיְך ְ‬ ‫ער ִמיט‪ָ .‬‬ ‫יידט ֶד ְ‬ ‫עפ ֵר ְ‬ ‫גֶ ְ‬ ‫עּב ֶרענְגְ ט ִּביזְ ן‬ ‫אׁשט פּון ִדי ַה ְׁשּגָ ָחה ְּפ ָר ִטית וָ ואס ָהאט ִאים ֶעס ַא ֶהער גֶ ְ‬ ‫ער ְ‬ ‫גֶ עוֶ וען ִא ֶיּב ַ‬ ‫ְקלַאס‪.‬‬ ‫ינ ֶּדער!‬ ‫ייע ֶרע ִק ְ‬‫ֵט ֶ‬ ‫יער ִקינְ ד! ָהאט ִאּיר ַא ַמ ֲע ֶׂשה פּון ַה ְׁשּגָ ָחה ְּפ ָר ִטית?‬ ‫ֵטיְ ֶ‬ ‫הודעות‬ ‫ווינקל‬ ‫ערן‪,‬‬ ‫יינע ַמ ֲע ִׂשּיֹות ֶקען ֶמען ֶה ְ‬ ‫ָּגאר ַא ַסאְך ֵׁש ֶ‬ ‫ינ ֶּדער‪:‬‬ ‫פאר ִק ְ‬ ‫רּופט ַא ֵריין צּו ַקו ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַ‬ ‫ְ‬ ‫ינ ֶּדער‪:‬‬ ‫אר ִק ְ‬‫ִאין ַקו ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ַפ ְ‬ ‫אר ֵצייל ַדיין ַמ ֲע ֶׂשה‪.‬‬‫יקט ‪ 0/4‬אּון ַפ ְ‬‫‪ְ 1-518-613-0140‬ד ִר ְ‬ ‫יקט ‪0/2‬‬‫‪ְ 1-518-613-0140‬ד ִר ְ‬ ‫ועלט‬ ‫אנ ֶצע ֶו ְ‬‫מּונה ִאין ִּדי ַג ְ‬ ‫ייטן ֱא ָ‬ ‫ּפר ְ‬ ‫ארׁש ֵ‬ ‫ְ‬ ‫עמט ַא ֵח ֶלק צּו ַפ‬ ‫אּון ֶנ ְ‬ ‫אֹויּגן‬ ‫ְ‬ ‫ענע‬ ‫ייג ֶ‬ ‫עהט ַה ְׁש ָּג ָחה ְּפ ָר ִטית ִמיט ִדי ֵא ֶ‬ ‫ֶמען זֶ ְ‬ ‫רֹואה‬ ‫ָ‬ ‫ַע ִין‬ ‫אִין קוּר ְצןְ פוּן פ ְרִיע ֶר‪:‬‬ ‫ׁ‬ ‫ׁ ֹ ֹ‬ ‫ׁ‬ ‫ּ‬ ‫ּ‬ ‫ּ‬ ‫ּ‬ ‫שִיקַאג ָא‪ .‬אִינְמִיטְן ר' ש ְלמה'ס מ ִש ְפ ָט‪ ,‬ב ֶעט דֶער רִיכְט ֶער צו י ֶעדֶעמְ'ס אִיב ֶע־‬ ‫ַ ַ ׂ‬ ‫‪ 4‬פון ‪ 4‬רְרַאש ּונְג‪ּ ,‬‬ ‫צו דֶערְצ ֵיילְן א מע ֲשֶה‪...‬‬ ‫ׁ‬ ‫ֶדער ֱא ֶמת‬ ‫ָהאט ֶגעזִ ְיגט‬ ‫הָרַב ּגְדַלְיָ' אִיז ְּבִי‪ ,‬מְל ַּמ ֵד אִין ת"ת גוּר ל ָאנְדָאן דֶערְצ ֵייל ְט‪:‬‬ ‫אוֹ י וֵ ויי! ֶדער ְד ַרייוֶ וער ַפאר ִמיר‬ ‫וילד!!!‬ ‫ארט ָד ְ‬ ‫אך ַאזוֹ י וִ ְ‬ ‫ָפ ְ‬ ‫אס ְירט ּפוּנְ ְקט יֶ ענֶ ע‬ ‫ָדאס ָהאט ַּפ ִ‬ ‫ידענְ ט ִאיז‬ ‫אכט וֶ וען ִדי ֶע ְק ִס ֶ‬ ‫נַ ְ‬ ‫און‬ ‫עשען‪...‬‬ ‫ֶג ֶׁ‬ ‫ּפלוצלינג‪:‬‬ ‫ִא ְ‬ ‫יך וֶ ועל ְּפרו ִ ּּב ְירן צ ּו ֶזען אוֹ ּ‬ ‫יב ְס ִ'איז‬ ‫אטעוֶ וען‪...‬‬‫ועמען צ ּו ַר ֶ‬ ‫אך ָדא וֶ ֶ‬ ‫נָ ְ‬ ‫ייען קו ֶּמען פוּן ָדא‪ִ ...‬די ַקאר‬ ‫ִדי ֶג ְׁ‬ ‫עש ַר ֶ‬ ‫אמיר‬ ‫ֶהענְ ְגט ָדא אוֹ יף ֶדער ַזייט‪ָ .‬ל ִ‬ ‫אטעוֶ וען ִדי וָ ואס ֶזענֶ ען‬ ‫יילן צ ּו ַר ֶ‬ ‫יך ַא ְ‬‫ִז ְ‬ ‫ֶה ְל ְּפ ִמי*!‬ ‫אר ַכ ְּ‬ ‫אפט ִאינֶ עוֵ ויינִ יג!‬ ‫ַפ ְ‬ ‫‪-‬אס!‬ ‫ֶאס‪-‬אוֹ ֶ‬ ‫אטעוֶ ועט!‬ ‫ַר ֶ‬ ‫על ְ ּב ְסט ֶגעוֶ וען!!!‬ ‫ָדאס ִ ּבין ִא ְ‬ ‫יך ֶז ְ‬ ‫אוֹ י וֵ ויי‪ ,‬נָ אר‬ ‫ישט!‬‫ָדאס נִ ְׁ‬ ‫יסט ּו ַא ֵליינְ ס‬ ‫ִ ּב ְ‬ ‫יס ֶגעקו ֶּמען פוּן‬ ‫ַארוֹ ְ‬ ‫ִדי ַקאר?‬ ‫יצער‬ ‫נֵ יין‪ֶ .‬ע ִמ ֶ‬ ‫ָהאט ִמ ְ‬ ‫יך‬ ‫עש ֶל ְּ‬ ‫עפט‪.‬‬ ‫יס ֶג ְׁ‬ ‫ַארוֹ ְ‬ ‫וייסט ּו וֶ וער‬ ‫צ ּו וֵ ְ‬ ‫ֶעס ָהאט ִד ְ‬ ‫יך‬ ‫עפט?‬‫עש ֶל ְּ‬‫יס ֶג ְׁ‬ ‫ַארוֹ ְ‬ ‫יך ִ ּבין נָ ְ‬ ‫אך‬ ‫נֵ יין‪ִ ,‬א ְ‬ ‫יכן‬ ‫ער ִל ְ‬‫עפער‪ַ ,‬אז אוֹ יף ַא ַזא וואוּנְ ֶד ְ‬ ‫אש ֶ‬‫ישר ּכ ַֹח ַ ּב ֶׁ‬ ‫יַ ֶׁ‬ ‫עב ֶרענְ ְגט ִדי‬ ‫יס ֶג ְ ּ‬ ‫אסט ּו ַארוֹ ְ‬ ‫אוֹ ֶפן ָה ְ‬ ‫ישט‬‫ֶגעוֶ וען צו ִּמ ְׁ‬ ‫אך‪ ,‬אוּן ִמ ְ‬ ‫יך‬ ‫ער ְפ ַל ְ‬ ‫יב ְ‬ ‫יפן אוֹ ֶ ּ‬‫עכ ִט ְיג ַקייט אוֹ ְ‬ ‫ער ְ‬ ‫ֶג ֶ‬ ‫ארן ְג ַל ְ‬ ‫ִא ְ‬ ‫ידענְ ט‪...‬‬‫פוּנֶ עם ֶע ְק ִס ֶ‬ ‫ארן ִמיט‬ ‫עפ ְ‬ ‫יסט ֶג ָ‬ ‫ייך ִהינְ ֶטער ִדיר‪ .‬ד ּו ִ ּב ְ‬ ‫עפ ְ‬ ‫יך ִ ּבין ֶג ָ‬ ‫יכן ִ ּב ְל ּבוּל!!!‬ ‫אטעוֶ ועט פוּן ֶדעם ְׁש ֶר ְ‬ ‫עק ִל ְ‬ ‫ער ֶ‬ ‫ֶג ַ‬ ‫אכט ִאין ַאן‬ ‫עק ַר ְ‬ ‫אסט ַא ַריינְ ֶג ְ‬ ‫א'ד ֶיגע ֶה ְפ ֵקירוּת‪ ,‬ד ּו ָה ְ‬‫ַא מוֹ ָר ִ‬ ‫עלף ִמיר‬ ‫* ֶה ְ‬ ‫אשו ְּל ִד ְיג ְסט ּו או ְּמ ִזינְ ְסט‬‫עצט ַ ּב ׁ‬ ‫או ְּמ ׁשו ְּל ִד ְיגן ְד ַרייוֶ וער‪ ,‬אוּן יֶ ְ‬ ‫ֶדעם או ְּמ ׁשו ְּל ִד ְיגן ֶמענְ ְט ׁש?!‬ ‫א שמועס מיט די גליקליכע משפיעים‬ ‫זיכה וזכה‬ ‫יא‬ ‫נאך צוגעקומען די גייסטישע‬ ‫ארט פון הפצה‪ :‬אין עטליכע בתי‬ ‫איר‬ ‫און פיזישע שוועריגקייטן‪ .‬דו‬ ‫מדרשים‪ ,‬אין בארא פארק‬ ‫ביסט אפגעהאקט פונעם גאנצן‬ ‫וואס ברענגט אייך צו צעשפרייטן‬ ‫קענט‬ ‫וועלט‪ ,‬דו האסט נישט וואס צו‬ ‫די גליונות?‬ ‫עסן‪ ,‬די הונגער‪ ,‬אן א נארמאלע‬ ‫ווערן‬ ‫בעט ווי צו אויסציען די אזוי אויך‬ ‫פארמאטערטע ביינער‪.‬‬ ‫די מעשה פאנגט זיך שוין אן מיט‬ ‫א משפיע!‬ ‫און דעמאלטס האט מיר דער‬ ‫באשעפער געשיקט קודם די‬ ‫נפשיות’דיגע ישועה‪ ,‬אין פארעם‬ ‫פון דעם וואס פונקט דעמאלט‬ ‫א זיבן יאר צוריק‪ .‬געווען איז עס‬ ‫ווען איך בין ל”ע דורכגעגאנגען א‬ ‫ביטערע פרשה מיט מיין קליינע‬ ‫טאכטער וואס האט ליידער‬ ‫האט מיר א חבר געזאגט וועגן די‬ ‫געדארפט אריבערגיין א הארץ‬ ‫קו השגחה פרטית‪ .‬דאס איז געווען‬ ‫אפעראציע ה”י‪ ,‬און דאס איז‬ ‫מיין ערשטע באקאנטשאפט‬ ‫נאכדערצו געווען דורכאויס די‬ ‫מיטן קו השגחה פרטית‪ ,‬און איך‬ ‫קאראנע תקופה‪.‬‬ ‫קען זאגן אז דאס האט מיך ממש‬ ‫איך בין געווען פארשטעקט‬ ‫באלויכטן מיינע שווערע טעג‪ ,‬מיר‬ ‫אין א שפיטאל‪ .‬און אנדערש‬ ‫איבערלאזנדיג מיט א רושם פאר‬ ‫ווי געווענליך‪ ,‬וואס ס’זענען דא‬ ‫א לאנגע צייט‪ .‬ווייל ווען די געפילן‬ ‫די אלע סארטן וואוילטעטיגע‬ ‫פון א מענטש זענען זייער זייער‪...‬‬ ‫ארגאניזאציעס וואס ברענגען עסן‪,‬‬ ‫איך וויל נישט זאגן דעפרעסט‪,‬‬ ‫העלפן מיט טראנספארטאציע‬ ‫אבער אלע נערוון זענען אפן‪ ,‬די‬ ‫אהין און צוריק פון די שפיטעלער‬ ‫הארץ און געפילן שפילן‪ ,‬און פון‬ ‫פאר די פאציענטן און זייערע‬ ‫דארטן טרעפט מען א ליכטיגקייט‪,‬‬ ‫באגלייטער‪ .‬דעמאלט איז אלעס‬ ‫א אור‪ ,‬האט דאס געהאט א‬ ‫געווען פארמאכט‪ .‬די אלע זאכן‬ ‫געוואלדיגע השפעה אויף מיר‪.‬‬ ‫האבן נישט פונקציאנירט‪.‬‬ ‫איך האב נאכנישט געקענט דעם‬ ‫גליון דעמאלטס‪ ,‬איך האב נאר‬ ‫ווי פארשטענדליך‪ ,‬איז כאטש‬ ‫געקענט די שיעורים פון ר’ דוד‪,‬‬ ‫וואס אפילו אין פרידנס‪-‬צייטן ווען‬ ‫אבער‪ ...‬דאס איז בעצם געווען‬ ‫וועלט איז וועלט‪ ,‬איז בכלל נישט‬ ‫דער אנהייב‪.‬‬ ‫געשמאק דאס דארפן זיין א יוצא‬ ‫ונכנס אין שפיטאל‪ ,‬איז עס אצינד‬ ‫שפעטער‪ ,‬איינמאל איך האב שוין‬ ‫אבער געווען פילפאכיג ערגער‪.‬‬ ‫געהערט אז ס’איז דא א גליון‪,‬‬ ‫כ’האב נישט געהאט געהעריג וואס‬ ‫פלעג איך עס אליין ארויספרינטן‪.‬‬ ‫צו עסן‪ ,‬און דאס איז אויסער דעם‬ ‫יעדע וואך פאר מיר אין בית‬ ‫וואס צוליב די פאליסיס פון די‬ ‫המדרש וואו איך דאווען‪ ,‬רוב עולם‬ ‫שפיטעלער האב איך נישט געהאט‬ ‫דא פארשטייט דאך נישט קיין‬ ‫די מעגליכקייט ארויסצוגיין פון‬ ‫ווארט לשון הקודש‪ ,‬און די גליונות‬ ‫שפיטאל אפילו ווען איך האב‬ ‫זענען נאך דאן געווען בלויז אויף‬ ‫ווען יא א וועג‪ .‬ס’איז געווען ממש‬ ‫לשון הקודש‪ .‬און איך האב געזען‬ ‫אזוי ווי א תפיסה ‪ -‬ווער ס’איז‬ ‫אז דער עולם האט הנאה דערפון‪,‬‬ ‫אינעווייניג בלייבט פארקנאקט‬ ‫מ’זיצט און מ’ליינט‪ ,‬און מ’האט‬ ‫אינעווייניג‪ ,‬און ווער ס’איז‬ ‫הנאה‪ .‬האב איך שוין געמאכט‬ ‫אינדרויסן בלייבט אינדרויסן‪.‬‬ ‫אפאר קאפיס פון דעם‪ ,‬ס’זאל זיין‪.‬‬ ‫כ’האב אפילו נישט געקענט‬ ‫איך האב נישט געטראכט צו גיין‬ ‫ארויסגיין פון איין אפטיילונג אין‬ ‫זוכן דעם גליון אין אידיש‪ .‬דאס‬ ‫דעם בנין פון שפיטאל זעלבסט‪,‬‬ ‫האב איך שוין באקומען צו מיין‬ ‫צו א אנדערע אפטיילונג אין זעלבן‬ ‫אימעיל‪ ,‬דאס האב איך געפרינט‪,‬‬ ‫בנין‪.‬‬ ‫דאס האב איך געברענגט‪.‬‬ ‫בקיצור דאס איז געווען זייער‬ ‫ליינט אינעם קומענדיגן גליון‪,‬‬ ‫א ביטערע און שווערע תקופה‪,‬‬ ‫ווי דער חשוב’ער מפיץ האט‬ ‫פון אלע זייטן‪ .‬פארשטייט זיך‪,‬‬ ‫אנגעטראפן דעם אוצר‪ :‬מ’קען‬ ‫אז די אויבן‪-‬אן האט פארנומען‬ ‫אויך באקומען דעם גליון אויף‬ ‫די זארג און די טירדות‪ ,‬וואס‬ ‫אידיש‪ ,‬און עס אויך מפיץ זיין פאר‬ ‫זענען געווען פארבינדן צו‬ ‫אנדערע!‬ ‫מיין טייערע טאכטער’ס מצב‬ ‫‪585-308-3293‬‬ ‫זעלבסט‪ .‬אבער צו דעם איז‬ ‫בהמלצת רבנים קען מען צאלן מיט מעות מעשר‬ ‫אויב האט איר סיי וועלכע הערות‬ ‫דאס האט נישט חשש שמות לגניזה מען דארף נזהר‬ ‫לאזט איבער א הודעה‪ 1-518-613-0140 :‬דריקט ‪ 9/9‬אדער שיקט א אימעיל צו די מערכת‬ ‫זיין בקדושת הגליון עס זאל נישט צוקומען צו קיין‬ ‫‪hashgachaprutis@gmail.com‬‬ ‫בזיון אזוי ווי מען איז זיך נוהג מיט תשמישי קדושה‬