gilyoines.com חזרה לאתר · Back to the site

דעהו – סטיטשין - אידיש · DEHEU - STITCHIN - Yiddish — תולדות (2026-11-09)

מוציא לאור: דעהו – סטיטשין - אידיש · DEHEU - STITCHIN - Yiddish

שבוע: תולדות (2026-11-09)

דעהו – סטיטשין - אידיש · DEHEU - STITCHIN - Yiddish — תולדות (2026-11-09)

פתח את ה-PDF הורדה

‫פטרון‬ ‫מערכת דעהו‬ ‫שנת תשפ"ז‬ ‫תולדות‬ ‫גליון רצט‬ ‫נתנדב לזכות‬ ‫חיים מרדכי בן יוכבד‬ ‫פעריל בת יוכבד‬ ‫מתוך‬ ‫משנתו‬ ‫של כ"ק‬ ‫דע את אלקי‬ ‫מרן‬ ‫רבינו‬ ‫אביך ועבדהו‬ ‫שליט"א‬ ‫משנת החסידות‬ ‫יעקב ‪ -‬מדת התפארת‪' ,‬והנורא'‬ ‫מאידך‪ ,‬יעקב אבינו מתייחס אחר מדרגתו של יצחק לאחר‬ ‫ביאורים ויסודות מורחבים בתורת מרן הבעש"ט ותלמידיו זיע"א‬ ‫העקידה‪ ,‬בהיותו נכלל כבר עם מדת חסד לאברהם‪ ,‬שאז‬ ‫היא מדת הדין טהורה‪ .‬ואכן כי כן חזינן‪ ,‬שיעקב אבינו‬ ‫יעקב ועשו ‪ -‬כנגד מדרגת יצחק לפני העקידה ולאחריה | יראת ה' טהורה מגיעה רק כאשר נכללת בה גם אהבה | מה בין אהבת האב‬ ‫מכוון כנגד מדת התפארת כנודע‪ ,‬שעניינה מיזוג החסד‬ ‫לבנו לבין אהבת הקב"ה לעמו ישראל? | יצחק היה דומה וקשור לאברהם אביו רק באופן פנימי ולא בחיצוניות | למה סתמו הפלשתים‬ ‫והגבורה‪ ,‬הנובעת מן ההתכללות של אברהם ויצחק‪,‬‬ ‫את הבארות של אברהם אבינו? | כל העסק עם הפלשתים לא היה אלא עד בניית בית המקדש‬ ‫אהבה ויראה‪ .‬עוד מצינו שיעקב אבינו שייך למדת יראת‬ ‫�‬ ‫� ֹ‬ ‫דבקות יצחק באברהם אביו ‪ -‬דוגמא להתקשרות בני‬ ‫הרוממות‪ ,‬שהיא מדרגת 'נורא'‪ ,‬כטעם אמרו 'מה נורא‬ ‫�ַַּכ ֵֵׁש ֹמ ו ת ֲֲא ֶֶׁש ר ָָק ָָר א ָָל ֶֶה ן ָָא ִִב י ו ‪:‬‬ ‫המקום הזה' (להלן כח‪ ,‬יז)‪ .‬וכן שלושת הכינויים שאומרים‬ ‫ישראל לאביהם שבשמים‬ ‫בברכת אבות 'הא‪-‬ל הגדול הגיבור והנורא' מכוונים כנגד‬ ‫שלושת האבות‪ ,‬ונמצא ש'והנורא' מכוון ליעקב אבינו‪,‬‬ ‫שהיא מדרגת יראה הטהורה‪ ,‬יראת הרוממות‪ ,‬הנמשכת‬ ‫מכח שלימות ההכרה ברוממותו יתברך (ואכמל"ב)‪.‬‬ ‫'אברהם הוליד את יצחק'‬ ‫ויניקה ממש ממדה זו‪ .‬כגון בענין ההשתמשות ב'רצועה‬ ‫לאלקאה' רח"ל‪ ,‬וגם עצם מדת יראת העונש‪ ,‬וכדומה‪ .‬כי‬ ‫א‬ ‫יעקב ועשו ‪ -‬כנגד שתי‬ ‫ועל מדרגה זו של תולדות יצחק‪ ,‬הוא שהמשיך הכתוב‬ ‫כל אלו נובעים מפסולת היראה והדין‪.‬‬ ‫לומר 'אברהם הוליד את יצחק'‪ ,‬והיינו שמדת החסד של‬ ‫אברהם גרמה ליצחק להוליד ולד כזה הנכלל מחסד‬ ‫'יראת ה' טהורה עומדת לעד'‬ ‫מדרגות ביצחק‬ ‫אולם אחר העקידה‪ ,‬מכח התכללותן של הגבורות‬ ‫ֹ‬ ‫ֹ ֹ‬ ‫וגבורה‪ .‬כי ע"י ההתכללות שבשעת העקידה גילה אברהם‬ ‫ְוְ ֵֵא ֶ �ֶּלה ּתּ ֹוְלְ ֹדת ִיִ ְְצ ָָחק ֶ �ֶּבן ַַא ְְב ָָר ָָהם ַַא ְְב ָָר ָָהם הֹוִלִ יד ֶֶאת ִיִ ְְצ ָָחק‬ ‫שגם מדת יצחק נכללת עמו‪ ,‬והיינו ששלימות מדת היראה‬ ‫והחסדים‪ ,‬אברהם ויצחק‪ ,‬נתבררה מדת הדין והיראה‪,‬‬ ‫(כה‪ ,‬יט)‪ .‬ופירש רש"י ז"ל‪' :‬ואלה תולדות יצחק' ‪ -‬יעקב‬ ‫היא כאשר היא ממוזגת עם מדת החסד‪ ,‬ומכח מזיגה זו‬ ‫להיותה בבחינת 'יראת ה' טהורה עומדת לעד' (תהלים‬ ‫ועשו האמורים בפרשה‪' .‬אברהם הוליד את יצחק' ‪ -‬על‬ ‫הוליד יצחק את יעקב בנו‪.‬‬ ‫יט‪ ,‬י)‪ ,‬והיינו שבניגוד למדת הדין והגבורה של העונשים‬ ‫ידי שכתב הכתוב יצחק בן אברהם‪ ,‬הוזקק לומר אברהם‬ ‫וכדומה‪ ,‬הגורמים ביטול וחורבן‪ ,‬הנה יראת ה' טהורה ‪-‬‬ ‫הוליד את יצחק‪ .‬לפי שהיו ליצני הדור אומרים מאבימלך‬ ‫ליצני הדור ‪' -‬מאבימלך נתעברה שרה'‬ ‫שהיא מדת 'יראת הרוממות' ‪ -‬קיימת לעד‪ ,‬כלומר שהיא‬ ‫נתעברה שרה וכו'‪ ,‬מה עשה הקב"ה‪ ,‬צר קלסתר פניו‬ ‫מביאה קיום לעולם‪ ,‬כענין דכתיב (קהלת ג‪ ,‬יד; ראה שבת‬ ‫של יצחק דומה לאברהם‪ ,‬והעידו הכל 'אברהם הוליד‬ ‫וביסוד זה יובן גם עומק הענין שהביא רש"י ז"ל שהיו‬ ‫לא‪' ):‬והאלקים עשה שיראו מלפניו'‪ .‬וזוהי מדרגת היראה‬ ‫את יצחק'‪ ,‬עד כאן‪.‬‬ ‫ליצני הדור אומרים מאבימלך נתעברה שרה‪ .‬כי אותם‬ ‫בהיותה נכללת עם מדת חסד לאברהם‪ ,‬מדתו של יצחק‬ ‫הליצנים לא היו יכולים לעמוד על הבחנה זו‪ ,‬ותמהו‬ ‫אבינו אחר העקידה‪.‬‬ ‫מדרגת יצחק קודם העקידה ולאחריה‬ ‫בנפשם היאך יתכן שיצחק ‪ -‬הקשור למדת הדין ‪ -‬יהא בנו‬ ‫יש לבאר הענין בזה‪ ,‬דהנה נודע שיצחק אבינו הוא‬ ‫של אברהם‪ ,‬מדת החסד‪ ,‬הלא שתים אלו סותרות זו את‬ ‫שתי בחינות הגבורה ‪ -‬יעקב ועשו‬ ‫מרכבה למדת הדין‪ .‬אמנם בענין שייכותו לעמוד הדין‬ ‫זו לגמרי‪ ,‬ואיך אפשר שמ'מתוק יצא עז' (ע"פ שופטים יד‪,‬‬ ‫והנה‪ ,‬כנגד שתי בחינות 'גבורות' הללו שנכללו ביצחק‪,‬‬ ‫והגבורה ישנו הפרש וחילוק בין קודם העקידה לאחריה‪.‬‬ ‫יד)‪ .‬וממילא בהכרח כי מאבימלך נתעברה שרה‪ .‬וליצנים‬ ‫מדת הדין של קודם העקידה בלי התכללות עם החסד‬ ‫כוונתנו לומר‪ ,‬שאינו דומה מדרגתו של יצחק ואחיזתו‬ ‫אלו אכן הם הפלשתים‪ ,‬כמו שפירשו בגמ' (ע"ז יט‪ ).‬בפסוק‬ ‫דאברהם‪ ,‬ובחינתה לאחר העקדה ‪ -‬היותה ממוזגת עם‬ ‫במדת הדין לאחר העקידה לבין דבקותו בה קודם לכן‪.‬‬ ‫(תהלים א‪ ,‬א) 'ובמושב לצים לא ישב'‪' ,‬שלא ישב במושב‬ ‫חסדים‪ ,‬נולדו לו שני בנים‪ ,‬שהם 'יעקב ועשו האמורים‬ ‫אנשי פלשתים‪ ,‬מפני שליצנים היו' (ויבואר יותר להלן בעז"ה)‪.‬‬ ‫העקידה ‪ -‬התכללות החסד והדין‬ ‫בפרשה';‬ ‫שכן כפי הנודע מדברי הזוהר הקדוש (ח"א קיט‪ ):‬היתה‬ ‫'צר קלסתר פניו של יצחק דומה לאברהם'‬ ‫עשו ‪ -‬מבחינת 'יצחק' לבדו‬ ‫תכלית מעשה העקידה ‪ -‬כדי לכלול את אברהם ואת‬ ‫ולפיכך צר הקב"ה קלסתר פניו של יצחק דומה לאברהם‪,‬‬ ‫כי עשו נחשב כבנו של יצחק עפ"י מדרגתו שלפני‬ ‫יצחק לאחד‪ ,‬כענין דכתיב (לעיל כב‪ ,‬ו) 'וילכו שניהם יחדו'‪.‬‬ ‫ועי"ז נכנעו ליצנים אלו‪ ,‬בראותם כי יצחק הוא אכן בן‬ ‫העקידה‪ .‬ואף שבפועל נולד הוא אחר העקידה‪ ,‬היינו מפני‬ ‫ועניינה‪ ,‬התכללות מדת החסד עם מדת הדין‪ ,‬מיא באשא‬ ‫אברהם‪ ,‬אשר מכח התכללות זו נמשך עניינו של יעקב‪.‬‬ ‫שסוף סוף נשארה עדיין ביצחק קצת פסולת ממדרגתו‬ ‫ואשא במיא‪ ,‬שהיא המתקת הגבורות ע"י ריבוי החסדים‬ ‫הקודמת‪ ,‬והעקידה הועילה להפריד את פסולת זו מחלק‬ ‫של אברהם אבינו‪' ,‬חסד לאברהם' (מיכה ז‪ ,‬כ)‪ ,‬כטעם 'ויעקוד‬ ‫בירור הניצוצות מעשו ‪' -‬כי ציד בפיו'‬ ‫הטוב שבו‪ ,‬שלא תהא מחוברת אליו כל כך‪ ,‬עד שתוכל‬ ‫את יצחק בנו' (לעיל שם‪ ,‬ט)‪.‬‬ ‫ועל הנחה זו ‪ -‬בירור מדת הגבורה של יצחק‪ ,‬לברר‬ ‫אחר כך להתברר ולהיפרד ממנו לגמרי‪ .‬ועל כל פנים‪,‬‬ ‫את שורש ההבדל בין יעקב לעשו ‪ -‬מוסבים גם שאר‬ ‫מבחינת 'מדת הדין' זו של יצחק שקודם העקידה‪ ,‬נמשך‬ ‫פסולת הדין קודם העקידה‬ ‫כל העניינים הנאמרים בהמשך הפרשה‪ .‬כי על אף שכבר‬ ‫ממנו עשו הרשע‪ .‬ועל מדרגה זו התכוונה התורה באומרה‬ ‫ומעתה‪ ,‬לפני העקידה‪ ,‬כל עוד שלא נכללה מדת הדין‬ ‫נעשה הבדל ופירוד ביניהם בשעת לידתם כנ"ל‪ ,‬מכל מקום‬ ‫'ואלה תולדות יצחק בן אברהם'‪ ,‬כלומר‪ ,‬שתולדה זו‬ ‫של יצחק עם מדת החסד‪ ,‬היתה עדיין פסולת מעורבת‬ ‫נשארו עדיין כמה ניצוצות הקדושה אצל עשו‪ ,‬בהיותו‬ ‫נמשכה מבחינת 'יצחק' גרידא‪ ,‬מדת הדין לחוד‪.‬‬ ‫בתוך מדת הדין‪ ,‬והיינו שבעלי הדין היתה להם אחיזה‬ ‫א‬ ‫ג‬ ‫שבועת אברהם לאבימלך‬ ‫בכורו של יצחק‪ ,‬אשר על כך נאמר בו 'כי ציד בפיו' (כה‪,‬‬ ‫יסוד קדושת ירושלים ‪ -‬ביטול‬ ‫ושבועה זו שנשבע אברהם לאבימלך הלא היא מה‬ ‫כח)‪ ,‬כלומר שכמה ניצוצין קדישין היו ניצודים בפיו של‬ ‫האהבה הטבעית לאהבת ה'‬ ‫שנאמר בפרשת וירא (לעיל כא‪ ,‬כב‪-‬כד) 'ויהי בעת ההוא‬ ‫עשו‪ .‬ויעקב אבינו הוצרך לעבוד קשות כדי לברר אותם‬ ‫ויאמר אבימלך ופיכול שר צבאו אל אברהם לאמר וגו'‪,‬‬ ‫ולקחתם ממנו בפועל‪ ,‬באופן שיתברר הדבר כי רק יעקב‬ ‫ועתה השבעה לי באלקים הנה אם תשקור לי ולניני‬ ‫הוא בנו של יצחק כנכון‪ ,‬כטעם הכתוב (לעיל כא‪ ,‬יב) 'כי‬ ‫ירושלים ‪ -‬מקום גילוי האהבה הפנימית‬ ‫ביצחק יקרא לך זרע'‪ ,‬הנדרש 'ביצחק' ‪' -‬ולא כל יצחק'‬ ‫ולנכדי כחסד אשר עשיתי עמך תעשה עמדי ועם הארץ‬ ‫והנה מקום גילוי האהבה רבה זו של הקב"ה לכנסת‬ ‫אשר גרתה בה‪ ,‬ויאמר אברהם אנכי אשבע'‪ .‬ומטעם שבועה‬ ‫(נדרים לא‪ .).‬ויעקב אבינו בירר זאת ע"י לקיחת בכורתו‬ ‫ישראל ‪ -‬הוא בירושלים עיר הקודש ובמקום המקדש‪ ,‬כי‬ ‫זו לא יכלו בני ישראל להוריש את הפלשתים מירושלים‪,‬‬ ‫של עשו‪ ,‬ולקיחת גם את הברכות ממנו‪ ,‬וכל זה‪ ,‬כדי‬ ‫שם בין שדי ילין (ע"פ שם א‪ ,‬יג) ונועד תמיד לבני ישראל‬ ‫ונמצא שמכח זה היתה להם אחיזה קצת בעיר הזאת‪.‬‬ ‫לברר ולטהר מדת הדין והגבורה שאחז בו יצחק אביו‪.‬‬ ‫(ע"פ שמות כט‪ ,‬מג)‪.‬‬ ‫אחיזת הפלשתים ‪ -‬קליפה כנגד קדושת ירושלים‬ ‫סיכום ותמצית‬ ‫הצורך בביטול האהבה הטבעית‬ ‫והנה כאשר נתבונן בדבר נראה שאחיזה זו שהיתה‬ ‫שתי בחינות ביצחק‪ :‬מדת הדין קודם העקידה‪ ,‬שיש בה פסולת‬ ‫וכלפי שנתבאר שהאהבה הטבעית שבין אב לבנו יכולה‬ ‫לפלשתים בהעיר ירושלים‪ ,‬איננה עיכוב גרידא ומניעה‬ ‫‪ -‬וממנה נמשך עשו‪' ,‬יצחק בן אברהם'; ומדת היראה הטהורה‬ ‫גם לכסות ולהעלים על האהבה הגדולה להקב"ה‪ ,‬לכן‬ ‫פורתא בירושת העיר הזאת בשלימות לישראל‪ ,‬אלא‬ ‫לאחר העקידה‪ ,‬הכלולה בחסד ‪ -‬וממנה נולד יעקב‪ ,‬מדת‬ ‫כדי לייסד מקום קדוש זה שבו מתגלה קשר העמוק‬ ‫לפי האמת היתה זאת קליפה של ההיפך ממש מקדושת‬ ‫התפארת‪' ,‬אברהם הוליד את יצחק'‪ .‬ליצני הדור לא הבינו איך‬ ‫ירושלים‪ ,‬והיינו‪ ,‬שאחיזתם זאת היתה סתירה חריפה לכל‬ ‫יולד דין מחסד‪ ,‬ואמרו 'מאבימלך נתעברה שרה'‪ .‬ויעקב בירר את‬ ‫והפנימי הלזה‪ ,‬יש צורך מתחילה לבטל את כל האהבות‬ ‫עצם התגלות קדושת העיר אשר בחר בה ה'‪ ,‬וכדיבואר‪.‬‬ ‫הניצוצות שבעשו ‪ -‬בבכורה ובברכות‪.‬‬ ‫הטבעיות וקשרים הטבעיים שיש לאב עם בנו ‪ -‬מפני‬ ‫האהבה העזה שיש לבני ישראל להקב"ה שגם מים רבים‬ ‫לא יוכלו לכבות אותה‪.‬‬ ‫'עד כאן רחמי האב על הבן'‬ ‫ב‬ ‫האהבה שבלי גבול‬ ‫דהנה‪ ,‬על הפסוק הנזכר 'ועתה השבעה לי באלקים‬ ‫המתגלה בירושלים‬ ‫נסיון העקידה ‪ -‬ביטול רחמי האב על הבן‬ ‫הנה אם תשקור לי ולניני ולנכדי'‪ ,‬הביא רש"י ז"ל את‬ ‫דברי רבותינו ז"ל במדרש (בר"ר נד‪ ,‬ב) 'עד כאן רחמי‬ ‫ועל כן כדי לברר ולקדש את העיר הקודש ואת מקום‬ ‫האב על הבן'‪.‬‬ ‫המקדש‪ ,‬הוצרך כביכול ב"ה לנסות את אברהם אבינו‬ ‫'ירושלים' ‪ -‬יראה שלם‬ ‫בנסיון העקידה‪ ,‬באמרו אליו (לעיל כב‪ ,‬ב) 'קח נא את‬ ‫שבועה הבנויה על הקשר הטבעי‬ ‫נבוא להרחיב יותר את הענין בעז"ה‪ .‬הנה‪ ,‬קדושת‬ ‫בנך את יחידך אשר אהבת את יצחק ולך לך אל ארץ‬ ‫המוריה והעלהו שם לעולה'‪ .‬כי התנהגות אכזרית כזו‬ ‫ומדברים אלו ניתן ללמוד‪ ,‬כי אותה שבועה שנשבע‬ ‫העיר הקודש 'ירושלים' מקושרת ודאי לענין מדת היראה‬ ‫של אב כלפי בנו; לעקוד אותו על גבי מזבח ולשחוט‬ ‫אברהם אבינו לאבימלך היתה בנויה על רחמי האב על‬ ‫הטהורה‪ .‬כי הרי זה שמה אשר יקראו לה 'ירושלים'‪ ,‬שהוא‬ ‫אותו על דבר כבוד שמו‪ ,‬מבטלת ומקעקעת את כל אהבה‬ ‫הבן‪ .‬כלומר‪ ,‬כי מה שביקש אבימלך מאברהם לישבע‬ ‫צירוף 'יראה שלם' (בר"ר נו‪ ,‬י)‪ ,‬המורה על שלימות היראה‪,‬‬ ‫הטבעית של האב ורחמיו שעל הבן‪ ,‬ונחשב הדבר כמעט‬ ‫לו אם תשקור לי ולניני ולנכדי וגו'‪ ,‬היה מפאת הקשר‬ ‫שהיא יראת הרוממות‪ ,‬כענין 'יראת ה' לחיים' (משלי יט‪ ,‬כג)‪,‬‬ ‫כאילו איננו עוד אביו‪ .‬ועתה‪ ,‬בביטול האהבה הטבעית‪,‬‬ ‫הטבעי שבין אב ובנו שהטביע הקב"ה במעשה בראשית‪,‬‬ ‫כטעם 'כל הכתוב לחיים בירושלים' (ישעיה ד‪ ,‬ג)‪.‬‬ ‫יש מקום לגלות ולהשרות את האהבה האמיתית והנשגבה‬ ‫ובבחינה זו כרת אבימלך ברית עם אברהם‪ .‬ומטעם זה‬ ‫לא יכלו בני יהודה לירש את העיר הקודש בשלימות כל‬ ‫שם 'ירושלים' נשלם במעשה העקידה‬ ‫של הקב"ה לכנסת ישראל‪.‬‬ ‫עוד שלא עברו דורות אלו‪.‬‬ ‫ואכן השם 'ירושלים' ניתן והושלם במעשה העקידה‪,‬‬ ‫'בהר ה' יראה'‬ ‫כדברי המדרש (שם) 'אברהם קרא אותו 'יראה'‪ ,‬שנאמר‬ ‫אהבת אב לבן ‪ -‬משל לאהבת הקב"ה לישראל‬ ‫(לעיל כב‪ ,‬יד) 'ויקרא אברהם שם המקום ההוא ה' יראה'‪,‬‬ ‫ועל כן מיד אחר העקידה נתקדש אותו מקום בקדושה‬ ‫שם קרא אותו 'שלם'‪ ,‬שנאמר (שם יד‪ ,‬יח) 'ומלכי צדק‬ ‫איברא‪ ,‬כי אהבה זו שבין אב לבן ‪ -‬הגם שבמבט חיצוני‬ ‫של מעלה‪ ,‬ונעשה הוא מקודש מקודש להשרות בו שכינה‬ ‫מלך שלם'‪ ,‬אמר הקב"ה הריני קורא אותו 'ירושלים'‪,‬‬ ‫היא נראית כדבר טבעי וגשמי ‪ -‬הנה לאמיתו של דבר‬ ‫ולהקריב שם קרבנות‪ ,‬עד שלדורות עולם יאמרו עליו‬ ‫כמו שקראו שניהם‪ ,‬יראה שלם‪ .‬והיינו כאמור‪ ,‬כי בשעת‬ ‫הרי זה משל ודוגמא לענין פנימי שבקדושה‪ ,‬כי כל 'אב‬ ‫'בהר ה' יראה הקב"ה לעמו' (ע"פ רש"י שם‪ ,‬יד)‪.‬‬ ‫העקידה נבררה ונטהרה מדת היראה להיותה טהורה ונקייה‬ ‫ובן' שבעולם הזה הינם דוגמא דלעילא; הקב"ה וזרע‬ ‫ישראל קודש‪ ,‬והאהבה הטבעית ביניהם אינו אלא קצת‬ ‫מפסולת‪ ,‬וזה ע"י ההתכללות של אברהם ויצחק‪ ,‬אהבה‬ ‫פגם ישיבת היבוסי בירושלים‬ ‫ויראה‪ ,‬ומעתה חשובה היא 'יראה שלם'‪.‬‬ ‫משל ודמיון אל הקשר הנשגב והאהבה הנפלאה שבינינו‬ ‫ומעתה‪ ,‬ביסוד זה נבין את עומק הפגם של ישיבת‬ ‫לאבינו שבשמים‪.‬‬ ‫'יבוסי יושבי ירושלים'‪ ,‬עד שמפני כן לא יכלו ישראל‬ ‫משם 'אלקים' לשם הוי"ה ‪' -‬ה' יראה'‬ ‫אמנם לפי האמת‪ ,‬אהבה רבה זו שבין ישראל לאביהם‬ ‫לרשת את העיר ההיא בשלימות‪ .‬ועל פי דברינו יבואר‬ ‫ובמעשה העקידה גופא חזינן שמתחילה נכתב בו רק‬ ‫שבשמים אין לה דוגמא ומשל כלל‪ ,‬לא מינה ולא מקצתה‪,‬‬ ‫הדבר בטוב טעם‪.‬‬ ‫השם 'אלקים'‪ ,‬בחינת דין‪ ,‬כגון הא דכתיב 'והאלקים ניסה‬ ‫כי גם אם יתן איש את כל הון ביתו באהבה בוז יבוזו‬ ‫את אברהם' (שם כב‪ ,‬א)‪' ,‬אל המקום אשר אמר לו האלקים'‬ ‫כי מאחר שכל עצם ישיבתם שמה היתה מכח השבועה‬ ‫לו (ע"פ שה"ש ח‪ ,‬ז)‪.‬‬ ‫(פסוק ג)‪ ,‬וכדומה‪ .‬ואילו מיד אחר העלאת יצחק על גבי‬ ‫שנשבע אברהם אבינו לאבימלך מלך פלשתים‪ ,‬ואשר‬ ‫המזבח נמתקו הדינים‪ ,‬ושוב נזכר גם שם הוי"ה בפרשה‪,‬‬ ‫באותה שעה נתגלה רחמי האב על הבן כנ"ל‪ ,‬שוב היתה‬ ‫האהבה הטבעית ‪ -‬כיסוי על האהבה האמיתית‬ ‫שם הרחמים‪ ,‬כדכתיב 'ויקרא אליו מלאך הוי"ה מן השמים'‬ ‫זאת כסתירה ועיכוב על קדושת ירושלים‪ .‬שכן כל עוד שיש‬ ‫מעתה‪ ,‬אם אמנם כל ענין אהבת האב לבן מיוסד כמשל‬ ‫(פסוק יא)‪ .‬ועל כך מסיק הקרא (פסוק יד) 'ויקרא אברהם שם‬ ‫עדיין מקום לקשר הטבעי והגשמי שבין אב לבנו‪ ,‬אשר גם‬ ‫לאהבתו של הקב"ה לכנסת ישראל‪ ,‬מכל מקום במדה‬ ‫המקום ההוא הוי"ה יראה‪ ,‬אשר יאמר היום בהר הוי"ה‬ ‫הפלשתים יש להם שייכות לכך‪ ,‬הרי זה כקליפה המכסה‬ ‫מסויימת יכולה היא לשמש גם ככיסוי והעלם אל האהבה‬ ‫יראה'‪ ,‬שכן שם מקום הנקרא 'הוי"ה יראה' מורה על ענין‬ ‫על קדושת העיר הזאת‪ ,‬ומונעת את ירושתה השלימה‪.‬‬ ‫האמיתית‪ ,‬שכן באופן שהאדם דבק אך ורק באהבה‬ ‫התכללות חסדים עם גבורות‪ ,‬אברהם עם יצחק‪ ,‬שנפעלה‬ ‫החיצונית והטבעית‪ ,‬ואין לו הכרה שכולה לא ניתנה אלא‬ ‫בכח עקידת יצחק ע"י אברהם אביו‪.‬‬ ‫'אהבת ציון אל תשכח לנצח' ‪ -‬קשר שאינו נפסק‬ ‫לעורר את האהבה הפנימית להקב"ה‪ ,‬אז אין היא משמשת‬ ‫ואכן בניגוד ל'רחמי האב על הבן' הטבעית שיש לה גבול‬ ‫רק כהסתר וקליפה על האהבה האמיתית‪.‬‬ ‫'ואת היבוסי יושבי ירושלים לא יכלו בני יהודה להורישם'‬ ‫ואינה נמשכת אלא לשלשה דורות‪ ,‬הנה הקשר הפנימי‬ ‫יתרה מזו‪ ,‬כי לפעמים דבוק האדם מאוד באהבה‬ ‫ועומק ענין התכללות זו שבין אברהם ויצחק שנפעלה‬ ‫שבין קוב"ה לכלל ישראל המתגלה בירושלים הוא אהבה‬ ‫הטבעית לקרוביו עד שהיא חשובה אליו יותר מאהבתו‬ ‫במעשה העקידה‪ ,‬שגרמה לטהרת וזיכוך מדת היראה‪,‬‬ ‫נצחית ותמידית שאיננה נפסקת לעולם‪ ,‬כטעם 'אהבת ציון‬ ‫להקב"ה ח"ו‪ ,‬ואינו יכול לוותר על 'רחמי האב על הבן'‬ ‫'יראה שלם'‪ ,‬שממנה נבנה והושתתה קדושת העיר הקודש‪,‬‬ ‫אל תשכח לנצח' (סליחות)‪ ,‬כי אי אפשר לבטל את הקשר‬ ‫מפני אהבת השי"ת‪.‬‬ ‫יובן בהקדם מה שמצינו בפסוקי נ"ך שהפלשתים היתה‬ ‫של כנסת ישראל עם דודה‪ .‬כמו כן השראת השכינה‬ ‫להם איזו אחיזה בירושלים‪ ,‬והוא מה שכתוב (יהושע טו‪ ,‬סג)‬ ‫בירושלים היא נצחית שאינה בטלה לעולם‪ ,‬כדכתיב (תהלים‬ ‫סיכום ותמצית‬ ‫'ואת היבוסי יושבי ירושלים לא יכלו בני יהודה להורישם'‪,‬‬ ‫קלב‪ ,‬יד) 'פה אשב כי איויתיה'‪ ,‬וכן אמרו חז"ל (מגילה י‪).‬‬ ‫'ירושלים' ‪ -‬יראה שלם‪ ,‬שנשלם בעקידה ע"י התכללות אברהם‬ ‫ופירש רש"י ז"ל‪' :‬שנינו בספרי (דברים עב)‪ ,‬יכולין היו‪,‬‬ ‫'קדושת ירושלים אין אחריה היתר' (ראה עוד ברמב"ם פ"ו‬ ‫ויצחק ‪' -‬ה' יראה'‪ .‬הפלשתים ישבו בירושלים מכח השבועה‬ ‫אלא שלא היו רשאין‪ ,‬מחמת השבועה שנשבע אברהם‬ ‫מהל' בית הבחירה הל' יד‪-‬טז)‪ .‬וקדושה זו היא למעלה מכפי‬ ‫לאבימלך‪ ,‬שהיתה בנויה על 'רחמי האב על הבן'‪ .‬אהבה טבעית‬ ‫לאבימלך‪ .‬ויבוסי זה לא על שם האומה היה‪ ,‬אלא מגדל‬ ‫שהקשר הטבעי יכול להשיג‪ ,‬אלא שהפלשתים בעלי הטבע‬ ‫זו היא משל לאהבת הקב"ה לישראל‪ ,‬אך כשנדבקים בה לבדה ‪-‬‬ ‫דוד שהיה בירושלים ושמו יבוס‪ ,‬ובני אותו מחוז מפלשתים‬ ‫מכסים ומעלימים על אהבה פנימית ורבה זו‪.‬‬ ‫היא מכסה על האהבה האמיתית‪.‬‬ ‫היו'‪ ,‬עד כאן לשונו‪.‬‬ ‫ב‬ ‫'ויקרא להן שמות כשמות אשר קרא להן אביו'‬ ‫והטעם שסתמום פלשתים לאותן הבארות של אברהם‬ ‫סיכום ותמצית‬ ‫ועל כך נאמר 'וישב יצחק ויחפור את בארות המים אשר‬ ‫אבינו‪ ,‬וגם להבין מה שקרא להן יצחק שמות כשמות‬ ‫ירושלים היא מקום גילוי האהבה הפנימית שבין הקב"ה לכנסת‬ ‫חפרו בימי אברהם אביו‪ ,‬ויסתמום פלשתים וגו'‪ ,‬ויקרא‬ ‫אשר קרא להן אביו‪ ,‬יבואר היטב על פי דברינו לעיל‪.‬‬ ‫ישראל‪ ,‬ולכן הוצרך נסיון העקידה ‪ -‬לבטל את רחמי האב על‬ ‫להן שמות כשמות אשר קרא להן אביו'‪ .‬כי בכך ביקש‬ ‫הבן‪ .‬ישיבת היבוסי מכח השבועה הטבעית היתה קליפה על‬ ‫לגלות אל הפלשתים‪ ,‬כי אע"פ שנראה לכאורה כי הוא‬ ‫מצד הטבע ‪ -‬הבן כדמות האב‬ ‫קדושת העיר‪ .‬רחמי האב מוגבלים לשלשה דורות‪ ,‬ואילו קדושת‬ ‫ואביו הם שני הפכים זה לזה‪ ,‬מכל מקום מצד פנימיותם‬ ‫כי הרי נתבאר שהפלשתים דבקו ביותר בענין האהבה‬ ‫ירושלים נצחית ‪' -‬אין אחריה היתר'‪.‬‬ ‫יש ביניהם התכללות רבה‪ ,‬ואדרבה‪ ,‬אותן השמות שנקראו‬ ‫הטבעית הדבוקה בלב האב אל בנו‪ ,‬שהוא קשר הטבעי‬ ‫בימי אביו‪ ,‬הינן נקראות גם עתה‪ ,‬על אף שיש להם לבוש‬ ‫והגשמי שבין אב ובן‪ .‬והנה‪ ,‬מצד המשך טבעי זה הדין‬ ‫אחר והן משתנות בחיצוניותן‪.‬‬ ‫נותן שכל טבעיות האב‪ ,‬מידותיו ותנועותיו‪ ,‬יהיו נמשכים‬ ‫בטבע לבניו אחריו‪ ,‬בלי שום הבדל והפרש ביניהם; אם‬ ‫ד‬ ‫בארות אברהם ויצחק ‪' -‬כשמות‬ ‫סיכום ותמצית‬ ‫האב מטבעו הוא דבוק במדת החסד‪ ,‬והוא עושה חסד‬ ‫אשר קרא להן אביו'‬ ‫אברהם חפר בארות ‪ -‬מימי הדעת לפלשתים‪ ,‬לפי השגתם בחסד‬ ‫לאלפים‪ ,‬הרי מצד הטבע צריכה מדה זו להימשך גם לבנו‪,‬‬ ‫הטבעי‪' ,‬ויטע אשל'‪ .‬הפלשתים‪ ,‬הדבוקים בקשר הטבעי‪ ,‬לא‬ ‫שגם הוא יהיה בעל חסד גדול‪ ,‬וכדומה בשאר הטבעיות‬ ‫הבינו איך יצחק ‪ -‬מדת הגבורה ‪ -‬הוא בנו של אברהם‪ ,‬וסתמו‬ ‫והמידות‪ .‬כי לא יתכן שישתנו האב והבן זה מזה‪ ,‬כיון‬ ‫על פי הדברים האלה נמשיך לבאר את פרשת הבארות‬ ‫את הבארות‪ ,‬וחסדם נעשה 'מצות אנשים מלומדה'‪ .‬אך באמת‬ ‫שהם אחודים בהכרח מצד הטבע‪.‬‬ ‫שכתבה התורה בפרשתנו‪ ,‬שהאריכו בה הכתובים רבות‪,‬‬ ‫בעקידה נתחברו אברהם ויצחק בסוד היחוד‪ ,‬ולכן 'ויקרא להן‬ ‫והדברים צריכים ביאור‪.‬‬ ‫שמות כשמות אשר קרא להן אביו'‪.‬‬ ‫תמיהת הפלשתים על יצחק בן אברהם‬ ‫ומעתה תמהו הפלשתים ‪ -‬ליצני הדור ‪ -‬בעיניהם;‬ ‫בארות אברהם ‪ -‬מימי הדעת לפלשתים‬ ‫איך יתכן שיהא יצחק ‪ -‬האחוז ודבוק במדת הגבורה‬ ‫ונאמר‪ ,‬כי הנה אברהם אבינו זה היתה דרכו תמיד‬ ‫ה‬ ‫‪ -‬בן אברהם‪ ,‬הרי עמוד הדין שונה לגמרי ממדת החסד‬ ‫ללמד דעת אלוקית לכל באי עולם‪ ,‬וגם את הפלשתים‬ ‫ריב הפלשתים על הבארות‬ ‫והוא היפכו הגמור‪ ,‬ולא יתכן כלל שיולד זה מזה‪ ,‬ובעל‬ ‫השתדל הוא לקרבם ולהכניסם תחת כנפי השכינה ‪ -‬לפי‬ ‫כרחך כי הוא אכן איננו בנו של אברהם‪ ,‬אלא מאבימלך‬ ‫ערכם‪ .‬וזהו ענין הבארות שמצינו בכתוב שחפר אברהם‬ ‫‪ -‬כנגד בית המקדש‬ ‫נתעברה שרה‪.‬‬ ‫אבינו אצל הפלשתים (לעיל כא‪ ,‬כה)‪ ,‬המורה על ענין מימי‬ ‫הדעת שהמשיך הוא לשם‪ ,‬שמכח השפעת הבאר היה בכוחו‬ ‫'עשק'‪' ,‬שטנה' ו'רחובות' ‪ -‬שלשה בתי המקדש‬ ‫'סתמום פלשתים וימלאום עפר'‬ ‫ללמד אלקות גם אליהם‪ .‬וגם כל עצם הברית שכרת עם‬ ‫ובהנחה זו יבואר היטב מה שביאר כאן הרמב"ן בארוכה‬ ‫הוא הדבר אשר אמר הכתוב עליהם (שם‪ ,‬טו) 'וכל‬ ‫אבימלך היתה ביחד עם חפירת הבאר‪ ,‬עד אשר העמיד‬ ‫(כו‪ ,‬כ) בסוד הבארות הללו‪ ,‬ששלושת הבארות 'עשק'‬ ‫הבארות אשר חפרו עבדי אביו בימי אברהם אביו‪ ,‬סתמום‬ ‫עד והוכחה על זה‪ ,‬כמו שנאמר 'בעבור תהיה לי לעדה‬ ‫'שטנה' ו'רחובות' שחפרו עבדי יצחק אבינו מכוונים כנגד‬ ‫פלשתים וימלאום עפר'‪ .‬פירוש‪ ,‬כי הפלשתים לא הלכו‬ ‫כי חפרתי את הבאר הזאת' (שם‪ ,‬ל)‪.‬‬ ‫שלשה בתי המקדש‪ .‬והענין יובן מאוד על פי דברינו‪.‬‬ ‫במהלך הקדושה‪ ,‬לידע כי בכל דור ודור ישנו צדיק‬ ‫המיוחד לאותו הזמן והדור‪ ,‬אלא הם השתדלו להמשיך‬ ‫השגת הפלשתים ‪ -‬כאהבת אב לבן‬ ‫ריב הפלשתים על הבארות‬ ‫בדרכו של אברהם אבינו לחוד גם לאחר פטירתו‪ ,‬בלי‬ ‫והרי נתבאר שהשגת הפלשתים אינה עולה אלא למדת‬ ‫שינוי כלל‪.‬‬ ‫האהבה הטבעית של אב לבן‪ ,‬שהיא המשל לבד הנראה‬ ‫כי מאחר שריב הפלשתים על בארות האלו היה מיוסד‬ ‫על מה שהם לא עמדו על הקשר הפנימי שבין אברהם‬ ‫בעולם הזה‪ .‬והיינו‪ ,‬שהם יכולים לבוא לידי הכרה בהקב"ה‬ ‫'מצות אנשים מלומדה'‬ ‫רק מצד שהוא מתחסד עם בריותיו כדרך שהאב מתחסד‬ ‫ויצחק‪ ,‬המורה על האהבה הנפלאה והנשגבה ‪ -‬למעלה‬ ‫מהטבע ‪ -‬המתגלה בבית המקדש‪ ,‬נמצא שאין לפלשתים‬ ‫אולם כאשר הוא כן‪ ,‬ואין העובד מעמיק בעבודתו‬ ‫עם בנו‪ ,‬ותו לא‪ .‬וגם עצם השגה זו לא למדו אלא‬ ‫שייכות לענין בית המקדש‪ ,‬ואין להם שמץ השגה בקדושת‬ ‫לידע את מצב הדור ואת הנהגתו‪ ,‬אזי במשך הזמן‬ ‫מאברהם אבינו‪ .‬ומכח הכרה זו אכן העלה אברהם מהם‬ ‫הבית ההוא‪ ,‬וכל עצמם אינם אלא כהסתר וקליפה עליה‪.‬‬ ‫נעשית העבודה בבחינת 'מצות אנשים מלומדה' (ישעיה כט‪,‬‬ ‫הרבה ניצוצות אל הקדושה‪.‬‬ ‫ולפיכך רבו הם על הבארות הללו הרומזים לבתי המקדש‪.‬‬ ‫יג)‪ .‬וכמו כן היה אצל הפלשתים‪ ,‬כי כל הבארות אשר‬ ‫חפרו בימי אברהם נתמלאו עפר‪ ,‬המרמז על חסד גשמי‬ ‫'ויטע אשל' ‪' -‬משל מי שאמר והיה העולם אכלתם'‬ ‫מלחמות הפלשתים ‪ -‬עד בנין המקדש‬ ‫וחיצוני‪ ,‬שאינו בבחי' 'חסד לאברהם' המקורי‪ .‬עד שמכח‬ ‫והוא מה שנאמר מיד אחרי כן 'ויטע אשל בבאר שבע‪,‬‬ ‫זה נסתמו כליל הבארות שחפר אברהם‪ .‬וכל זאת נמשך‬ ‫ויקרא שם בשם ה' א‪-‬ל עולם' (פסוק לג)‪ .‬ופירש רש"י ז"ל‬ ‫והכי נמי חזינן להדיא בפסוקי נ"ך‪ ,‬כי כל המלחמות‬ ‫להם מכח מה שלא הסכימו לינק מן הבארות של יצחק‬ ‫עם הפלשתים לא היו אלא עד שבאו לעסוק בבנין בית‬ ‫(ע"פ סוטה י‪' :):‬על ידי אותו אשל נקרא שמו של הקב"ה‬ ‫שהיו כלולים גם ממדת הגבורה‪ ,‬ולא כאותם של אברהם‬ ‫אלוה לכל העולם‪ .‬לאחר שאוכלים ושותים אמר להם‬ ‫המקדש‪ .‬ואילו אחר שהחל דוד המלך להעמיד את יסודות‬ ‫שהיו בבחינת חסד בלבד‪.‬‬ ‫בית המקדש‪ ,‬וביותר בימי שלמה שבנה את הבית הקדוש‪,‬‬ ‫ברכו למי שאכלתם משלו‪ ,‬סבורים אתם שמשלי אכלתם‪,‬‬ ‫שוב לא היה להם עסק עם הפלשתים כלל‪.‬‬ ‫משל מי שאמר והיה העולם אכלתם'‪ .‬והיינו כאמור‪,‬‬ ‫התכללות פנימית בין אברהם ליצחק‬ ‫שאברהם פירסם את השי"ת ע"י החסד והרחמים הנראה‬ ‫העלאת הניצוצות ‪ -‬עד שנתגלתה קדושת המקדש‬ ‫אמנם‪ ,‬לאמיתו של דבר היה הדבר ההיפוך ממש‬ ‫אצל הקב"ה‪ ,‬שהוא מכין מזון לכל בריותיו אשר ברא‪,‬‬ ‫מסברתם‪ .‬כי אכן בבחינת חיצוניות ‪ -‬מצד קשר הגשמי‬ ‫שהוא קשר גשמי וחיצוני שיש לו להשי"ת אל נבראיו‪.‬‬ ‫ועומק עניינו מבואר עפ"י האמור‪ .‬כי כל עוד שלא זכינו‬ ‫והטבעי ‪ -‬היה נראה כאילו אין שייכות וקשר בין אברהם‬ ‫עדיין לקדושת המקדש‪ ,‬ולגודל האהבה המתגלה שם‪ ,‬אזי‬ ‫לבין יצחק בנו‪ .‬אך לפי האמת‪ ,‬אדרבה‪ ,‬היתה התכללות‬ ‫'והאלקים נסה את אברהם' ‪ -‬לשון הרמה‬ ‫יש מקום לעבודת הבירור והעלאת הניצוצות מקליפת‬ ‫גמורה ביניהם‪.‬‬ ‫הפלשתים‪ ,‬אשר דבר זה גרם להם ללחום עם ישראל‪,‬‬ ‫[אולם על כך סמכה התורה מיד את פרשת העקידה‬ ‫שזה בא מכח הניצוצים הקדושים הנמצאים אצל העמים‬ ‫יתרה מכן‪ ,‬במעמד העקידה גופא‪ ,‬כאשר לבש אברהם‬ ‫'ויהי אחר הדברים האלה‪ ,‬והאלקים נסה את אברהם' (שם‬ ‫המבקשים להצטרף אל הקדושה כנודע‪ .‬אולם אחר שכבר‬ ‫אבינו עוז ולא התנהג כלפי בנו עם אהבה הטבעית‬ ‫כב‪ ,‬א)‪ .‬כי מאחר שנתברר מהות הקשר הטבעי ‪ -‬שבו‬ ‫זכו לבוא אל קדושת המקדש‪ ,‬ונתגלה האהבה הפנימית‬ ‫והגשמית של אב לבן‪ ,‬הנה דוקא באותה שעה נתחבר‬ ‫יש לפלשתים השגה והכרה‪ ,‬שוב בא הקב"ה לרומם את‬ ‫והקשר הבלתי‪-‬מושג בין כנסת ישראל אל דודה‪ ,‬שוב אי‬ ‫הוא עמו בקשר עילאה ופנימי‪ ,‬אשר מצד נקודה הרוחנית‬ ‫מידתו של אברהם‪ ,‬כנרמז ב'נסה את אברהם'‪' ,‬נס' מלשון‬ ‫אפשר לקרב עוד אותן הניצוצות שלא נתקרבו עד עתה‪,‬‬ ‫שביניהם יש לכל המידות קשר זו עם זו‪ ,‬והאחת מולידה‬ ‫הרמה וגדולה (רש"י שמות כ‪ ,‬יז)‪ .‬שכן במעשה זה נתגלה‬ ‫כי קדושת הבית הזה היא נעלית ביותר ממדרגת ניצוצין‬ ‫את השנית‪.‬‬ ‫קשר נעלה מאוד שבין הקב"ה לעמו ישראל‪ ,‬שאין לשום‬ ‫אלו‪ ,‬ולפיכך פסקו לריב עם ישראל‪.‬‬ ‫נברא השגה בה כלל]‪.‬‬ ‫'סוד היחוד' ‪ -‬חיבור שני הפכים‬ ‫סיכום ותמצית‬ ‫וחיבור זה הוא ענין 'סוד היחוד'‪ ,‬אשר בו מתאחדים שני‬ ‫'וישב יצחק ויחפור את בארות המים'‬ ‫'עשק'‪' ,‬שטנה' ו'רחובות' כנגד שלשה בתי המקדש‪ ,‬כי לפלשתים‬ ‫הפכים כאחד‪ .‬וזהו מין אחדות וקשר אחר‪ ,‬שלא מצד‬ ‫והנה גם יצחק אבינו בא לחזור ולחפור את הבארות‬ ‫אין שייכות לאהבה הנשגבה המתגלה במקדש‪ .‬ולכן נמשכו‬ ‫טבע האב הנמשך אל הבן‪ ,‬אלא מצד נקודת האמת שהיא‬ ‫שחפרו בימי אברהם אביו‪ ,‬וכמו שנאמר (כו‪ ,‬יח) 'וישב‬ ‫מלחמות הפלשתים רק עד בנין הבית ‪ -‬כל עוד היה מקום להעלות‬ ‫בריח התיכון המבריח מן הקצה אל הקצה‪ ,‬ולפעמים היא‬ ‫יצחק ויחפור את בארות המים אשר חפרו בימי אברהם‬ ‫ניצוצות מהם‪ .‬ואחר שנתגלתה קדושת המקדש פסקו לריב עם‬ ‫מופיעה בלבוש זה‪ ,‬ולפעמים בלבוש אחר‪ .‬אך לפי האמת‬ ‫אביו ויסתמום פלשתים אחרי מות אברהם‪ ,‬ויקרא להן‬ ‫ישראל‪.‬‬ ‫כולה אינה אלא אחדות אחת‪ ,‬ברזא דאחד‪.‬‬ ‫שמות כשמות אשר קרא להן אביו'‪.‬‬ ‫ג‬ ‫דברים נעימים‬ ‫וכמה'‪ .‬ויש להבין מה ענין היה במהירות זיווגו של יצחק‪ ,‬אשר‬ ‫יעקב עדשים להברות את האבל'‪ ,‬ויש להבין למה דוקא‬ ‫הוא גם טעם מה שהביא יעאע״ה את גדיי העיזים במהירות‪,‬‬ ‫ביום פטירת אברהם אבינו הזדמנה מכירת הבכורה של‬ ‫דברי נועם ופרפראות‬ ‫על הפרשה ומועדי השנה‬ ‫ומה היה עניינו של יעקב אבינו להזכיר זאת‪ .‬ובאמת הרי גם‬ ‫עשו ליעקב‪.‬‬ ‫בפשטות היה שייכות לאכילה זו עם זיווגו של יצחק‪ ,‬שהרי‬ ‫הנה אמרו חז״ל (ברכות ו‪' ):‬אמר רבי חלבו אמר רב הונא‬ ‫אמרו חז״ל (ב״ר סה‪ ,‬יד; מובא ברש״י כז‪ ,‬ט) כי גדיי עיזים אלו שהביא‬ ‫כל הקובע מקום לתפלתו אלקי אברהם בעזרו‪ ,‬וכשמת‬ ‫יעקב היו מתנאי הכתובה שהבטיח יצחק אבינו לרבקה‪ ,‬הרי‬ ‫אומרים לו אי עניו אי חסיד מתלמידיו של אברהם אבינו'‪,‬‬ ‫כי זה המאכל שמיהר יעקב להביא‪ ,‬אכן היה תלוי בזיווגו של‬ ‫ומה שמזכירים דוקא ביום הפטירה מן העולם את קביעות‬ ‫א‬ ‫יצחק‪ ,‬וצ״ב‪.‬‬ ‫המקום לתפלה‪ .‬י״ל בזה‪ ,‬כי העולם הזה הוא מקום חיי שעה‪,‬‬ ‫עבודת האבות הק' בענין המעשרות‬ ‫הנה כל העסק של יעקב אבינו באותה שעה לזכות בברכותיו‬ ‫וזה הוא כל צורת החיים הגשמיים‪ ,‬אשר כל עניינם הוא הנאות‬ ‫של יצחק‪ ,‬היה כדי לברר את הבכורה שזכה בה ולהחזיקה בידו‪,‬‬ ‫לשעה ודברים בעלי תועלת זמנית בלבד‪ .‬ואילו העולם הבא‬ ‫ויגדלו הנערים ויהי עשו איש יודע ציד וגו' (כה‪ ,‬כז)‪.‬‬ ‫כמו שנראה אכן בדברי עשו כאשר בכה על הדבר ואמר כי‬ ‫הוא העולם הנצחי‪ ,‬אשר חיותו היא חיות נצחית‪ ,‬וכל ענייניו‬ ‫פי' רש״י‪' :‬יודע ציד‪ ,‬לצוד ולרמות את אביו בפיו‪ ,‬ושואלו‬ ‫'את בכורתי לקח והנה עתה לקח ברכתי' (כז‪ ,‬לו)‪ .‬וענין הבכורה‬ ‫הם דברי אמת הקיימים ועומדים לעד‪ .‬ונמצא כי אפשר להגדיר‬ ‫אבא היאך מעשרין את המלח ואת התבן'‪.‬‬ ‫היא בחי' ה'ראשית'‪ ,‬שהיא צריכה בירור גדול כמו שיתבאר‪.‬‬ ‫את החילוק בין העולם הזה לעולם הבא‪ ,‬כהבדל בין דברים‬ ‫זמניים לדברים קבועים‪.‬‬ ‫יש לפרש כי דוקא בענין המעשרות ביקש עשו לרמות את‬ ‫וזה הוא ענין המהירות שעסק בה יעקב אבינו‪ ,‬כי כל ענין‬ ‫אביו‪ ,‬לפי שמצינו אצל כל אחד מהאבות הק' שעסקו בענין‬ ‫שיש בו המשך זמן הרי הוא מתרחק מנקודת הראשית‪ ,‬ואילו‬ ‫והנה עבודת התפלה נקרא 'חיי שעה'‪ ,‬ולכן יש ענין מיוחד‬ ‫מעשר‪ ,‬שכן אצל אברהם אבינו כתוב (יד‪ ,‬כ) ויתן לו מעשר‬ ‫הזריזות והחפזון הם בחי' דבקות והתקשרות בענין הראשית‪.‬‬ ‫של קביעת מקום לתפלה‪ ,‬כדי לקשר חיי שעה בחיי נצח‪ .‬וזהו‬ ‫מכל‪ ,‬וכן על יצחק אבינו מצינו (כו‪ ,‬יב) שהיו לו 'מאה שערים'‪,‬‬ ‫ולכן מצינו ביציאת מצרים‪ ,‬אשר אז גילה הקב״ה כי 'בני בכורי‬ ‫טעם מה שמשבחים מי שקבע מקום לתפלה בעת פטירתו‬ ‫ופי' רש״י 'אומד זה למעשרות היה'‪ ,‬וגם ביעקב אבינו נאמר‬ ‫ישראל' (שמות ד‪ ,‬כב)‪ ,‬והיא היתה באופן של 'בחפזון יצאת מארץ‬ ‫דוקא‪ ,‬כי אז עולה נשמתו מן העולם הזה – חיי שעה‪ ,‬אל העולם‬ ‫(כח‪ ,‬כב) 'וכל אשר תתן לי עשר אעשרנו לך'‪ .‬ולכן כאשר רצה‬ ‫מצרים' (דברים טז‪ ,‬ג)‪ ,‬ונקרא חג הפסח על שם הדילוג והפסיחה‬ ‫העליון חיי נצח‪ ,‬ואז מאיר הקביעות מקום לתפלה‪.‬‬ ‫עשו לרמות את אביו שהוא עושה כמעשי האבות הק'‪ ,‬הראה‬ ‫(רש״י שמות יב‪ ,‬יא)‪ ,‬וכל עניינו של חג הפסח [ואיסור החמץ‬ ‫ואברהם אבינו אכן קישר קשר זו‪ ,‬ולכן ביום פטירתו דייקא‬ ‫זאת על ידי שהתעסק גם הוא במעשרות‪.‬‬ ‫שבו] הוא בחי' מהירות וזריזות‪ .‬והיינו כי בו מתקשרים לענין‬ ‫הראשית של כלל ישראל‪ ,‬אשר זה בא על ידי זריזות דוקא‪.‬‬ ‫אבד עשו את הבכורה ולקח לחלקו את העולם הזה – חיי שעה‪,‬‬ ‫והנה ישנם ארבעה מיני מעשרות‪ ,‬א' תרומת 'מעשר מן‬ ‫ואמר 'הנה אנכי הולך למות' (כה‪ ,‬לב) ולא רצה לקבל כל שייכות‬ ‫המעשר' שנותנים הלויים אל הכהנים‪ ,‬ב' מעשר ראשון‬ ‫ונקודת ראשית זו צריכה בירור רב‪ ,‬מה היא הראשית‬ ‫עם העולם הבא – חיי נצח‪ .‬וזהו שאמר לו יעקב אבינו 'מכרה‬ ‫שנותנים ללויים‪ ,‬ג' מעשר שני השייך לבעליו [אלא שאוכלים‬ ‫האמיתית ומי יש לו שייכות נכונה עמה‪ .‬ואכן על זה היתה‬ ‫כיום את בכורתך לי' (כה‪ ,‬לא)‪ ,‬כי אמרו חז״ל (פסחים ב‪ ):‬כי העולם‬ ‫אותו בירושלים]‪ ,‬ד' מעשר עני הניתן לעניים 'לגר ליתום‬ ‫המחלוקת בין יעקב ועשו‪ ,‬מי הוא הבכור האמיתי‪ .‬וזו היא‬ ‫הזה דומה ללילה והעולם הבא דומה ליום‪ ,‬ואמר לו יעקב כי‬ ‫ולאלמנה'‪ .‬והנה 'מעשר' הוא בחי' אות י' שבשם הוי״ה שהוא‬ ‫המלחמה הנמשכת מדור דור‪ ,‬בין 'בני בכורי ישראל' לעומת‬ ‫ימכור לו את כל חלקו בעולם הבא‪.‬‬ ‫בגי' עשר‪ ,‬ויש לומר כי ד' מעשרות אלו הם כנגד ד' היודי״ן‬ ‫'ראשית גויים עמלק' (במדבר כד‪ ,‬כ) מזרעו של עשו‪ ,‬ומערכה זו‬ ‫שיש בארבעת מילואי שם הוי״ה ע״ב ס״ג מ״ה ב״ן‪ .‬וידוע כי ד'‬ ‫תסתיים רק בסוף הימים כאשר יתקיים בעמלק 'אחריתו עדי‬ ‫מילויים אלו מכוונים כנגד ד' אותיות שם הוי״ה‪ ,‬שהם רומזים‬ ‫אובד' (שם)‪ .‬והבירור הוא ע״י 'אחרית טוב' כמ״ש (קהלת ז‪ ,‬ח) 'טוב‬ ‫ג‬ ‫על 'חכמה בינה תפארת ומלכות'‪.‬‬ ‫אחרית דבר מראשיתו' כי כאשר עוסקים בענין הראשית וזה‬ ‫בא באופן של זריזות ודילוג כנ״ל‪ ,‬צריכים לברר שיש אחרית‬ ‫רמזי סופי תיבות שמות האבוה״ק‬ ‫ולפי זה נפרש כי 'תרומת מעשר' הניתנת לכהנים היא בחי'‬ ‫לזה הראשית‪ ,‬ואין זה סתם מהירות בלי תכלית כמו בעל תאוה‬ ‫עקב אשר שמע אברהם בקולי וישמר משמרתי מצותי‬ ‫המעשר של אברהם אבינו‪ ,‬כי הוא בחי' מדת החסד אשר‬ ‫שעושה הכל בחפזון בלי תכלית ואחרית‪ ,‬שזהו הראשית של‬ ‫חוקותי ותורותי (כו‪ ,‬ה)‪.‬‬ ‫הכהנים שייכים למדה זו‪ ,‬והיא בחי' מילוי ע״ב שבגי' 'חסד'‪,‬‬ ‫עמלק‪ ,‬וע״כ 'אחריתו עדי אובד‪.‬‬ ‫וכידוע כי ספירת החכמה היא שורש מדת החסד [וראשית קו‬ ‫איתא בספה״ק כי אברהם אבינו היה כולל בו את שלשת‬ ‫הימין כולו]‪' .‬מעשר שני' הניתן ללויים‪ ,‬הוא בחי' המעשר של‬ ‫וזהו ענין קפיצת הדרך שהיתה לאליעזר בבואו למצוא את‬ ‫האבות‪ ,‬והנה ה'עקב' של האבות דהיינו סופי התיבות של‬ ‫יצחק אבינו שהוא בחי' מדת הדין אשר הלויים מכוונים אליה‪,‬‬ ‫הזיווג ליצחק אבינו‪ ,‬כי מזיווג זה היה צריך לצאת ענין 'בני‬ ‫אברהם' יצחק' ויעקב' הוא אותיות בק״מ‪ ,‬שהוא חילוף שם‬ ‫והוא כנגד מילוי ס״ג המכוון לספירת הבינה שהיא שורש מדת‬ ‫בכורי ישראל' שהוא בירור הראשית‪ ,‬ולכן קפצה לו הארץ‬ ‫שד״י בא״ת ב״ש כדאיתא באריה״ק (שער הפסוקים בלק)‪ .‬וזהו‬ ‫הדין (זוה״ק ח״א רכ‪' .):‬מעשר שני' הנשאר ברשות ישראל‪ ,‬הוא‬ ‫במהירות גדולה‪ .‬אבל קפיצה זו באה יחד עם בירור כי זה‬ ‫הרמז בפסוק‪' ,‬עקב' אשר שמע אברהם 'בֹקֹלי'‪ ,‬כי העקב של‬ ‫האבוה״ק הוא בגי' 'בקלי'‪ .‬והיינו כי כח השמיעה של אברהם‬ ‫בחי' המעשר של יעקב אבינו הנקרא ישראל הוא כלליות בני‬ ‫נמשך עד האחרית‪ ,‬שהרי ידוע בשם הבעש״ט זי״ע כי מה‬ ‫אבינו לקול ה'‪ ,‬הגיע וירד עד אל העקב‪ ,‬וזה הוא שורש קדושת‬ ‫ישראל‪ ,‬והוא בחי' מדת התפארת המכוון כנגד מילוי מ״ה‪.‬‬ ‫שכתב רש״י על הפסוק 'ואבוא היום אל העין' (כד‪ ,‬מב) 'מכאן‬ ‫האבוה״ק‪ ,‬אשר השמיעה לקול ה' היתה כל מהותם עד עקבם‪.‬‬ ‫'מעשר עני' הניתן אל העניים והאביונים הוא בחי' המעשר של‬ ‫שקפצה לו הארץ'‪ ,‬היינו כי בפסוק זה עצמו ['מכאן']‪ ,‬מרומז‬ ‫מדת המלכות המכונה 'עניה' כי לית לה מגרמה כלום (זוה״ק ח״א‬ ‫השם הק' שבזכותו היתה קפיצה זו‪ ,‬כי זה השם הוא היוצא‬ ‫והנה סופי התיבות של אברהם' יצחק' יעקב' ישראל' הוא בגי'‬ ‫קפא‪ ,).‬והיא כנגד מילוי ב״ן‪.‬‬ ‫מראשי התיבות 'א'ת ה'שמים ו'את ה'ארץ' (א‪ ,‬א)‪ ,‬והוא גם נרמז‬ ‫'עקב'‪ ,‬וזהו 'עקב' אשר שמע 'בקלי'‪ ,‬שהגיע לשני הבחינות‪,‬‬ ‫בראשי תיבות ו'אבוא ה'יום א'ל ה'עין‪ ,‬עכדה״ק‪ .‬וענין זה השם‬ ‫בין לדרגא של 'אברהם יצחק יעקב'‪ ,‬וגם לדרגא של 'אברהם‬ ‫ובמקום אחר נתבאר כי תיקונו של עשו היה צריך להיות על‬ ‫הוא התקשרות השמים שהם בחי' הראשית‪ ,‬עם הארץ שהיא‬ ‫יצחק יעקב ישראל'‪[ .‬ובמקו״א ביארנו כי סופי התיבות של‬ ‫ידי שיקבל מיעקב אבינו‪ ,‬בבחי' מדת המלכות המקבלת ממדת‬ ‫בחי' האחרית‪ .‬ולכן שם זה הוא בגי' 'טוב'‪ ,‬כי יחוד שמים‬ ‫התפארת‪ ,‬וכמו שמצינו בדוד המלך שהיה 'אדמוני' (ש״א טז‪,‬‬ ‫אברהם' יצחק' יעקב' הוא בגי' 'בלעם'‪ ,‬אשר הוא היה מתנגד‬ ‫וארץ מכונה 'טוב' כמו שמצינו באיש ואשה שהם משל לזה‬ ‫אל הקדושה של האבות הקדושים (רש״י במדבר כג‪ ,‬ד)‪ .‬אבל לא‬ ‫יב) כמו עשו‪ ,‬והוא שורש מדת המלכות‪ ,‬כי הוא בירר מדה זו‬ ‫היחוד‪ ,‬שנאמר בהם 'מצא אשה מצא טוב' (משלי יח‪ ,‬כב)‪ ,‬בחי'‬ ‫היתה לו שייכות אל השם 'ישראל'‪ ,‬ולכן ״ויך את האתון במקל״‬ ‫בתיקונה‪ .‬ולכן באמת היתה עבודת 'מעשר עני' שייכת לתיקונו‬ ‫'טוב אחרית דבר'‪ .‬ולכן בא אליעזר לברר את הראשית של‬ ‫(במדבר כב‪ ,‬כז)‪ ,‬כי 'במקל' הוא אותיות סופי התיבות של אברהם'‬ ‫של עשו‪ ,‬והיא בבחי' מילוי ב״ן כנ״ל‪ ,‬וזהו ששאל עשו ליצחק‬ ‫הקדושה‪ ,‬ואת היחוד הנכון בין יצחק ורבקה‪ ,‬על ידי שהמשיך‬ ‫יצחק' יעקב' ישראל'‪ ,‬לפי שרצה לעלות ולהגיע גם לדרגא של‬ ‫'היאך מעשרין את התבן' דייקא‪ ,‬כי תבן הוא מאכל בהמה‪ ,‬אשר‬ ‫את השם שבגי' 'טוב'‪ ,‬וכן נאמר עליו כי בא 'וכל טוב אדוניו‬ ‫ישראל‪ ,‬אבל הדבר לא עלה בידו]‪.‬‬ ‫'בהמה' הוא בגי' ב״ן‪.‬‬ ‫בידו' (כד‪ ,‬י)‪ ,‬שהביא עמו את בחי' הטוב‪ ,‬והוא על ידי קשר‬ ‫והנה 'עקב' עם 'בקלי' יחד הוא בגי' שם שד״י‪ ,‬כי סופי‬ ‫אבל מאחר ועשו קילקל את עניינו‪ ,‬ולא רצה לקבל את‬ ‫הראשית עד האחרית‪.‬‬ ‫התיבות של אברהם' יצחק' יעקב' הוא החילוף של שם שד״י‬ ‫תיקונו מיעקב‪ ,‬לקח יעקב עליו גם את עבודתו‪ ,‬בחי' מה‬ ‫ומטעם זה הבטיח יצחק לרבקה בכתובתה שני גדיי עיזים‬ ‫כנ״ל‪ ,‬אשר שם שד״י הוא השורש‪ .‬וכאשר זכה יעקב אבינו‬ ‫שאמרו חז״ל (חגיגה טו‪ ).‬כי הצדיק 'נוטל את חלקו וחלק חברו'‪,‬‬ ‫בכל יום‪ ,‬כי גדיים הם בעלי קפיצה בטבעם כמו שמצינו הרבה‬ ‫לדרגא של ישראל‪ ,‬אז נתעלו כולם לבחי' נעלית יותר‪ .‬ואז‬ ‫לכן קיבל יעקב על עצמו לעסוק גם בעבודת מעשר עני‪ .‬וזהו‬ ‫בדברי חז״ל‪ ,‬והם רומזים על הקפיצה והדילוג שיש אל בחי'‬ ‫מצרפים עוד פעם את כל סופי התיבות ביחד‪ ,‬גם הדרגא של‬ ‫שמצינו ביעקב שאמר 'וכל אשר תתן לי עשר אעשרנו לך'‪,‬‬ ‫הראשית‪ .‬אבל קפיצה זו באה על ידי 'ב' גדיים' ש'גדי' בגי'‬ ‫'אברהם יצחק ויעקב' וגם הדרגא הנוספת יחד עם 'ישראל'‪,‬‬ ‫הרומז על שני מעשרות‪ ,‬כי היה עוסק גם בעבודת 'מעשר‬ ‫'טוב' – טוב מצד הראשית וטוב מצד האחרית‪ ,‬כי היא ראשית‬ ‫וכך מגיעים אל שם שד״י שהוא השורש בלי לרדת אל חילופו‪.‬‬ ‫שני' וגם בעבודת 'מעשר עני'‪ .‬ובאמת רואים כי שני עבודות‬ ‫הנמשכת אל האחרית‪ .‬ואת זה היתה רבקה מקבלת בכל יום‬ ‫אלו שייכות זה לזה‪ ,‬שהרי בשנה שחייבים בה בהפרשת מעשר‬ ‫מיצחק מכח כתובתה‪ ,‬ובזה נמשכה התחדשות בענין זיווגם בכל‬ ‫שני אין חיוב מעשר עני וכן להיפך‪ ,‬הרי ששני מעשרות אלו‬ ‫יום‪ ,‬והתחדשות זו היתה על ידי קשר האחרית עם הראשית‪.‬‬ ‫ד‬ ‫כי הדדי אזלי‪.‬‬ ‫ולכן בא יעקב אבינו כעת לקבל את הברכות‪ ,‬ולברר בזה את‬ ‫בירור הראשית על ידי בחי' הטוב‬ ‫שייכותו האמיתית אל הראשית שבקדושה‪ .‬והביא עמו שני גדיי‬ ‫ויאמר יצחק אל בנו מה זה מהרת למצוא בני‪ ,‬ויאמר כי‬ ‫ב‬ ‫עיזים זכר לקרבן פסח‪ ,‬שהוא בחי' הדילוג והקפיצה באופן של‬ ‫'טוב'‪ ,‬ומיהר להביא את הכל כדי להתקשר אל הראשית‪ .‬ולכן‬ ‫הקרה ה' אלקיך לפני (כז‪ ,‬כ)‪.‬‬ ‫קניית הבכורה בחי' התקשרות לחיי העולם הבא‬ ‫הזכיר ליצחק אבינו את זיווגו‪ ,‬אשר באותה שעה בירר אליעזר‬ ‫איתא במדרש (ב״ר סה‪ ,‬יט) 'רבי יוחנן וריש לקיש‪ ,‬חד אמר וכו'‬ ‫את הדילוג הנכון הממשיך את הראשית האמיתית‪ ,‬כי גם בעת‬ ‫ואוחרנא אמר‪ :‬אם לזיווגך המציא לך דכתיב 'הקרה נא לפני‬ ‫ויזד יעקב נזיד ויבא עשו מן השדה והוא עיף (כה‪ ,‬כט)‪.‬‬ ‫הזאת היה הוא עוסק לגלות את הראשית באופן זה‪.‬‬ ‫היום' וכתיב 'וירא והנה גמלים באים'‪ ,‬למאכלך על אחת כמה‬ ‫פי' רש״י (על פסוק ל) 'אותו היום מת אברהם וכו' ובישל‬ ‫ד‬ ‫נאמן אתה הוא‬ ‫חובת הלבבות‬ ‫ה' אלקינו‪:‬‬ ‫'בטחון' איז 'נאמנות'‬ ‫– מען געטרויעט צו‬ ‫שער הבטחון פרק ג‬ ‫לעבן בפועל מיט די‬ ‫שיעור יב – א‬ ‫אמונה וואס מיר גלייבן‬ ‫ש י ע ו ר י השק פ ה ו מ ו ס ר ב ד ר ך ה ח ס י ד ו ת‬ ‫א‬ ‫א 'בעל בטחון' וואקלט זיך נישט לויטן רוח הזמן וואס בלאזט יעצט‬ ‫לא תערוץ מפניהם‪:‬‬ ‫אמונה איז דער רעיון – בטחון איז דער בפועל | נישט יעדער 'מאמין' שטימט זיינע מעשים מיט זיין אמונה | יעדער בעל בטחון מוז זיינע מעשים שטימען מיט די אמונה | בטחון איז א כח נישט מורא צו האבן צו לעבן לויט‬ ‫אמונה | בטחון איז א כח פון 'מבין דבר מתוך דבר' | מען קען דאס נישט איבערגעבן | בטחון שטעלט אוועק דעם מענטש שטארק אין רוחניות | ער ווערט נישט דערשראקן פון הצלחת הרשעים | ער האט א שטאלץ אין‬ ‫זיין אמונה | דער רבים בכלליות האט א שטארקן בטחון | דאס איז דער כח פון כלל ישראל'ס קיום אין גלות‬ ‫נישט נתפעל טאמער דער רשע איז יעצט מצליח‪ ,‬און‬ ‫טוט עס נישט‪ .‬אבער ער זעט א גאנצן צייט ווי אנדערע‬ ‫בטחון נעמט די אמונה און‬ ‫דער אמת טוישט זיך נישט טאמער דער צדיק איז יעצט‬ ‫זענען אזויפיל מער מצליח ווי אים‪ ,‬און עס זעט אויס ווי‬ ‫מאכט דערפון א 'דרך חיים'‬ ‫נישט מצליח‪ .‬דער ערליכער איד קוקט בכלל נישט אויף‬ ‫ער דערלייגט צוליב זיין אמונה אין תורה‪ .‬דאס קומט אריין‬ ‫מען האט שוין אסאך מאל גערעדט פארשידענע‬ ‫וואס די וועלט זאגט‪ ,‬נאר ער וויל בלויז וויסן וואס איז‬ ‫דער ענין פון בטחון‪ ,‬וועלכע זאגט פארן מענטש‪" :‬אויב‬ ‫חילוקים צווישן אמונה און בטחון – וואס איינע פון די‬ ‫דער 'דעת תורה'‪ ,‬וואס איז די ריכטיגע הנהגה וועלכע איז‬ ‫דו גלייבסט אז דער אויבערשטער פירט די וועלט און ער‬ ‫וועגן צו קוקען אויף דעם איז‪ ,‬אז 'אמונה' איז די 'מחשבה'‬ ‫אויסגעהאלטן לויטן רצון ה' – אפילו אויב עס איז היינט‬ ‫לאזט דיר נישט טון דעם סארט תחבולה – נו‪ ,‬פארוואס‬ ‫און 'שיטה' וואס א איד דארף וויסן בידיעה‪ ,‬און 'בטחון'‬ ‫אפגעפרעגט און האט נישט קיין סוקסעס‪ .‬און אפילו אויב‬ ‫האסטו אפילו א 'חלישות הדעת'? טאמער איז דער 'דעת‬ ‫איז די 'מעשה' און 'הנהגה' וואס א איד דארף זיך פירן‬ ‫היינט ווערט דער המון עם נאכגעשלעפט נאך א געוויסן‬ ‫תורה' מחליט‪ ,‬אז דו דארפסט זיך נישט יעצט בייגן צו די‬ ‫אויף למעשה‪ .‬ווייל עס זענען פארהאן אסאך מענטשן‪,‬‬ ‫דרך – וועלכע שטימט נישט מיטן דעת תורה – און זיי זענען‬ ‫'סיבות הטבע'‪ ,‬נו‪ ,‬וואס האסטו יעצט בכלל מיט 'טבע'‬ ‫וואס פון איין זייט זענען זיי 'מאמינים'‪ ,‬טאמער וועט מען‬ ‫זייער מצליח אין לעבן‪ ,‬לאזט ער זיי אלע מצליח זיין‪ ,‬אבער‬ ‫איינגעלייגט? דו האסט נישט וואס נתפעל צו ווערן פון די‬ ‫זיי אפשטעלן און פרעגן א שאלה אין 'אמונה' – וועלן זיי‬ ‫ער וועט זיך נישט בייגן צו זיי! ווייל אידישקייט איז נישט‬ ‫אנדערע סוחרים וועלכע זענען מצליח 'שלא על פי תורה'‪,‬‬ ‫אודאי ענטפערן דעם ריכטיגן ענטפער וויאזוי א איד א‬ ‫געוואנדן אין קיין סוקסעס‪ ,‬עס איז געוואנדן אין 'אמת'‪.‬‬ ‫ווייל עס איז דא א באשעפער אויף דער וועלט וואס ער‬ ‫'מאמין' דארף ענטפערן‪ .‬אבער זייערע מעשים שטימען‬ ‫פירט די וועלט! פארוואס ביסטו אים חושד אז ער שפילט‬ ‫נישט דערמיט! זיי לעבן ממש אין 'סתירות' צווישן זייער‬ ‫בטחון בויעט א פארזיכערטע פלאץ‬ ‫דיר אויס?!"‪ .‬דאס הייסט‪ ,‬אז דער בטחון גיבט אריין די‬ ‫שיטה ביז זייער עשיה! און דאס מיינט‪ ,‬אז עס פעלט זיי‬ ‫וואו ער שטייט פעסט און סטאביל‬ ‫שטארקייט אין דער אמונה‪ ,‬אז עס זאל נישט זיין קיין‬ ‫'בטחון'‪ .‬זיי נעמען נישט די אמונה אויף 'למעשה' עס צו‬ ‫אט דער כח רופט זיך 'בטחון'‪ ,‬וועלכע גייט צוזאמען מיט‬ ‫צודרוקטע און געצווינגענע אמונה‪ ,‬נאר עס זאל זיין א‬ ‫ארויסברענגען 'מכח אל הפועל'‪ ,‬צו מאכן דערפון א לעבנ'ס‬ ‫'נאמנות'‪ .‬בטחון איז א כח וואס א מענטש כאפט נישט קיין‬ ‫שטאלצע אמונה מיטן קאפ אין דער הייך‪.‬‬ ‫שטייגער‪ ,‬און נישט בלויז א שיטה און מהלך המחשבה‪.‬‬ ‫התפעלות פון העלמות און הסתרות‪ ,‬ווייל ער איז געטריי און‬ ‫'נאמן' צו די הייליגע אמונה וואס ער גלייבט! דער מענטש‬ ‫אין דער חיצוניות'דיגער וועלט‬ ‫בטחון קען מען נישט איבערגעבן‬ ‫וועלכער פארמאגט דעם כח פון בטחון – וועט זיך האלטן‬ ‫טוישט מען יעדן טאג 'דעות'‬ ‫– דאס דארף מען אליינס‬ ‫שטארק אין אלע נסיונות! ער איז א סטאבילער מענטש‬ ‫מיר לעבן אין א וועלט וועלכע וואקלט זיך א גאנצן‬ ‫אויפכאפן פון דער אמונה‬ ‫וועלכער קוקט נישט וואס עס טוט זיך אויף דער וועלט‪,‬‬ ‫צייט‪ .‬די חיצוניות'דיגע וועלט זעט אויס פונקט ווי דער‬ ‫אין אנדערע ווערטער‪' :‬אמונה' איז ווי דער כח פון 'חכמה'‪,‬‬ ‫נאר ער ווייסט מיט א שטארקייט‪ ,‬אז די אמונה דאס איז‬ ‫סטַאק מארקעט‪ ,‬וואס ווי נאר עס קומט ארויס עפעס‬ ‫ַ‬ ‫און 'בטחון' איז ווי דער כח פון 'בינה'‪ .‬דאס הייסט‪' ,‬אמונה'‬ ‫דער אמת! און יעדער יחיד – ווען ער וועט זיך מאכן א‬ ‫א נייעס באריכט אז עס גייט אויסברעכן א מלחמה –‬ ‫מיינט‪ ,‬אז דער מענטש נעמט ָָאן דאס וואס זיינע עלטערן און‬ ‫חשבון הנפש – וועט ער קענען עדות זאגן און דערציילן‬ ‫ווערט יעדער צוטומלט און צו'חוש'ט‪ ,‬מען לויפט שנעל‬ ‫רבי'ס האבן אים געלערנט‪' .‬בטחון' מיינט‪ ,‬אז דער מענטש‬ ‫פארשידענע פעלער‪ ,‬ווי דער רבונו של עולם האט אים‬ ‫פארקויפן די 'שערס' וואס האט שייכות צו דער מלחמה‪,‬‬ ‫אליינס הייבט ָָאן צו מדמה זיין 'מילתא למילתא'‪ ,‬ער שטעלט‬ ‫געהאלפן מיט אזא מין התגלות‪ ,‬וואס ער האט גארנישט‬ ‫און דער גאנצער מארקעט טראסקעט אראפ‪ .‬אויף מארגן‬ ‫צוזאם זיינע אומשטענדן אין לעבן – מיט דער אמונה אין‬ ‫גע'חלומ'ט דערויף‪ .‬און דערפאר‪ ,‬אפילו טאמער יעצט‬ ‫הערט מען‪ ,‬אז למעשה גייט נישט זיין קיין מלחמה –‬ ‫וואס ער גלייבט‪ ,‬און אזוי נוצט ער די אמונה בפועל‪ .‬ווייל‬ ‫זעט אויס בחיצוניות – ממש פארקערט‬ ‫אויפאמאל גייט דער מארקעט צוריק ארויף‪,‬‬ ‫'בטחון' קען מען נישט איבערגעבן און אויסלערנען פאר א‬ ‫ווי אמונה‪ ,‬וועט ער זיין א 'מבין דבר מתוך‬ ‫נקודות‪:‬‬ ‫און יעדער לויפט קויפן ווי מער 'שערס'‪.‬‬ ‫צווייטן‪ ,‬נאר נאכדעם וואס דער מענטש גלייבט אין אלע י"ג‬ ‫דבר' און זאגן‪" :‬דער רבונו של עולם האט‬ ‫און אזוי וואקלט זיך עס פון יעדן נארישן‬ ‫עקרים‪ ,‬דארף ער יעצט אליינס זיין א 'מבין דבר מתוך דבר'‪,‬‬ ‫מיר שוין גענוג געוויזן אפענע מעשיות‬ ‫די תורה'דיגע‬ ‫ווינטל‪ .‬אט אזוי זעט אויס די גאנצע וועלט‪.‬‬ ‫ער דארף נעמען די 'חכמה' פון אמונה‪ ,‬און עס אפלערנען‬ ‫פון 'השגחה פרטית' און 'סייעתא דשמיא'!‬ ‫וועלט איז נישט‬ ‫און אויף לשון קודש רופט זיך דאס‪" :‬להט‬ ‫מיט זיין אייגענע הבנה‪ ,‬ביז ער פארשטייט אליינס וויאזוי‬ ‫איך בין דאך שוין גענוג מאל דורכגעגאנגען‬ ‫סטַאק‬ ‫ַ‬ ‫קיין‬ ‫החרב המתהפכת" – עס איז א וועלט וועלכע‬ ‫די אמונה פארלאנגט פון אים זיך צו פירן‪ .‬און צו דעם‬ ‫זמנים און מצבים וואס איך האב ממש נישט‬ ‫מארקעט‪ ...‬אויב‬ ‫איז זייער אומסטאביל‪ ,‬און אלעס ווענדט זיך‬ ‫פעלט זיך אויך אויס א שטארקן כח פון 'נאמנות'‪ ,‬וואס דער‬ ‫געזען קיין מהלך וויאזוי איך וועל קענען‬ ‫היינט זענען‬ ‫בלויז אין סטייל‪ :‬אויב איז יעצט דער 'רוח‬ ‫מענטש אליינס זאל געבן א שטארקע צוטרוי אין די אמונה‬ ‫געהאלפן ווערן פון דער צרה‪ ,‬אבער דער‬ ‫די קלי עולם‬ ‫העולם' צו הערן א געוויסן 'בעל דרשן' –‬ ‫זייער מצליח אין‬ ‫וואס ער גלייבט און האלט‪ ,‬ביז ער זאל נישט מורא האבן‬ ‫רבונו של עולם האט מיר צום סוף געהאלפן‬ ‫וועט יעדער לויפן און זיך לאזן קאסטן אים‬ ‫צו לעבן און זיך פירן פונקט אזויווי ער גלייבט‪.‬‬ ‫לעבן‪ ,‬לאזט ער‬ ‫אויף א וואונדערליכן אופן! איך האב זיך‬ ‫זיי אלע מצליח‬ ‫צו הערן‪ ,‬און אויב מארגן וועט זיך טוישן‬ ‫שוין גענוג אויסגעלערנט פונעם עבר‪ ,‬אז‬ ‫דער סטייל – וועלן זיינע דרשות נישט זיין‬ ‫'בטחון' ברענגט אריין די‬ ‫זיין‪ ,‬אבער ער‬ ‫שטאלץ אין אמונה‬ ‫דער אויבערשטער באהאלט זיך אונטער‬ ‫וועט זיך נישט‬ ‫ווערד קיין 'שוה פרוטה'‪...‬‬ ‫'הסתרות'‪ ,‬און ער האט זיך פונקטליך א זמן‬ ‫בייגן צו זיי!‬ ‫אין דער אמת'ער וועלט טוישט‬ ‫לדוגמא‪ :‬אן ערליכער ביזנעסמאן וועלכער האנדלט אין‬ ‫ווען ער ווערט נתגלה! נו אויב אזוי‪ ,‬מעג איך‬ ‫ווייל אידישקייט‬ ‫מען נישט דעה לויטן רוח הזמן‬ ‫א געוויסע אינדוסטריע‪ ,‬און דארט איז פארהאן אנדערע‬ ‫אים שוין געטרויען! איך מעג שוין זיין גענוג‬ ‫איז נישט‬ ‫סוחרים וועלכע טוען א געוויסן שווינדל‪ ,‬וואס דורכדעם‬ ‫שטארק – נישט צו ווערן איבערגענומען‬ ‫געוואנדן אין קיין‬ ‫די תורה'דיגע וועלט איז נישט קיין‬ ‫זענען זיי אויסטערליש מצליח אין דער ביזנעס‪ .‬אבער דער‬ ‫פונעם חיצוניות וואס איך זעה מיט די אויגן!‬ ‫סוקסעס ‪ -‬עס‬ ‫סטַאק מארקעט‪ ...‬דער אמת איז א זאך‬ ‫ַ‬ ‫איד פרעגט ָָאן פונעם רב צי ער מעג מאכן דעם שווינדל‪,‬‬ ‫איך ווייס זייער קלאר די 'יסודות האמונה'‬ ‫איז געוואנדן אין‬ ‫וואס איז 'קבוע וקיים'‪ ,‬און טוישט זיך נישט‬ ‫און דער רב פסק'נט אז דאס הייסט 'גניבת דעת' און מען‬ ‫און 'יסודות התורה'‪ ,‬און איך דארף נישט‬ ‫'אמת'‬ ‫פונעם 'מצב' און ווינט‪ .‬דער אמת ווערט‬ ‫טאר דאס נישט טון על פי תורה‪ .‬און דער איד פאלגט און‬ ‫ה‬ ‫דער כח וויאזוי כלל ישראל האלט זיך‬ ‫יָבה ְְד ֵֵׁשִנִ ים ְְו ַַר ֲֲעַנַ ִנִ ים ִיִ ְְהיּו" – זיי האבן אזא שיינעם עלטער‪.‬‬ ‫ְְּב ֵֵׂש ָ‬ ‫נתפעל ווערן פון אלע 'הסתרות' און 'קשיות' דערויף! ווייל‬ ‫אזויפיל יאר אין גלות – 'כח הבטחון'‬ ‫צּוִרי ְְוֹלא ַַע ְְוָלָ ָָתה ּבֹו" – ווען מען קומט ָָאן‬ ‫"ְלְ ַַהִגִ יד ִּכִ י ָיָ ָָׁשר ה' ִ‬ ‫מיין קשר צום רבונו של עולם איז נישט וואקלדיג! מיין‬ ‫צו דעם אויספיר פון דער מעשה‪ ,‬זעט מען למפרע אז מען‬ ‫אידישקייט איז נישט אויסגעשטעלט לויט וואו די ווינטן‬ ‫די זעלבע זאך איז כלפי די נסיונות פונעם 'רבים' – וואס‬ ‫האט זיך טאקע נישט געדארפט בייגן צום רוח הזמן‪ ,‬ווייל‬ ‫בלאזן יעצט! איך בין אנטשלאסן מיט מיין אמונה – אפילו‬ ‫דער כח זיך צו דערהאלטן קעגן אלע ווינטן און מצבים‪ ,‬איז‬ ‫דער אויבערשטער האט זייער גלייך און גוט געפירט – די‬ ‫אויב יעצט שטימט עס נישט מיט דער מצב העולם!"‪.‬‬ ‫דער כח פון 'בטחון'; ווי עס שטייט‪" :‬זאת קומתך דמתה‬ ‫וועלכע האבן זיך נישט געבויגן פון דער אמונה‪.‬‬ ‫לתמר" – די מדה פון כלל ישראל איז‪ ,‬אז מען שטייט גלייך‬ ‫עס וועט נישט נעמען לאנג‬ ‫אמונה וואס האט נישט קיין 'בטחון' –‬ ‫און דער אמת וועט זיגן‬ ‫און אויפגעשטעלט מיט א גראדן רוקן! מען בייגט זיך נישט‬ ‫וועט זייער שנעל פאלן פונעם 'רוח הזמן'‬ ‫צו די אלע 'רוחות הזמן' און צו אלע שינויים וואס טוישן זיך‬ ‫טאמער וועט א מענטש פרעגן‪" :‬פארוואס טאקע זענען‬ ‫קומט אויס‪ :‬די מדה פון 'בטחון' איז נישט בלויז וויכטיג‬ ‫די רשעים מצליח? אודאי פרעגט מען נישט קיין קשיא‬ ‫אין דער וועלט‪ ,‬נאר מען שטייט שטארק מיטן אמת‪ .‬ווייל‬ ‫פארן זיכערקייט און רואיגקייט פון דער גשמיות'דיגער‬ ‫אויפן רבונו של עולם‪ ,‬און מען מוז נישט אלעס פארשטיין‪,‬‬ ‫דער רבונו של עולם האט שוין גענוג ניסים ונפלאות באוויזן‬ ‫לעבן פון א מענטש‪ ,‬נאר בטחון איז זייער וויכטיג צו‬ ‫אבער עס טוט דאך וויי דער הסתר פנים און דער חילול‬ ‫פאר כלל ישראל‪ ,‬אז מען קען אים שוין געטרויען אין יעדן‬ ‫פארזיכערן דעם גאנצן קיום פון דער רוחניות'דיגער לעבן!‬ ‫כבוד שמים‪ ,‬פארוואס לאזט דער רבונו של עולם אזא‬ ‫מצב פון הסתרה‪ .‬און אט דער בטחון האט דערהאלטן דעם‬ ‫אין אזא וועלט – וואו דער 'הסתר פנים' איז אזוי גרויס –‬ ‫העלמה?"‪ .‬אויף דעם האט שוין דוד המלך געענטפערט‪:‬‬ ‫כלל ישראל דורכאויס דעם לאנגן גלות‪ ,‬וואס מען איז שוין‬ ‫קען מען נישט בלייבן קיין ערליכער איד ָָאן דעם כח פון‬ ‫"ִּב ְְפֹר ַַֹח ְְר ָָׁש ִִעים ְּכְ מֹו ֵֵע ֶֶׂשב ַַוָיָ ִִציצּו ָּכָ ל ֹּפ ֲֲֹעֵלֵ י ָָא ֶֶון" – יעצט זעט‬ ‫ִ‬ ‫דורכגעגאנגען אזויפיל פארשידנארטיגע זמנים און תקופות‪,‬‬ ‫בטחון‪ .‬ווייל אויב איז די אמונה בלויז א 'שיטה' – ָָאן קיין‬ ‫מען ווי די רשעים זענען מצליח און בליען אויף א מורא'דיגן‬ ‫שווערע נסיונות און הסתרות‪ ,‬און אסאך מאל האט געקענט‬ ‫שטארקייט און 'נאמנות' אויף למעשה – וועט עס זייער‬ ‫אופן‪ ,‬אבער ווארט נאר אויס אביסל – וועסטו זען אז מען‬ ‫אויסזען ווי אזא שווערער נסיון האט כלל ישראל נאך‬ ‫שנעל פארוואסערט ווערן און פארלוירן גיין פון די 'קולות‬ ‫דארף גארנישט נתפעל ווערן‪ ,‬ווייל סוף כל סוף וועט נתברר‬ ‫קיינמאל נישט געהאט! דאס מאל וועלן זיי חלילה זיך שוין‬ ‫מים רבים' וואס די וועלט שטורעמט און טומלט פארקערט‬ ‫ווערן‪ ,‬אז די גאנצע זאך איז געווען בלויז א קינדער שפיל‬ ‫ווי די אמונה‪ .‬נאכדערצו‪ ,‬בשעת ווען עס קומען אונטער‬ ‫ּפָאר מינוט איז זיי גוט געגאנגען‪ ,‬אבער דער‬ ‫וואס פאר יענע ָ‬ ‫נישט קענען דערהאלטן און שלאגן דערקעגן! אבער כלל‬ ‫געוויסע אומשטענדן – ווען דער רבונו של עולם איז‬ ‫שפיל ענדיגט זיך זייער שנעל‪ ,‬און דעמאלט שטעלט זיך‬ ‫ישראל האט באוויזן אלעס דורכצושוויצן און דורכלעבן‪ .‬כלל‬ ‫מנסה דעם מענטש מיט שווערע נסיונות און 'העלמות'‪,‬‬ ‫ֹאֵבדּו ִיִ ְְת ָָּפ ְְרדּו ָּכָ ל‬ ‫ארויס‪ְ" :‬לְ ִִה ָָׁש ְְמ ָָדם ֲֲע ֵֵדי ַַעד וגו' ִּכִ י ִִהֵנֵ ה ֹאְֹיְ ֶֶביָך ֹי ֵ‬ ‫ישראל איז אלעמאל געבליבן דבוק צו די 'יסודות האמונה'‬ ‫וואס טאמער דער מענטש באנוצט זיך נישט מיטן כח פון‬ ‫ֹּפ ֲֲֹעֵלֵ י ָָא ֶֶון" – עס בלייבט גארנישט פון אלע זייערע הצלחות‪,‬‬ ‫און 'דעת תורה'‪ .‬אלעס‪ ,‬מיטן כח הבטחון פון 'דמתה לתמר'‬ ‫'בטחון' – לאזט ער זיך זייער לייכט בייגן און מכניע זיין צו‬ ‫"ַצ ִִדיק ַּכַ ָָּת ָָמר ִיִ ְְפ ָָרח" – דער צדיק וועלכער איז געווען א‬ ‫און ַ‬ ‫– וואס מען איז געבליבן שטיין גלייך און געטריי צו דער‬ ‫דער חיצוניות פון דער וועלט‪ ,‬וואס דאס קען אים ממש‬ ‫גאנצן צייט מיט א גראדן רוקן ווי א 'תמר'‪ ,‬ער האט זיך‬ ‫אמונה‪ ,‬און בכלל נישט נתפעל געווארן פונעם 'רוח הזמן'‪.‬‬ ‫אראפפירן פונעם דרך הישר חס ושלום‪.‬‬ ‫נישט געבויגן צו די רשעים‪ ,‬ער וועט בליען! "עֹוד ְיְ נּובּון‬ ‫ב‬ ‫דער אנטוישונג פון דער צרה – האט געברענגט‬ ‫מצרים נוסע אחריהם‪:‬‬ ‫א טיפע הכרה אין בטחון‬ ‫אידן האבן געמיינט אז זיי זענן שוין פטור פון פרעה אויף אייביג | ווען זיי האבן געזען ווי פרעה לויפט זיי נאך – איז זייער גאנצער בנין אויפאיינמאל צופאלן | זיי האבן נישט געוואוסט וואס צו טראכטן | זיי האבן נישט‬ ‫געהאט קיין הבטחה אויף דעם מצב | זיי האבן געשריגן פון פארלוירנקייט | אויף משה'ס פארלוירנקייט האט מען געהאט א טענה | ער וואלט שוין געמעגט האבן בטחון | דער קריעת ים סוף האב באוויזן אז מען קען‬ ‫געטרויען דעם אויבערשטן אין יעדן פאל | אפילו אויב ער האט נישט געגעבן קיין הבטחה מפורשת אויך אויף דעם פאל | מען דארף זיין א מבין דבר מתוך דבר | ביי פרנסה און שידוכים איז דער מענטש דאס מערסטע‬ ‫פארלוירן | דארט מוז ער זיך מחזק זיין מיט דער פארלוירנקייט פון קריעת ים סוף‬ ‫גייט ער צוריק צו 'פי החירות'‪ ,‬ער דרייט אהין און ער‬ ‫די ביטערע אנטוישונג ווען פרעה‬ ‫ביי יצ"מ האבן אידן נישט גע'חלומ'ט אז‬ ‫פָאר? דער בלבול הדעת איז‬ ‫דרייט אהער‪ .‬וואס גייט דא ָ‬ ‫איז נאכאמאל אנגעקומען צום ים‬ ‫זיי וועלן נאך האבן צוטון מיט פרעה‬ ‫געווען אין לשער‪ .‬ווייל מען האט טאקע נישט געוואוסט‬ ‫מיטאמאל‪ ,‬דרייען זיך אידן ארום‪ ,‬און זיי גלייבן נישט‬ ‫די יסודות פון בטחון בויעט זיך אויף דער פרשה פון‬ ‫וואס דאס מיינט און וויאזוי א איד דארף אפלערנען אזא‬ ‫יֶהם ְְו ִִהֵנֵ ה ִִמ ְְצ ַַרִיִ ם‬ ‫וואס זיי זעען‪ַ"ַ :‬וִיִ ְְׂשאּו ְְבֵנֵ י ִיִ ְְׂש ָָר ֵֵאל ֶֶאת ֵֵעיֵנֵ ֶ‬ ‫מֶׁשה ַַע ְְבדֹו"‪.‬‬ ‫ּוְב ֶ‬ ‫'קריעת ים סוף'; ווי עס שטייט‪ַ"ַ :‬וַיַ ֲֲא ִִמינּו ַַּבה' ְ‬ ‫מצב‪.‬‬ ‫יֶהם" – נישט מער און נישט ווייניגער‪ ,‬פרעה קומט‬ ‫ֹנ ֵֵֹס ַַע ַַא ֲֲח ֵֵר ֶ‬ ‫ט"ו ניסן זענען אידן האט ארויסגעגאנגען פון מצרים‪ .‬די‬ ‫"ֵׁשׁש ֵֵמאֹות ֶֶרֶכֶ ב ָָּבחּור ְְוֹכֹל ֶֶרֶכֶ ב ִִמ ְְצ ָָרִיִ ם"‪ .‬און אויב‬ ‫צו גיין מיט ֵ‬ ‫פשוט'ע הנחה ביים כלל ישראל איז געווען‪" :‬געענדיגט‬ ‫די טענה צו משה‪ :‬פארוואס‬ ‫איז דאס נישט גענוג‪ ,‬זעען זיי נאך מיט א רוחניות'דיגן‬ ‫מיט גלות מצרים! איינמאל מיר גייען ארויס פון מצרים‬ ‫ביסטו אזוי פארלוירן?‬ ‫אויג ווי דער 'שר של מצרים' איז אויך דא! און אויך האבן‬ ‫– זענען מיר פטור פון מצרים! מער וועלן מיר שוין נישט‬ ‫מֶׁשה ַַמה ִִּת ְְצ ַַעק ֵֵאָלָ י"‬ ‫ֹאֶמר ה' ֶֶאל ֶ‬ ‫דער פסוק זאגט‪ַ"ַ :‬וֹי ֶ‬ ‫אידן גוט געקענט מבחין זיין די כוחות פון 'כישוף'‪ ,‬און‬ ‫זען דעם פרעה מיט די מצריים! עס איז א היסטאריע וואס‬ ‫– משה‪ ,‬אויף דיר האב איך יא א טענה פארוואס דו‬ ‫זיי האבן געזען ווי די מצריים קומען דא צו גיין מיט‬ ‫וועט זיך נישט איבער'חזר'ן נאכאמאל!"‪ .‬און אזוי איז אויך‬ ‫שרייעסט אזוי! מילא אידישע קינדער‪ ,‬זיי קענען מיר‬ ‫משונה'דיגע 'כוחות הכישוף'‪ .‬און פון צווייטן זייט שטייט‬ ‫געווען דער משמעות פון די אלע ווערטער וואס משה רבינו‬ ‫נאכנישט און ווייסן נאכנישט מיין גוטסקייט און רחמנות‪,‬‬ ‫דער 'ים סוף' וועלכער לאזט זיי נישט גיין ווייטער‪ .‬אידן‬ ‫האט א גאנצן צייט געזאגט פאר אידישע קינדער‪ָ"ָ :‬וֹא ַַֹמר‬ ‫זיי האבן זיך נאכנישט אויסגעלערנט צו זיין א 'מבין דבר‬ ‫זענען נישט געווען צוגעגרייט פאר אזא איבערראשונג! דער‬ ‫ַַא ֲֲעֶלֶ ה ֶֶא ְְתֶכֶ ם ֵֵמ ֳֳעִנִ י ִִמ ְְצ ַַרִיִ ם ֶֶאל ֶֶא ֶֶרץ ַַהְּכְ ַנַ ֲֲעִנִ י ְְו ַַה ִִח ִִּתי ְְו ָָה ֱֱאֹמ ִִֹרי‬ ‫מתוך דבר'‪ ,‬אבער דו?! דו שרייעסט דא כאילו עס איז עק‬ ‫אויבערשטער האט זיי נישט געזאגט פון פאראויס אז דאס‬ ‫בּוִסי ֶֶאל ֶֶא ֶֶרץ ָזָ ַַבת ָָחָלָ ב ְּוְד ָָבׁש"‪ .‬און אזוי‬ ‫ְְו ַַה ְְּפ ִִרִּזִ י ְְו ַַה ִִח ִִּוי ְְו ַַהְיְ ִ‬ ‫וועלט?! פארוואס האסטו נישט מער בטחון?! דו וואלסט‬ ‫גייט אנקומען! און אויך האט זיי נישט דער אויבערשטער‬ ‫אִתי ֶֶא ְְתֶכֶ ם ִִמ ַַּת ַַחת ִִס ְְבֹלת ִִמ ְְצ ַַרִיִ ם וגו' ְְוָגָ ַַאְלְ ִִּתי‬ ‫הֹוֵצ ִ‬‫שטייט‪ְ"ְ :‬ו ֵ‬ ‫שוין געמעגט האבן אזא קלארע אמונה און בטחון‪ ,‬אז‬ ‫בפירוש צוגעזאגט מיט א קלרע הבטחה – על כל פנים‪,‬‬ ‫אִתי ֶֶא ְְתֶכֶ ם ֶֶאל ָָה ָָא ֶֶרץ"– פון מצרים גייט מען‬ ‫ֶֶא ְְתֶכֶ ם וגו' ְְו ֵֵה ֵֵב ִ‬ ‫דו זאלסט נישט שרייען מיט אזא פארלוירנקייט! דו‬ ‫פאר יעדן יחיד זיכער נישט – אז זיי וועלן‬ ‫גלייך ארויף קיין ארץ ישראל‪ .‬און באלד‬ ‫וואלסט שוין געמעגט וויסן‪ ,‬אז דאס איז בכלל נישט קיין‬ ‫ארויסגיין לעבעדיג פון דא‪.‬‬ ‫נאכן ארויסגיין זאגט זיי משה רבינו‪ָ" :‬זָ כֹור‬ ‫'עת צרה'! דו וואלסט געמעגט האבן א קלארע אמונה‪,‬‬ ‫נקודות‪:‬‬ ‫אֶתם ִִמ ִִּמ ְְצ ַַרִיִ ם ִִמ ֵֵּבית‬ ‫ֶֶאת ַַהּיֹום ַַהֶּזֶ ה ֲֲא ֶֶׁשר ְיְ ָָצ ֶ‬ ‫אז איך האב נישט ארויסגענומען דעם כלל ישראל פון‬ ‫דער 'ויצעקו' איז געקומען‬ ‫ֲֲע ָָב ִִדים וגו' ַַהּיֹום ַַא ֶֶּתם ֹי ְְֹצ ִִאים ְְּבֹח ֶֶֹדׁש ָָה ָָא ִִביב"‬ ‫פון גרויס פארלוירנקייט‬ ‫ווען די ליניע פון‬ ‫– עטץ זאלט געדענקען דעם טאג‪ ,‬ווייל‬ ‫"ַד ֵֵּבר‬ ‫מצרים כדי זיי צו לאזן אריינפאלן אינעם ים סוף! ַ‬ ‫שידוכים רוקט‬ ‫ֶֶאל ְְּבֵנֵ י ִיִ ְְׂש ָָר ֵֵאל ְְוִיִ ָָסעּו" – באפעל זיי צו גיין ווייטער ָָאן קיין‬ ‫פון גרויס פארלוירנקייט נעמען זיך אידן‬ ‫און‬ ‫היינט איז געשען דער 'יציאה ממצרים'‪.‬‬ ‫שרייען צו משה‪ ,‬אבער משה ווייסט אויך נישט‬ ‫זיך נישט און דו‬ ‫פחדים!‬ ‫ביסט אינגאנצן‬ ‫אידן האבן געשפירט אז זיי זענעין שוין 'בני‬ ‫וואס צו טון! ער שרייט אויך צום אויבערשטן!‬ ‫פארלוירן‪,‬‬ ‫חורין'! זיי זענען שוין ארומגעגאנגען מיט‬ ‫קריעת ים סוף האט געשפאלטן און‬ ‫און אידן הייבן ָָאן צו ווערן ביטערליך אנטוישט‬ ‫ביסטו אינעם‬ ‫א 'גאוה דקדושה'; ווי דער פסוק זאגט‪:‬‬ ‫געעפנט ביי זיי דעם מושג 'בטחון'‬ ‫יָת ָלָ נּו‬ ‫"ַמה ֹזֹאת ָָע ִִׂש ָ‬ ‫פונעם אומגערישטן מצב‪ַ :‬‬ ‫"ּוְבֵנֵ י ִיִ ְְׂש ָָר ֵֵאל ֹי ְְֹצ ִִאים ְְּבָיָ ד ָָר ָָמה" – אידן האבן‬ ‫ְ‬ ‫זעלבן מצב‬ ‫קיינער דארט האט זיך נישט גע'חלומ'ט אז דער ים‬ ‫יָאנּו ִִמ ִִמ ְְצ ָָרִיִ ם" – דער משה פירט אונז‬ ‫הֹוִצ ָ‬ ‫ְלְ ִ‬ ‫ווי אידן ביים‬ ‫געהאלטן אז זיי זענען שוין אינגאנצן פטור‬ ‫וועט זיך שפאלטן‪ ,‬און אויפאמאל "ויושע ה' ביום ההוא‬ ‫ביי די נאז‪ ...‬דא נעמט ער אונז ארויס פון‬ ‫ים – דעמאלט‬ ‫געווארן פון דעם שרעקעדיגן גלות מצרים‪.‬‬ ‫את ישראל מיד מצרים" – דער ים האט זיך געשפאלטן‪ ,‬און‬ ‫מצרים‪ ,‬דא גייט ער נישט דורך געהעריגן‬ ‫וועט געשען אן‬ ‫קיינער האט נישט גע'חלומ'ט‪ ,‬אז זיי וועלן‬ ‫מען האט געזען אזא מין גרויסע ישועה! אויפאמאל איז די‬ ‫וועג פון 'דרך ארץ פלשתים'‪ ,‬נאר עפעס א‬ ‫אומגערישטע‬ ‫זיך נאכאמאל באגעגענען מיט דער צרה פון‬ ‫גאנצע אמונה געווארן אזוי קלאר! און זיי האבן אנגעהויבן‬ ‫קרומע וועג 'דרך המדבר ים סוף'‪ ,‬און דא‬ ‫'קריעת ים סוף'‬ ‫פרעה און מצרים‪.‬‬ ‫ו‬ ‫הים' – וואס מיר זאגן יעדן טאג – אז מיר זאלן זיך מחזק‬ ‫קריעת ים סוף פארלאנגט פון יעדן איד‬ ‫צו זינגען שירה‪" :‬אשירה לה' כי כי גאה גאה" – דער רבונו‬ ‫זיין די אמונה און בטחון דערמיט‪ .‬און בפרט ביי די ענינים‬ ‫זיך נישט צו פארלירן פון גארנישט‬ ‫של עולם האט זיך מתגאה געווען איבער די אלע 'גאים' און‬ ‫וועלכע זענען צוגעגליכן צו 'קריעת ים סוף'; ווי 'מזונותיו‬ ‫נאך אזא 'קריעת ים סוף' און 'שירת הים' – פארלאנגט‬ ‫'בעלי הטבע'! ווי שטארק זיי שטעלן זיך אהער – אבער דער‬ ‫של אדם' – וואס דער מענטש ווייסט נישט‪ ,‬פון וואו ער‬ ‫מען פון א איד‪ ,‬אז ער זאל שוין זיין א 'נאמן' און זיך נישט‬ ‫רבונו של עולם איז נאך שטארקער! ביז אידן האבן געזאגט‪:‬‬ ‫וועט האבן פרנסה‪ .‬און אזוי אויך 'זיווגו של אדם כקריעת‬ ‫וואקלען אהין און אהער‪ .‬ווייל דא האט דער רבונו של‬ ‫"ה' ימלוך לעולם ועד" – מיר קענען זיך שוין בוטח זיין אויפן‬ ‫ים סוף' – וואס אמאל שפירט זיך ממש ווי עס שטייט דא‬ ‫עולם אויסגעלערנט פאר כלל ישראל א יסודות'דיגע הנהגה‬ ‫א ים און לאזט אים נישט טון קיין שידוך‪ ,‬און ער שפירט‬ ‫אויבערשטן אלעמאל‪ ,‬ווייל דער סארט הנהגה וועט שוין‬ ‫וויאזוי ער וועט פירן כלל ישראל ביז משיח וועט קומען‪,‬‬ ‫זיך ווי א פארלוירענער‪ .‬דארף ער האבן בטחון אז דער ים‬ ‫אזוי גיין ביזן סוף! ביז ווען דער רבונו של עולם וועט מנצח‬ ‫אז דו וועסט שטיין און זיין אן 'אובד עצות'‪ ,‬און אויפאמאל‬ ‫וועט זיך פלוצלינג שפאלטן! די ריכטיגע פרנסה און שידוך‬ ‫וועט זיך דער ים שפאלטן‪ .‬און דער כח האט דער רבונו‬ ‫זיין און אלע וועלן געוואויר ווערן אז דער רבונו של עולם‬ ‫וועט קומען פון הימל אומגערישט! ממש ווי קריעת ים סוף‪.‬‬ ‫של עולם אריינגעלייגט אין די פסוקי התורה פון 'שירת‬ ‫איז דער מלך אויף דער וועלט‪.‬‬ ‫ג‬ ‫מיר האבן שוין גענוג געזען – נישט צו כאפן‬ ‫ודבר אלקינו יקום לעולם‪:‬‬ ‫קיין התפעלות פון 'הצלחת הרשעים'‬ ‫ביים חטא העגל האבן זיי געהאט א סארט פארלוינקייט – וואס זיי האבן נאכנישט געהאט פריער | לויט זיי איז משה רבינו נישטא מער | זיי האבן געהאט א מורא'דיגן קטנות הדעת | דאך וואלטן זיי געדארפט זיין א‬ ‫'מבין דבר מתוך דבר' פון קריעת ים סוף | זיי וואלטן געדארפט צואווארטן אביסל | ביים חטא המרגלים האבן זיי געהאט שטארקע סברות | זיי האבן נישט געהאט קיין הבטחה אויף דעם פאל | דאך וואלטן זיי געדארפט‬ ‫האבן בטחון | מיר שטייען היינט אויס פארשידענע שווערע נסיונות | מיר דארפן נזהר זיין דערפון | אבער נישט קיין פאניק | מיר דארפן צוריק קוקן אויף אלע נסיונות ביז היינט | נעמען חיזוק אז דער אויבערשטער‬ ‫באנקראטירט נישט‬ ‫באגלייבטע מענטשן און די גרעסטע מענטשן ביי כלל‬ ‫עגל?! זיי האבן מורא געהאט אז דער עגל וועט אנטלויפן?!‬ ‫די חשבונות און הסברים פארוואס זיי‬ ‫ישראל‪ ,‬און אלע – חוץ יהושע און כלב ‪ -‬זאגן פה אחד‬ ‫וואס וועט דען געשען אז זיי וועלן ווארטן א טאג צוויי?!‬ ‫האבן געהאלטן אז משה איז געשטארבן‬ ‫אז זיי האבן געזען "אפס כי עז העם"‪ .‬און אפילו די 'ראשי‬ ‫דו ווייסט דאך נישט אויף זיכער אז משה איז נסתלק‪ ,‬נו‪,‬‬ ‫צו דערהערן ווי ווייט א מענטש דארף ארבעטן אויפן‬ ‫סנהדראות' האבן זיי געגלייבט און מיטגעוויינט‪.‬‬ ‫ווארט צו א טאג‪ ,‬צוויי טעג‪ ,‬און אפילו א וואך‪ ,‬און דעמאלט‬ ‫'כח הבטחון' און 'מבין דבר מתוך דבר' – וועט מען זיך‬ ‫וועסטו זען וואס מען האט דא צו טון‪ .‬דו ווייסט דאך נישט‬ ‫מתבונן זיין אינעם חטא העגל‪ ,‬וועלכע איז געווען דריי‬ ‫זיי טענה'ן אז מען וועט דורכפאלן‬ ‫אלעס! אפשר אינצווישן וועט דער אייבערשטער דיר מגלה‬ ‫חדשים נאך קריעת ים סוף‪ .‬נאך מתן תורה איז משה רבינו‬ ‫מיט חטאים און גורם זיין צו‬ ‫זיין וואס דא טוט זיך?! אדער אפשר וועסטו אינצווישן זיך‬ ‫ארויף אין הימל‪ ,‬און געזאגט אז ער וועט צוריק קומען נאך‬ ‫פאלן אינעם כיבוש הארץ‬ ‫מיישב זיין‪ ,‬אז דו מוזט נישט אלעס וויסן און פארשטיין?!‬ ‫פערציג טעג‪ .‬און זיין כוונה איז געווען אויף פערציג 'גאנצע'‬ ‫בפנימיות האבן די מרגלים געהאלטן‪ ,‬אז אידן זענען‬ ‫וואס דארפסטו שוין באלד לויפן און מאכן אן עגל?!"‪ .‬נאר‬ ‫טעג וואס עס איז 'לילו עמו'‪ .‬אידישע קינדער האבן נישט‬ ‫נאכנישט אין דער מדרגה צו קענען צוברעכן די אלע‬ ‫ווייזט אויס אז דאס איז א חלק פון 'מעשה שטן'‪ ,‬וואס ער‬ ‫פארשטאנען אז מען דארף רעכענען 'לילו עמו'‪ ,‬און זיי האבן‬ ‫קליפות פון די אומות וואס וואוינען אין ארץ ישראל‪ ,‬און‬ ‫מאכט א בהלה‪ ,‬ער צודרוקט און צוטומלט דעם מענטש‪,‬‬ ‫אלע געהאלטן פאר א 'דבר פשוט'‪ ,‬אז לויטן חשבון וואלט‬ ‫אדרבה‪ ,‬אידן וועלן דורכדעם אריינפאלן אין חטאים‪ ,‬וואס‬ ‫און ער לאזט אים אפילו נישט ווארטן און זיך דורכטראכטן‪.‬‬ ‫משה רבינו שוין געדארפט דא זיין‪ .‬עס זענען געווען דארט‬ ‫דאס איז די ערגסטע זאך פארן כיבוש ארץ ישראל; ווי‬ ‫די גרעסטע תלמידי חכמים און גדולי הדור‪ ,‬און אלע האבן‬ ‫מען זעט שפעטער‪ ,‬אז ווי נאר עכן‪ ,‬איין מענטש פון כלל‬ ‫נאך אזא פארלוירנקייט און ישועה‬ ‫געהאלטן אז משה וואלט שוין געדארפט קומען‪ .‬און אפילו‬ ‫ישראל‪ ,‬האט געזינדיגט און מועל געווען אינעם 'חרם'‪ ,‬איז‬ ‫ביים ים סוף – וואלסטו נישט‬ ‫דער גרויסער נביא אהרן הכהן‪ ,‬האט אויך אזוי געהאלטן‪.‬‬ ‫מען באלד געפאלן אינעם קריג מיט די 'אנשי העי'‪ .‬און‬ ‫געדארפט ווערן אזוי 'אויס מענטש'‬ ‫אבער משה איז נאכנישט געקומען‪ .‬און זיי זענען דאך‬ ‫יהושע האט באלד געציטערט אז דא וועט יעצט געשען‬ ‫דער עיקר טענה וואס דער רבונו של עולם האט געהאט‬ ‫געווען גרויסע חכמים און מכשפים‪ ,‬האבן זיי באלד געהאט‬ ‫א כליון פאר כלל ישראל‪ ,‬און ער איז געפאלן צו דער ערד‬ ‫אויפן חטא העגל איז געווען‪" :‬נאכדעם וואס איך האב דיר‬ ‫א פארטיגע השערה‪" :‬זה משה האיש לא ידענו מה היה לו" –‬ ‫ֹלִקים ָלָ ָָמה ֵֵה ֲֲע ַַב ְְר ָָּת ַַה ֲֲע ִִביר ֶֶאת ָָה ָָעם‬ ‫"ֲא ָָהּה ה' ֱֱא ִ‬ ‫און געזאגט‪ֲ :‬‬ ‫שוין געוויזן אזא 'קריעת ים סוף'‪ ,‬פארלאנג איך פון דיר צו‬ ‫מן הסתם האט ער זיך דארט אין הימל מדבק געווען אין א‬ ‫ַַהֶזֶ ה ֶֶאת ַַהַיַ ְְר ֵֵדן ָלָ ֵֵתת ֹא ָָֹתנּו ְְּבַיַ ד ָָה ֱֱאֹמ ִִֹרי ְלְ ַַה ֲֲא ִִב ֵיֵדנּו וגו' ְְו ִִהְכְ ִִריתּו‬ ‫זיין א 'מבין דבר מתוך דבר'! פאר עטליכע חדשים צוריק‬ ‫הויכן מקום פון וואו ער קען שוין נישט אראפקומען מער‪.‬‬ ‫ּוַמה ַַּת ֲֲע ֵֵׂשה ְלְ ִִׁש ְְמָך ַַהָגָ דֹול" – דו האסט אונז‬ ‫ֶֶאת ְְׁש ֵֵמנּו ִִמן ָָה ָָא ֶֶרץ ַ‬ ‫ביסטו דאך שוין דורכגעגאנגען אזא סארט מצב‪ ,‬וואו זאכן‬ ‫דא אריינגעברענגט קיין ארץ ישראל אונז צו פארשניידן פון‬ ‫זענען אויך געווען זייער צומישט און אומקלאר‪ ,‬דו האסט‬ ‫דער 'קטנות הדעת' ביי אידן איז‬ ‫דער וועלט?! אזוי הארב איז א חטא ביים כיבוש הארץ‪ .‬און‬ ‫דעמאלט גארנישט געוואוסט און פארשטאנען וואס עס‬ ‫געמאלט געווען שרעקליך‬ ‫דאס האבן די מרגלים געזען און פארשטאנען‪ ,‬אז פון איין‬ ‫וועט זיין‪ ,‬און דאך האסטו געזען אז איך פארלאז דיר נישט!‬ ‫באלד איז געקומען דער שטן – וועמען מען האט געגעבן‬ ‫זייט שטייען דא גרויסע כוחות פון די סטרא אחרא‪ ,‬און פון‬ ‫נו אויב אזוי‪ ,‬מעגסטו מיר געטרויען אויך יעצט‪ ,‬אז כאטש‬ ‫רשות פון אויבן – און האט אנגעמאכט ממש א געוואלדיגן‬ ‫צווייטן זייט זענען פארהאן פארשידענע אידן‬ ‫וואס דו ביסט אין אן אנדערע סארט‬ ‫הסתר‪ ,‬און זיי האבן אלע געפילט א 'הסתלקות המוחין'‪ .‬נו‪,‬‬ ‫וועלכע קענען זיך פארזינדיגן‪ ,‬און דער רבונו‬ ‫פארלוירענער מצב‪ ,‬דעמאלט האסטו‬ ‫די 'יודעי חן' האבן שוין נישט געדארפט מער פון דעם‪ ,‬ביי‬ ‫של עולם האט דאך נישט מבטיח געווען‪ ,‬אז מען‬ ‫נקודות‪:‬‬ ‫געהאט משה און יעצט האסטו אים‬ ‫זי איז שוין געווען א פשוט'ער צוזאמשטעל‪ ,‬אז משה איז די‬ ‫וועט זיכער מנצח זיין די מלחמה – אפילו אויב‬ ‫נישט‪ ,‬יעצט ביסטו אין א שרעקליכע‬ ‫אודאי וועט‬ ‫'מוחין' און 'דעת' פון כלל ישראל‪ ,‬און 'הסתלקות המוחין'‬ ‫מען וועט דורכפאלן מיט חטאים‪ ,‬נו‪ ,‬ווי קען מען‬ ‫'הסתלקות המוחין' און דו ווייסט נישט‬ ‫יעדעס מאל‬ ‫איז אן אפענע ראיה אז משה לעבט שון נישט‪ .‬אויך האט‬ ‫זיך אונטערנעמען אזא מלחמה?!‬ ‫זיין א געוויסער‬ ‫ביסטו‬ ‫גארנישט וואס טוט זיך דא – דאך‬ ‫דער שטן זיי געוויזן א געוויסן ציור און דמיון פון 'מטתו‬ ‫נייער סארט‬ ‫נישט פארלוירן! דו מעגסט זיך בארואיגן‬ ‫פורחת באויר'‪ ,‬און עס איז ממש געווארן א 'רוח סערה'‬ ‫איך האב דיר שוין געוויזן גענוג‬ ‫אויסשטעל –‬ ‫און צואווארטן 'כמעט רגע עד יעבור‬ ‫פונעם יצר הרע און דער נסיון האט געריסן שטיקער‪ .‬מען‬ ‫צו דעקן אלע סארטן מצבים‬ ‫וואס אויף דעם‬ ‫זעם'! דו דארפסט נישט ליארעמען און‬ ‫איז געגאנגען פרעגן אהרן‪" :‬פארוואס איז משה נאכנישט‬ ‫אויף די אלע טענות און חשבונות פון די‬ ‫פרט האסטו‬ ‫שטורעמען צו וויסן שוין יעצט וואס מען‬ ‫דא?"‪ ,‬האט ער אויך נישט געוואוסט וואס צו ענטפערן‪.‬‬ ‫מרגלים – האט דער רבונו של עולם געענטפערט‪:‬‬ ‫נאכנישט‬ ‫טוט דא ווייטער!"‪.‬‬ ‫עס איז פשוט געווען 'נאלמתי דומיה'‪ ,‬אהרן ווייסט אויך‬ ‫"ַעד ָָאָנָ ה ְיְ ַנַ ֲֲא ֻֻצִנִ י ָָה ָָעם ַַהֶזֶ ה ְְו ַַעד ָָאָנָ ה ֹלא ַיַ ֲֲא ִִמינּו ִִבי‬ ‫ַ‬ ‫געזען אז דער‬ ‫נישט‪ ,‬און קיינער ווייסט נישט גארנישט‪ .‬און די אידן האבן‬ ‫יִתי ְְּב ִִק ְְרּבֹו"‪ .‬זאגט רש"י‪:‬‬ ‫ְְּבֹכֹל ָָהֹאֹתֹות ֲֲא ֶֶׁשר ָָע ִִׂש ִ‬ ‫אויבערשטער‬ ‫די צען גרעסטע מענטשן ביי‬ ‫גע'טענה'ט אז מען דארף מאכן א עגל – וועלכער איז נישט‬ ‫"בשביל כל הנסים שעשיתי להם היה להם להאמין‬ ‫האט דיר‬ ‫אידן זאגן אז מען קען נישט‬ ‫ממש קיין עבודה זרה; ווי די ראשונים זענען מסביר‪ ,‬נאר‬ ‫אבער‬ ‫געהאלפן‪,‬‬ ‫ארויפגיין קיין ארץ ישראל‬ ‫דאס זאל פשוט זיין אנשטאט משה רבינו‪ .‬און עס איז געווען‬ ‫שהיכולת בידי לקיים הבטחתי" – נאך די אלע‬ ‫נסים וואס זיי האבן געזען‪ ,‬וואלטן זיי שוין‬ ‫דארפסט‬ ‫דו‬ ‫שפעטער האט זיך איבערגע'חזר'ט‬ ‫א געפערליכע נסיון‪.‬‬ ‫געדארפט זיין 'מאמינים'‪ .‬איי‪ ,‬זיי האבן דאך‬ ‫אליינס מדמה‬ ‫נאך אן ענליכער נסיון‪ ,‬דער חטא‬ ‫זיין 'מילתא‬ ‫שטארקע טענות און חשבונות – וואס אויף‬ ‫למילתא' און זיך‬ ‫המרגלים – וועלכער איז געווען א‬ ‫וואו האבן זיי זיך געיאגט‬ ‫אזא סארט ציור פון 'כניסה לארץ' מיט 'שבעה‬ ‫בוטח זיין אז ער‬ ‫מורא'דיגער נסיון‪ .‬מען געשיקט צוועלף‬ ‫צו מאכן דעם עגל?‬ ‫אומות' מיט 'חטאים'‪ ,‬האט מען זיי נאך קיינמאל‬ ‫מרגלים קיין ארץ ישראל‪" ,‬כולם אנשים‬ ‫וועט דיר אויך‬ ‫ראשי בני ישראל" ‪ -‬זיי זענען געווען‬ ‫אינ'אמת'ן‪ ,‬ווען מען קוקט היינט צוריק – פארשטייט‬ ‫נישט מבטיח געווען בפרטיות?! אבער זיי וואלטן‬ ‫יעצט העלפן‬ ‫מען נישט‪" :‬וואו האבן זיי זיך געיאגט באלד צו מאכן דעם‬ ‫ז‬ ‫דרכי הצדיקים‬ ‫שוין געמעגט אליינס צושטעלן אביסל בטחון און 'מבין דבר מתוך דבר'! נאך די אלע‬ ‫אויפ'ן וועלט! איך האב נאך‬ ‫אותות ומופתים וואס איך האב זיי שוין געטון אין אנדערע פעלער – וואלטן זיי זיך‬ ‫נישט געדאוונט'! און אזוי זיך‬ ‫הרה״ק רבי יעקב דוד‬ ‫מאמשינאוו זי״ע – יו״ד ד' כסלו‬ ‫אליינס געדארפט נעמען בטחון דערפון אויך אויף דעם פאל! מען האט זיי שוין געוויזן‬ ‫שטעלן דאווענען' (כדאי הוא הדבר‬ ‫גענוג – צו געטרויען אויך אויף דאס וואס מען האט זיי נישט געוויזן!"‪.‬‬ ‫שאברך יעמוד באמצע העסק ויהיה הזמן‬ ‫מאוחר‪ ,‬ובאמצע העסק יוציא אנחה 'אוי‪,‬‬ ‫די שוועריקייט פונעם אלף החמישי – מען‬ ‫היכן אני נמצא בעולם! הרי עוד לא‬ ‫ווערט נתפעל פון אריסטו ימ"ש‬ ‫התפללתי'!‪ ,‬ובאופן זה יעמוד להתפלל)‪.‬‬ ‫הרה״ק רבי יעקב דוד מאמשינאוו זי״ע סיפר‬ ‫פעם על עצמו‪' :‬אמאל ווען איך בין געוועהן‬ ‫אין די צייטן פון די ראשונים איז געווען א תקופה‪ ,‬וואס זייער אסאך אידן זענען‬ ‫א יונגערמאן‪ ,‬האב איך מיר צוטאנצט אין בית‬ ‫נעבעך נתפעל געווארן פון 'דעת אריסטו'‪ ,‬און דאס האט געברענגט שווערע נסיונות‬ ‫אחד מגדולי וזקני החסידים באמשינאוו‪ ,‬היה‬ ‫המדרש‪ ,‬און דער טאטע איז געשטאנען פונקט‬ ‫אין כלל ישראל‪ .‬דעמאלט האט מען געהאלטן אינמיטן דעם 'אלף החמישי' וועלכער איז‬ ‫הגאון החסיד רבי שמחה'לע הרב בסאכיניאוו‪.‬‬ ‫ביים טיר‪ ,‬און ער האט געקוקט ווי איך טאנץ‪.‬‬ ‫שהיה איש צדיק וקדוש‪ ,‬וממש מופשט מכל‬ ‫האט ער געווארט ביז איך זאל ענדיגן טאנצן‪,‬‬ ‫א זמן פון 'חושך'‪ .‬די גילוים פון זוהר הק' און אר"י הק' זענען נאכנישט נתגלה געווארן‬ ‫הוויות העולם הזה‪ .‬הוא עוד הסתופף בצלו של‬ ‫און דערנאך איז ער צוגעגאנגען‪ ,‬און מיר אריין‬ ‫דעמאלט‪ .‬און דער רמב"ם האט נישט געהאט קיין ברירה און געמוזט מחבר זיין א ספר‬ ‫הרה״ק רבי איציק'ל מווארקא זי״ע אבל בעיקר‬ ‫גערוימט אין אויער‪ ,‬און ער האט געזאגט‪ :‬מ'קען‬ ‫'מורה נבוכים' אויפצואווייזן אז די תורה שטימט מיטן 'דעת אריסטו'‪ ,‬ווייל דער 'דעת‬ ‫היה חסיד של בנו הרה״ק מהרי״ד‪ ,‬וגם המשיך‬ ‫דאס אייגענע טוהן אונטער די דאכענע'! (פעם‬ ‫אריסטו' איז געווען אזוי פארהייליגט ביים המון עם‪ ,‬אז עס איז גארנישט געווען שייך‬ ‫לנסוע אל נכדו הרה״ק רבי מנחם זי״ע‪.‬‬ ‫אחת כאשר הייתי אברך‪ ,‬התחלתי לרקוד בביהמ״ד‪ ,‬ובדיוק עמד‬ ‫אבי ‪ -‬הרה״ק רבי איציק'ל מווארקא זי״ע ‪ -‬בפתח ביהמ״ד‪,‬‬ ‫זיך צו קריגן מיט אים און זאגן אנדערש‪ .‬און עס האט זיך אפגעטון א מהפכה צווישן‬ ‫אביו של רבי שמחה'לע היה מחשובי‬ ‫החסידים בקאצק‪ ,‬ועוד זכה גם לנסוע אל‬ ‫והביט איך אני רוקד‪ .‬המתין אבי עד שסיימתי לרקוד‪ ,‬ואז‬ ‫די ראשונים‪ ,‬וואס אסאך האבן געהאט טענות אויפן רמב"ם פארן מחבר זיין אזא חיבור‬ ‫הרה״ק הרבי ר' שמחה בונם מפרשיסחא זי״ע‪.‬‬ ‫ניגש אלי‪ ,‬ולחש לי באוזני‪ ,‬ואמר‪ :‬את אותו הדבר יכול אתה‬ ‫וועלכער רעכנט זיך מיט אריסטו‪ ,‬כאילו ער זאגט עפעס און מען דארף זיך רעכענען‬ ‫פעם הקניטו כמה חסידים בקאצק את אביו‬ ‫לעשות תחת השמיכה!)‪ ,‬וכונת אביו ללמדו להסתיר‬ ‫מיט זיין דעת‪ ,‬און מען דארף נאך מסביר זיין די תורה אז עס זאל שטימען מיט זיין‬ ‫של רבי שמחה'לע‪ ,‬על אשר הוא מניח את בנו‬ ‫את דרכיו‪ ,‬ולעשות את מעשיו באין עין רואה‪.‬‬ ‫דעת‪ .‬געוויסע ראשונים האבן גע'אסר'ט צו לערנען 'מורה נבוכים'‪ ,‬און עס איז געווען‬ ‫לנסוע לווארקא‪ ,‬ואינו אומר לו לבא לקאצק‪.‬‬ ‫דארט גרויסע דיונים דערויף‪.‬‬ ‫ענה ואמר להם‪' :‬וואס איז דען טייטש קאצק?‬ ‫קאצק איז מוח! ַיַ אך ווייס וואס דרייט זיך ביי‬ ‫הרה״ק מהרי״ד היה בידידות עם הרה״ק‬ ‫רבי אלימלך מגראדזיסק זי״ע [מגדולי אדמו״רי‬ ‫ּפָאר יאר‬ ‫יעדע 'רוח סערה' ווערט בטל ומבוטל נאך א ָ‬ ‫אים אין מוח?! אבער דארטן אין ווארקא לערנט‬ ‫פולין]‪ ,‬והיה מגיע מדי פעם לאמשינאוו בראש‬ ‫ער‪ ,‬און ער דאוונט‪ ,‬זאל ער דארט בלייבען‪'...‬‬ ‫עס איז אריבערגעגאנגען עטליכע יאר‪ ,‬איז געקומען דער אר"י הק' און מגלה געווען‬ ‫(וכי מה זאת קאצק? הרי קאצק היא 'מוח'! וכי אני יודע מה‬ ‫חודש‪ ,‬והיו שני הצדיקים עורכים יחד סעודת‬ ‫אזעלכע סודות און עמקות אין יעדן ווארט פון חז"ל‪ ,‬אז עס איז געווארן ממש א נייע‬ ‫מסתובב לו שם במוחו?! שם בווארקא הרי הוא לומד‪ ,‬והוא‬ ‫ראש חודש‪ .‬והנה רבי אלימלך האריך מאד‬ ‫מתפלל‪ ,‬שישאר שם‪.)...‬‬ ‫בתפלתו‪ ,‬כנהוג בגראדזיסק שהיתה 'פרומע‬ ‫וועלט! ווען עס וואלט נתגלה געווארן בימי הראשונים – וואלט בכלל נישט געווען‬ ‫ֵֵחדר' מגזע קאזניץ ומאגליניצא‪ ,‬ואילו מהרי״ד‬ ‫קיין נסיון צו הערן דעם 'דעת אריסטו'‪ .‬און פון צווייטן זייט‪ ,‬איז נתברר געווארן דער‬ ‫היה מתפלל במהירות כדרך תלמידי גזע‬ ‫אמת! די שפעטערע פילאזאפן האבן אויפגעוויזן קלאר אז 'דעת אריסטו' שטימט נישט‬ ‫כאשר היה רבי שמחה'לע מגיע לאמשינאוו‪,‬‬ ‫פרשיסחא‪ .‬פעם הגיע רבי אלימלך לאמשינאוו‬ ‫מיטן מציאות און איז אפגעפרעגט מכל וכל! און די אלע וועלכע זענען בימים ההם‬ ‫היה מתנהג שוה בשוה עם כל החסידים‪ ,‬כאחד‬ ‫בבקר עוד לפני התפילה והתחיל להתפלל‬ ‫מן החבורה ממש‪ ,‬ולא בלט במאומה‪ ,‬ובשעת‬ ‫תפילת שחרית‪ ,‬אבל מהרי״ד לא התחיל עמו‪,‬‬ ‫געגאנגען מיט אמונה פשוטה אין חז"ל‪ ,‬זייערע ספרים זענען געבליבן אנגענומען ביי‬ ‫עריכת השולחן של מהרי״ד היה עומד על‬ ‫רק באמצע תפילתו התחיל והתפלל במהירות‬ ‫כלל ישראל עד היום הזה‪ .‬און דאס זאגט דער פסוק‪" :‬יבש חציר נבל ציץ ודבר אלקינו‬ ‫הספסל (באנק) בין כל האברכים‪ .‬פעם אחת‬ ‫יותר כדרכו בקודש‪ .‬וסיימו תפילתם יחד‪.‬‬ ‫יקום לעולם" – אפילו אויב דו פארשטייסט נישט אויפן מינוט וויאזוי עס שטימט‬ ‫באמצע עריכת השולחן נכנס יהודי אחד‬ ‫אחר התפלה שאל רבי אלימלך את מהרי״ד‪:‬‬ ‫די ווערטער וואס חז"ל זאגן – ווארט אויס מיט געדולד! עס וועט קומען דער 'אלף‬ ‫מן העיר 'ראדום' בפולין‪ ,‬שם היה גר רבי‬ ‫'אמשינאווער רבי‪ ,‬ווען האט איר געדאוונט'?‬ ‫שמחה'לע לפני שעקר ל'סאכיניאוו'‪ ,‬והזכיר את‬ ‫(הרבי מאמשינאוו‪ ,‬מתי התפללתם?)‪ .‬ענה לו מהרי״ד‪:‬‬ ‫הששי'‪ ,‬עס וועט קומען דער אור פון אר"י הקדוש‪ ,‬וועט אלעס נתגלה ווערן! און אויף‬ ‫עצמו לפני הרבי להיפקד בזרע של קיימא‪ .‬פנה‬ ‫'ויברך דוד את ה'‪ ,‬דוד דאוונט שטענדיג פארן‬ ‫דערווייל דארפסטו האבן אמונה‪ ,‬און נישט פרעגן קיין קשיות‪ .‬און אזוי איז פארהאן‬ ‫הרבי אל רבי שמחה'לע במעמד כולם ואמר לו‪:‬‬ ‫רבונו של עולם‪ .‬אבער 'לעיני כל הקהל' ווען‬ ‫ָָאן א שיעור דוגמאות פון די גאנצע לאנגע היסטאריע מימות העולם‪ ,‬וואס די זעלבע‬ ‫'שמחה'לע‪ ,‬ער איז דאך דיינס א בן עיר‪ ,‬און דו‬ ‫דער 'עולם' זעהט‪ ,‬איז 'ויאמר דוד'‪ ,‬געבט דוד‬ ‫מראה האט זיך איבערגעשפילט איינמאל און נאכאמאל‪ :‬עס איז געווען א 'רוח סערה‬ ‫ביסט דאך פון די למ״ד וא״ו‪ ,‬פארוואס זעהסטו‬ ‫א זאג ָָאּפ' (״ויברך דוד את ה'״‪ ,‬דוד ‪ -‬הוא שמו של הרה״ק‬ ‫נישט א טובה טוהן דעם איד'? (שמחה'לע‪ ,‬הלא הוא‬ ‫גדול בשעתו' פון 'יוונים' און 'מתיוונים' – און זיי זענען אונטערגעגאנגען‪ .‬עס זענען‬ ‫מאמשינאוו ‪ -‬מתפלל תמיד לפני ה'‪ ,‬אבל ״לעיני כל הקהל״‪,‬‬ ‫'בן עיר' שלך‪ ,‬והרי אתה הינך מן הלמ״ד וא״ו ‪ -‬צדיקים ‪ ,-‬למה‬ ‫כאשר הוא לעיני הציבור‪ ,‬אזי ״ויאמר דוד״‪ ,‬הרי הוא אומר את‬ ‫געווען א 'כת צדוקים' – און זיי זענען אראפ פון דער מאפע‪ .‬עס איז געווען א ריזיגע‬ ‫אינך רואה לעשות טובה ליהודי זה?)‪.‬‬ ‫התפלה במהירות)‪.‬‬ ‫באוועגונג פון משכילים‪ ,‬קאמוניסטן‪ ,‬בונדיסטן און ציוניסטן – וואס בשעתו האט‬ ‫העיד על כך רבי מנחם מאמשינאוו ואמר‪:‬‬ ‫אויסגעזען ווי זייערע שיטות וועלן בלייבן שטיין אויף אייביג‪ ,‬און עס איז אריבער א‬ ‫'הסתכלתי בשעת מעשה היטב על רבי שמחה‪,‬‬ ‫פאר יאר‪ ,‬און 'לא דובים ולא יער'‪ ,‬די אלע שיטות איז כמעט נישט בנמצא היינט‪ ,‬און‬ ‫וראיתי שלא קיבל כל התפעלות כלל מן הביטוי‬ ‫הרה״ק רבי אברהם מטשעכנאוו זי״ע היה‬ ‫עס ווערט נתברר אז עס איז קיינמאל נישט געווען קיין נסיון‪.‬‬ ‫המופלג של אבי הק' עליו‪ ,‬וממש מה שהיו‬ ‫נוהג במנהגי אשכנז‪ ,‬וגם אחר שהתקרב לדרכי‬ ‫רואים אילו היו אומרים על הכותל שהוא מן‬ ‫החסידות והיה רבי ומנהיג לחסידים בפולין‪,‬‬ ‫מען דארף זיך היטן פון נסיונות אבער‬ ‫הל״ו צדיקים‪ ,‬אשר לא היה משתנה מאומה‪,‬‬ ‫לא שינה את הנהגותיו למנהגי החסידים‪ ,‬אלא‬ ‫נישט אריינפאלן אין פאניק‬ ‫כך גם לא ראו על רבי שמחה שום שינוי כאשר‬ ‫המשיך לנהוג במנהגי אשכנז‪ ,‬והתפלל בנוסח‬ ‫אמר אבי עליו את הדברים האלו'‪.‬‬ ‫אשכנז‪ .‬וגם החסידים שהסתופפו בצילו היו‬ ‫היינט זענען פארהאן די נסיונות פון דער אינטערנעט‪ ,‬וועלכע רייסט נעבעך‬ ‫מתפללים בנוסח אשכנז‪ .‬אחר פטירתו של‬ ‫שטיקער‪ .‬און מענטשן האבן מורא וואס עס וועט זיין דא? מיר דארפן טאקע שטיין‬ ‫רבי אברהם נסעו מספר מחסידיו לאמשינאוו‪,‬‬ ‫לרבי שמחה'לע היה בן בשם אליעזר‪ ,‬פעם‬ ‫לחסות מעתה בצלו של מהרי״ד‪ .‬ונכנסו‬ ‫ווייט דערפון מיט אלע גדרים וסייגים‪ ,‬אבער מיר טארן נישט אריינפאלן אין א פאניק‬ ‫אחת פרצה שריפה בעירו ונשרף כל ביתו‬ ‫אל מהרי״ד ושאלתם בפיהם‪ :‬האם להמשיך‬ ‫און דערשראקנקייט‪ ,‬נאר מיר דארפן האבן בטחון‪ ,‬אז אויך דער נסיון וועט דורכגיין און‬ ‫של אליעזר‪ .‬והרי שריפה באותם שנים היתה‬ ‫להתפלל בנוסח אשכנז כאשר הורגלו אצל רבם‪,‬‬ ‫ווערן צונישט! לאמיר האפן אז דאס וועט שוין דער מלך המשיח מבטל זיין אינגיכן‪.‬‬ ‫אסון גדול‪ ,‬כי לא היה לאנשים כמעט שום‬ ‫או שיתחילו מעתה להתפלל בנוסח ספרד כנהוג‬ ‫אבער על כל פנים‪ ,‬מען דארף נישט נתפעל ווערן פון גארנישט‪ ,‬מיר האבן שוין גענוג‬ ‫רכוש מלבד מה שהחזיקו בבית‪ ,‬ולא היה שום‬ ‫באמשינאוו‪ .‬ענה להם מהרי״ד‪' :‬קודם דאוונט'ס‪,‬‬ ‫געזען דורכאויס די אלע תקופות פון כלל ישראל‪ ,‬אז דער אויבערשטער האט קיינמאל‬ ‫'אינשורינ״ס' (ביטוח) שישלם לו על זה‪ ,‬הגיע‬ ‫דערנאך וועט מען שוין זעהן אין וועלכע נוסח‪'...‬‬ ‫ישר ‪718.484.2189‬‬ ‫אליעזר בשברון לב לספר לאביו את אשר קרהו‪.‬‬ ‫(קודם כל תתפללו‪ ,‬אח״כ כבר נראה באיזה נוסח‪.)...‬‬ ‫נישט באנקארטירט! בלויז די תורה האט געהאט א קיום לדורות! דעריבער מעגן מיר‬ ‫מיד כאשר שמע רבי שמחה'לע את הדברים‪,‬‬ ‫שוין האבן אביסל 'תקיפות הדעת' און 'תקיפות הנפש' צו זיין 'זאת קומתך דמתה לתמר'‪,‬‬ ‫פנה אליו ושאל אותו‪' :‬לייזער‪ ,‬האסט געמאכט‬ ‫זיך ארומצודרייען מיט א שטאלצן און אויפגעהויבענעם קאפ מיט אונזער אידישקייט‬ ‫א ברכה'? (אליעזר‪ ,‬בירכת על כך?) ‪ -‬כנראה ברכת‬ ‫היו כמה חסידי אמשינאוו‪ ,‬אשר מחמת סיבה‬ ‫– ָָאן קיין פחד און התפעלות פון קיין שום נסיון‪ .‬מען דארף זיך נישט פארלירן – נישט‬ ‫'דיין האמת'‪ ,‬ענה לו בנו כי כלל לא חשב על‬ ‫היו מוכרחים להתעסק באיזה דבר עסק לפני‬ ‫כך‪ .‬אמר לו רבי שמחה'לע‪' :‬לייזער‪ ,‬וואס איז‬ ‫התפלה‪ ,‬ובאו להתאונן על כך אצל רבם‪ ,‬אמר‬ ‫פון שווערע צייטן בגשמיות און נישט פון שווערע צייטן ברוחניות‪ ,‬נאר זיין שטארק‬ ‫מיט דיר?! די ערשטע זאך דארף מען נאך־קוקן‬ ‫להם מהרי״ד‪' :‬עס איז כדאי אז א יונגערמאן‬ ‫ביי זיך און וויסן אז דער אייבערשטער וועט שוין דורכפירן זיינס‪ ,‬און ביז דערווייל‬ ‫וועלכע ברכה מ'דארף מאכן'! (אליעזר‪ ,‬מה אירע לך?!‬ ‫זאל שטיין אין געשעפט שפעט‪ ,‬און אינמיטן‬ ‫דארף איך זיין שטארק און זיך האלטן פעסט מיטן רבונו של עולם‪.‬‬ ‫הדבר הראשון הוא שצריכים לעיין איזה ברכה צריכים לברך!)‪.‬‬ ‫זאל ער געבן א קרעכץ 'אוי ווי האלט איך‬ ‫ארה"ב‪718.536.2347 :‬‬ ‫לקבל הגליון מדי שבוע במייל‪,‬‬ ‫כל הזכויות שמורות‬ ‫תולדות יהודה‬ ‫סט‬ ‫יט‬ ‫ן‬ ‫לסדר מוקד הפצה‪ ,‬ולתרומות‪:‬‬ ‫ארה"ק‪072.3323310 :‬‬ ‫מכו‬ ‫שין‬ ‫למכון תולדות יהודה סטיטשין‬ ‫ענגלאנד‪033.0175.9024 :‬‬ ‫אין להעתיק שום חלק מגליון‬ ‫‪gilyondoeihu@gmail.com | 347.662.3229‬‬ ‫זה בלי רשות המערכת‬ ‫כ " <ל ה ו צ א ת ס פ רי ט "א‬ ‫קאנאדע‪438.771.1003 :‬‬ ‫ק מ ר ן ר בי נ ו ש <ל י‬